Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Δεν αγοράζω, δεν διαβάζω και δεν αναπαράγω ύλη σε έντυπα που προσβάλλουν τη νοημοσύνη μου...

...όπως το περιοδικό Unfollow του κυρίου Λευτέρη Χαλαραμπόπουλου (υπεύθυνου έκδοσης του περιοδικού).

Διότι, ανάμεσα σε άλλα, δεν αναγνωρίζω στον κύριο Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο κανένα δικαίωμα να:

-γράφει ως αυτόκλητος και αυτοδιορισθείς εκπρόσωπος μέλους του κόμματος και "αντ' αυτού", υποκαθιστώντας, με όλη του την άνεση, το ίδιο το κόμμα

-επιβάλλει την άγνοια για τις συλλογικές αποφάσεις του 19ου συνεδρίου του ΚΚΕ με αναφορές σε ανύπαρκτες "ατομικές συμβάσεις εργασίας" για μέλη του κόμματος

- κατηγορεί άλλους για "ξεκατίνιασμα" και "απίστευτα χαμηλού επιπέδου σπέκουλα" ενώ τα αντιπροσωπεύει πλήρως ο ίδιος

- μιλά εκ μέρους των πάντων, που, υποτίθεται, "πιστεύουν" τον ίδιο και δεν "πιστεύουν" το ΚΚΕ για καθαρά εσωκομματικά ζητήματα του ΚΚΕ


- καθορίζει για λογαριασμό μου ποιος και τι έχουν "κοινή αποδοχή", τι είναι "αποδοχή", και ποιος "το κοινό" που έχει σημασία από την άποψη των κομμουνιστών

- μιλά για "απόλυση" από άλλη εφημερίδα χωρίς την οποιαδήποτε επιβεβαίωση από την αρμόδια εφημερίδα

- καθορίζει τι είναι "σύγχρονο" και τι "παλαιοκομματικό", τι αποτελεί "κομμουνιστικό φετίχ", τι "κουράζει" και ποιον

- υπαγορεύει στο ΚΚΕ τι πρέπει να κάνει "με τους φίλους του"

- φέρεται ως ιδιοκτήτης μέλους του κόμματος το οποίο εργοδοτεί, εκθέτοντάς το στα μάτια των μελών και φίλων του κόμματος (αυτή είναι η "ανεξαρτησία έξω απ' το μαντρί"; Το να με εξευτελίζουν λες και είμαι κτήμα τους στους συντρόφους μου τ' αφεντικά μου);

- παριστάνει, εν γένει, τον κεχαγιά μου, τον εκπρόσωπό μου, και τη φωνή της δικής μου συνείδησης ένας άνθρωπος με μηδενική σχέση με τα πιστεύω μου και τις αρχές μου.

Μιλώντας εκ μέρους του εαυτού μου και εκπροσωπώντας αυτόν και κανέναν άλλο.
LR
---

43 σχόλια:

  1. Να με συμπαθάτε δηλαδή, αλλά ο Νίκος Μπογιόπουλος είναι μέλος του ΚΚΕ ή μέλος του "Unfollow"; Περιοδικό είναι το "Unfollow" ή συλλογικό σώμα εκπροσώπησης του Νίκου Μπογιόπουλου;
    http://pitsirikos.net/2013/10/κκε-χωρίς-κομμουνιστές/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μου φαίνεται αδιανόητο το να κάθεται ο Μπογιόπουλος και 1) να ζητά συλλογική σύμβαση από το κκε, 2) αν δεν ζήτησε, να ανέχεται αυτήν την κατάσταση. αδιανόητο. βασικά δεν πιστεύω στα μάτια μου και στα αυτιά μου.

    πίκατσου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1) Δεν γνωρίζω τι ζητά ή δε ζητά ο Ν. Μπ. Δεν έχω κανένα τρόπο να το γνωρίζω, και δεν μου πέφτει και λόγος, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Αυτό που θεωρώ σαφές είναι ότι το να θέτει μέλος ζήτημα "συλλογικής σύμβασης" σημαίνει ότι δεν αποδέχεται την απόφαση του καταστατικού και θεωρεί εαυτόν/η πρώτα δημοσιογράφο --και συνεπώς επαγγελματία-- και δευτερευόντως μέλος. Ή αν προτιμάτε μια άλλη διατύπωση, πρώτα εργαζόμενο και δευτερευόντως μέλος του ΚΚΕ. Επαναλαμβάνω, δεν γνωρίζω τι ζήτησε, δεν ζήτησε ή αν ζήτησε ο Ν. Μπ. ή οποιοσδήποτε άλλος.

      2. Έχω προσωπική άποψη, αλλά δεν θα την εκφράσω, από σεβασμό για τις εσωκομματικές διαδικασίες και τις διαδικασίες στις οποίες βρίσκονται συλλογικά οι εργαζόμενοι στον "Ρ".

      Διαγραφή
  3. Νομίζω αυτό είναι καλύτερο: http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=536945 "Στο μεσαίωνα του ΚΚΕ"

    Επείδη δεν έχω ασχοληθεί με το πως λειτουργεί ο ριζοσπάστης, διάβασα τα δύο κείμενα που έχεις ανεβάσει, μόνο μήπως μπορείς να δώσεις καποιες διευκρινήσεις. Λεει το άρθρο "Η ενασχόληση στον «Ριζοσπάστη» δεν είναι επαγγελματική σχέση, αλλά κομματική δουλειά" Δηλ. δεν υπογράφουν κάποια σύμβση; Είναι όλα κομματικά στελέχη και παιρνουν μισθο από το κόμμα; Δεν ξέρω πως λειτουργει. Θυμάμαι πριν καιρό που είχε γινει θέμα με κάποιους δημοσιογράφους του ριζοσπάστη (το κοίταξα και στο ιντερνετ για να θυμηθω. Τα περισσοτερα αρθρα είναι από το Βημα - τι περίεργο!) και βρηκα αυτό http://www.tovima.gr/media/article/?aid=505077. Και θυμάμαι κάτι που λέγονταν ότι το ΚΚΕ δεν άφησε τους εργαζομένους να πάνε σε συνελευση της ΕΣΗΕΑ ή κάτι τέτοιο. Αν είναι κομμάτικη δουλειά, πως έγινε αυτό; Και επίσης γιατί έχει βουηξει ο τόπος για τις ατομικες συμβάσεις; Εχει κάποια βάση αυτή η ιστορία με τις συμβασεις;

    Ευαγγελια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν μπορώ να δώσω υπεύθυνη απάντηση άλλη από το ότι σύμφωνα με τις δεσμευτικές για τα μέλη αποφάσεις του 19ου συνεδρίου, η εργασία στον "Ρ" θεωρείται κομματική εργασία και αμείβεται με όρους κομματικής εργασίας -- συνεπώς δεν εμπίπτει σε μορφή σύμβασης, διότι ο εργαζόμενος νοείται ως κομματικό στέλεχος και όχι ως ελεύθερος επαγγελματίας ο οποίος συμβάλλεται με έναν εργοδότη. Πρόκειται για αποζημίωση ωρών κομματικής δουλειάς και όχι για μισθό, ουσιαστικά.Πάρε ως παραπλήσιο παράδειγμα την βουλευτική αποζημίωση -- ορίζεται βάσει κανόνων και δεν υπόκειται σε εργασιακή διαπραγμάτευση (δεν απεργούν, πχ, οι βουλευτές διεκδικώντας καλύτερη αποζημίωση).

      Η αναφορά σε "ατομική σύμβαση" γίνεται αποκλειστικά στον αστικό Τύπο (Βήμα, unfollow, κλπ). Δεν υπάρχει καμία τέτοια αναφορά στο καταστατικό του κόμματος, και δεν θα είχε λογική να υπάρχει σύμφωνα με τα πιο πάνω.

      Σαφώς και έχει κάποιος δικαίωμα να διαφωνήσει με την απόφαση του κόμματος όντας μέλος, να θεωρήσει δηλαδή άδικη την μετατροπή μιας εργασιακής σχέσης σε αμειβόμενη κομματική υποχρέωση, αλλά τότε οφείλει να παραιτηθεί από το κόμμα, καθώς οι αποφάσεις του κομματικού συνεδρίου είναι δεσμευτικές, και εξίσου δεσμευτικές για όλα ανεξαιρέτως τα μέλη. Δεν μπορείς δηλαδή να διαφωνήσεις με το καταστατικό (ψηφισμένο απ' το 96%), να αρνηθείς να το τηρήσεις και να παραμείνεις μέλος του κόμματος. Συνεπώς πρέπει να αποφασίσεις αν αποδέχεσαι τις υποχρεώσεις σου ως μέλος ή αν δεν επιθυμείς να τις αποδεχτείς και παρατείσαι της ιδιότητας αυτής.

      Ελπίζω αυτό να βοηθά.

      Διαγραφή
    2. Να προσθέσω και κάτι ακόμα: η γραμμή Αγ. Κώττη, Νευροσπάστη, Βήματος, Unfollow είναι: εργατική πάλη ΜΕΣΑ στο ΚΚΕ, να διεκδικήσουμε τα εργασιακά μας δικαιώματα ως ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ του ΚΚΕ.

      Αυτό όμως σημαίνει ότι το ΚΚΕ είναι πρώτα εργοδότης και μετά οτιδήποτε άλλο. Σημαίνει ότι το κόμμα είναι μια μορφή δουλειάς, όπως είναι ο υδραυλικός, ο ηλεκτρολόγος, ο γιατρός.

      Με άλλα λόγια, "εργατικός αγώνας μέσα στο κόμμα" σημαίνει: "το κόμμα είναι πρωτίστως επάγγελμα, ένα επάγγελμα όπως όλα τα άλλα."

      Για ένα μη μέλος αυτό δεν έχει ηθικές απολήξεις ως θεώρηση. Για ένα μέλος έχει βαρύτατες ηθικές απολήξεις.

      Διαγραφή
    3. Το κείμενο του Unfollow μπορείς να το πεις και "πλαγιοκόπηση", από μεριάς ποιου δε το ξέρω, μόνο εικασίες κάνω, ας μη ξεχνάμε την αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού που συνεχίζεται, δεν είναι καθόλου ξένα όλα αυτά μεταξύ τους και ειδικά τη περίοδο αυτή.

      Διαγραφή
    4. @Ευαγγελία:
      Το ζήτημα των ατομικών / συλλογικών συμβάσεων,
      δηλ. του τρόπου με τον οποίο καθορίζονται οι συνθήκες εργασίας σε έναν χώρο εργασίας (δηλ. με διαπραγμάτευση σε ατομικό επίπεδο ή σε συλλογικό επίπεδο, της οποίας διαπραγμάτευσης αποτέλεσμα είναι η σύμβαση, ατομική ή συλλογική),
      όταν αφορά τον τόπο δουλειάς που είναι ο Ρ., παρουσιάζει τις ίδιες δυσκολίες κατανόησης που παρουσιάζει και το ζήτημα των απολύσεων.
      Η ουσία τού ζητήματος αυτού είναι ότι ο Ρ. - πριν και ο 902 - αν και ουσιαστικά δεν είναι επιχειρήσεις με σκοπό το κέρδος (αλλά με σκοπό την προπαγάνδιση των στόχων και ιδεών του κόμματος), λειτουργούν στον καπιταλισμό (μιας και δεν υπάρχει κάποιος κενός καπιταλισμού - νομικός - χώρος, στον οποίο να μπορεί να λειτουργήσει το κκε) με αυτό το νομικό ένδυμα (η ραδιοτηλεοπτική π.χ. ήταν μονομετοχική ανώνυμη εταιρία, νομίζω).
      Δηλ., αν και κανείς δεν βάζει στην τσέπη του το όποιο κέρδος ως επιχειρηματίας, και αν και δεν είναι αυτός ο σκοπός της δραστηριότητας, στα χαρτιά πρόκειται για κερδοσκοπική επιχείρηση.
      Το ζήτημα αυτό, του κατά πόσο οι επιχειρήσεις του κκε είναι ουσιαστικά κερδοσκοπικές, τον καλό καιρό, δεν απασχολούσε κανέναν, γιατί οι θέσεις εργασίας και οι καλές συνθήκες εργασίας (κυρίως αμοιβής) διατηρούνταν. Το "πρόβλημα" προέκυψε τώρα, που τα οικονομικά στένεψαν.

      "Η ενασχόληση στον «Ριζοσπάστη» δεν είναι επαγγελματική σχέση, αλλά κομματική δουλειά" Δηλ. δεν υπογράφουν κάποια σύμβαση;" >
      όπως το καταλαβαίνω εγώ, μέσα στο κόμμα και για το κόμμα, είναι κομματική δουλειά. Αλλά για τον νόμο (για το εργατικό δίκαιο) είναι εργασιακή σχέση (εξαρτημένη εργασιακή σχέση συνήθως) και σύμβαση εξαρτημένης εργασίας (συνήθως), που υπόκεινται σε σχετικές διατάξεις του νόμου.
      Η "ηθική" δικαιολόγηση που έχει το κκε, όταν απολύει, ή αλλάζει τις εργασιακές σχέσεις με τους εργαζόμενους στον ριζοσπάστη, ή όταν κλείνει τον 902, είναι ότι λέει στον λαό τα εξής:
      1) έτσι είναι ο καπιταλισμός σε κρίση, συμπιέζει τις επιχειρήσεις
      2) ακόμα και να ήθελαν οι καπιταλιστές να δίνουν τα ψίχουλα που έδιναν πριν (που και όσοι μπορούν στην πελιοψηφία τους δεν θέλουν, γιατί σκοπός τους είναι το όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κέρδος έτσι κι αλλιώς) στους εργαζόμενους, δεν μπορούν σε συνθήκες κρίσης, γιατί δεν θα επιβιώσουν, αφού θα υπερφαλαγγιστούν από τους ανταγωνιστές τους (και πράγματι δεν επιβιώνουν πολλοί, και μάλιστα παρ’ ότι μειώνουν τους μισθούς),
      3) επειδή ο καπιταλισμός έχει κρίσεις, και επειδή στις κρίσεις, οι συνθήκες που επιτυγχάνονται για την πλειοψηφία σε καιρό ανάπτυξης παύουν να είναι ανθρώπινες - επειδή εν ολίγοις είναι νομοτέλεια στις κρίσεις να μην μπορεί να υπάρξει (να συνεχίσει να υπάρχει) ο καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο που όλοι "αγαπήσαμε", ελάτε να τον ανατρέψουμε.
      Στην πραγματικότητα, και για να το πω με υπερβολικό τρόπο, όλα αυτά για τα οποία κατηγορείται το κκε σε σχέση με τον ριζοσπάστη, τον 902 κ.λπ., είναι άλλη μια απόδειξη ότι η πολιτική του πρόταση είναι σωστή, άλλος ένας λόγος για να το υποστηρίξει κάποιος: γιατί, αν ακόμα και αυτοί που αγωνίζονται ενάντια στις απολύσεις και στις μειώσεις μισθών, αναγκάζονται να απολύσουν και να μειώνουν μισθούς, σημαίνει πως ο καπιταλισμός σε κρίση δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, άρα δεν είναι δυνατόν κάθε φορά που έρχεται κρίση να ανεχόμαστε να ζούμε σε άθλιες συνθήκες, και, όταν η κρίση ξεπερνιέται και το βιοτικό επίπεδο βελτιώνεται, να ζούμε ξέροντας ότι η κρίση θα ξανάρθει, αν όχι για εμάς, για τα παιδιά μας ή τα εγγόνια μας.
      [Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι με αυτή τη συλλογιστική βγαίνουν λάδι οι καπιταλιστές, γιατί οι κακομοίρηδες δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Έτσι κι αλλιώς η προσωποποίηση του πράγματος είναι λάθος. Το πρόβλημα είναι η τάξη και το σύστημα συνολικά, όχι τα μεμονωμένα αφεντικά.]

      πίκατσου

      Διαγραφή
    5. Με λίγα λόγια το κκε λέει αυτό που ο συριζα μάς κρύβει. Υπό αυτήν την έννοια, αν κάποιος είναι υπόλογος για το γεγονός ότι π.χ. δεν πλήρωνε για ένα διάστημα τους εργαζομένους του (δεν ξέρω τώρα τί κάνει), είναι τα μέσα του συν-συριζα. Γιατί αυτοί ισχυρίζονται ότι είναι μόνο οι κακοί εργοδότες και η κακιά κυβέρνηση που δεν θέλουν να δώσουν ψωμί στον λαό, και ότι είναι θέμα πολιτικής βούλησης η διατήρηση ή συγκράτηση του επιπέδου των συνθηκών ζωής μας. Κατηγορούν τη διαχείριση, και όχι το σύστημα, δηλ..
      Το ζήτημα με τις απολύσεις και τις συμβάσεις μού θυμίζει και το άλλο: το κλασικό, γιατί ο κνιτης φοράει μπλουζάκι λακόστ, π.χ., ή γιατί η Παπαρήγα έστειλε το παιδί της στο ιδιωτικό σχολείο.
      Κάποιοι θεωρούν (ή "θεωρούν", ή διδάχθηκαν να θεωρούν) ότι οι κομμουνιστές και το κκε πρέπει να ζουν και να λειτουργούν αλλιώς στον καπιταλισμό, να λειτουργούν στον καπιταλισμό όπως θα λειτουργούσαν στον σοσιαλισμό ("αυτά θα κάνετε και στον σοσιαλισμό; θα υπογράφετε ατομικές συμβάσεις;"), παρακάμπτοντας τις συνθήκες. Μόνο που κενός καπιταλισμού χώρος δεν υπάρχει στον καπιταλισμό, και ούτε μπορεί να υπάρξει. Προφανώς και περιμένουμε άλλο ήθος από αυτούς, αλλά οικονομικά θαύματα π.χ. δεν γίνονται.
      Έστω, λοιπόν, ότι ατομικές συμβάσεις υπογράφονται. Υπογράφονται:
      1) συμβάσεις, γιατί δεν μπορεί κάποιος να απασχολείται χωρίς σύμβαση, βάσει του νόμου, και
      2) ατομικές συμβάσεις, δηλ. συμβάσεις που δεν διασφαλίζουν το επίπεδο συνθηκών εργασίας που μπορεί να εξασφαλίσει μια συλλογική σύμβαση, γιατί το κόμμα δεν έχει να δώσει τόσα. Όταν είχε έδινε, όπως σχολίασε κάποιος σε άλλη ανάρτηση.

      πίκατσου

      Διαγραφή
    6. Πάντως προ ημερών ο Αρβανίτης στο "κόκκινο" είπε ότι είναι απλήρωτοι.

      Διαγραφή
    7. τότε ισχύει ότι είναι απλήρωτοι.
      η επίσημη αιτιολογία για τις καθυστερήσεις στους μισθούς είναι ότι τους καθυστερείται η κρατική επιχορήγηση. άρα παραδέχονται ότι συτηρούνται χάρις στην κρατική επιχορήγηση. η οποία βέβαια είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν του κκε, εν οψει των ποσοστών τους στις εκογές, που καθορίζουν το ύψος της κρατικής επιχορήγησης.
      και την ίδια ώρα έχουν το θράσος να αναρωτιούνται γιατί έγιναν απολύσεις, γιατί έκλεισαν μέσα, και παράλληλα γιατί δεν φτιάχτηκε ο σταθμός της αριστεράς στην τηλεοπτική συχνότητα του 902.
      μάλιστα. λογικό, δεν λέω.

      πίκατσου

      Διαγραφή
    8. Ευχαριστώ για τις απαντήσεις! Ήταν κατατοπιστικές και βοήθησαν!
      Να μάθουμε κι εμείς 5 πράγματα, να ξέρουμε να απαντάμε και ως φίλοι του κόμματος, όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι μ' αυτά, μη διαδίδονται και ψεύδη.

      Ευαγγελία

      Διαγραφή
    9. "2) ατομικές συμβάσεις, δηλ. συμβάσεις που δεν διασφαλίζουν το επίπεδο συνθηκών εργασίας που μπορεί να εξασφαλίσει μια συλλογική σύμβαση, γιατί το κόμμα δεν έχει να δώσει τόσα. Όταν είχε έδινε, όπως σχολίασε κάποιος σε άλλη ανάρτηση."
      Παρότι συμφωνώ με την ανάλυσή σου, δεν μπορώ να δεχτώ αυτό το κομμάτι. Δεν πιστεύω ότι το ΚΚΕ θα έκανε ατομικές συμβάσεις που δεν διασφαλίζουν το επίπεδο συνθηκών εργασιας. Κατανοώ τα στελέχη να μένουνε απλήρωτα λόγω της κατάστασης, ή να προσφέρουν τον μισθό τους, ή ακόμα και να δουλέψουν εθελοντικά. Μήπως εγώ δεν κατάλαβα κάτι?

      Διαγραφή
    10. @loukasfilm:
      κατ'αρχάς να ξεκαθαρίσω ότι δεν ξέρω με τί όρους αμείβονται αυτή τη στιγμή οι εργαζόμενοι στον Ρ. - αν αμείβονται βάσει συλλογικής ή ατομικής σύμβασης. Γι'αυτό γράφω παραπάνω "έστω ότι...".

      Το απόσπασμα στο οποίο αναφέρεσαι το διατύπωσα έτσι, επηρεασμένη από την τοποθέτηση του Καλαμούκη προχθές στην Ελλ/νεια για το θέμα Μπ..
      Ο Καλαμούκης είπε ότι, αν και ξέρει πως ο Ρ. δεν είναι μια εφημερίδα σαν τις άλλες, αν και γνωρίζει τις ιδιαιτερότητές της, ωστόσο, σε σημειολογικό επίπεδο, του φαίνεται "κάπως" το να υπογράφουν οι εργαζόμενοι στον Ρ. ατομικές συμβάσεις, δεδομένου ότι στον κλάδο των δημοσιογράφων (όπως και αλλού, ή μάλλον, όπως παντού) οι ατομικές συμβάσεις είναι κόκκινο πανί για τους εργαζόμενους (ειδικά η Ελλ/νεια έφυγε από σκάι αφού προηγουμένως είχαν αρνηθεί να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις).
      Σημειολογικά, σου λέει, δεν μπορείς να κάνεις αυτά εναντίον των οποίων αγωνίζεσαι (το ίδιο σκεπτικό που υπάρχει και για τις απολύσεις).

      Όταν λοιπόν ο Καλαμούκης στον παραπάνω συλλογισμό λέει "ατομική σύμβαση", εννοεί τις περιπτώσεις στις οποίες οι όροι που διέπουν την εργασιακή σχέση καθορίζονται μετά από ατομική διαπραγμάτευση μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου, και όχι με παραπομπή στους όρους εργασίας που ορίζονται σε μια συλλογική σύμβαση, οι οποίοι όροι προσδιορίζονται μετά από συλλογική διαπραγμάτευση και εργατικούς αγώνες.
      Και όταν έχουμε ατομική διαπραγμάτευση σημαίνει ότι έχουμε αδύναμους εργαζομένους και ισχυρό εργοδότη, ενώ όταν έχουμε συλλογική διαπραγμάτευση η διαπραγματευτική ισχύς των μερών εξισορροπείται, και έτσι μπορούμε να περιμένουμε πιο δίκαιες συμφωνίες/ συμβάσεις εργασίας.

      Τώρα, όταν εγώ είπα χθες "ατομικές συμβάσεις, δηλ. συμβάσεις που δεν διασφαλίζουν το επίπεδο συνθηκών εργασίας που μπορεί να εξασφαλίσει μια συλλογική σύμβαση":
      1) ήταν λάθος έκφραση το "επίπεδο ΣΥΝΘΗΚΩΝ εργασίας που μπορεί να εξασφαλίσει μια συλλογική σύμβαση". Το σωστό θα ήταν "επίπεδο ΟΡΩΝ εργασίας που μπορεί να εξασφαλίσει μια συλλογική σύμβαση" - και στο μυαλό μου είχα κυρίως την ΑΜΟΙΒΗ.
      2) εννοούσα ότι, κατά κανόνα, η ατομική σύμβαση, που σημαίνει διαπραγμάτευση μεμονωμένου εργαζομένου με τον εργοδότη, συνεπάγεται συνήθως επίτευξη χειρότερων όρων εργασίας για τον εργαζόμενο, γιατί με αυτήν ο εργαζόμενος δεν έχει τη διαπραγματευτική ισχύ της ομάδας που υπάρχει στη συλλογική διαπραγμάτευση.

      Σε επίπεδο αρχής, λοιπόν, οι ατομικές συμβάσεις που ΛΕΓΕΤΑΙ ΟΤΙ χρησιμοποιούνται στον Ρ. σημαίνουν αδύναμη διαπραγματευτική θέση για τους εργαζομένους, και αυτός ο τρόπος καθορισμού των όρων εργασίας κατ’ αρχήν δεν διασφαλίζει τον εργαζόμενο όσο ΜΠΟΡΕΙ να τον εξασφαλίσει μια συλλογική σύμβαση, που συνήφθη μετά από συλλογικές διαπραγματεύσεις και εργατικούς αγώνες.

      Η όλη συζήτηση γίνεται σε επίπεδο σημειολογίας. Στην πράξη δεν έχω ιδέα τι μπορεί να συμβαίνει – αν δεχτούμε ότι στον Ρ. οι εργαζόμενοι απασχολούνται με ατομικές συμβάσεις, πόσο καλύτερες είναι οι αμοιβές που έχει ορίσει η συλλογική σύμβαση η οποία θα έπρεπε να ισχύσει στον Ρ.; Δεν έχω ιδέα τί συλλογική σύμβαση έχουν αυτή τη στιγμή οι δημοσιογράφοι.

      (ελπίζω να μην μπέρδεψα τα πράγματα περισσότερο από όσο μπορεί να τα ξεμπέρδεψα)

      πίκατσου

      Διαγραφή
    11. "Η όλη συζήτηση γίνεται σε επίπεδο σημειολογίας": Μόνο που αυτό σημαίνει, ουσιαστικά, "σε επίπεδο κυρίαρχης ιδεολογίας", μιας και η σημειολογία περί ης ο λόγος, αυτή την ιδεολογία αποτυπώνει. Πιο συγκεκριμένα, την πρωταρχικότητα της επαγγελματικής σχέσης σε σχέση με την κομματική, και του αστικού δικαίου σε σχέση με το κομματικό καταστατικό. Όχι αυθαίρετα: το αστικό δίκαιο έχει καθολική ισχύ (μας δεσμεύει όλους), το κομματικό καταστατικό όχι. Αλλά αυτό μόνο επειδή το κράτος ως φορέας του καθολικού είναι αστικό.

      Καλός ο Καλαμούκης, αλλά χωρίς θεωρία καταλήγεις στην κοινοτοπία, δηλαδή την αναπαραγωγή της κυρίαρχης ιδεολογίας.

      Διαγραφή
    12. συμφωνώ απόλυτα ^

      πίκατσου

      Διαγραφή
    13. και νομίζω πως το πιο αφοπλιστικό επιχείρημα στη συζήτηση αυτή είναι αυτό που έγραψε ο RATM χθες σε άλλη ανάρτηση:

      "Απο οσο ξερρω δεν υπαρχει ουτε κλαδικη ουτε ατομικη συμβαση "κομμουνιστης". Οποτε δεν υπαρχει ζητημα συμβασης αλλιως πες μου το επαγγελματικο στελεχος Βιδαλης, Μπελογιαννης και ενα καρο αλλοι τι συμβαση ειχαν η οποια προεβλεπε τη ζωη τους? Προς το παρον κλαδικη συμβαση μελλοθανατου δεν εχω υποψη μου. Αυτες οι αποφασεις και οχι συμβασεις παιρνονται αυστηρα ατομικα οταν αποφασισεις να γινεις μελος του ΚΚΕ και εκτοτε υποτασσεις το ατομικο σου εγω προς οφελος του συλλογικου εμεις."

      όλα τα άλλα είναι σε δουλειά να βρισκόμαστε.

      πίκατσου

      Διαγραφή
    14. Κατά την ταπεινή μου άποψη, η προσπάθεια να μεταβληθεί το ίδιο το ταξικό κίνημα σε πεδίο "εργασιακών διεκδικήσεων" έχει απτή στόχευση, και αυτή είναι αυτή εδώ: http://leninreloaded.blogspot.com/2013/10/blog-post_4984.html

      Διαγραφή
    15. "Καλός ο Καλαμούκης, αλλά χωρίς θεωρία καταλήγεις στην κοινοτοπία, δηλαδή την αναπαραγωγή της κυρίαρχης ιδεολογίας."
      Κατά την γνώμη μου αυτό είναι το ρεζουμέ. Προσωπικά πιστεύω ότι σημειολογικά ή όχι, υποθετικά ή όχι, δεν μπορούμε να δεχτούμε σε καμμιά περίπτωση το θέμα των ατομικών συμβάσεων γιατί όπως πολύ σωστά είπες:
      "Σε επίπεδο αρχής, λοιπόν, οι ατομικές συμβάσεις που ΛΕΓΕΤΑΙ ΟΤΙ χρησιμοποιούνται στον Ρ. σημαίνουν αδύναμη διαπραγματευτική θέση για τους εργαζομένους, και αυτός ο τρόπος καθορισμού των όρων εργασίας κατ’ αρχήν δεν διασφαλίζει τον εργαζόμενο όσο ΜΠΟΡΕΙ να τον εξασφαλίσει μια συλλογική σύμβαση, που συνήφθη μετά από συλλογικές διαπραγματεύσεις και εργατικούς αγώνες."
      Να συμπηρώσω ότι και εγώ δεν έχω γνώση για τους όρους που αμείβονται αυτή την στιγμή οι εργαζόμενοι στον Ριζοσπάστη. Αλλά επίσης θεωρώ ότι οι ατομικές συμβάσεις για λόγους αρχής αποκλείονται. Επίσης κατά την γνώμη μου το να μπαίνουμε σε αυτού του είδους τα ζητήματα χωρίς πραγματική γνώση και μιλάω για μένα, το μόνο που μπορεί να προσφέρει είναι σύγχηση ως προς τις πραγματικές συνθήκες.

      Διαγραφή
    16. "Επίσης κατά την γνώμη μου το να μπαίνουμε σε αυτού του είδους τα ζητήματα χωρίς πραγματική γνώση και μιλάω για μένα, το μόνο που μπορεί να προσφέρει είναι σύγχηση ως προς τις πραγματικές συνθήκες."

      αυτό πρωτίστως ισχύει για μένα που προσπάθησα να εξηγήσω. γιατί μπορεί να ξέρω τη διάκριση ατομικής / συλλογικής σύμβασης, αλλά δεν ξέρω τί συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση (τί ορίζει η συλλογική σύμβαση των δημοσιογράφων κ.λπ.).

      παρ'όλ'αυτά διαφωνώ μαζί σου όταν λες πως, επειδή σε επίπεδο αρχής οι συλλογικές συμβάσεις μπλα μπλα μπλα, "δεν μπορούμε να δεχτούμε σε καμμιά περίπτωση το θέμα των ατομικών συμβάσεων", και "οι ατομικές συμβάσεις για λόγους αρχής αποκλείονται". Και νομίζω πως έχω εξηγήσει επαρκώς το γιατί, στα 2 πρώτα μου σχόλια.

      πίκατσου

      Διαγραφή
    17. "παρ'όλ'αυτά διαφωνώ μαζί σου όταν λες πως, επειδή σε επίπεδο αρχής οι συλλογικές συμβάσεις μπλα μπλα μπλα, "δεν μπορούμε να δεχτούμε σε καμμιά περίπτωση το θέμα των ατομικών συμβάσεων", και "οι ατομικές συμβάσεις για λόγους αρχής αποκλείονται". Και νομίζω πως έχω εξηγήσει επαρκώς το γιατί, στα 2 πρώτα μου σχόλια."
      Δεκτή και σεβαστή η διαφωνία. Επειδή όμως δεν ξέρω ακριβώς γιατί, αλλά μου χτυπάει άσχημα το θέμα των ατομικών συμβάσεων, κάθισα και έψαξα σε διάφορα σάιτ, πχ: tvxs, να βρω τα άρθρα που αναφέρονται στους απολυμένους του Ριζοσπάστη. Σε όσα βρήκα κανείς δεν μιλάει για ατομικές συμβάσεις στον Ριζοσπάστη αλλά για συλλογικές συμβάσεις. Νομίζω ο Ζηλάκος αναφέρει ότι:
      "Είναι η μάχη για την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, για την επιβολή ατομικών συμβάσεων, για την αξιοποίηση των μνημονίων."
      Αυτό σημαίνει ότι ατομικές συμβάσεις δεν υπάρχουν. Δεν νομίζω να άλλαξε πολιτική σε αυτόν τον τομέα το ΚΚΕ.

      Διαγραφή
  4. Μωρ' εγώ τα διαβάζω και κάποια τα αναπαράγω (μέχρι ενός σημείου βέβαια, γιατί απ' τη μιά έχω όρια στις αντοχές μου και απ' την άλλη δεν θέλω να τρολάρω σε σχόλια) για να δω που το πάνε. Μέχρι στιγμής, ο εχθρός είναι ο ΣΥΡΙΖΑς και οι διαχρονικές ανακολουθίες του και λόγω των τελευταίων είναι ο εύκολος στόχος.

    Για το ΚΚΕ δεν έχουν να πουν τίποτα, πέρα απ' τα κλισέ του παρελθόντος για τη Βάρκιζα, το Ζαχαριάδη κλπ και αυτό επειδή το Κόμμα είναι πάντα προσεκτικότατο στις δημόσιες διατυπώσεις του. Που θα βαρέσουν; Στη πώληση του 902 λίγο πριν και τώρα στον "ωραίο" Νίκο, ο οποίος σημειωτέον ότι δεν έχει μιλήσει ακόμα εν αντιθέσει με τους "δικούς" τους που απολύονται μαζικά και το μόνο που μπορεί να τους προσάψει κανείς είναι η μη συνειδητοποίηση της ταξικής τους θέσης.

    Οι περισσότεροι απ' τους αρθρογράφους είναι παλιοί Ρηγάδες και αριστεριστές των 70's - 80's και μιλώντας με σιγουριά λέω ότι, πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι για τη "κριτική" τους απέναντι στο Κόμμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. " Μέχρι στιγμής, ο εχθρός είναι ο ΣΥΡΙΖΑς"

      Εγώ δεν σχημάτισα καθόλου αυτή την εντύπωση:

      http://unfollow.com.gr/blog/item/139-αλέξης-τσίπρας-δεν-γλίτωσαν-από-μας-στον-ύπνο-τους-μας-βλέπουν.html

      http://artfullyonsaturday.wordpress.com/2013/03/25/ο-συριζα-και-η-σοσιαλδημοκρατια/

      http://tvxs.gr/news/internet-mme/tis-apeiles-kata-toy-unfollow-kataggellei-o-syriza

      http://aftodinamossyriza.blogspot.com/2013/04/unfollow.html

      http://syriza-paros.blogspot.com/2013/09/unfollow_14.html

      Διαγραφή
    2. Ο νούμερο ένα αντίπαλος είναι ξεκάθαρα (και ενίοτε δραματικά) ο Σαμαράς και η ΝΔ.

      Στελεχικά, δυο μόνο παραδείγματα:

      ο Ζενάκος έχει λινκ στην Συσπείρωση Δημοσιογράφων Δούρειος Ίππος του Τρίμη (Ιος, Β' Πανελλαδική, βλ. άρθρο Χρ. Κάσδαγλη για ΚΚΕ/Παπαρήγα εδώ),

      και η Έφη Γιαννοπούλου είναι σταθερή συνεργάτρια της Αυγής, του Red Notebook, και των Ενθεμάτων.

      Αν ήταν έτσι η "αντι-συριζα" στάση, η φιλοσύριζα πώς είναι δηλαδή;

      Διαγραφή
    3. Με την έννοια ότι, κανείς δεν κατηγορεί το ΚΚΕ για τις θέσεις του.
      (πέρα από το ανεφάρμοστο αυτών μέσα στον καπιταλισμό ... χαχαχα!)

      Διαγραφή
    4. Επανελειμμένα έχουν επιτεθεί στο ΚΚΕ οι Πιτσιρίκος, Χαραλαμπόπουλος. Έμμεσα και άμεσα. Για άλλους δεν γνωρίζω, δεν τους παρακολουθώ.

      Διαγραφή
    5. ... και φυσικά το ανφόλλου στα πλαίσια της "αντικειμενικότητας" έχει δημοσιεύσει στο παρελθόν συνέντευξη του μπουμπούκου.
      (αγαπώ Β' Πανελλαδική ♥ ♥ ♥)

      Διαγραφή
    6. Πρόσφατα διαβάσαμε Χαραλαμπόπουλο στην Κύπρο, αφού του πήραν συνέντευξη εδώ (δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του ΑΚΕΛ "Χαραυγή"):

      "Στην ομάδα του UNFOLLOW εδώ και λίγο καιρό έχει ενταχθεί και ο Νίκος Μπογιόπουλος, του οποίου το όνομα είναι συνδεδεμένο με την εφημερίδα του ΚΚΕ, “Ριζοσπάστης”. Δεν σας ανησύχησε ότι τους αναγνώστες σας, οι οποίοι δεν είναι ΚΚΕδες, δηλαδή τους Αριστερούς που δεν είναι ΚΚΕ, ίσως να τους επηρέαζε αρνητικά αυτό;

      Μου είναι παντελώς αδιάφορο. Το UNFOLLOW είναι δημοκρατικό μέσο, είναι μηνιαίο περιοδικό με πολιτική δημοσιογραφία και ρεπορτάζ, με έρευνα και αποκαλύψεις. Το UNFOLLOW είναι δημοσιογραφικό περιοδικό, δεν είναι πλατφόρμα προσηλυτισμού. Στο UNFOLLOW καταγράφουμε ό,τι κρίνουμε πως χρειάζεται να καταγραφεί, αποκαλύπτουμε ό,τι χρειάζεται να αποκαλυφθεί, αναλύουμε ό,τι χρειάζεται να αναλυθεί, και δεν ταυτιζόμαστε εκ προοιμίου με καμία παράταξη, με καμία οπτική και καμία θέση. Σύμμαχός μας είναι η αλήθεια και όποιος συντάσσεται μαζί της. Το ότι ασκούμε κριτική σε ένα φαινόμενο ή σε μία κίνηση δεν μας τοποθετεί αυτομάτως στο πλευρό των όποιων αντιπάλων τους. Δεν αποδεχόμαστε ότι έχουμε ούτε «φυσικούς», ούτε αυτονόητους συμμάχους."

      Κατανοείς ότι ο "Ρ" περιγράφεται ως "πλατφόρμα προσηλυτισμού" σε αντιπαράθεση με το "ανεξάρτητο" Unfollow φαντάζομαι.

      Αυτά λίγες μέρες πριν το πιο πάνω άρθρο "Είναι ο Περισσός, ηλίθιε!" http://disdaimona.blogspot.com/2013/10/blog-post_27.html

      Διαγραφή
    7. Nαι, το' χα διαβάσει.
      Σύμμαχός μας είναι η αλήθεια και όποιος συντάσσεται μαζί της.
      Ωραία, θέση όμως έχετε πάρει ή αλλιώς Which side are you on?

      Διαγραφή
    8. "πλατφόρμα προσηλυτισμού"- Υπέροχα!!!

      Διαγραφή
    9. Ε, ναι, βεβαίως και πήραν θέση. Απέναντι.

      Υπήρχε περίπτωση να υπερίπτανται κάπου στην νεφελοκοκκυγία της "αντικειμενικής αλήθειας" δηλαδή;

      Διαγραφή
    10. @PEDRO: Ναι, πώς λέμε "Σκοπιά","Ξύπνα", "Γιαχωβάδες του Περισσού", τέτοια.

      Για τη λήψη θέσης ως Unfollow: φυσικά, υπάρχει πάντα το τροπάρι της "ατομικής άποψης" για όποιον έχει όρεξη να το ακούσει. Προσωπικά, το βαριέμαι απίστευτα. Και δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα που το Unfollow είναι συριζαϊκό, μην παρεξηγηθώ. Τι θα ήταν δηλαδή; Κουκουέδικο; Εγώ έχω πρόβλημα με το να μου υπαγορεύει ο κάθε Χαραλαμπόπουλος όσα μου υπαγορεύει με ύφος χιλίων καρδιναλίων για το κόμμα που στηρίζω εγώ.

      Ας πάει να δει αν έρχομαι, ας πούμε. Και όχι ότι αναδημοσίευσα ποτέ κάτι από κει μέσα, απλώς για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε εφεξής για τυχόν αρθρογραφία Ν. Μπ.

      Διαγραφή
    11. ... γιατί την "αλήθεια" την εκλαμβάνει κανείς όπως θέλει.
      Αλήθεια είναι ότι η παιδεία, η υγεία κλπ θέλουν διόρθωση, αλλά εδώ εμπίπτει η υστερόβουλη "αλήθεια" της δεξιάς και η νεφελώδης "αλήθεια" της αριστεράς.
      Διαλιέχτε!
      (αλήθεια, το σ. Σιώρα το γιατρό και το χώσιμό του στο μπουμπούκο τον αναπαρήγαγε κανένας απ' αυτούς, ή μήπως δεν είναι τόσο ωραίο παιδί όπως ο Μπογιόπουλος;)

      Διαγραφή
    12. "Γιαχωβάδες του Περισσού"...τι μου θύμισες τώρα, που είναι αυτή η ψυχή ο "Τζιμάκος" ο "δημαρίτης"; Θα εμφανιστεί να πει καμιά παπάρα πάλι; Καιρος του είναι...

      Διαγραφή
    13. Απλώς σε περίπτωση που φανεί χρήσιμο σε κάποιον, ο Μαρξισμός-Λενινισμός δέχεται την αντικειμενικότητα (πχ των οικονομικών νόμων) όχι όμως και την "αντικειμενική αλήθεια", αυτή την ωραία δημοσιογραφική πόζα: όσο η κοινωνία θα είναι χωρισμένη σε τάξεις, τόσο δεν θα μπορεί να υπάρξει καμιά "ουδέτερη", "ανεξάρτητη" ή άλλο τι αλήθεια, διότι δεν υπάρχει κενό αέρος ανάμεσά τους.

      Διαγραφή
    14. Έλα ντε! Το έγραψα και πριν, τι να τους πουν ο Σιώρας, ο Νικολόπουλος του "τζάμπο", ο Σιφωνιός, ο Πουλικόγιαννης (καλά, οι δυο τελευταίοι είναι και "κακοί")...

      Καλή δουλειά κάνει όλος αυτός ο συρφετός του "πολιτικού φάσματος" για να είναι η απεργία στις 6/11 μια από τα ίδια, στο άμεσο του πράγματος, αλλά και για το ύστερα...

      Διαγραφή
    15. Το Σιώρα η ελληνοφρένεια τον αναπαρήγαγε και όποιος ήθελε και άκουσε,πιστεύω το συγκράτησε, για τους άλλους πάλι...

      Διαγραφή
    16. Για "πλατφόρμα προσηλυτισμού" και πάλι: Υπάρχει μέσω ενημέρωσης που δε προσπαθεί να επηρεάσει προς κάποια κατεύθυνση; Υπάρχει αχρωμάτιστο μέσο; Έλεος, να λέγονται και να πιστεύονται αυτά τη σήμερον.

      Διαγραφή
    17. "Λάμπρος Α.": Permanent ban.

      Λευτεριά στον Πέτρο και τον Παύλο Πουντίδη, καθήκια!

      Διαγραφή
  5. Ο "Ρ" ειναι απο ιδρυσης "πλατφορμα προσηλυτισμου στις ιδεες και τις θεσεις του ΚΚΕ. Σ' οποιον αρεσει. ΑΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όργανο προπαγάνδισης είναι. Ο "προσηλυτισμός" είναι θρησκευτική και όχι πολιτική έννοια, που την χρησιμοποιούν για να περιγράψουν το ΚΚΕ ως αίρεση.

      Διαγραφή
  6. ΚΑΝΕΛΗ (το μεσημερι στο ραδιο του REAL κλεινοντας την εκπομπη ):
    "Σας πειραζει που ο Μπογιοπουλος , δεν γραφει στον Ριζοσπαστη κ γραφει στον eniko gr. .....Δεν ΑΛΛΑΞΕ , οτι εγραφε στον Ριζο γραφει κ εκει!!!!!! καλο σας απογευμα!"

    ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΚΛΕΙΝΕΙ ΕΔΩ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ
    ================================================
    Φαήλος Κρανιδιώτης:
    Το "ανύπαρκτο" άκρο δολοφόνησε δύο υπαρκτότατους νέους ανθρώπους.

    Α.Γ. ιος:
    "Είσαι φασίστας σπάνιος και μια κουφάλα πρώτη
    -ξεχωριστός ανύπαρκτος- αρσενικιά μου Σώτη."
    (απαντηση στον Φαηλο απο αναγνωστη )

    (απο το Τουίτερ ΛΙΓΟ ΜΕΤΑ την Δολοφονικη επιθεση στο Ηρακλειο)

    ....ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ....
    "κατσε καλα στον καναπε κι απολαυσε τα μετρα " ...
    "και ΚΚΕδες αν ακους παλι θα σπανε πετρα "
    ΖΟΥΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΠΟΧΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή