Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2013

Ας μιλήσουμε για τον Χαρίλαο Φλωράκη, λοιπόν! Αφού σας καίει ακόμα!


Ολα όσα περιέχονται σ' αυτό το βιβλίο... είμαι εγώ.

Είναι οι πρωτοβουλίες μου και η δράση μου στο Κόμμα, είναι οι αγορεύσεις μου και οι τοποθετήσεις μου στη Βουλή, είναι οι θέσεις μου στα όργανα του (ενιαίου) Συνασπισμού της περιόδου 1989 - 1991, είναι η στάση μου στις συσκέψεις υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή στα Συμβούλια Αρχηγών, είναι οι συνεντεύξεις μου και οι δηλώσεις μου στα ΜΜΕ, είναι οι ομιλίες μου στις πόλεις και στα κεφαλοχώρια κατά τις προεκλογικές περιοδείες, είναι η παρουσία μου στα διεθνή φόρα, είναι οι συσκέψεις μου με συντρόφους.


Είναι, ακόμη, το βιβλίο αυτό, οι σημειώσεις μου, οι σκέψεις μου, οι εκμυστηρεύσεις μου σε φίλους και συνεργάτες, η αγωνία μου για τις αρνητικές εξελίξεις, αλλά και η οργή μου για όσα μπορούσαν να αποφευχθούν και, τελικά, δεν τ' αποφύγαμε.

Πάνω απ' όλα, όμως, το βιβλίο αυτό είναι η ακλόνητη πίστη μου στο σοσιαλισμό και στην τελική νίκη του, είναι η αταλάντευτη πεποίθησή μου ότι καμία ανατροπή και καμία προδοσία δεν πρόκειται να ξεστρατίσει τους λαούς από την πορεία τους προς το σοσιαλισμό.

Κοντολογίς, το βιβλίο αυτό είναι μια πολιτική ομιλία μου.

Η πιο μεγάλη πολιτική ομιλία μου, που συγκεφαλαιώνει όλες τις άλλες, αλλά και ένα είδος ανοιχτής πολιτικής διαθήκης προς τη νεολαία που αντιστέκεται.

Και ευχαριστώ το δημοσιογράφο Χρ. Θεοχαράτο που μόχθησε, ώστε από το βήμα αυτό να ανακεφαλαιώσω με μία και μόνον αγόρευση, όλους τους πολιτικούς αγώνες μου.


-- «Πλουραλισμός; Ας δούμε: Ο πλουραλισμός γνωμών είναι παράγοντας ανάπτυξης, όχι, όμως, ο οποιοσδήποτε πλουραλισμός. Υπάρχει πλουραλισμός που δρα στα πλαίσια του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού - δηλαδή πλουραλισμός γνωμών και ενότητα δράσης. Και υπάρχει και πλουραλισμός, να κάνει ο καθένας του κεφαλιού του. Αυτός ο πλουραλισμός εμποδίζει την εφαρμογή της πολιτικής και οδηγεί στην παράλυση της συλλογικής θέλησης...».

-- «Ποια ανανέωση, σύντροφοι; Υπάρχει ανανέωση και ανανέωση. Υπάρχει η επαναστατική ανανέωση, που στηρίζεται στις θεμελιακές αρχές του Κομμουνισμού. Υπάρχει και η ανανέωση που αναζητάει το καινούριο όχι μέσα στα πλαίσια των αρχών, αλλά πέρα από αυτές - ακόμη και ενάντιά τους. Υπάρχει ανανέωση, που τη δημοκρατική λειτουργία την αντικαθιστούν με την αναρχία, με το μη σεβασμό της θέλησης της πλειοψηφίας, με τη δημιουργία κέντρου αντιπολίτευσης. Επικαλούνται τις εξελίξεις στον κόσμο, αλλά ξεχνάνε τις επιδιώξεις των αντιπάλων σχετικά με το Κομμουνιστικό Κόμμα. Αυτές δεν άλλαξαν. Αυτά επιβάλλουν όχι χαλάρωση, αλλά δυνάμωμα της ενιαίας έκφρασης και δράσης. Το δυνάμωμα της πειθαρχίας και της τήρησης του Καταστατικού. Η αυστηρή τήρηση του Καταστατικού είναι ο κύριος δείχτης της αφοσίωσης του κομμουνιστή στην υπόθεση του Κομμουνισμού...».

-- «Αμ οι μεταρρυθμίσεις; Διακηρύσσουν ότι με έναν ευνοϊκό συσχετισμό των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων μπορεί οι μεταρρυθμίσεις να αποκτούν δομικό χαρακτήρα και να οδηγούν σε ποιοτικούς κοινωνικούς μετασχηματισμούς. Οι μεταρρυθμίσεις δίχως την εξουσία της Εργατικής Τάξης και των συμμάχων της, δε μεταβάλλουν, δεν αλλάζουν τις βάσεις της υπάρχουσας κοινωνικής δομής. Οι μεταρρυθμίσεις έχουν διπλό περιεχόμενο: Από τη μία είναι βήμα προς τα εμπρός που βελτιώνουν την κατάσταση. Από την άλλη προφυλάσσουν (με την εκτόνωση) το υπάρχον κοινωνικό σύστημα...».

-- «Επικαλούνται και την ενότητα! Αλλά, βάση της ενότητας είναι ο σεβασμός της θέλησης της πλειοψηφίας, η πειθαρχία σ' αυτή, η δουλιά για την υλοποίησή της. Δίχως ενιαία έκφραση και δράση δεν μπορεί να υπάρξει ενότητα. Και δίχως αυτές τις προϋποθέσεις δεν μπορεί να υπάρξει ενότητα ούτε στο Κόμμα. Δεν μπορεί να υπάρξει ενότητα δίχως την υποταγή - ή συμμόρφωση, αν θέλετε, σύντροφοι- της μειοψηφίας στη θέληση της πλειοψηφίας. Φυσικά, ούτε οργάνωση μπορεί να υπάρξει. Αν δεν κατανοηθεί το τι κόμμα είμαστε, δεν μπορεί να γίνει κατανοητό ούτε το θέμα της πειθαρχίας, ούτε το ζήτημα της ενιαίας έκφρασης και δράσης στο Κόμμα...».

-- «Πάντα διαμορφώνονται πλειοψηφούσες και μειοψηφούσες απόψεις μέσα σ' ένα κόμμα. Δημιουργία μόνιμης και σταθερής μειοψηφίας σημαίνει δημιουργία ομάδας, που αντιλαμβάνεται τα διάφορα ζητήματα βάσει μιας άλλης πολιτικής. Σημαίνει δημιουργία τάσης μέσα στο κόμμα. Η τάση, όμως, μέσα στο κόμμα στραγγαλίζει τη γνώμη των μελών της, γιατί υποχρεώνονται να διατυπώνουν τη γνώμη της τάσης, σε βάρος της δικής τους...».

-- «Να ξεπεραστεί η κρίση; Σύμφωνοι. Και πράγματι, για να ξεπεραστεί η κρίση χρειάζονται αλλαγές. Το θέμα, όμως, είναι: Προς ποια κατεύθυνση; Προς το παρελθόν; Αλλά έτσι δε θα έχουμε έξοδο από την κρίση, θα έχουμε παραπέρα όξυνσή της. Προς την υπέρβαση του Κομμουνιστικού Κόμματος; Τότε, δε θα πρόκειται για υπέρβαση της κρίσης, αλλά για διάλυση του Κόμματος για να μην... έχει κρίση...».

Για την ανατροπή του σοσιαλιστικού συστήματος και τη διάλυση της ΕΣΣΔ
«Ωστε, λοιπόν, "θρίαμβος της δημοκρατίας" οι ανατροπές στην Ανατολική Ευρώπη! Αλλά, ποιες δυνάμεις ενισχύθηκαν από το "θρίαμβο"; Οι δημοκρατικές πράγματι δυνάμεις ή οι δυνάμεις εκείνες, οι οποίες στο όνομα της δημοκρατίας, έχουν ουσιαστικά ταχθεί ενάντια στο σοσιαλισμό; "Θρίαμβος της δημοκρατίας" με το ΚΚ εκτός νόμου! "Θρίαμβος της δημοκρατίας" με νέες δυνατότητες για επέμβαση του ιμπεριαλισμού! "Θρίαμβος της δημοκρατίας" με ανεργία, εξαθλίωση, πείνα και έγκλημα! Φυσικά, είναι δύσκολος ο δρόμος. Εχει πολύ ανήφορο και δεν μπορούν όλοι να τον βγάλουν...».

«Την ξαναθυμήθηκαν την πιπίλα: "Σε ξεπερασμένα Δόγματα επιμένει το ΚΚΕ"! Ποια είναι τα "ξεπερασμένα δόγματα", άσπονδοι σύντροφοι και φίλοι; Οτι επιμένουμε στην ανάγκη ανάκτησης της εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας; Οτι παραμένουμε αμετακίνητα προσηλωμένοι στην υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων; Οτι έχουμε και σήμερα παντιέρα μας την κοινωνική δικαιοσύνη και το σοσιαλισμό; Πάρτε το απόφαση: Πολλά μπορούν να αλλάξουν στο ιστορικό προτσές. Ενα μόνο δεν μπορεί να αλλάξει: η ανάγκη για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας και της ανθρωπότητας...».

«Και αχάριστοι και ανιστόρητοι όσοι επιχαίρουν για τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Αν ο κόσμος είχε γίνει λίγο πιο ανθρώπινος... Αν διατηρήθηκε η ειρήνη για μισό αιώνα... Αν ηττήθηκε κατά κράτος ο χιτλερισμός... Αν οι λαοί έσπασαν τις αλυσίδες της αποικιοκρατίας... Αν οι εργαζόμενοι των καπιταλιστικών χωρών απόκτησαν όσα απόκτησαν - αυτό αναμφισβήτητα οφείλεται και στην ύπαρξη και δράση των σοσιαλιστικών χωρών. Στο "αντίπαλον δέος"...».

«Υπάρχει έστω και ένας σοβαρός άνθρωπος στη Γη που να πιστέψει ότι θα μπορούσε να κάνει (όσα κάνει) ο ιμπεριαλισμός σήμερα, αν δεν είχε διαλυθεί η Σοβιετική Ενωση; Οι λαοί βλέπουν, ήδη, τα αποτελέσματα: Ο καπιταλισμός, καθημερινά, όλο και περισσότερο δείχνει το χειρότερο πρόσωπό του: το αντικοινωνικό, ληστρικό και απάνθρωπο. Οι επιτυχίες του, φυσικά, παράγουν πλούτο, αλλά τον σωρεύουν στους λίγους και η ζωή των εργαζομένων χειροτερεύει. Οσο για τις δημοκρατικές ελευθερίες, συνεχώς ροκανίζονται και λιμάρονται...».

«Εμ, αυτή η καραμέλα περί του τέλους των ιδεολογιών! Παρά το μεταφυσικό της περιεχόμενο, δεν μπορεί ν' αλλάξει την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα λέει ότι οι αντιθέσεις που χαρακτηρίζουν τον καπιταλισμό, όχι μόνο δεν εξασθενούν, τώρα που διαλύθηκε η ΣΕ, αλλά και δυναμώνουν. Και κατατρώγουν τα ίδια τα σπλάχνα του. Ούτε ο καπιταλισμός είναι αιώνιος ούτε το τέλος του κομμουνισμού έφτασε, για τον απλούστατο λόγο ότι οι λαοί δεν πρόκειται να παραιτηθούν από το όραμα για μια δίκαιη κοινωνία και από τους αγώνες για σοσιαλισμό...».

«Αγώνας! Αυτή είναι η λέξη - κλειδί. Γιατί τίποτε δεν μπορεί και δεν πρόκειται να γίνει από μόνο του. Χρειάζεται αέναη πάλη της εργατικής τάξης και των συμμάχων της σε κάθε χώρα - και συντονισμός της πάλης αυτής. Ποιος, τάχα, εργαζόμενος δε θα ήθελε μια δικαιότερη κοινωνία; Και αυτό είναι το μεγάλο καθήκον για όλους μας: Να ξαναδώσουμε αίγλη στο όραμα του σοσιαλισμού και να αγωνιζόμαστε γι' αυτό...».


Από τις αρχές του 1990, με πρωτεργάτες κυρίως ηγετικούς παράγοντες της EAP, άρχισαν να βλέπουν το φως ποικίλα δημοσιεύματα με σοβαρές αιχμές εναντίον της ηγεσίας του KKE, η οποία "αρνείται να βγάλει συμπεράσματα από την αποσάθρωση του υπαρκτού σοσιαλισμού", αλλά και με προτάσεις ή αναλύσεις ή σχολιασμούς για την ιστορική αναγκαιότητα να μετεξελιχθεί ο Συνασπισμός από πολυκομματική συμπαράταξη σε... πολυτασικό κόμμα, ώστε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικότερα τις νέες αρνητικές συγκυρίες.

Οι εκλογές της 8.4.1990, ο σχηματισμός "αυτοδύναμης" κυβέρνησης από τη N.Δ. και η νέα όξυνση της κρίσης που μάστιζε τη Σοβιετική Ενωση έκαναν ακόμη πιο ορατές τις δύο τάσεις που διαμορφώνονταν στο KKE. Πολλά στελέχη της "νέας φρουράς" μάλιστα (ανάμεσά τους και δεκάδες μέλη της Κεντρικής Επιτροπής) άρχισαν κρυφές συναντήσεις, συζητήσεις και διαβουλεύσεις περί του πρακτέου ή, μάλλον, περί των πρακτέων, διότι οι στόχοι τους ήταν δύο: α) Να κερδίσουν την πλειοψηφία στο εν όψει 13ο Συνέδριο. Και β) να συμβάλλουν στη μετεξέλιξη του Συνασπισμού σε ενιαίο πολυτασικό κόμμα.

[...]

Την ερμαφρόδιτη εκείνη κατάσταση στο KKE, που, υπό άλλες συνθήκες, θα μπορούσε να ήταν ακίνδυνη, ωθούσε σε αναμέτρηση και ρήξη η δράση ενός διπλοπρόσωπου παράγοντα ανάμεσα και στην παλιά και στη νέα φρουρά, ο οποίος μετέφερε σε ταβέρνα του Αμαρουσίου (όπου "συνεδρίαζαν" οι νεοφρουρίτες) όσες αποφάσεις παίρνονταν στον Περισσό και μετέφερε στον Περισσό όσες συζητήσεις γίνονταν στις διάφορες συναντήσεις των "φραξιονιστών".

Στις αρχές του 1990 πολλά στελέχη (περίπου 50) από εκείνα που ήθελαν τη μετεξέλιξη του KKE σε σοσιαλιστικό ή σοσιαλδημοκρατικό κόμμα υπέγραψαν ντοκουμέντο, στο οποίο αποτύπωναν αδρά τις ανησυχίες τους και ζητούσαν καταστατικές αλλαγές και πρακτικά μέτρα για να μην επαναληφθεί η αρνητική σοβιετική εμπειρία και στη χώρα μας. Λόγω των επικείμενων εκλογών, το ντοκουμέντο εκείνο ούτε συζητήθηκε ούτε πήρε (από καμία πλευρά) δημοσιότητα, και η ύπαρξή του έγινε γνωστή τον Μάιο του 1990, όταν άρχισαν νέες πιέσεις προς την πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής για σύγκληση Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης, με θέμα την πορεία του κόμματος προς το 13ο Συνέδριο.

[...]

Κατά τη διάρκεια των εργασιών της, η Συνδιάσκεψη εκείνη και ένταση είχε και αγωνία και οξύτητα και τροφοδότησε τον Τύπο με πρωτοσέλιδα - καθώς ο Χαρ. Φλωράκης, ηγούμενος της πλειοψηφούσας τάσης, υπεραμύνθηκε των αρχών της φυσιογνωμίας και των συμβόλων του κόμματος (τα "κονίσματα" - όπως κάποιοι του φώναζαν) και καθώς η μειοψηφούσα τάση, με επικεφαλής τον Μίμη Ανδρουλάκη, υπενθύμιζε - στεντορεία τη φωνή - στον Χαρίλαο ότι "υπήρξε Λούθηρος χωρίς να το γνωρίζει" - δηλαδή, ότι κρατώντας τα σύμβολα και τα λάβαρα του κόμματος τόλμησε ανοίγματα και μεταρρυθμίσεις, καθιστάμενος, χωρίς να το συνειδητοποιεί, ο Λούθηρος του KKE. H συνδιάσκεψη εκείνη: επιβεβαίωσε τις δύο τάσεις, διεύρυνε την απόσταση Χαρ. Φλωράκη - Γρ. Φαράκου, ανέθεσε σε Επιτροπή να ετοιμάσει το κείμενο θέσεων για το 13ο Συνέδριο, απέρριψε το πρώτο κείμενο των Ανανεωτών, δέχτηκε να υπάρξουν στις θέσεις και οι δύο απόψεις, έκανε έκκληση για ενότητα του κόμματος και σύνθεση των αντιθέσεων, έδειξε, αποχρώντως πειστικά, ότι στην ανανεωτική τάση συγκαταλέγεται και ο Γ. Γραμματέας του Κόμματος!

[...]

Ολο το καλοκαίρι του 1990 ο Χαρ. Φλωράκης και η πλειοψηφία της K.E. προσπάθησαν να γεφυρώσουν τα χάσματα, χρησιμοποιώντας γλώσσα μετριοπάθειας και νηφαλιότητας. Παρά την κατευναστική τακτική της πλειοψηφίας της K.E. του KKE, η Ανανεωτική πτέρυγα των στελεχών, ενισχυόμενη και από το χάος που απλωνόταν όλο και ζοφερότερα πάνω από τις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, συνέχιζε τις αναζητήσεις της - μέσα από συναντήσεις και διαβουλεύσεις - για να βρει πολιτική ταυτότητα και συνεχώς κέρδιζε με το μέρος της όλο και νέα περιφερειακά στελέχη, για ολόκληρο το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 1990. Τον Νοέμβριο του 1990 - και αφού είχαν μοιραστεί οι θέσεις (οι επίσημες θέσεις) για το 13ο Συνέδριο - η Ανανεωτική πτέρυγα του KKE υπολόγιζε και πίστευε ότι θα έχει τουλάχιστον το 55% των συνέδρων και θα αποτελούσε πια την πλειοψηφία.

[...]

Μπροστά σ' αυτή την κατάσταση, ο μεν Χαρ. Φλωράκης, φοβούμενος την άλωση του KKE από τα μέσα (κατά τα νωπά πρότυπα των Λαϊκών Δημοκρατιών), πήρε, κυριολεκτικά, τα βουνά και τους κάμπους, προκειμένου να συγκεντρώσει περισσότερους συνέδρους, ώστε να γείρει η πλάστιγγα προς την "παλιά φρουρά" - γεγονός που το κατόρθωσε, φέρνοντας συντρόφους ακόμη και από την πολιτική προσφυγιά. Ο δε Λεων. Κύρκος, βλέποντας τη διογκούμενη αμφισβήτηση της ηγεσίας του KKE από τους νεότερους, έκρινε φρόνιμο να εντείνει την προπαγάνδα και τις προσπάθειές του για τη μετατροπή του Συνασπισμού σε ενιαίο πολυτασικό κόμμα, αφού η σπονδυλική στήλη της συμπαράταξης - το KKE - σίγουρα θα περνούσε στα χέρια της Ανανέωσης.

[...]

Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες συνήλθε στην Αθήνα, στην κλειστή αίθουσα του Ολυμπιακού Σταδίου, από τις 19-24 Φεβρουαρίου 1991 το 13ο Συνέδριο του KKE, στο οποίο έλαβαν μέρος 1.275 εκλεγμένοι αντιπρόσωποι (Σύνεδροι) και 660 παρατηρητές - δηλαδή, συνήλθε το πολυπληθέστερο Συνέδριο που είχε διοργανώσει μέχρι τότε το KKE - η πλειοψηφία του οποίου ήταν εμφανώς υπέρ της "παλιάς φρουράς".

H εμφανής ανατροπή του συσχετισμού των δυνάμεων στο Συνέδριο υποχρέωσε τον Γρ. Φαράκο να μην είναι υποψήφιος για τη θέση του Γ. Γραμματέα, γεγονός που ανάγκασε την Ανανεωτική πτέρυγα να υποδείξει για υποψήφιο τον Γιάννη Δραγασάκη, ώστε - αν μη τι άλλο - να μετρήσει τις δυνάμεις της. H έκρυθμη εκείνη κατάσταση είχε ως αποτέλεσμα να κηρύξει την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου ο Χαρ. Φλωράκης - υπό την ιδιότητα του Προέδρου της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος.

Μετά ταύτα, η Κεντρική Επιτροπή, που εξέλεξε το 13ο Συνέδριο, στις 27 Φεβρουαρίου, στην πρώτη της Ολομέλεια επέλεξε για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Κόμματος την Αλεξάνδρα Παπαρήγα, με ψήφους 57 (έναντι 53 του Δραγασάκη). H Παπαρήγα ήταν στέλεχος με οικογενειακές ρίζες στο κομμουνιστικό κίνημα, με προσήλωση στις αρχές του κόμματος, με δοκιμασμένη αγωνιστικότητα και, κυρίως, ένα στέλεχος που πάντα εκινείτο αταλάντευτα μέσα στις κομματικές γραμμές και που υπερασπιζόταν τις απόψεις της μέσα στα κομματικά όργανα και μέσα στα καταστατικά πλαίσια.

[...]


Βέβαιοι οι Ανανεωτές ότι ο Συνέδριο είναι χαμένο, στις 17 Φεβρουαρίου 1991 έκαναν μια ύστατη απεγνωσμένη κίνηση: Αντιπρόσωποί τους - M. Ανδρουλάκης και Π. Λαφαζάνης - επισκέφθηκαν στο σπίτι του τον Χαρ. Φλωράκη και τον παρακάλεσαν να είναι και πάλι ο ίδιος ο υποψήφιος για τη θέση του Γενικού Γραμματέα, διότι - όπως του τόνισαν - μόνο αυτός θα μπορούσε να απορροφήσει τους κραδασμούς και να κρατήσει ενωμένο το κόμμα στη δύσκολη εκείνη συγκυρία. H πρόταση εκείνη προβλημάτισε πολύ τον παλαίμαχο κομμουνιστή, όταν όμως την επομένη, 18.2.1991, τη συζήτησε με συνεργάτες του, εκείνοι του είπαν ότι πρόκειται για ελιγμό και για παγίδα και καλά θα κάνει να προχωρήσει στις αποφάσεις που είχε πάρει.

ΜΕ ΤΙΣ ΥΓΕΙΕΣ ΣΑΣ, ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΞΑΝΑΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣΤΕ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΕΤΕ ΤΟ ΚΚΕ!!!

22 σχόλια:

  1. Addendum:

    1. Ε. Καβαλλάρη, "Alfavita", http://www.alfavita.gr/apopsin/αποκαθήλωση-ή-αποκατάσταση-του-νίκου-ζαχαριάδη, 26 Νοεμβρίου
    2. Μ. Χατζησταύρος, "Τα Νέα", http://www.tanea.gr/news/politics/article/5059270/giati-to-kke-ton-apokhryssei, 30 Νοεμβρίου
    3. "Ανιστόρητος", "Ισκρα", http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=14388:2013-12-01-13-09-49&catid=83:aristera&Itemid=200, 1 Δεκεμβρίου
    4. Θ. Σκαμνάκης, "Πριν", http://tsak-giorgis.blogspot.com/2013/12/blog-post_3586.html, 1 Δεκεμβρίου
    5. Β. Λιόσης, "Εργατικός Αγώνας", http://ergatikosagwnas.gr/EA/index.php/2012-02-04-20-06-29/1423-2013-12-01-16-29-27, 1 Δεκεμβρίου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο δραγασακης ειναι ο δραγασακης ο αντιπρόεδρας της βουλής?

    JKL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Γιάννης. Του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοπροσώπως.

      Διαγραφή
    2. Και οι 53 που πήρε έναντι των 57 της Παπαρήγα ήταν από "ανανεωτικούς" του ευρωκομμουνιζμού? Και όταν δεν τους έκατσε την έκαναν?

      JKL

      Διαγραφή
    3. Ακριβώς. Αλλά αγαπάνε πολύ το Φλωράκη για την βοήθειά του στην εκλογή Αλέκας Παπαρήγα.

      Διαγραφή
  3. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει δε η αντιπαραβολή του άρθρου των "Νέων" (ΔΟΛ), με τίτλο "Γιατί το ΚΚΕ αποκηρύσσει τον Χαρίλαο Φλωράκη: Η απαξίωση του ιστορικού ηγέτη από τη σημερινή ηγεσία και τα πρόσφατα Συνέδρια", και ημερομηνία δημοσίευσης την 30η Νοέμβρη, με το άρθρο της "Ίσκρα" (Π. Λαφαζάνης), με τίτλο "Η ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ Χ. ΦΛΩΡΑΚΗ: ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΗ ΒΕΛΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ" και ημερομηνία δημοσίευσης 1 Δεκέμβρη. Η περί "αποκαθήλωσης" ορολογία πρωτοεμφανίζεται όμως στο άρθρο της Ε. Καβαλλάρη, και σε συνάρτηση με τον Ζαχαριάδη (26 Νοέμβρη), ενώ τα άρθρα Σκαμνάκη και Λιόση επιχειρούν "σάντουϊτς" από την "αριστερίστικη" και την "δεξιόστροφη" πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. «...Οι μεταρρυθμίσεις δίχως την εξουσία της Εργατικής Τάξης και των συμμάχων της, δε μεταβάλλουν, δεν αλλάζουν τις βάσεις της υπάρχουσας κοινωνικής δομής. Οι μεταρρυθμίσεις έχουν διπλό περιεχόμενο: Από τη μία είναι βήμα προς τα εμπρός που βελτιώνουν την κατάσταση. Από την άλλη προφυλάσσουν (με την εκτόνωση) το υπάρχον κοινωνικό σύστημα...»

    Αυτή είναι όλη η ουσία.
    Αν μπορείς να ανεβάσεις από το "τετράδια φυλακής", αποσπάσματα από τα κεφάλαια :
    Η ΠΑΛΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΕΣ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΛΑΚΚΙ ΤΗΣ ΛΕΡΟΥ
    Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΠΡΙΝ ΤΗ 12Η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
    ΟΜΑΔΑ "ΣΚΛΗΡΩΝ"
    Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΜΕΤΑ
    ΑΠΟ ΤΗ 12Η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
    ΟΙ ΔΙΑΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΛΑΚΚΙ
    Η ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΩΝ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
    ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΕΣ ΜΕΤΑΓΩΓΕΣ
    ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΩΝ
    Ο ΣΩΣΤΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ ΛΑΚΚΙ

    Και μια καλοπροαίρετη κριτική : από το πρωί με τρελαίνει να βλέπω το τρολάρισμα στον αθέμιτα, δίπλα στο δοκίμιο. Πόσο λίγος μπορεί να είναι κάποιος αυτή την εποχή; (είναι δικό σου το μπλογκ, σε σένα προσπάθησε να κάνει σκουλικιές, εσύ ξέρεις)

    http://0.tqn.com/w/experts/Entomology-Study-Bugs-665/2008/09/red-worm.jpg;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αφού σε τρελαίνει το τρολάρισμα στον Αθέμιτα, να σου κάνω, με την ευκαιρία του νέου θανάτου από μαγκάλι, ένα επίκαιρο flashback σ' αυτή την καταστασιακή ψυχή:

      "Πέρυσι, σχεδόν τέτοιον καιρό, η αριστερά έχυνε* (και μαζί της όοολη η Ελλάδα) για τον αυτόχειρα φαρμακοποιό της πλατείας Συντάγματος. Θυμάστε: εκείνον τον μικροαστό όπου μας είχε αφήσει την πολιτική του διαθήκη να κρεμάσουμε ανάποδα τους εθνικούς προδότες αφού πρώτα πάρουμε τα ΑΚ-47 ανά χείρας…

      Και μαζί με την υπόλοιπη αριστερά έχυνε** και η γενική γραμματέας της κεντρικής επιτροπής του κώματος της εργατικής τάξης δηλώνοντας:

      «Τους λέω καμιά φορά ότι έτσι και αποφασίζαμε, τρελαινόμασταν —που ευτυχώς δεν έχουμε τρελαθεί— και λέγαμε τέτοια στον κόσμο, ότι θα έλθουμε εμείς, θα γίνουμε κυβέρνηση και θα του λύσουμε τα ζητήματα, θα προτιμούσα —λέω— να πάω σαν τον Χριστούλα, να πάω να αυτοκτονήσω στην Πλατεία Συντάγματος με ένα όπλο! Πώς να πεις αυτά τα πράγματα θα γίνω κυβέρνηση και θα σου λύσω τα προβλήματα;»

      Η αριστερά αναζητά νεκρούς για να μπορεί να αναφέρεται σε αυτούς και να συντηρεί την ύπαρξή της, όπως ακριβώς και το έθνος. Τελευταία, βρήκαν τους ιδανικούς νεκρούς στο περιστατικό με τους φοιτητές της Λάρισας: νέοι και αθώοι. Τα κατάπτυστα σημερινά πρωτοσέλιδα της Αυγής και του Ριζοσπάστη-Espresso απλώς κάνουν πιο μεγάλο τον πόνο των οικογενειών των θυμάτων, παραβιάζοντας κάθε Κώδικα Επαγγελματικής Ηθικής και Κοινωνικής Ευθύνης των επαγγελματιών δημοσιογράφων.

      Και κάπου εκεί, δίκην ύαινας, και η ΜούμιαReloaDEAD, να κλαίει και να οδύρεται περισσότερο και από τους οικείους των νεκρών.

      * δάκρυα τιμής και συγκίνησης

      ** προλεταριακά δάκρυα χαράς και συγκίνησης"
      http://athemita.wordpress.com/2013/03/02/αριστερά-όπως-μπαίνουμε-στο-νεκροτομ/

      Διαγραφή
    2. Επίσης, δεν έχω τα "Τετράδια της φυλακής", την επόμενη φορά που θα βρω βιβλία της ΣΕ.

      Διαγραφή
    3. Φαίνεται να είναι ένας ψυχωτικός μισάνθρωπος. Ιδεολογικά, ανήκει σε αυτούς που ονειρευόταν μεγαλεία για την πάρτη τους, το σύστημα διαφώνησε, αυτός κατέρρευσε και δεν έχει από που να πιαστεί. Κρέμεται από το μίσος του που το εκφράζει ανώνυμα (όχι και τόσο πλέον). Εναντιώνεται με όσους αγωνίζονται οργανωμένα και συλλογικά για να νιώσει ο ίδιος καλύτερα. Ας μείνει σπιτάκι του στο πληκτρολογιάκι του, να του προσφέρει η ... αριστερά τη χαρά της εκτόνωσης. Διαφορετικά είναι επικίνδυνος.
      Δε νομίζω ότι χρειάζεται σχόλιο σε αυτά που έγραψε, πέρα από το ότι είναι ένας επικίνδυνος μισάνθρωπος.


      Έγραψα κάτι σχετικά ψύχραιμο, αλλά δεν μπορώ αυτή την εποχή, να βλέπω τέτοιες συμπεριφορές και συνειδήσεις.

      Διαγραφή
    4. Ακόμα χειρότερα μπορεί να προσπαθεί να διαμορφώσει τέτοιες συνειδήσεις,

      Διαγραφή
    5. Πολύ συστηματικά και με ξεκάθαρη στόχευση, νομίζω.

      Διαγραφή
    6. Βάζω εγώ ένα απόσπασμα

      Η ΠΑΛΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΕΣ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΛΑΚΚΙ ΤΗΣ ΛΕΡΟΥ

      [...]
      Διάβασα και άκουσα από αφηγήσεις πολλών συντρόφων σχετικά με την ιδεολογική πάλη κατά των τροτσκιστών, λικβινταριστών, φραξιονιστών και άλλων αντικομματικών στοιχείων. Για πρώτη φορά έτυχε να πάρω και εγώ μέρος σ' ένα τέτοιο σκληρό ιδεολογικό αγώνα ενάντια στους σύγχρονους αναθεωρητές βρισκόμενος στο στρατόπεδο Λάκκι της Λέρου.
      Το Λάκκι δεν ήταν μόνο αντιδικτατορικό, αντιφασιστικό, αντιχουντικό φρούριο αλλά ταυτόχρονα ήταν και ένας γρανιτένιος βράχος που τσάκισε όλες τις οπορτουνιστικές αποχρώσεις που υπήρχαν στο στρατόπεδο. Το Λάκκι ήταν ένα συνεπές κομματικό φρούριο ενάντια στους σύγχρονους αναθεωρητές και ενάντια σ' όλα τα αντικομματικά στοιχεία. Εκεί φαινόταν ξεκάθαρα η κατρακύλα, η κατάντια και η χρεοκοπία εκείνων των στελεχών οι οποίοι ξέφυγαν από τις σωστές κομματικές αρχές και καταπολεμούσαν το Κόμμα, στο οποίο πριν λίγο κατείχαν σημαντικές θέσεις στην καθοδήγησή του.
      Στο στρατόπεδο ο αγώνας κατά των αναθεωρητών ήταν πολύ σκληρός και δύσκολος, εξαιτίας των συνθηκών που βρισκόμασταν. Όλη τη μέρα και τη νύχτα οι αναθεωρητές και κάθε λογής αντικομματικά στοιχεία βρίσκονταν δίπλα μας, στο κρεβάτι, στο θάλαμο, στο προαύλιο. Χάρη του γενικού συμφέροντος του Κόμματος και του στρατοπέδου ήμασταν αναγκασμένοι να ανεχόμαστε τις βρισιές και τις προκλήσεις τους. Ήμασταν υποχρεωμένοι ν' ανεχόμαστε την κοινή συμβίωση. Και γι' αυτό χρειάζονταν συγκράτηση νεύρων και μεγάλη υπομονή. Ενώ ήταν πολύ ασήμαντη μειοψηφία, έχοντας όμως την υποστήριξη της φρουράς, οργάνωσαν επανειλημμένα φασαρίες μέσα στο προαύλιο, χειροδικώντας ακόμα σε βάρος συντρόφων. Οι χωροφύλακες βλέπανε και γελούσαν και ήταν έτοιμοι για να επέμβουν σε περίπτωση που οι τραμπούκοι των διασπαστών θα κινδύνευαν. Η τακτική μας ήταν να αποφύγουμε τις προκλήσεις των αναθεωρητών και κάθε αντικομματικών στοιχείων για να μην προκαλέσουμε την επέμβαση της φρουράς, γιατί δε μας συνέφερε μια τέτοια επέμβαση. Εκμεταλλευόμενοι αυτή την ιδιόμορφη κατάσταση μας ψήνανε κυριολεκτικά το ψάρι στα χείλη.

      Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΠΡΙΝ ΤΗ 12Η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ

      Πριν τη 12η Ολομέλεια υπήρχαν μερικές μικροομαδούλες από αντικομματικά στοιχεία, τα οποία κατηγορούσαν γενικά το Κόμμα και την ηγεσία του κινήματος. Η πάλη αυτών των ομάδων στρεφόταν ενάντια σε κάθε καθοδήγηση τους στρατοπέδου. Οι ομαδούλες αυτές αποτελούνταν από διαγραμμένους της ΕΔΑ, από διάφορους δυσαρεστημένους, οι οποίοι ήθελαν ανώτερα καθοδηγητικά πόστα και δεν τους δώσανε ή θέλανε να γίνουν βουλευτές και δεν έγιναν ή δεν έγινε κάποια ατομική εξυπηρέτηση ή ήταν παλιοί και νέοι δηλωσίες. Μεταξύ όλων αυτών ήταν και μερικοί που για να αποκτήσουν την εύνοια της Ασφάλειας έγιναν όργανά της, εξαγοράζοντας την ελευθερία τους με προδοσίες. Βασικά μας ήταν γνωστοί αυτοί οι τύποι αλλά οι συνθήκες δεν μας επέτρεπαν να τους διώξομε, μόνο που τους απομονώναμε και παίρναμε τα ανάλογα μέτρα προφύλαξης.
      Όλα αυτά τα αντικομματικά στοιχεία βασικά ήταν πρώην φυλακισμένοι και εξόριστοι, οι οποίοι μετά την απόλυσή τους από τις φυλακές ή την εξορία είχαν αυτοαπομονωθεί απ' το κίνημα και τώρα τους κακοφαίνονταν γιατί πάλι τους πιάσανε. Και σ' αυτό, κατ' αυτούς, έφταιηε το Κόμμα, η ύπαρξή του. Ένας χαρακτηριστικά μέσα σε θαλαμική συνέλευση έλεγε: «Εδώ δε μας έφερε ο Παττακός αλλά το Κόμμα και η καθοδήγησή του.»
      Η λυσσασμένη αντικομματικότητά τους εκδηλωνόταν και στο εξής: Ενώ πριν τη 12η Ολομέλεια βρίζαν αδιάκριτα όλα τα καθοδηγητικά στελέχη του ΚΚΕ και της ΕΔΑ, μετά από τη 12η υπερασπίζονταν όλους τους διασπαστές, αυτούς που πριν τη 12η έβριζαν, όπως τους Γλέζο, Μπριλάκη κλπ. Εκθείαζαν κάθε διασπαστή και μισούσαν κάθε σύντροφο πιστό στο ΚΚΕ.
      [...]

      Διαγραφή
    7. Είναι βιβλίο που αν το διαβάσει οποιοσδήποτε αριστερός (και σήμερα φαίνεται περίεργος ο όρος αλλά επί δεκαετίες τα πράγματα δεν ήταν ξεκάθαρα ούτε μέσα στο ίδιο το κόμμα), θα πάρει μια πιο ξεκάθαρη θέση απέναντι στα πράγματα.

      Διαγραφή
    8. (και σ' ευχαριστώ ! πιστεύω θα μπορούσε να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση σε συνδυασμό με αυτά που έβαλε ο Αντώνης, αλλά το ορκισμένα πασόκεμον δεν ανοίγουν τέτοιες κουβέντες απ' ό,τι φαίνεται....στον επόμενο "μπογιόπουλο" πάλι)

      Διαγραφή
    9. Ρίξτε μια προσεκτική ματιά στις αναρτήσεις για TAP.

      Δεν νομίζω ότι πρωταρχικός στρατηγικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι να βγει κυβέρνηση. Πρωταρχικός του στρατηγικός στόχος είναι να παρεμποδίσει την άνοδο του ΚΚΕ. Έχει κάνει πλάτες στην συγκυβέρνηση διαχρονικά σε ΟΛΑ τα μείζονα νομοσχέδια. Και αυτό εδώ είναι ακριβώς ό,τι παρήγγειλαν οι ΗΠΑ. Γιατί να σουτάρουν ΝΔ/ΠΑΣΟΚ; Έχουν περάσει ό,τι θέλουν πολύ άνετα. Δεν κάνεις αυτά που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στα μείζονα νομοσχέδια αν επιδιώκεις να ρίξεις την κυβέρνηση. Το παιχνίδι είναι εντελώς στημένο.

      Διαγραφή
  5. Δημοσιογραφος: Τι εχεις να πεις Χαριλαε για τα "παιδια" που φυγαν απ το κομμα και ιδιαιτερα για τα πνευματικα σου παιδια Ανδρουλακη , Δαμανακη ,Δραγασακη?

    ΧΑΡΙΛΑΟΣ: ....Πρωτη φορα στην ζωη μου γνωρισα ανθρωπους με 2 (ΔΥΟ) συνειδησεις .....

    (για οποιον δεν τον "επιασε" τον "βλαχο" ,δεν τους ειπε διπροσωπους ...κατι χειροτερο τους ειπε !)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δύο μόνο; Μόνο ο Πιλάφ έχει δεκατέσσερις. Είναι κομμουνιστής, ανανεωτής, αντιπολιτεύομενος του ΣΥΡΙΖΑ, συμπολιτευόμενος του ΣΥΡΙΖΑ, φραξιονιστής απ' έξω, φιλοΑνταρσυώτης, εθνικιστής, πατριώτης, Ζαχαριαδικός, Φλωρακικός, αντισταλινικός, Μπογιοπουλικός, ΕΑΜικός, κινηματικός, και λίγο οικολόγος πράσινος.

      Διαγραφή
  6. Ω ρε μάνα μου τι διαβάζουμε. Αναμένεται τρελό γέλιο, προβλέπω κριτική στο βλήμα να κατακεραυνώνει την απώλεια των σταλινικών χαρακτηριστικών του κκε που θα πηγαίνει πακέτο με δημόσιες τοποθετήσεις του παπαδημούλη όπου θα σκίζει το σακάκι του για την τροτσκιστική στροφή (και εδώ υπάρχει λογική συνέχεια, καθώς ο στάλιν είναι η βασική ιδεολογική επιρροή πίσω από τις επισκέψεις τσίπρα στις ηπα όπως μάθαμε πριν λίγο καιρό).

    Όσο για τους ανταρσαίους (τους ποιούς; ε, αυτό το σκορποχώρι) βλέπω να κάνουν πεντασέλιδο αφιέρωμα στο πριν για την αριστερίστικη και τυχοδιωκτική κριτική του κκε στην κυβέρνηση τζανετάκη. Έτσι είναι αυτά, όταν έχεις μια πιπίλα όλη κι όλη για να κάνεις δήθεν κριτική είναι φυσιολογικό να είσαι δυο βήματα απ'το τρελάδικο όταν στην πάρουν.

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επίσης έτσι είναι όταν προτιμάς καπιταλισμό, όπως κι όσο και να προσπαθείς να τον "στολίζεις" κάθε φορά.

      Διαγραφή
  7. Κοσμοθεωρία μας ο μαρξισμός - λενινισμός

    Αποσπάσματα από την ομιλία του στην Ευρεία Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, τον Ιούνη του 1990, που συζήτησε το Προσχέδιο Θέσεων της ΚΕ για το 13ο Συνέδριο και στην οποία ξέσπασε ανοιχτά η διαπάλη για το χαρακτήρα του Κόμματος. Διαπάλη που συνεχίστηκε και στο ίδιο το 13ο Συνέδριο και μετά απ' αυτό έως την οριστική αποπομπή των στελεχών που ήθελαν τη διάλυσή του

    http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=3380225

    thorpe

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δε μαμιέστε όσοι πιάνετε ακόμα στο στόμα σας τον καπετάν-γιώτη σοσιαλφασίστες...

    Οι ζευγάδες φεύγουν, η σπορά μένει:
    http://www.youtube.com/watch?v=VhI4ivOCbck

    Ηρωες-Rebellion Connection:
    https://www.youtube.com/watch?v=wlta4wRIrLw

    καλή αγωνιστική χρονιά σε όλους τους συντρόφους, φίλους, οπαδούς, συνοδοιπόρους,

    thorpe

    ΑπάντησηΔιαγραφή