Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

Bertolt Brecht-Αντίφαση μέσα στο προλεταριάτο

Μέσα στο προλεταριάτο διαμορφώνεται μια αντίφαση, που όλο και εντείνεται με το χρόνο. Ένα μέρος των εργατών, σε κάποιες χώρες ένα πολύ μεγάλο μέρος, η πλειοψηφία μάλιστα, θέλει να κρατήσει την υπαρκτή "τάξη πραγμάτων" και συμβιβάζεται με την εκμετάλλευση, τουλάχιστον όσο το βιοτικό επίπεδο μοιάζει κάπως υποφερτό ή βελτιώσιμο. Μια ανατροπή συνδέεται με μεγάλους κόπους, κινδύνους, αλλαγές όλων των συνηθειών κλπ. Πάνω απ' όλα οι εργάτες που επιδιώκουν την ανατροπή πρέπει ν' ασχοληθούν με πολεμικές πράξεις ενάντια στην αστική τάξη και να τεθούν κάτω από μια αυστηρή πειθαρχία, για να μπορέσουν να διεξάγουν την πολύ σκληρή πάλη. Όσο ανελεύθεροι και να είναι στον καπιταλισμό, πτοοούνται μπροστά σ' αυτή την πειθαρχία και βιώνουν σαν ανελευθερία το να υποταχθείς σε σιδερένιο σχεδιασμό, σα στρατός, χωρίς τα οποία ο αγώνας για την ελευθερία δεν έχει προοπτική, μια ανελευθερία που τους φαίνεται χειρότερη, γιατί είναι καινούργια κι ασυνήθιστη. Γι' αυτό στηρίζουν την αστική τάξη, την εκμεταλλεύτριά τους, στην πάλη της ενάντια στο άλλο τμήμα της εργατιάς και μάλιστα σε μια πάλη μ' αυτό το τμήμα.


Φυσικά η αντίφαση μέσα στο προλεταριάτο εξελίσσεται σε κάθε χώρα διαφορετικά. Σε κάποιες χώρες το μέρος του προλεταριάτου που πάει με την αστική τάξη --έστω κατά τη διαμάχη με την αστική τάξη-- είναι μεγαλύτερο από ό,τι σε άλλες χώρες. Για παράδειγμα εκεί που --όπως στις ΗΠΑ-- μπορούν ν' αναπτυχθούν ανεμπόδιστα μεγάλες παραγωγικές δυάμεις, γιατί εδώ η αστική τάξη στους ανταγωνισμούς της πρέπει για μεγάλο χρονικό διάστημα ν' αυξάνει ολοένα το βιοτικό επίπεδο των μαζών. Ή σε χώρες που --όπως η Αγγλία ή άλλες αποικιοκρατικές χώρες-- χρειάζονται την εργατιά τους για να εκμεταλλεύονται τις αποικίες.
Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1934 (;)
Από το Θέματα Παιδείας, τ. 49-50, Αφιέρωμα στον Μπέρτολτ Μπρεχτ.

6 σχόλια:

  1. Μιας και μιλάει ο Μπρεχτ για τις αντιφάσεις στο προλεταριάτο, νομίζω πως είναι σχετική η παρακάτω είδηση για τις "εναλλακτικές" δομές εντός του καπιταλισμού:

    http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231273316

    Δυστυχώς με βάση κάποιες προσωπικές εμπειρίες έχω την εντύπωση πως είναι όντως ευρύ το φαινόμενο. Λόγω της ανεργίας και της βάναυσης επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα, πολύς κόσμος απαίδευτος στην ταξική πάλη αρνείται ν'ασχοληθεί με τις πολεμικές πράξεις που αναφέρει ο Μπρεχτ, και καταφεύγει στην προσπάθεια του "να φτιάξει μόνος του το μέλλον του" (όπως τον προτρέπει ο κάθε σωστός "οδηγός επιτυχίας"), καταλήγοντας στα συμπεράσματα της κυρίαρχης ιδεολογίας όπου και ανακυρήσσει ως μέγιστους εχθρούς την γραφειοκρατία, το ανοργάνωτο και διεφθαρμένο κράτος, την "κακιά" επιχειρηματικότητα που έχει ως μόνο στόχο το κέρδος, τις απεργίες που διακόπτουν την εκάστοτε (αλλά πάντοτε αναγκαία) ομαλότητα και διάφορα άλλα που δεν τον αφήνουν να "προκόψει".

    Ταιριάζει να μπει εδώ και η επιστολή των εργαζομένων της βιομε. Είναι απολύτως κατανοητός ο αγώνας επιβίωσης αυτών των ανθρώπων, ωστόσο κάποια συμπεράσματα μπορούν να βγουν για το πώς από τις υπερεπαναστατικές διακυρήξεις, περάσαμε στην αλτερνατίβα και από εκεί στην έκκληση προς τους επίσημους φορείς της πολιτείας (όχι ότι δεν υπήρχε εξ'αρχής απεύθυνση εκεί που αφορούσε το νομοθετικό πλαίσιο, αλλά μπορεί να βάλει κάποιος το όνομα τσαραμπουλίδης στο 902 να δει κάποια εξόχως ενδιαφέροντα στοιχεία):

    http://biom-metal.blogspot.ca/2013/11/blog-post_320.html

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι ΚΚΕ και να καταλάβεις ότι πρέπει να γίνεις στρατιώτης για να ζήσεις ανθρώπινη ζωη. Αλλά στην τελική δεν έχεις άλλη λύση. Αξία που ανακάλυψα στα 39 μου και έγινα στρατιωτης

    Johngr1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κάτι άλλο που θα ήθελα να ρωτήσω, η άγρια επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στην ΕΤ και αγροτιά και στους μικρομεσαιους βοηθάει στο να καταλάβουν την έλλειψη επιλογών που έχουν και την ένταξη τους στα ριζοσπαστικα τμήματα του λαού?

    Johngr1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν υπάρχει όμως και μια μερίδα (βλ.Χ.Α.) που θέλει να γίνει στρατιώτης νομίζοντας οτι θα χτυπήσει την υπάρχουσα κατάσταση κάνοντας ακριβώς το αντίθετο δηλαδή υπηρετώντας την;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οχι, για μένα είναι σαν να μπερδεύεις τον στρατόκαυλο με τον συνειδητοποιημένο αγωνιστή. Δεν υπάρχει τίποτα κοινό. Ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός και η πειθαρχία είναι το μοναδικό εργαλείο που έχεις για να αντιμετωπίσεις την αστική τάξη που έχει όλα τα μέσα στην διάθεσή της. Είναι μια αναγκαιότητα εκ των ουκ ανευ. Η μερίδα αυτή που λες δεν έχει αυταπάτες. Σήμερα δεν μπορώ να δεχτώ ότι έχουν δικαιολογία.

      Διαγραφή
    2. Συν τοις άλλοις τους είδαμε τους "στρατιώτες" της Χ.Α (δεν είμαι φασίστας, κλπ). Τι είδους "πειθαρχία" είναι αυτή που μεταφράζεται σε θρασυδειλία, τσαμπουκά στους αδύνατους και γονυκλισία στους ισχυρούς;

      Διαγραφή