Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

Poste Restante

Κανένα δεν ήθελες να ενοχλείς
ή να χεις ανάγκη, και να χρωστάς
δεκάρα δεν σου άρεσε. Ήθελες,
πάνω απ' όλα, την ανεξαρτησία
και την ησυχία σου.

Όμως ανεξαρτησία στ' αλήθεια
καμιά δεν είχες, το χρήμα στις τσέπες σου
με το ίδιο αίμα δήλωνε το ποσό
όπως και όλων των άλλων. Οι ίδιες
αλυσίδες σε δέσανε με όλους τους άλλους.
Οι έγνοιες σου ανώτερες δεν ήταν κανενός.


Και ησυχία, να ξέρεις, δεν θα χεις πια καμιά.
Κοίτα γύρω σου: οι πολιτικοί σου προστάτες
είναι εναντίον σου· ο μπάτσος της γειτονιάς
είναι εναντίον σου· ο συνάδελφος με τα ουζάκια σας
εναντίον σου· η γυναίκα σου κι ο αδελφός σου
εναντίον σου.

Οι δικαστές εναντίον σου· ο νόμος επίσης.
Ο στρατός κι η αεροπορία, το δελτίο καιρού
η εφορία και η εκκλησία είναι εναντίον σου.
Κι οι πιθανότητες, τέλος, κι αυτές εναντίον σου είναι.
Το ζήτημα είναι να βρεις κάτι που να ν' υπέρ σου.

Το ζήτημα είναι να μάθεις να ενοχλείς·
την ησυχία σου να την περιφρονήσεις
ψεύτρα που ήταν, την ανεξαρτησία σου
αλλού να μάθεις να την ψάχνεις, κι όχι
στον εαυτό σου, που από όλους πιο ενάντιος
σε σένα ήταν.

Έξω απ' τον εαυτό σου βρίσκεσαι,
και περιμένεις, περιμένεις πιασμένος
απ' του θανάτου το χέρι με τη μιά
παλάμη σου, κι απ' της ζωής με την άλλη,
την πιο πλατιά, αυτή που μυρμηγκιάζουνε
όλοι οι ξεχασμένοι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου