Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Bertolt Brecht-Η Απόφαση (ολόκληρο το έργο)

Bertolt Brecht
Η ΑΠΟΦΑΣΗ
 (Die Maßnahme)
1930
Μετάφραση: Lenin Reloaded



Οι χαρακτήρες:

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ. Παίζουν:
Τον νεαρό σύντροφο· τον Διευθυντή του Οίκου του Κόμματος· τους δύο κούληδες· τον επιστάτη· τους δυο υφαντουργούς· τον αστυνόμο· τον έμπορο.

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ


ΠΡΕΛΟΥΔΙΟ

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ: Εμφανιστείτε! Γιατί το έργο σας ήταν επιτυχές. Τώρα, υπάρχει άλλη μια γη όπου ξεκίνησε η Επανάσταση, και οι γραμμές τραβήχτηκαν, κι έτσι οι στρατευμένοι ξέρουν πού στέκονται. Συμφωνούμε μαζί σας.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Σταματήστε! Υπάρχει κάτι που πρέπει να σας πούμε. Πρέπει να σας αναφέρουμε το θάνατο ενός συντρόφου.

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ: Μπορείτε να μας πείτε ποιος τον σκότωσε;

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Εμείς τον σκοτώσαμε. Τον πυροβολήσαμε και τον πετάξαμε σε ένα λάκκο με ασβέστη.

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ: Τι μπορεί να έκανε και φτάσατε να τον σκοτώσετε;

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Συχνά έκανε το σωστό, μερικές φορές το λάθος, αλλά στο τέλος είχε γίνει κίνδυνος για το κίνημα. Ήθελε να κάνει το σωστό, και έκανε το λάθος. Ζητούμε την ετυμηγορία σας.

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ: Δείξτε μας πώς έγινε, και θα σας δώσουμε την ετυμηγορία μας.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Θα δεχτούμε την ετυμηγορία σας.

1

ΤΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΛΑΣΙΚΩΝ

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Ήρθαμε ως αγκιτάτορες από τη Μόσχα, με διαταγές να ταξιδέψουμε στην πόλη Μούκντεν, όπου έπρεπε να κάνουμε προπαγάνδα και να ενισχύσουμε το κινεζικό Κόμμα στα εργοστάσια. Έπρεπε να αναφερθούμε στο τελευταίο οίκημα του Κόμματος πριν τα σύνορα, και να ζητήσουμε οδηγό. Στο εξωτερικό γραφείο ήρθε σε μας ένας νεαρός σύντροφος και συζητήσαμε την φύση της αποστολής μας. Θα επαναλάβουμε τη συζήτηση.

Ένας απ' αυτούς παίζει τον Νεαρό Σύντροφο, και οι άλλοι συσπειρώνονται ως τρεις αντιμέτωποι με ένα.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Είμαι ο γραμματέας του τελευταίου οικήματος του Κόμματος πριν τα σύνορα. Η καρδιά μου χτυπά για την Επανάσταση. Η θέα της αδικίας με έκανε να ενωθώ με τους παρτιζάνους. Ο άνθρωπος πρέπει να βοηθά τον άνθρωπο. Υποστηρίζω την ελευθερία. Πιστεύω στο ανθρώπινο είδος. Και υποστηρίζω τις αποφάσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος, το οποίο αγωνίζεται για την αταξική κοινωνία, ενάντια στην εκμετάλλευση και την άγνοια.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Ερχόμαστε απ' τη Μόσχα.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Σας περιμέναμε.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ:  Γιατί;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Δεν πάμε πουθενά. Υπάρχει χάος και πείνα, πολλές μάχες, όχι αρκετό ψωμί. Πολλοί άνθρωποι με θάρρος, αλλά όχι πολλοί που ξέρουν να διαβάζουν. Όχι πολλές μηχανές, και κανείς που να τις καταλαβαίνει. Οι ατμομηχανές μας χρησιμοποιήθηκαν μέχρι διάλυσης.

ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Μας φέρατε ατμομηχανές;
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Όχι.
Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Μας φέρατε τρακτέρ;
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Όχι.
Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Οι αγρότες μας δένονται ακόμα σε παρωχημένα ξύλινα υνιά. Και δεν έχουμε τίποτε να φυτέψουμε. Μας φέρατε σπόρο;
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Όχι.
Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Ε, τουλάχιστο μας φέρατε αυτόματα και πυρομαχικά;
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Όχι.
Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Εδώ είμαστε δυο για να υπερασπιστούμε την Επανάσταση. Οπότε σίγουρα έχετε κάποια επιστολή της Κεντρικής Επιτροπής, που να μας λέει τι να κάνουμε;
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Όχι.
Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Θέλετε δηλαδή να βοηθήσουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας;
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Όχι.
Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Φοράμε τα ρούχα μας πρωί και βράδι, παλεύουμε με την πείνα, με την απώλεια ηθικού και με την αντεπανάσταση. Και σεις δεν μας φέρατε τίποτα.
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Σωστά. Δεν έχουμε τίποτα για σας. Αλλά για τους κινέζους εργάτες πέρα απ' τα σύνορα έχουμε τις διδαχές των κλασικών του Μαρξισμού και των προπαγανδιστών τους, την αλφαβήτα του Κομμουνισμού. Για τους αγράμματους, για να ριχτεί φως στην κατάστασή τους· για τους καταπιεσμένους, για να μάθουν την ταξική συνείδηση· και για τους ταξικά ενσυνείδητους, για να μάθουν την εμπειρία της Επανάστασης. Αυτό που πρέπει να μας δώσετε εσείς είναι ένα αυτοκίνητο κι έναν οδηγό.
Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Έκανα άσχημα και ρώτησα λοιπόν;
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Όχι, έκανες καλά και ρώτησες, και η απάντηση που σου δόθηκε ήταν ακόμα καλύτερη. Ξέρουμε πως είσαι παραλήπτης ανέφικτων απαιτήσεων, αλλά θα σου απαιτηθούν ακόμα πιο πολλά: ένας από σας τους δυο πρέπει να μας οδηγήσει στο Μούκντεν.
Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Δηλαδή, να εγκαταλείψεω τα καθήκοντά μου, που ήταν υπερβολικά πολλά για δύο και τώρα πρέπει να επιτελέσει ένας. Θα έρθω μαζί σας. Θα βαδίσουμε μπροστά, θα σπείρουμε τις διδαχές των κλασικών του Κομμουνισμού: την παγκόσμια επανάσταση.


ΕΓΚΩΜΙΟ ΤΗΣ ΕΣΣΔ

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:
Όλος ο κόσμος μιλούσε
για τη δυστυχία μας.
Αλλά κι έτσι ακόμα, καθόταν
στο γυμνό μας πάτωμα 
η ελπίδα των αμέτρητων εκμεταλλευμένων που
ζουν μόνο με νερό. 
Και ο δάσκαλός μας ήταν η γνώση, που
πίσω απ' την σπασμένη μας πόρτα
έδινε καθαρά μαθήματα σε όλους τους παρόντες.
Μόλις σπάσει η πόρτα,
καθόμαστε μέσα, εύκολα ορατοί
εμείς, που δεν μας σκοτώνει η παγωνιά, ούτε η πείνα
πάντα ακάματοι, συζητώντας
για το μέλλον του κόσμου.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Έτσι ο νεαρός σύντροφος από το συνοριακό φυλάκιο ενέκρινε τη φύση της εργασίας μας και, ως τέσσερις άνδρες και μία γυναίκα, αναφερθήκαμε στον διευθυντή του οικήματος του Κόμματος.


2

Η ΕΞΑΛΕΙΨΗ

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Όμως η δουλειά μας στο Μούκντεν ήταν παράνομη, κι έτσι πριν διασχίσουμε τα σύνορα έπρεπε να εξαλείψουμε τα πρόσωπά μας. Ο νεαρός σύντροφός μας συμφώνησε. Θα επαναλάβουμε το περιστατικό.

Ένας από τους αγκιτάτορες παίζει το ρόλο του Διευθυντή του οικήματος του Κόμματος.

Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ: Είμαι ο διευθυντής του τελευταίου οικήματος του Κόμματος. Συμφωνώ πως ο σύντροφος από το φυλάκιό μου πρέπει να πάει μαζί τους ως οδηγός. Πλην όμως, υπάρχουν ταραχές στα εργοστάσια του Μούκντεν, και αυτή τη στιγμή τα μάτια όλου του κόσμου είναι στραμμένα στην πόλη αυτή για να δουν αν κάποιος από μας μπορεί να εντοπιστεί να φεύγει από τις καλύβες των κινέζων εργατών. Επιπλέον, έχω πληροφορηθεί ότι υπάρχουν βάρκες οπλισμένες με πολυβόλα έτοιμες στα ποτάμια και τεθωρακισμένα τραίνα στους σταθμούς, όλα τους έτοιμα να επιτεθούν τη στιγμή που δουν έναν από μας εκεί. Έτσι προτείνω οι σύντροφοι να διασχίσουν τα σύνορα ως Κινέζοι. Προς τους αγκιτάτορες: Δεν πρέπει να σας δούνε.

ΟΙ ΔΥΟ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Δεν θα μας δούνε.

Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ: Αν τραυματιστεί κάποιος, δεν πρέπει να τον βρούνε.

ΟΙ ΔΥΟ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Δεν θα τον βρούνε.

ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ

Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ: Είστε έτοιμοι να μιλάτε και να συνεχίσετε να μιλάτε ώσπου να σταματήσετε, αλλά να εξαφανιστείτε πριν σας δει οποιοσδήποτε, έτσι ώστε να κρύψετε τόσο αυτούς που μένουν ζωντανοί όσο και τους πεθαμένους;

ΟΙ ΔΥΟ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Ναι.

Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ: Τότε θα είστε διαφορετικοί άνθρωποι. Εσύ δεν θα 'σαι ο Καρλ Σμιτ απ' το Βερολίνο, εσύ δεν θα 'σαι η Άννα Κιέρσκ απ' το Καζάν, κι εσύ δεν θα 'σαι ο Πέτερ Σάβιτς από τη Μόσχα. Όχι, θα είστε χωρίς επίθετο και χωρίς μάνα -- λευκές σελίδες όπου η Επανάσταση θα γράψει ό,τι έχει να πει.

ΟΙ ΔΥΟ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Ναι.

Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ τους δίνει μάσκες και τις φορούν: Τότε θα ανακαλύψετε πως δεν θα 'στε τίποτα πια, αλλά από τη στιγμή εκείνη, και μάλλον μέχρι να εξαφανιστείτε από προσώπου γης, θα είστε άγνωστοι εργάτες, Κινέζοι, αντάρτες, και παιδιά όλων των κινέζων μητέρων, κίτρινοι, που μιλούν κινέζικα σε όνειρα και σε ντελίριο.

ΟΙ ΔΥΟ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Ναι. Και ο νεαρός σύντροφος είπε ναι. Έτσι έδειξε πως συμφωνεί με την εξάλειψη του προσώπου του.


ΟΜΙΛΙΑ ΧΟΡΟΥ

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ: Όλοι όσοι αγωνίζονται για τον Κομμουνισμό πρέπει να γνωρίζουν πώς να αγωνίζονται και πώς να μην αγωνίζονται. Πώς να λένε την αλήθεια και πώς να μη λένε την αλήθεια. Πώς να είναι δουλοπρεπείς και επίσης πώς να μην είναι δουλοπρεπείς. Πώς να κρατούν τις υποσχέσεις τους και επίσης πώς να μην τις κρατούν. Πώς να αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο, πώς να αποφεύγουν τον κίνδυνο. Πώς να τους γνωρίζουν εξ όψεως και πώς να είναι άγνωστοι. Όλοι όσοι αγωνίζονται για τον Κομμουνισμό έχουν μονάχα αυτό που μπορεί κάποιος να πει υπέρ τους: ότι αγωνίζονται για τον Κομμουνισμό.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Πήγαμε στο Μούκντεν ως Κινέζοι, τρεις άνδρες και μια γυναίκα, για να κάνουμε προπαγάνδα και να ενισχύσουμε το κινεζικό κόμμα δια μέσου των διδαχών των κλασικών του Κομμουνισμού και των προπαγανδιστών τους, της αλφαβήτας του Κομμουνισμού, φέρνοντας στους αγράμματος νέο φως για την κατάστασή τους, στους καταπιεσμένους ταξική συνείδηση, και στους ταξικά ενσυνείδητους την εμπειρία της Επανάστασης.

ΕΓΚΩΜΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ: Καλύτερο απ' όλα
Να σηκώσετε τη φωνή σας για την εργατική τάξη.
Δυνατά και καθαρά να καλέσετε τις μάζες σε πάλη
να πατήσουν κάτω γερά όλους τους καταπιεστές, να λευτερώσουν όλα
τα θύματα της καταπίεσης.
Χρήσιμες και δύσκολες είναι όλες αυτές οι μικρές ασκήσεις ρουτίνας
οι κρυφοί κι επίμονοι κόμποι
στο παντοδύναμο δίχτυ που πλέκει το Κόμμα
κάτω απ' τις κάννες των όπλων των αφεντικών.
Μιλάτε, αλλά
χωρίς να προδίδετε τον ομιλητή.
Νικάτε, αλλά
χωρίς να προδίδετε τον νικητή.
Πεθάνετε, αλλά
χωρίς να δηλώσετε το θάνατο.
Ποιος δεν θά 'κανε για τη φήμη πολλά; Ποιος
θά 'κανε το ίδιο πολλά για τη σιωπή;
Είναι όμως των φτωχών οι φτωχότεροι που κάνουν την Τιμή μουσαφίρη
κι απ' το ταπεινότερο καλύβι είναι που έρχεται
το ανίκητο Μεγαλείο.
Κι όταν η Φήμη ρωτά ποιος έκανε
την σπουδαία πράξη, θα ρωτά μάταια.
Εμφανιστείτε
μόνο για μια στιγμή, εσείς
οι άγνωστοι· το πρόσωπό σας μπορείτε να καλύψετε καθώς
σας ευχαριστούμε.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Στην πόλη του Μούκντεν κάναμε προπαγάνδα ανάμεσα στους εργάτες. Δεν είχαμε ψωμί για τους πεινασμένους, μονάχα γνώση για τους αγράμματους, κι έτσι μιλήσαμε για τις αιτίες της φτώχειας. Δεν καταργήσαμε τη φτώχεια την ίδια αλλά μιλήσαμε για την κατάργηση των αιτιών της.

3

Η ΠΕΤΡΑ

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Αρχικά πήγαμε στην κάτω πόλη. Κάτι κούληδες στις όχθες του ποταμού τραβούσαν μια μεγάλη μαούνα με σκοινί. Όμως ο δρόμος γλιστρούσε. Όταν ένας απ' τους κούληδες γλίστρησε κι έπεσε και ο επιστάτης τον χτύπησε, είπαμε στον νεαρό σύντροφο "πήγαινε σ' αυτούς και κάνε προπαγάνδα σ' αυτούς. Πες τους πως στην Τιεντσίν είδες παπούτσια για τους κούληδες που τραβούν τις μαούνες που έχουν ξύλινες σόλες από κάτω για να μη γλιστρούν. Προσπάθησε να τους κάνεις να απαιτήσουν τέτοια παπούτσια. Αλλά μην επιτρέψεις στον εαυτό σου να τους λυπηθείς!" Και τον ρωτήσαμε "Συμφωνείς;" και συμφώνησε και έφυγε να πάει εκεί, και αμέσως άρχισε να τους λυπάται. Θα σας το δείξουμε.

Δύο αγκιτάτορες παίζουν το ρόλο των κούληδων δένοντας ένα σχοινί σ' έναν πάσσαλο και τραβώντας το πάνω απ' τους ώμους τους. Ένας κάνει τον νεαρό σύντροφο, κι ένας τον επιστάτη.

Ο ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ:  Είμαι ο επιστάτης. Πρέπει να φέρω αυτό το ρύζι στο Μούκντεν πριν σουρουπώσει.

ΟΙ ΔΥΟ ΚΟΥΛΗΔΕΣ: Είμαστε οι κούληδες και τραβάμε τη μαούνα με το ρύζι πάνω στο ποτάμι.

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΚΟΥΛΗΔΩΝ ΠΟΥ ΤΡΑΒΟΥΝ ΤΗ ΜΑΟΥΝΑ ΜΕ ΤΟ ΡΥΖΙ

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΚΟΥΛΗΣ: 
Πιο πάνω στην πόλη
θα μας περιμένει ένα πιάτο ρύζι.
Μόνο που η μαούνα που σέρνουμε είναι βαριά
και το νερό έχει αντίθετη φορά, προς τα κάτω.
Ποτέ δεν θα φτάσουμε τη μαούνα εκεί πάνω.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ:
Τραβήξτε πιο δυνατά, τα στόματα των ανδρών
περιμένουν το επόμενο γεύμα.
Τραβήξτε σταθερά, μη σπρώχνετε 
τον μπροστινό σας.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Πόσο φριχτό να ακούς τον ωραίο τρόπο με τον οποίο οι άνδρες αυτοί κρύβουν το μαρτύριο της δουλειάς τους.

Ο ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ: Τραβήξτε πιο δυνατά.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΚΟΥΛΗΣ:
Ήρθε σχεδόν η νύχτα. Ένα ράντζο
που θα σου μοιαζε πολύ στενό και για φάντασμα σκύλου
στοιχίζει όσο μισό πιάτο ρύζι.
Και η όχθη γλιστρά τόσο
που δεν μπορούμε να κουνηθούμε.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ:
Τραβήξτε πιο δυνατά, τα στόματα των ανδρών
περιμένουν το επόμενο γεύμα.
Τραβήξτε σταθερά, μη σπρώχνετε
τον μπροστινό σας.

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΟΥΛΗΣ πέφτοντας κάτω: Δεν μπορώ άλλο.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΚΟΥΛΗΣ ενώ οι κούληδες σταματούν και μαστιγώνονται μέχρι να σηκωθεί ο πεσμένος:
Ξέρουμε πως ποτέ
δεν θα επιβιώσουμε απ' το σκοινί που τους ώμους μας κόβει
το μαστίγιο που αυτός κρατάει έχει
τρατάρει τέσσερις γενιές όπως εμείς
κι ούτε είμαστε εμείς η τελευταία.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ:
Τραβήξτε πιο δυνατά, τα στόματα των ανδρών
περιμένουν το επόμενο γεύμα.
Τραβήξτε σταθερά, μη σπρώχνετε
τον μπροστινό σας.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Είναι δύσκολο να κοιτάς αυτούς τους ανθρώπους χωρίς να νιώθεις οίκτο. Στον Επιστάτη: Δε βλέπεις πως ο δρόμος γλιστράει;

 Ο ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ: Και τι με το δρόμο;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Γλιστράει.

Ο ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ:  Προσπαθείς να μου πεις ότι γλιστράει πολύ και ότι δεν μπορούν να τραβήξουν μια μαούνα γεμάτη ρύζι;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Ναι.

Ο ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ: Δηλαδή, δεν θεωρείς ότι χρειάζονται ρύζι στο Μούκντεν;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Αν αυτοί οι άνθρωποι πέσουν δεν θα μπορούν να τραβήξουν τη μαούνα.

Ο ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ: Και είναι δουλειά μου εμένα να τους στρώσω το δρόμο με πέτρες ώσπου να φτάσουν στο Μούκντεν;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Δεν ξέρω τι είναι η δουλειά σου, ξέρω τι είναι η δική τους. Η δουλειά τους είναι να υπερασπίσουν τον εαυτό τους. Στους κούληδες: Μη φανταστείτε ότι αυτό που για δυο χιλιάδες χρόνια ήταν αδύνατο θα είναι για πάντα αδύνατο. Στην Τιεντσίν είδα κούληδες που τραβούν φορτία να φοράνε παπούτσια με ξύλινες σόλες από κάτω για να μη γλιστρούν. Αυτό το πέτυχαν επειδή το αιτήθηκαν ενωμένοι. Να κάνετε κι εσείς ενωμένοι αίτηση για τέτοια παπούτσια.

ΟΙ ΚΟΥΛΗΔΕΣ: Βέβαια, δε μπορούμε να τραβάμε αυτή τη μαούνα χωρίς τέτοια παπούτσια.

Ο ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ: Το ρύζι όμως πρέπει να φτάσει στο Μούκντεν απόψε. Τους μαστιγώνει, κι αυτοί τραβούν.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΚΟΥΛΗΣ: Στην αρχή, οι πατεράδες μας μετακίνησαν τη μαούνα από τις εκβολές του ποταμού, λιγουλάκι μόνο προς τα πάνω. Και τα παιδιά μας θα φτάσουν ως την κοίτη. Αλλά ο δικός μας ο τόπος είναι ανάμεσά τους.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ:
Τραβήξτε πιο δυνατά, τα στόματα των ανδρών
περιμένουν το επόμενο γεύμα.
Τραβήξτε σταθερά, μη σπρώχνετε
τον μπροστινό σας.

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΟΥΛΗΣ:
Βοήθεια!

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Απάνθρωπος είσαι; Παίρνω μια πέτρα και τη βάζω στη λάσπη. Στον κούλη: Πάτα εδώ.

Ο ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ: Α, πολύ ωραία. Τι να τα κάνετε τα παπούτσια στην Τιεντσίν; Καλύτερα ο ευαίσθητος σύντροφός σας από δω να σας ακολουθεί με μια πέτρα και να τη βάζει μπροστά σ' όποιον γλιστράει.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΚΟΥΛΗΣ:
Αυτή η μαούνα έχει ρύζι. Ο αγρότης που το σόδιασε είπε πως πληρώθηκε
με μια χούφτα από ψιλά. Η δική μας πληρωμή είναι μικρότερη 
ακόμα, επειδή είμαστε πολλοί.
Ένα βόδι κοστίζει περισσότερα. 

Ένας απ' τους κούληδες γλιστρά και πέφτει, ο Νεαρός Σύντροφος βάζει μια πέτρα μπροστά του, ο κούλης ξανασηκώνεται.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ:
Τραβήξτε πιο δυνατά, τα στόματα των ανδρών
περιμένουν το επόμενο γεύμα.
Τραβήξτε σταθερά, μη σπρώχνετε
τον μπροστινό σας.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΚΟΥΛΗΣ:
Μόλις φτάσει επιτέλους το ρύζι
και ρωτήσουν να μάθουν τα παιδιά ποιος
έσυρε τη βαριά μαούνα, θ' ακούσουν: αυτή
είναι μια μαούνα που σύρθηκε ως εδώ.

Ένας κούλης γλιστρά και πέφτει, ο Νεαρός Σύντροφος βάζει μια πέτρα μπροστά του, ο κούλης ξανασηκώνεται.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ:
Τραβήξτε πιο δυνατά, τα στόματα των ανδρών
περιμένουν το επόμενο γεύμα.
Τραβήξτε σταθερά, μη σπρώχνετε
τον μπροστινό σας.
Η τροφή απ' τις πεδιάδες έρχεται
στους φαγάδες ψηλά. Αυτοί
που την φέρνουν
δεν έχουνε ακόμα φάει.

Ένας κούλης γλιστρά και πέφτει, ο Νεαρός Σύντροφος βάζει μια πέτρα μπροστά του, ο κούλης ξανασηκώνεται.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Δεν μπορώ άλλο. Πρέπει να επιμείνετε για καινούργια παπούτσια.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΚΟΥΛΗΣ: Χαζούλης είναι, γελάνε μαζί του.

Ο ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ: Όχι, είναι απ' αυτούς τους αγκιτάτορες. Πιάστε τον, άντρες!

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Κι αμέσως τον έπιασαν. Και τον κυνήγησαν για δυο μέρες. Μετά μας συνάντησε και μας κυνήγησαν για μια βδομάδα σε όλο το Μούκντεν, και έγινε αδύνατο να εμφανιστούμε στην κάτω πόλη.

Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ:  Συζήτηση!

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ: Δεν είναι όμως το σωστό
να παίρνεις το μέρος του αδύνατου, να τον βοηθάς
όπου κι αν είναι τον εκμεταλλευμένο, στα μαρτύριά του τα καθημερινά;

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Δε βοήθησε τους αδύνατους, εμπόδισε εμάς απ' το να κάνουμε προπαγάνδα στην κάτω πόλη.

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ: Συμφωνούμε.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Ο Νεαρός Σύντροφος συνειδητοποίησε πως είχε χωρίσει τη σκέψη απ' το συναίσθημα. Αλλά εμείς τον παρηγορήσαμε κι επαναλάβαμε τα λόγια του συντρόφου Λένιν:

ΠΑΡΑΘΕΜΑ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ (ΧΟΡΟΣ)

O ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:
Δεν είναι σοφός όποιος ποτέ δεν κάνει λάθη.
Είναι σοφός όποιος κάνει λάθη και τα διορθώνει.

ΚΑΝΟΝΑΣ ΣΕ ΠΑΡΑΘΕΜΑ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ 
O ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:
Δεν είναι σοφός όποιος ποτέ δεν κάνει λάθη.
Είναι σοφός όποιος κάνει λάθη αλλά τα διορθώνει.



ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Δημιουργήσαμε τους πρώτους πυρήνες στα εργοστάσια και εκπαιδεύσαμε τα πρώτα κομματικά στελέχη. Ξεκινήσαμε μια κομματική σχολή και τους δείξαμε πώς να αναπαράγουν τα απαγορευμένα κείμενα στα κρυφά. Μετά δουλέψαμε στα υφαντουργεία και όταν κόπηκαν οι μισθοί, ένα τμήμα των εργατών βγήκε σε απεργία. Όμως οι άλλοι εργάτες συνέχισαν να δουλεύουν κι έτσι η απεργία έμοιαζε πως θα αποτύχει. Είπαμε στον Νεαρό Σύντροφο "Πήγαινε στις πύλες του εργοστασίου και μοίρασε τις μπροσούρες μας." Θα επαναλάβουμε όσα ειπώθηκαν.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Τά 'κανες μούσκεμα με τους κούληδες.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Ναι.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Έμαθες τίποτα απ' αυτό;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Ναι.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Θα τα καταφέρεις καλύτερα με την απεργία;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Ναι.

Δύο αγκιτάτορες παίζουν τους εργάτες του υφαντουργείου και ένας τον αστυνομικό.

Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: Είμαι αστυνομικός, και αυτοί που έχουν εξουσία μου δίνουν το ψωμί μου για να αντιπαλεύω τη δυσαρέσκεια.

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:
Σύντροφε έλα μαζί μας, διακινδύνεψε
τη δεκάρα σου, που δεν είναι τίποτα
το μέρος που κοιμάσαι, που είναι πάντα άθλιο
και τον τόπο που δουλεύεις, που θα τον χάσεις όπου να 'ναι.

Έλα μαζί μας στον αγώνα που έρχεται!
Σίγουρα δεν θέλεις να αποτύχουμε.
Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας. 
Την αλληλεγγύη άσε να κυριαρχήσει.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:
Δώσε μας ό,τι έχεις, σύντροφε!
Τίποτα δεν έχεις.

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:
Σύντροφε, έλα μαζί μας. Κοίτα μες στις καραμπίνες τους
και επέμεινε να πληρωθείς.
Όταν ξέρεις ότι δεν έχεις και τόσα να χάσεις
Οι μπάτσοι τους θ' ανακαλύψουν ότι αυτές οι καραμπίνες δεν είναι και τόσο αποτελεσματικές.

Έλα μαζί μας στον αγώνα που έρχεται!
Σίγουρα δεν θέλεις να αποτύχουμε.
Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας.
Την αλληλεγγύη άσε να κυριαρχήσει.

ΟΙ ΔΥΟ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ ΥΦΑΝΤΟΥΡΓΕΙΟΥ: Μετά την τελευταία βάρδια θα πάμε σπίτι. Οι μισθοί μας κόπηκαν, αλλά δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, απλά συνεχίζουμε να δουλεύουμε. 

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ δίνει στον ένα μια μπροσούρα, καθώς ο άλλος στέκεται άπραγος: Διαβάστε το και μοιράστε το. Μόλις το διαβάσετε θα ξέρετε τι πρέπει να κάνετε.

Ο πρώτος εργάτης παίρνει τη μπροσούρα και συνεχίζει το δρόμο του.

Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ, παίρνοντας την μπροσούρα από τον πρώτο εργάτη: Ποιος σας το έδωσε αυτό;

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ: Δεν ξέρω. Κάποιος πέρασε και μου τό 'βαλε στο χέρι.

Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ  προς τον δεύτερο εργάτη: Εσύ του το έδωσες. Η αστυνομία αναζητά αυτούς που μοιράζουν τέτοιες μπροσούρες.

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ:  Δεν έδωσα σε κανέναν μπροσούρα.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Έγκλημα είναι να διδάσκεις τους εν αγνοία να κατανοούν τη θέση τους;

Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: Οι διδαχές σου έχουν τρομερές συνέπειες. Αν τις απλώσεις σ' ένα εργοστάσιο όπως αυτό, δεν θα ξέρει σε ποιον ανήκει. Αυτή η μπροσούρα είναι πιο επικίνδυνη και από ένα τάγμα πυροβολικού.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Λοιπόν, τι λέει μέσα;

Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: Δεν ξέρω. Προς τον δεύτερο εργάτη: Τι λέει μέσα;

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ: Δεν ξέρω τίποτα για τη μπροσούρα. Δεν τη μοίρασα εγώ.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Ξέρω ότι δεν τη μοίρασε αυτός.

Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ στον Νεαρό Σύντροφο: Εσύ του έδωσες τη μπροσούρα;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:  Όχι.

Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ προς τον Δεύτερο Εργάτη: Τότε εσύ του την έδωσες.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:  Τι θα του κάνουν;

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ: Μπορεί να τον βάλουν φυλακή.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Γιατί θες να τον βάλεις φυλακή, αστυνόμε; Εργάτης δεν είσαι και συ;

Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ προς τον Δεύτερο Εργάτη: Έλα εδώ εσύ. Τον χτυπάει στο κεφάλι.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ προσπαθεί να τον σταματήσει: Δεν ήταν αυτός.

Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: Τότε ήσουν εσύ.

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ: Δεν ήταν αυτός.

Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: Τότε ήσασταν κι οι δυο.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ: Εμπρός, τρέξε, οι τσέπες σου είναι γεμάτες μπροσούρες.

Ο Αστυνομικός ρίχνει κάτω τον Δεύτερο Εργάτη.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ προς τον Πρώτο Εργάτη, και δείχνοντας τον Αστυνομικό: Σκότωσε έναν αθώο, είσαι μάρτυρας.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ επιτιθέμενος στον Αστυνομικό: Διεφθαρμένο γουρούνι!

Ο Αστυνομικός τραβάει το περίστροφό του. Ο Νεαρός Σύντροφος αρπάζει τον λαιμό του Αστυνομικού από πίσω, ο Πρώτος Εργάτης του στρίβει το χέρι προς τα πίσω αργά. Το περίστροφο εκπυρσοκροτεί, ο Αστυνομικός αφοπλίζεται.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Βοήθεια, σύντροφοι, βοήθεια! Σκοτώνουν αθώους περαστικούς!

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ σηκώνεται, μιλά προς τον Πρώτο: Τώρα επιτεθήκαμε σε αστυνομικό και δεν θα μπορέσουμε ποτέ να γυρίσουμε στο εργοστάσιο και --προς τον Νεαρό Σύντροφο-- εσύ φταις για όλα.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ:  Κι αντί να μοιράζει μπροσούρες έπρεπε να κρυφτεί, γιατί ενίσχυσαν την αστυνομική φρουρά.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ: Αλλά δεν είναι το σωστό να σταματάς την αδικία όποτε συμβαίνει;

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Σταμάτησε μια μικρή αδικία, όμως η μεγάλη αδικία ήταν η απεργοσπασία, κι αυτή συνεχίστηκε.

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:  Συμφωνούμε.


ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΝΤΩΣ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ;

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Καθημερινά παλεύουμε με τις παλιές οργανώσεις, με την υποτέλεια και με την απελπισία. Μάθαμε στους εργάτες να μεταμορφώνουν την πάλη τους για καλύτερο μισθό σε πάλη για την εξουσία. Τους μάθαμε να χειρίζονται όπλα και να κάνουν διαδηλώσεις. Μετά μάθαμε πως η κοινότητα των επιχειρηματιών είχε εμπλακεί σε μια διαφωνία για τους δασμούς με τους Άγγλους που ήλεγχαν την πόλη. Για να εκμεταλλευτούμε αυτή την αντιπαλότητα ανάμεσα στους κυρίαρχους για το καλό των κυριαρχούμενων στείλαμε τον Νεαρό Σύντροφο με μια επιστολή στον πλουσιότερο επιχειρηματία. Η επιστολή έλεγε "Όπλισε τους κούληδες." Είπαμε στον Νεαρό Σύντροφο "Συμπεριφέρσου με τέτοιο τρόπο ώστε να πάρεις τα όπλα." Αλλά μόλις μπήκε το φαΐ στο τραπέζι δεν μπορούσε να κρατήσει το στόμα του κλειστό. Θα το δείξουμε.

Ένας Αγκιτάτορας κάνει τον Έμπορο.

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ: Είμαι ο έμπορος. Αναμένω μια επιστολή από την οργάνωση των κούληδων για μια κοινή επιχείρηση εναντίον των Εγγλέζων.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:  Ορίστε η επιστολή της οργάνωσης των κούληδων.

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ: Σε προσκαλώ να φάμε μαζί.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Τιμή μου που μου επιτρέπετε να φάω μαζί σας.

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ: Όσο ετοιμάζεται το φαί θα σου πω τι νομίζω για τους κούληδες. Έχε την καλοσύνη να καθίσεις εκεί.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:  Έχω το μεγαλύτερο ενδιαφέρον να μάθω τι σκέπτεστε.

ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ:  Πες μου, γιατί μπορώ να αποκτήσω πράγματα στη μισή τιμή που τα αποκτούν οι άλλοι; Και πες μου γιατί οι κούληδές μου δουλεύουν με τόσο άθλιο μισθό.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Δεν έχω ιδέα.

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ: Επειδή είμαι έξυπνος άνθρωπος. Και σεις είστε επίσης έξυπνοι, αφού ξέρετε πώς να κάνετε τους κούληδες να σας πληρώνουν ένα καλό εισόδημα.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Ναι, ξέρουμε πώς. Παρεμπιπτόντως, θα οπλίσετε τους κούληδες ενάντια στους Εγγλέζους;

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ:  Θα δούμε, θα δούμε. Ξέρω πώς πρέπει να φερθώ στον κούλη. Πρέπει να του δίνεις αρκετό ρύζι για να μην κινδυνεύει να πεθάνει, αλλιώς πώς θα σου δουλεύει. Με παρακολουθείς;

 Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:  Ναι, σας παρακολουθώ.

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ: Εδώ κάνεις λάθος. Διότι αν οι κούληδες στοιχίζουν λιγότερο κι από το ρύζι, γιατί να μην πάω να πάρω έναν καινούργιο; Τώρα με παρακολουθείς;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Ναι, σας παρακολουθώ τώρα. Παρεμπιπτόντως, πότε θα αρχίσετε να στέλνετε όπλα στην κάτω πόλη;

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ: Σύντομα, σύντομα. Θά 'πρεπε να βλεπες πώς αγοράζουν το ρύζι στην καντίνα μου οι κούληδες που πακετάρουν τα δέρματά μου. Νομίζεις πως πληρώνω ακριβά για την εργασία μου;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Όχι, αλλά το ρύζι σας είναι ακριβό. Και η εργασία σας πρέπει να πληροί τα κριτήρια. Ενώ το ρύζι σας δεν πληροί τα κριτήρια.

ΕΜΠΟΡΟΣ: Ναι, είστε έξυπνοι άνθρωποι.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Θα οπλίσετε τους κούληδες ενάντια στους Εγγλέζους;

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ: Μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά στο οπλοστάσιο αφού φάμε. Αλλά πρώτα πρέπει να τραγουδήσω το αγαπημένο μου τραγούδι.

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΗΤΗΣΗΣ

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ:
Το ρύζι το βρίσκεις κάτω στο ποτάμι.
Στις μακρινότερες επαρχίες χρειάζονται το δικό τους ρύζι
Αν μπορέσουμε να κρατήσουμε το ρύζι απ' την αγορά
τότε το ρύζι θα κοστίζει πολύ πιο ακριβά
Τότε οι άνθρωποι που τραβούν τις μαούνες θα τη βγάζουν δίχως ρύζι
κι αυτό που για ρύζι πληρώνω εγώ λιγότερο θ' αξίζει!

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: 
Παρεμπιπτόντως, τι είναι το ρύζι;

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ:
Μη με ρωτάς το ρύζι τι είναι.
Μη μου ζητάς τη συμβουλή.
Δεν έχω ιδέα τι είναι το ρύζι.
Ξέρω μονάχα την τιμή.

Τον χειμώνα οι κούληδες ξεπαγιάζουν
οπότε αγοράζεις βαμβάκι ώστε
στην αγορά με την οκκά να μην το αραδιάζουν.
Όταν πλακώσει η χειμωνιά, τα ρούχα γίνονται ακριβά.
Στους βαμβακόμυλους ο μισθός είναι πολύ ψηλός
και το βαμβάκι είναι μπόλικο, έτσι κι αλλιώς.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:
Παρεμπιπτόντως, τι είναι το βαμβάκι;

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ
Τι είναι αυτό, πώς να στο πω
πώς να σου δώσω γνωμικό
Δεν έχω ιδέα βαμβάκι τι θα πει
ξέρω μονάχα πως έχει μια τιμή.

Οι κούληδες θέλουν πολλή τροφή
κι αυτό ανεβάζει την τιμή
για να ταϊσεις το τσούρμο αυτό
θέλεις πιο πολύ λαό.
Οι μάγειροι το κάνουν πιο φτηνό,
μα οι φαταούλες πάλι πιο ακριβό
ούτε και βρίσκεις εύκολα το ανθρώπινο το υλικό.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:
Παρεμπιπτόντως, τι είναι ο άνθρωπος;

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ:
Τι είναι ο άνθρωπος μη με ρωτάς.
Δεν έχω άλλας συμβουλάς.
Τι είναι ο άνθρωπος, άκου ερώτηση,
εγώ έμαθα μονάχα την τιμή.

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:
Τι είναι ο άνθρωπος, δεν ξέρει για να πει
ξέρει μονάχα την τιμή.

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ προς τον Νεαρό Σύντροφο:
Και τώρα θα φάμε το καλό μου ρύζι.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ στέκεται όρθιος: Δεν μπορώ να φάω μαζί σου.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Αυτά ήταν τα λόγια του, κι ούτε η γελοιοποίηση ούτε κι οι απειλές μπόρεσαν να τον κάνουν να φάει με έναν άνθρωπο που περιφρονούσε. Κι ο έμπορος τον πέταξε έξω, και δεν έδωσε όπλα στους κούληδες.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:  Μα δεν είναι σωστό να βάζουμε την τιμή μας πάνω απ' όλα;

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Όχι.

ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:

Ποιον δεν θα χαιρετούσε ο δίκαιος
αν τον βοηθούσε την αδικία να σταματήσει;
Ποιο φάρμακο έχει υπερβολικά κακή γεύση
αν είναι να σώσει τον ετοιμοθάνατο;
Πόσες κακίες δεν θα έπραττες
αν ο στόχος ήταν η εξάλειψη της κακίας;
Αν ανακάλυπτες πώς μπορεί να αλλάξει ο κόσμος
τι θα αρνιόσουν να κάνεις;
Τι θα αρνιόσουν να κάνεις;
Να βουλιάξεις βαθιά στη λάσπη, να δώσεις το χέρι στο χασάπη, ναι,
αλλά
άλλαξε τον κόσμο, το χρειάζεται!
Ποιος είσαι;

Ώρα τώρα σας ακούμε λιγότερο
για να σας κρίνουμε και περισσότερο
ως άνθρωποι που πρέπει να μάθουν.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ:  Καθώς έφευγε, ο Νεαρός Σύντροφος συνειδητοποίησε το λάθος του και προσφέρθηκε εθελοντικά να τον στείλουμε πίσω, πέρα απ' τα σύνορα αν το θέλαμε. Ξέραμε καλά τις αδυναμίες του, αλλά τον χρειαζόμασταν ακόμα αφού είχε πολλούς υποστηρικτές στις νεολαιίστικες οργανώσεις και έκανε πολλά εκείνο τον καιρό για να μας βοηθήσει να πλέξουμε το δίκτυο του Κόμματος κάτω απ' την κάννη των καπιταλιστών.



Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Εκείνη τη βδομάδα, η καταστολή έγινε εξαιρετικά σφοδρή. Το μόνο που μας είχε απομείνει ήταν ένα κρυσφήγετο για το τυπογραφείο μας και τις μπροσούρες μας. Μια μέρα όμως έγιναν μεγάλες απεργίες πείνας στην πόλη, και από την επαρχία έφτασαν νέα για μεγάλες εξεγέρσεις. Το βράδυ της τρίτης μέρας, μετά από ένα επικίνδυνο ταξίδι στο κρυσφήγετό μας, μας συνάντησε στην πόρτα ο Νεαρός Σύντροφος. Και υπήρχαν σακιά που έστεκαν έξω στη βροχή. Θα επαναλάβουμε τη συζήτηση.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Ποιανού είναι τα σακιά;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Περιέχουν το υλικό προπαγάνδας μας.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Τι πρέπει να τα κάνουμε;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Πρέπει να σας πω κάτι. Ήρθαν εδώ σήμερα οι νέοι ηγέτες των ανέργων και με έπεισαν ότι πρέπει να αρχίσουμε άμεσα την επιχείρηση. Οπότε πρέπει να μοιράσουμε το υλικό και να επιτεθούμε στους στρατώνες.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Τότε τους παρέσυρες. Αλλά πες μας τους λόγους σου και να δούμε αν θα μας πείσεις.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:  Η αθλιότητα μεγαλώνει και υπάρχει όλο και μεγαλύτερη ταραχή στην πόλη.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Οι αμόρφωτοι αρχίζουν να συνειδητοποιούν την κατάστασή τους.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Οι άνεργοι έχουν αποδεχτεί τη διδαχή μας.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ:   Οι καταπιεσμένοι αποκτούν ταξική συνείδηση.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:  Είναι έξω στους δρόμους, θέλουν να διαλύσουν τα υφαντουργεία.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Δεν έχουν εμπειρία της επανάστασης. Η ευθύνη μας είναι ακόμα μεγαλύτερη. 

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:  Οι άνεργοι δεν μπορούν να περιμένουν, κι εγώ δεν μπορώ να περιμένω. Υπάρχει μεγάλη αθλιότητα.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Όμως οι στρατευμένοι είναι ακόμα πολύ λίγοι.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Τα βάσανά τους είναι απάνθρωπα.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Δεν είναι αρκετά τα βάσανα.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:  Εδώ είναι εφτά που ήρθαν σε μας εκ μέρους των ανέργων. Πίσω τους στέκουν εφτά χιλιάδες, και ξέρουν πως η δυστυχία δεν αναπτύσσεται στο δέρμα σαν τη λέπρα. Ξέρουν ότι η φτώχεια δεν πέφτει από ψηλά σαν το κεραμίδι. Αντίθετα, η μιζέρια και η φτώχεια είναι των ανθρώπων έργα. Η πείνα μαγειρεύεται, αλλά οι θρήνοι τους καταναλώνονται σα νά 'τανε φαΐ. Τα ξέρουν όλα.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Ξέρουν πόσα τάγματα έχει στη διάθεσή της η κυβέρνηση;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Όχι.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Τότε δεν ξέρουν αρκετά. Πού είναι τα όπλα σας;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ δείχνοντας τα χέρια του: Θα παλέψουμε με νύχια και με δόντια.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Δεν φτάνει αυτό. Βλέπεις μόνο τη δυστυχία των άνεργων, όχι αυτή των εργατών. Βλέπεις μόνο την πόλη, όχι τους αγρότες στις πεδιάδες. Βλέπεις τους φαντάρους μόνο ως καταπιεστές, όχι σαν εξαθλιωμένα, καταπιεσμένα πλάσματα με στολές. Πήγαινε λοιπόν στους άνεργους, ακύρωσε τις συμβουλές σου να επιτεθείτε στους στρατώνες, και πείσε τους ότι πρέπει να έρθουν στην αποψινή διαδήλωση που κάνουν οι εργάτες των εργοστασίων, κι εμείς θα προσπαθήσουμε να πείσουμε τους απογοητευμένους στρατιώτες ότι κι αυτοί πρέπει να διαδηλώσουν ένστολοι στο πλευρό μας.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Είπα στους άνεργους να μην ξεχνούν πόσες φορές οι στρατιώτες άνοιξαν πυρ εναντίον τους. Τώρα θα τους πω ότι πρέπει να διαδηλώσουν στο πλάι φονιάδων;

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Ναι, γιατί οι στρατιώτες μπορεί να συνειδητοποιήσουν πόσο λάθος είχαν όταν πυροβόλησαν τα δυστυχή μέλη της δικής τους τάξης. Θα πρέπει να θυμάσαι την κλασική συμβουλή του Λένιν να μην φερόμαστε σε κάθε αγρότη ως ταξικό εχθρό αλλά να κάνουμε την αγροτική φτώχεια σύμμαχο στην πάλη μας.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:  Τότε επιτρέψτε μου να ρωτήσω: επιτρέπουν οι κλασικοί του Μαρξισμού την αναμονή στην αθλιότητα;

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Συζητούν μεθόδους που ασχολούνται με την εξαθλίωση συνολικά.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Οπότε δεν δέχονται οι κλασικοί την υπέρτατη σημασία του να δίνεις άμεση βοήθεια σε οποιονδήποτε υποφέρει;

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Όχι.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Τότε οι κλασικοί είναι για πέταμα, και θα τους σκίσω κομμάτια. Γιατί ο άνθρωπος, ο αληθινός άνθρωπος, ουρλιάζει, και η δυστυχία του σκίζει τους περιορισμούς των διδαχών τους. Γι' αυτό θα ξεκινήσω την επιχείρηση άμεσα. Γιατί ουρλιάζω και σκίζω τους περιορισμούς των διδαχών τους.

Σκίζει τα γραπτά των κλασικών.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Μην τα σκίζεις! Τα χρειαζόμαστε, την κάθε τους σελίδα. Πρέπει να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα. Η επανάστασή σου είναι βιαστική και θα κρατήσει μια μέρα. Αύριο θα την στραγγαλίσουν. Όμως η δική μας επανάσταση θα ξεκινήσει αύριο να κατακτά και να αλλάζει τον κόσμο. Η επανάστασή σου σταματά εκεί που σταματάς κι εσύ. Όταν εσύ έχεις σταματήσει, η δική μας επανάσταση θα συνεχίσει.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Ακούστε με. Με τα δυο μου τα μάτια είδα ότι δεν μπορεί να περιμένει άλλο η φτώχεια. Γι' αυτό διαφωνώ με την απόφασή σας να περιμένετε.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ:  Δεν μας έπεισες. Γι αυτό, πήγαινε στους άνεργους και πείσε τους ότι πρέπει να μπουν στο επαναστατικό μέτωπο. Να το εκλάβεις ως διαταγή του Κόμματος αυτό.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:  Ποιος νομίζετε πως είναι το Κόμμα; Κάθεται σ' ένα μεγάλο σπίτι μπροστά από ένα πάνελ με διακόπτες; Είναι οι αποφάσεις του όλες άγνωστες, περιβάλλονται οι σκέψεις του απ' τη μυστικότητα;

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Εμείς είμαστε το Κόμμα. Εσύ και εγώ και αυτοί--όλοι μας. Σύντροφε, τα ρούχα που φορά το κόμμα είναι τα δικά σου ρούχα, το κεφάλι με το οποίο σκέφτεται είναι το δικό σου. Εκεί που κοιμάμαι, εκεί είναι το σπίτι του, κι εκεί που υπομένεις την επίθεση το κόμμα αντεπιτίθεται. Δείξε μας το δρόμο που πρέπει να πάρουμε κι εμείς θα τον πάρουμε μαζί σου, αλλά μην πάρεις τον σωστό δρόμο χωρίς εμάς. Χωρίς εμάς, ο δρόμος είναι ο χειρότερος απ' όλους. Μην απομακρύνεσαι από μας! Μπορεί να κάνουμε λάθος κι εσύ νά 'χεις δίκαιο, οπότε μην απομακρύνεσαι από μας!

Δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί πως ο σύντομος δρόμος είναι καλύτερος απ' τον μακρύ.
Αλλά αν κάποιος ξέρει τον σύντομο δρόμο και δεν μπορεί να μας τον δείξει, τότε τι αξία έχει η σοφία του;
Να είσαι σοφός μαζί μας.
Μην απομακρύνεσαι από εμάς!

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Αφού έχω δίκιο, δεν θα υποχωρήσω. Τα δυο μου μάτια μου το λένε, η δυστυχία δεν περιμένει άλλο.

ΕΓΚΩΜΙΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:

Μόνος ο άνθρωπος έχει δύο μάτια
αλλά το Κόμμα έχει χίλια.
Μόνος ο άνθρωπος βλέπει μια πόλη
αλλά το Κόμμα βλέπει έξι χώρες.
Μόνος ο άνθρωπος μπορεί να σπαταλήσει μια στιγμή
αλλά το Κόμμα έχει πολλές στιγμές.
Μόνος ο άνθρωπος μπορεί να εξαλειφθεί
αλλά το Κόμμα δεν μπορεί να εξαλειφθεί
γιατί οι τεχνικές του είναι αυτές των φιλοσόφων του
και αντλούνται από την συνείδηση της πραγματικότητας
και πεπρωμένο τους σύντομα είναι να την αλλάξουν
μόλις οι μάζες τις κάνουν δικές τους.

Ποιος νομίζεις πως είναι το Κόμμα;
Κάθεται σ' ένα μεγάλο σπίτι μπροστά από ένα πάνελ με διακόπτες;
Είναι οι αποφάσεις του άγνωστες, περιβάλλονται οι σκέψεις του από μυστικότητα;

Εμείς είμαστε.
Εσύ κι εγώ κι αυτοί -- όλοι εμείς είμαστε. 
Σύντροφε, τα ρούχα που φοράει είναι τα δικά σου ρούχα, το κεφάλι
με το οποίο σκέφτεται είναι το δικό σου.
Εκεί που κοιμάμαι, εκεί είναι το σπίτι του, εκεί που υπομένεις την επίθεση αυτό αντεπιτίθεται.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:  Τίποτε απ' αυτά δεν έχει σημασία πια. Η προοπτική της μάχης με κάνει να απορρίπτω όλα όσα ίσχυαν εχθές. Αποσύρω την συμφωνία μου με τους πάντες. Θα κάνω το απλό, ανθρώπινο πράγμα. Υπάρχει μια επιχείρηση. Θα είμαι ο επικεφαλής της. Η καρδιά μου χτυπά για την Επανάσταση. Η Επανάσταση είναι εδώ!

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Σιωπή!

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Υπάρχει καταπίεση εδώ. Εγώ υποστηρίζω τη λευτεριά.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Σιωπή! Θα μας προδώσεις.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:  Δε μπορώ να σωπάσω, γιατί έχω το δίκιο.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Δίκιο ή άδικο, αν συνεχίσεις να μιλάς χαθήκαμε. Σώπα!

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Είδα πολλά 
γι' αυτό θα εμφανιστώ μπροστά τους
σαν αυτό που είμαι, και θα πω πώς έχει η αλήθεια.
Βγάζει τη μάσκα του και φωνάζει:
Ήρθαμε να σας βοηθήσουμε
Είμαστε απ' τη Μόσχα. 
Σκίζει τη μάσκα του.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Κι εμείς τον κοιτάζαμε, και στο ημίφως
είδαμε το ακάλυπτο πρόσωπό του
ανθρώπινο, ανοιχτό, άδολο. Είχε
σκίσει τη μάσκα του
κι από τα σπίτια ερχόντουσαν οι 
οιμωγές των εκμεταλλευμένων: Ποιος ενοχλεί
τον ύπνο των φτωχών;
Κι ένα παράθυρο άνοιξε, και μια φωνή ακούστηκε:
Κοιτάξτε! Ξένοι! Κάτω οι αγκιτάτορες!
Κι έτσι μας γνώρισαν
και την ίδια ώρα μάθαμε ότι έγιναν εξεγέρσεις
στην κάτω πόλη, και οι αγράμματοι περίμεναν
στα καφενεία και στους δρόμους άοπλοι.
Αλλά αυτός δεν σταμάταγε να φωνάζει
και τον χτυπήσαμε και τον ρίξαμε κάτω.
Τον μαζέψαμε, και φύγαμε άρον-άρον από κει.


ΑΚΡΑΙΑ ΚΑΤΑΔΙΩΞΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ

ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ: 
Έφυγαν από κει!
Οι ταραχές αυξάνονταν στην πόλη
κι όμως οι ηγέτες οργάνωναν τη διαφυγή τους.
Ποια είναι η απόφασή σας;

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ:
Περιμένετε.
Είναι εύκολο να γνωρίζεις το σωστό δρόμο
όταν είσαι μακριά απ' τους πυροβολισμούς
κι έχεις μήνες να σπαταλήσεις.
Αλλά εμείς
είχαμε πέντε λεπτά να σπαταλήσουμε
και σκεφτήκαμε κάτω απ' τα όπλα.

Όταν φύγαμε και φτάσαμε ως τους λάκκους του ασβέστη έξω απ' την πόλη, ακούγαμε πίσω μας τους διώκτες μας. Ο νεαρός μας σύντροφος άνοιξε τα μάτια του, άκουσε τι έγινε, συνειδητοποίησε τι είχε κάνει, και είπε: Χαθήκαμε.

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:  Σε καιρούς ακραίας καταδίωξης, που φέρνει σύγχυση σ' όλες μας τις ιδέες, οι στρατευμένοι αναγκάζονται να σκεφτούν και να ζυγίσουν την προσπάθεια σε σχέση με τον στόχο.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ:  Θα επαναλάβουμε την ανάλυση.

ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΑΣ: Καλύτερα να τον συνοδεύσουμε πέρα απ' τα σύνορα, αυτό είπαμε.

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΑΣ: Αν και τώρα οι μάζες έχουν βγει στο δρόμο.

Ο ΤΡΙΤΟΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΑΣ:  Και καθήκον μας είναι να βεβαιωθούμε ότι έρχονται στις συναντήσεις.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΑΣ: Που σημαίνει ότι δεν μπορούμε να συνοδεύσουμε τον νεαρό μας σύντροφο πέρα από τα σύνορα.

Ο ΤΡΙΤΟΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΑΣ:  Αν τον κρύψουμε και τον βρούνε, τότε τι θα κάνουμε όταν τον ταυτοποιήσουν; 

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΑΣ: Υπάρχουν οπλισμένα πλοία έτοιμα στα ποτάμια και τεθωρακισμένα τραίνα στους σιδηροδρομικούς σταθμούς, όλα έτοιμα να μας επιτεθούν τη στιγμή που δουν έναν από μας εκεί. Δεν πρέπει να τον δουν.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:
Όταν μας δουν να μπαίνουμε
στο καλύβι του εκμεταλλευμένου
Όλοι οι εκμεταλλευτές ετοιμάζουν τα κανόνια τους
για να χτυπήσουν εκείνο το καλύβι και τη χώρα μας όλη.

Γιατί όταν ο πεινασμένος
βογγά και αντιδρά χτυπώντας τους βασανιστές του
λένε πως εμείς τον πληρώσαμε
για να βογγά και να αντιδρά χτυπώντας,

Το καθένα απ' τα πρόσωπά μας λέει
πως θεωρούμε την εκμετάλλευση λάθος.
Κάθε ένταλμα σύλληψης για μας λέει
πως βοηθούμε τους εκμεταλλευμένους.

Αυτοί που βοηθούν τους απελπισμένους
αντιμετωπίζονται σαν τα σκουπίδια της γης.
Είμαστε τα σκουπίδια της γης
Δεν μπορούμε να τους αφήσουμε να μας βρουν.


Η ΑΠΟΦΑΣΗ

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ:
Αυτό που αποφασίσαμε ήταν:
Σ' αυτή την περίπτωση πρέπει να εξαφανιστεί, να εξαφανιστεί εντελώς
γιατί ούτε να τον πάρουμε μαζί μας μπορούμε, ούτε να τον αφήσουμε
Γι αυτό πρέπει να τον σκοτώσουμε και να τον ρίξουμε στον λάκκο με τον ασβέστη
αφού ο ασβέστης θα τον κάψει.

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:
Αυτή ήταν η μόνη απάντηση;

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ:
Δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε άλλη με τόσο λίγο χρόνο.
Όπως το ζώο που βοηθά το ζώο 
κι εμείς με χαρά θα τον βοηθούσαμε, αυτόν
που μαζί μας πάλεψε για τον σκοπό μας.
Για πέντε λεπτά, με τα δόντια των διωκτών μας πίσω μας
σκεφτήκαμε μήπως υπάρχει άλλη δυνατότητα
καλύτερη.
Παύση.
Έτσι αυτό που αποφασίσαμε ήταν αμέσως
να κόψουμε το ίδιο μας το πόδι απ' το κορμί μας. Είναι τρομερό
να σκοτώνεις. 
Αλλά δεν θα σκοτώναμε απλώς άλλους, αλλά και τον εαυτό μας αν χρειαζόταν
αφού μόνο η βία μπορεί να αλλάξει
αυτόν τον δολοφονικό κόσμο, όπως 
γνωρίζουν όλα τα ζωντανά πλάσματα.
Ακόμα, είπαμε,
δεν έχουμε το δικαίωμα να μη σκοτώνουμε. Μόνο στην 
ανίκητη θέλησή μας να αλλάξουμε τον κόσμο μπορούσαμε να βασίσουμε
τούτη την απόφαση.

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:
Συνεχίστε, και να 'στε βέβαιοι 
πως έχετε τη συμπάθειά μας.
Ήταν τόσο δύσκολο να κάνετε το σωστό
κι ούτε ήσασταν εσείς που τον δικάσατε, 
μα η Πραγματικότητα.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ:
Θα επαναλάβουμε την τελευταία μας συνομιλία.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΑΣ:  Πρέπει να τον ρωτήσουμε αν συμφωνεί, γιατί είναι γενναίος μαχητής.

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΑΣ: Ακόμα όμως κι αν δεν συμφωνεί, πρέπει να εξαφανιστεί, και να εξαφανιστεί εντελώς.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΑΣ στον Νεαρό Σύντροφο: Αν σε πιάσουν θα σε σκοτώσουν, κι επειδή θα σε ταυτοποιήσουν, η δουλειά μας θα προδοθεί. Οπότε πρέπει να σε σκοτώσουμε και να σε πετάξουμε στον λάκκο με τον ασβέστη ώστε να καείς. Αλλά επέτρεψέ μας να σε ρωτήσουμε: Βλέπεις άλλον τρόπο;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Όχι.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Σε ρωτάμε: Συμφωνείς;

Παύση.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Ναι.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Πού θέλεις να σε πάμε; ρωτήσαμε.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ: Στον λάκκο του ασβέστη, απάντησε.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Ρωτήσαμε: Θέλεις να το κάνεις μόνος σου;

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ:  Βοηθήστε με.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ: Ακούμπησε το κεφάλι σου στο μπράτσο σου και κλείσε τα μάτια.

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ εκτός σκηνής:
Και είπε: Για χάρη του Κομμουνισμού
συμφωνώντας με την πρόοδο των προλεταριακών μαζών
όλων των χωρών
λέγοντας ναι στην παγκόσμια επανάσταση.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΓΚΙΤΑΤΟΡΕΣ:
Μετά τον σκοτώσαμε
τον πετάξαμε στον λάκκο με τον ασβέστη
και όταν τον κατάπιε ο λάκκος
επιστρέψαμε στο έργο μας.

ΤΕΛΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ:
Σύντροφοι, το έργο σας ήταν επιτυχές.
Βοηθήσατε στη διάχυση
των διδαχών του Μαρξισμού
και της αλφαβήτας του Κομμουνισμού-
για τους αγράμματους, για να πέσει φως στην κατάστασή τους
για τους καταπιεσμένους ταξική συνείδηση κι ακόλουθα
η εμπειρία μας της Επανάστασης.
Κι εκεί ξεκίνησε η Επανάσταση
και οι στρατευμένοι ξέρουν πού στέκονται στη μάχη.
Συμφωνούμε μαζί σας.
Ταυτόχρονα, η αναφορά σας δείχνει πόσα πολλά 
είναι αναγκαία αν είναι να αλλάξει ο κόσμος μας:
Οργή και ετοιμότητα, γνώση κι εξέγερση
Γρήγορες αντιδράσεις, βαθύς αναστοχασμός
Παγερή υπομονή, ατέρμονη επανάληψη
Επίγνωση των μικρών πραγμάτων, κι επίγνωση των μεγάλων πραγμάτων:
Μόνο με τη μελέτη της πραγματικότητας
θα μπορέσουμε να αλλάξουμε την πραγματικότητα.

20 σχόλια:

  1. Ευχαριστούμε απλά ρε φίλε

    Τσακ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. εκπληκτικό έργο. Για μένα αναδυκνύει την Άβυσσο που χωρίζει την κομμουνιστική ηθική από τον φαρισαισμό και τη χυδαία υποκρισία της αστικής ηθικολογίας.

    Κάποια αποσπάσματα υπάρχουν ως ποιήματα στη συλλογή ποιημάτων του Μπρεχτ που κυκλοφορεί από τη σύγχρονη εποχή σε (εξαιρετική) απόδοση Ν. Βαλαβάνη.

    Να βγει ο νευροσπαστής ΤΩΡΑ να καταγγείλει τους τρεις αγκιτάτορες πιόνια της ηγεσίας-συμμορίας που σκότωσαν το νεαρό σύντροφο επειδή βοήθησε τους κουλιδες με πράξεις και όχι με θεωρίες και επειδή θέλησε η εξέγερση να γίνει τώρα και όχι και στη δευτέρα παρουσία . Eπεισης να καταγγείλει τον νεαρό σύντροφο που με τη κατάπτυστη συμφωνία του στο τέλος έδωσε άλλοθι στην ηγεσία. Και τέλος να καταγγείλει τον ίδιο τον Μπρεχτ. Γιατί έτσι.

    Μιχάλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πραγματικό δώρο, ευχαριστούμε!
    Έφη Α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πρώτη φορά το διαβάζω ολόκληρο. Συγκλονιστικό.

    gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ξαναγράφει την ελληνική τραγωδία ο Μπρεχτ, ανεβαίνει στα ύψη του Αισχύλου και του Σοφοκλή.

    Σας ευχαριστώ για την εκτίμηση της δουλειάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Να τι βγήκε από το κιβώτιο... της Λουί Βουιτόν. Αυτή σου η εκπληκτική «Απόφαση». Αυτή η σύγχρονη κατά Μπρεχτ τραγωδία.

    Σε σκληρές εποχές, χρειάζονται σκληρές αποφάσεις, Αντώνη.

    Αντίθετα το Κιβώτιο του Αλεξάνδρου ήταν άδειο, επειδή ο ίδιος έτσι το θέλησε.
    Αποχώρησε από την κομμουνιστική νεολαία, "...δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στους πειθαρχικούς κανόνες ενός "οργανωμένου", (τι;;;) σε περίοδο μάλιστα παρανομίας. Γι αυτό και σε λίγους μήνες, με την πρώτη εμφανή κρίση, αποχώρησε. Η απομάκρυνσή του από την ενεργό κομματική δράση και η μη συμμετοχή του στις δραστηριότητες της Αριστεράς και εδώ ειδικά στα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 1944..." (http://www.serrelib.gr/eisigisi2_6.html, σελίδα του Δια Βίου Μάθησης)

    Αυτός ήταν και ο λόγος που η κιβωτός με τις εντολές του κόμματος έπρεπε να είναι κενή περιεχομένου.

    Τις δικές του ενοχές (δεν) περιέχει. Και άλλη ανάγνωση δεν παίρνει όσο κι αν ψάξεις.

    Η λογοτεχνική διανόηση του ΚΚΕσ. κέντησε μες στην κενότητά της για "τις αρχές και τις εντολές των διευθυντηρίων της διορισμένης αριστεράς" (http://latistor.blogspot.com/2010/06/blog-post_5590.html#ixzz2ly9Py9yC)

    Και για το πώς "ο Αλεξάνδρου ερευνά την προσωπική, αταξική ηθική" [υπάρχει τέτοια;] (http://latistor.blogspot.com/2010/06/blog-post_5590.html#ixzz2ly6h3Kw4)

    Μόνο το ύφος διασώζεται (του Φώκνερ, που τον έχει αφομοιώσει μεταφράζοντας). Κι αυτό το τους βόλευε όλους. Άλλωστε ο προφανής (χονδροειδής;) συμβολισμός αυτής της άδειας κιβωτού, όπως απ’ την αρχή υποψιάζεται ο αναγνώστης (τού) επιτρέπει την οικοδόμηση του α-νόητου.

    Το κιβώτιο δεν βγάζει πίκρα, πόνο και αγωνία κι αγώνα γι αυτό το φριχτό, στη μέση της πλατείας, «αύριο» (σε σένα πρωτοείδα το μπαούλο και πριν ξεκινήσω να διαβάζω ήμουν σίγουρος για τη σύνδεση που θα κάνεις).

    Ο Α.Α. καταγγέλλει και δεν θέλει να «πάρει τα μέτρα του» για τούτο το (παρόν) μέλλον, όπως του το ζητούσε ο Μαγιακόφσκι (του). Γαμώτο… 10 χρόνια φυλακής και καταδίκης, μια τέτοια οργή σου αφήνουν, μόνο άμα δεν πίστεψες σε κάτι.

    Και κρίμα, αυτό που εν τέλει «περιέχει» το Κιβώτιο να είναι η «θεωρία των δύο άκρων», ή ο «προβλέψιμος μεταπολεμικός αντικομμουνισμός», όπως πολύ σωστά παρατηρείς κάπου στα σχόλιά σου.

    Δήγμα γραφής (που σίγουρα δεν σου είναι άγνωστο):

    Προς το παρόν πασχίζω να μιλήσω / κοιτάζοντας κατάματα και κείνους που μου γύρισαν την πλάτη. […] θα γραφτούν καινούργιες ιστορίες. / Ίσως και μια «Περί παραχαράξεων της αλήθειας» […]
    Κάθε κεφάλι στρογγυλό τους είναι απαράδεκτο / σαν κοτρώνα μέσα στο χυλό τους. / Φτάνει μονάχα να τούς πεις: «Τα συρματοπλέγματα αγκυλώνουν», / για να σου κοτσάρουνε αμέσως χρυσοποίκιλτα γαλόνια / με σταυρούς αγκυλωτούς!… / Όσο για τους αντίθετους, / μόλις σ’ ακούσουνε να λες για κόκκινα γαρύφαλα, / σε βλέπουν να κρατάς όλα τα σφυροδρέπανα του κόσμου!… / (Κι αυτοί και κείνοι / μας πολτοποιήσανε / μας έχουν κάνει –το λαό!– / μιά μάζα ευκολομάσητη, / γλοιώδη / σαν μπάμιες καζανιού!)
    «Συνομιλώ άρα υπάρχω» από το «Ευθύτης Οδών» (1959).

    Και στο Τεκμήριο: Μια μέρα τούτο το βιβλίο / θα βρίσκεται στα έδρανα του δικαστηρίου / […] σαν νεκροκεφαλή / της δεκαετίας μου / που σεις δολοφονήσατε / εσείς / πολεμοκάπηλοι / εσείς / ψευτοκομμουνιστές. (Από την ίδια συλλογή).

    Και μόνο αυτή η οργή του για τους «ψευτοκομμουνιστές», που του χρωστάνε τα 10 του χρονάκια, ξεχειλίζει από το άδειο του Κιβώτιο.

    Η ιστορία (τους) έχει χαραχτεί για τα καλά στο μαυρισμένο μας πετσί.

    Πρέπει να ματώσουμε για να σβήσουμε τα παλιά στίγματα και να ξαναματώσουμε για να χαράξουμε καινούργια. Δεν γίνεται αλλιώς.

    Να είσαι καλά, σύντροφε. Σπουδαία η δουλειά σου.
    Με την βαθύτατη εκτίμησή μου.
    Με δύναμη πάλι και πάλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε σκληρές εποχές, χρειάζονται σκληρές αποφάσεις, Αντώνη.--->

      Ποια είναι η "σκληρή απόφαση", ή το "σκληρό μέτρο" που ελήφθη; Ποιος ο λόγος τής μεταρσίωσης και ψυχικής ανάτασης τού "Φτερού"; Η συγκεκριμένη μετάφραση ή η εκπαραθύρωση τού Α.Α. (αυτό είναι το "σκληρό" μέτρο!; Σκληρότατο!); Ποια είναι τα τεκμήρια ("δείγματα") τής εκπαραθύρωσης; Τι συνεπάγεται η λογοτεχνική εκπαραθύρωση (---ετικέτα-σήμανση "προς μη ανάγνωση";); Διαβάσαμε κάποια μελέτη ή μόνο μια αναφορά σε μια μεταφορά και "τεκμήρια" αφομοίωσης από τον "κριτικό λόγο"; Τέλος τι είναι το "μη νόημα";

      Να σου δώσω και ένα παράδειγμα για την κριτική "αφομοίωση" και την επιλεκτική μνήμη συγχρόνων:

      http://www.anti-dialectics.co.uk/Wittgenstein_and_Russia.htm

      Διαγραφή
    2. Ποιο είναι το θέμα, δεν έχω καταλάβει.

      Η απόρριψη του "Κιβωτίου";

      Η μετάφραση στον Μπρεχτ;

      Το ότι δεν έγραψα μελέτη στον Άρη Αλεξάνδρου;

      Διαγραφή
    3. Αντώνη, δεν ρωτάω εσένα. Ρωτάω τον σχολιαστή. Κυριολεκτικά, λέω κυριολεκτικά, δεν καταλαβαίνω πλέον τι γίνεται.

      ΥΓ Υπάρχει και ένα άρθρο Μπ. από χθες με στίχους μεταφρασμένους από Α.Α. (εκτός αν δεν είδα σωστά, παρανοϊκή ανάγνωση, ξέρω γω;).

      Διαγραφή
    4. Απαντώ επειδή ο σχολιαστής, που είναι σύντροφος του ΚΚΕ, έχει σαφή ιδεολογική και πολιτική θέση. Αναφέρεται α) στην αντιπαράθεση που έκανα εγώ ανάμεσα στο "Κιβώτιο" και την "Απόφαση" και β) στον αντίλογο του Γιάννη Ν. ότι "Το Κιβώτιο" έχει λογοτεχνική αξία. Και παραθέτει περαιτέρω αποδείξεις για τον αντικομμουνισμό του Α.Α.

      Διαγραφή
    5. Η σκληρή απόφαση αφορά την "Απόφαση"
      Η μεταρσίωση είναι άλλο πράγμα από την ψυχική ανάταση; Και πού την είδες;
      Για ποια ετικέτα μιλάς; Ποιος την έβαλε;
      Όποιος θέλει τον διαβάζει τον Α.Α.. Και όπως θέλει.
      Η προσωπική μου άποψη είναι νομίζω καθαρή.

      Διαγραφή
    6. «Όποιος θέλει τον διαβάζει τον Α.Α.. Και όπως θέλει.»--->

      Επανέρχομαι:

      Απ' όσο γνωρίζω και θυμάμαι ο Τζέιμσον αντλεί σε μεγάλο βαθμό από το έργο τού Βιτγκενστάιν. Ακόμα και η "χαρτογράφηση" (cognitive mapping) δεν είναι άλλο από το "σημείο τού υποκειμένου" τού Tractatus (το υποτιθέμενο "σολιψιστικό" σημείο φυγής ενός κόσμου· εδώ και η "αυτοαναφορικότητα" συνδεδεμένη με τη δείξη). Όπου "μη νόημα" (="μη σκέψη") --- και νομίζω είναι εύλογο να αναπαράγω εδώ την "πηγή" τού Τζέιμσον --- σημαίνει: (1) ονοματοδοσία [των "μη γνώσιμων αντικειμένων"] (πβ. Μπένγιαμιν για "όνομα"· μορφή δείξης) (2) δείξη τού άφατου: τού καλού & αγαθού [ηθική & αισθητική] (3) το "κακό" μη-νόημα: φιλοσοφία-μεταφυσική. Αυτά στα υπόψη, γιατί η αρχική μου παρέμβαση δεν αφορούσε τόσο τον Α.Α. αλλά τον Τζ. (έστω σε σχέση με το "κιβώτιο"). Το πόσο επιτυχής ή το κατά πόσο ενδεδειγμένη είναι η εφαρμογή τής "οντολογίας" (περί οντολογίας πρόκειται[*]) τού Tractatus στα πλαίσια μιας κριτικής προσέγγισης και επανανάγνωσης τού Μπρεχτ δεν μπορώ να απαντήσω, πριν μελετήσω προσεκτικότερα το βιβλίο. Το πρόβλημα δεν μου είχε καν περάσει από το νου, πριν γίνει η αντιπαραβολή με το "κιβώτιο".

      Όσον αφορά τα έργα τέχνης, αιώνιες αλήθειες, τα μαθηματικά και την επιστήμη (γιατί μάλλον θα προκύψει και θα συζητηθεί το ζήτημα):

      Κατ' αρχάς σε σχέση με την αναφορά μου στην "κριτική αφομοίωση", πβ. από "κι όμως αυτή η παραμορφωτική ερμηνεία κ.λπ.". "Αιώνια δημιουργήματα" και "αλήθειες" σημαίνει δύο τουλάχιστον πράγματα: (1) ότι τα συγκεκριμένα ανθρώπινα δημιουργήματα δεν χαρακτηρίζονται από "προγραμματισμένη απαρχαίωση" (=δεν είναι εμπορεύματα, ακόμα και αν λάβουν αγοραία αξία ή αναπαραχθούν μαζικά), (2) είναι μεν δημιουργήματα, αλλά δεν καθορίζονται στην ουσία τους και στη δυνατότητα μετάδοσής τους ["παρακαταθήκη"] από "γλωσσικά παιχνίδια", "πρακτικές", "κοινότητες λόγου" και τα συναφή (τα ανώτερα μαθηματικά δεν προέκυψαν από τις ανάγκες των εμπόρων, ούτε υπάρχουν για να εξυπηρετούν την "κοινότητα" των τραπεζιτών, ούτε και ο κομμουνισμός είναι "παιχνίδι"-"διαδραστική πρακτική" στην οποία τυχαίνει να "επιδίδονται" τα "μέλη" τής γλωσσικής "κομμουνιστικής κοινότητας").


      [*] Χαρακτηριστικό πρόβλημα: η δείξη των αντικειμένων [=καπιταλισμός(!)], καθόσον τα "αντικείμενα" στον Βιτγκενστάιν είναι "μη διακρίσιμα", "μη δεκτικά σκέψης" (λόγω τής απόρριψης τής αρχής τού αποχρώντος λόγου), "μη γνώσιμα". Ψιλά γράμματα.

      Διαγραφή
    7. Δεν είχα σκεφτεί ποτέ τον Βιτγκενστάιν ως επιρροή για τον Τζέιμσον. Από ό,τι εγώ θυμάμαι, οι αναφορές του σ' αυτόν είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Ψάχνοντας μήπως υπάρχει κάπου κάτι, βρήκα αυτό, από την συντηρητική Marjorie Perloff:

      "A similar discomfort may well motivate such Anglo-American Marxist critics as Raymond Williams, David Harvey and Fredric Jameson--critics who have largely ignored Wittgenstein's existence. In his important early critique of Russian Formalism The Prison-House of Language (1972), Jameson groups Wittgenstein with the Formalists under the "empiricist" umbrella, arguing that "The vice of Anglo-American empiricism lies indeed in its stubborn will to isolate the object in question from everything else, whether it be a material thing, an 'event' in Wittgenstein's sense, a word, a sentence, or a 'meaning'." Indeed, given his own Marxist conviction that "philosophy [must] include within itself a theory of its own particular situation," Wittgenstein is found wanting, for "what the philosopher is describing is not language in the absolute, but only the peculiar linguistic habits of philosophers.""

      Το "Cognitive Mapping" βασίζεται σύμφωνα με τον ίδιο τον Τζέιμσον σε ένα βιβλίο του Dan Georgakas, με τίτλο Detroit: I Do Mind Dying, για την αστική σήψη του Ντιτρόιτ και τις αιτίες της.

      Διαγραφή
    8. Από κει και πέρα, δεν επιχειρηματολόγησα για συνάφεια της φράσης "η ιστορία έχει νόημα" με τον Μπρεχτ, αλλά αντιπαραθετικά με το "Κιβώτιο." Και για το ότι "η ιστορία έχει νόημα", νομίζω ο θεμελιωτής λέγεται Χέγκελ, για τον οποίο, σε αντίθεση με τον Βίτγκενσταϊν, έχει ασχοληθεί επανελειμμένα ο Τζέιμσον.

      Τον Μπρεχτ τον αντιπαρέθεσα με το "Κιβώτιο" από άλλο σημείο, και αυτό είναι η επιμονή του στην έλλογη διάσταση αυτού που ο Αλεξάνδρου παρουσιάζει ως παραλογισμό, δηλαδή την "αλληλοεξόντωση" των ανταρτών, καθώς και την έλλογη, μη αλλοτριωτική/μεταφυσική σύλληψη του κόμματος.

      Διαγραφή
    9. Υπάρχει ο "ύστερος" Β., στον οποίο κάνει "κριτική" ο Τζ. και ο πρώιμος τού Tractatus. Όλες, όλες οι κατηγορίες τού Tractatus έχουν ανάλογο στον Τζ. Το παράθεμα που δίνεις είναι χαρακτηριστικό για τη γενική σύγχυση στον αγγλοσαξωνικό χώρο τής αισθητικής-αναλυτικής φιλοσοφίας (object, event, formalism). Το "αντικείμενο" στον Β. είναι διαφορετικό από το "συμβάν". Το συμβάν ανήκει στον "κόσμο", είναι απόλυτα ενδεχομενικό (όπως και ο κόσμος), δεν έχει καμιά αναγκαιότητα, ενώ το "αντικείμενο" (άτομα τού ατομισμού) ανήκει στον χώρο τής δυνητικότητας. --- Η ρητή επίκληση-ανάλυση Χέγκελ δεν είναι τεκμήριο εγελιανισμού. Έχει σερβιριστεί και Έγελος τής γλωσσικής στροφής (ντε Μαν, Ντεριντά). Το Tractatus ως κείμενο είναι ο "χάρτης" ενός ενδοκοσμικού υποκειμένου (κόσμος<->υποκείμενο). Ότι ο Τζ. μπορεί να επισημαίνει σωστά ένα ή δύο από τα προβλήματα τής φιλοσοφίας τού Β. (ανυπαρξία αναγκαιότητας-σχέσεων αιτιότητας ή ζητάει την εφαρμογή ενός κριτηρίου φιλοσοφίας α-λα Αντόρνο)* δεν σημαίνει ότι δεν δανείζεται (χωρίς μάλιστα αναφορά* στο δάνειο) την ηθικό-αισθητική σκαλωσιά [scaffolding] τού πρώιμου Β.

      * η έλλειψη αναφοράς και η διγλωσσία [πχ. αναλύω Χέγκελ, αλλά πιθηκίζω [miming] Βιτγκενστάιν] είναι ένα από τα προαπαιτούμενα τής ακαδημαϊκής επιτυχίας μιας "θεωρίας".

      Διαγραφή
    10. Σωστά είναι όλα αυτά ως αντιρρήσεις, εγώ απλώς επεσήμανα την έκπληξή μου με τη σύνδεση κι έδωσα το στίγμα του τι καταλαβαίνω εγώ με την φράση. Τώρα, αν ο Τζέιμσον, όταν λέει ότι η ζωή μπορεί να μην έχει νόημα αλλά η ιστορία έχει δεν φιλτράρει Χέγκελ ή και Αλτουσέρ (έννοια του "absent cause", στην οποία αναφέρεται συχνά όταν μιλά για το ιστορικό) αλλά Βίτγκενσταϊν, εγώ δεν μπορώ να το διαπιστώσω.

      Διαγραφή
    11. εγώ δεν μπορώ να το διαπιστώσω--->

      Εδώ πρόκειται για το θέμα τής εκπαίδευσης (εκμάθησης μιας τεχνικής). Ό,τι μαθαίνεις στα πρώτα στάδια και γίνεται λίγο πολύ δεύτερη φύση αποκτά τον χαρακτήρα αδιαμφισβήτητης προφάνειας. Στο κάτω-κάτω είσαι τυχερός που η δική σου "προφάνεια" είναι ο Τζ. γιατί η δική μου στο πανεπιστήμιο ήταν δυστυχώς ο Βενιζέλος (τού ΠΑΣΟΚ).

      Διαγραφή
    12. Δεν μπορώ να το διαπιστώσω επειδή δεν γνωρίζω αρκετά καλά τον Βίτγκενστάιν ώστε να ξανασκεφτώ τα έργα του Τζέιμσον στη βάση της δικής του σκέψης. Πέραν του Τρακτάτους, που ομολογώ με άφησε αδιάφορο προσωπικά, δεν γνωρίζω το έργο του.

      Διαγραφή