Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2013

Φον Παναγιωτάκης (και στο βάθος ευρωοκελογές...)

Συνεχίζονται ακάθεκτα οι περήφανες αναδημοσιεύσεις (ακρο)δεξιάς στήριξης στην (μπρρρρ....) "Αριστερή Πτέρυγα" του ΣΥΡΙΖΑ που εδρεύει στην (ωιμέ) Ίσκρα.  Μετά το "Βήμα", "Πρώτο Θέμα", τώρα και σε συσκευασία αριστερής αντιπολίτευσης της "Τσιπρικής ηγεσίας". Θυμίζω τα προηγούμενα με Δελαστίκ. Θυμίζω ακόμα ότι σύμφωνα με έναν σεβαστό αριθμό ανθρώπων εκτός ψυχιατρείων και με δικαίωμα ψήφου, ο ρόλος της "Αριστερής Πτέρυγας" ήταν να ..."πιέζει" τον ΣΥΡΙΖΑ προς "τα αριστερά." Όπως μπαίνουμε. Φυσικά, για όσους βρίσκουν ανατριχιαστικές τις πηγές στήριξης που απολαμβάνει ο φον Παναγιωτάκης, υπάρχει και ο διεθνισμός Σταθάκη/Παπαδημούλη/Μηλιού/ΚΕΑ [Και Έτερων Αριστερών]. Το θέμα είναι να δουλεύεις το πόπολο, βασικά, να δουλεύει και το πόπολο τον εαυτό του, και γενικώς σε δουλειά να βρισκόμαστε, ψήφους να παίρνουμε, καμιά εδρούλα να πιάσουμε, κανά ρουσφετάκι και δι ημάς, κύριε βουλευτά μου, και τα τοιαύτα. Εννοείται βεβαίως, για μια ακόμα φορά, ότι μιλάμε για τον φον Παναγιωτάκη, όχι για κανέναν κουκουέ να στενάξει το ιντερνέτ στην αναδημοσίευση και τα σμήνη σχολίων. Σοβαροί να είμαστε.
-----
LR



Σπύρος Γκουτζάνης
Φυσικά και έχει δίκιο ο Λαφαζάνης

«Αν πιστεύει κανείς ότι θα μας χρηματοδοτούν για να κάνουμε σοσιαλιστικούς μετασχηματισμούς, δεν νομίζω ότι είναι ιδιαίτερα έξυπνο ...Τι θα λέμε; Για Ευρωπαϊκή Διάσκεψη για το Χρέος; Να πάμε και σε Πλανητική! Εμείς μεθαύριο θα πρέπει να πάρουμε μέτρα. Τι θα κάνουμε δηλαδή; Ή θα προχωρήσουμε μπροστά σε σύγκρουση για να προκαλέσουμε ντόμινο ή θα περιμένουμε πότε θα γίνει η Διάσκεψη».

Είναι απόσπασμα από την τοποθέτηση του Παναγιώτη Λαφαζάνη στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ η οποία δεν άρεσε στον κ. Παπαδημούλη ή στον κ. Μηλιό που βγήκαν στα ραδιόφωνα για να πουν ότι ο κ. Λαφαζάνης εκφράζει την άποψη της μειοψηφίας.

Μόνο που ο κ. Λαφαζάνης είπε αυτό που πλέον θα έπρεπε να αποτελεί κοινό τόπο και βάση και οποιαδήποτε συζήτηση. Ότι στην ΕΕ δεν υπάρχει περιθώριο καλοπροαίρετης διαπραγμάτευσης. Το ένιωσε ο κ. Παπανδρέου όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Σαρκοζί. Τέτοιες ψευδαισθήσεις είχε και ο νυν πρωθυπουργός και στην πορεία υποχρεώθηκε να γίνει ο πιο ακραίος εφαρμοστής του Μνημονίου το οποίο κατήγγειλε. Στην ΕΕ επιβάλλει την δική της εθνική πολιτική η Γερμανία που συμπίπτει με τις επιλογές της διεθνούς του Χρήματος και η πολιτική τους δεν θα αλλάξει επειδή μία ομάδα πολιτισμένων αριστερών με καλά αισθήματα για τον κόσμο θα πει στον κ. Σόιμπλε ότι δεν είναι και τόσο ανθρωπιστικό να επιβάλλει λιτότητα. Αν νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν διαπραγμάτευση εντός του πλαισίου των εταίρων και δανειστών δεν είναι μόνο αφελείς είναι επικίνδυνοι. Ας ρωτήσουν τον κ. Σαμαρά τί έχει υποφέρει από την πρώτη συνάντηση με τους Γερμανούς που υποχρεώθηκε να πει “ουδείς αναμάρτητος” κι ας μην το πίστευε ως την τελευταία του επίσκεψη στο Βερολίνο όπου προσφέρθηκε -αφελώς- να γίνει η αιχμή του δόρατος του γερμανικού success story της λιτότητας στην Ευρώπη μήπως γλιτώσει μαζί και την χώρα του.

Ο κ. Παπαδημούλης μπορεί να νομίζει ότι θέλει, ο κ. Αλέξης Τσίπρας όμως όσο κι [sic] να κάνει ελιγμούς για να γίνει αποδεκτός από διεθνείς κύκλους ή για να διευρύνει το ακρωατήριό [sic] του στην ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να έχει διαφορετική άποψη από τον κ. Λαφαζάνη. Φυσικά και θέλει και θα προσπαθήσει να παραμείνει η χώρα στην ΕΕ αλλά είναι υποχρεωμένος να προετοιμασεί και για την ρήξη. Δεν μπορεί να δεχθεί να γίνει ο διάδοχος των Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά εφαρμόζοντας την πολιτική τους. Αν πάλι νομίζει κανείς ότι εντός του πλαισίου που βάζει το μνημόνιο μπορεί να διατηρεί την αριστερή του ατζέντα ας ρωτήσει τον κ. Φώτη Κουβέλη που ξεκίνησε με τις καλύτερες προθέσεις και έφυγε τρέχοντας -και δεν είναι και η πιο σκληρή Αριστερά ο κ. Κουβέλης.

3 σχόλια:

  1. Θα ήθελα επίσης να αφιερώσω αυτή την ανάρτηση στον Αντώνη Σαμαρά, που κανείς δεν ξέρει τι έχει υποφέρει, πάσχοντας, ο πτωχός, από ψευδαισθήσεις. Ο λαός να συμπαρασταθεί τώρα στους πολιτικούς που ψηφίζει βοηθώντας τους να δουν την πραγματικότητα όπως ο ίδιος τόσο ξεκάθαρα έχει αποδείξει ότι την αντιλαμβάνεται. Κρίμα είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλοι μια παρέα!

      Να μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι ο κομιστής αναδείχτηκε σε μορφή της δημοσιογραφίας από τους αναγνώστες της τελευταίας σελίδας της παλιάς, καλής, ενιαίας Ελευθεροτυπίας, όπου χυδαιολογούσε εξυπνακίστικα, βοηθώντας τις αριστερές συνειδήσεις που τον διάβαζαν να "αποενοχοποιηθούν" - έτσι το λέγαμε τότε.

      Και σήμερα, ο κομιστής κάνει τη δουλειά του: Εκτελεί συμβόλαια της μιας ή της άλλης αστικής παρέας. Και ο ΠιΛαφ κάνει τη δουλειά του. Και ο Σύριζα κάνει τη δουλειά του, Αλλά, κύριε Σύριζά μου, άμα είναι στο τέλος να σας κάνει αφιέρωμα καμιά Χ.Α. ή κανένας Στόχος για να #ginetekybernisi, τότε αυτά τα αριστερά, επαναστατικά κλπ. τι τα θέλετε; Έλεος δηλαδή!

      gdmn1973

      Διαγραφή
    2. Ψευδαισθήσεις, ψευδαισθήσεις...
      Ζήτω ο Λαφαζάνης!

      Διαγραφή