Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

Για τις δηλώσεις του Μ. Αναγνώστου, προέδρου των εργαζομένων στη ΒΙΟΜΕ

«Δυστυχώς δεχόμαστε χτυπήματα και από τα αριστερά» δηλώνει στο UNFOLLOW ο κ. Αναγνώστου. «Η ΚΟΜΕΠ στο 5ο τεύχος της αφιέρωσε 36 σελίδες «Για τη λεγόμενη αυτοδιαχείριση των εργοστασίων- Η περίπτωση της ΒΙΟΜΕ” καταδικάζοντας μας επί της ουσίας. Η εμπειρία της Αργεντινής είναι σημαντική καθώς οι συνάδελφοι μας μάς μεταφέρουν ότι ακόμη και με αρνητικούς ισολογισμούς τα εργοστάσια δεν κλείνουν υπό το φόβο της κατάληψής τους εκ μέρους των εργαζομένων. Ίσως θα πρέπει να αντιληφθεί η ελληνική αριστερά ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή, πρέπει να γίνουμε επιθετικοί» καταλήγει ο κ. Αναγνώστου.

Και όλη αυτή η συζήτηση διεξάγεται την ώρα που το 30% και πλέον του ενεργού πληθυσμού έχει οδηγηθεί στην ανεργία. Ίσως η δημιουργία αυτοδιαχειριζόμενων επιχειρήσεων να συνιστά μονόδρομο. Και αυτό καθώς μπορεί να αποτελέσει χειροπιαστή απάντηση στο μείζον ζήτημα της ανεργίας, αναλαμβάνοντας παράλληλα σημαντικό ρόλο ως προς την κατεύθυνση της παραγωγικής ανασυγκρότησης και της ανάδειξης των συλλογικοτήτων στους εργασιακούς χώρους. Τα ερωτήματα που τίθενται από την Επιτροπή Αλληλεγγύης είναι καίρια και χρήζουν απάντησης: «Κάποιοι λένε πως το να πάρουν οι εργάτες τα εργοστάσια στα χέρια τους τούς μετατρέπει σε καπιταλιστές. Τους ρωτάμε: Είναι καπιταλισμός η εργασία χωρίς αφεντικό, διεύθυνση και ιεραρχία; Είναι καπιταλισμός η εργασία στην οποία το κέρδος δεν γίνεται αυτοσκοπός αλλά και το ότι στην πιθανότητα πλεονάσματος, μέρος αυτού θα διατίθεται για την ενίσχυση ανάλογων αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων; Είναι καπιταλισμός η λειτουργία του εργοστασίου να έχει ανώτερο όργανο τη γενική συνέλευση των εργατών;»


Το άρθρο της ΚΟΜΕΠ δυστυχώς δεν το διάβασα, ωστόσο είμαι βέβαιος ότι ασκεί κριτική και ότι η κριτική δεν είναι "καταδίκη". Δεν δικάζονται οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ.

Είναι πολύ δυσάρεστο να πρέπει να πεις ορισμένα πράγματα σε εργαζόμενους που ελπίζουν σε κάτι, είναι όμως περισσότερο σημαντικό να βοηθήσεις άλλους εργαζόμενους να κατανοήσουν βασικές διαστάσεις της πραγματικότητας και να αποφύγουν αυταπάτες και ψευδαισθήσεις.

Για την ΒΙΟΜΕ νομίζω πως το βασικότερο ζήτημα δεν είναι καθόλου αν η αυτοδιαχείριση στο έδαφος του καπιταλισμού εξαιρείται από τους κανόνες που διέπουν την καπιταλιστική παραγωγή. Δεν εξαιρείται. Νομίζω ότι το βασικότερο είναι αν δίνει λύση στο βιοτικό πρόβλημα των εργαζομένων της. Δηλαδή, αν μπορεί να θρέψει στόματα. Στο ρεπορτάζ διαβάζω: 
Όπως έγραφε το UNFOLLOW ήδη από τον περασμένο Μάρτιο, στο εκτενές μας ρεπορτάζ για τη ΒΙΟΜΕ, στο τεύχος 15, το κίνημα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο στην επίτευξη του στόχου των εργαζομένων. Από τη συγκέντρωση τροφίμων, τη διοργάνωση ενημερωτικών εκδηλώσεων και συναυλιών οικονομικής ενίσχυσης έως τις δυναμικές πορείες υποστήριξης, η πρωτοβουλία βρίσκεται στο πλευρό των εργαζομένων, δηλώνοντας το παρών σε κάθε βήμα του αγώνα τους. Το κίνημα εξαπλώνεται διεθνώς, καθώς επιτροπές αλληλεγγύης δημιουργούνται σε Αμερική, Αργεντινή, Αυστραλία, Αυστρία, Δανία, Πολωνία.
Απολογούμαι για την πεζότητα, αλλά αυτό που έχει στόχο η αυτοδιαχείριση πρωτίστως είναι να δώσει δουλειά και μέσα συντήρησης σε ανθρώπους που μένουν άνεργοι. Η αλληλεγγύη έχει ως στόχο να βοηθήσει σ' αυτή την κατεύθυνση, αλλά η αυτοδιαχείριση δεν είναι μορφή αλληλεγγύης, ούτε μορφή ενημέρωσης, ούτε συναυλία. Είναι μορφή διοικητικής αναδιάρθρωσης της παραγωγής. Από το παραπάνω είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει κανείς σε ποιο σημείο βρίσκεται η προσπάθεια να στηθεί με όρους αυτοδιαχείρισης η παραγωγή και όχι οι γύρω απ' αυτή δράσεις υποστήριξης, προπαγάνδας, κλπ.  Εφόσον υπάρχουν άνθρωποι, όπως ο κ. Αναγνώστου, που θεωρούν ότι "η δημιουργία αυτοδιαχειριζόμενων επιχειρήσεων" ίσως να συνιστά "μονόδρομο", θα ήταν καλό να εστιάσουν στο τι οικονομικά ωφέλη έχει αποφέρει η προσπάθεια στους εμπλεκόμενους από την εργασία τους στα πλαίσια αυτοδιαχείρισης. Αν το έκαναν αυτό, είναι βέβαιο ότι η κριτική της ΚΟΜΕΠ δεν θα συνιστούσε εμπόδιο στο να βρουν μιμητές. Δεν βλέπω όμως να γίνεται κάτι τέτοιο.

Τώρα, στο θεωρητικό επίπεδο, το οποίο θεωρώ πραγματιστικά δευτερεύον σ' αυτή την υπόθεση, ο κ. Αναγνώστου διατυπώνει κάποια ερωτήματα. Ρωτάει:

"Είναι καπιταλισμός η εργασία χωρίς αφεντικό, διεύθυνση και ιεραρχία;"

Σαφώς υπάρχουν τρόποι παραγωγής, κ. Αναγνώστου, που περιλαμβάνουν "αφεντικό", "διεύθυνση" και "ιεραρχία" και δεν είναι καπιταλισμός. Η δουλοκτησία περιελάμβανε και αφεντικά, και ιεραρχία, και διεύθυνση της εργασίας, αλλά η δουλοκτητική κοινωνία δεν ήταν καπιταλιστική. Ο καπιταλισμός δεν έχει κάτι να κάνει λοιπόν με το αν υπάρχει ή όχι "αφεντικό", γιατί δεν είναι αυτό που καθορίζει τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής ως καπιταλιστικό. Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής χαρακτηρίζεται μάλλον από την καθολικότητα του εμπορευματικού χαρακτήρα της παραγωγής, που με τη σειρά του προϋποθέτει την ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και τον κοινωνικό καταμερισμό της εργασίας, που με τη σειρά τους, όταν αναπτυχθούν σε επαρκή βαθμό, οδηγούν στην συσσώρευση της ιδιοκτησίας από τη μια μεριά της κοινωνίας (σε μια τάξη ιδιοκτητών και συσσωρευτών κεφαλαίου) και της μισθωτής εργασίας από την άλλη (σε μια τάξη που πουλά την εργατική της δύναμη για να ζήσει).

Ρωτά επίσης ο κ. Αναγνώστου;

Είναι καπιταλισμός η εργασία στην οποία το κέρδος δεν γίνεται αυτοσκοπός;

Εδώ υπάρχει μια πολύ μεγάλη παγίδα που οι εργάτες πρέπει να γνωρίζουν. Ο "σκοπός" τείνει να ερμηνεύεται σαν κάτι υποκειμενικό, κάτι που ανήκει σε ένα πρόσωπο. Η τάση λοιπόν είναι να θεωρούμε ότι όταν κάποιος λέει ότι "σκοπός της άλφα επιχείρησης είναι το κέρδος", αυτό αφορά τον επιχειρηματία και τους δικούς του προσωπικούς σκοπούς. Αν αυτό ήταν ένα αξιόπιστο "μέτρο" του τι είναι καπιταλιστική παραγωγή ή όχι, τότε o γίγαντας που λέγεται Apple δεν θα ήταν καπιταλιστική επιχείρηση στο μέτρο που ο δημιουργός και ως πρόσφατα CEO της, Steve Jobs, δήλωνε με κάθε ευκαιρία πως αυτό που τον ένοιαζε ήταν "να φτιάχνει καλούς υπολογιστές" και όχι "να βγάλει κέρδη" ("I was worth about over a million dollars when I was twenty-three and over ten million dollars when I was twenty-four, and over a hundred million dollars when I was twenty-five and it wasn't that important because I never did it for the money"). Αν αυτό ήταν το μέτρο του τι είναι η καπιταλιστική παραγωγή, τότε μπορείτε να είστε απόλυτα βέβαιοι ότι δεν υπάρχει ούτε ένας επιχειρηματίας που θα δηλώσει ποτέ ότι "το κάνει για τα λεφτά." Όταν λέμε ότι στον καπιταλισμό το κέρδος είναι "αυτοσκοπός" δεν εννοούμε το τι λέει ή νομίζει ο εκάστοτε επιχειρηματίας, αλλά το πολύ απλό γεγονός ότι στην καθολική εμπορευματική παραγωγή που χαρακτηρίζει τον καπιταλισμό, όταν μια επιχείρηση δεν αντλεί κέρδος από την εκμετάλλευση (δεν υπάρχει άλλη θεμελιακή πηγή κέρδους, δυστυχώς), τότε απλώς κλείνει και παύει να είναι επιχείρηση. Αυτή είναι η φύση του καπιταλιστικού ανταγωνισμού. Όταν η επιχείρηση αντλεί κέρδος ικανό για να επεκταθεί, να κλείσει άλλες επιχειρήσεις και να κυριαρχήσει, μπορείς να δηλώνεις ό,τι αγαπάς ως "αυτοσκοπό" της, για παράδειγμα ότι λειτουργεί για να αποδείξεις στη μαμά σου που την έχασες πρόωρα ότι ήσουν άξιος της αγάπης της. Αυτό όμως είναι οικονομικά και θεωρητικά αδιάφορο.

Τέλος, ρωτά ο κ. Αναγνώστου:

Είναι καπιταλισμός η λειτουργία του εργοστασίου να έχει ανώτερο όργανο τη γενική συνέλευση των εργατών;

Το ερώτημα αυτό απαντήθηκε ήδη. Ο καπιταλισμός δεν αφορά δομές αποφάσεων αλλά χαρακτήρα της παραγωγής και δομικά εξαρτήματα (ταξικά, δικαιϊκά, κρατικά) αυτού του χαρακτήρα. Γι αυτό άλλωστε και στο έδαφός του λειτουργούν αρκετές αυτοδιαχειριζόμενες επιχειρήσεις χωρίς αυτό να δημιουργεί οποιοδήποτε πρόβλημα στην απόλυτη κυριαρχία των νόμων του. Είπαμε όμως, το βασικό είναι αν οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ (και της κάθε ΒΙΟΜΕ) μπορούν να ζήσουν μια καλύτερη ζωή αναλαμβάνοντας την παραγωγή κάτω από συνθήκες αυτοδιαχείρισης. Αν μπορούν, η θεωρητική συζήτηση σε ό,τι τους αφορά περιττεύει. Επ' αυτού όμως τα πράγματα παραμένουν μάλλον ανεξήγητα θολά.

36 σχόλια:

  1. Άσχετο: στην Ίσκρα είναι γραμμή να μιλάνε για "δεύτερο κύμα ριζοσπαστικοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ" ως αναγκαιότητα: http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=14687:gianniotis-anatropi-aristera&catid=83:aristera&Itemid=200

    Το πρώτο πότε ήτανε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. το πρώτο βήμα ριζοσπαστικοποίησης ήταν η ίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ κι η αποπομπή των "δεξιών" της ΔΗΜΑΡ.... αυτό που αναφέρεται ως "δεύτερο κύμα" είναι η ύπαρξη της "αριστερής πτέρυγας" ή όπως άλλιως λέγεται....που αντιπροσωπεύει το 30% του ΣΥΡΙΖΑ (έτσι τουλάχιστον λένε) κι άρα "βαραίνει" στις αποφάσεις και στις πολιτικές εκτιμήσεις, καθημερινά έχεις τέτοιες αποδείξεις, είναι δυνατόν να μην τις βλέπεις (ή μήπως κάνεις πως δεν τις βλέπεις);;;; μάλλον δεν διαβάζεις προσεκτικά τον....Νταβανέλλο!!!!!!!!!!!!

      Διαγραφή
    2. Μα τι "αποπομπή των δεξιών της ΔΗΜΑΡ";

      Μόνοι τους έφυγαν.

      Με τα επιχειρήματα που υιοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ για να γίνει ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. http://leninreloaded.blogspot.com/2013/11/blog-post_13.html

      Διαγραφή
  2. Άραγε το διάβασε προσεχτικά το άρθρο της ΚΟΜΕΠ ο Μ.Αναγνώστου; Το σίγουρο είναι ότι έτοιμη την είχε τη μπηχτή. Πολλοί προσπαθούν να "καπελώσουν" την υπόθεση ΒΙΟΜΕ, είναι καλό να έχουμε εικόνα ποιοι είναι αυτοί και τι λένε στους εργαζομένους εκεί. Είναι αλήθεια ότι οι αυταπάτες φαίνεται να είναι μπόλικες, οι επικεφαλής βέβαια ελέγχονται...
    Η πολιτική οικονομία είναι ένα κομμάτι που πρέπει να μελετάμε πολύ προσεκτικά και να απαντάμε σε τέτοια ζητήματα όπως και σε άλλα, απαιτεί πολλή μελέτη και ιδιαίτερη προσοχή (παραδέχομαι ότι με δυσκολεύει). Ποντάρουν διάφοροι σε αυτή τη θολούρα που αναφέρεις στο τέλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πέραν της εμπειρίας της Αργεντινής υπάρχουν και τα παραδείγματα της αυτοδιαχείρισης σε Αμερική και αλλού (co-ops κτλ) που απ'όσο γνωρίζω λαμβάνονται σοβαρά υπ'όψιν από την βιομε. Γιατί αυτά δεν τονίζονται τόσο; Μήπως γιατί δεν εξυπηρετούν τόσο καλά το αντικαπιταλιστικό περιτύλιγμα που υπερπροβάλλεται; Χώρια το ότι με βάση το πού είναι τα πράγματα τώρα στην Αργεντινή, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα και σε αυτό το παράδειγμα.

    Επίσης υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με τις διατυπώσεις για την παραγωγική ανασυγκροτήση της χώρας και την καταπολέμηση της ανεργίας. Τι πάει να πει ότι θα δοθεί λύση σε αυτά τα προβλήματα μέσω των συνεταιρεστικών επιχειρήσεων; Υπό ποιές συνθήκες και με τι εργασιακά δικαιώματα; Δυστυχώς στο άρθρο δεν βλέπω απολύτως τίποτα, και αναρωτιέμαι ποιός ήταν ακριβώς ο λόγος συγγραφής του, το να κάτσει να γκρινιάξει ο Αναγνώστου για το άρθρο της κομεπ; Ή μήπως η επιτυχία της συνάντησης με τον υπουργό; Αφού έκαναν και παλιότερα ρεπορτάζ δεν θα μπορούσαν να μας πουν το πώς έχουν εξελιχθεί έκτοτε τα πράγματα για τους εργάτες εκεί; Γιατί βλέπω μόνο στοιχεία που είναι γνωστά εδώ και πολύ καιρό (σημ: στο μπλογκ της βιομε δεν είναι και πολύ καλύτερη η ενημέρωση).

    Τέλος μιας και αναφέρεται για πολλοστή φορά το θέμα της αλληλεγγύης, και μιας και δεν παρακολουθώ το unfollow, θα ήθελα να ρωτήσω κάποιον που γνωρίζει αν το συγκεκριμένο περιοδικό ακολουθεί με τον ίδιο ζήλο και τους άλλους εργασιακούς αγώνες που αναπτύσσονται κατά καιρούς (αυτούς της "χαμηλής έντασης") και αν προσπαθεί να συμβάλλει και το ίδιο στα διάφορα κινήματα αλληλεγγύης που προσπαθούν να αναπτυχθούν σε εκείνες τις περιπτώσεις.

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτά που γράφεις στη τελευταία παράγραφο, τα έχω αναρωτηθεί κι εγώ, όχι μόνο για το unfollow. Σε πολλές περιπτώσεις ρητορικά τα ερωτήματα σου, αλλά τέλος πάντων...

      Διαγραφή
  4. Σεχτάρ ο Τρομερός27 Δεκεμβρίου 2013 - 9:42 μ.μ.

    Θα ήταν μια καλή απάντηση σε όλους αυτούς, που σε κάθε κρίση του Καπιταλισμού, ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια για να μας ξαναζεστάνουν μπαγιάτικες πίτες, να μας πούν, αν ξέρουν, πόσα "πειράματα" αυτοδιαχείρισης έγιναν στον κόσμο, και που ΟΛΑ αυτά κατέληξαν.
    Ηταν πάρα πολλά, κύρια στις χώρες με ισχυρή παράδοση μικροαστικών "κινημάτων", αναρχικών, αντιεξουσιαστών, "μαχητικών" σοσιαλιστών κλπ., όπως η Ιταλία, η Ισπανία, και άλλες λατινοαμερικανικές. Για τον Καπιταλισμό, η "αυτοδιαχείριση" ήταν μια λύση, παράλληλα με την κρατικοποίηση και την εθνικοποίηση, για το ξεπέρασμα της δύσκολης φάσης του και την αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου. Η ιδιομορφία της "αυτοδιαχείρισης" σε σχέση με τις άλλες δύο ήταν ότι στηριζόταν μόνο έμμεσα στο καπιταλιστικό κράτος, κυρίως είχε την διακριτική ανοχή του, ενώ το κύριο (και οικονομικό) βάρος το σήκωνε άμεσα η ίδια η εργατική τάξη, μέσω αμέτρητων (="αφανών") θυσιών, που γίνονταν "εθελοντικά" με τα λεγόμενα "κινήματα αλληλεγγύης", που πρωταγωνιστούσαν τα μικροαστικά κόμματα αλλά πολύ συχνά συνέβαλαν και οργανώσεις των κεφαλαιοκρατών, ιδρύματα κλπ. που, είτε άμεσα, με "χορηγίες", είτε έμμεσα, με παροχή δημόσιας προβολής στα ΜΜΕ των κεφαλαιοκρατών, και κινητοποίηση της κρατικής υποστήριξης μέσω των "λόμπυ", κρατούσαν ζωντανά αυτά τα θνησιγενή, ουτοπιστικά και παραπλανητικά "πειράματα", όσο χρειαζόταν για το ξεπέρασμα της κρίσης. Μετά, βέβαια, κανείς δεν ασχολιόταν να γράψει τον επίλογο και τα συμπεράσματα από αυτές τις εμπειρίες, που κρύβονταν βολικά κάτω από το χαλί μέχρι να ξεχαστούν.
    Γιατί η αλήθεια είναι πως ΟΥΤΕ ΕΝΑ από αυτά τα "πειράματα" δεν κατάφερε να σταθεί οικονομικά στα δικά του πόδια, και αυτό ήταν το μοναδικό ωφέλιμο συμπέρασμα για τους άπιστους θωμάδες του εργατικού κινήματος, άν ήθελαν βέβαια να βάλουν τον δάκτυλο επί τον τύπο των ήλων....
    Δεν υπάρχει μικροαστικός ...κομμουνισμός.
    Διακόσια χρόνια μετά τον Οουενς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. "...αν προσπαθεί να συμβάλλει και το ίδιο στα διάφορα κινήματα αλληλεγγύης..."
    Ναι. Αρκεί να έχουν σέξι ονόματα και όχι παλιά φθαρμένα και χιλιομπαλωμένα.
    Για παράδειγμα η Απεργία στην Χαλυβουργία είχε τρε μπαναλ όνομα και δεν έπαιξε πολύ.
    Αυτο-τέτοιο, αυτο-τέτοια και διάφορα άλλα αυτο-ικανοποιούν τους εκδότες-δημοσιογράφους του unfollow που αν μη τι άλλο είναι εργαζόμενοι και ουχί ιδιοκτήτες της έκδοσης.

    Ευτυχώς γράφει στο Unfollow και ο κομμουνιστής οπότε σώζεται το πράμα.

    Νίκος Ματζ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. «Η ΚΟΜΕΠ στο 5ο τεύχος της αφιέρωσε 36 σελίδες «Για τη λεγόμενη αυτοδιαχείριση των εργοστασίων- Η περίπτωση της ΒΙΟΜΕ” καταδικάζοντας μας επί της ουσίας.

    Λυπάμαι αλλά αν αυτό κατάλαβε/θέλησε να παρουσιάσει από το άρθρο [το οποίο ειναι η καλύτερη μέχρι σήμερα μελέτη πάνω στο θέμα από το χώρο της κομ. αριστεράς] τότε δυστυχώς τα περιθώρια για σχολιασμό και αντιπαράθεση είναι λίγα. Απαράδεχτο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Για το "πρότυπο" της Zanon στην Αργεντινή εδώ:
    http://fadomduck2.blogspot.gr/2011/07/blog-post_20.html
    Όλα τα αδιέξοδα στην φόρα από τους ίδιους τους εργαζόμενους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Έχει αξία πάντως να δούμε και πως αντιμετόπισαν παρόμοια παραδείγματα οι κλασικοί. Στην "ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΝΩΣΗΣ ΕΡΓΑΤΩΝ" ο Μαρξ απο το 1864 σημείωνε "η συνεταιριστική εργασία, όσο θαυμάσια κι αν είναι σαν αρχή και χρήσιμη στην πράξη, αν περιοριστεί στο στενό κύκλο των συμπτωματικών προσπαθειών των χωριστών εργατών, δε θα μπορέσει ποτέ να σταματήσει την γεωμετρική ανάπτυξη του μονοπωλίου και να απελευθερώσει τις μάζες, είτε ακόμα να ελαφρύνει αισθητά το βάρος της αθλιοτητάς τους." και παρακάτω συμπλήρωνε "Για να απελευθερώσει τις εργαζόμενες μάζες, η συναιτεριστική εργασία πρέπει να αναπτυχθεί σε εθνικές διαστάσεις και να προαχθεί με εθνικά μέσα" ΔΙΑΛΕΧΤΑ ΕΡΓΑ ΜΑΡΞ-ΕΝΓΚΕΛΣ ΤΟΜΟΣ1 σελ 449
    Δυστυχώς οι θιασώτες αυτών των εγχειρημάτων δέχονται χτυπήματα και από τους κλασικούς...
    Κ.Τ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Οι αφελείς (;) ερωτήσεις του Αναγνώστου περί καπιταλισμού μου ξανάφεραν στο μυαλό κάποιες σκέψεις που έχω κάνει αρκετές φορές στο παρελθόν.

    Στην αντιπαράθεση με τους οπορτουνιστές τις περισσότερες φορές τονίζουμε με έμφαση ότι η τάδε ή η δείνα οπορτουνιστική αντίληψη περί θεωρίας και δράσης όχι μόνο δε μας φέρνει πιο κοντά στο σοσιαλισμό/κομμουνισμό, αλλά αντίθετα μας απομακρύνει, γι' αυτόν και για εκείνον το λόγο κτλ. Γνωστό αυτό. Και σωστό βέβαια, απ' τη στιγμή που οι περισσότεροι οπορτουνιστές έτσι κι αλλιώς τον επιστημονικό σοσιαλισμό πιάνουν και κάνουν αγνώριστο, άλλοι μιλώντας για "δημοκρατικό σοσιαλισμό", άλλοι για "σοσιαλισμό του 21ου αιώνα" και πάει λέγοντας. Πιστεύω όμως ότι πρέπει να είμαστε επίσης ιδιαίτεροι προσεκτικοί στο να μην ξεχνάμε ότι δεν είναι όλοι οι οπορτουνιστές γιαλαντζί κομμουνιστές/μαρξιστές: αν, χρησιμοποιώντας τον περιεκτικό ορισμό του Λένιν, ο οπορτουνισμός δεν είναι, σε τελική ανάλυση, τίποτα άλλο από την επίδραση της αστικής τάξης στο εργατικό κίνημα, τότε εκεί μέσα χωράνε και άλλα πράγματα εκτός από συριζαίους, ανταρσυώτες και λοιπούς δήθεν μαρξιστές. Και συγκεκριμένα, μπορεί άνετα να υπάρχουν (και να πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε με "ειδικούς" όρους) οπορτουνιστές που αναφέρονται όχι στον επιστημονικό σοσιαλισμό, αλλά σε κάτι που μπορεί να μην είναι ούτε οι ίδιοι σε θέση να ορίσουν ικανοποιητικά, αλλά καμιά φορά πιάνει εύκολα στις προλεταριακές μάζες στη βάση του ότι απλά πλασάρει την ψευδαίσθηση ότι "δεν είναι καπιταλισμός" ή ότι είναι "πέρα/έξω από τον καπιταλισμό" ή "πάνω από τον καπιταλισμό" ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Και χωρίς να είμαι 100% βέβαιος, δε θα μου έκανε έκπληξη αν και αυτός ο Αναγνώστου ήταν ένα τέτοιο φρούτο. Βάσει των παραπάνω, λογικά φαντάζεστε τον κίνδυνο που ελλοχεύει: πάει ένας κομμουνιστής στη ΒΙΟΜΕ, π.χ., και προσπαθεί να διαφωτίσει τους εργάτες. Αν παρασυρθεί και πει "μα ρε παιδιά δεν μπορούμε έτσι να περάσουμε στο σοσιαλισμό", άνετα πετάγεται κάποιος και απαντάει "και τι μας νοιάζει ρε φίλε, ποιός σου είπε ότι εμείς θέλουμε σοσιαλισμό, εμείς θέλουμε να πετύχουμε απλά κάτι εναλλακτικό στο τωρινό σύστημα".

    Και καταλήγω στο point που ήθελα να κάνω απ' την αρχή: μια ολοκληρωμένη θέση που να απαντάει ταυτόχρονα σε οποιαδήποτε πιθανή έκφραση του οπορτουνισμού θα μπορούσε να είναι η εξής: "σήμερα, ό,τι δεν είναι σοσιαλισμός, δηλαδή ό,τι δεν εντάσσεται στο στρατηγικό στόχο της πλήρους κατάργησης της καπιταλιστικής ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, του τσακίσματος του αστικού κράτους και της εγκαθίδρυσης, στη θέση του, κράτους εργατικού, κράτους της δικτατορίας του προλεταριάτου, με κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής κάτω από εργατικό έλεγχο και πανεθνικό κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, έτσι ώστε αυτή να εξυπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι την κερδοφορία του κεφαλαίου, αντικειμενικά δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο εκτός από καπιταλισμό - και οποιαδήποτε παρέκκλιση από το παραπάνω στρατηγικό σχέδιο όχι μόνο δε μας επιτρέπει να κάνουμε έστω κι ένα βήμα ελευθερίας από τα καπιταλιστικά δεσμά, αλλά δεν εξασφαλίζει ούτε καν μια μακροπρόθεσμη βιώσιμη άνοδο του βιοτικού επιπέδου της εργατικής τάξης μέσα στο πλαίσιο του καπιταλισμού". Και από κει και πέρα βέβαια εξηγούμε και πιο αναλυτικά τους λόγους γιατί ισχύει αυτός ο "αφορισμός", κάτι που νομίζω ότι οι περισσότεροι έχουμε λίγο-πολύ τα ιδεολογικά εφόδια να το κάνουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Έκανα τον κόπο και το ανέβασα το άρθρο της ΚΟΜΕΠ. Ας το διαβάσουν όσοι δεν το έχουν διαβάσει και ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους.



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ.

      Αυτό μου φτάνει:

      "Στην πράξη η παραγωγή δεν έχει ξεκινήσει, εκτός από την παραγωγή ορισμένων βιολογικών καθαριστικών (έχουν μικρό αρχικό κόστος παραγωγής που το χρηματοδοτούν από το ταμείο του σωματείου) που διακινούνται μέσα από παζάρια αλληλεγγύης. Ετσι, δύο χρόνια μετά από την εγκατάλειψη της ΒΙΟ.ΜΕ. από την πρώην εργοδοσία και έξι μήνες μετά από την «επαναλειτουργία κάτω από εργατικό έλεγχο», το εργοστάσιο πρακτικά δε λειτουργεί, δεν αξιοποιείται το παραγωγικό δυναμικό, παρά μόνο γίνεται προσπάθεια να παραχθούν φθηνά προϊόντα που θα διατεθούν «κινηματικά». Αυτό που βαφτίζεται επαναλειτουργία είναι στην ουσία η παραγωγή κάποιων βιολογικών καθαριστικών."

      Η "παραγωγή" είναι αυτά τα καθαριστικά που πούλαγε ο Νώντας. Χρειάζεται μαρξιστική κριτική; Αφού ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ.

      Διαγραφή
    2. Σε ποια βάση συζητάμε; Τι ρωτάει το ΚΚΕ ο Αναγνώστου; Ας οργανώσει πρώτα αυτοδιαχειριζόμενη επιχείρηση να το συζητήσουμε. Σε ποια βάση συζητάμε; Των συναυλιών και των τουρνέ;

      Διαγραφή
    3. Εδώ αντί για εργοστάσιο φτιάχτηκε μια μηχανή δημοσίων σχέσεων, εκδηλώσεων, δηλώσεων και άρθρων για δημοσιογράφους. Και κανένας δεν θίγει καν ότι το εργοστάσιο βγάζει βιολογικά καθαριστικά; Με τα καθαριστικά ζουν 70 εργαζόμενοι;

      Ήμαρτον Θε μου δηλαδή. Πόση υποκρισία!

      Διαγραφή
    4. Το PDF κατάλογος για ψώνια είχε και όλη εκείνη την παραγωγή (κόλλες πλακιδίων κτλ) που η μητρική εταιρία είχε αφήσει στην Βιο.Με.
      http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/02/blog-post_8972.html

      Τα καθαριστικά ΒιοΜε είναι το εμπόρευμα που ζει τις οικογένειες των 38-40 εργαζομένων με το ευρύ φάσμα διακίνησης των "αλληλέγγυων δομών" κτλ.
      Οι εκδηλώσεις δίνουν διαφήμιση και προπαγάνδα για το ζήτημα της ΒιοΜε σε σχέση με Κοινή γνώμη και Κράτος. Πχ Θα δοθεί επιχορήγηση από τον ΟΑΕΔ; Θα μάθει η κοινή γνώμη για τα καθαριστικά της ΒιοΜε πως είναι ασφαλή;

      καταναλωτής προιόντων ΒιοΜε.

      Διαγραφή
    5. Η λίστα εκείνη, που δημοσιεύετηκε κι εδώ, ήταν προϊόντα που είχαν μείνει από την προηγούμενη φάση και που με δικαστική απόφαση πουλήθηκαν προς όφελος των εργαζομένων.

      Ζουν 38-40 οικογένειες απ' τα καθαριστικά; Τόσα πολλά βιολογικά καθαριστικά πουλάει η ΒΙΟΜΕ;

      Διαγραφή
    6. Μιλάμε για προϊόντα που φτιάχνονται στο σπίτι του καθένα τώρα, δε μιλάμε για βιομηχανικό προϊόν, παρεμπιπτόντως. Δεν χρειάζονται βιομηχανικές εγκαταστάσεις καν.

      Διαγραφή
    7. Η ιστορία με τις επιχορηγήσεις και την λειτουργία του εργοστασίου σε κανονικές συνθήκες δεν έχει λήξει. Ούτε καν έχει αρχίσει...
      Σε πρώτη φάση πολλοί ήταν αλληλέγγυοι: http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/08/blog-post.html
      Οι τρόποι που βρήκαν για την πρότασή τους οι εργαζόμενοι (επιχορηγήσεις, κτλ) δεν βρήκαν όλους σύμφωνους. Ούτε όλους τους εργαζόμενους(40 σε 70)

      "Η ΒΙΟ.ΜΕ. αμφισβητεί: Την πεπατημένη και τα "συνηθισμένα" στο εργατικό κίνημα. Τους ξεπουλημένους της ΓΣΕΕ, αλλά και τον γραφειοκρατικό συνδικαλισμό. Γιατί πολύ απλά, οι εργαζόμενοι της ΒΙΟ.ΜΕ αρνούνται να οδηγηθούν από ήττα σε ήττα. Το περιεχόμενο του παραδείγματος τους δεν χωράει στις προκάτ συγκεντρώσεις, ούτε στις "ισορροπίες" των κομμάτων που τις διοργανώνουν."
      http://biom-metal.blogspot.gr/2013/02/blog-post_17.html

      Έχουν επιλέξει δρόμο και εγώ μαζί τους αφού παίρνω τα προϊόντα τους.

      καταναλωτής προιόντων ΒιοΜε.

      Διαγραφή
    8. Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

      "Συνάδελφοι και συναδέλφισες –συναγωνιστές και συναγωνίστριες
      Οι εργαζόμενοι μέσα από μια μεγαλειώδη συνέλευση του σωματείου των εργατοϋπαλλήλων της ΒΙΟ.ΜΕ.
      Ομόφωνα αποφασίσαμε να συνεχίσουμε για να νομιμοποιήσουμε μέσα από μια ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε 11 μήνες τώρα .
      «Να κρατήσουμε το εργοστάσιο και να επιβιώσουμε εμείς οι εργαζόμενοι και οι οικογένειες μας με αξιοπρέπεια .»
      Μετά και από αυτή την εξέλιξη έχουμε συντάξει το καταστατικό μας .
      Το έχουμε στείλει προς έγκριση και περιμένουμε την απάντηση για το αν περνάει .
      Μέσα από την διαδικασία της σύνταξης του καταστατικού σκεφτήκαμε και βάλαμε μέσα και τον όρο «φίλοι» και φίλος- υποστηρικτής ορίζετε οποιοδήποτε μέλος της κοινωνίας που θέλει να στηρίξει την προσπάθεια αυτή .
      Υπογράφοντας το κείμενο που θα συντάξουμε, να δείξουμε πώς είμαστε πάρα πολλοί και όχι οι λίγοι εργαζόμενοι της ΒΙΟ.ΜΕ.
      Σκεφτήκαμε και προτείνουμε οι φίλοι να έχουν μια μηνιαία συνδρομή που θα ανταποκρίνεται σε προϊόντα, αλλά παράλληλα να έχουν την συμβουλευτική συμμετοχή στις διαδικασίες των συνελεύσεων και Προτεραιότητα σε μελλοντικές «προσλήψεις» συνεργατών που θα γίνουν.
      Και αυτό που θέλουμε αναρτώντας αυτό το κείμενο να ακούσουμε τις γνώμες τις δίκες σας για την ευρεία στήριξη αυτού που προσπαθούμε να κάνουμε και από ότι φαίνετε τώρα παίρνει σάρκα και οστά.
      Με εκτίμηση οι εργαζόμενοι της ΒΙΟ.ΜΕ.

      Περιμένουμε τις προτάσεις σας για να ορίσουμε όλα τα παραπάνω σχετικά με το πώς μπορεί να στηθεί καλυτέρα και στέλνουμε και κείμενο για συν-διαμόρφωση και για υπογραφή."

      ΚΟΛΑΣΗ! Πάω να γραφτώ "φίλος" και θα βρω μελλοντικά δουλειά αν χρειαστεί.

      καταναλωτής προιόντων ΒιοΜε

      Διαγραφή
    9. Εκδήλωση-συζήτηση με θέμα "Η ΒΙΟΜΕ ανοίγει το δρόμο για την αυτοδιαχείριση"
      "Οι τοποθετήσεις του Αλέκου Σιδερίδη από το Σωματείο Εργαζομένων στη ΒΙΟΜΕ και του Κώστα Χαριτάκη από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης (Αθήνας)."
      http://biom-metal.blogspot.gr/2013/12/blog-post_19.html

      Του Κώστα Χαριτάκη για την 20/10/2011
      "Ιστορική η ευθύνη του ΚΚΕ που λειτούργησε ανοιχτά και απροκάλυπτα ως βραχίονας του κράτους, αναλαμβάνοντας με στρατιωτικό τρόπο την περιφρούρηση της Βουλής απέναντι στα πλήθη των διαδηλωτών.

      Δικαιολογημένη η οργή χιλιάδων διαδηλωτών που βρέθηκαν αντιμέτωποι, αντί με τις αλυσίδες των ΜΑΤ, με τις κρανοφόρες και καδρονοφόρες διμοιρίες του ΚΚΕ.

      Αλλά λαθεμένη, εγκληματική και εξίσου «εξουσιαστική» ήταν και η επίθεση με μάρμαρα και μολότοφ στην «περιφρούρηση» του ΚΚΕ και σε πλήθος κόσμου.

      Απογοητευτικά αποκαλυπτική η στάση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς που έσπευσε να συνταχθεί με το ΚΚΕ, μην τολμώντας να υπερασπιστεί την, στα λόγια, πολύτιμη «αυτοτέλειά» της."
      http://rednotebook.gr/details.php?id=3488

      Δεν είμαστε τυχαίοι οι αλληλέγγυοι της ΒιοΜε

      καταναλωτής προιόντων ΒιοΜε

      Διαγραφή
    10. Α, καλά, μιλάμε για τραγικωμική φάση.

      Διαγραφή
    11. Ο επικαιροποιημένος κατάλογος ψώνια ΒιοΜε.
      http://goo.gl/tau1YG
      Διακρίνονται: Η Τεράστια ποικιλία καθαριστικών για να επιλέξει καθένας αυτό της αρεσκείας του. Τα μαύρα μπλουζάκια που παράγγειλα το extra large γρανάζι. O Τάσος που δεν είναι για πούλημα.

      ΚΚΕ και κόκκινα άλογα. Γρανάζι και τσιμινιέρα εργοστασίου είναι must, όχι σφυρί και δρεπάνι...

      καταναλωτής προιόντων ΒιοΜε

      Διαγραφή
  11. Δεν γνωρίζω τί έγραψε το άρθρο της ΚΟΜΕΠ αλλά αν κρίνω απ τον τρόπο που αναφέρεται ο συνδικαλιστής αυτός στην εμπειρία της Αργεντινής συμπεραίνω οτι δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτα απ αυτά στα οποία αναφέρεται (εκτός ίσως απο ρεπορτάζ που έγραψε το ΤΒΧΣ...)...Το μόνο ουσιαστικό που θέλησε να πεί ή που μπορούσε να πεί ήταν οτι "δέχονται επίθεση απ τα αριστερά...", λυπάμαι αλλά έχει μαύρα μεσάνυχτα απο "αυτοδιαχειριζόμενη επιχείρηση" ειδικά όταν προβάλλει ερωτήματα επιεικώς ηλίθια για το τί είναι και τί δεν είναι ο καπιταλισμός κι η καπιταλιστική επιχείρησηση... αν μη τί άλλο, οι αργεντίνοι στους οποίους αναφέρεται δεν διανοήθηκαν να θεωρήσουν την αυτοδιαχείρηση των εργοστασίων τους ως ρήξη με το καπιταλιστικό σύστημα (ας διάβαζε και τα κείμενά τους και τίς ανακοινώσεις τους) παρά μόνο ως μέσον άμεσης επιβίωσης....περιμένοντας απ την Κίσχνερ και την κυβέρνηση να πάρει "σοσιαλιστικά" μέτρα... αν μη τί άλλο, οι αργεντίνοι εργάτες σ αυτά τα εργοστάσια δεν είχαν αυταπάτες.... την πραγματικότητα αυτών των αυτοδιαχειριστικών προσπαθειών την γνωρίζουμε (ή τέλος πάντων την γνωρίζουν όσοι δεν στάθηκαν μόνο στις τρείς πρώτες μέρες των καταλήψεων αλλά συνέχισαν να παρακολουθούν την πορεία αυτών των αυτοδιαχειριζόμενων πειραμάτων που, τηρουμένων των αναλογιών, δεν διαφέρουν πολύ απ τα ανάλογα πειράματα ή ανάλογες εμπειρίες στην Χιλή την περίοδο Αλλιέντε.... Τα ερωτήματα που τίθενται απο τέτοιες εμπειρίες και προσπάθειες είναι ενδιαφέροντα αλλά και δύσκολα και προφανώς δεν αρκούν άρθρα και ρητορικά ερωτήματα σαν αυτά του Αναγνώστου για μια συνολική και σοβαρή εκτίμηση, εξ άλλου στην ίδια την Αργεντινή διεξάγονται συζητήσεις επί συζητήσεων για το θέμα και για τις προοπτικές τέτοιων εγχειρημάτων.... Αλλά το έργο το έχουμε ξαναδεί πολλές φορές (απ την Γαλλία της δεκαετίας 70-80 μέχρι τους "αυτοδιαχειριζόμενους παραγωγικούς συνεταιρισμούς" στην Ελλάδα του 2012 και το κίνημα της πατάτας.... ) Οι περιληπτικές απαντήσεις που δίνει ο Αντώνης στο κείμενο θάπρεπε άμεσα να γίνουν γνωστές στον Αναγνώστου, τουλάχιστον να προβληματισθεί ώστε να βάζει τα ερωτήματά του σε σωστή θεωρητική βάση
    Πολλούς συντροφικούς χαιρετισμούς απ το νότιο ημισφαίριο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. καλο θα ειναι να μας πει ο Αναγνωστου ποσους απο τους αρχικους εργαζομενους της ΒΙΟΜΕ και της Φιλκεραμ καλυπτει εντελει η αυτποδιαχειρηση (ουτε τους μισους της ΒΙΟΜΕ ουτε το 1/7 της Φιλκεραμ.
    Η αυτοδιαχειρηση αφορά καποιους (οχι ολους) εργαζομενους για καποιο χρονικο διαστημα
    Τα παραδειγματα χιλιαδες από ελλαδα και ιταλια (π.χ. Coop SM)
    Αφεντικο δυστυχως εχουν και ειναι ο νομος της αξιας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αν και σε ορισμένα σημεία του κειμένου(από το link που παραθέτω) μπορεί και να διαφωνώ, νομίζω ότι
    περιγράφει για το πώς αντιλαμβάνεται ο (πρώην) μικροαστός την "εξέγερση" με τέτοιου τύπου δράσεις.
    http://eleftheriakoi.blogspot.gr/2013/12/blog-post_18.html
    bod

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Τί έχουμε εδώ λοιπόν :

    Βαξεβάνης : ο τύπος που τα έβαλε με το κατεστημένο για να στηρίξει το κατεστημένο. Τα έβαλε με μια μερίδα πολιτικών και κομμάτων και ανέλαβε εργολαβία την προώθηση άλλου πολιτικού κόμματος. ΣΥΡΙΖΑ. http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7318127

    Εργαζόμενοι ΒΙΟΜΕ : Δίκαιο να θέλεις δουλειά. Θεμιτό να ονειρεύεσαι μια καλύτερη κοινωνία. Γελοίο να λες ψέματα στον εαυτό σου και στους υπόλοιπους εργαζομένους που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση. Εκτός του ότι τέτοιες προτάσεις είχε κι ο Ανδρέας (ο Μορφέας της εργατικής τάξης στην Ελλάδα), λέει ψέματα για την Αργεντινή. Ας δούνε ό,τι έχει ανεβάσει ο TRASH.

    ΚΚΕ : Παλαιολιθικό παιδί μου. Κρίμα που δε συμμετείχε πέρσι στη συναυλία στήριξης στο κλειστό του Ηρακλή. Ήταν πολύ ωραία η ατμόσφαιρα με τα τρότσκια και τους μπάφους να συνεργάζονται με την αυτόνομη ΘΥΡΑ 10 και τους παρακρατικούς της. Λάσπη ρίχνω τώρα. Δε μεταφέρω εμπειρίες άλλων οπαδών του Ηρακλή που τους θεωρώ αξιόπιστους. Είναι μόνο λάσπη. Ψέμα και λάσπη.


    Υ.Γ. : κι ο Τρότσκι θα γελούσε με τέτοια χάλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κυκλοφορεί ότι ο Βαξεβάνης έχει δώσει τα χέρια με χρηματοδότη κ πρόκειται να βγάλει εφημερίδα. Αναζητεί στη περιοχή του κέντρου της Αθήνας, γραφεία για την εφημερίδα. Χρηματοδότης κ Βαξεβάνης τρέφουν μεγάλες φιλοδοξίες για την εφημερίδα. Το όνομα του χρηματοδότη είναι Δημήτρης κ το επώνυμο Γιαννακόπουλος.

      ρα

      Διαγραφή
  15. Απαντήσεις
    1. "Τον Πάμπλο, εγώ τον συνάντησα πρώτη φορά πριν από πολλά χρόνια όταν ήμουνα φοιτητής. Ήταν η εποχή της δικτατορίας, ήταν η εξορία. Τον περίμενα σε ένα καφενεδάκι, στο Σαν Ελιζέ, με κάποιο δέος. Ήταν πρόσφατες οι εικόνες που βλέπαμε ως φοιτητές στα κινήματα της Αμερικής, του Παρισιού και αλλού, για την επανάσταση στην Αλγερία, τα ντοκιμαντέρ που είχαν βγει, που και αυτά μας ενέπνεαν.

      Ήξερα πόσο ήταν σημαντική η δική του προσφορά σε αυτή την επανάσταση. Αντί βέβαια, για έναν άγριο επαναστάτη, γνώρισα ένα γλυκό άνθρωπο. Η επανάσταση γι' αυτόν ήταν συνδεδεμένη με την ανθρωπιά. Στα τελευταία του χρόνια επισκεπτόταν πολύ σεμνά και για λίγα λεπτά το γραφείο μου, είτε στο Υπουργείο Παιδείας, είτε όταν ήμουνα Υφυπουργός Εξωτερικών, πάντα για να με συμβουλεύσει, πάντα για να μου πει για μια νέα του πρωτοβουλία, κάπου στον κόσμο, για κάποιον κατατρεγμένο, για κάτι που θέλανε την υποστήριξη μου, και βεβαίως, να μου πει τι θεωρούσε ότι, θα ήταν σωστό από την δική μου πολιτική πλευρά να προωθήσω.

      Θυμάμαι τον αγώνα του τότε για το Ιράκ, τον τότε πόλεμο του Ιράκ, και βεβαίως, το εμπάργκο το οποίο προσπαθούσε να χτυπήσει, που είχε επιβληθεί στη χώρα αυτή. Η σχέση του με το ΠΑΣΟΚ, ήταν ένα μείγμα κριτικής και υποστήριξης. Γι' αυτόν, ίσως, το ΠΑΣΟΚ να είχε το προνόμιο να ήταν και ένα αριστερό κίνημα, αλλά και ένα μη σταλινικό κόμμα."

      "Στον αριστερό χώρο -και ακούσαμε βεβαίως και έγκριτους διανοούμενους σήμερα εδώ- υπάρχουν παραδόσεις, ρεύματα, σκέψεις που αρχίζουν από τους χώρους της Σοσιαλδημοκρατίας, του πολιτικού φιλελευθερισμού, και φτάνουν μέχρι τη σκέψη του Προυντόν ή τον ίδιο τον Μαρξ, και ιδιαίτερα το νεότερο Μαρξ που συνδέουν την πρόοδο, την αλλαγή, την επανάσταση, αν θέλετε, με το βάθεμα της δημοκρατίας, τη συμμετοχική δημοκρατία, την άμεση δημοκρατία. "

      Ας μου θυμήσει κάποιος γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πιο αριστερός απ' το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ, ξέχασα.

      Διαγραφή
  16. υπάρχει αυτό το κείμενο από Μαρξ,γραμμένο το 1866,που εξετάζει συνοπτικά το εν λόγω ζήτημα

    http://www.marxists.org/archive/marx/iwma/documents/1866/instructions.htm
    Κεφάλαιο 5:co-operative labour


    It is the business of the International Working Men's Association to combine and generalise the spontaneous movements of the working classes, but not to dictate or impose any doctrinary system whatever. The Congress should, therefore, proclaim no special system of co-operation, but limit itself to the enunciation of a few general principles.

    (a) We acknowledge the co-operative movement as one of the transforming forces of the present society based upon class antagonism. Its great merit is to practically show, that the present pauperising, and despotic system of the subordination of labour to capital can be superseded by the republican and beneficent system of the association of free and equal producers.

    (b) Restricted, however, to the dwarfish forms into which individual wages slaves can elaborate it by their private efforts, the co-operative system will never transform capitalist society. to convert social production into one large and harmonious system of free and co-operative labour, general social changes are wanted, changes of the general conditions of society, never to be realised save by the transfer of the organised forces of society, viz., the state power, from capitalists and landlords to the producers themselves.

    (c) We recommend to the working men to embark in co-operative production rather than in co-operative stores. The latter touch but the surface of the present economical system, the former attacks its groundwork.

    (d) We recommend to all co-operative societies to convert one part of their joint income into a fund for propagating their principles by example as well as by precept, in other words, by promoting the establishment by teaching and preaching.

    (e) In order to prevent co-operative societies from degenerating into ordinary middle-class joint stock companies (societes par actions), all workmen employed, whether shareholders or not, ought to share alike. As a mere temporary expedient, we are willing to allow shareholders a low rate of interest.


    i am jack's smirking revenge

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μετά από 148 χρόνια, ένα feedback χρειάζεται.

      (a) failed.

      (b) Πλήρης επιβεβαίωση, θετική και αρνητική.

      (e) Επιβεβαίωση του φόβου για degenerating.
      Όλα τα εγχειρήματα καταλήγουν, στην σταθερή τους κατάσταση, μακριά από το αρχικό μεταβατικό διάστημα, σε κανονικές πολυμετοχικές επιχειρήσεις, η στην χρεοκοπία.

      Αλλά και οι συνθήκες στην οικονομία έχουν αλλάξει πολύ από τον 19ο αιώνα.
      Οι ανάγκες σε κεφάλαιο ανά εργαζόμενο, τόσο για εξοπλισμό όσο και για πρώτες ύλες, είναι πολλαπλάσιες, και ο ανταγωνισμός στους κερδοφόρους τομείς δραστηριότητας αμείλικτος, άρα περιορίζονται δραματικά οι δυνατότητες για ανεξάρτητα (από το τραπεζικό κεφάλαιο) εγχειρήματα.
      Τι μένει λοιπόν?
      Λιμνάζοντα στις τράπεζες κεφάλαια, που δεν μπορούν να επενδυθούν με κέρδος, γίνονται σχετικά αποδοτικά, με το κατάλληλο ιδεολογικό περιτύλιγμα, μέσω υπερεκμετάλλευσης των αυτοδιαχειριζόμενων εργατών, καταστροφής κεφαλαίων μέσω ΜΚΟ και επιδότησης από τους αλληλέγγυους και το κράτος.

      ημιάγριος

      Διαγραφή
    2. Ήδη από τότε δίνει βάση στον τρόπο παραγωγής, στην κατοχή μέσων παραγωγής, στον εκπαιδευτικό ρόλο που μπορούν να παίξουν οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις και στην προπαγάνδα, δηλαδή στην κοινή ιδεολογική κατεύθυνση προς την ανατροπή των σχέσεων παραγωγής. Τους λέει "κάντε το, δείξτε ότι η αστική τάξη είναι άχρηστη, αλλά μη γίνετε μια ξεχωριστή επιχείρηση που λειτουργεί μέσα στον καπιταλισμό, ανατρέψτε τον καπιταλισμός, γίνετε επαναστάτες, πάρτε την εξουσία από τους καπιταλιστές και να χρηματοδοτήσετε από κοινού προπαγάνδα, όλες οι κοπερατίβες μαζί".

      Άλλωστε, παραγωγοί ήταν ήδη οι προλετάριοι. Το να γινόταν και κεφαλαιούχοι δε θα ανέτρεπε τον καπιταλισμό. Τέλος, όπως λες οι συνθήκες άλλαξαν. Μόνο να εκμηδενιστούν μπροστά στον ανταγωνισμό ή να γίνουν καπιταλιστικές επιχειρήσεις μπορούν αυτή την εποχή, τέτοιου τύπου επιχειρήσεις. Πλέον οι εργάτες ξέρουν πως μπορούν να πάρουν την εξουσία. Τον τρόπο τον έχει δείξει η ιστορία. Η ιστορία έδειξε πως η έλλειψη κεντρικού σχεδιασμού και συνεργασίας των κοπερατίβων (ισπ επανάσταση) οδηγεί σε διάλυση της επανάστασης.

      Διαγραφή
  17. h**p://www.komep.gr/2012-teyxos-4-5/grammh-ensomatoshs-h-grammh-anatrophs-h-peira-ths-argentinhs

    Ας διαβασουν κι αυτο τα αδερφια στην ΒΙΟΜΕ ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. http://www.stasi.gr/2009-05-12-09-25-48/2009-06-10-10-41-19/919-14122012-

    Έτσι εξηγείται μάλλον και η συνύπαρξη του Γιώργου JP MORGAN Σταθάκη, με τον Νώντα σας έφερα την Νaomi Σκυφτούλη.

    ημιάγριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή