Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

Μερικά σχόλια πάνω σε μια παράγραφο του Γ. Μηλιού

Ο ορισμός αυτός [της διαπραγμάτευσης] έχει μια βασική προϋπόθεση. Προϋποθέτει ότι όλο αυτό το διάστημα γίνεται ένας πόλεμος, ένας κοινωνικός πόλεμος*

* τι θα πει "κοινωνικός πόλεμος"; Ποια η διαφορά του από τον ταξικό πόλεμο και γιατί αποφεύγεται ο τελευταίος όρος;

, ο οποίος έχει φτάσει σε ένα σημείο: Το ένα στρατόπεδο, η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία**

** πώς ορίζεται από άποψη περιεχομένου το στρατόπεδο;  Προηγούμενως, ειπώθηκε ότι ο πόλεμος είναι "κοινωνικός". Ποιο είναι λοιπόν το "κοινωνικό" περιεχόμενο του στρατοπέδου; Ή δεν έχει κανένα και είναι τελικά αριθμητικός πόλεμος χωρίς περιεχόμενο;

, θεωρεί αναγκαίο να αλλάξει η ροή των πραγμάτων, ***

*** τι θα πει "θεωρεί αναγκαίο να αλλάξει η ροή των πραγμάτων";  Αν εμένα με σαπίζει στο ξύλο ένας γορίλας που σηκώνει 200 κιλά στην καθισιά, ασφαλώς θα θεωρώ "αναγκαίο" να σταματήσει να με σαπίζει στο ξύλο, ωστόσο αυτή μου η θεώρηση σε τίποτε δεν μπορεί να επηρεάσει την πραγματικότητα ότι με σαπίζει στο ξύλο. Συνεπώς;


ενώ η πολιτική στρατηγική του άλλου στρατοπέδου, αυτού που εκφράζει τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, έχει χάσει τη δυνατότητα να επιβάλλει την άποψη ότι αποτελεί «μονόδρομο».****

**** από ποια γεγονότα του "κοινωνικού πολέμου" τεκμαίρεται ότι "το άλλο στρατόπεδο" έχει χάσει τη δυνατότητα να επιβάλλει την άποψή του;

Ποιο είναι το "άλλο στρατόπεδο" και ποιο το δικό του "κοινωνικό" περιεχόμενο;

Τι είδους "πόλεμος" είναι αυτός που περιορίζεται στην επιβολή, έστω, της "άποψης" και όχι στην επιβολή της βούλησης; Είναι "πόλεμος" ανταλλαγής απόψεων;

Με άλλα λόγια, η πλευρά που πλήττεται, η πλευρά που στις τάξεις της ανήκουν τα θύματα του κοινωνικού πολέμου, με την ψήφο της αλλάζει το πολιτικό σκηνικό και εξουσιοδοτεί μια νέα κυβέρνηση*****

***** συνεπώς, η πλευρά που πλήττεται δεν είναι πραγματικά μόνη της στον κοινωνικό πόλεμο. Έχει σύμμαχο τη δυνατότητα να "εξουσιοδοτήσει" κυβέρνηση. Η άλλη πλευρά, που δεν ξέρουμε τίποτε για αυτή και τη σύστασή της, δεν έχει αυτή τη δυνατότητα; 

, την κυβέρνηση της Αριστεράς, να εκφράσει τη βούλησή της να αρχίσει η βαθμιαία αναίρεση της κοινωνικής καταστροφής που έπληξε την πλειοψηφία όσων ζουν σε αυτή τη χώρα. Η έννοια της διαπραγμάτευσης, επομένως, αντίθετα από το τσίρκο που παρουσιάζει η σημερινή μνημονιακή κυβέρνηση στις τηλεοράσεις, δεν λαμβάνει ως δεδομένο ότι η αριστερή κυβέρνηση θα εκπροσωπεί «τη χώρα» γενικά και αόριστα, αλλά ότι θα υλοποιεί την πολιτική που η πλειοψηφία του λαού τής δίνει εντολή να υλοποιήσει.******

****** μιλήσαμε για δυο πλευρές, απ' τις οποίες η μία είναι η πλευρά που πλήττεται. Για να πλήττεται, είναι η συγκριτικά πιο αδύναμη. Αίφνης, είναι η αδύναμη πλευρά που "δίνει εντολή" σε μια "κυβέρνηση" για να υλοποιήσει τη δύναμή της. Μα όλοι ξέρουμε ότι η κυβέρνηση δεν έχει δική της δύναμη. Η δύναμή της είναι αποτέλεσμα "εξουσιοδότησης." Πώς γίνεται η αδύναμη πλευρά να εξουσιοδοτήσει μια δυνατή κυβέρνηση η οποία θα διενεργήσει τον "κοινωνικό πόλεμο" για λογαριασμό της; Και αν η πλευρά που "πλήττεται" ήταν στ' αλήθεια δυνατή, γιατί να ήθελε να αλλοτριώσει αμέσως τη δύναμή της εκχωρώντας τη σε μια κυβέρνηση; Τέλος, η εκ των πραγμάτων δυνατή πλευρά, αυτή που "πλήττει" την άλλη, γιατί αποκλείεται αυτή η πλευρά να μπορεί να ελέγξει και πάλι οποιαδήποτε κυβέρνηση "εξουσιοδοτήσει" η άλλη;

Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι όταν ο λαός εκλέξει την κυβέρνηση της Αριστεράς, με την ψήφο του θα έχει ήδη καταργήσει το μνημόνιο, τις πολιτικές λιτότητας. Αυτό αποτελεί υλοποίηση της λαϊκής κυριαρχίας, σε τελική ανάλυση υλοποίηση της ίδιας της δημοκρατίας.********

******** Ποιος καταλαβαίνει τι λέει αυτό το εδάφιο στα ελληνικά να μου το εξηγήσει κι εμένα; Από πού τεκμαίρονται αυτοί οι ισχυρισμοί; Πώς εξάγονται από τα προηγούμενα; Γιατί αποτελεί το εδάφιο εξήγηση "με άλλα λόγια" των προηγουμένων; Πρακτικά, δηλαδή νομοτεχνικά, τι σημαίνει ότι ο λαός (μεταφρ.: "η πλειοψηφία") "με την ψήφο του θα έχει ήδη καταργήσει το μνημόνιο, τις πολιτικές λιτότητας"; Αν εγώ στις επόμενες εκλογές ψηφίσω κάποιον που υπόσχεται ελάχιστο μισθό 2000 ευρώ το μήνα και αν αυτός ο κάποιος εκλεγεί, θα έχω "με την ψήφο μου καταργήσει τις πολιτικές λιτότητας" ή θα έχω επιβεβαίωσει ότι θα έπρεπε να μου αφαιρεθεί το δικαίωμα ψήφου λόγω ηλιθιότητας και αγραμματοσύνης;

Πηγή κειμένου: "Η στρατηγική της αριστεράς", Left.gr

7 σχόλια:

  1. Ποιος καταλαβαίνει τι λέει αυτό το εδάφιο στα ελληνικά να μου το εξηγήσει κι εμένα;--->

    Να σου πω αν θες να ακούσεις. Το κλειδί το έδωσε η Ζωή Κωνστ. στη συνέντευξη στο MEGA [αν δεν κάνω λάθος]. Η Ελλάδα, εκπροσωπούμενη από μια «αντιμνημονιακή» κυβέρνησης τής αριστεράς θα κάνει «ουσιαστική» χρήση τής δυνατότητας «άσκησης βέτο» την οποία έχει ως «ισότιμο» μέλος τού Eurogroup, πράγμα το οποίο δεν κάνει η σημερινή «μη λαϊκά νομιμοποιημένη» κυβέρνηση. Το «πρόβλημα κατανόησης» που εγείρει το σημείωμα τού Μηλιού είναι ότι η «διαπραγμάτευση» δεν έχει ως προϋπόθεση το γεγονός τού «[κοινωνικού] πολέμου», αλλά την «αναγνώριση» τής Ελλάδας ως υποκειμένου διαπραγμάτευσης σε επίπεδο ΕΕ. Ψιλά γράμματα, αλλά αυτό λέει. Ως μέλος τής κοινότητας των ευρωπαϊκών κρατών, ακόμα και σε συνθήκες «πολέμου», [κοινωνικού ή μη, ταξικού ή μη, μας είναι αδιάφορο] το ελληνικό κράτος αναγνωρίζεται ως «justus hostis». Εξ ου και όλη η παραφιλολογία περί πανευρωπαϊκού συνεδρίου για το χρέος στα πρότυπα τού συνεδρίου τού 1953 [που αφορούσε τα χρέη από τον Α' ΠΠ].

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό είναι αντιληπτό, αν και δεν αποδίδεται από το mumbo-jumbo περί αυτόματης κατάργησης του Μνημονίου. Αυτό που δεν είναι αντιληπτό, είναι η επιμονή στην αδιαφορία για το νομικό πλαίσιο σε ό,τι αφορά την δανειακή σύμβαση, καθώς και στο οικονομικό πλαίσιο της αναγκαιότητας μέτρων αντεργατικής αναδιάρθρωσης. Το ΚΚΕ τα είπε και τα ματαείπε 1000 φορές. Τον τρελό παριστάνει ο "οικονομολόγος"; Θέλει να πει ότι υπάρχει κι άλλος τρόπος διαπραγμάτευσης, ήτοι και άλλη μέθοδος συντριβής της εργατικής τάξης. Πολύ ωραία. Σε ποιον το λέει; Αγνοεί ότι οι ψηφοφόροι στους οποίους απευθύνεται δεν μπορεί να βρεθούν εκτός αυτής της εργατικής τάξης; Στον εαυτό του μιλάει, για το πώς θα γίνει Μπένι στη θέση του Μπένι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να το πάμε και λίγο παρακάτω:

      Opposition to the Young Plan [αναδιάρθρωση-κούρεμα] was led by nationalist politician and media baron, Alfred Hugenberg. He set up a league of many right-wing organisations to campaign together against the Plan. These organisations included the German National People's Party (DNVP), the Pan-German League, the Stahlhelm and the National Socialist German Workers' Party (Nazi Party).[4] This last choice was surprising as that party's violent tactics and anti-capitalist rheotric had made it anathema to the mainstream right. [...] The right-wing league proposed a new 'Freedom Law' as an alternative to the Young Plan. The proposed 'Freedom Law' renounced the 'war guilt clause' and the occupation of former German territories.[5] The proposed law renounced reparations and made it a criminal offence for any official to co-operate with their collection.

      http://en.wikipedia.org/wiki/German_referendum,_1929

      Θέλει να πει ότι υπάρχει κι άλλος τρόπος διαπραγμάτευσης, ήτοι και άλλη μέθοδος συντριβής της εργατικής τάξης--->

      Μα δεν θα διαπραγματευτούν υπέρ τής «εργατικής τάξης», αλλά υπέρ τής «εθνικής οικονομίας» [τής βιωσιμότητας, τής ανάπτυξης, τής εθν. αξιοπρέπειας, κ.ο.κ.]

      Τρελός δεν είναι, απλά το παίζει μαρξιστής.

      Διαγραφή
    2. Το ζήτημα είναι (για μένα): σε τι έκταση κοινωνικών στρωμάτων μεταφράζονται τα περί βιωσιμότητας, ανάπτυξης, κλπ; Πόσοι μπορούν βάσιμα να ελπίζουν ότι "θα φάνε"; Το ότι θα φάει ο Μηλιός κι ο Σταθάκης το ξέρουμε. Ο μικροαστός που ψηφίζει όμως θέλει να φάει και αυτός. Τι θα περισσέψει και για πόσους;

      Διαγραφή
    3. Εθνική αξιοπρέπεια στιφάδο και ανόρθωση αυγολέμονο, αυτό θα φάνε. Ό,τι τρώνε και τώρα δηλαδή.

      Δες και και αυτό, «όλοι μαζί κι αντάμα να τραγουδάμε τα δίκια της ζωής»:

      http://www.b2bmarketing.net/news/archive/brand-news-american-express-launches-%E2%80%98shop-small%E2%80%99-campaign

      http://www.902.gr/eidisi/apopseis-sholia/31291/i-mera-me-ti-nyhta-oi-protaseis-toy-kke-kai-toy-syriza-gia-toys-eve-i

      Διαγραφή
    4. ΟΚ, αλλά το ερώτημα, με απόλυτα "κυνικο-ρεαλιστικούς" όρους παραμένει: Για τι διάολο να ψηφίσει ο δημόσιος υπάλληλος, ο αυτοαπασχολούμενος ή ο άνεργος τον Γιάννη και την παρέα του; Γι αυτό αναρωτιέμαι αν παριστάνει τον τρελό κανονικότατα ο οικονομολόγος. Δεν έχει να δώσει τίποτα κανένας τους για εξαγορά, πότε θα το πάρουν χαμπάρι οι μικροαστοί που περιμένουν ακόμα πώς "θα τα βολέψουν;"

      Διαγραφή
    5. Η απάντηση είναι η δεκαετία του '80: Σημαντική αύξηση μισθών στη αρχή, με δανεικά, πρόγραμμα "σταθεροποίησης", περικοπές, ανεργία και πληθωρισμός στο τέλος. Καθαρό αποτέλεσμα για τα κατώτερα μικροαστικά στρώματα η απώλεια αγοραστικής δύναμης και το σιωπηλό κούρεμα της περιουσίας τους κατά 10% με συντηρητικές εκτιμήσεις. Και μετά ξανά ΠΑΣΟΚ, "για να φύγει η δεξιά". Και τότε δεν υπήρχε κρίση...

      gdmn1973

      Διαγραφή