Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2013

Εμποροϋπάλληλοι: Απεργία ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας

Κυριακή αργία και σύμβαση, αιχμή της απεργίας
Μιλάει στον «Ριζοσπάστη» η Ντίνα Γκογκάκη, γραμματέας του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας

-- Τι σημαίνει για τους εμποροϋπάλληλους η κατάργηση της αργίας της Κυριακής;

-- Το καλοκαίρι, η κυβέρνηση (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ) ψήφισε νόμο που καταργεί την Κυριακή αργία επικαλούμενη λόγους «εκσυγχρονισμού» και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της αγοράς, «ζωντάνεμα» των αστικών κέντρων των πόλεων, νέες θέσεις εργασίας, επιχειρήματα που η ίδια η πραγματικότητα τα έχει διαψεύσει. Σήμερα μπαίνει σε εφαρμογή ο συγκεκριμένος νόμος, με άνοιγμα όλων των καταστημάτων 7 Κυριακές το χρόνο.

Η αλήθεια είναι μία: Η κυβέρνηση σήμερα ικανοποιεί τη βασική επιδίωξη και αίτημα των μεγαλεμπόρων εδώ και πολλά χρόνια για λειτουργία των καταστημάτων 7 ημέρες την εβδομάδα, 24 ώρες την ημέρα. Θέλουν να ξεμπερδεύουν με αυτό που οι αγώνες της εργατικής τάξης κατοχύρωσαν έναν αιώνα πριν, το 1910, το δικαίωμα για ανάπαυση την Κυριακή.


Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά αντεργατικών μέτρων που εφαρμόζονται στον κλάδο, όπως ατομικές συμβάσεις, εκ περιτροπής εργασία, 3ωρα-4ωρα με μισθούς πείνας των 300 ευρώ. Ερχεται να προστεθεί επίσης σε μια διαμορφωμένη κατάσταση, που οδηγεί καθημερινά στην εξαθλίωση εκατοντάδες εμποροϋπαλλήλους. Η απληρωσιά, η εντατικοποίηση της δουλειάς, η ανεργία είναι ο καθημερινός μας εφιάλτης.

Για τους εμποροϋπάλληλους, κατάργηση της Κυριακής αργίας σημαίνει:

Πρώτα από όλα χειροτέρευση της θέσης τους, καθώς θα συνδυαστεί η ευελιξία στο ωράριο που ήδη υπάρχει, με ένα ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων πλήρως απελευθερωμένο, δουλειά ήλιο με ήλιο, 7 μέρες την εβδομάδα για όσες ώρες ή μέρες θέλει ο εργοδότης.

Παραπέρα χτύπημα της μητρότητας, καθώς στο εμπόριο εργάζονται κυρίως γυναίκες που επιφορτίζονται με τα επιπλέον βάρη της οικογενειακής ζωής, της ανατροφής και φροντίδας των μελών της οικογένειας και του σπιτιού. Οι εργαζόμενες γυναίκες περιμένουν μια μέρα την εβδομάδα να φροντίσουν το σπίτι, να δουν τα παιδιά τους πριν ξεκινήσει ο Γολγοθάς της επόμενης εβδομάδας.

Επιπλέον άνεργοι από το άνοιγμα των καταστημάτων και τις Κυριακές. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι μικροί έμποροι, μη μπορώντας να αντεπεξέλθουν στα δυσβάσταχτα έξοδα και τον ανταγωνισμό με τα πολυκαταστήματα, θα οδηγηθούν στο λουκέτο, απολύοντας και εργαζόμενους.

-- Τι συνέπειες θα έχει το μέτρο συνολικά για τους εργαζόμενους;

-- Η κατάργηση της Κυριακής αργίας στο εμπόριο είναι ο προπομπός της πλήρους απελευθέρωσης και κατάργησης της κυριακάτικης αργίας παντού. Θα ακολουθήσουν οι μεγάλες επιχειρήσεις στις υπηρεσίες, στις τράπεζες, τις μεταφορές, τη βιομηχανία και σε ένα κομμάτι του Δημοσίου. Καταλαβαίνετε ότι κάτι τέτοιο θα διαλύσει την εργατική λαϊκή οικογένεια, θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο τα νέα ζευγάρια στη δημιουργία οικογένειας που δε θα έχουν χρόνο ούτε να βρίσκονται.

Τεράστιες οι ευθύνες του εργοδοτικού συνδικαλισμού

-- Πώς κρίνετε τη στάση συνδικαλιστών και πλειοψηφιών στα σωματεία (π.χ. ΑΤΤΙΚΑ) που πήραν απόφαση να μην απεργήσουν σήμερα;

-- Σίγουρα δεν πέφτουμε από τα σύννεφα. Η πλειοψηφία του επιχειρησιακού σωματείου του ΑΤΤΙΚΑ συνεδρίασε μετά από πιέσεις της εκλεγμένης με τη ΔΑΣ συνδικαλίστριας στο χώρο και αποφάσισε ότι δε χρειάζεται να παρθεί απόφαση για απεργία, πετώντας το μπαλάκι σε καταναλωτές και εργαζόμενους, αβαντάροντας και με αυτήν την απόφαση την εργοδοσία.

Υπάρχουν και μια σειρά άλλα επιχειρησιακά σωματεία, όπως σε ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ, ΒΕΡΟΠΟΥΛΟΣ, που εκπροσωπούν χιλιάδες εμποροϋπαλλήλους και δεν μπήκαν καν στον κόπο να συνεδριάσουν τα ΔΣ τους, να καλέσουν Γενική Συνέλευση εργαζομένων για να αποφασίσουν οι ίδιοι τι θέλουν να κάνουν. Δεν έβγαλαν καν μια ανακοίνωση...

Είναι αυτά τα σωματεία, που σε συνεργασία με την πλειοψηφία της ΟΙΥΕ (ΠΑΣΚΕ - «Αυτόνομη Παρέμβαση» - ΔΑΚΕ) έχουν βάλει πλάτη να περάσουν σειρά αντεργατικών μέτρων στον κλάδο. Στο ΑΤΤΙΚΑ, για παράδειγμα, έχουν καθημερινά απολύσεις, υπογραφή ατομικών συμβάσεων, απληρωσιά, εντατικοποίηση και μια πλειοψηφία του σωματείου στο χώρο που δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Στο ΒΕΡΟΠΟΥΛΟ οι εμποροϋπάλληλοι είναι απλήρωτοι, έχουν δεχτεί μείωση στους μισθούς τους 12% με την υπογραφή του επιχειρησιακού σωματείου. Στο ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟ έχουμε 4ωρα, αξιοποίηση των προγραμμάτων ΕΣΠΑ. Καταλαβαίνετε ότι με τέτοια σωματεία, η εργοδοσία τρίβει τα χέρια της. Εχουν συσταθεί για να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των μεγαλοεργοδοτών και όχι των εργαζόμενων του κλάδου. Μαζί με την πλειοψηφία της ΟΙΥΕ έχουν τεράστιες ευθύνες για την κατάσταση που επικρατεί στο εμπόριο.

Μην ξεχνάμε ότι η πλειοψηφία της ΟΙΥΕ, το 2012 υπέγραψε σύμβαση με μείωση 6,7% στη λογική «να διασωθεί» ο θεσμός. Στην πραγματικότητα, οι μισθοί μειώθηκαν ως και 40%. Για τη νέα σύμβαση του εμπορίου, η πρότασή τους είναι να παγώσουν τους ήδη μειωμένους μισθούς. Με τον τρόπο αυτό ενθαρρύνουν τη μεγαλοεργοδοσία, που επαναφέρει την απαίτηση για παραπέρα μείωση στους μισθούς κατά 13%, απειλώντας με ατομικές συμβάσεις.

Η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας έχει βάλει φαρδιά πλατιά την υπογραφή της στην απελευθέρωση του ωραρίου από το 1997, αφήνοντας έρμαιο τους εμποροϋπαλλήλους στις ορέξεις των εργοδοτών. Το γεγονός ότι σήμερα έχει κηρύξει απεργία και τα συνδικαλιστικά της στελέχη βγάζουν επαναστατικές κορόνες, δε σημαίνει απολύτως τίποτα. Δεν έχουν κουνήσει ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι για την οργάνωση αυτής της απεργίας.

Τα σωματεία που ανέφερα παραπάνω, είναι σωματεία που καθορίζουν την πλειοψηφία της διοίκησης της ΟΙΥΕ καθοδηγούνται από αυτή, είναι σωματεία εργοδοτικά. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Να μπουν γερές βάσεις σε κάθε εργασιακό χώρο

-- Με τι αιτήματα συμμετέχει ο Σύλλογος στη σημερινή απεργία και πώς οργανώνει τη συνέχεια;

-- Η απεργία για την υπεράσπιση της Κυριακής αργίας εντάσσεται στη συνδικαλιστική μάχη για την υπογραφή κλαδικής σύμβασης με κατώτερο μισθό 918 ευρώ, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους, δωρεάν Υγεία - Παιδεία - Πρόνοια, απαλλαγή από τη φοροληστεία των λαϊκών οικογενειών.

Επιδιώκουμε τόσο με τις σημερινές απεργιακές κινητοποιήσεις, όσο και στις 6 Νοέμβρη, να μπουν γερές βάσεις μέσα σε κάθε εργασιακό χώρο για τη συνέχεια της πάλης μας. Να μπει νέος κόσμος στον αγώνα, να μαζικοποιηθούν τα σωματεία, τα ταξικά σωματεία που παλεύουν με τη γραμμή του ΠΑΜΕ.

Πιο συγκεκριμένα διεκδικούμε:

Υποχρεωτική αργία για όλες τις Κυριακές του χρόνου, για όλα τα καταστήματα.

Επαναφορά της κλαδικής σύμβασης στα 918 ευρώ.

Μόνιμη σταθερή δουλειά, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Να καταργηθούν όλες οι ελαστικές μορφές εργασίας, όλοι οι εργαζόμενοι με σύμβαση αορίστου χρόνου και 40ωρο - 8ωρο - 5ήμερο.

Να αυξηθούν τα επιδόματα ανεργίας, να απλοποιηθούν οι διαδικασίες και να δίνονται σε όλους τους ανέργους χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Ολοι οι άνεργοι να έχουν δωρεάν ιατρική νοσηλευτική και φαρμακευτική φροντίδα, δωρεάν μεταφορές.

Ουσιαστικά μέτρα προστασίας της μητρότητας, επαναφορά του επιδόματος τοκετού για όλες τις γυναίκες.

Είναι επιτακτική ανάγκη σήμερα και ευθύνη για κάθε εργαζόμενο να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα. Να πιστέψουμε στη δύναμή μας και το δίκαιο αγώνα μας.

Συμμαχία με τους εργαζόμενους για να επιβιώσουμε
Συζήτηση με τον Θανάση Καλαμπαλίκη, πρόεδρο της Ενωσης ΕΒΕ Αγ. Δημητρίου

-- Ποια είναι τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι αυτοαπασχολούμενοι και μικροί ΕΒΕ; Τι θα σημάνει η κατάργηση της Κυριακής Αργίας;

-- Οι μικροί αυτοαπασχολούμενοι έχουν ζήσει στο πετσί τους τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Από την πρώτη στιγμή της εκδήλωσής της, επιδεινώθηκε ραγδαία το βιοτικό επίπεδο χιλιάδων βιοτεχνών, εμπόρων, επαγγελματιών. Χιλιάδες λουκέτα για τους αυτοαπασχολούμενους, με αρκετούς να περνάνε απότομα και βίαια στην ανεργία. Χρέη σε εφορία, ΟΑΕΕ, τράπεζες, προμηθευτές, αφορούν τη μεγάλη πλειοψηφία.

Σήμερα έρχονται να προστεθούν η άγρια φορολογία από το πρώτο ευρώ, με 26%, οι μισθοί των 500 ευρώ για όσους ακόμα δουλεύουν, τα χαράτσια, ξανά και ξανά, οι απειλές και η τρομοκρατία ότι θα μας βγάζουν στο δρόμο, θα μας πάρουν το σπίτι και θα μας στείλουν φυλακή.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο έρχεται να προστεθεί ο νέος νόμος για την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Με τη σταδιακή γενίκευση των ανοιχτών μαγαζιών την Κυριακή, πέρα από τη φυσική εξόντωσή μας (θέλουν να δουλεύουμε 7 μέρες τη βδομάδα, 10 ώρες τη μέρα), θα αυξηθεί και το λειτουργικό κόστος. Το μέτρο είναι ό,τι πρέπει για τα μεγάλα πολυκαταστήματα, τις εμπορικές αλυσίδες που θα διευκολυνθούν να συγκεντρώσουν ακόμα περισσότερο κομμάτι από τη πίτα της αγοράς.

-- Τι στάση κρατάει η ΓΣΕΒΕΕ και η ΕΣΕΕ απέναντι στα σχέδια της κυβέρνησης - Τοπικής Διοίκησης για κατάργηση της κυριακάτικης αργίας;

-- Η ΓΣΕΒΕ και η ΕΣΕΕ δεν είναι χτεσινές. Χρόνια τώρα αποκοίμιζαν τους αυτοαπασχολούμενους και τους μικρομεσαίους ότι οι πολιτικές της ΕΕ, για άνοιγμα των αγορών, για ανταγωνιστικότητα, θα τους «άνοιγαν τις δουλειές». Επιβεβαιώθηκε το αντίθετο. Σε όλη αυτή την πορεία, που σταδιακά και ιδιαίτερα μπροστά στην κρίση, αυξάνονταν η ανάγκη υπεράσπισης των δικαιωμάτων και της δουλειάς για τους μικρούς αυτοαπασχολούμενους, έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να μην αναπτυχθούν αγώνες.

Εχουν από κοινού μεγάλη ευθύνη για τον ευνουχισμό του συνδικαλιστικού κινήματος των αυτοαπασχολούμενων. Για το γεγονός ότι χιλιάδες μικροί αυτοαπασχολούμενοι βρέθηκαν απροετοίμαστοι για τη σημερινή κατάσταση. Ακόμα και τώρα, η ΕΣΕΕ καλεί τους μικρέμπορους να ανοίξουν τα μαγαζιά τους Κυριακή και να μη λάβουν υπόψη τις δεκάδες αποφάσεις τοπικών εμπορικών συλλόγων και ενώσεων, που καλούν για κλειστά μαγαζιά, για μαζική καταδίκη του νόμου.

Ούτε ένας εμπορικός σύλλογος, από ό,τι γνωρίζω, δεν έχει συμφωνήσει με το νόμο. Γι' αυτό και από όλες τις πλευρές ξεπροβάλλει η ανάγκη αλλαγής συσχετισμών δύναμης στο συνδικαλιστικό κίνημα, η ενίσχυση των δυνάμεων που στηρίζουν τη γραμμή της ΠΑΣΕΒΕ.

Πάλη σε ενιαίο μέτωπο

-- Γιατί λέτε ότι χρειάζεται ενιαίο μέτωπο και συμμαχία με την εργατική τάξη για να αποκρουστεί η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας;

-- Λέμε ότι χρειάζεται συνολικά ενιαίο μέτωπο και συμμαχία με τους εργαζόμενους για να αποκρουστεί συνολικά η επίθεση που έχει εξαπολυθεί από την κυβέρνηση, την ΕΕ, την τρόικα, τους επιχειρηματικούς ομίλους. Είναι κοινές οι ανάγκες των εργαζομένων και του μικρού ΕΒΕ, για μόνιμη σταθερή δουλειά με δικαιώματα, για ζωή με αξιοπρέπεια, για δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους, δωρεάν Παιδεία για όλους, ελεύθερο δημιουργικό χρόνο για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Είναι κοινά και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η πλειοψηφία του λαού από αυτή την επίθεση. Εδώ εντάσσεται και η ανάγκη της συμπόρευσης του μικρού μαγαζάτορα με τον εμποροϋπάλληλο, για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας. Αν περάσει στα εμπορικά, μετά έρχονται και άλλοι κλάδοι της οικονομίας. Στις περιοχές που τα καταστήματα είναι ανοιχτά τις Κυριακές, δεν έχει δημιουργηθεί ούτε μια θέση εργασίας. Οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν απολύσει εκατοντάδες εμποροϋπαλλήλους, δεν έχουν πάρει καινούριους, ξεπατώνουν στη δουλειά αυτούς που εργάζονται, δουλεύουν περισσότερες ώρες και δεν τις πληρώνονται. Τα μικρά μαγαζιά εξακολουθούν να «βαράνε μύγες» ή να κλείνουν.

Το άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή θα οδηγήσει στο πιο γρήγορο κλείσιμο των μικρών μαγαζιών, στέλνοντας στην ανεργία χιλιάδες μικρούς εμπόρους, αλλά και εργαζόμενους. Είναι κοροϊδία τα επιχειρήματα της κυβέρνησης και της ΕΣΕΕ ότι θα αυξηθούν οι θέσεις εργασίας. Οτι ο εργαζόμενος, ο αυτοαπασχολούμενος, ο καταναλωτής δεν έχει χρόνο να ψωνίσει. Χρήματα δεν περισσεύουν ούτε για να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες.

Οσοι μικροί έμποροι, αυτοαπασχολούμενοι ανοίξουν τα μαγαζιά τους, θα δουν το κόστος λειτουργίας τους να αυξάνεται, τα μαγαζιά τους άδεια, μιας και οι «καταναλωτές» έχουν στερέψει από λεφτά, και όσοι από αυτούς βγουν θα κατευθυνθούν κυρίως στα πολυκαταστήματα που έχουν περισσότερες δυνατότητες συνδυάζοντας και μια σειρά από άλλες παροχές. Ο νόμος για την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας χρειάζεται να καταργηθεί στην πράξη, οργανώνοντας και οι εμποροϋπάλληλοι και οι μικροί έμποροι τη δουλειά μας στα σωματεία μας, απαντώντας, αγωνιστικά, επιθετικά στην άγρια επίθεση που μας εξαπολύουν, στο σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν.

1 σχόλιο:

  1. Κάποιοι (μεταξύ αυτών και ο νεοορθόδοξος φιλόσοφος κ. Γανναράς) κατηγορούν τους κομμουνιστές για χυδαίο υλισμό, ότι ασχολούνται με τα πεζά θέματα των μισθών, των συντάξεων, των τιμών και όχι με την πνευματική καλλιέργεια.
    Το θέμα της κυριακάτικης αργίας, και η στάση του ταξικού κινήματος, ξεγυμνώνει αυτές τις απόψεις.
    Η πνευματική καλλιέργεια και γενικά η οποιαδήποτε έκφανση της ζωής πάνω από το επίπεδο της απλής επιβίωσης, δεν μπορεί να γίνει στο χρόνο που ο εργαζόμενος είναι εξάρτημα της μηχανής παραγωγής και πραγματοποίησης υπεραξίας.
    Φαίνεται ότι ο θεός του Κεφάλαιου είναι πολύ πιό ισχυρός και απόλυτος ακόμα και από τον αιμοσταγή Θεό της παλαιάς διαθήκης. Ο δεύτερος ζητούσε μία μέρα την εβδομάδα αφιερωμένη σε αυτόν, ο πρώτος δεν θα άφηνε ούτε μία ώρα, άν μπορούσε.

    ημιάγριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή