Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Ποια είναι η γραμμή της άμυνάς σου;

Είναι ένα κρίσιμο ερώτημα. Η ζωή είναι ξεκάθαρο πως θα αγριέψει πολύ ακόμα. Μισθοί, συντάξεις, συμβάσεις εργασίας, πλειστηριασμοί κατοικιών, υγεία...οι επιθέσεις που θα συνεχίσεις να δέχεσαι είναι ατελείωτες. Η ποιότητα της ζωής σου έχει πάει ήδη στο διάολο. Και τα σημάδια δεν είναι πως θα καλυτερέψει. Από πουθενά δε διαφαίνεται τέτοια προοπτική. Ποια είναι λοιπόν η γραμμή της άμυνάς σου;

- Να ψηφίσεις αυτούς και όχι τους άλλους στις επόμενες εκλογές; Πιστεύεις αλήθεια πως θα σε βοηθήσει αυτό;

- Να μεταναστεύσεις; Πόσο ακόμα θα είναι καν ανοιχτά τα σύνορα; Τι εμπειρίες έχουν όσοι προσπάθησαν;

- Να ψάξεις να τα βρεις με τον εαυτό σου; Με ποιον εαυτό; Έμεινε τίποτε όρθιο μέσα σου;


- Να ξεφύγεις μέσα από τις "πνευματικές αναζητήσεις"; Πού; Πώς; Μπόρεσες να βρεις τρόπο να ξεφύγεις ή απλώς κοροϊδεύεις τον εαυτό σου; Βρήκες πουθενά γαλήνη;

- Να καταφύγεις στην ατομική βία; Πάντα θα υπάρχουν δυνατότεροι από σένα. Στην καλύτερη, θα πας φυλακή.

- Να το ρίξεις στα φάρμακα; Βοηθάει αυτό; Πόσο κοστίζει, οικονομικά και ψυχοσωματικά;

- Να αυτοκτονήσεις όταν δεν πηγαίνει άλλο;

-Ή να οργανωθείς και να παλέψεις; Ποιες είναι οι προϋποθέσεις της πάλης σου σε ό,τι αφορά τις ως τώρα αντιλήψεις σου και τα οργανωτικά μέσα που έχεις στη διάθεσή σου; 

Τι θα κάνεις για να αμυνθείς; Το ξέρεις πως κάτι θα αναγκαστείς να κάνεις. Τα χρονικά περιθώρια στενεύουν.


11 σχόλια:

  1. - Να μεταναστεύσεις; Πόσο ακόμα θα είναι καν ανοιχτά τα σύνορα; Τι εμπειρίες έχουν όσοι προσπάθησαν;

    Πριν χρόνια, τις "καλές εποχές" όταν έκανα το διετές μεταπτυχιακό μου σε χώρα της ΕΕ και μην σκοπεύοντας να μείνω κει πέρα, (είχα μια δυσανεξία στο ωκεάνιο κλίμα) αντιμετώπιζα μετά από μερικές μπυρίτσες τις σπόντες των ντόπιων για την καταγωγή μου και τη χώρα καταγωγής μου, ξέροντας κιόλας ότι, εγώ τελειώνοντας θα έφευγα.
    Που λοιπόν ΤΩΡΑ να πας για ψάχνοντας για δουλεια! Θα σε αντιμετωπίζουν όπως εδώ τον οικονομικό μετανάστη, άσε δε, που κάποτε θα μειώσουν σε όλους το μισθό και θα "φταίς" εσύ.
    Μωρε ανοιχτα θα μείνουν τα σύνορα γιατί (τους) συμφέρει.
    Γνωστό το κόλπο ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ εύστοχο το κείμενο Αντώνη. Ο τρόπος που βάζεις τα ερωτήματα νομίζω ότι πέρα απο τη γραμμή άμυνας, υπονοούν και ποια είναι η γραμμή επίθεσης του καθενός.
    Πέρα απο την οργάνωση και την πάλη, που είναι η μονη ρεαλιστική γραμμή άμυνας/επίθεσης, πρέπει παρόλα αυτά να δούμε και το τρίτο ερώτημα: "να τα βρείς με τον εαυτό σου".

    Εδώ υπάρχει έδαφος. Και δεν μιλώ γενικά και αόριστα. Πρέπει ο καθένας να δει καθαρά τις ευθύνες του και τις επιλογές του, πρώτα και κύρια στο πολιτικό επίπεδο και μετά και στον τρόπο ζωής που ακολουθούσε "τα καλά χρόνια", το πως έκλεινε τα μάτια κ.τ.λ.

    Το να τα βρείς με τον εαυτό σου πιστεύω πως δεν είναι μια διαδικασία που την κάνεις απο το σπίτι. Δεν είναι θέμα μόνο σκέψης, αλλά γίνεται παράλληλα με την οργανωμένη πάλη και δράση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. #Eurostat: Η οικονομική κρίση κάνει τους Ελληνες μετανάστες- Περισσότεροι από 44.000 έφυγαν μόνο το 2012
    http://netakias.com/2013/11/21/eurostat-immigration/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Υποθέτω οτι η πλειονότητα των αναγνωστών σου θα απαντούσε «οχι» σε όλα τα ερωτήματα εκτός του τελικού: «Ή να οργανωθείς και να παλέψεις;»

    Το πρόβλημα εστιάζεται εκεί – στις «προϋποθέσεις της πάλης».

    Υπάρχει κατι που θα ονόμαζα «μπλοκάρισμα ακτιβιστή» (κάτι αναλογο με το ‘writer's block’). Ένα είδος ευνουχισμού.

    Το καθήκον της πρωτοπορίας ειναι να σπάσει αυτο το μπλοκάρισμα. Κι ειναι και το μέγιστο ερώτημα: πώς???

    Αυτός που παροτρύνεις να σηκωθεί (όχι απλά να ψηφίσει άλλους) ειναι καθισμένος, οχι τόσο γιατί ειναι βολεμένος ή βαρεμένος στο κεφάλι, όσο επειδή δεν βλέπει ακόμα ουσιαστικό αποτέλεσμα απο την «πάλη», παραβλέποντας όμως οτι ένας λόγος, ο κύριος, γι αυτό είναι οτι ο ίδιος δεν συμμετέχει στην «πάλη». Ο «αγώνας» γι αυτόν είναι κάτι που κάνουν κάποιοι πιο απελπισμένοι και λιγώτερο ορθολογικοί απο τον ίδιο. Μπορεί να μην τους βλέπει εχθρικά αλλά αυτό που αναρωτιέται είναι «τι κάνουν κι αυτοί οι μαλάκες?...»

    Επειδή είναι εξουθενωμένος, το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει είναι να πάρει μέρος σε κάποιο «γιουρούσι», αν ελπίσει ότι θα λύσει το πρόβλημά του «μιά κι έξω». Ειναι καταδικασμένος όμως, ακόμα κι αν κάνει το γιουρούσι του, να παραμείνει παθητικό θύμα.

    Πρέπει να οργανωθεί, λέμε. Άλλα πώς, αφου ακούει το «οργάνωση κι αγώνα» σαν ανιαρό κλισέ?

    Αυτός που παροτρύνεις να σηκωθεί δεν εχει «πολιτική ανοιξη» στο πρόγραμμα του. Αν κατι δεν αλλάξει στην σχεση της πρωτοπορίας με αυτόν, «πολιτική ανοιξη» δεν πρόκειται να δούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ αυτό το "πώς;" θέλω να συζητήσουμε, ανοιχτά κι ωραία. Χωρίς αναφορά στα κόμματα, αν είναι δυνατό. Γιατί δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορεί κανείς να συμφωνεί ότι πρέπει να οργανωθεί και να παλέψει αλλά να καταλήγει σε στάσεις που ουδεμία σχέση έχουν μ' αυτό.

      Διαγραφή
  5. Από την συμφωνία για την ανάγκη του αγώνα, μέχρι τον πραγματικό αγώνα, υπάρχει απόσταση.

    Ο συλλογικός και οργανωμένος αγώνας είναι μια δύσκολη τέχνη που μαθαίνεται με τον ίδιο τον αγώνα.

    Άρα η εξέλιξη του όταν ξεκινάει όχι από το μηδέν αλλά από το μείον, δεν μπορεί παρά να είναι απελπιστικά αργή στην αρχή.

    ημιάγριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οργή υπάρχει. Χωρίς οργάνωση και πείρα, όμως, το μόνο που θα βγαίνει είναι η στηλίτευση των λαμόγιων (σε αντιδιαστολή με τα έντιμα μονοπώλια;) οι αριστερές διαλέξεις περί κοινωνικού κανιβαλισμού σε όσους τον υφίστανται κάθε μέρα και ο εργατοπατερισμός κάτι εντίμων συνδικαλιστών καριέρας...

    gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ο άνθρωπος που καλείται να απαντήσει στα παραπάνω ερωτήματα, είναι ο μέσος άνθρωπος που γυρεύει προστασία ή ψάχνει δρόμους διαφυγής. Αμφιταλαντεύεται ανάμεσα σε διλήμματα και ζητά ανταλλάγματα, ίσως γιατί υπερασπίζεται πολλά (οικογένεια, περιουσία, ζωή κλπ) τα περισσότερα εκ των οποίων τα έχει ήδη απολέσει αλλά αρνείται να παραδεχθεί την απώλεια τους. Αρνείται να πιστέψει πως η μέχρι τώρα τακτοποιημένη ζωή του (;) έχει διαλυθεί και ελπίζει και πλανάται περιπλανώμενος από ιδεολόγημα σε ιδεολόγημα και από σωτήρα σε σωτήρα. Θέλει να επιστρέψει στην μήτρα που τον γέννησε. Και στο τέλος τρελαίνεται και είτε αυτοκτονεί είτε πουλιέται για ψίχουλα -επιλογή που είναι και αυτή μια μορφή αυτοκτονίας.
    Και ποία είναι λοιπόν διέξοδος; Ο θάνατος. Μόνον αν θεωρήσουμε τους εαυτούς μας νεκρούς μπορούμε να δώσουμε τις μάχες (μεγάλες ή μικρές). Αν το χειρότερο μας έχει ήδη συμβεί τότε τι μπορεί να μας φοβίσει; Αν πλέον δεν μας απασχολεί η νίκη ή η ήττα τότε τι και ποιος μπορεί να μας καθηλώσει; Πιστεύω πως ένας νεκρός, ακριβώς επειδή έχει πεθάνει μια φορά, είναι όχι μόνον ο πιο ισχυρός αγωνιστής αλλά και ο πιο άψογος γιατί δεν πρόκειται να εξαγοραστεί από τους αντιπάλους του. Είναι ήδη ελεύθερος....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. http://www.enikos.gr/society/192983,Zhtoyn_sompa_gia_to_paidi_toys.html

    Να που καταλήγει όποιος δεν επιλέγει την οργανωμένη πάλη,να ζητιανεύει μέσω εφημερίδας μια ξυλόσομπα για να βγάλει τον χειμώνα...Το δίλημμα πια είναι ένα: ή υποταγή κι εξαθλίωση ή αξιόπρεπεια κι αγώνας για επιβίωση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Άλλες δύο προτεινόμενες γραμμές άμυνας:

    1)"Ο Μαρξ, καταπολεμώντας τους μύθους στο όνομα της ορθολογικότητας, έπεσε ο ίδιος στον μύθο της ταξικής πάλης και της αταξικής κοινωνίας. Δεν κατανόησε ότι οι ταξικές σχέσεις είναι δ ι α λ ο γ ι κ έ ς, δηλαδή ότι είναι σχέσεις ανταγωνισμού και ταυτόχρονα σ υ ν ε ρ γ α σ ί α ς, όπου ο ανταγωνισμός μπορεί βέβαια να εκδηλώνεται με την ταξική πάλη, αλλά και η συνεργασία μπορεί να ενεργοποιείται και να μεταφράζεται σε κοινές, αλληλέγγυες δράσεις και σε δ ι α π ρ α γ μ ά τ ε υ σ η. Αυταπατώμενος ότι θεμελιώνει μιαν επιστημονική αντίληψη, ο Μαρξ ενέδωσε στην έλξη ενός άλλου μ ύ θ ο υ : αντιλήφθηκε την ιστορική αποστολή του προλεταριάτου ως έλευση του Μεσσία-Προλεταριάτου. Μετατόπισε έτσι στις επίγειες ζωές μας την εβραϊκο-χριστιανική επαγγελία για επουράνια σωτηρία. Αυτή η αυταπάτη υπήρξε τραγική και καταστροφική.

    (…)

    Η διάγνωση του Μαρξ για τον σύγχρονο κόσμο εστιάζει στον καπιταλιστικό χαρακτήρα των κοινωνιών, λησμονώντας τις άλλες διαστάσεις: τα θεσμικά, εθνικά, δημοκρατικά, τεχνικά, γραφειοκρατικά τους χαρακτηριστικά. Προχώρησε επομένως σε μια αναγωγική ανάλυση του καπιταλισμού, φορτώνοντας σε αυτόν όλα τα δεινά από τα οποία υπέφερε η ανθρωπότητα. Σήμερα γνωρίζουμε ότι τα «αντικαπιταλιστικά» καθεστώτα της Σοβιετικής Ενωσης, της Κίνας, του Βιετνάμ, της Καμπότζης προκάλεσαν π ε ρ ι σ σ ό τ ε ρ α δ ε ι ν ά και βαρβαρότητες από τον σύγχρονό τους καπιταλισμό (…).

    Ο Μαρξ πρέπει να ξεπεραστεί, δηλαδή να ενταχθεί στον αστερισμό των στοχαστών που μπορούν να φωτίζουν τον στοχασμό μας. Η επιδίωξή του για μιαν ανθρωπο-κοινωνικο-ιστορική γνώση είναι καθεαυτή θεμελιώδης και αναγκαία. Η αντίληψή του για τον καπιταλισμό πρέπει να ενσωματωθεί στο σύνολο των τεχνικών, κοινωνιολογικών, δ η μ ο κ ρ α τ ι κ ώ ν, ιδεολογικών εξελίξεων της σύγχρονης ιστορίας. Χρειάζεται ωστόσο να εγκαταλείψουμε κάθε νόμο της Ιστορίας, κάθε πίστη στην αναπόφευκτη πρόοδο και να απορρίψουμε τον ολέθριο νόμο της επίγειας σωτηρίας. Αυτό που απομένει και θα παραμένει είναι οι προσδοκίες α π ε λ ε υ θ έ ρ ω σ η ς και ταυτόχρονα σ υ ν α δ έ λ φ ω σ η ς, οι προσδοκίες για την ανθρώπινη ανάπτυξη και για μια καλύτερη κοινωνία, που εκφράστηκαν με τη λέξη « σ ο σ ι α λ ι σ μ ό ς »"

    http://www.efsyn.gr/?p=150315

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. 2) Συμβουλές McDonald προς κακοπληρωμένους εργαζόμενους:

    “Πουλήστε τα χριστουγεννιάτικα δώρα σας για τα μετρητά”

    H McResourse line, επίσημη ιστοσελίδα των ΜcDonlads, ενός από τις μεγαλύτερες αλυσίδες φαγητών στον κόσμο, παρέχει στους 1.8 εκατομμύρια υπαλλήλους της συμβουλές υγείας και οικονομίας για το πώς να «γλυτώσεις από το χρέος των διακοπών». Ανάμεσα στις χρήσιμες συμβουλές « η πώληση παλιών προσωπικών αντικειμένων στο e-bay η στο Craigslist’’ κάτι που σύμφωνα με την ιστοσελίδα, μπορεί να επιφέρει «γρήγορα χρήματα»

    Σε άλλο σημείο, η Mc’Donald ενθαρρύνει τους υπάλληλους της να τεμαχίζουν σε μικρά κομμάτια τα γεύματα τους καθώς αυτό έχει ως αποτέλεσμα την λιγότερη κατανάλωση φαγητού και συμβάλλει στο αίσθημα πληρότητας. Σε περίπτωση δε που οι υπάλληλοι δυσκολεύονται να φέρουν φαγητό στο τραπέζι τους, η εταιρία προσφέρει ευγενή βοήθεια σε όσους υποβάλουν αίτηση για “food stamps”*.

    Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που εταιρικά στελέχη της Mc’Donald δίνουν αμφιλεγόμενες συμβουλές στους χαμηλά αμειβόμενους εργάτες τους. Πριν τέσσερις μόνο μήνες η εταιρία, σε συνεργασία με την VISA, διαμοίρασε ένα ‘’παράδειγμα’’ προϋπολογισμού. Σε αυτό η μεγάλη αλυσίδα φαγητών εισηγείται ότι οι εργάτες δεν χρειάζεται να ξοδεύουν σε επιπολαιότητες όπως θέρμανση για παράδειγμα. Επιπλέον ο προϋπολογισμός προϋποθέτει μηνιαίο ενοίκιο των $600 , αριθμός γελοίος για τα δεδομένα της Νέας Υόρκης (στην οποία στεγάζονται πάνω από 350 παραρτήματα) και άλλων ακριβών μεγαλουπόλεων.

    Οι υπάλληλοι της Mc’donald ανήκουν ανάμεσα στους πιο κακοπληρωμένους εργάτες τις χώρας με τους ταμίες και άλλους υπαλλήλους σε παρόμοια πόστα να κερδίζουν μέσο όρο $7.75 την ώρα, μόλις 50 cent πιο πάνω από τον κατώτατο μισθό. Σε πολλά παραρτήματα έχουν ήδη πραγματοποιηθεί απεργίες και διαμαρτυρίες, απαιτώντας βιώσιμους μισθούς. Στην Ευρώπη, όπου ο κατώτατος μισθός είναι $12, οι καταναλωτές πληρώνουν λίγα σεντς περισσότερα από όσο στην Αμερική, για το ίδιο ακριβός προϊόν, ενώ τα κέρδη των καταστημάτων στην Ευρώπη έχουν μεγαλύτερα κέρδη **.

    Όπως είναι φυσικό, η McDonald αρνείται να διαπραγματευτεί ψηλότερους μισθούς στους χαμηλότερα αμειβόμενους εργάτες παρά τις πιέσεις που δέχεται από ομάδες εργασιακών δικαιωμάτων. Αντίθετα η ιστοσελίδα της εταιρίας προσφέρει ακόμα μια χρήσιμη συμβουλή στους ανθρώπους που αγχώνονται για τους πενιχρούς μισθούς τους και εισηγείται να ‘’κόψουν τα παράπονα’’ γιατί ‘’ τα επίπεδα των ορμονών που ευθύνονται για το άγχος αυξάνονται κατά 15% μετά από 10 λεπτά γκρίνιας’’.

    *κουπόνια που εκδίδονται από την κυβέρνηση για τα άτομα με χαμηλό εισόδημα, ανταλλάξιμα με τρόφιμα.

    ** δεν είναι σε καμμία περίπτωση θέμα καλύτερης διαχείρισης με αποδοτικότητα για κέρδος. Είναι απλά για να δείξει το πόσο άγρια εκμεταλλευόμενοι είναι οι χαμηλά αμειβόμενοι εργάτες στην Αμερική.

    http://agkarra.com/mcdonalds-%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AD%CF%82-%CF%85%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%B3%CE%B9/

    ΑπάντησηΔιαγραφή