Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

Bertolt Brecht-Από τις "Ιστορίες του κυρίου Κόυνερ"

Georg Grosz, Θα εξολοθρεύσω τα πάντα γύρω μου που με εμποδίζουν να είμαι αφέντης, 1921
Όταν ο κύριος Κόυνερ ο στοχαστής άκουσε πως ο πιο ξακουστός εγκληματίας της Νέας Υόρκης, ένας σφάχτης και λαθρέμπορος ναρκωτικών, σκοτώθηκε σαν σκυλί και θάφτηκε δίχως παπά και διάκο δεν έδειξε παρά μονάχα έκπληξη.

Πού φτάσαμε λοιπόν, είπε, ακόμα κι ο εγκληματίας να μην είναι σίγουρος για τη ζωή του, και να μην γνωρίζει κάποιαν επιτυχία ούτ' αυτός που είναι έτοιμος για όλα; Όλοι το ξέρουν πως είναι χαμένοι αυτοί που νοιάζονται για την αξιοπρέπειά τους. Καλά, κι εκείνοι που την ξεπουλάνε; Να πούμε δηλαδή ότι όποιος πάει για μαλλί βγαίνει κουρεμένος; Ιδρωκοπημένοι τινάζονται νύχτα από τον ύπνο τους οι δίκαιοι, κι ο παραμικρός θόρυβος τρόμο τους προκαλεί. Ακόμα και στον ύπνο τους τούς κυνηγάει η καθαρή συνείδησή τους, και δεν μπορεί πια να κανείς να κοιμάται ήσυχος;


Τι σύγχυση!

Τι χρόνια είναι τούτα!

Μαθαίνω πως με μιαν απλή προστυχιά δεν καταφέρνεις πια τίποτα, μ' ένα φονικό μονάχα κανείς δεν τα βγάζει πέρα!

Πρόθυμα θα 'κανε ο καθένας δυο-τρεις προδοσίες κάθε πρωί. Μα τι ωφελεί η προθυμία όταν όλα εξαρτώνται από την ικανότητα;

Ως και η ασυνειδησία δεν είναι αρκετή, μόνο η απόδοση μετράει. Έτσι και ο αθεόφοβος μπαίνει στον τάφο του αθόρυβα, μια κι υπάρχουν πολλοί όμοιοί του δεν εντυπωσιάζει.

Πόσο φτηνά θα μπορούσε ν' αποχτήσει τον τάφο αυτός που για λεφτά τόσο διψούσε!

Τόσα φονικά και μια τόσο σύντομη ζωή!

Τόσα εγκλήματα και τόσο λίγοι φίλοι!

Αν ήταν αδέκαρος δεν θα μπορούσαν να' ναι λιγότεροι!

Πώς λοιπόν, αντικρίζοντας τέτοια περιστατικά, να μη χάνουμε το θάρρος μας;

Τι άλλο να σχεδιάσουμε;

Ποια άλλα εγκλήματα να σοφιστούμε;

Δεν είναι καλό να ζητάς πολλά από τον άνθρωπο.

Τέτοια βλέποντας, είπε ο κύριος Κόυνερ, αποθαρρυνόμαστε.

Bertolt Brecht, Ιστορίες του κ. Κόυνερ: Επιλογή από κτήνη, μτφρ. Π. Μάρκαρης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου