Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

Οι ΗΠΑ, η ΕΕ, και η σύνδεση κάποιων υπερατλαντικών ταξιδιών και ορισμένων εργασιακά συναφών εξελίξεων στο ελληνικό δίκαιο

Οι αυστηροί εργασιακοί νόμοι παρεμποδίζουν την Ισπανία
της Evangelline O' Reagan
6 Νοεμβρίου 2012
Μτφρ.: Lenin Reloaded

Μαδρίτη — Ο Wilian Barragan θεωρεί τον εαυτό του τυχερό που έχει δουλειά σε μια χώρα όπου η ανεργία πλησιάζει το 25%.


[...]

Η οικονομική εξαθλίωση της Ισπανίας θα χειροτερέψει φέτος, παρά το αίτημα της χώρας για ευρωπαϊκή οικονομική ενίσχυση για να σώσει τις τράπεζές της, είπε ο πρωθυπουργός Ραχόι την Κυριακή. [...] όμως τα δεινά της Ισπανίας οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στους εργασιακούς νόμους, που προστατεύουν τους αρχαιότερους εργάτες σε βάρος των νεότερων, λένε οι ειδικοί επί των επιχειρήσεων.  Τα πράγματα δεν θα αλλάξουν μέχρι να διορθωθεί το πρόβλημα απ' την Ισπανία, δηλώνουν

"Τα συνδικάτα απολαμβάνουν ένα κοινωνικό κύρος και μια δύναμη που δεν έχουν πουθενά αλλού στην Ευρώπη", δήλωσε ο Mariano Guindal, αναλυτής της διοίκησης επιχειρήσεων και συγγραφέας ενός βιβλίου για τα προβλήματα του ισπανικού οικονομικού συστήματος, Οι μέρες που ζούσαμε επικίνδυνα. "Ήταν υπερβολικά πολιτικοποιημένα και προστατευτικά για αυτούς που είχαν δουλειά, δεν σκεφτόντουσαν όμως τους άνεργους." 

Η Ισπανία δεν ξόδευε ξέφρενα όπως η Ελλάδα, που βουλιάζει στο χρέος [...] Όμως η Ισπανία παρεμποδίζεται όλα αυτά τα χρόνια από μια πολύ άκαμπτη αγορά εργασίας που δυσκολεύει τις εταιρείες να προσαρμοστούν στις νέες οικονομικές συνθήκες. 

Για δεκαετίες, η Ισπανία ήταν κάτω από τη δικτατορία του Φράνκο, ο οποίος απαγόρευσε τα συνδικάτα και αγνόησε τα αιτήματα των εργατών. Όταν το καθεστώς κατέρρευσε το 1975, η Ισπανία άρχισε να περνάει νόμους που προστάτευαν την ασφάλεια των εργαζομένων και δυσκόλευαν τις εταιρείες να μετατρέψουν τα καθήκοντα των εργαζομένων ή να απολύσουν εργάτες ώστε να επιβιώσουν από τους δύσκολους οικονομικά καιρούς. 

Οι κυβερνήσεις, επιπρόσθετα, απαιτούσαν από τις εταιρίες να δίνουν αυξήσεις στους μισθούς και τα επιδόματα. Το αποτέλεσμα ήταν οι αρχαιότεροι εργάτες να κρατούν τις δουλειές τους με ψηλούς μισθούς σε κλάδους που δεν μπορούν να εξυγχρονιστούν και να ανταγωνιστούν, και οι νεότεροι εργάτες να μην προσλαμβάνονται γιατί οι εταιρείες φοβούνται ότι δεν μπορούν να τους πληρώνουν μακροπρόθεσμα. 

[...]

Οι υπουργοί οικονομικών της Ευρώπης αναγνώρισαν ότι το πρόβλημα επιβαρύνει την ευρωζώνη [...] Τον Φεβρουάριο, η Ισπανία ψήφισε αλλαγές, όπως είναι η μείωση της αποζημίωσης που πληρώνεται στους απολυμένους εργάτες, που όπως λένε οι εταιρείες, τους εμπόδιζε να απολύουν τους αρχαιότερους εργάτες και να προσλαμβάνουν νέους.

[...] Οι αλλαγές [...] επέτρεψαν στις εταιρείες να μειώσουν τους μισθούς ή να πάρουν τα εργοστάσιά τους αλλού, κάτι που δεν μπορούσαν να κάνουν πριν. 

Οι αλλαγές εκκαθαρίζουν το σύστημα από τις ανεπάρκειές του, κι αν είναι ευκολότερο να απολύεται ο κόσμος είναι και ευκολότερο να προσλαμβάνεται, λένε κάποιοι παρατηρητές. 

"Η Ισπανία αλλάζει, από οικονομία χαμηλής παραγωγικότητας γίνεται οικονομία ανάπτυξης κλάδων που είναι τεχνολογικά προωθημένοι", λέει ο Rafael Pampillón, διευθυντής οικονομικών στη Σχολή Επιχειρήσεων του Instituto de Empresa στη Μαδρίτη. "Ο στόχος των μεταρρυθμίσεων είναι να παρέχουν λιγότερο άκαμπτους νόμους, να κάνουν το σύστημά μας να μοιάζει περισσότερο με των γειτόνων μας." 

4 σχόλια:

  1. "Για δεκαετίες, η Ισπανία ήταν κάτω από τη δικτατορία του Φράνκο, ο οποίος απαγόρευσε τα συνδικάτα και αγνόησε τα αιτήματα των εργατών. Όταν το καθεστώς κατέρρευσε το 1975, η Ισπανία άρχισε να περνάει νόμους που προστάτευαν την ασφάλεια των εργαζομένων και δυσκόλευαν τις εταιρείες να μετατρέψουν τα καθήκοντα των εργαζομένων ή να απολύσουν εργάτες ώστε να επιβιώσουν από τους δύσκολους οικονομικά καιρούς. "
    Τι καλά που ήταν επί Φράνκο δηλαδή!
    Ο καπιταλισμός στην κρίση του τελικά, ούτε καν την (δική του) αστική δημοκρατία δεν μπορεί να ανεχτεί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακόμα καλύτερα: να έχουν τους εργάτες δούλους και την κοινωνία σε αφασία, διατηρώντας τον "δημοκρατικό" μανδύα του αστικού κοινοβουλίου και την "πολυφωνία" για αυτούς που λένε τα ίδια. Τέλεια!

      Διαγραφή
  2. Ήμαρτον........

    Τι άλλο θα διαβάσω?

    Πόσο μπορεί ένας άνθρωπος να αηδιάσει με αυτά που διαβάζει ?

    Ξέρω ξέρω που να διαβάσω τον Β τόμο...
    Johngr1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι σχέση έχει ο Β' Τόμος με το άρθρο αυτό;

      Διαγραφή