Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

Αινίγματα για μελλοντικούς ιστορικούς: Θυμήσου να ξεχάσεις ότι δεν θυμάσαι τίποτα

Σήμερα, 6 Νοέμβρη, ήταν η μέρα μιας γενικής απεργίας που σημαδεύτηκε από την εξαφάνιση της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και την μοναχική επιμονή του ΠΑΜΕ. Χθες, 5 Νοέμβρη, ήταν η παγκόσμια μέρα του κινήματος των τύπων που φοράνε μάσκες Guy Fawkes. Το TVXS, όπου πληροφορήθηκα για το θέμα, έχει αναλυτικό ρεπορτάζ από τις συγκεντρώσεις τους σε διάφορες πόλεις του κόσμου, όπου, όπως γράφει, κατέβηκαν "για να εκφράσουν την αντίθεση τους στο παγκόσμιο πολιτικοοικονομικό σύστημα", το οποίο προφανώς δεν έχει όνομα άλλο από "παγκόσμιο πολιτικοοικονομικό σύστημα", ή, επί το απλούστερον, "σύστημα." Για να γιορτάσει δε με τις δέουσες τιμές το παγκόσμιο κίνημα των τύπων με τις μάσκες Guy Fawkes κόντρα στο σύστημα, το TVXS ανέβασε και ιστορικό ρεπορτάζ για τον ορίτζιναλ Guy Fawkes.


Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό φαίνεται στο άρθρο που μετέφρασαν στο TVXS, αλλά ο Guy Fawkes, και ευρύτερα η συνωμοσία της πυρίτιδας στην οποία ενεπλάκη, είχε κάποια χαρακτηριστικά στοιχεία.

Κατ' αρχάς ήταν κάργα αντιδραστική, καθώς ο στόχος της ήταν η δια της τρομοκρατίας επαναφορά του Καθολικισμού σε μια χώρα όπου είχε προηγηθεί η θρησκευτική Μεταρρύθμιση· με άλλα λόγια, η επιστροφή στο θρησκευτικό καθεστώς της Αγγλίας επί απολυταρχικής φεουδαρχίας. Πρόκειται, ουσιαστικά, για μια συνωμοσία που βρίσκεται στον αντίποδα ακριβώς των ριζοσπαστικών στοιχείων που θα ερχόντουσαν στην επιφάνεια 35 περίπου χρόνια αργότερα, από τον Προτεσταντικό χώρο που ο Guy Fawkes και η παρέα του θέλησαν να εξαλείψουν απ' την ιστορία: τους Εξισωτές (Levellers), τους Σκαφτιάδες (Diggers), τους Ranters και τους Fifth Monarchists, τον Gerrard Winstanley και τα commons, και τον New Model Army--την προτεσταντική προεικόνιση του Κόκκινου Στρατού, του λαϊκού στρατού ευρύτερα. Ο Μαρξ και ο Ένγκελς είχαν σε μεγάλη εκτίμηση τούτες τις πρώιμες μορφές του αστικού (αλλά όχι μόνο) ριζοσπαστισμού· και όχι τυχαία, ο σπουδαίος μαρξιστής ιστορικός Christopher Hill αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη τους. Με τον Guy Fawkes δεν ασχολήθηκε ποτέ κανένας μαρξιστής, καθώς αποτελούσε, από πολύ νωρίς, όχι απλώς έναν αναγεννησιακό τζιχαντιστή αλλά και κάτι σαν εθνικό ανέκδοτο.

Ο λόγος για αυτό δεν ήταν απλώς ότι εκπροσωπούσε μια ιστορικά ξεπερασμένη και οπισθοδρομική προοπτική χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση και βάση, αλλά και ότι η συνωμοσία στην οποία ενεπλάκη ήταν μια μαύρη αποτυχία από την πρώτη ως την τελευταία λεπτομέρεια. Όλοι οι εμπλεκόμενοι συνελήφθησαν μετά από ένα όργιο από γκάφες και χωρίς να καταφέρουν τίποτε. Εξ αρχής, κυκλοφόρησαν φήμες ότι η συνωμοσία ήταν τόσο αποτυχημένη που ήταν μάλλον προβοκάτσια με στόχο να ενταθούν οι διώξεις καθολικών. Η όλη υπόθεση εξελίχθηκε ως αιματηρή φάρσα, ο Fawkes --ο οποίος ήταν ένας τυχάρπαστος μισθοφόρος και όχι κάποιου είδους Καλβίνος απ' την ανάποδη-- δεν έβγαλε κανένα παθιασμένο λόγο σε κανένα δακρύζον ακροατήριο, και οι "εγκέφαλοι" του όλου πράγματος ήταν κάποιοι μάλλον κωμικοί καθολικοί αριστοκράτες που πήγαν καλιά τους και end of story.

Ποιος να περίμενε λοιπόν, ότι τέσσερις αιώνες αργότερα, το παγκόσμιο "κίνημα", η συνέχεια του World Social Forum, του Σιάτλ και της Γένοβα, θα ήταν το να βάζεις τη μάσκα ενός αποτυχημένου αντιδραστικού που δεν συνεισέφερε τίποτε στην αγγλική --πόσο μάλλον στην παγκόσμια-- ιστορία εκτός από ένα έθιμο με το κάψιμο του ομοιώματός του και μια εισαγωγική παραπομπή στο (αποκαλυπτικώς τιτλοφορούμενο) "Κούφιοι άνθρωποι" του Τ.Σ. Έλιοτ; Μια περιήγηση στο αγγλόφωνο διαδίκτυο είναι αρκετή για να αποκαλύψει ότι πολλοί άνθρωποι παγκοσμίως αναρωτιούνται πώς διάολο έγινε σύμβολο, γιατί έγινε σύμβολο, και ποιου ακριβώς πράγματος έγινε σύμβολο, ο αντιδραστικός γκαφαδόρος wannabe τρομοκράτης Guy Fawkes. Όλοι φυσικά γνωρίζουν την καθοριστική συνεισφορά της ταινίας των αφων Γουακόφσκι "V for Vendetta", είναι όμως αρκετά δύσκολο για τους περισσότερους να απαντήσουν γιατί το αρχικό κόμικ και κατόπιν η ταινία, επέλεξαν, ως σύμβολο για τη φιγούρα του σύγχρονου ατομικού τρομοκράτη (και δη του virtual τρομοκράτη ή χάκερ), μια τόσο άσχετη με οτιδήποτε πολιτικά προοδευτικό ή σημαίνον φιγούρα. 

Όμως η απάντηση βρίσκεται ήδη στην ερώτηση: ο Guy Fawkes έγινε σύμβολο της μεταμοντέρνας "αριστεράς" και "αντιεξουσίας" ακριβώς επειδή ως φιγούρα δεν ενεργοποιεί απολύτως καμία σημαίνουσα ταξική ή ευρύτερα λαϊκή μνήμη πουθενά στον κόσμο. Συμβολοποιεί την απαγόρευση της ταξικής μνήμης. Ως μορφή δεν έχει καμία οργανική σχέση με οποιαδήποτε μνήμη λαϊκών αγώνων στη γενέτειρά του, και φυσικά έχει λιγότερη από καμία σχέση με τέτοιους αγώνες στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου. Η απόλυτη κενότητά του είναι το θεμέλιο της οικουμενικής διαθεσιμότητάς του, της δυνατότητάς του να σημαίνει οτιδήποτε, δηλαδή, κατά βάση, τίποτα. Με άλλα λόγια, ο Guy Fawkes δεν είναι τόσο η οικουμενοποίηση του τίποτα όσο το τίποτα ως το πραγματικό περιεχόμενο της μεταμοντέρνας παγκοσμιότητας, το "γενικό ισοδύναμό" της.

Υπ' αυτό το πρίσμα, ο ιστορικός του μέλλοντος θα βρει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα τη χρήση του συνθηματικού "Remember, remember", εφόσον αυτό το οποίο καλείται να θυμηθεί ο αποδέκτης του σλόγκαν είναι να μη θυμηθεί τίποτα (ούτε καν το γεγονός ότι δεν θυμάται τίποτα). Διότι ο Guy Fawkes δεν παραπέμπει σε τίποτα ικανό να φέρει συναισθηματική, βιωματική, ψυχική και πολιτικο-ιστορική φόρτιση· τίποτα εκτός από μια ταινία του Χόλιγουντ που μετέφερε ένα κόμικ για κάποιον του οποίου το βασικό προσόν ήταν η αποτυχημένη απόπειρα να κάνει πράξη το "να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή." Το "θυμήσου, θυμήσου" λοιπόν είναι μια πρόσκληση στο να θυμηθείς να ξεχάσεις και να συνεχίσεις να ξεχνάς τι ακριβώς παριστάνεις με τη μάσκα του Guy Fawkes, για ποιο λόγο τη φοράς, τι διεκδικείς, από ποιον το διεκδικείς και γιατί το διεκδικείς (συνοπτική απάντηση: είναι κάτι σε μια ταινία). 

Η παγκοσμιοποίηση της 5ης Νοέμβρη που επιτελέστηκε με σχετική επιτυχία χθες είναι η παγκοσμιοποίηση του φόρου τιμής στην μεταμοντέρνα αμνησία, μια ευκαιρία για μαζική συσπείρωση γύρω απ' το πυρηνικό αίτημα "ό,τι να ναι" ή "συμπληρώστε όπως θέλετε το κενό [σημαινόμενο]", το οποίο με τη σειρά του δραματοποιεί το απόλυτο και κατά βάση αυθεντικά καταθλιπτικό αδιέξοδο μιας γενιάς ανθρώπων και των τρόπων με τους οποίους διδάχτηκαν να αντιλαμβάνονται την πολιτική δράση: ατομικίστικα, φαντασιακά, μιντιακά διαμεσολαβημένα, και χωρίς καμία αναφορά σε προγραμματικούς στόχους, οι οποίοι βεβαίως περισσεύουν για όσους χρειάζονται κάποια επέτειο για να θυμηθούν να ξεχάσουν ότι δεν θυμούνται τι είναι αυτό το οποίο ήθελαν ή θα έπρεπε, τέλος πάντων, να θέλουν.

85 σχόλια:

  1. Πολύ καλό άρθρο, απλά να προσθέσω το εξής στοιχείο για την παραπάνω πολιτική και οικονομική μπίζνα.

    Η ιδιοκτήτρια εταιρία της ταινίας "V for Vendetta", η Time Warner είναι επίσης κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων της γνωστής μάσκας, η οποία παρεπιπτόντως κατασκευάζεται σε κάποιο εργοστάσιο στο Sao Goncalo του Ριο ντε Τζανέιρο, απο πεινασμένους ταλαίπωρους των 200 ευρώ το μήνα.

    Σύμφωνα με το περιοδικό Time (ιδιοκτησίας επίσης της Time Warner), η μάσκα αποτελεί το best seller της Amazon, με κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες πουλημένα αντίτυπα το χρόνο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ακόμα και για τα μέτρα του καπιταλισμού υπάρχει σαφής πτώση του "πολιτισμικού" ας πούμε
      σε φάση τα μπλουζάκια του τσε(απαλλαγμένα από κάθε τι που δεν μας βολέυει) και ο ευρωκομμουνισμος/αντιγραφειοκρατικός σοσιαλισμός/φλουαντικαπιταλισμός έγιναν μάσκες,σύριζα,Guy Fawkes,anonymous κλπ κλπ

      σα να μην πέρασε μια μέρα

      Διαγραφή
    2. La lutte continue avec cagoules signés.

      gdmn1973

      Διαγραφή
    3. @Redfly: Πολύ διαφωτιστική η πληροφορία, δεν τη γνώριζα.

      Διαγραφή
  2. μην υποτιμαμε τους συνθλιβομενους μικροαστους ειναι ετοιμοι για τα παντα (εκτος φυσικα από την παλη για την ανατροπη του καπιταλισμού) Ωστοσο χρονια τωρα ηγουνται σε διεθνες επιπεδο των εναλλακτικων κινηματων και παρασυρουν και την εργατικη ταξη στον αδιεξοδο αγωνα τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ασχετο.
    http://pekp.gr/?p=49748
    Υποθέτω ο Γκέμπελς σε νέες περιπέτειες, αλλά αν κάποιος ξέρει λεπτομέρειες για το τι έχει παιχτεί εκεί ας ενημερώσει....
    Γιώργος Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν μπορείς στείλ'το σε κάποιον στο κόμμα, πρέπει να απαντιούνται αυτά. Γνωρίζεις ποιοί είναι οι "ανεξάρτητοι" (και προφήτες τώρα που βλέπω αυτό για την αποκάλυψη) που υπογράφουν το άρθρο;

      Περιμένουμε και κάτι για το δημοσίευμα του "Εργάτη" που βρωμάει ακόμη περισσότερο.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    2. Το προώθησα ήδη. Ο Εργάτης έχει συνέχεια: http://ergatis.wordpress.com/2013/11/07/μη-σπέρνετε-τη-σύγχυση-στους-εργάτες-τ/

      Διαγραφή
    3. Υπάρχει απάντηση εδώ: http://www.902.gr/eidisi/ergatiki-taxi/30791/pame-dimosioy-apantisi-stin-laspologia-kai-tin-sykofantia-tis-parataxis

      Έφη Α.

      Διαγραφή
    4. ΠΑΜΕ Δημοσίου: Απάντηση στην λασπολογία και την συκοφαντία της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ στους ΟΤΑ

      http://www.902.gr/eidisi/ergatiki-taxi/30791/pame-dimosioy-apantisi-stin-laspologia-kai-tin-sykofantia-tis-parataxis

      Διαγραφή
    5. υποθετω οτι σε κατι παχυλα εφαπαξ της ταξης των 80000 ευρω στα 40 καλα κανει το ΠΑΜΕ και ψηφιζει περικοπη, το χαν παραξηλωσει με το ειδος, τωρα αν αυτο τσουζει καποιους καλομαθημενους, ε συγνωμη αλλα ας τους τσουξει...
      Προσωπικη μου γνωμη.

      ΥΓ το τι φηφιζει το ΠΑΜΕ οπου συμμετχει, σε θεσμους κρατικους, δεν το εξαρτα απο το τι κανουν ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ και λοιπα κουραφεξαλα του κυβενρητικου συνδικαλισμου αλλα απο το τι συμφερει το λαο και τους εργαζομενους και εργαζομενοι με "εργατικη αριστοκρατια" των παχυλων εφαπαξ εχουν τεραστια διαφορα.

      Ταξικος

      Διαγραφή
    6. "υποθετω οτι σε κατι παχυλα εφαπαξ της ταξης των 80000 ευρω στα 40 καλα κανει το ΠΑΜΕ και ψηφιζει περικοπη"

      Διαψεύδεις την ανακοίνωση του ΠΑΜΕ;

      Διαγραφή
    7. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    8. α) Είσαι ο "ταξικός";
      β) Αφού δεν είδες την ανακοίνωση, ποιο πράγμα σχολιάζεις εδώ;

      Διαγραφή
    9. @Ταξικός: Θα απαντήσεις στην ερώτηση;
      @ Anastasios DELIGIANIS-CHIOTIS: Θα απαντήσεις στην ερώτηση;

      Αν όχι, και τα δύο σχόλια θα εκληφθούν ως κακόβουλη απόπειρα ηλεκτρονικής προβοκάτσιας και θα σβηστούν.

      Διαγραφή
    10. γραψε λαθος, και σβησε οποιο σχολιο θελεις, τα μπερδεψα λιγο

      Ταξικος

      Διαγραφή
    11. Εάν επιθυμείς, μπορείς να σβήσεις μόνος σου το σχόλιό σου.

      Διαγραφή
    12. σορυ φιλε Αντωνη, κατι αλλο ειχα κατα νου, κουραστικη μερα εδω και μου "βγηκε"...


      Ταξικος

      Διαγραφή
    13. http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7691124

      Θανάσης

      Διαγραφή
  4. The Protestant Ethic and the Spirit of Capitalism (German: Die protestantische Ethik und der Geist des Kapitalismus) is a book written by Max Weber, a German sociologist, economist, and politician. Begun as a series of essays, the original German text was composed in 1904 and 1905, and was translated into English for the first time by Talcott Parsons in 1930.[1] It is considered a founding text in economic sociology and sociology in general.
    -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    Οικονομική κοινωνιολογία - Πάντειο Πανεπιστήμιο

    Η εισαγωγή του αντικειμένου διδασκαλίας και των άμεσα συγγενικών σε αυτήν εξειδικευμένων πεδίων δείχνει τόσο την ανάγκη ακαδημαϊκής ενίσχυσης και ανανέωσης στην ελληνική κοινωνιολογική σκέψη όσο και την πρόθεση ευδιάκριτης αναφοράς ως προς τα ρεύματα στην αγγλοσαξωνική, στη γαλλική κλπ. τάση του καινοτόμου αυτού τομέα της σύγχρονης Κοινωνιολογίας. Το αντικείμενο της Οικονομικής Κοινωνιολογίας επικεντρώνεται στις κοινωνικές βάσεις της οικονομικής συμπεριφοράς, κατά τη συγχρονική και διαχρονική διάστασή τους, με στόχο την μεγαλύτερη θεματική εξειδίκευση (σε επόμενα εξάμηνα διδασκαλίας) και τη διατύπωση προτάσεων για την άσκηση πολιτικής. Διερευνά τις σχέσεις οικονομικής κοινωνιολογίας και ετεροδόξων οικονομολόγων, την ανακάλυψη του μαρξισμού και την ανάδειξη ενός «τρίτου κόσμου» στην κοινωνιολογία αλλά και τις δυνατότητες ανάπτυξης της οικονομικής κοινωνιολογίας στην Ελλάδα σε σχέση με τις άλλες κοινωνικές επιστήμες.

    Τον πυρήνα του μαθήματος καταλαμβάνει η ικανότητα του (της) φοιτητή –τριας να διαβάζει και να κατανοεί αφενός το κοινωνικό περιεχόμενο οικονομικών γεγονότων και συμεπριφορών και αφετέρου να εμβαθύνει σε βασικά κοινωνιολογικά ζητήματα των παραγόμενων οικονομικών ποστικών στοιχείων . Η ικανότητα του να συνδυάζει έννοιες και θεωρίες με την κριτική ερμηνεία των κοινωνικο-οικονομικών φαινόμενων και τέλος μέσα από ειδικά παραδείγματα / πεδία ανάλυσης να συμπλέκει τους δύο προηγούμενους γενικούς στόχους. Στους επιμέρους στόχους διδασκαλίας ανήκουν η διάκριση των κλασικών έναντι των σύγχρονων ρευμάτων της οικονομικής κοινωνιολογίας, οι βασικές έννοιες κατά ρεύμα σκέψης, οι συζητήσεις που αναπτύχθηκαν κατά περίοδο και οι μεθοδολογικές προσεγγίσεις, πρωτίστως όμως οι σχέσεις μεταξύ Οικονομίας, Κοινωνιλογίας και Ιστορίας.


    http://www.panteion.gr/index.php?p=courses&section=1&id=19&lang=el
    --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    Weber is best known for his thesis combining economic sociology and the sociology of religion, elaborated in his book The Protestant Ethic and the Spirit of Capitalism, in which he proposed that ascetic Protestantism was one of the major "elective affinities" associated with the rise in the Western world of market-driven capitalism and the rational-legal nation-state. Against Marx's "historical materialism," Weber emphasised the importance of cultural influences embedded in religion as a means for understanding the genesis of capitalism

    ......

    Unlike some other classical figures (Comte, Durkheim) Weber did not attempt, consciously, to create any specific set of rules governing social sciences in general, or sociology in particular.[4] In comparison with Durkheim and Marx, Weber was more focused on individuals and culture and this is clear in his methodology.[12] Whereas Durkheim focused on the society, Weber concentrated on the individuals and their actions (see structure and action discussion) and whereas Marx argued for the primacy of the material world over the world of ideas, Weber valued ideas as motivating actions of individuals, at least in the big picture.[12][48][49]

    Sociology, for Max Weber, is:

    ...a science which attempts the interpretive understanding of social action in order thereby to arrive at a causal explanation of its course and effects.
    —Max Weber


    ......

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  5. The principle of "methodological individualism," which holds that social scientists should seek to understand collectivities (such as nations, cultures, governments, churches, corporations, etc.) solely as the result and the context of the actions of individual persons, can be traced to Weber, particularly to the first chapter of Economy and Society, in which he argues that only individuals "can be treated as agents in a course of subjectively understandable action."[47][51] In other words, Weber argued that social phenomena can be understood scientifically only to the extent that they are captured by models of the behaviour of purposeful individuals, models which Weber called "ideal types," from which actual historical events will necessarily deviate due to accidental and irrational factors.[47] The analytical constructs of an ideal type never exist in reality, but provide objective benchmarks against which real-life constructs can be measured.[53]

    We know of no scientifically ascertainable ideals. To be sure, that makes our efforts more arduous than in the past, since we are expected to create our ideals from within our breast in the very age of subjectivist culture.
    —Max Weber, 1909


    .....

    Features of rationalisation include increasing knowledge, growing impersonality and enhanced control of social and material life.[4] Weber was ambivalent towards rationalisation; while admitting it was responsible for many advances, in particular, freeing humans from traditional, restrictive and illogical social guidelines, he also criticised it for dehumanising individuals as "cogs in the machine" and curtailing their freedom, trapping them in the bureaucratic iron cage of rationality and bureaucracy.[4][56][63][64] Related to rationalisation is the process of disenchantment, in which the world is becoming more explained and less mystical, moving from polytheistic religions to monotheistic ones and finally to the Godless science of modernity.[4] Those processes affect all of society, removing "sublime values... from public life" and making art less creative.


    ...........

    Επειδή τελικά οι αστοί ξέρουν από που τους έρχεται, καλό είναι να πολεμιούνται και τα ψέματα επί ψεμάτων που αναπαράγουν. Ένα προοδευτικός άνθρωπος (όπως ήταν οι δικοί μας Έλληνες (ζήτω η Ελλάδα!), ο Αξελός ή ο Κορνήλιος), πρέπει να τα προσέξει όλα αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Συμφωνώ με την προβληματική του κειμένου και θα μπορούσα να προσθέσω και άλλα επιχειρήματα όπως πχ την ηθελημένη παραγωγή σειράς ταινιών για δυστοπίες που δρουν αφαιρετικά στο μυαλό του θεατή ο οποίος λέει ότι αυτά συμβαίνουν μόνο σε τέτοιους ολοκληρωτισμούς άρα η επιστροφή στην κανονικότητα στην οποία ζω είναι οκ, ή η συνεπαγόμενη απλούστευση στην ερμηνεία των πολιτικών φαινομένων που προκύπτει από το μανιχαϊσμό (άσπρο- μαύρο) μιας δυστοπίας, ή η ανάδειξη της λογικής της ανάθεσης.

    Έχω όμως 2 ερωτήσεις.
    Θεωρείς ότι υπάρχει σχετική αυτονόμηση του καλλιτεχνικού έργου από το δημιουργό του;
    Σε ένα νέο άνθρωπο η ταινία αυτή δρα πιστεύεις μόνο αρνητικά;

    Ernest Everhard.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν και ζήτησες απάντηση απ' τον αντώνη, επειδή με ενδιαφέρει το θέμα θα θέλα να πω ένα δυο πράγματα.

      Νομίζω ότι θα ταν λάθος να σπάσεις ένα καλλιτεχνικό έργο "στη μεση" και να πεις, "α τόσο είναι η πρόθεση του καλλιτέχνη, τόσο είναι το αντικειμενικό του αποτέλεσμα" αυτοί οι διαχωρισμοί συνήθως δε δουλεύουν. Αν έπρεπε να διαλέξω κάτι θα έλεγα ότι ναι υπάρχει μια σχετική αυτονόμηση αλλά με το βάρος να πέφτει στο "σχετική" και όχι στο "αυτονόμηση".

      Τώρα αναφορικά για την επίδραση της ταινίας. Εμένα μου άρεσε βέβαια αλλά τα γούστα του καθενός δεν μετράνε καθώς εσύ προφανώς το βάζεις απ' τη σκοπιά της πολιτικής κριτικής. Ενδεχομένως ένα κατασταλαγμένος θετικά ως προς το ταξικό κίνημα να βρει μια νοστιμάδα στην ταινία και ένα κινηματικό +. Επειδή όμως η πλειοψηφία του κόσμου μάλλον θα δει κάτι τέτοιο όντας τελείως γιούχου (βλέπε συμμετέχοντες στους αγανακτισμένους) το πολύ πολύ να παρασυρθεί σε μια μικροαστική επαναστατικότητα και από αύριο πάλι στη δουλειά και στη μιζέρια.

      Φυσικά όλα τα παραπάνω ούτε απόλυτα είναι ούτε πολιτικός-ψυχολογικός οδηγός μιας ταινίας,ούτε φιλοδοξούν να πουν κάτι ιδιαίτερο. Είναι απλές παρατηρήσεις. Θέλω πάντως να τονίσω το εξής. Είναι τελείως διαφορετική η επίδραση που μπορεί να έχει κάτι σε έναν άνθρωπο που έχει αντιληφθεί μερικά πράγματα και σε έναν που είναι ακόμα με το κεφάλι κάτω και το μόνο που ξερει για το κίνημα είναι "η περιοχή στη σιβηρία που έστειλε το κκε το μπογιόπουλο". Γιαυτό δεν πρέπει να τα κρίνουμε τόσο απ' την πλευρά μας αλλά να κάνουμε μια προσπάθεια να καταννοήσουμε την οπτική του μέσου θεατή.

      Τέλος θα ήθελα να προτείνω την ανάγνωση του "Στη γρονθιά του σούπερμαν" από τη σύγχρονη εποχή. Μια μαρξιστική κοινωνιολογική προσέγγιση κόμιξ και κινηματογράφου που εγώ τουλάχιστον την βρήκα εξαιρετική.

      Διαγραφή
    2. Κι εγώ έχω δει την ταινία, και θα έθετα το εξής ερώτημα: ορθώς, μεθοδολογικά, θέτεις θέμα πρόσληψης. Απ' την σκοπιά της πολιτικο-ιδεολογικής ανάλυσης είναι κομβικό. Πλην όμως, υπάρχει πρόσληψη που θα μπορούσε ποτέ να αντλήσει τα ίδια συμπεράσματα από το "V" με αυτά που θα αντλούσε από την "Κομμούνα" του Πίτερ Γουότκινς;

      Πόσοι έχουν δει το ένα και πόσοι το άλλο; Και τι μαζική επίδραση είχε στο παγκόσμιο "κίνημα" το δεύτερο;

      Διαγραφή
    3. @Ernest Everhardt:

      "Θεωρείς ότι υπάρχει σχετική αυτονόμηση του καλλιτεχνικού έργου από το δημιουργό του;"

      Πάντα υπάρχει. Κάθε δημοσιευμένο έργο αυτονομείται σχετικά από τον δημιουργό του και μπορεί να αυτονομηθεί και απόλυτα, να γίνει κάτι εχθρικό προς αυτόν και ό,τι αυτός εκπροσωπεί (πχ, η εκτέλεση της "Μπαλάντας του κυρ Μέντιου απ' τον κιτς φασίστα Σφακιανάκη, που θα κανε τον Βάρναλη να γυρνάει στον τάφο του). Αυτό όμως δεν αναιρεί τις διαφορές ανάμεσα σε διαφορετικά καλλιτεχνικά έργα.

      "Σε ένα νέο άνθρωπο η ταινία αυτή δρα πιστεύεις μόνο αρνητικά;"

      Το "αρνητικά" είναι υπερβολικά αφηρημένη ως έννοια εδώ εφόσον δεν προσδιορίζεται το "αρνητικά σε σχέση με τι". Αρνητικά σε σχέση με το να βλέπεις Σταρ Τσάνελ; Αρνητικά σε σχέση με το να βλέπεις την "Κομμούνα"; Αρνητικά σε σχέση με το να διαβάζεις το Κεφάλαιο; Αυτό το οποίο θεωρώ είναι ότι υπάρχουν σαφέστατα όρια στο είδος της "πολιτικής εκπαίδευσης" που μπορεί να δώσει μια τέτοια ταινία, στην παιδαγωγική της λειτουργία, και ότι αυτά τα όρια είναι καταθλιπτικά στενά για την εποχή μας.

      Διαγραφή
    4. "Αρνητικά σε σχέση με το να βλέπεις Σταρ Τσάνελ;"

      στην Ελλάδα το "V for Vendetta" το δείχνει το σταρ τσάννελ εργολαβία 2-3 φορές τον χρόνο.

      πίκατσου

      Διαγραφή
    5. Η Κομμούνα του Γουότκινς υπάρχει στο youtube υποτιτλισμένη στα ελληνικά.

      Μέρος 1ο
      http://www.youtube.com/watch?v=sG4aujHDOzI
      Μέρος 2ο
      http://www.youtube.com/watch?v=0CMCDOYReS0

      Διαγραφή
  7. Συμφωνώ,εξαιρετικό άρθρο. Μας άνοιξε την όρεξη για levellers και diggers. Αναμένουμε περισσότερα γι αυτό. Ίσως και κάτι για την επανάσταση των Χωρικών στη Γερμανία του 16 ου αιώνα. Έχει γράψει και ο Ένγκελς και κυκλοφορεί από σύγχρονη εποχή. Οι παγκόσμιοι συριζαίοι ασχολούνται με τον Νοέμβρη, αλλά ως γνωστόν April is the crouelest month. Πασόκος 85.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ ορθή η αναφορά στο βιβλίο του Ένγκελς. Για το έργο του Χιλ παρέθεσα πιο κάτω τα βιβλιογραφικά λινκς για την προτεσταντική άκρα αριστερά.

      Διαγραφή
  8. Αντώνη, κατά βάση, συμφωνώ με την κριτική σου για το "κίνημα". Θα με ενδιέφερε όμως η άποψή σου για το κόμικ του Άλαν Μουρ, αν το έχεις διαβάσει.

    Σίγουρα είναι προϊόν της αστικής κουλτούρας, αλλά ο Μουρ γράφει καλά και πολιτικολογεί. Πέρα από την κεντρική ιδέα της ανατίναξης, λίγα κοινά στοιχεία έχει ο V με τον Fawkes. Ο V, σε αντίθεση με τον Fawkes, πετυχαίνει τον στόχο του. Δεν δίνει λύση για την επόμενη μέρα, αλλά γκρεμίζει το ολοκληρωτικό καθεστώς με το οποίο είναι αντιμέτωπος. Δεν είναι συντηρητική φυσιογνωμία, αλλά αποπνέει έναν αστικό ελιτισμό (αν και είναι εγγενώς αντιφατική αυτή η πρόταση). Συνοψίζει τη φιλοσοφία του στο τέλος γράφοντας:
    "Good evening, London. I would introduce myself, but truth to tell, I do not have a name. You can call me 'V'. Since mankind's dawn, a handful of oppressors have accepted the responsibility over our lives that we should have accepted for ourselves. By doing so, they took our power. By doing nothing, we gave it away. We've seen where their way leads, through camps and wars, towards the slaughterhouse. In anarchy there is another way. With anarchy, from rubble comes new life, hope re-instated. They say anarchy's dead, but see... reports of my death were... exaggerated. Tomorrow Downing Street will be destroyed, the head reduced to ruins, an end to what has gone before. Tonight, you much choose what comes next. Lives of our own, or a return to chains. Choose carefully. And so, adieu.”

    O Fawkes δεν μπορεί να εμπνεύσει κανέναν. Ο V σίγουρα μπορεί, ως εκ τούτου χρειάζεται κατά τη γνώμη μου μια άλλου τύπου κριτική, που θα προτάσσει τους συλλογικούς αγώνες στον αντίποδα της μεμονωμένης και αποσπασματικής δράσης. Η προβολή βέβαια της συγκεκριμένης περσόνας, μόνο τυχαία δεν είναι.

    Υπάρχουν και χειρότερα όμως από τον Μουρ και τον Μίλερ. Θα μπορούσε να προβάλλεται αντίστοιχα το "Red Son", με τον κομμουνιστή Σούπερμαν (διαμαντάκι αντικομμουνιστικής προπαγάνδας). :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "λίγα κοινά στοιχεία έχει ο V με τον Fawkes. Ο V, σε αντίθεση με τον Fawkes, πετυχαίνει τον στόχο του"

      Δεν έχω διαβάσει το κόμικ (δεν διαβάζω κόμικς παρά πολύ σπάνια), αλλά αυτό θέτει άμεσα το ερώτημα που θέτει και το κείμενό μου: δεδομένης της ακαταλληλότητας του Γκάι Φωκς ως "προτύπου" για τον V, γιατί επιλέγεται ο Γκάι Φωκς ήδη από το βιβλίο του Μουρ; Γιατί όχι ο Έντουαρντ Σέξμπι, που θα ήταν πραγματικά ό,τι πρέπει (http://en.wikipedia.org/wiki/Killing_No_Murder); Γιατί όχι ο Τζέραρντ Γουϊνστάνλει; Γιατί όχι ένας από τους ρωμαίους τυραννοκτόνους που τόσο ενέπνευσαν τον αγγλικό 17ο αιώνα; Γιατί όχι ο Τζον Μπράουν http://en.wikipedia.org/wiki/John_Brown_(abolitionist);

      Από τη σκοπιά της πολιτισμικής ανάλυσης, αυτό είναι κρίσιμο ερώτημα. Οι επιλογές τέτοιου είδους στην αφήγηση δεν είναι ουδέτερες και αδιάφορες αλλά έχουν κίνητρο.

      Αναφέρθηκα στο ότι μεγαλύτερο κατόρθωμα του Φωκς ήταν μια πρώιμη έκφραση του συνθήματος "να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή". Δεν το είπα τυχαία αυτό:

      "Guy Fawkes became identified with the Anarchist movement in the early 20th Century. British Anarchists put up posters with the modern stylized sketch of Fawkes, declaring that Guy Fawkes was the only man to enter Parliament with honest intent. This was, of course, using Guy Fawkes as a figure of ridicule. It was meant as a sort of black joke. "
      http://billdunlap.wordpress.com/2008/11/09/a-penny-for-the-guy/

      Διαγραφή
  9. 22:45

    http://www.youtube.com/watch?v=Rv7co582H6M


    Συνδέεται η ... ΜΕΓΑΛΗ σκέψη του Αξελού γύρω από... τις σκέψεις και το ρασιοναλισμό ... με τις απόψεις (απομαλακίες θα έλεγον) του Weber για τον ορθολογισμό; Προσωπικά, και μπορεί να κάνω μια επικίνδυνη σούμα, τα βλέπω αυτά σαν κάλεσμα των αστών φιλοσόφων να χαθούμε στη φαντασία μας όσο ο υλικός κόσμος ξετυλίγεται μπροστά μας, απαράλλαχτος, καπιταλιστικός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @τσαφ Συνδέεται η ... ΜΕΓΑΛΗ σκέψη του Αξελού γύρω από... τις σκέψεις και το ρασιοναλισμό--->

      Όχι, το σημείο στο βίντεο επαναλαμβάνει την «εγελιανή» κοινοτοπία για τη μαθηματική τυποποίηση. Όσο αφορά τα κείμενα τού Βέμπερ, θα έλεγα ότι είναι η κυνική-κριτική αυτοσυνείδηση τής σοσιαλδημοκρατίας. Είναι αδύνατο να κατανοήσει κανείς τη λειτουργία του φαινομένου τού σύγχρονου αστικού πολιτεύματος, χωρίς να ανατρέξει σε Βέμπερ, Σμιτ, και λοιπούς γερμανούς πολιτειολόγους (Νόιμαν, Κιρχάιμερ κ.α.) Για παράδειγμα, αντί για την εξιδανικευμένη παρουσίαση τού κοινοβουλίου ως «ναού τής δημοκρατίας», έκφραση τής αρχής τής «λαϊκής κυριαρχίας», κ.λπ. στον Βέμπερ, βλέπουμε την περιγραφή του ως «φόρουμ εκπαίδευσης και επιλογής ηγετών». Ή, ανάλογα --- και αυτό σε σχέση με Φωτόπουλου και κρατική κυριαρχία» στη νέα τάξη πραγμάτων --- στον Σμιτ, θα δεις ότι η «κρατική κυριαρχία» τουλ. από τις αρχές τού 19ου αιώνα και εφεξής είναι έννοια υποδέεστερη σε σχέση με την «τάξη» [σύστημα] των δυτικών κρατών [«comity of free nations»] τής οποίας αναπόσπαστο τμήμα είναι το λεγόμενο κοινό «οικονομικό σύνταγμα» [ελευθερία και προστασία ιδιοκτησίας, κίνησης κεφαλαίων, προστασία επενδύσεων, κ.ο.κ].

      ΥΓ Γιατί ρωτάς για Βέμπερ σε ανάρτηση για το V;

      Διαγραφή
    2. Γράφει ο Αντώνης :

      "Πρόκειται, ουσιαστικά, για μια συνωμοσία που βρίσκεται στον αντίποδα ακριβώς των ριζοσπαστικών στοιχείων που θα ερχόντουσαν στην επιφάνεια 35 περίπου χρόνια αργότερα, από τον Προτεσταντικό χώρο που ο Guy Fawkes και η παρέα του θέλησαν να εξαλείψουν απ' την ιστορία: τους Εξισωτές (Levellers), τους Σκαφτιάδες (Diggers), τους Ranters και τους Fifth Monarchists, τον Gerrard Winstanley και τα commons, και τον New Model Army--την προτεσταντική προεικόνιση του Κόκκινου Στρατού, του λαϊκού στρατού ευρύτερα. "

      Προσπάθησα να κάνω μία διάκριση του "προτεσταντικού χώρου" από τον προτεσταντισμό, να δείξω ότι ο προτεσταντικός χώρος ήταν ένα με τις ιδέες του, ότι δεν προηγείται η ιδέα του προτεσταντισμού από τους ανθρώπου που τον εκφράζουν, την εποχή που τον εκφράζουν και τον διαμορφώνουν, ώστε να γίνει σαφές πως δεν είναι ουρανοκατέβατες ιδέες. (δεν μπορεί να είναι τέτοιες). Δεν μπορεί να προηγούνται, τελικά, από τον καπιταλισμό.

      Παραθέτοντας λοιπόν στοιχεία από το Βέμπερ, ο πρώτος αν δεν κάνω λάθος που συνέδεσε την "ιδέα" του προτεσταντισμού με την εξέλιξη της κοινωνίας, θέλω να δείξω την ιδεαλιστική του σκέψη και που αυτή καταλήγει, προσπαθώ μάλλον να προλάβω αυθαιρεσίες.
      Οι ιδέες του είναι ουσιαστικά πόλεμος με το διαλεκτικό υλισμό, τον οποίο πολεμούν και άλλοι (Αξελός, Καστοριάδης που ανέφερα πιο πάνω και έχει ασχοληθεί πρόσφατα το μπλογκ). Αυτά βέβαια σε πλέον ερασιτεχνική βάση, ώστε να μάθω κάτι παραπάνω. Δεν πρόκειται λοιπόν για κάποια διαπίστωση μετά από βαθιά μελέτη φιλοσόφων και φιλοσοφικών ρευμάτων αλλά για απορίες που είναι αποτέλεσμα αποσπασματικής μελέτης.

      Διαγραφή
    3. Σωστά αναφέρεται στο βιβλίο για τον Προτεσταντισμό ο Τσαφ, αφού εκεί ο Βέμπερ αφομοιώνει εντελώς τον Προτεσταντισμό στην κουλτούρα του καπιταλισμού. Η δουλειά του Χιλ, στον οποίο αναφέρομαι πιο πάνω, βρίσκεται στους αντίποδες του είδους θρησκευτικής κοινωνιολογίας που κάνει ο Βέμπερ, και δυστυχώς, είναι πολύ πιο άγνωστη στην Ελλάδα.

      Ορθά αναφέρει προηγούμενος σχολιαστής και το βιβλίο του Ένγκελς για τους θρησκευτικούς πολέμους των χωρικών στην Γερμανία, έχει άμεση συνάφεια με την μελέτη των προοδευτικών πολιτικών αιτημάτων που βρήκαν θρησκευτική έκφραση. Να αναφερθεί επίσης εδώ και η δουλειά του Ερνστ Μπλοχ πάνω στις πρώιμες θρησκευτικές εκφράσεις του χειραφετητικού προτάγματος.

      Διαγραφή
    4. "Όσο αφορά τα κείμενα τού Βέμπερ, θα έλεγα ότι είναι η κυνική-κριτική αυτοσυνείδηση τής σοσιαλδημοκρατίας"

      Εξαιρετικά διαυγής και πετυχημένη διατύπωση. Θυμίζω αυτό: http://leninreloaded.blogspot.com/2013/05/the-z-files-v.html

      Διαγραφή
    5. να δείξω ότι ο προτεσταντικός χώρος ήταν ένα με τις ιδέες του--->

      και πάλι η διατύπωση δεν είναι ορθή· δεν ήταν ενιαίος ο «προτεσταντικός χώρος». Να σου δώσω ένα παράδειγμα: απόρροια τής μακροχρόνιας διαδικασίας τής αγγλικής επανάστασης ήταν η αποχειραφέτηση των καθολικών [κωλύματα/διακρίσεις αντίστοιχα με αυτά που ίσχυαν στην περίπτωση των εβραίων], όπως και η αποικιοποίηση τής Ιρλανδίας (και Σκωτίας). Με την αγγλική επανάσταση επομένως αρχίζει η απανθρωποίηση των Ιρλανδών, η μετατροπή τους σε «υπανθρώπους», διαδικασία που οδηγεί στα μέσα του 19ου αιώνα στην αντιμετώπισή τους ως «λευκούς πιθήκους» [white apes]. Αμφιβάλω όμως αν η επιλογή του Φοκς έχει να κάνει με τα άνω.

      Διαγραφή
    6. Πρωτεύων όμως ο ρόλος του Όλιβερ Κρόμγουελ στην μαζική απαλλοτρίωση της ιρλανδικής γης, πράγμα που καθιστά ακόμα πιο ενδιαφέρο το κάλεσμα του Leveller και Προτεστάντη Sexby στη δολοφονία του.

      Ορθή βεβαίως η παρατήρηση ότι ο προτεσταντικός χώρος δεν είναι ενιαίος. Αν μη τι άλλο, τα Putney debates του Νέου Πρότυπου Στρατού αποτυπώνουν πολύ ανάγλυφα τις ταξικές διαφορές εντός του προτεσταντισμού στην εποχή--ιδιαίτερα η σύγκρουση Sexby-Ireton.

      Διαγραφή
    7. Για τη Σκωτία που αναφέρει ο walt πιο πάνω, τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά από την περίπτωση της Ιρλανδίας. Η ένωση του Αγγλικού και Σκωτσέζικου στέμματος είχε συντελεσθεί από τον Σκωτσέζο Ιάκωβο τον Έκτο και Πρώτο της Αγγλίας καμία 50αριά χρόνια πριν από τα γεγονότα που συζητάμε. Η τελική συμφωνία της Ένωσης των Βουλών (1707) έγινε περίπου έναν αιώνα αργότερα και ήταν συνειδητή επιλογή της Σκωτσέζικης άρχουσας τάξης μετά την χρεοκοπία στην οποία οδήγησε η ολοκληρωτική αποτυχία του σχεδίου Darien το οποίο προέβλεπε τη δημιουργία αποικίας στην περιοχή του σημερινού Παναμά. Η συμφωνία αυτή, που δημιούργησε το ΗΒ, προέβλεπε τη διατήρηση του Σκωτσέζικου νομικού συστήματος ως ξεχωριστής οντότητας από το Αγγλικό, κάτι που ισχύει ακόμα και σήμερα. Καμία σχέση με αποικιοποίηση λοιπόν, παρά μια αμοιβαία ωφελιμη σύμπραξη μεταξύ τάξεων στην εξουσία, που δημιούργησε της ευνοικες συνθήκες συσσώρευσης που αργότερα θα έκανα την βρετανική αστική τάξη κυρίαρχο του κόσμου.

      Αυτό που έχει περισσότερο ενδιαφέρον στην περίπτωση της Σκωτίας είναι ότι προηγήθηκε στον ριζοσπαστικό προτεσταντισμό. Η Μεταρρύθμιση στην Αγγλία εκτελέστηκε από το πάνω, ως πρωτοβουλία του Ερικου του 8ου και θεωρώ ότι είναι μια πτυχή της πανευρωπαικής τότε διαδικασίας ισχυροποίησης του στέμματος έναντι της φεουδαρχίας.

      Αντίθετα, στη Σκωτία ο προτεσταντισμός ριζοσπαστικοποιήθηκε όταν ήρθε στον θρόνο η Μαρία Στίουαρτ (η μήτερα του Ιακώβου I-VI και γιαγιά του αποκεφαλισμένου Καρόλου Ι). Η σύγκρουση οδήγησε στην καθαίρεση της, ενώ αργότερα ο λόγιος George Buchanan που συμμετείχε στα γεγονότα έγραψε μια μπροσούρα με το όνομα De Jure Regni apud Scotos στην οποία υποστηρίζει ότι η εξουσία πηγάζει από το λαό και δίδεται στον βασιλιά από αυτόν (όχι δηλαδή από το θεό, ή από την εκκλησία) και ότι επομένως είναι δίκαιο και πρέπον να απομακρύνονται από την εξουσία οι τύρρανοι και να τιμωρούνται, ως και να εκτελούνται. Αυτά το 1579.

      Το 1638, η υπογραφή του National Covenant στη Σκωτία οδήγησε σε βίαιη σύγκρουση με την επίσημη εκκλησία και το βασιλία και συνέβαλε κατά πολύ στις εξελίξεις που αργότερα οδήγησαν στον Αγγλικό Εμφύλιο.

      Σε όλα αυτά τα γεγονότα, ο Γκάι Φοξ δεν είναι παρά ένα ανέκδοτο. Και αντιδραστικό μάλιστα.

      Διαγραφή
    8. "Καμία σχέση με αποικιοποίηση λοιπόν, παρά μια αμοιβαία ωφελιμη σύμπραξη μεταξύ τάξεων στην εξουσία, που δημιούργησε της ευνοικες συνθήκες συσσώρευσης που αργότερα θα έκανα την βρετανική αστική τάξη κυρίαρχο του κόσμου."

      http://www.electricscotland.com/history/other/white_slavery.htm

      Διαγραφή
    9. @istrollikos

      1746: http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Culloden

      Διαγραφή
    10. @ Ιστρολλικός: Γενικά, ο Scott και οι ενωτιστές τραπεζίτες των Lowlands δεν είναι η όλη Σκωτία. Αλλιώς δεν θα υπήρχε ποτέ Jacobite uprising ούτε Μάχη του Κούλοντεν.

      Και μιας και αναφέρθηκε το Culloden:

      Peter Watkins (The Commune): Culloden (film)
      http://en.wikipedia.org/wiki/Culloden_(film)

      Διαγραφή
    11. Δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς προσπαθείς να πεις με αυτό τον τον σύνδεσμο. Το κείμενο μιλάει γενικά για την λευκή δουλεία, ένα όντως υπομελετημένο φαινόμενο. Είμαι σίγουρος ότι θα υπήρχαν πολλοι λευκοί δούλοι η οποίοι θα προέρχονταν από τη Σκωτία καθώς η χώρα είχε δει μπόλικο πόλεμο. Τη σχέση έχει αυτό με αποικιοποίηση; Κατά το 18ο αι. ο Σκωτσέζικος διαφωτισμός απότελεσε την πνευματική πρωτοπορία της βρετανικής αστικής τάξης, ενώ αργότερα η Γλασκώβη έγινε η δεύτερη πόλη της αυτοκρατορίας. Αποικιοποίηση σημαίνει βίαιη και ολοκληρωτική υποταγή ενός πλυθησμού, συμπεριλαμβανώμενης της άρχουσας τάξης. Στη Σκωτία πέραν της σύντομης σύγκρουσης με τον Κρομγουελ στα πλαίσια του πολέμου, είχε να πατήσει Άγγλος ως κατακτητής από τον 14ο αι. Ο δε εξαγγλισμός των Σκωτσέζων ευγενών είχε γίνει γραμμή ήδη από τις αρχές του 17ου, με τα Statutes of Iona (http://en.wikipedia.org/wiki/Statutes_of_Iona) και είχε να κάνει με την επικράτηση της lowland επί της highland Σκωτίας ( επίσης στα πλαίσια της διαδικασίας συγκεντροποίησης της εξουσίας από το Στέμμα) που παγειώθηκε μετά την αποτυχία της μυστικής συμμαχίας του Τζών ΜακΝτόναλντ Β' Κυρίου των Νήσων και του Εδουάρδου Δ' της αγγλίας εναντίον του Ιακώβου Δ' της Σκωτίας. Ο ΜακΝτόναλντ ως προδότης αναγκάστηκε να εκχωρίσει τους τίτλους του στον βασιλιά, με αποτέλεσμα να εξαφανιστεί το μόνο εναλλακτικό κέντρο εξουσίας στη Σκωτία.

      Η ενοποίηση της βρετανίας λοιπόν και τα αποτελέσματα της ήταν απόρροια των εσωτερικών αντιφάσεων της αριστοκρατίας και στα δύο βασίλια του νησιού, καθώς και των επιλογών της ανερχόμενης αστικής τάξης (και της πάλης μεταξύ τους).

      Αποικιοποίηση ήταν αυτό που έγινε στην Λατινική Αμερική. Οποιαδήποτε εξίσωση των δύο μου φαίνεται τελείως άστοχη και ανιστόρητη.

      Διαγραφή
    12. Τι σχέση έχει η υποδούλωση ανθρώπων στη Σκωτία και η αποστολή τους ως λευκών δούλων στην Αμερική με την αποικιοποίηση; Τι σχέση έχει η δουλεία με την "βίαιη και ολοκληρωτική υποταγή ενός πληθυσμού";

      Am I missing something?

      Διαγραφή
    13. @ιστρολλικός

      Ενδεικτικά το πιο κάτω, για το πόσο μονόπλευρη είναι η προσέγγιση που εκφράζεις εδώ: «αποικιοποίηση σημαίνει βίαιη και ολοκληρωτική υποταγή ενός πλυθησμού, συμπεριλαμβανώμενης της άρχουσας τάξης»

      https://dl.dropboxusercontent.com/u/23809549/Roy.pdf

      (κυρίως ΙΙ: Significance)

      Διαγραφή
    14. Δεν καταλαβαίνω γιατί αναφερέται το Κουλόντεν στην συζήτηση. Ο Ιακωβιτισμός σαν ιδεολογία δεν περιοριζότανε στη Σκωτία, αλλά εξέφραζε όλη την αριστοκρατία που επιθυμούσε την παλινόρθωση της δυναστίας των Στούαρτ. Το ότι η δεύτερη εξέγερση των Ιακωβιτών ξεκίνησε από τη Σκωτία - πέραν της στρατιωτικής πλευράς του πράγματος. που θα πήγαινε δηλαδή στις πεδιάδες της αγγλίας να κάνει απόβαση; - δείχνει ότι ο καθολικισμός είχε ακόμα μεγαλύτερη κοινωνική βάση στη Σκωτία, πράγμα φυσιολογικό καθώς στη Highland Σκωτία επιβίωνε ακόμα το φατριακό φεουδαρχικό σύστημα. Ο Charles Edward Stuart έφερε τον τίτλο του πρίγκηπα της Ουαλίας (όπως κάθε διάδοχος) και διεκδικούσε το Βρετανικό στέμα για τον πατέρα του. Η εξέγερση των Ιακωβιτών είχε χαρακτήρα ενδοαριστοκρατικής διένεξης. Το να παρουσιάζεται σαν εθνική εξέγερση ενάντια στην αποικιοκρατία είναι πέρα για πέρα λάθος και μου φαίνεται πολυ περίεργο το ότι γίνεται κάτω από μια ανάρτηση όπου περιγράφεται ο αντιδραστικός χαρακτήρας του καθολικισμού και των οπαδών του στην πρωιμη νεώτερη ιστορία της Βρετανίας.

      Προφανώς και οι τραπεζίτες δεν ήταν όλη η Σκωτία, αλλά τι σχέση έχει αυτό με τη συζήτησή μας. Το θέμα είναι ότι η άρχουσα τάξη της Σκωτίας ούτε κατακτήθηκε ούτε υποτάχθηκε σε αυτήν της Αγγλίας. Η δε μετέπειτα ιστορική εξέλιξη της χώρας ουδεμία σχέση με αποικιοποίηση έχει. Ξαναλέω, η Γλασκώβη έγινε το δεύτερο οικονομικό κέντρο της αυτοκρατορίας ενώ η Σκωτία έγινε πνευματική πρωτεύουσα της χώρας. Οι Hume, Smith, Ferguson κλπ σας φαίνονται αποικιοκρατούμενοι; Από που προκύπτει λοιπόν ο χαρακτηρισμός; Ο Σκωτσέζικος λαός βίωσε άγρια εκμετάλλευση κατά την πρωταρχική συσσώρευση όπως και κάθε άλλος. Αλλά αυτό δεν είχε την παραμικρή σχέση με την ένωση. Η σκωτσέζικη άρχουσα τάξη παρέμεινε (και παραμένει) αφεντικό στη χωρα και ξεζούμισε το λαό ενωμένη πια με την Αγγλική όπως θα τον ξεζούμιζε και μόνη της.

      Και επειδή ανέφερες τον Σκώτ, ο οποίος είναι και ο ιδρυτής του αντιδραστικού σκωτσέζικου εθνορομαντισμού, μέρος του οποίου είναι και η μυθολογία περί Ιακωβιτών-εθνοαπελευθερωτών, θυμίσου λίγο τι λέει ο πραγματικά ριζοσπάστης Μπερνς για το συνάφι τους.

      Διαγραφή
    15. OK, με το κριτήριο «η [σκωτσέζικη] άρχουσα τάξη παρέμεινε (και παραμένει) αφεντικό στη χώρα», η Ινδία δεν ήταν ποτέ αποικιακή κτήση. Και αυτόχθονους τοκογλύφους βιομήχανους κατάφερε να έχει, και την γραφειοκρατία της την στελέχωναν Ινδοί, κ.ο.κ. Ήταν επομένως ισότιμο μέλος τού commonwealth. Σύμφωνοι.

      ΥΓ Αφήνοντας κατά μέρος την ειρωνία, δες πώς ξεκίνησε η συζήτηση «απόρροια τής μακροχρόνιας διαδικασίας τής αγγλικής επανάστασης». Όσο «ο Σκωτσέζικος λαός βίωσε άγρια εκμετάλλευση κατά την πρωταρχική συσσώρευση», να σου πω ότι έχω ένα κείμενο από το 1850 ενός άγγλου Πρετεντέρη που δικαιολογεί με απόλυτη οικονομική διαύγεια («ανικανότητα εκμετάλλευσης των αυτοχθόνων») την απώλεια γης μικροϊδιοκτητών λόγω χρεών στις Εβρίδες.

      Διαγραφή
    16. "Τι σχέση έχει η υποδούλωση ανθρώπων στη Σκωτία και η αποστολή τους ως λευκών δούλων στην Αμερική με την αποικιοποίηση; Τι σχέση έχει η δουλεία με την "βίαιη και ολοκληρωτική υποταγή ενός πληθυσμού";"

      Για να μπορέσεις να στοιχειοθετήσεις τη θέση ότι η Σκωτία αποικιοποιήθηκε χρειάζεσαι κάτι παραπάνω από το να πεις ότι υπήρχαν δούλοι από τη Σκωτία. Δούλοι υπήρχαν από όλη την Ευρώπη. Υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο που να δείχνει ότι υπήρχε μαζικό εμπόριο σκωτσέζων δούλων; Υπάρχει κάτι που να μας δείχνει ότι αυτό έγινε ως αποτέλεσμα της "αποικιοποίησης" της Σκωτίας από την Αγγλία; Οι άποικοι ποιοί ήταν; Οι δούλοι; Τι μέρος του πλυθησμού ήταν;

      Ξαναλέω, άλλο πρωταρχική συσσώρευση και άλλο αποικιοκρατία. Η δεύτερη μπορεί να είναι μέσο για την πρώτη, αλλά οι όροι δεν είναι ταυτόσημοι.

      Μπερδεύετε και οι δύο την ολοκληρωτική ήττα της χάιλαντ κοινωνίας με μία κατά φαντασίαν αποικιοποίηση της Σκωτίας ολόκληρης, ενώ έχουμε να κάνουμε με μια διαδικασία η οποία είχε ήδη δρομολογηθεί 2 αιώνες πριν την ένωση και την οποία ολοκληρωσε η ενοποιημένη τον 18αι πια αστική τάξη.

      Διαγραφή
    17. Να με συγχωρείς πάρα πολύ, αλλά εγώ δεν έγραψα ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ για τον "αντιδραστικό χαρακτήρα του Καθολικισμού".

      Εγώ έγραψα μία ανάρτηση που αναφερόταν στον αντιδραστικό χαρακτήρα μιας απόπειρας Παλινόρθωσης ΧΩΡΙΣ ΛΑΪΚΑ ΕΡΕΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΒΑΣΗ.

      Το πρώτο δεν έχει καμία σχέση με μαρξιστική μεθοδολογία και με εκπλήσσει αρνητικά ο τρόπος που προσέλαβες το τι έγραψα.

      Για το θέμα του Jacobite uprising, τα πράγματα είναι αρκετά πολύπλοκα. Η θέση που λαμβάνεις εσύ είναι αυτή του ΚΚΜΒ (CPGB): http://www.cpgb-ml.org/index.php?secName=proletarian&subName=display&art=887

      Προσωπικά, δεν συμφωνώ καθόλου με αυτή τη θέση (τη δική σου και του ΚΚΗΒ), διότι τείνει να αθωώνει και να βολεύει πάρα πολύ τον αγγλικό ιμπεριαλισμό και το ρόλο του στη διαμόρφωση του ΗΒ.

      Υπάρχει η θέση του Scottish Republican Socialist Movement: http://www.scottishrepublicansocialistmovement.org/Pages/SRSMColonialismClearanceTheHighlandCondition17501820.aspx

      Υπάρχει όμως και η απάντηση του Dave Douglass στον Neil Davidson για το θέμα: http://www.cpgb.org.uk/home/weekly-worker/507/provocative-and-insulting

      Διαγραφή
    18. Και για να το δούμε και από άλλη πλευρά το θέμα:

      Το να παρουσιάζεται σαν εθνική εξέγερση ενάντια στην αποικιοκρατία είναι πέρα για πέρα λάθος --->

      Το αυτό επιχείρημα χρησιμοποιείται και για να δικαιολογήσει τις σφαγές τού 1857-59 στη Ινδία. Ο πολύ Έγελος μας κάνει το μυαλό κουρκούτι.

      Διαγραφή
    19. Έστειλα και ένα το ακόλουθο σχόλιο. Ίσως δεν ήρθε.
      ----
      OK, με το κριτήριο «η [σκωτσέζικη] άρχουσα τάξη παρέμεινε (και παραμένει) αφεντικό στη χώρα», η Ινδία δεν ήταν ποτέ αποικιακή κτήση. Και αυτόχθονους τοκογλύφους και βιομήχανους κατάφερε να έχει και την γραφειοκρατία της την στελέχωναν Ινδοί, κ.ο.κ. Ήταν επομένως ισότιμο μέλος τού commonwealth. Σύμφωνοι.

      ΥΓ Αφήνοντας κατά μέρος την ειρωνεία, δες πώς ξεκίνησε η συζήτηση «απόρροια τής μακροχρόνιας διαδικασίας τής αγγλικής επανάστασης ...». Όσο «ο Σκωτσέζικος λαός βίωσε άγρια εκμετάλλευση κατά την πρωταρχική συσσώρευση», να σου πω ότι έχω ένα κείμενο από το 1850 ενός άγγλου Πρετεντέρη που δικαιολογεί με απόλυτη οικονομική διαύγεια («ανικανότητα εκμετάλλευσης των αυτοχθόνων») την απώλεια γης μικροϊδιοκτητών λόγω χρεών στις Εβρίδες.

      Διαγραφή
    20. @ Ιστρολλικός: αβλεψία παραπάνω. Η θέση σου είναι αυτή του ΚΚΜΒ-Μ-Λ (CPGB-ML), όχι του ΚΚΜΒ.

      Διαγραφή
    21. Μια μικρή αντίρρηση:

      http://www.cpgb.org.uk/home/weekly-worker/507/provocative-and-insulting

      sadly the iron school of Stalin determinism has led some to do so---> όχι, το μοτίβο των «λαών δίχως ιστορία» [Ένγκελς] το επανέφερε στο προσκήνιο η Λούξεμπουργκς δεν είναι «σταλινικό».

      Διαγραφή
    22. Τροφή για σκέψη:

      http://www.marxists.org/archive/trotsky/1939/07/india.htm

      γιατί νομίζω η αντίδραση τού ιστρολλικού έχει να κάνει με μια λογική αντιστροφή: η ύπαρξη, το απλό γεγονός[?]* τής ύπαρξης «εθνικής[?] αστικής τάξης» (και ανεξάρτητα από τον όποιο προοδευτικό ή αντιδραστικό της ρόλο) δεν συνεπάγεται την ανυπαρξία σχέσης αποικιοκρατικής εξάρτησης. Αλλά και η κατάφαση τής σχέσης αποικιοκρατικής εξάρτησης δεν επιβάλλει παντού και πάντα την επιλογή τού «κοινού» (με την αστική τάξη) «εθνικοαπελευθερωτικού» αγώνα.

      * Είναι απλό γεγονός ή πρόκειται για αξιολογικό χαρακτηρισμό με άλλοτε θετικό και άλλοτε αρνητικό περιεχόμενο;

      Διαγραφή
    23. Basta γιατί το έχουμε χάσει λίγο.

      "OK, με το κριτήριο «η [σκωτσέζικη] άρχουσα τάξη παρέμεινε (και παραμένει) αφεντικό στη χώρα», η Ινδία δεν ήταν ποτέ αποικιακή κτήση. Και αυτόχθονους τοκογλύφους βιομήχανους κατάφερε να έχει, και την γραφειοκρατία της την στελέχωναν Ινδοί, κ.ο.κ. Ήταν επομένως ισότιμο μέλος τού commonwealth. Σύμφωνοι."

      Πόσες θέσεις στη Βουλή (Λόρδων και Κοινοτήτων) είχε η Ινδία; Πόσοι ευγενείς ήταν Ινδοί; Ήταν ίδιο το νομικό στάτους του Ινδού και του Σκωτσέζου; Οι όροι εκμετάλευσής τους;

      Τη δεύτερη παράγραφο δεν την καταλαβαίνω.

      "Να με συγχωρείς πάρα πολύ, αλλά εγώ δεν έγραψα ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ για τον "αντιδραστικό χαρακτήρα του Καθολικισμού".

      Εγώ έγραψα μία ανάρτηση που αναφερόταν στον αντιδραστικό χαρακτήρα μιας απόπειρας Παλινόρθωσης ΧΩΡΙΣ ΛΑΪΚΑ ΕΡΕΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΒΑΣΗ."

      Μάλιστα, θεωρείς ή όχι ότι ο καθολικισμός ως ιδεολογία στην Βρετανία του 17ου αί εξέφραζε την αντιδραστική αριστοκρατία, σχηματικά πάντα, κατά αναλογία με την εξισου σχηματική αντίληψη ότι ο προτεσταντισμός εξέφραζε την ανερχόμενη αστική τάξη; Αν όχι τότε τι εννοείς με αυτό

      "Κατ' αρχάς ήταν κάργα αντιδραστική, καθώς ο στόχος της ήταν η δια της τρομοκρατίας επαναφορά του Καθολικισμού σε μια χώρα όπου είχε προηγηθεί η θρησκευτική Μεταρρύθμιση· με άλλα λόγια, η επιστροφή στο θρησκευτικό καθεστώς της Αγγλίας επί απολυταρχικής φεουδαρχίας."

      Απο που και ως που η προοδευτικότητα η μη ενός εγχειρήματος κρίνεται από το αν έχει λαϊκό έρισμα ή όχι; ("Εγώ έγραψα μία ανάρτηση που αναφερόταν στον αντιδραστικό χαρακτήρα μιας απόπειρας Παλινόρθωσης ΧΩΡΙΣ ΛΑΪΚΑ ΕΡΕΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΒΑΣΗ.")

      Αν η χρυσή αυγή αύριο πάρει 50% στις εκλογές θα είναι προοδευτική; Η ανατροπη του σοσιαλισμού στην Εσθονία ας πούμε (με μπόλικη λαική βάση) ήταν προοδευτική;

      Διαφωνώ με τη θέση του ΚΚΜΒ-ΜΛ αν και δεν την θυμάμαι όλη. Η θέση μου ιστορικά έχει διαμορφωθεί περισσότερο από την ανάλυση του Republican Communist Network (Scotland) (http://republicancommunist.org/blog/2003/08/03/beyond-broadswords-and-bayonets-2/) παρά από κάποια άλλη. Συμφωνώ επίσης με κάποιες θέσεις του ΝΚΚ, που συμμετέχει και στην πρωτοβουλία. Το ΣΡΣΜ το γνωρίζω επίσης απο αρκετά κοντά. Έχω να πω ότι είναι μια αριστερο-εθνικιστική οργάνωση τύπου ΕΠΑΜ, που δεν έχει πρόβλημα να συναγελάζεται και με μη "αριστερούς" εθνικιστές. Θα σου πρότεινα να προσέξεις πριν τους πάρεις στα σοβαρά.

      Ο λόγος που επιμένω σε αυτό το θέμα είναι γιατί το εθνικό ζήτημα είναι πλέον κεντρικό στη Σκωτία. Η θέση οτι η ενοποίηση της Βρετανίας ήταν κοινό προτζεκτ των αστικών τάξεων δεν έχει καμία σχέση με τον αστικό ενωτισμό. Δεν καταλαβαίνω επίσης γιατί λες ότι βγάζει λάδι τον Βρετανικό ιμπεριαλισμό. Μιλάμε για τον 18ο αι. Ο ιμπεριαλισμός (και επομένως η μεταμόρφωση της αστικής τάξης σε αντιδραστική δύναμη) απέχουν πολύ ακόμα. Και ρωτάω, α) από που προκύπτει ο αποικιακός χαρακτήρας της ένωσης β) ο μη αντιδραστικός χαρακτήρας της επιχείρησης παλινόρθωσης της δυναστίας των Στούαρτ, της υποστηριζόμενης από τη σάπια Γαλλική αριστοκρατία στην οποία απέμεναν μόλις μερικές δεκαετίες.

      Όσο για τις σφαγές, δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς συζητάμε. Η πρωταρχική συσσώρευση ήταν μια αναγκαστικά βίαια διαδικασία. Τι να κάνουμε; Δηλαδή οι colonnes infernales ακυρώνουν τον προοδευτικό χαρακτήρα της Γαλλικής Επανάστασης; Μήπως οι χωρικοί της Vendée ήταν περισσότερο αντιδραστικοί από τους χάιλαντερς και τους άξιζε περισσότερο η σφαγή; Ή μήπως οι χάιλαντερς όταν μπήκαν στο Εδιμβούργο ανεβήκανε στο κάστρο και μοιράζανε χάγκις στο λάο σε ένδειξη φιλίας και αδελφοσύνης; Για να καταλάβω τι συζητάμε δηλαδή.

      Διαγραφή
    24. Αυτό και κλείνω για απόψε

      "να σου πω ότι έχω ένα κείμενο από το 1850 ενός άγγλου Πρετεντέρη που δικαιολογεί με απόλυτη οικονομική διαύγεια («ανικανότητα εκμετάλλευσης των αυτοχθόνων») την απώλεια γης μικροϊδιοκτητών λόγω χρεών στις Εβρίδες."

      Θες να ψάξεις λίγο τι εθνικότητας ήταν οι γεωκτήμονες των Εβρίδων κατά τις εκκαθαρίσεις και τι θέση είχαν κρατήσει οι όχι και τόσο μακρινοί πρόγονοί τους στα Ιακωβίτικα;

      Διαγραφή
    25. "γιατί νομίζω η αντίδραση τού ιστρολλικού έχει να κάνει με μια λογική αντιστροφή: η ύπαρξη, το απλό γεγονός[?]* τής ύπαρξης «εθνικής[?] αστικής τάξης» (και ανεξάρτητα από τον όποιο προοδευτικό ή αντιδραστικό της ρόλο) δεν συνεπάγεται την ανυπαρξία σχέσης αποικιοκρατικής εξάρτησης. Αλλά και η κατάφαση τής σχέσης αποικιοκρατικής εξάρτησης δεν επιβάλλει παντού και πάντα την επιλογή τού «κοινού» (με την αστική τάξη) «εθνικοαπελευθερωτικού» αγώνα."

      Αναρωτιέμαι αν μεταφέρουμε τη λογική αυτή στα δικά μας και πούμε ότι η υπαρξη αστικής τάξης δεν συνεπάγεται την ανυπαρξία αποικιοκρατικής εξάρτησης, ότι τέλος πάντων μπορεί οι συνειδητές επιλογές της αστικής μας τάξης να εισέλθει σε ανισόμετρες συμμαχίες με άλλες αστικές τάξεις (της ευρώπης ας πούμε) να έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε εξαρτημένη χώρα, αμα το κάνουμε αυτό, σε ποιανού τις θέσεις καταλήγουμε;

      Διαγραφή
    26. "Αναρωτιέμαι αν μεταφέρουμε τη λογική αυτή στα δικά μας και πούμε ότι η υπαρξη αστικής τάξης δεν συνεπάγεται την ανυπαρξία αποικιοκρατικής εξάρτησης, ότι τέλος πάντων μπορεί οι συνειδητές επιλογές της αστικής μας τάξης να εισέλθει σε ανισόμετρες συμμαχίες με άλλες αστικές τάξεις (της ευρώπης ας πούμε) να έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε εξαρτημένη χώρα, αμα το κάνουμε αυτό, σε ποιανού τις θέσεις καταλήγουμε;"

      Κι εγώ αναρωτιέμαι αν η Σκωτία είναι ανεξάρτητο έθνος-κράτος ήδη απ' τον πρώιμο 19ο αιώνα όπως η Ελλάδα, φίλε Ιστρολλικέ...

      Διαγραφή
    27. οι συνειδητές επιλογές της αστικής μας τάξης να εισέλθει σε ανισόμετρες συμμαχίες με άλλες αστικές τάξεις μετατρέψει την Ελλάδα σε εξαρτημένη χώρα, αμα το κάνουμε αυτό, σε ποιανού τις θέσεις καταλήγουμε;

      Σίγουρα όχι στις θέσεις τού ΣΥΡΙΖΑ-ΕΠΑΜ, γιατί οι συριζαίοι και λοιποί προτάσσουν τη εθνικοαπελευθερωτική «συνεργασία» με την [ανύπαρκτη] «εθνική [υγιή] αστική τάξη» που δεν έχει συμμετάσχει στη μετατροπή τής χώρας σε «αποικία». Και, στο κάτω-κάτω, θα πρέπει να διαγραφεί από την ιστορία η έννοια τής αποικιοκρατίας, μόνο και μόνο επειδή στην Ελλάδα εμφανίστηκε το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ;
      ----

      Έγραψα για εξώσεις μικρογαιοκτημόνων το1850 και επισήμανα τον καθαρά ρατσιστικό χαρακτηρισμό τού σχολιαστή («αυτόχθονες ανίκανοι να εκμεταλλευθούν τη γη»). Η εντύπωση που έχω είναι ότι οι θέσεις που μάλλον υποστηρίζεις είναι πολύ πιο επικίνδυνες από τις «εαμικές» ανοησίες τής αριστερής πτέρυγας τού ΣΥΡΙΖΑ.

      Ο ιμπεριαλισμός (και επομένως η μεταμόρφωση της αστικής τάξης σε αντιδραστική δύναμη) απέχουν πολύ ακόμα.---> Τοποθετείς χρονικά πότε την εν λόγω «αντιδραστικοποίηση»; Γιατί λιμούς και απρόκλητες σφαγές στην Ινδία είχαμε από τα τέλη τού 18ου αιώνα. Η καταστροφή τής ντόπιας κλωστοβιοτεχνίας [πχ. εξαγωγική «βιομηχανία» μουσελίνας στη Βεγγάλη] εντάσσεται στη θετική «στήλη» τού εκπολιτισμού τής Ινδίας; --- Εγώ δεν χρησιμοποίησα τον χαρακτηρισμό «αντιδραστική» σε σχέση με την «ανερχόμενη αστική» αλλά σε σχέση με την «εθνική αστική»· οι όροι έχουν τεχνικό περιεχόμενο, και διαφορετικό αντικείμενο αναφοράς· και τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα, δηλ. προ της αντιβασιλείας τού Αλέξιου τού Α', η «εθνική αστική» είχε όντως θετικό πρόσημο, «εθνική» σήμαινε «προοδευτική» [---αλλά θες μήπως να δεις προσεκτικότερα τη σύνθεση τής «αστικής» τάξης και τη σχετική ισχύ των διαφόρων [αντιδραστικών και μη] μερίδων της από πλευράς διαμόρφωσης τής εθνικής πολιτικής στη Αγγλία στα μέσα, για παράδειγμα, τού 19ου;]

      Πόσοι ευγενείς ήταν Ινδοί; Ήταν ίδιο το νομικό στάτους του Ινδού και του Σκωτσέζου; Οι όροι εκμετάλευσής τους;---> Δες το κείμενο στο λινκ. Τα δικαστήρια στελεχώνονταν από αυτόχθονες· νομίζω από τα τέλη τού 19ου, ίσως και νωρίτερα, υπήρχαν και Ινδοί ανώτατοι δικαστικοί. Σε τι, τέλος, διαφέρουν οι γνωστοί μας μαχαραγιάδες από τους πλούσιους Σκωτσέζους, ίσως στο ότι υπήρχαν δύο παράλληλα συστήματα για τους τίτλους ευγένειας; Ή μήπως στο ότι οι δεύτεροι ήταν τραπεζίτες, ενώ οι πρώτοι φοροεισπράκτορες;
      ---
      Τέλος, εγώ προσωπικά παρενέβη σε σχέση με το σχόλιο του τσαφ για την αποφυγή τής εξής παρανόησης: στην αναθεωρητική βιβλιογραφία, η «αναίμακτη» «προτεσταντική» αγγλική επανάσταση αντιδιαστέλλεται προς τις ακρότητες τής γαλλικής (--->πχ, Vendéens)· ωστόσο, η «αντιδραστικότητα» τού καθολικισμού δεν δικαιολογεί την τύχη που επεφύλαξαν οι προοδευτικοί «για την εποχή τους» άγγλοι [«φορείς της προόδου»;!] στην [«σάπια», δικός σου όρος με μεταβατική εφαρμογή] καθολική Ιρλανδία· τέλος, το ζήτημα που θίγεις το συζητά ο Losurdo στον «αναθεωρητισμό» με βάση τις κατηγορίες τής «ηθικo-πολιτικής» και «φυλετικής» «απανθρωποίησης».

      Διαγραφή
    28. "
      Κι εγώ αναρωτιέμαι αν η Σκωτία είναι ανεξάρτητο έθνος-κράτος ήδη απ' τον πρώιμο 19ο αιώνα όπως η Ελλάδα, φίλε Ιστρολλικέ..."

      η Σκωτία δεν είναι ανεξάρτητο έθνος κράτος, αλλά υπάρχει μια μερίδα της αστικής τάξης της που ξεκάθαρα καλοβλέπει αυτή την προοπτική, στη βάση κιόλας της νομικής αυτονομίας που προβλέπει η συμφωνία ενώσεως. Οι θέσεις περί αποικιοκρατίας εκφράζονται στη Σκωτία ακριβώς από μια ΣΥΡΙΖΟειδή αριστερά που καλεί το λαό να διαλέξει καπιταλιστή. Γι'αυτό είναι κρίσιμο να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Ξαναλέω από την άλλη ότι η θέση μου δεν συνεπάγεται συμφωνία με την πλειοψηφική τάση της βρετανικής αστικής τάξης, που είναι ο ενωτισμός. Αυτο που συνεπάγεται είναι ότι το εθνικό ζήτημα στη Σκωτία πρέπει να αντιμετωπιστεί από τη σκοπιά των σύγχρονων συμφερόντων της εργατικής τάξης σε αντιπαράθεση με τα συμφέροντα του Βρετανικού (όχι Αγγλικού) ιμπεριαλισμού, κάτι που καθίσταται αδύνατο όταν το προσεγγίζουμε με την ανιστόρητη και εθνορομαντική ιδέα της αποικιοποίησης που προφανώς και δίνει πάτημα σε όσους θέλουν να παρουσιάσουν το σύγχρονο SNP ως "προοδευτικό" αστικό κόμμα το οποίο δεν έχει συμμετάσχει στην αποικιοποίηση. Δες ξανά το κείμενο του RCN που πόσταρα πιο πάνω

      "Και, στο κάτω-κάτω, θα πρέπει να διαγραφεί από την ιστορία η έννοια τής αποικιοκρατίας, μόνο και μόνο επειδή στην Ελλάδα εμφανίστηκε το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ; "

      Όχι βέβαια, αλλά όταν μιλάμε για αποικιοποίηση θα πρέπει να στοιχειοθετούμε τη θέση μας. Η Μοζαμβίκη ήταν αποικία της Πορτογαλλίας. Μία παρόμοια σχέση της Σκωτίας με την Αγγλία από που προκύπτει; Αυτο που βλέπω εγώ είναι συνδιαμόρφωση του Βρετανικού κράτους από δυο αστικές τάξεις οι οποίες στην πορεία έγιναν μία.

      "Τα δικαστήρια στελεχώνονταν από αυτόχθονες· νομίζω από τα τέλη τού 19ου, ίσως και νωρίτερα, υπήρχαν και Ινδοί ανώτατοι δικαστικοί. Σε τι, τέλος, διαφέρουν οι γνωστοί μας μαχαραγιάδες από τους πλούσιους Σκωτσέζους, ίσως στο ότι υπήρχαν δύο παράλληλα συστήματα για τους τίτλους ευγένειας; Ή μήπως στο ότι οι δεύτεροι ήταν τραπεζίτες, ενώ οι πρώτοι φοροεισπράκτορες;"

      Εσύ θεωρείς δηλαδή ότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ φοροεισπράκωρα και τραπεζιτή; Μεταξύ φοροεισπράκτωρα και εφοπλιστή; Η πραγματικότητα είναι ότι η Βρετανική αστική τάξη κατά το 19ο αι. δρα ενιαία. Το σκωτσέζικο κεφάλαιο είναι ενεργό στη ναυπηγία, στη βιομηχανία, παντου. Η βρετανοί παρουσίαζαν ενιαίο μέτωπο απέναντι στον δικό τους λαό και απέναντι σε αυτούς που κατέκτησαν, καθώς επίσης και στις άρχουσες τάξεις του υπόλοιπου κόσμου.

      "Έγραψα για εξώσεις μικρογαιοκτημόνων το1850 και επισήμανα τον καθαρά ρατσιστικό χαρακτηρισμό τού σχολιαστή («αυτόχθονες ανίκανοι να εκμεταλλευθούν τη γη»)."

      Μιλάς για τα Highland Clearances που έλαβαν χώρα περίπου 100-150 χρόνια μετά από τα γεγονότα που αρχίσαμε να συζητάμε. Εκτός από το γεγονός ότι τα Highlands και η Σκωτία δεν είναι ταυτόσημοι όροι, δεν ξέρω τι άλλο να σου απαντήσω. Δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει το θέμα με αυτό που συζητάμε. Παρ'ομοιου τύπου εκκαθαρίσεις έλαβαν χώρα σε διάφορα μέρη της Ευρώπης (συμπεριλαμβανομένης της Αγγλίας) όπου η αστική τάξη θεώρησε ότι θα ήταν πιο κερδοφόρο να κατοικούν πρόβατα παρά άνθρωποι. Πως βγαίνει από αυτό ότι η Σκωτία ήταν αποικία;

      Συνεχίζεται


      Διαγραφή
    29. Συνέχεια και τέλος.

      "Τέλος, εγώ προσωπικά παρενέβη σε σχέση με το σχόλιο του τσαφ για την αποφυγή τής εξής παρανόησης: στην αναθεωρητική βιβλιογραφία, η «αναίμακτη» «προτεσταντική» αγγλική επανάσταση αντιδιαστέλλεται προς τις ακρότητες τής γαλλικής (--->πχ, Vendéens)"

      Συμφωνώ. Η δική μου παρέμβαση είχε να κάνει με το ζήτημα της αποικιοποίησης ή μη της Σκωτίας. Το πέρασμα από τη φεουδαρχία στον καπιταλισμό ήταν ιστορικά μια διαδικασία βουτηγμένη στο αίμα. Η διαδικασία αυτή δεν είναι ταυτόσημη με την αποικιοκρατία. Θεωρώ οτι εμπειρικά δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί μία τέτοια θέση στην περίπτωση της Σκωτίας (μιλάμε κιόλας για τελείως διαφορετικές περιόδους ) . Αντίθετα, η ένωση Σκωτίας-Αγγλίας ήταν μια εξέλιξη που προέκυψε από εσωτερικές διαδικασιες, οι ρίζες των οποίων μπορούν να ανιχνευθουν στον ύστερο μεσαίωνα. Συγκεκριμένα μίλησα για την επικράτηση του Στέμματος επί του Κράτους των Νήσων και τον καταλυτικό ρόλο του Σκωτσέζικου προτεσταντισμού στα γεγονότα του Αγγλικού Εμφυλίου. Η απάντηση που πήρα σε αυτό ήταν α) υπήρχαν Σκωτσέζοι δούλοι β) Κουλόντεν γ) Highland Clearances. Αυτό εμένα μου δείχνει α) ότι υποτιμάτε την διαφορά Χάιλαντ - Λόουλαντ Σκωτίας (δεν είχαν καν την ίδια γλώσσα) β) ότι ταυτίζετε την πρωταρχική συσσώρευση με την αποικιοκρατία. Θεωρώ τέλος ότι αυτή η ανάγνωση της ιστορίας ενισχύει τον οππορτουνισμό στη σημερινή Σκωτία. Αυτά.

      Διαγραφή
    30. διαδικασία αυτή [πρωτ. συσσώρευση] δεν είναι ταυτόσημη με την αποικιοκρατία· β) ότι ταυτίζετε την πρωταρχική συσσώρευση με την αποικιοκρατία-->

      είναι άλλο το θέμα που θίγεις και αφορά το σύγχρονο ή μη τής καπιταλιστικής και πρωταρχικής συσσώρευσης· δεν είναι μάλιστα σαφές αν θεωρείς ότι η έννοια τής «αποικιοκρατίας» [περιλαμβάνεις εδώ και το αμερικάνικο «open frontier»;] αποκλείει την αντίστοιχη τής «πρωταρχικής συσσώρευσης» [;] τ.έ. όπου υπάρχει πρωταρχική συσσώρευση δεν μπορεί να γίνεται λόγος για «αποικιοκρατία» [;!]. Και γιατί, λέω εγώ τώρα, να μιλάμε ακόμα για αποικιοκρατία; Παντού και πάντα, απλή και καθαρή «καπιταλιστική συσσώρευση», (η πρωταρχική, άλλωστε, δεν ανήκει πάντα στη μυθική, σκοτεινή «προϊστορία» τού καπιταλισμού;) και σκουπίσαμε, ψεκάσαμε και τελειώσαμε. Επιπλέον, φαίνεται να θεωρείς ή να αναγνωρίζεις ότι για την εφαρμογή τής έννοιας «αποικιοκρατίας» προϋποτίθεται κάποιος, περιορισμένος, βαθμός «εκπροσώπησης», στα πλαίσια πάντα τής εξάρτησης, τής ντόπιας ελίτ; Η περίπτωση τής εξολόθρευσης τής ντόπιας ελίτ συνεπάγεται τη μη εφαρμογή τής έννοιας; Και από την άλλη τι ακριβώς δίνει το μέτρο τής «[αν]ισότιμης ή μη» [αλληλ]εξάρτησης; Μήπως η υπογραφή τυπικών συνθηκών με τους ιθαγενείς σε αντίθεση, για παράδειγμα, με το κάπνισμα τής πίπας τής ειρήνης;

      ΥΓ Για τα περί «ρομαντισμού», είναι σαν να μου λες ότι στην Αυστραλία, για παράδειγμα, αποκλείεται κάθε ιστορική αναφορά στην έννοια εκ μόνου τού λόγου ότι έχουν αναπτυχθεί cottage industries με «aboriginal art».

      Διαγραφή
    31. Αν κοιτάξεις παραπάνω θα δεις ότι λέω ακριβώς ότι η συσσώρευση (πρωταρχική ή μη) έγινε πολλές φορές μέσω της αποικιοκρατίας.Το σημείο στο οποίο επιμένω είναι ότι στη Σκωτία δεν έχουμε καμία βάση να μιλάμε για μία τέτοια διαδικασία. Tώρα αν εσύ επιμένεις να βάζεις το Glasgow Chamber of Commerce (ψάξε λίγο τους όρους με τους οποίους έκανε εμπόριο με τους καπνοπαραγωγούς στη Βιρτζίνια) στην ίδια μοίρα με τους λαούς της Αφρικής και τους Αβορίγινες, που ακόμα βιώνουν τις συνέπειες της αποικιοποίησης, είναι δικό σου θέμα. Νομίζω ότι η συγκεκριμένη συζήτηση έχει τελειώσει. Εάν θέλεις να συζητήσουμε πιο συγκεκριμένα και εμπειρικά πάνω σε κάποια πτυχή της Σκωτσέζικης ιστορίας, θα χαρώ να το κάνουμε.

      Διαγραφή
  10. Πρωί-πρωί με τη δροσούλα: http://www.nooz.gr/article/epemvasi-ton-mat-stin-ert

    gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. http://www.902.gr/eidisi/politiki/30726/eisvoli-ton-mat-stin-ert-foto#/0

      Έξω από το κτήριο έχουν συγκεντρωθεί απολυμένοι της ΕΡΤ και άλλοι διαδηλωτές που εκφράζουν την αλληλεγγύη τους. Επί τόπου βρίσκεται αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ.

      gdmn1973

      Διαγραφή
  11. Ωραίο. Οι Ranters έχουν μεταφραστεί Φαφλατάδες στο μοναδικό απ' όσο ξέρω βιβλίο στα ελληνικά που μιλά για τις αγγλικές επαναστάσεις (δυστυχώς, καθότι υπονομεύεται από την, ας πούμε, βολονταριστική στάση του συγγραφέα).

    YΓ. Ωπ, ευτυχώς έκανα λάθος: δεν είχα πάρει χαμπάρι ότι κυκλοφορεί και Κρίστοφερ Χιλ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απίστευτο ότι στην Ελλάδα μεταφράστηκε πρώτα ο Bookchin και μετά ο Hill.

      "Φαφλατάδες" είναι αρκετά ατυχής μετάφραση...το "ranting" ήταν, υποτίθεται, θεϊκά εμπνευσμένο, όπως το ακατάληπτο speaking in tongues. Εγώ θα τους έλεγα "προφήτες" ή "οραματιστές", εντός εισαγωγικών.

      Το βασικό του Hill για την άκρα προτεσταντική αριστερά είναι αυτό:
      http://www.amazon.com/The-World-Turned-Upside-Down/dp/0140137327/ref=sr_1_2?ie=UTF8&qid=1383821745&sr=8-2&keywords=world+turned+upside+down

      Φυσικά, έγραψε ένα κάρο βιβλία για την αγγλική επανάσταση και τη λαϊκή πολιτική κουλτούρα στον 17ο αιώνα: http://www.amazon.com/Christopher-Hill/e/B000APIA2K/ref=ntt_athr_dp_pel_1

      Διαγραφή
    2. Murray Bookchin? Αμάν, αμάν...

      Διαγραφή
    3. Στα ελληνικά έχει κυκλοφορήσει και το συλλογικό :

      ΘΑΒΩΡΙΤΕΣ - ΤΟΜΑΣ ΜΙΝΤΣΕΡ - ΑΝΑΒΑΠΤΙΣΤΕΣ (ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ 15ου ΚΑΙ 16ου ΑΙΩΝΑ), με κείμενα των Karl Kautsky, Igor Shafarevich, Raoul Vanegeim.

      http://www.politeianet.gr/books/kautsky-karl-anakara-thaborites-tomas-mintser-anabaptistes-209126

      Διαγραφή
  12. Remember, remember the 7th of November

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι!

      1917 Στις 7 Νοέμβρη (25 Οκτώβρη με το παλιό ημερολόγιο) η εξέγερση, που είχε ξεσπάσει στην Πετρούπολη την προηγούμενη μέρα, αναπτύσσεται γοργά. Μόνο τα Χειμερινά Ανάκτορα (όπου βρίσκονταν τα μέλη της Προσωρινής Κυβέρνησης), το Γενικό Επιτελείο, το ανάκτορο Μαρίινσκι και ελάχιστα άλλα σημεία στο κέντρο της πόλης έμεναν ακόμη στα χέρια των αστικών δυνάμεων. Επαναστατικές εκδηλώσεις είχαν ξεσπάσει επίσης ταυτόχρονα στη Μόσχα, το Μινσκ, την Κροστάνδη κ.α.

      Στις 10 το πρωί η Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή δημοσιεύει διάγγελμα του Β. Ι. Λένιν με τίτλο «Προς τους πολίτες της Ρωσίας!», με το οποίο αναγγέλλει τη νικηφόρα πορεία της Σοσιαλιστικής Επανάστασης. Το ίδιο πρωί ο Λένιν μιλάει στην Ολομέλεια του Σοβιέτ της Πετρούπολης και δηλώνει πως η Επανάσταση πραγματοποιήθηκε.

      Το βράδυ στις 11 παρά είκοσι άρχισε στο Σμόλνι τις εργασίες του το 2ο Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών. Κατά την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου ήταν παρόντες 649 αντιπρόσωποι, από τους οποίους 390 μπολσεβίκοι, 160 εσέροι, 72 μενσεβίκοι κλπ. Οι μενσεβίκοι, οι δεξιοί εσέροι και οι υπόλοιπες δυνάμεις του συμβιβασμού, όταν πείστηκαν ότι η πλειοψηφία των συνέδρων ήταν με το μέρος των μπολσεβίκων, εγκατέλειψαν επιδεικτικά τη συνεδρίαση.

      Οι δυνάμεις της επανάστασης ωστόσο προήλαυναν ακάθεκτες. Ήδη στη διάρκεια των εργασιών του Συνεδρίου οι επαναστατημένοι εργάτες εφορμούσαν στα Χειμερινά Ανάκτορα, τα οποία και κατέλαβαν, καταλύοντας έτσι την Προσωρινή Κυβέρνηση. Η Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση άρχιζε τη νικηφόρα πορεία της.

      Η Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση υπήρξε το μεγαλύτερο κοσμοϊστορικό γεγονός στον 20ό αιώνα, που άνοιξε το δρόμο για το πέρασμα της κοινωνικής εξέλιξης στην ανώτερη βαθμίδα της, το σοσιαλισμό, με προοπτική την αταξική κομμουνιστική κοινωνία. Που ενσάρκωσε τα όνειρα και τους πόθους «των κολασμένων της Γης» για την έφοδο στο δικό τους ουρανό. Ο Κόκκινος Οχτώβρης έγινε σταθμός και εφαλτήριο της δράσης και της τεράστιας προσπάθειας εκατομμυρίων απλών ανθρώπων του μόχθου, για την κατάργηση της ταξικής εκμετάλλευσης. Ήταν το δημιούργημα της οργανωμένης πολιτικής πάλης των λαϊκών μαζών, με ηγετική δύναμη την εργατική τάξη, που, με επικεφαλής το Κομμουνιστικό Κόμμα, επιβεβαίωνε ότι η ανθρωπότητα μπήκε σε νέα ιστορική εποχή. Αυτήν, που, από τις αρχές του 20ού αιώνα, φανέρωσε πως ο καπιταλισμός είναι ιστορικά ξεπερασμένος ως κοινωνικοοικονομικό σύστημα που μπορεί να κινεί τις κοινωνικές εξελίξεις προς την πρόοδο, γι' αυτό και χρειάζεται αντικατάσταση περιμένοντας το νεκροθάφτη του.
      http://www.902.gr/eidisi/istoria-ideologia/30721/san-simera-7-noemvri#/0

      Διαγραφή
  13. Συγχαρητήρια για την προσέγγιση και την κριτική του φαινομένου.

    Στην αθώα εκδοχή της, η επιλογή της συγκεκριμένης "μάσκας" αποτυπώνει την επιρροή του διαδεδομένου τρόπου σκέψης ... σε κόμικς. Σε κάθε άλλη περίπτωση (πέραν της αθώας και παιδαριώδους άγνοιας) η επιλογή της οφείλεται σε όλα εκείνα που υποστηρίζεις στο κείμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αντώνη, μιας και πιάσαμε την ιστοριογραφία, τον Leo Kofler πως τον αξιολογείς? Στα ελληνικά έχει μεταφραστεί νομίζω μόνο το δίτομο για την αστική κοινωνία.

    JKL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Υπέροχο άρθρο. Καπου λες οτι ο Γκαυ Φωκς εγινε κατι σαν εθνικο ανεκδοτο για τους βρετανους. Αυτο μου θυμισε οτι ο Καρολος Ντικενς σε καθε βιβλιο του εχει τουλαχιστον μια χιουμοριστικη αναφορα σε αυτον. Σου κοπιαρω μια απο το Martin Chuzzlewit, που τυχαινει να τελειωνω αυτη την περιοδο.

    Περιγραφει την "κατεστραμενη" οικογενεια του κεντρικου ηρωα και συγκεκριμενα το γενεαλογικο του δεντρο και αναμεσα στα αλλα λεει:

    There was unquestionably a Chuzzlewit in the Gunpowder Plot, if indeed the arch-traitor, Fawkes himself, were not a scion of this remarkable stock; as he might easily have been, supposing another Chuzzlewit to have emigrated to Spain in the previous generation, and there intermarried with a Spanish lady, by whom he had issue, one olive-complexioned son. This probable conjecture is strengthened, if not absolutely confirmed, by a fact which cannot fail to be interesting to those who are curious in tracing the progress of hereditary tastes through the lives of their unconscious inheritors. It is a notable circumstance that in these later times, many Chuzzlewits, being unsuccessful in other pursuits, have, without the smallest rational hope of enriching themselves, or any conceivable reason, set up as coalmerchants; and have, month after month, continued gloomily to watch a small stock of coals, without in any one instance negotiating with a purchaser. The remarkable similarity between this course of proceeding and that adopted by their Great Ancestor beneath the vaults of the Parliament House at Westminster, is too obvious and too full of interest, to stand in need of comment.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αντωνη περα απο την απομυθοποιηση της μασκας,την οποια βρισκω πολυ σωστη,ποια εκτιμας οτι θα πρεπει να ειναι η σταση μας απεναντι σε τετοιου ειδους κινηματα?καλως η κακως(ρητορικο φυσικα) αυτη η ταινια εβγαλε καποιους ανθρωπους στο δρομο,οι οποιοι βεβαια δεν ξερουν τι ακριβως διεκδικουν.Εμεις λοιπον θα πρεπει να τους γυριζουμε την πλατη η να τους παρουμε απ το χερι,οπως κανουμε καθημερινα στον τοπο εργασιας μας με τους συναδελφους μας?θα ηθελα τη γνωμη σου γι αυτο.ΧρηστοςΧαλκιδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "αυτη η ταινια εβγαλε κάποιους ανθρωπους στο δρομο"

      ΕΛΕΟΣ!
      Μήπως πρέπει να ξαναδιαβαστεί το κείμενο;

      rednready2

      Διαγραφή
    2. λίγο μπλεγμένα τα έχει....δεν μου βγάζει κακή πρόθεση...

      rednready2

      Διαγραφή
  17. καθολου τρολια φιλε Αντωνη.ερωτηση ειναι.δεν εβγαλε κανεναν στο δρομο η ταινια?μπορεις να δεις και αλλες δημοσιευσεις μου για να καταλαβεις οτι δε τρολαρω.αν παλι το θεωρεις ηλιθιο αυτο που ρωταω οκ.ΧρηστοςΧαλκιδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πού έβγαλε κόσμο στο δρόμο η ταινία Χρήστο και με ποια αιτήματα;

      Διαγραφή
    2. ισως δε το διατυπωσα σωστα Αντωνη.η ταινια αυτη οπως και πολλα αλλα χολυγουντιανα κατασκευασματα εχουν διμιουργησει εντονα αισθηματα ταυτισης σε πολυ κοσμο.δηστυχως υπαρχουν πολλοι ανθρωποι που παρασυρονται και ταυτιζουν την εννοια της επαναστασης με σεναρια τανιων βγαινουν στο δρομο χωρις κανεναν απολυτως προσανατολισμο.σε αυτους τους ανθρωπους αναφερομαι .χρηστοςχαλκιδα

      Διαγραφή
    3. Πρώτον, μαζικό κίνημα V for Vendettwn στην Ελλάδα δεν υπάρχει (όλα τα χουμε δει)
      Δεύτερον, πλην των οργανωμένων στο ΠΑΜΕ ο κόσμος έχει λουφάξει και δεν βγαίνει στο δρόμο, δεν υφίσταται αυτή τη στιγμή σχεδόν τίποτε άλλο μαζικού χαρακτήρα

      Αν αναφέρεσαι στους αγανακτισμένους, αυτοί μας τέλειωσαν το 2011.

      Οπότε δεν καταλαβαίνω σε τι αναφέρεσαι, εξού και η αίσθηση ότι απλώς λες κάτι για να το πεις.

      Διαγραφή
  18. Πρωτον δε μιλησε κανεις για μαζικο κινημα V for Vendettwn στην Ελλαδα.αν και προσωπικα θεωρω οτι η βλακεια στην Ελλαδα μπορει να μας εκπληξει.η ταινια αυτη εχει δημιουργησει καποια κινηματα στο εξωτερικο.στην Ελλαδα υπαρχουν αλλου ειδους κινηματα οπως για παραδειγμα το ''δε πληρωνω''.κινηματα που αποτελουνται απο ανθρωπους που βγαινουν στο δρομο χωρις κανεναν ιδεολογικο προσανατολισμο και χωρις απαιτησεις διαμορφωσης μιας αληθινης λαικης κυριαρχιας.εγω συντασσομαι με το ΠΑΜΕ.Εσυ το ιδιο.Καποιοι αλλοι ομως οχι.και ειναι πολλοι.Τετοιου ειδους κινηματα ενισχυονται απο τα μμε γιατι η εικονα εχει δυναμη.Αυτο που λεω ειναι οτι ο κοσμος εχει την αναγκη να ταυτιζεται με ηρωες και να επηρρεαζεται πολύ εντονα απ την εικονα που του προβαλλουν.Την Τεταρτη ειχα κλεισει το μαγαζι και πηγα στην πορεια.Πριν τη πορεια του ΠΑΜΕ ειχε πορεια το εργατικο κεντρο.Ακουσα μια παρεα 4 νεων παιδιων κοντα στα 35 να συζητανε και αυτο που καταλαβα ειναι οτι τηλεφωνηθηκαν την προηγουμενη μερα μετα την ταινια και αποφασισαν να κατεβουν στην πορεια!Σημειωτεον απ οτι καταλαβα ηταν και οι 4 ανεργοι.Με αφορμη αυτο σου εγραψα.μου δημιουργηθηκαν πολλες αποριες και ισως να μη τις εκφραζω με σαφηνεια.Πραγματικα ομως σοκαριστικα.(οι συγκεκριμενοι ειχαν παει στη πορεια του εργατικου).Δεν συντασσομαι πολλα χρονια με το ΠΑΜΕ αλλα πραγματικα εχω δει πολλους ηρωες εκει μεσα.Ανθρωπους απλους που η κοινωνια θα επρεπε να τους κανει σημαια αντι να προσπαθει να τους στειλει στο περιθωριο.Γιατι λοιπον αυτοι οι ανθρωποι δεν εμπνεουν το κοσμο?και γιατι τους εμπνεει μια ηλιθια φιγουρα με μασκα?μηπως εμεις δε τους προβαλλουμε αρκετα?μηπως ο κοσμος ειναι τοσο ηλιθιος?ΧρηστοςΧαλκιδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή