Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2013

Antonio Gramsci-Για τους Μπολσεβίκους, τη δυαδική εξουσία, και την κομματική οργάνωση (I)

Antonio Gramsci
Οι Ρώσοι Μαξιμαλιστές
Il Grido del Popolo, 28 Ιούλη 1917
Μτφρ.: Lenin Reloaded

[...]

Οι μαξιμαλιστές [δηλ. ο Λένιν και οι Μπολσεβίκοι] εκπροσωπούν την ιδέα του σοσιαλισμού που πηγαίνει στα άκρα: θέλουν πλήρη σοσιαλισμό. Κι έχουν το εξής καθήκον: Πρέπει να παρεμποδίσουν κάθε τελικό συμβιβασμό ανάμεσα στο προαιώνιο παρελθόν και την ιδέα αυτή. Πρέπει να είναι το ζωντανό σύμβολο του στόχου που πρέπει να επιτευχθεί. 


[...]

Οι μαξιμαλιστές στη Ρωσία είναι εχθροί όσων μένουν πίσω. Κεντρίζουν τους τεμπέληδες. Ως τα τώρα, έχουν διαψεύσει κάθε απόπειρα ανάσχεσης του επαναστατικού κύματος, απέτρεψαν τη δημιουργία στάσιμων υδάτων και βάλτων. Για αυτό τους μισούν οι αστοί της Δύσης, για αυτό τους συκοφαντούν και προσπαθούν να τους απονομιμοποιήσουν οι εφημερίδες της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας, για να τους πνίξουν σ' ένα βουνό από κατηγορίες. Οι μπουρζουάδες της Δύσης ήλπιζαν πως η τεράστια προσπάθεια σκέψης και πράξης που απαίτησε η κατάκτηση μιας νέας ζωής θα έφερνε στο κατόπι της μια κρίση νοητικής ακηδίας, μια παρακμή της δυναμικής δραστηριότητας των επαναστατών, και πως αυτό θα γινόταν η βάση για την οριστική σταθεροποίηση της νέας κατάστασης πραγμάτων.

[...]

Ο Λένιν [...] απελευθέρωσε ενέργεια που δεν θα πεθάνει ποτέ. Αυτός και οι Μπολσεβίκοι σύντροφοι είναι πεπεισμένοι πως ο σοσιαλισμός μπορεί αν επιτευχθεί άμεσα. Είναι θρεμμένοι με την μαρξιστική σκέψη. Είναι επαναστάτες, όχι εξελεκτικιστές. Και η επαναστατική σκέψη δεν βλέπει τον χρόνο ως προοδευτικό παράγοντα. Αρνείται πως τα ενδιάμεσα στάδια ανάμεσα στην σύλληψη του σοσιαλισμού και την επίτευξή του πρέπει να έχουν απόλυτη και πλήρη επιβεβαίωση στον χώρο και τον χρόνο. Θεωρεί αρκετό τα στάδια αυτά να πραγματοποιηθούν στη σκέψη για να μπορέσει η επανάσταση να προχωρήσει πέρα απ' αυτά. Απ' την άλλη, η συνείδηση πρέπει να θεραπευτεί απ' την ακηδία της, πρέπει να κατακτηθεί. Αυτό το κατάφεραν ο Λένιν και οι σύντροφοί του. Η πεποίθησή τους δεν είναι απλώς θαρραλέα στο επίπεδο της σκέψης. Έχει ενσωματωθεί στα άτομα, σε πολλά άτομα· έχει φέρει τον καρπό της δράσης. Έχει δημιουργήσει την ίδια την ομάδα που είναι απαραίτητη για να εμποδίσει κάθε τελική συνθηκολόγηση, κάθε ανακωχή που θα μπορούσε να γίνει οριστική.

[...]

Η επανάσταση θα συνεχιστεί ώσπου η παγίωσή της να ολοκληρωθεί. Απέχει πολύ ο καιρός που θα υπάρξει περίοδος σχετικής ηρεμίας. [...]

Antonio Gramsci
Η Ρωσική Ουτοπία
Il Grido del Popolo,  27 Ιούλη 1918
Μτφρ.: Lenin Reloaded

[...] Έρχεται τώρα ο φιλισταίος και απαντά: η μπουρζουαζία έπρεπε να αποκαταστήσει την τάξη, γιατί έτσι γίνεται πάντα -- η πατριαρχική και φεουδαλική οικονομία ακολουθείται πάντα από μια αστική οικονομία και ένα αστικό πολιτικό σύνταγμα. Ο φιλισταίος δεν βλέπει σωτηρία έξω από τα προκατασκευασμένα σχήματα. Αντιλαμβάνεται την ιστορία σαν έναν απλώς φυσικό οργανισμό που περνά μέσα από σταθερά και προβλέψιμα στάδια ανάπτυξης. Αν φυτέψεις ένα βαλανίδι, μπορείς να είσαι βέβαιος ότι θα φυτρώσει βαλανιδιά, και ότι πρέπει να περιμένεις κάποια χρόνια για να μεγαλώσει το δέτρο και να δώσει καρπό. Όμως η ιστορία δεν είναι βαλανιδιά, και οι άνθρωποι δεν είναι βαλανίδια.

Πού ήταν η μπουρζουζία που μπορούσε να υλοποιήσει αυτό το καθήκον στη Ρωσία; Κι αν είναι φυσικός νόμος να κυριαρχεί η αστική τάξη, πώς και δε λειτούργησε ο νόμος στην περίσταση αυτή;

Αυτή η συγκεκριμένη μπουρζουαζία δεν εμφανίστηκε. Λίγοι αστοί προσπάθησαν να αποκτήσουν τον έλεγχο και συντρίφτηκαν. Έπρεπε να νικήσουν, έπρεπε να αποκτήσουν τον έλεγχο, ακόμα κι αν ήταν λίγοι, ανίκανοι και αδύναμοι; Μα με ποιο ιερό χρίσμα ραντίστηκαν αυτοί οι δυστυχείς για να πρέπει να θριαμβεύσουν ακόμα και στην ήττα; Είναι ο ιστορικός υλισμός λοιπόν απλή μετενσάρκωση του λεγκιτιμισμού, των θείων προνομίων;

Όποιος θεωρεί τον Λένιν ουτοπιστή, όποιος λέει πως η προσπάθεια να εδραιωθεί προλεταριακή δικτατορία στη Ρωσία είναι ουτοπική, αυτός δεν μπορεί να είναι συνειδητός σοσιαλιστής, και δεν μπορεί να έχει αποκτήσει την κουλτούρα του απ' τη μελέτη της διδασκαλίας του ιστορικού υλισμού. Είναι ένας Καθολικός που βυθίζεται στις Ιερές Γραφές. Αυτός είναι ο πραγματικός ουτοπιστής.

[...]

Στη Ρωσία [...] το προλεταριάτο θεμελιώνει τη δική του τάξη πραγμάτων, οικοδομεί τους πολιτικούς θεσμούς που θα εξασφαλίσουν την αυτονομία αυτής της εξέλιξης, που θα βάλουν την εξουσία του σε μόνιμα θεμέλια.

Η δικτατορία είναι ο βασικός θεσμός που εξασφαλίζει την ελευθερία, μέσα από την παρεμπόδιση πραξικοπημάτων από φραξιονιστικές μειονότητες. Είναι εγγύηση ελευθερίας, αφού δεν είναι μια μέθοδος προς διαιώνιση, αλλά ένα μεταβατικό στάδιο το οποίο επιτρέπει την δημιουργία και παγίωση των μόνιμων οργανισμών στους οποίους η δικτατορία θα διαλυθεί όταν ολοκληρώσει την αποστολή της.

[...]

Τα Σοβιέτ και το κόμμα των Μπολσεβίκων δεν είναι κλειστοί οργανισμοί· ενσωματώνονται διαρκώς στην κοινωνία. Σ' αυτό βρίσκεται η κυριαρχία της ελευθερίας, εκεί βρίσκεται η εγγύηση της ελευθερίας. Δεν είναι κάστες, αλλά οργανισμοί σε διαρκή κατάσταση εξέλιξης. Συμβαδίζουν με την ανάπτυξη της συνείδησης, και εκπροσωπούν την ικανότητα των Ρώσων εργατών να οργανωθούν. [...]

1 σχόλιο:

  1. Απλός, μεστός και 100% περιεκτικός! Για μένα, από αυτά που ξέρω,από τους κορυφαίους ο Gramsci.
    Ευχαριστώ για το ποστ!

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή