Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

Τι έμαθα για τον Στάλιν διαβάζοντας ριζοσπάστες αριστερούς

Ο Στάλιν...

(αρνητικά)

... φταίει για τον Σταύρο Ψυχάρη

...στηρίζει Αντώνη Σαμαρά

...είναι η ψυχή του σύγχρονου παγκόσμιου καπιταλισμού

...ελέγχει το Mega

...είναι μνημονιακός

...αποτελεί ύβρις [sic]

...φιμώνει την "Αυγή"

(θετικά)

...συμφωνεί με τις επισκέψεις Τσίπρα στις ΗΠΑ

25 σχόλια:

  1. χμ, ξεχασες κατι αγαπητε Αντωνη οτι ηταν κρεατοφαγος, αρα εχθρος των αρνιων, των κατσικιων και των βοδιων(καθε συνειρμοος με σημερινους "αριστερους" δεν επιτρεπεται). επισης οταν ξυπνουσε το πρωι δεν φορουσε τις παντοφλες του επειδη πιστευε οτι ο καλος Μπολσεβικος ειναι ο ξυπολυτος μπολσεβικος!!!

    Ταξικος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χαχαχα
    συμφωνεί με τις επισκέψεις Τσίπρα στις ΗΠΑ !!!

    Αυτός ο Στάλιν από ατσάλι έγινε λάστιχο πια.

    (το έχεις ξαναβάλει)
    http://www.dailymotion.com/video/x2skge_charlie-chaplin-boxing-from-city-li_fun

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς φταίει για όσα έκανε και για όσα κατασκεύασε, με την θεωρία του για την εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού σε μια μόνη χώρα. Και αυτό που έκανε ήταν το να στερεώσει την εξουσία της σοβιετικής γραφειοκρατίας, επανεισάγοντας έναν ρεφορμιστικό εθνικισμό, ως κυρίαρχο πολιτικοϊδεολογικό μόρφωμα, το οποίο απετέλεσε την ιδεολογική πλατφόρμα, πάνω στην οποία στηρίχθηκε η εξουσία αυτής της γραφειοκρατίας.

    Το γεγονός ότι έτσι εισήγαγε και τις συνθήκες διάλυσης του κομμουνιστικού κινήματος και της επανεισαγωγής της κλασικής καπιταλιστικής τάξης πραγμάτων, στην "Ε.Σ.Σ.Δ." είναι κάτι που διέλαθε της προσοχής και του ιδίου και των επιγόνων του, καθώς και των σύγχρονων διεκδικητών της πολιτικοϊδεολογικής του κληρονομιάς ( http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/10/stalin-kai-trajko-kostov.html ).

    Ας πρόσεχε και ας πρόσεχαν. Και καλόν είναι οι σύγχρονοι να το προσέξουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλό είναι να διαβάζουμε και κανένα βιβλίο πριν μοιράσουμε στους άλλους αφειδώς την αποψάρα μας...μπορεί και να αποφύγουμε να εκτεθούμε:

      "Ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς φταίει για όσα έκανε και για όσα κατασκεύασε, με την θεωρία του για την εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού σε μια μόνη χώρα"

      "Στην τελευταία περίοδο της πολιτικής του ζωής, ο Λένιν συμπέρανε πως, εφόσον χρησιμοποιούσαν γη και μέσα παραγωγής τα οποία κατείχε το προλεταριακό κράτος, οι αγροτικές κο-οπερατίβες ήταν σοσιαλιστικής φύσης. Συνεπώς, έφτασε στο να παραδεχτεί, εμμέσως πλην σαφώς, την εφαρμοσιμότητα της ιδέας του για το εφικτό του σοσιαλισμού σε μια χώρα για μια υπανάπτυκτη χώρα όπως η Ρωσία."

      "Και αυτό που έκανε ήταν το να στερεώσει την εξουσία της σοβιετικής γραφειοκρατίας, επανεισάγοντας έναν ρεφορμιστικό εθνικισμό"

      "Ο Στάλιν συμπέρανε:
      Κάτω από τις συνθήκες της συντήρησης του καπιταλισμού στις άλλες χώρες, η νίκη του σοσιαλισμού σε μια χώρα είναι εντελώς εφικτή και πιθανή -- ακόμα κι αν αυτή η χώρα είναι λιγότερο αναπτυγμένη καπιταλιστικά και αυτές [οι άλλες] χώρες είναι πιο αναπτυγμένες καπιταλιστικά...Είναι αυτονόητο ότι για να επιτευχθεί η πλήρης νίκη του σοσιαλισμού, για να υπάρχει πλήρης εξασφάλιση απ' την αποκατάσταση της παλιάς τάξης, είναι απαραίτητες οι συνδυασμένες προσπάθειες των προλεταρίων πολλών χωρών."
      http://leninreloaded.blogspot.com/2013/09/eric-van-ree.html

      Διαγραφή
    2. "Τον Απρίλη του 1925, το ζήτημα τέθηκε προς συζήτηση στο 14ο συνέδριο του κόμματος. Στις συναντήσεις του Πολιτμπιρό που προηγήθηκαν, διαφάνηκε πως οι ηγέτες που είχαν από κοινού στοχεύσει να καταστρέψουν το όνομα του Τρότσκι δεν συμφωνούσαν απόλυτα για το ζήτημα. Σύμφωνα με την αναφορά του Μπουχάριν, οι Κάμενεφ και Ζινόβιεφ υπεράσπισαν τη θέση ότι "δεν μπορούμε να ολοκληρώσουμε την οικοδόμηση του σοσιαλισμού εξαιτίας της τεχνολογικής μας υπανάπτυξης." Με άλλα λόγια, κι αυτοί υπεράσπισαν την πλέον κοινή οπτική που είχε ο Λένιν μεταξύ του 1917 και του 1922, ότι δηλαδή κάποιου είδους σοσιαλισμός μπορούσε να οικοδομηθεί σε μια απομονωμένη Ρωσία, αλλά ότι θα παρέμενε ελειμματικός. Όμως αυτό δεν ικανοποιούσε πλέον τους Στάλιν και Μπουχάριν. Στο συνέδριο, η θέση για τον σοσιαλισμό σε μια χώρα διατυπώθηκε ως εξής:
      η παρουσία δύο άμεσα αντιφατικών κοινωνικών συστημάτων παράγει μια μόνιμη απειλή καπιταλιστικού αποκλεισμού, ή άλλες μορφές οικονομικής πίεσης, ένοπλης παρέμβασης, παλινόρθωσης. Η μοναδική εγγύηση για την τελική νίκη του σοσιαλισμού, δηλαδή εγγύηση ενάντια στην παλινόρθωση, είναι συνεπώς η νικηφόρα σοσιαλιστική επανάσταση σε πολλές χώρες. Απ' αυτό δεν συνάγεται καθόλου ότι είναι αδύνατη η οικοδόμηση μιας πλήρους σοσιαλισιτκής κοινωνίας σε μια υπανάπτυκτη χώρα όπως η Ρωσία χωρίς "κρατική υποστήριξη" (Τρότσκι) των τεχνολογικά και οικονομικά αναπτυγμένων χωρών."

      "Αρχικά, ούτε ο Ζινόβιεφ ούτε ο Τρότσκι δεν διέψευσαν τα συμπεράσματα του συνεδρίου του κόμματος. Όμως τον Σεπτέμβρη του 1925, ο πρώτος άνοιξε πυρ στο βιβλίο του Λενινισμός. Η βασική θέση του βιβλίου ήταν αντιφατική. Ο συγγραφέας επέμενε ότι ο σοσιαλισμός σε μια χώρα είναι πραγματική πιθανότητα. Σε κάθε περίπτωση, "ένα μεγάλο ποσοστό του σοσιαλισμού" μπορούσε να συντηρηθεί σε μια απομονωμένη Ρωσία. Αλλά ταυτόχρονα, ο Ζινόβιεφ έλεγε ότι μόνο μια σοσιαλιστική επανάσταση σε πολλές χώρες θα μπορούσε να αποτρέψει την "παλινόρθωση των αστικών σχέσεων" στη Ρωσία."

      "η πραγματική διαίρεση δεν ήταν μεταξύ του Στάλιν και του Μπουχάριν από τη μία και του Τρότσκι, του Ζινόβιεφ και του Κάμενεφ από την άλλη. Μάλλον, όλοι οι "παλιοί μπολσεβίκοι" --ο Στάλιν, ο Μπουχάριν, ο Ζινόβιεφ και ο Κάμενεφ-- ακολούθησαν το δρόμο του Λένιν και αναγνώρισαν, λιγότερο ή περισσότερο, τη δυνατότητα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού σε μία χώρα. Οι διαφορές μεταξύ τους είναι ήσσονος σημασίας. Μόνο ο Τρότσκι επέμεινε στην ιδέα ότι η καπιταλιστική παλινόρθωση στη Σοβιετική Ρωσία ήταν αναπόφευκτη αν δεν έσωζε τη χώρα μια παγκόσμια επανάσταση."

      Διαγραφή

    3. "Στα τέλη της δεκατίας του 1930, ο Στάλιν όξυνε ορισμένες διαστάσεις της θεωρίας του. Σε αδημοσίευτη ομιλία του σε συνέδριο "προπαγανδιστών" τον Οκτώβρη του 1938, παραπονέθηκε ότι όχι απλώς αγνοούνταν η ιδέα ότι ο σοσιαλισμός σε μια χώρα είναι εφικτός, αλλά και [παρατήρησε] ότι η ταυτόχρονη νίκη του σοσιαλισμού σε όλες τις χώρες είναι ανέφικτη. Αυτή τη φορά, άσκησε κριτική στον Ένγκελς ονομαστικά και πρόσθεσε: "Αυτό ήταν αδύνατο πριν και παραμένει αδύνατο σήμερα.""

      "Τον Ιούνη του 1948, το δεύτερο συνέδριο της Κομινφόρμ συζήτησε την υποτιθέμενη αποστασία των γιουγκοσλάβων κομμουνιστών. Ο Τίτο και οι σύντροφοί του κατηγορήθηκαν ότι πρόδωσαν τον "προλεταριακό διεθνισμό", δηλαδή την "στρατευμένη συνεργασία των λαών με ηγέτη τη μεγάλη χώρα του σοσιαλισμού." Ο γιουγκοσλαβικός ισχυρισμός ότι μπορούσαν να τα καταφέρουν "με τις δικές τους δυνάμεις" απορρίφθηκε ως αστική εθνικιστική ψευδαίσθηση. Ο ιταλός ηγέτης Τολιάτι εξήγησε ότι
      η εξέλιξη στο δρόμο προς τον σοσιαλισμό θα ήταν αδύνατη αν αυτές οι χώρες ήταν απομονωμένες, αν η στενή συνεργασία των χωρών αυτών με τη χώρα του σοσιαλισμού εξέλιπε...οι μαρξιστές απαντούν θετικά στο ερώτημα για το εφικτό μιας γρήγορης ανάπτυξης του σοσιαλισμού ακόμα και σε υπανάπτυκτες ώρες. Ο Λένιν και ο Στάλιν μιλούν για αυτή τη δυνατότητα, αλλά μια απαραίτητη προϋπόθεση αυτής της ανάπτυξης είναι η αδιάσπαστη σύνδεση με αυτή τη χώρα όπου ο σοσιαλισμός είναι ήδη νικηφόρος. "

      "Όταν ο Στάλιν άντλησε τα συμπεράσματά του τη δεκαετία του 1920, δεν παρουσίασε τον απομονωμένο σοσιαλισμό ως επιθυμητή επιλογή αλλά απλώς ως δυνατότητα. Ο ίδιος προτιμούσε μια κατάσταση όπου η Ρωσία δεν θα ήταν αναγκασμένη να είναι "μια ανεξάρτητη οικονομική οντότητα" αλλά θα δημιουργούσε ένα κοινό σοσιαλιστικό οικονομικό χώρο με μια επαναστατική Γερμανία και Γαλλία. Η οικονομική αυτάρκεια ήταν κάτι που επιβλήθηκε στη Ρωσία."
      http://leninreloaded.blogspot.com/2013/09/eric-van-ree_2.html

      Διαγραφή
    4. 'Το γεγονός ότι έτσι εισήγαγε και τις συνθήκες διάλυσης του κομμουνιστικού κινήματος και της επανεισαγωγής της κλασικής καπιταλιστικής τάξης πραγμάτων, στην "Ε.Σ.Σ.Δ." είναι κάτι που διέλαθε της προσοχής και του ιδίου και των επιγόνων του, καθώς και των σύγχρονων διεκδικητών της πολιτικοϊδεολογικής του κληρονομιάς"

      "Ο Τρότσκι ισχυρίστηκε πως η λογική του "σοσιαλισμού σε μια χώρα" ανάγκασε τον Στάλιν να προδώσει την παγκόσμια επανάσταση. Αν ο σοσιαλισμός μπορούσε να απειληθεί μόνο με την εξωτερική επέμβαση, τότε η σοβιετική εξωτερική πολιτική μπορούσε να περιοριστεί στην πρόληψη της επέμβασης, στόχος που μπορούσε καλύτερα να επιτευχθεί σε συνεργασία με τον αστικό κόσμο. Όμως ο Robert Tucker έχει ισχυριστεί πως όσο διατηρούνταν η "καπιταλιστική περικύκλωση" παρέμενε και ο κίνδυνος επέμβασης. Συνεπώς, η αναγνώριση της δυνατότητας ενός απομονωμένου σοσιαλισμού δεν καθιστούσε την παγκόσμια επανάσταση περιττή. Σύμφωνα με τον Tucker, ο Στάλιν ακολουθούσε τη γραμμή "Προς την επανάσταση μέσω του πολέμου." Η παγκόσμια επανάσταση σήμαινε να στέλνεις τον Κόκκινο Στρατό στις χώρες που βρισκόντουσαν γύρω από την ΕΣΣΔ ώστε να χτίσεις ένα προστατευτικό φράγμα ενάντια στην εξωτερική επέμβαση. Για να δημιουργηθούν οι καλύτερες συνθήκες για να επέμβει η ίδια η ΕΣΣΔ, ο Στάλιν ήλπιζε να διευκολύνει το ξέσπασμα πολέμου ανάμεσα στις καπιταλιστικές δυνάμεις."

      Διαγραφή
    5. "Ο Στάλιν δεν εξήγησε ποτέ αναλυτικά πόσο μακριά πρέπει να φτάσει η επαναστατική διαδικασία ώστε να καταστήσει τη νίκη του σοσιαλισμού στη Σοβιετική Ρωσία "τελική." Αλλά έδωσε κάποιες ενδείξεις. Το 1924, για παράδειγμα, έγραψε πως ανέμενε να ιδρυθούν διάφορα "επίκεντρα του σοσιαλισμού σε διαφορετικές Σοβιετικές χώρες, κι ένα σύστημα από τέτοια επίκεντρα σε όλο τον κόσμο." Αυτό παρέπεμπε στην ανάδυση νέων σοσιαλιστικών κέντρων, συγκρίσιμων σε ισχύ και σημασία με τη Σοβιετική Ρωσία. Σε κάθε περίπτωση, η παγκόσμια επανάσταση απαιτούσε νίκη στις "βασικές" χώρες του καπιταλισμού. Το 1926, ο Στάλιν είπε πως η νίκη του σοσιαλισμού στη Ρωσία δεν ήταν "αυτοσκοπός", γιατί ο σοσιαλισμός μπορούσε να αποδειχθεί τελικά νικηφόρος μόνο αν η υφιστάμενη καπιταλιστική περικύκλωση αντικαθίστατο από μια "σοσιαλιστική περικύκλωση." Δεν επεξήγησε τι θα σήμαινε αυτό, αλλά το 1930 εξήγησε πως η καπιταλιστική περικύκλωση δεν αποτελούσε απλά μια γεωγραφική έννοια αλλά συνίστατο στο γεγονός πως η ΕΣΣΔ ήταν περικυκλωμένη από εχθρικά κράτη που μπορούσαν να την αποκλείσουν οικονομικά και να οργανώσουν στρατιωτική επέμβαση. Αυτό θα σήμαινε ότι αντίστροφα, ο σοσιαλιστικός κόσμος έπρεπε να γίνει αρκετά ισχυρός ώστε να μπορεί να συνθλίψει τον καπιταλιστικό κόσμο με οικονομικά και στρατιωτικά μέσα."

      "Ο "σοσιαλισμός σε μια χώρα" καθιστούσε την παγκόσμια επανάσταση λιγότερο επείγουσα· όχι όμως περιττή. Η εξωτερική πολιτική του Στάλιν είχε τρεις κατευθύνσεις. Ο πρώτος και βασικός της στόχος ήταν η συντήρηση του Σοβιετικού κράτους και η αποτροπή της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας εναντίον του. Αυτός ο στόχος της ειρηνικής συνύπαρξης με τις καπιταλιστικές δυνάμεις συμπληρωνόταν με έναν δεύτερο -- το να στραφούν οι ιμπεριαλιστές ο ένας ενάντια στον άλλο και να εμπλακούν σε έναν αδελφοκτόνο πόλεμο. Αυτό θα δημιουργούσε ευκαιρίες για Σοβιετική στρατιωτική επέμβαση, ώστε να δημιουργηθεί ή να επεκταθεί μια προστατευτική περίμετρος γύρω απ' τη Ρωσία. Η Σοβιετική στρατιωτική επέκταση δεν έπρεπε ποτέ να αναζητείται όταν οι ιμπεριαλιστές είχαν ειρήνη μεταξύ τους, γιατί αυτό θα δημιουργούσε ενωμένο μέτωπο κατά της Ρωσίας, πράγμα που ήταν πρωταρχικός στόχος του Στάλιν να αποτρέψει. Ο τρίτος στόχος ήταν να βοηθηθούν τα κομμουνιστικά κόμματα άλλων χωρών να κάνουν τις επαναστάσεις τους. Πάλι όμως, αυτός θεωρούνταν νόμιμος στόχος μόνο εφόσον δεν προκαλούσε τους ιμπεριαλιστές ενάντια στην Σοβιετική Ένωση και εφόσον δεν παρεμπόδιζε τη Σοβιετική ηγεμονία στις γειτονικές της χώρες."
      http://leninreloaded.blogspot.com/2013/09/eric-van-ree_1713.html

      Ο πολύς ο Λέων... http://leninreloaded.blogspot.com/search/label/Deutscher

      Διαγραφή
    6. Το τι προτιμούσε και το τί δεν προτιμούσε, λίγη σημασία έχει. Σημασία έχει το τί έπραξε. Και αυτό που έπραξε ουδεμία σχέση έχει με αυτό που ο ίδιος νόμισε ότι πράττει. Στην ζωή όλοι μας πράττουμε πολλά και αυτά που νομίζουμε ότι πράττουμε, τελικά, πολλές φορές (τις περισσότερες) είναι άλλα, από όσα έχουμε κάνει.

      Και αυτά που έκανε ο Στάλιν δεν μπορούν να κριθούν από αυτά που είπε ότι, ή έγραψε ότι, ή νόμιζε ότι πράττει, αλλά από τα ίδια τα έργα του και τα αποτελέσματά τους, έτσι όπως αυτά έμειναν, πίσω του, όταν το πρωϊνό της 5/3/1953 ο Μπέρια και οι άλλοι τον βρήκαν νεκρό στο κρεββάτι του.

      Και το κύριο έργο του, τελικά, ήταν η οικοδόμηση της εξουσίας της κομματικής και της κρατικής γραφειοκρατίας στην "Ε.Σ.Σ.Δ.", μια γραφειοκρατία, η οποία συνέχισε την κυριαρχία της, αφού παρέλαβε τα ηνία της εξουσίας, από τον νεκρό ηγέτη και απαλλαγμένη από τις όποιες ενοχλητικές ιδεοληψίες του, συνέχισε τον δρόμο της, μέχρι την τελική της κατάληξη, την οποία είδαμε το 1991.

      Και εξακολουθούμε να την βλέπουμε, σήμερα...

      Διαγραφή
    7. Ποιος θα τα κατάφερνε καλύτερα και πως;

      Διαγραφή
    8. "Και αυτό που έπραξε ουδεμία σχέση έχει με αυτό που ο ίδιος νόμισε ότι πράττει."

      Εγώ κάτι είπα. Τώρα, αν επιμένεις να επιδιώκεις τη γραφικότητα της από καθέδρας απόφανσης χωρίς βάσεις, γούστο σου και καπέλο σου.

      Διαγραφή
  4. Είπαμε : Τα λόγια και αυτό που νομίζουμε ότι πράττουμε, δεν αρκούν. Τα λόγια μπορεί να είναι πολλά και οι απόψεις ακόμη περισσότερες. Τα έργα μετρούν. Και τα αποτελέσματά τους. Αυτά είναι που κρίνονται ιστορικά.

    Και τα έργα του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς, εκ των πραγμάτων και εκ των αποτελεσμάτων, που αυτά παρήγαγαν, ως ενεργές και δρώσες πραγματικότητες, οι οποίες επηρεάζουν και καθορίζουν την ζωή μας, ακόμη και σήμερα, μετρήθηκαν, ζυγίστηκαν και ευρέθησαν ελλιπή.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποιος ήταν ο μη ελλιπής και τι θα μπορούσε να κάνει καλύτερα;

      Διαγραφή
    2. Ο Τάσος Αναστασόπουλος. Τάσος Αναστασόπουλος for ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΣΕ.

      Διαγραφή
    3. Τα έργα του Ι.Β.Στάλιν:
      Εκβιομηχάνηση, κολεκτιβοποίηση, σοσιαλιστική οικοδόμηση στην ΕΣΣΔ, αντιφασιστική νίκη, διάδοση του σοσιαλισμού στο 1/3 του παγκόσμιου πλυθησμού.
      Είναι προφανές πως αυτά τα έργα σηκώνουν την τρίχα από φρίκη στον κάθε λακέ της μουρζουαζίας.
      Τα βουνά λάσπης είναι αναμενόμενα. Ο μόνος λόγος που ο Λένιν έχει φάει λιγότερα είναι πως πρόλαβε και πέθανε επί ...ΝΕΠ.
      Καπιταλιστικές σχέσεις σημαίνουν "ελευθερία" για κάποιους...
      Για το πόσο διεστραμένος μπορεί να είναι κάποιος που φορτώνει στον Στάλιν τα αποτελέσματα της "αποσταλινοποίησης", δεν το συζητάμε καν.
      Αν δεν πρόκειται για συνειδητή στρέβλωση, το ζήτημα χρήζει ψυχιατρικής μελέτης...

      Διαγραφή
  5. Εκτός θέματος το σχόλιο αλλά εσύ το επέτρεψες :-)
    α) "Μόνο ο Τρότσκι επέμεινε στην ιδέα ότι η καπιταλιστική παλινόρθωση στη Σοβιετική Ρωσία ήταν αναπόφευκτη αν δεν έσωζε τη χώρα μια παγκόσμια επανάσταση"

    Αφού διάβασα και τα σχόλια στις πρώτες σου δημοσιεύσεις του Van Ree (όπου δεν είχα μπει στη συζήτηση), και ανεξάρτητα από την διαφορετική οπτική του Τρότσκι στον τρόπο που θα οικοδομηθεί ο σοσιαλισμός για την επικράτησή του σε μια χώρα (εστιάζω σε αυτό σου το σχόλιο http://leninreloaded.blogspot.com/2013/09/eric-van-ree_2.html?showComment=1378128248608#c5299870502316181475), δεν μπορούμε να συμπεράνουμε εκ του αποτελέσματος, ότι είχε δίκιο, έστω ας πούμε ως προς την επίδραση, με οποιονδήποτε τρόπο, του εξωτερικού (καπιταλιστικού) παράγοντα;

    β) "Το 1926, ο Στάλιν είπε πως η νίκη του σοσιαλισμού στη Ρωσία δεν ήταν "αυτοσκοπός", γιατί ο σοσιαλισμός μπορούσε να αποδειχθεί τελικά νικηφόρος μόνο αν η υφιστάμενη καπιταλιστική περικύκλωση αντικαθίστατο από μια "σοσιαλιστική περικύκλωση."

    Αυτή η περικύκλωση πραγματοποιήθηκε σε κάποιο βαθμό (όχι βέβαια στις "βασικές" χώρες του καπιταλισμού, όπως αναφέρεται παραπάνω), αλλά μετά από λίγα χρόνια πέθανε ο Στάλιν, και μας προέκυψε Χρουστσώφ (σε όλα τα επίπεδα)...

    Σεβέκ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. α) Τι θα πει είχε δίκαιο; Ο Τρότσκι βάσισε την κριτική του στην ιδέα ότι επίκειτο επανάσταση στις αναπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες, πράγμα που διαψεύστηκε οικτρά. Ο Τρότσκι θεωρούσε ότι χωρίς την επανάσταση σ' αυτές τις χώρες η ΕΣΣΔ θα κατέρρεε. Δεν κατέρρευσε για δεκαετίες, και οι λόγοι της "κατάρρευσης" δεν παραπέμπουν ακριβώς σε φυσικά φαινόμενα (βλ. Losurdo). Ο Τρότσκι θεωρούσε ότι μόνο με τη ραγδαία εκβιομηχάνιση θα μπορούσε να αναπτυχθεί ο σοσιαλισμός και περιφρονούσε κάθε μέτρο που είχε ως στόχο την εξειρήνευση των αγροτών. Αν υιοθετούνταν η πολιτική του, θα οδηγούσε γρήγορα σε δεύτερο εμφύλιο πόλεμο, με τους Ναζί να καραδοκούν οπλισμένοι σαν αστακοί. Όσο για την κατοπινή στάση του, αυτή της αποκήρυξης της ΕΣΣΔ καθώς αυτή πάλευε ενάντια στο φασισμό ως γραφειοκρατικής δικτατορίας, τα σχόλια περιττεύουν.

      β) Η άνοδος του Χρουτσώφ στην εξουσία δεν είναι ευθεία συνάρτηση της ιμπεριαλιστικής περικύκλωσης. Δεν υπήρχε τίποτε που να μπορούσε να κάνει ο Στάλιν που να οδηγούσε σε σοσιαλιστική επανάσαση τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Αγγλία και τις ΗΠΑ. Συνεπώς, το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, εφόσον η ΕΣΣΔ αναγκάστηκε να λάβει μέρος σ' αυτόν ωφελώντας έτσι τις "σύμμαχες" ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, δεν μπορούσε να κάνει τίποτε άλλο απ' το να δυναμώσει την ιμπεριαλιστική τανάλια. Τι μπορούσε να κάνει ο Στάλιν, να αφήσει τον Χίτλερ να προελάσει στην ΕΣΣΔ ή να μεταμορφώσει την εργατική τάξη στις προαναφερθείσες χώρες σε επαναστατικό προλεταριάτο με τα μουστάκια του; Κοροϊδευόμαστε;

      Διαγραφή
    2. Για το (β) με παρεξήγησες, μιλούσα για την πραγματοποίηση της σοσιαλιστικής περικύκλωσης, ως μία απ' τις μεταπολεμικές συνέπειες και για το όφελος που θα μπορούσε να επιφέρει περαιτέρω στη σοσιαλιστική οικοδόμηση σε όλο και μεγαλύτερη κλίμακα, και τη δυνατότητα που ίσως υπήρξε, αλλά δεν την εκμεταλλεύτηκε, λόγω της δεξιάς στροφής η ΕΣΣΔ.

      "Όσο για την κατοπινή στάση του, αυτή της αποκήρυξης της ΕΣΣΔ καθώς αυτή πάλευε ενάντια στο φασισμό ως γραφειοκρατικής δικτατορίας, τα σχόλια περιττεύουν."

      Αυτό δεν το συζητάω, εννοείται. Και σαφώς συμφωνώ στο ότι "οι λόγοι της "κατάρρευσης" δεν παραπέμπουν ακριβώς σε φυσικά φαινόμενα". Οπότε, θεωρούμε απλή σύμπτωση τη θεωρία του Τρότσκι για το αναπόφευκτο της καπιταλιστικής παλινόρθωσης (για λόγους που έχουν διαψευσθεί) με την ιστορική (αλλά για εντελώς διαφορετικούς λόγους) ανατροπή της ΕΣΣΔ;

      Σεβέκ

      Διαγραφή
  6. Η θέση του Τρότσκυ μπορεί να χαρακτηριστεί σωστή μόνο αν την εκλάβουμε ως μια κενή περιεχομένου δήλωση του τύπου "Εφ'όσον δεν νικήσει ο σοσιαλισμός, τότε θα χάσει". Σώπα. Όπως λέει ο Αντώνης, ο Τρότσκι έθετε το ζήτημα παγμόσμιας επικράτησης ή ήττας με πολύ πιο δυνατούς όρους. Διαψεύστηκε στην πράξη και καταδίκασε τους παρατρεχάμενους του σε ένα ατέλειωτο λαβύρινθο ψευτοθεωρητικών αναζητήσεων και δημιουργίας διεθνών των 4 ατόμων.

    Για τις συγκεκριμένες θέσεις τις αντιπολίτευσης:

    α) Η περισσότερη λάσπη που έχει πέσει πάνω στον Στάλιν και την πλειοψηφία της ΚΕ είναι για το ζητημα της κολλεκτιβοποίησης. Όπως είναι γνωστό, αυτή ολοκληρώθηκε με πολλά ζόρια και βία και όντως προκάλεσε έναν μικρής έντασης εμφύλιο πόλεμο στην σοβιετική επαρχία, με στρατιωτικού τύπου επιχειρήσεις εναντίον οπλισμένων συμμοριών πολλούς δολοφονημένους κομμουνιστές και φυσικά πολλούς εκτελεσμένους κουλάκους. Αυτά, ενώ είχε προηγηθεί μια σχετικά μακρά περίοδος δημιουργίας συμμαχιών με τη φτωχή και μεσαία αγροτιά. Ας αναλογιστούν οι οπαδοί του Τρότσκυ τι θα είχε συμβεί αν αντί να ακολουθήσουν την συμβιβαστική γραμμή της δεκαετίας του 20, είχαν κάνει ντου στην ύπαιθρο.

    β) Η γραφειοκρατία, που είναι και το αγαπημένο θέμα των Τροτσκιστών, απασχολούσε την ηγεσία και όλο το κόμμα από τον καιρό του Λένιν. Οι πολιτικές που οι τροτσκιστές προσπαθούσαν (και συνεχίζουν) να πασάρουν ως ριζοσπαστικές θέσεις (η αναζωογόνηση των σοβιέτ, η ελευθερία κριτικήςκλπ) μπορούν να βρεθούν στην ημερήσια διάταξη των καθοδηγητικών (ή και όχι) οργάνων σε όλη την περίοδο του μεσοπολέμου και ιδίως μετά την ανακαταγραφή το '36. Το αν πέτυχαν αυτά τα μέτρα ή όχι λοιπόν δεν ήταν θέμα πολιτικής γραμμής και επομένως υποψιάζεται κανείς ότι ο Τρότσκυ απλά διαμόρφωνε θέσεις για να χει κάτι να πει και να το παίζει αντιπολιτευόμενος και αδικημένος.

    Όσο για τον Χρουστσώφ και την μετασταλινική γραμμή της ΕΣΣΔ, ακριβώς επειδή η κατάληξη ήταν αυτή που ήτανε, είναι πρώτης γραμμής ζήτημα να αναζητηθούν οι αιτίες επικράτησης του οπορτουνισμού αλλά και οι εναλλακτικές που υπήρχαν αντικειμενικα εκείνη την περίοδο. Η πιπίλα της γραφειοκρατικής παραμόρφωσης δεν είναι ούτε εξήγηση ούτε απάντηση σε αυτά τα ζητήματα (που είναι ζητήματα του μέλλοντος) και η αλήθεια είναι ότι έχω δει πολύ λίγους τροτσκιστές να μελετάνε την ιστορία για να βγάλουν συμπεράσματα και οχι για να την πουν στο ΚΚΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "υποψιάζεται κανείς ότι ο Τρότσκυ απλά διαμόρφωνε θέσεις για να χει κάτι να πει και να το παίζει αντιπολιτευόμενος και αδικημένος."

      Φαίνεται ΕΝΤΟΝΟΤΑΤΑ στην φόλα τροτσκιστική βιογραφία του Ντόιτσερ

      Επαναλαμβάνω πως η θέση Τρότσκι περί διεθνοποίησης αφορούσε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ τις αναπτυγμένες οικονομίες της δυτικής Ευρώπης, όπου, μετά την αποτυχημένη εξέγερση του 1918 στη Γερμανία, δεν κουνήθηκε φύλο μέχρι τον ισπανικό εμφύλιο το 1936. Και στον ισπανικό εμφύλιο ασφαλώς και ενεπλάκη ο Στάλιν και η ΕΣΣΔ.

      Στο μεταξύ, ο van Ree λέει ότι αν και η επιλογή του Στάλιν στην περίπτωση του ΚΚ Κίνας (όπου ενθαρρύνθηκε πιεστικά η συνεργασία με Τσαγκ Κάι Σεκ) δείχνει εκ των τραγικών συνεπειών εντελώς άστοχη, ο Τρότσκι δεν είχε καν ασχοληθεί με το θέμα μέχρι να έρθει η καταστροφική σφαγή των κομμουνιστών, όταν άρχισε την εκ των υστέρων κριτική για να καρπωθεί το πολιτικό όφελος.

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστώ για τις απαντήσεις, με κάλυψαν πλήρως.

      Σεβέκ

      Διαγραφή
  7. Μιας και λες για την Κίνα, να σημειώσω ότι άσχετα και αρκετά πριν από την όπως λες λάθος επιλογή του Στάλιν, το Κινεζικό ζήτημα ήταν στο κέντρο της επικαιρότητας και καλυπτόταν από τον σοβιετικό τύπο (ακόμα και στην περιφέρεια) τακτικά. Καθόλου περίεργο, καθώς η σημασία της Κίνας και του μισο-αποικιακού κόσμου είχε επισημανθεί από το δεύτερο συνέδριο της Κομιντέρν.

    Αυτά για να έχουμε ένα πλαίσιο για τη σιωπή του Τρότσκυ και την επιφοίτηση που έλαβε αμέσως μετα τα γεγονότα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Συγγνώμη για το άσχετο, αλλά μιας και μιλάμε για τους δημοσιοκάφρους του συριζα, τσιμπήστε κι αυτό εδώ:

    http://left.gr/news/oi-goin-through-mazi-me-ton-hrysaygiti-noti-sfakianaki

    Ποιός αυριανισμός και κολοκύθια τούμπανα, Να διαβαστεί παράλληλα με αυτό:

    http://left.gr/news/odi-sti-hara-i-halaroste-syntrofia

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. «Η απόφαση αυτή των Goin' Through εκθέτει ... και την ΚΝΕ», έγραψε η ξέκωλη μαϊμού με τον ροζ πισινό.

      [Ζητώ κι εγώ συγγνώμη από το συμπαθέστατο είδος των μαϊμούδων].

      Διαγραφή
    2. Αναμενόμενο, μόνο έτσι μπορούν να αντιπαρατεθούν, για τα σοβαρά ας μη το συζητήσουμε, τα χάλια τους μαζί και με τους κυβερνητικούς σήμερα στη Βουλή δε τους προβληματίζουν π.χ. Σα να πρέπει να απολογηθεί το ΚΚΕ και η ΚΝΕ για το Βουρλιώτη, σίγουρα προσωπικά δεν εγκρίνω (ούτως ή άλλως οι Goin Through δε μου λένε τίποτα) και πρέπει αυτός που δηλώνει κοντά στο ΚΚΕ να είναι σχετικά προσεχτικός στο τι λέει και πράττει, αλλά τι άλλο να κάνει το ΚΚΕ γι'αυτόν; Να του πει "μη κάνεις αυτό ή εκείνο"; Με ποια δικαιοδοσία αλήθεια; Όπως παντού ασφαλώς ο καθένας έχει ευθύνη των πράξεών του.
      Θα είναι η χαρά του τρολλά η όλη φάση αλλά μέχρι εκεί φτάνουν.

      Διαγραφή