Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013

Το Κοάν της ημέρας

Ο όρος αλληλέγγυα οικονομία χρησιμοποιήθηκε για να καταδείξει ότι μπορούμε να αναπτύξουμε στο σήμερα «οικονομικά» εγχειρήματα, ανταγωνιστικά στον καπιταλισμό και την αυτονόμηση της οικονομικής ζωής, με ορίζοντα τις αυτόνομες μετακαπιταλιστικές κοινότητες «όπου η οικονομία θα έχει ξαναμπεί στη θέση της, δηλαδή θα έχει γίνει ένα απλό μέσο του ανθρώπινου βίου, και όχι ύστατος σκοπός»*. Επίσης, η διαδικασία του πειραματισμού σε μια προεικονιστική realpolitik μας επιτρέπει να αναπτύξουμε με μεγαλύτερη σαφήνεια το περίγραμμα των θεσμών και της λειτουργίας τους στο πλαίσιο μιας ελευθεριακής κοινωνίας και άρα να διαμορφώσουμε τους όρους για το πέρασμα από την μαχητική αντιπολίτευση στην αμφισβήτηση της ηγεμονίας του κυρίαρχου υποδείγματος.


[...]

Αν η δημοκρατία με τάξεις είναι μια σοσιαλιστική φάρσα, έτσι και ο κομμουνισμός χωρίς πολιτική οργάνωση είναι μια φαντασιοπληξία. Με το επίθετο κομμουνιστική δεν περιγράφουμε μια κοινωνία όπου επικρατεί απόλυτη κοινωνική γαλήνη και τα πάντα γίνονται αυθορμήτως αρμονικά, αλλά μιλάμε για μια οργανωμένη κοινωνία με συντεταγμένους τρόπους λειτουργίας που επιδιώκει να καταπολεμά την κυριαρχία σε όλες τις τις εκφάνσεις μέσα από την καλλιέργεια εκείνων των συνθηκών-προϋποθέσεων-θεσμών που υποβοηθούν την ελευθεριακή της λειτουργία.

*Κορνήλιος Καστοριάδης, Η άνοδος της ασημαντότητας.

2 σχόλια:

  1. Ευκλείδης Τσακαλώτος "Σκέψεις για μια αριστερή επανίδρυση της Ευρώπης", http://left.gr/news/skepseis-gia-mia-aristeri-epanidrysi-tis-eyropis

    "Στο επίπεδο της Ε.Ε. χρειαζόμαστε μορφές προστασίας που ευνοούν τοπικά και περιφερειακά σχέδια ανάπτυξης και κοινωνικού πειραματισμού. Μια ιδέα είναι η γενίκευση των ρητρών εξαίρεσης. Αυτές ήδη υπάρχουν, για παράδειγμα σε σχέση με τους περιορισμούς στις δημόσιες προμήθειες: γενικά απαγορεύεται να χρησιμοποιηθούν οι κρατικές προμήθειες ως εργαλείο υποστήριξης τοπικών παραγωγών, αλλά μια περιφέρεια μπορεί να επικαλεστεί την ανάγκη να βελτιώσει το ανθρώπινο κεφάλαιο εντός της περιφέρειας ή ακόμα για να αντιμετωπίσει ένα ιδιαίτερο υψηλό επίπεδο ανεργίας. Άλλες περιφέρειες κάνουν χρήση αυτής της δυνατότητας, άλλες όχι. Δεν βλέπω όμως τον λόγο να μην προτείνει η Αριστερά μια γενίκευση αυτής της αρχής. Έπειτα από δημοκρατική διαβούλευση (για να εκπροσωπηθούν τα διάφορα συμφέροντα), οι χώρες θα μπορούσαν να ζητήσουν και άλλες εξαιρέσεις, για παράδειγμα σε σχέση με τις κρατικές ενισχύσεις, για να υποστηρίξουν κοινωνικά πειράματα που έχουν σκοπό την παραγωγική ανασυγκρότηση μιας περιοχής ή την αναβάθμιση του ανθρώπινου κεφαλαίου."

    Έλα ο σοσιαλισμός της "βελτίωσης του ανθρώπινου κεφαλαίου"!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. prefigura counterstructures---> έχει μάλλον να κάνει με κατσαρολικά, ντραμς και τα τοιαύτα.

    «ο ρυθμός [είναι] ο όρος δυνατότητας τού υποκειμένου: ο ρυθμός είναι προ-κατοπτρικός ή προ-εικονικός και ως εκ τούτο δυσπροσέγγιστος, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί να κατανοηθεί το στοιχείο εκείνο σύνδεσής του με την κατακουστική ανάκρουση.»

    http://books.google.co.uk/books?id=ASo86pCSlWIC&pg=PA20&lpg=PA20&dq=prefigural&source=bl&ots=Cjrzyc-E5G&sig=M0X3pOhpirI1uUcAOna11d2dynI&hl=en&sa=X&ei=v5ybUoLFC9DxhQeZsYHQBQ&ved=0CKQBEOgBMA8#v=onepage&q=prefigural&f=false

    pre-figurative act ---> is defined by the making of random marks; cleaning, sweeping, brushing or wiping

    http://blogs.warwick.ac.uk/crpl_art/tag/pedagogy/

    (κάτι λέει και για το "πέταγμα της μάγισσας" πάνω στο σκουπόξυλο, αλλά δεν το κατάλαβα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή