Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

Antonio Gramsci, επιστολή στον αδελφό του Carlo από τη φυλακή

Μου φαίνεται πως κάτω από τέτοιες συνθήκες, όταν κρατούν για χρόνια, ο άνθρωπος θα πρέπει να φτάνει στο ύψιστο στάδιο στωικής γαλήνης και θα πρέπει να έχει αποκτήσει τέτοια βαθιά πεποίθηση ώστε να φέρει μέσα του την πηγή της δικής του ηθικής δύναμης, το ότι τα πάντα εξαρτώνται απ' τη δική του ενέργεια, βούληση, απ' την σιδερένια συνοχή των στόχων που έθεσε για τον εαυτό του και τα μέσα που υιοθετεί για να τους υλοποιήσει, ότι δεν θα πρέπει ποτέ πια να απελπιστεί και να πέσει σ' αυτές τις χυδαίες, τετριμμένες καταστάσεις που ονομάζονται απαισιοδοξία και αισιοδοξία. Η κατάσταση του νου μου συνθέτει αυτά τα δύο συναισθήματα και τα ξεπερνά: είμαι απαισιόδοξος εξαιτίας της ευφυίας μου, αλλά αισιόδοξος εξαιτίας της βούλησής μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου