Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2013

Ποιος Φλωράκης; Όταν ο Λένιν ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ δαγκωτό

Σώσον κύριε τον λαόν σου
Εφόσον αμφιβάλλουν, όπως έχουν κάθε δικαίωμα, παραπέμπονται στον "Αριστερισμό" οι εμπνευστές της βαριάς κατηγορίας κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Και αν μελετήσουν καλά το έργο του Λένιν, ίσως κατανοήσουν ότι είναι σαν να γράφτηκε για τέτοιες περιπτώσεις. Κάθε νησίδα νόμιμης δράσης, κάθε χαραμάδα διάδοσης των απόψεων των κομμουνιστών, κάθε ευκαιρία για συμμαχίες που πηγαίνουν ένα βήμα μπροστά το κίνημα, είναι για τον Λένιν το άλφα και το ωμέγα της επαναστατικής πολιτικής. Και η λαγνεία της επαναστατικής φρασεολογίας, η λαγνεία τού όλα ή τίποτε, η λαγνεία της καταγγελίας των άλλων όταν θέλουν να αξιοποιήσουν ακριβώς αυτές τις δυνατότητες, είναι που κάνει τον Λένιν έξω φρενών. Με αποτέλεσμα να επικρίνει σφοδρά τους κομμουνιστές της δυτικής Ευρώπης, που έπεφταν πριν ενενήντα χρόνια στα ίδια λάθη που πέφτει το ΚΚΕ σήμερα.
Θ. Καρτερός, 17 Σεπτέμβρη 2009


και ευλόγησον την κληρονομίαν σου

Όμως, αυτός ο «αριστερισμός» της ηγεσίας του ΚΚΕ, που καταργεί την έννοια των συμμαχιών (θα τρίζουν τα κόκαλα του Λένιν…) και μεταθέτει την πάλη για την εξουσία στο απροσδιόριστο μέλλον, είναι στην πραγματικότητα δεξιά και συντηρητική πολιτική. Πάνω απ’ όλα διατηρεί το στάτους κβο με την αστική τάξη, αφήνει ανενόχλητη την εξουσία της, αρνείται το στόχο να βραχυκυκλώσουμε και να αποδιοργανώσουμε τον κυβερνητικό μηχανισμό του μνημονίου, και βέβαια με την ανθενωτική του στάση στο κίνημα αρνείται την περαιτέρω κλιμάκωση και μαζικοποίηση των αγώνων. Αυτή είναι η άδοξη συνόψιση του υπερ-αριστερισμού του ΚΚΕ: το κόμμα του στάτους κβο με την αστική τάξη, που στήνει αναχώματα για να μην ξεδιπλωθεί με όλη του την ορμή το κίνημα και οι αντιστάσεις, που «περιφρουρεί» το αστικό πολιτικό σύστημα και την κυβερνητική μηχανή του μνημονίου. Με τη στάση του αυτή, σ’ αυτούς τους καιρούς των ιστορικών προκλήσεων και των μεγάλων δεινών για την εργατική τάξη, χρεώνεται μια νέα «Βάρκιζα» σε βάρος του κινήματος, της Αριστεράς και των κομμουνιστών!
Π. Κοσμάς, περ. "Κόκκινο", 1 Μάη 2012
νίκας τοις βασιλεύσι
Οι συνεχείς επικλήσεις στη λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία δε φέρνουν πιο κοντά το στρατηγικό στόχο, αντιθέτως τον απομακρύνουν γιατί δεν αναζητούν τους πιο πρόσφορους δρόμους που θα ενοποιήσουν αρχικά την πλειονότητα της εργατικής τάξης και στη συνέχεια των λαϊκών στρωμάτων. Ο Λένιν δεν αφήνει καμία αμφιβολία για το αν υπάρχουν «καθαρές» επαναστατικές διαδικασίες, αφού αντιλαμβάνεται ότι η ζωή είναι πολύ πιο πλούσια από κάθε θεωρητικό σχήμα: «Όλα τα έθνη θα φτάσουν στο σοσιαλισμό, αυτό είναι αναπόφευκτο, αλλά δε θα φτάσουν όλα εντελώς με τον ίδιο τρόπο, το καθένα θα εισάγει μια ιδιομορφία στη μια ή στην άλλη μορφή δημοκρατίας, στη μια ή στην άλλη ποικιλομορφία της δικτατορίας του προλεταριάτου, στον ένα ή στον άλλο ρυθμό των σοσιαλιστικών μετασχηματισμών των διάφορων πλευρών της κοινωνικής ζωής» [16].

Και σε άλλο σημείο: «Γιατί, όταν νομίζει κανείς ότι μπορεί να νοηθεί κοινωνική επανάσταση χωρίς εξεγέρσεις των μικρών εθνών στις αποικίες και στην Ευρώπη, χωρίς επαναστατικές εκρήξεις μιας μερίδας των μικροαστών με όλες τις προλήψεις τους, χωρίς κίνημα των μη συνειδητών προλεταριακών και μισοπρολεταριακών μαζών ενάντια στο τσιφλικάδικο, εκκλησιαστικό, μοναρχικό, εθνικό κ.τ.λ. ζυγό, όταν σκέπτεται κανείς έτσι, σημαίνει ότι απαρνείται την κοινωνική επανάσταση. Είναι σαν να πρόκειται να συνταχθεί από το ένα μέρος ένας στρατός που θα πει: “εμείς είμαστε υπέρ του σοσιαλισμού”, και από το άλλο, ένας άλλος στρατός που θα πει: “εμείς είμαστε υπέρ του ιμπεριαλισμού”, κι αυτό φαντάζονται ότι θα είναι κοινωνική επανάσταση!! […].

» Όποιος περιμένει μια “καθαρή” κοινωνική επανάσταση δε θα την δει ποτέ του. Αυτός είναι επαναστάτης στα λόγια που δεν καταλαβαίνει τι θα πει αληθινή επανάσταση» [17] (οι υπογραμμίσεις στο πρωτότυπο).

Συμπέρασμα: ένας τρόπος απεμπόλησης του στρατηγικού στόχου, είναι η επαναστατική λογοκοπία καθώς και η εξαφάνιση της τακτικής και των ενδιάμεσων αιτημάτων κι ενός μεταβατικού προγράμματος. Τελικά όλα αυτά οδηγούν στην απραξία και στη δεξιά πολιτική.
Εργατικός Αγώνας, 18 Μάη 2012
κατά βαρβάρων δωρούμενος

Ποια πρόταση θα έκανε ο Λένιν σήμερα στην ηγεσία και στα μέλη του ΚΚΕ και σε όλους τους έλληνες κομμουνιστές;

Στις συνθήκες της βαθιάς οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης, που ζούμε σήμερα, στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη ολόκληρη. Σ΄ αυτές τις συνθήκες των γρήγορων πολιτικών μεταβολών, εξελίξεων και ανατροπών, όλοι οι κομμουνιστές αγωνιστές (σε όποια οργάνωση κι αν ανήκουν) και ιδιαίτερα οι αγωνιστές, τα στελέχη και οι ηγέτες του ΚΚΕ, πρέπει να ελέγξουν ξανά και ξανά την πολιτική και την τακτική που ακολουθούν και η οποία είναι καταφάνερα λαθεμένη. Πρέπει να κατανοήσουν βαθιά δύο βασικά ζητήματα:

α) γιατί το ΚΚΕ έμεινε στάσιμο στις εκλογές της 6ης του Μάη; Τι έφταιξε;
β) για ποιους λόγους ο ΣΥΡΙΖΑ είχε μια τόσο μεγάλη εκλογική άνοδο; Τι σημαίνει αυτό και που μπορεί να μας οδηγήσει;

Στην αναζήτηση της μαρξιστικής απάντησης σ΄ αυτά τα ζωτικά ερωτήματα, κάθε αληθινός, κάθε υπεύθυνος κομμουνιστής, είναι υποχρεωμένος απέναντι στο κίνημα να προσφύγει στην επιστημονική μαρξιστική μέθοδο ανάλυσης, στις πραγματικές ιδέες, τις πολιτικές και τις τακτικές των δασκάλων του μαρξισμού, του επιστημονικού σοσιαλισμού. Και ιδιαίτερα να ψάξει και να μάθει ποια πολιτική και ποια τακτική θα πρότεινε ο ηγέτης του μπολσεβικισμού, ο Λένιν, στους έλληνες κομμουνιστές, στις συγκεκριμένες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες; Θα συμφωνούσε μήπως, ο Λένιν και οι άλλοι ιδρυτές της Κομμουνιστικής Διεθνούς, με την πολιτική και την τακτική της ηγεσίας του ΚΚΕ αλλά και των άλλων διαφόρων κομμουνιστικών οργανώσεων που υπάρχουν δίπλα του;

Στα ερωτήματα αυτά, ο Λένιν, (όπως και όλοι οι άλλοι μαρξιστές επαναστάτες) έχει ασφαλώς απαντήσει με το σύνολο των έργων του και με ολόκληρη την δράση του! Και το δυστύχημα είναι ότι, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, στην Ελλάδα και στον κόσμο ολόκληρο επίσης, η συντριπτική πλειοψηφία των κομμουνιστών, μιλάνε στο όνομα του Λένιν, τον εκθειάζουν και μερικοί τον λατρεύουν αλλά στην πραγματικότητα δεν τον γνωρίζουν και δεν έχουν καμιά σχέση με τις ιδέες του, το πρόγραμμά του και τις πρακτικές του. Όπως καθαρά το φανερώνει η πολιτική τους.

Και για να πάμε στο ερώτημα που βάλαμε στην αρχή με τον τίτλο του παρόντος σημειώματος: Ποια πρόταση θα έκανε ο Λένιν σήμερα στην ηγεσία και στα μέλη του ΚΚΕ; Όπως επίσης και σε όλους όσους θεωρούν τον εαυτό του κομμουνιστή – λενινιστή;

Και κυρίως για να βοηθήσουμε τους πιο νέους και πιο προβληματισμένους αγωνιστές του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, να έρθουν σε επαφή και να γνωρίσουν την αληθινή σκέψη του Λένιν (και του μπολσεβικισμού, του επαναστατικού μαρξισμού της εποχής μας) και επομένως για να μάθουν ποια γνώμη αυτός θα είχε για την πολιτική και την ταχτική της ηγεσίας τους μέσα στην σημερινή κρίσιμη κατάσταση, τους παραπέμπουμε στην μπροσούρα του ίδιου του Λένιν: «Ο ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΜΟΣ ΠΑΙΔΙΚΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ».
Εργατική Δημοκρατία, 2 Ιούνη 2012
και το σον φυλάττων
Εσείς, ο ΣΥΡΙΖΑ, το πραγματικό θαύμα, το ριζοσπαστικό αριστερό κίνημα που βγήκε από τη βολική θέση της περιθωριακής αντίστασης και με θάρρος έδειξε την προθυμία του να πάρει την εξουσία. Γι αυτό σας τιμωρούν. [...] Οι ψευτοριζοσπάστες επικριτές σας σας λένε ότι δεν είναι ώριμες οι συνθήκες για πραγματική κοινωνική αλλαγή. Ότι αν πάρετε την εξουσία τώρα, θα βοηθήσετε απλώς το σύστημα, κάνοντάς το πιο αποτελεσματικό. Αυτό, αν κατάλαβα καλά, σας λένε οι ψευτοριζοσπάστες του ΚΚΕ, που είναι βασικά το κόμμα αυτών που είναι ακόμα ζωντανοί επειδή ξέχασαν να πεθάνουν. [...] Αν περιμένετε τη σωστή στιγμή, η σωστή στιγμή δεν θα έρθει ποτέ. [...] Οπότε, έχετε μια επιλογή: είτε να περιμένετε με την άνεσή σας και να βλέπετε την κοινωνία σας να διαλύεται, όπως προτείνουν κάποια άλλα κόμματα της αριστεράς, είτε να παρεμβείτε ηρωϊκά, με πλήρη επίγνωση του πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση. Και ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε τη σωστή επιλογή. Οι επικριτές σας σας μισούν επειδή κρυφά μέσα τους γνωρίζουν, νομίζω, ότι έχετε το θάρρος να είστε ελεύθεροι και να δράτε ως ελεύθεροι άνθρωποι. [...] Τολμάτε να κάνετε αυτό το οποίο αυτοί απλά ονειρεύονται. [...] Ο φόβος επιστρέφει και σας μισούν εκ νέου, επειδή μισούν την ελευθερία τους την ίδια.
Σλαβόι Ζίζεκ, 4 Ιούνη 2012
δια του σταυρού σου πολίτευμα
Αν η νομεγκλατούρα του ΚΚΕ είχε αναλύσει σωστά το έργο του Β.Ι. Λένιν και ειδικά το βιβλίο του “Αριστερισμός, παιδική αρρώστια του κομμουνισμού” (πιστεύω να μην έχει αποκλεισθεί από το κομματικό συνταγολόγιο, όπως τα έργα του Τρότσκι και μερικά της Ρόζας Λούξεμπουργκ ή του Α. Γκράμσι και άλλων θεωρητικών του μαρξισμού) θα είχε αποφύγει την “διανοουμενίστικη παιδαριωδία” (Β.Ι. Λένιν) και δεν θα είχε την τύχη των αριστερών κομμουνιστών της Γερμανίας (αντιπολίτευση αρχών) ή της Βρετανίας που ακολουθούσαν την γραμμή της “ιδεολογικής καθαρότητας” του “ίσιου δρόμου χωρίς συμβιβασμούς και στάδια” αναμασώντας τη μπροσούρα της Φρανκφούρτης και τη διακήρυξη των 33 κομμουνάρων - μπλανκιστών.

Στη στάση του ΚΚΕ έναντι στα υπόλοιπα κόμματα της αριστεράς και ειδικά απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ ας θυμηθούμε τα λόγια του Λένιν «αν δεν είμαστε επαναστατική ομάδα αλλά κόμμα της επαναστατικής τάξης, αν θέλουμε να τραβήξουμε μαζί μας τις μάζες, πρέπει πρώτον, να βοηθήσουμε τον Χέντερσον ή τον Σνόουντες (ηγέτες του εργατικού κόμματος) να νικήσουν τον Λόυντ Τζωρτζ και τον Τσώρτσιλ (ηγέτες των συντηρητικών), μάλιστα πιο σωστά: να αναγκάσουμε τους πρώτους να νικήσουν τους δεύτερους, γιατί οι πρώτοι φοβούνται τη νίκη τους.

[...]

Είναι αυτονόητο ότι το ΚΚΕ είναι κόμμα των ηγετών και όχι των μαζών. Για το επαναστατικό κίνημα δεν είναι αρκετό να συνειδητοποιήσουν οι εκμεταλλευόμενες και καταπιεζόμενες μάζες, πως τους είναι αδύνατον να ζουν με τον παλιό τρόπο και να ζητούν αλλαγή. Είναι απαραίτητο και οι «από πάνω», οι εκμεταλλευτές, να μην μπορούν να ζουν και να κυβερνούν με τον παλιό τρόπο, μόνο τότε μπορεί να νικήσει η επανάσταση.
Εργατική, 5 Σεπτέμβρη 2012
Προστασία φοβερὰ καὶ ἀκαταίσχυντε, μὴ παρίδῃς, ἀγαθή, τὰς ἱκεσίας ἡμῶν, πανύμνητε Θεοτόκε, στήριξον ὀρθοδόξων πολιτείαν, σῷζε οὓς ἐκέλευσας βασιλεύειν, καὶ χορήγει αὐτοῖς οὐρανόθεν τὴν νίκην· διότι ἔτεκες τὸν Θεόν, μόνη εὐλογημένη.

Στον «Αριστερισμό» ο Λένιν έλεγε: «θα είναι πιο δύσκολο για τη Δυτική Ευρώπη, απ’ ό,τι ήταν σε μας [στη Ρωσία], να αρχίσει τη σοσιαλιστική επανάσταση. Και είναι καθαρότατη παιδαριωδία να δοκιμάζεις «να προσπεράσεις» αυτή τη δυσκολία, «υπερπηδώντας» τη δύσκολη αυτή δουλιά της χρησιμοποίησης των αντιδραστικών κοινοβουλίων για επαναστατικούς σκοπούς». O Λένιν το έγραφε αυτό πριν προλάβει να δει τις δύο βαθύτερες κρίσεις του καπιταλισμού που άρχισαν το 1929 και το 2008. Η πρώτη ανάγκασε τον καπιταλισμό να καταφύγει σε πολλές χώρες στο φασισμό. Η δεύτερη δε ξέρουμε που θα καταλήξει αλλά ήδη δυσκολεύει πολύ την κοινοβουλευτική επικράτηση των αστών. Δε θα πρέπει να κάνουμε τα ίδια λάθη που έκαναν οι κομμουνιστές κατά την προηγούμενη μεγάλη κρίση πρώτα με την απόρριψη κάθε μετώπου (γραμμή «σοσιαλφασισμού») κι έπειτα με την εφαρμογή μόνο μετώπων ουράς στην αστική τάξη (δεκαετία ‘30). Ούτε να περιμένουμε τον πόλεμο για να ακολουθήσουμε σωστή μετωπική πολιτική όπως το ΕΑΜ.

Δεν πρέπει να κάνουμε το ίδιο λάθος με το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ και να απορρίψουμε στην ουσία κάθε επικίνδυνη για το σύστημα χρήση του κοινοβουλίου. Γιατί άμα διακηρύττουμε εξ αρχής ότι δε σκοπεύουμε να πάρουμε την πλειοψηφία σε αυτό, τότε κάνουμε ένα τεράστιο δώρο στους αστούς και δεν πείθουμε το λαό. Διευκολύνουμε δε τη με το χαμηλότερο δυνατό πολιτικό κόστος μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε καθαρόαιμο αστικό κόμμα.

8 σχόλια:

  1. Το ιστολόγιο συλλέγει ΚΑΘΕ άρθρο, ιδιαίτερα κατά το 2012, που έκανε το ΙΔΙΟ επιχείρημα κατά του ΚΚΕ χρησιμοποιώντας κομμένα και ραμμένα τσιτάτα από τον "Αριστερισμό" του Λένιν. Θα συλλεγούν όλα για μια έξτρα λουξ έκδοση του "Ο Λένιν ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. κρατησε μου μια δεκαρια αντιγραφα Αντωνη, θα εχουν μουσειακη αξια στο κοντινο μελλον οπως και ο ΣΥΡΙΖΑ!!

      Ταξικος

      Διαγραφή
  2. Μια μικρή συνεισφορά από εμένα από έναν από τους αγαπημένους χώρους του δήθεν σοβαρού εξωκοινοβουλίου (έτσι μου'χε πει μια ψυχή με θεωρητικές ανησυχίες, εγώ απ'όσα έχω δει τους θεωρώ τρισμέγιστους καραγκιόζηδες, παπαρογλύφτες και καρεκλολιγούρηδες του συριζα -- δείτε τα σχετικά κείμενα που έχουν), κριτική της ΚΟ Ανασύνταξη στο συνέδριο του κκε (δεν είναι 12, είναι από 13):

    http://www.anasyntaxi.gr/index.php/articles/116-article-categories-critisism/913-19o-conf-kke

    "...«Είναι εκπληκτικό που η ηγεσία του ΚΚΕ δεν καταγγέλλει και δεν καταδικάζει κατηγορηματικά τον μπολσεβικισμό!», θα φώναζε ξανά ο Λένιν, αν ζούσε. Κι αυτό διότι « η ιστορία του μπολσεβικισμού και πριν και μετά την Οχτωβριανή επανάσταση είναι γεμάτη από περιπτώσεις ελιγμών, συμφωνιών, συμβιβασμών με άλλα κόμματα, χωρίς να εξαιρούνται και τα αστικά κόμματα!». (Ο ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΜΟΣ, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, σελ.56)..."

    Ωστόσο είσαι σίγουρος για αυτό που θες να κάνεις Αντώνη; Εννοώ ότι αν τα βάλεις όλα σε μια ανάρτηση, αυτή δεν θα φορτώνει ούτε από υπερυπολογιστή, για τέτοιο όγκο παπαρδέλας μιλάμε.

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "...«Είναι εκπληκτικό που η ηγεσία του ΚΚΕ..." - Άλλο σουξέ από δω.
      Σε λίγο θα πιστέψεις ότι το έργο του Λένιν συγκεντρώνεται σε ένα βιβλιαράκι (ούτε καν τόμο), με τα συγκεκριμένα και αποστεωμένα τσιτάτα που βγάζουν οι τύποι.
      Κάτι για "Θέσεις του Απρίλη" έχει πάρει τ'αυτί σας;

      Διαγραφή
    2. Το καλύτερο σχόλιο για την ιστορικο-ιδεολογική/"φιλολογική" πλευρά του θέματος είχε γίνει στο "Σφυροδρέπανο" από τον Vankas:

      Το κείμενο ο Λένιν το γράφει το 1920 εν μέσω εμφυλίου πολέμου στα διευρυνόμενα εδάφη της μελλοντικής ΕΣΣΔ. Με λίγα λόγια ο Λένιν γράφει το κείμενο αυτό έχοντας στα χέρια του την εξουσία και σφάζοντας ταυτόχρονα ανηλεώς τους λευκούς και σημειωτέον τους μενσεβίκους που πήγαν μαζί τους. Συνεπώς όλες οι κινήσεις τακτικής που περιγράφει ο Λενιν ειδικά για το αγγλικό κομμουνιστικό κίνημα πρέπει να θεωρηθούν και από το πρίσμα του μαχόμενου προμαχώνα του προλεταριάτου που αυτή τη φορά βρίσκεται σε κίνδυνο αν και σε θέση επίθεσης.

      Δεν πρέπει επίσης κανείς να ξεχνά ότι σε πολλές σελίδες ο Λένιν έχει αναλύσει τη δύναμη των φαβιανών και λοιπών οπορτουνιστών στο αγγλικό εργατικό κίνημα οπότε οι συμβουλές του είναι συμβουλές σε ένα πολύ αδύνατο κομμουνιστικό κίνημα στο έδαφος του πιο διεφθαρμένου προλεταριάτου της εποχής στην καρδιά του Νο1 αντιπάλου του εμφυλίου, όπου η παραμικρή μερική τακτική νίκη είναι κολοσσιαίας σημασίας.

      Το να ανάγει κανείς την απελπιστική αυτή κατάσταση του αγγλικού προλεταριάτου σε κανόνα προς πάσα νόσο νομίζω ότι τον κάνει με ασφάλεια δεξιό οπορτουνιστή. Το να το κάνει αυτό χωρίς επίσης να έχει την εξουσία σημαίνει ότι έχει χάσει κάθε διανοητική ικανότητα. Από το ύψος της κατάκτησης της αδύνατης ακόμα σοβιετικής (πλην όμως)
      εξουσίας στη Ρωσία, ο Λένιν αναδιοργανώνει τη διεθνή στρατηγική του κομμουνιστικού κινήματος έχοντας την πολυτέλεια της υλικής, ηθικής, επιστημονικής, και ένοπλης υποστήριξης του. Σε ποια υλική βάση αναδιοργανώνουν (sic) το κομμουνιστικό κίνημα !!! οι σημερινοί επικριτές μας για αριστερισμό;

      Το πιο αστείο είναι το εξής. Πολλοί σύντροφοι θα θυμούνται την εποχή υλοποίησης της στρατηγικής των συμμαχιών από το Κόμμα σε ποικίλα επίπεδα τόσο στην τοπική αυτοδιοίκηση, σε βουλευτικές εκλογές, στη σπουδάζουσα κ.α. όπου όπως ήταν αναπόφευκτο, έγιναν πολλά λάθη, ορισμένα στα όρια του σημείου και του τέρατος. Δεν είναι αυτό το σημαντικό. Το σημαντικό είναι ότι ακόμα και τότε σύντροφοι που ασκούσαν σοβαρή κριτική, κομματικά, και καταστατικά αντιμετωπίζονταν ακριβώς με τη λογική που αντιμετωπίζεται σήμερα το σύνολο του κόμματος. Με τον Αριστερισμό στο χέρι και μόνον. Αν και εφόσον ο αριστερισμός είναι παιδική αρρώστια του κομμουνισμού, ήταν τιμητικό τουλάχιστον ότι αναγνωρίζονταν ο σύντροφος ως κομμουνιστής. Πιστεύω ωστόσο ότι με τη συστηματική πάλη ενάντια σε τέτοιου είδους χυδαίες εξωτερικές επιθέσεις, ο Αριστερισμός θα χάσει τη θέση του Ευαγγελίου της Δεξιάς Παρέκλισης, θα λάβει τη θέση που του αξίζει, και τέτοιου είδους αντανακλαστικά των συντρόφων θα εξασθενίσουν.

      http://sfyrodrepano.blogspot.com/2012/10/blog-post_8.html?showComment=1349763869169#c6102964950787227173

      Διαγραφή
    3. @Ijon Tichy: Σιγά το πρόβλημα βρε. Μια τόσο λενινιστική χώρα θα την αφήσουμε χωρίς τεκμηρίωση του διάχυτου λενινισμού της; Θα γίνει πολύτομο το "Ο Λένιν ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ." Ήδη κυκλοφόρησε ο δεύτερος τόμος.

      Διαγραφή
  3. «Ο ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΜΟΣ ΠΑΙΔΙΚΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ»
    τελικα αυτοι του ΚΚΕ...
    "είναι ακόμα ζωντανοί επειδή ξέχασαν να πεθάνουν" ?
    ή διαγουν την παιδικη ηλικια και τις ασθενειες της ?

    (μεγαλο "παλτο" αυτος ο Λενιν ....μπροστα στον Τσιπρα )

    ΑπάντησηΔιαγραφή