Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

Από τα πρακτικά του Κοινοβουλίου για την συμφωνία με την ΤΑΡ: Η τοποθέτηση Γ. Λαμπρούλη (ΚΚΕ)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δριβελέγκας): Το λόγο έχει ο Ειδικός Αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γεώργιος Λαμπρούλης για πέντε λεπτά.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Αναμφίβολα υπάρχουν κάποιοι που σίγουρα αισθάνονται ικανοποιημένοι από τη συγκεκριμένη συμφωνία. Πρόκειται για την άρχουσα τάξη της χώρας μας, που διασφάλισε τη συμμετοχή της Ελλάδος ως κρίκου στο ευρωατλαντικό σχέδιο μεταφοράς φυσικού αερίου, του περίφημου Νότιου Ενεργειακού Διαδρόμου, με στόχο τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη Ρωσία.

Βέβαια, η συμφωνία έρχεται να συμβάλλει γενικότερα στην υλοποίηση της αστικής στρατηγικής αναβάθμισης της Ελλάδος σε κόμβο μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, όπως για παράδειγμα η συγκρότηση παρόμοιων σχεδίων για προμήθεια φυσικού αερίου μέσω του άξονα Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδος. Συνεπώς, ωφελημένοι θα είναι οι συγκεκριμένοι μονοπωλιακοί όμιλοι που μπορούν να συμμετέχουν στη κατασκευή σχετικών υποδομών και προμήθειας εξοπλισμού.


Ποια είναι, όμως, τα οφέλη που προκύπτουν με γνώμονα την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών; Αυτό αποτελεί κριτήριο βάσει του οποίου το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος αξιολογεί κάθε διακρατική συνεργασία, εν προκειμένω στον ενεργειακό τομέα, δηλαδή αν αυτή συμβάλλει στη διασφάλιση φθηνής λαϊκής κατανάλωσης, τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας, την αύξηση της ασφάλειας ενεργειακού εφοδιασμού και τη συμβολή στη θωράκιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της ειρήνης στην περιοχή.

Τι έχουμε από τη συγκεκριμένη Σύμβαση; Βγαίνει η Κυβέρνηση στην Εισηγητική της Έκθεση και στην συζήτηση που κάναμε στην Επιτροπή και λέει: «Τόσες χιλιάδες θέσεις εργασίας». Αυτές οι χιλιάδες θέσεις εργασίας, όσες και αν είναι, αφορούν ένα συγκεκριμένο διάστημα κατασκευής του αγωγού.

Πρώτον, τι θα γίνει μετά, στην περίοδο χρήσης του αγωγού; Περίπου διακόσιοι εργαζόμενοι. Αυτοί οι διακόσιοι, αλλά και οι υπόλοιπες χιλιάδες εργαζόμενοι, με τι συνθήκες εργασίας θα είναι; Θα είναι με συνθήκες «γαλέρας», αυτές τις συνθήκες εργασίας τις οποίες ψηφίζετε και προωθείτε τα τελευταία χρόνια.

Δεύτερον, η συγκεκριμένη διακρατική συμφωνία δεν διασφαλίζει προνομιακούς όρους τιμολόγησης, ούτε ανάλογη δέσμευση διερχόμενων ποσοτήτων φυσικού αερίου για την εγχώρια κατανάλωση, σε ένα επίπεδο που θα μπορούσε να συμβάλλει και στις διαπραγματεύσεις για μείωση του σημερινού υψηλού κόστους των ενεργειακών εισαγωγών.

Τρίτον, η συγκεκριμένη επιλογή εμπλέκει τη χώρα μας βαθύτερα στον επικίνδυνο ανταγωνισμό ευρωατλαντικών και ρωσικών ενεργειακών σχεδίων για την ευρύτερη περιοχή.

Εδώ θέλουμε να επισημάνουμε ότι η ελληνική συμμετοχή στο σχέδιο του αγωγού TAP δεν αξιοποιήθηκε διαπραγματευτικά ούτε καν για να γίνουν βήματα επίλυσης των διαφορών με την Αλβανία στο κρίσιμο ζήτημα της ΑΟΖ στο Ιόνιο Πέλαγος. Αντίστοιχη είναι και η προσέγγιση της Τουρκίας σε ζητήματα του Αιγαίου και ιδιαίτερα για το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου.

Δεν μπορεί, λοιπόν, να περάσει απαρατήρητη η ενεργή στήριξη της ελληνικής Κυβέρνησης σε ένα σχέδιο το οποίο στηρίζεται στον άξονα Τουρκίας-Αλβανίας, ειδικά σε μία περίοδο κλιμάκωσης της αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και με δεδομένη τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής υπέρ της συνεκμετάλλευσης των εγχώριων κοιτασμάτων. Εξάλλου, είναι γνωστές οι συστάσεις των ΗΠΑ να αποφύγει η Ελλάδα κάθε μονομερή ενέργεια στο θέμα της ΑΟΖ.

Πρόκειται ξεκάθαρα για επιλογές της αστικής πολιτικής στη χώρας μας, που υπηρετεί τα στρατηγικά συμφέροντα της άρχουσας τάξης στο πλαίσιο των δεσμεύσεων που απορρέουν με τη συμμετοχή της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ και ειδικότερα της προτεραιότητας υλοποίησης του Νότιου Ενεργειακού Διαδρόμου μεταφοράς φυσικού αερίου για μεταφορά αερίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην ευρωενωσιακή αγορά.

Αυτή η πολιτική δεν πρόκειται να συμβάλλει στη λαϊκή ευημερία, αλλά στη διασφάλιση ενός γεωγραφικού χώρου διέλευσης αγωγών προς όφελος κοινοπραξιών ισχυρών ομίλων. Θα απαιτήσει νέες θυσίες των αναγκών των εργαζομένων σ’ ό,τι αφορά τη λαϊκή κατανάλωση, τις εργασιακές σχέσεις, την προστασία του περιβάλλοντος. Παράλληλα, εμπλέκει τη χώρα βαθύτερα ιμπεριαλιστικά, για παράδειγμα στα σχέδια επέμβασης στη Συρία, στο Ιράν. Γενικότερα, ανοίγει το δρόμο της συνεκμετάλλευσης των θαλάσσιων ελληνικών κοιτασμάτων από ιμπεριαλιστικά κέντρα και ισχυρούς ομίλους, χωρίς διεθνή κατοχύρωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Από αυτήν την άποψη, είναι αποπροσανατολιστική και η κριτική που ασκεί και ο ΣΥΡΙΖΑ -για παράδειγμα της έλλειψης εθνικού ενεργειακού σχεδιασμού όπου πολλά ακούστηκαν, της αναβάθμισης στον ενεργειακό χάρτη με συμμετοχή στη κοινοπραξία και άλλα πολλά- προσπαθώντας να κρύψει το ταξικό πρόσωπο της πολιτικής του, προσυπογράφοντας την αστική στρατηγική για ανάδειξη της χώρας σε ενεργειακό κόμβο στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πίσω από τις όποιες αποπροσανατολιστικές αναφορές δεν γίνεται λόγος από κανένα κόμμα για το σφοδρό ανταγωνισμό των μονοπωλιακών ομίλων, τις δεσμεύσεις στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις υποδείξεις των Ηνωμένων Πολιτειών και τη στάση της προηγούμενης, αλλά και της σημερινής Κυβέρνησης να μην προχωρήσει σε κινήσεις για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, ενώ προχωράει η έρευνα για τα ενεργειακά κοιτάσματα.

Η άσφαιρη κριτική στην Κυβέρνηση και από τα άλλα κόμματα αποδεικνύει ότι οι πολιτικοί υπηρέτες της αστικής τάξης είναι εξίσου επικίνδυνοι για το λαό, είτε φορούν το καπέλο του εθνικισμού είτε φορούν το καπέλο του κοσμοπολιτισμού. Τα συμφέροντα των λαών τόσο στην Ελλάδα όσο και στις υπόλοιπες χώρες της περιοχής δεν μπορούν να τα εγγυηθούν αστικές κυβερνήσεις που υποκλίνονται στο στόχο της ανταγωνιστικότητας, της καπιταλιστικής οικονομίας και συναγωνίζονται για τους όρους παράδοσης του ορυκτού πλούτου, των ενεργειακών πηγών και των οδών μεταφοράς κάθε χώρας στους ενεργειακούς ομίλους.

(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Όσο ο ενεργειακός πλούτος και οι δρόμοι μεταφοράς του θα συνεχίσουν να αποτελούν «μήλον της Έριδος» ανάμεσα στους μονοπωλιακούς ομίλους και τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, οι λαοί θα πληρώνουν πανάκριβα ακόμα και με το αίμα τους για το πετρέλαιο, για το φυσικό αέριο κοκ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δριβελέγκας): Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ: Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δριβελέγκας): Είπατε πέντε λεπτά, κύριε συνάδελφε. Μην εξανίσταστε!

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ: Ήσασταν ανεκτικός με τους υπόλοιπους.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δριβελέγκας): Περισσότερο ήμουν με εσάς.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ: Από τα πέντε λεπτά, κύριε Πρόεδρε, μίλησα πέντε και σαράντα.

Προϋπόθεση, λοιπόν, για να αξιοποιηθούν οι ενεργειακές πηγές προς όφελος των εργαζόμενων είναι να περάσει η εξουσία στα χέρια των λαών, να ανοίξει ο δρόμος για την κοινωνικοποίηση του φυσικού και ενεργειακού πλούτου και των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής για την ανάπτυξη της οικονομίας με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο.

Μέσα σ’ αυτόν το ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης στην Ελλάδα με αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, ο ενιαίος αποκλειστικά κρατικός φορέας ενέργειας θα υπηρετεί το σύνολο των λαϊκών αναγκών και θα αξιοποιεί σ’ αυτήν την κατεύθυνση την αμοιβαία επωφελή διακρατική συνεργασία.

Για όλους αυτούς τους λόγους, καταψηφίζουμε τη συγκεκριμένη συμφωνία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου