Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

Τάξη και σεξουαλικότητα: Πώς πραγματικά έχουν τα πράγματα

Ως γνωστόν, ο προλετάριος είναι κάποιος ο οποίος δεν έχει κανένα μέσο αυτοσυντήρησης έξω από την πώληση της εργατικής του δύναμης. Στον βιομηχανικό καπιταλισμό, φυσικός φορέας αυτής της δύναμης, το εξω-οικονομικό θεμέλιο αυτής της οικονομικά κρίσιμης για τη συσσώρευση ικανότητας, είναι το σώμα.

Ο βιομηχανικός προλετάριος λοιπόν, ιδωμένος ανθρωπολογικά, είναι ακριβώς αυτός που δεν έχει τίποτε άλλο παρά το σώμα του -- σε αντίθεση με τον δούλο, που δεν έχει ούτε αυτό.

Επειδή ο βιομηχανικός προλετάριος δεν έχει τίποτε παρά το σώμα του, ως φορέα της εργατικής δύναμης που είναι αναγκασμένος να πουλήσει για να συντηρήσει αυτό το σώμα, στερείται της συντριπτικής πλειοψηφίας των σωματικών απολαύσεων που εξασφαλίζουν αυτοί που εκμεταλλεύονται την εργατική δύναμη. Στερείται σχεδόν όλες τις απολαύσεις εκτός από μία την οποία δεν χρειάζεται αναγκαστικά να αγοράσει: την σεξουαλική απόλαυση.

Όλες οι αστικές αναπαραστάσεις της βιομηχανικής εργατικής τάξης στον 19ο αιώνα την απεικονίζουν ως μια σεξουαλικά έκλυτη τάξη, η οποία παραβιάζει κάθε κανόνα εγκράτειας και πειθαρχίας και ξοδεύει την σωματική της ικμάδα, που είναι πολύτιμο εμπόρευμα, σε επιζήμιες απολαύσεις, απειλώντας ταυτόχρονα το κράτος και τις υπηρεσίες του με ένα ανεξέλεγκτο αριθμό μπάσταρδων εργατόσπορων που δεν έχουν πού την κεφαλή κλίναι. Από την αστική οπτική, ο εργάτης είναι η άλλη όψη του αριστοκρατικού νυμφομανή: η λούμπεν εκδοχή της σεξουαλικής διαφθοράς της αριστοκρατίας. Οι άλλες του αμαρτίες --ότι πίνει, ότι δέρνει τη γυναίκα του, ότι δεν πάει στην εκκλησία-- που του καταμαρτυρούνται από δεκάδες μελέτες της εργατικής τάξης που γράφονται μετά το 1840 και ως τα τέλη του 19ου αιώνα, διαπλέκονται με την σεξουαλική του απειθαρχία. Η εργατική σεξουαλικότητα, ταυτόχρονα, δεν είναι καν "φυσιολογικά" ετεροφυλοφιλική: στα κρυφά του απομνημονεύματα, που δημοσιεύονται σχεδόν 100 χρόνια μετά το θάνατό του, ο αστός συγγραφέας και ομοφυλόφιλος της ύστερης Βικτωριανής εποχής John Addington Symmonds εξομολογείται ότι οι εραστές του προέρχονταν κατά κόρο από την εργατική τάξη, ενώ τα όρια μεταξύ πηγαίου και αγορασμένου έρωτα σε ό,τι αφορά τις σχέσεις του με τους εργάτες εραστές του παραμένουν άβολα θολά. Η πορνεία ανδρών εργατών στην Αγγλία της εποχής είναι διακριβωμένη και εξερευνημένη ιστορικά, όπως είναι και η κεντρικότητά της για την σεξουαλική ζωή των ομοφυλόφιλων της αστικής τάξης. Όποιος έχει διαβάσει Καβάφη, για να ρθούμε στα καθ' ημάς, δεν μπορεί παρά να έχει προσέξει πόσο παρόμοια είναι η ταλάντωση ανάμεσα στον παραβατικό πόθο για το σεξουαλικά ελεύθερο και όμορφο εργατικό σώμα και την αγοραία εκμεταλλευσιμότητα του σώματος αυτού στη δική του ποιητική:

Μια Νύχτα
Η κάμαρα ήταν πτωχική και πρόστυχη,
κρυμένη επάνω από την ύποπτη ταβέρνα.
Aπ’ το παράθυρο φαίνονταν το σοκάκι,
το ακάθαρτο και το στενό. Aπό κάτω
ήρχονταν η φωνές κάτι εργατών
που έπαιζαν χαρτιά και που γλεντούσαν. 
Κ’ εκεί στο λαϊκό, το ταπεινό κρεββάτι
είχα το σώμα του έρωτος, είχα τα χείλη
τα ηδονικά και ρόδινα της μέθης —
τα ρόδινα μιας τέτοιας μέθης, που και τώρα
που γράφω, έπειτ’ από τόσα χρόνια!,
μες στο μονήρες σπίτι μου, μεθώ ξανά.
Με αρέσει και με συγκινεί η εμορφιά του λαού, των πτωχών νέων. Δούλοι, εργάται, μικροϋπάλληλοι του εμπορίου, υπάλληλοι των μαγαζιών. Είναι η αμοιβή, θαρρείς, για τες υστερήσεις των. Η πολλή δουλειά και η πολλή κίνησις τους κάμνουν λεπτά και συμμετρικά τα σώματα. Είναι σχεδόν πάντα λιγνοί. Τα πρόσωπά τους, ή άσπρα όταν η εργασία τους είναι μες σε μαγαζιά, ή ηλιοκαμένα όταν είναι έξω, έχουν ένα συμπαθητικό, ποιητικό χρώμα. Είναι μια αντίθεσις στους πλουσίους νέους που είναι ή αρρωστιάρηδες και φυσιολογικώς βρώμικοι, ή με πάχητα και με λίγδες απ’ τα πολλά φαγιά και τα πιοτά και τα παπλώματα· θαρρείς που στα πρησμένα ή στα ζουρωμένα μούτρα τους φανερώνεται η ασχημία της κλεψιάς και της ληστείας των κληρονομιών και των τόκων των.
29/6/1908

Όμως η καβαφική, αστική συμπάθεια για την εργατική σεξουαλική ζωτικότητα δεν μπορεί να είναι αρκετή: η θέση της βιομηχανικής εργατικής τάξης στην παραγωγή, το γεγονός πως δεν έχει νομή της δικής της εργατικής δύναμης, σημαίνει ότι ακόμα και η σεξουαλικότητά της γίνεται μέσο εκμετάλλευσής της. Ο εξαναγκασμός στην πορνεία ανδρών και γυναικών εργατών είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. Κι από την άλλη, η οικονομική αθλιότητα σήμαινε πως η σεξουαλική απόλαυση δεν μπορούσε να διασφαλίσει τον εαυτό της από αθέλητες γεννήσεις που εξαθλίωναν ακόμα περισσότερο την κατάσταση (ήταν ανήκουστη η αντισύλληψη για τους κολασμένους της γης) και από λογής αφροδίσια νοσήματα που κατέστρεφαν την εργατική ζωή.

Γρήγορα λοιπόν, και ήδη από το βιβλίο του Ένγκελς για την Κατάσταση της εργατικής τάξης στην Αγγλία (1843), τέθηκε το θέμα ότι για τους κολασμένους η σεξουαλική ελευθερία ήταν ακόμα ένα δίκοπο μαχαίρι, μια δυνητικά πολύ επώδυνη πολυτέλεια. Αλλά δεν τέθηκε με όρους "πουριτανισμού": η εργατική τάξη δεν είχε καμία σχέση με τέτοιου είδους αστικά ιδεολογήματα και καμία ανάγκη για αυτά. Τέθηκε με τους όρους που τίθενται τα πάντα για τον εργάτη στον καπιταλισμό: με όρους αναγκαιότητας. Για να διευκολυνθεί η μαχητική και επαναστατική οργάνωση της εργατικής τάξης, για να προστατευτούν από την υπεργεννητικότητα σε ένα κράτος χωρίς κοινωνική πρόνοια, για να προφυλάξουν το σώμα τους από αρρώστιες χωρίς γιατρειά για τους φτωχούς, αλλά και για να αποκρούσουν την αστική προπαγάνδα εναντίον τους, έπρεπε οι εργάτες να ελέγξουν τη σεξουαλικότητά τους. 

Στην Ελλάδα του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, οι γυναίκες είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλα τα επίπεδα -- οργανωτικά, πολιτικά, στρατιωτικά. Η μαρξιστική-λενινιστική κληρονομιά της "Καταγωγής της Οικογένειας" και της "Αγίας Οικογένειας" αντιπροσώπευε την πιο ριζοσπαστική κριτική της πατριαρχίας που είχε γνωρίσει ποτέ η Ελληνίδα (και που έχει γνωρίσει ως τα σήμερα, στο επίπεδο της έμπρακτης ζωής, και όχι της ανέξοδης lifestyle ρητορείας). Η μόνιμη φασιστική και ταγματασφαλίτικη επωδός για την κομμουνίστρια, ήταν, προβλέψιμα και ιστορικά θεμελιωμένα, πως ήταν "ανήθικη", "εξώλης και προώλης", "παστρικιά", "πουτάνα". Οι νοικοκυραίοι δεν είχαν ποτέ άλλη άποψη για την εργατιά παρά πως εκπροσωπούσε ένα κατώτερο είδος ανθρώπου, την άρνηση κάθε τι του "αγνού" και "ηθικού". Και οι κομμουνίστριες, όταν συλλαμβανόταν, αν γλίτωναν τον βιασμό, σπάνια γλίτωναν τις πιο εμετικές και χυδαίες βρισιές που αντανακλούσαν την φασιστική "ματσό" ανασφάλεια και τον λυσσαλέο σεξισμό της "πατροπαράδοτης" συνήθειας της υπανάπτυκτης επαρχίας:

Οι χωροφύλακες, κάθε φορά που γύριζαν από επιχειρήσεις, περνούσαν έξω από την αποθήκη και από εκεί έξω ξεσπούσαν τη μανία τους με ακατονόμαστες βρισιές. Από το βαθμό της οργής τους καταλάβαινα εάν είχαν επιτυχίες ή αποτυχίες στις επιχειρήσεις. Τις βρισιές και τα αισχρόλογα μου είναι αδύνατον να τα επαναλάβω. Άρχιζαν από "Βουλγάρα πουτάνα" και κατέληγαν σε βρισιές ακατονόμαστης χυδαιότητας.
Μαρία Σιδέρη, Χρόνια οδύνης

Όμως η λύσσα της αστικής τάξης ενάντια στον εργάτη είναι τέτοια που πάντα μια κατηγορία για κάτι, αν διαψευσθεί απ' τα πράγματα --και διαψεύσθηκε από το ήθος και την αυτοπειθαρχία των κομμουνιστών και κομμουνιστριών-- μεταμορφώνεται στο αντίθετό της, ώστε να χτυπήσει την εργατική τάξη από την ανάποδη πλευρά: και έτσι προέκυψαν οι γελοίοι και βδελυροί Αξελοί που εξαπέλυαν μύδρους από τα Παρίσια όπου είχαν καταφύγει φοβισμένοι, τάχαμου ενάντια στον "πουριτανισμό" των κομμουνιστών και την "αστική" τους, δήθεν, "σεμνοτυφία." Οι αστοί, θεματοφύλακες του "αγνού και ηθικού", είχαν τώρα αυτομεταμορφωθεί σε κήνσορες της "ελευθεριότητας" που κατακευραύνωναν, από τα "απελευθερωμένα" ύψη της μίζερης ψευδοεπανάστασής τους στα πανεπιστήμια, τον "κομμουνιστικό σεξουαλικό συντηρητισμό."

Το πού κατέληξαν όλα αυτά στην πράξη, το γνωρίζουμε: οι απ' τους Αξελούς εκπαιδευμένοι στην "σεξουαλική απελεύθερωση" του εμπορευματοποιημένου σώματος στον εμπορευματοποιημένο κόσμο, αφού αυνανίστηκαν όσο μπορούσαν με το Κλικ, το Μαξ, το Κολτ και τα λοιπά, μια με τις Πόρσε και μια με την τσόντα στο ιλουστρασιόν χαρτί, τελούν σε μόνιμη σεξουαλική δυσθυμία και κατάθλιψη καθώς η αίσθηση της ατομικής αποτυχίας και το άγχος της επιβίωσης εκμηδενίζει την δράση κάθε "Βιάγκρα"· και ο σοσιαλισμός, εκεί όπου μπόρεσε να επικρατήσει, έκανε πιστοποιήσιμη πράξη την σεξουαλική απελευθέρωση της εργατικής τάξης, που είναι αναπόσπαστο κομμάτι της χειραφέτησης του σώματός της απ' την εκμετάλλευση.

22 σχόλια:

  1. Δεν ξέρω εάν το έχεις δει, αλλά είναι απόλυτα σχετικό.
    "...Ένα πολύ ενδιαφέρον ερώτημα γύρω απο το θέμα της σεξουαλικότητας, στην κατά τους δυτικούς “καταπιεστική και βαρετή” Ανατολική Γερμανία. Ανθρωπολογικές και στατιστικές έρευνες αποδεικνύουν ότι η σεξουαλική απελευθέρωση ήταν τότε σαφώς πιο προχωρημένη απο την Δυτική Γερμανία,..."
    http://fadomduck2.blogspot.gr/2013/09/commies-do-it-better.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εφόσον το θέτεις με αυτούς τους όρους, θα ήταν νομίζω ενδιαφέρουσα μία αναφορά γύρω από την ομοφυλόφιλη σεξουαλικότητα (όχι στο ΕΑΜ, γιατί θα ήταν ίσως άδικο, αλλά στην ΕΣΣΔ). Γιατί είτε η σεξουαλική απελευθέρωση έχει πολιτική και οικονομική σημασία (και άρα στέκει η αφετηρία της ανάρτησης), είτε όχι, οπότε δεν υπάρχει πρόβλημα.
    Βασίλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το θέμα αυτό έχει θιγεί από μένα πολύ παλιότερα, ήδη από τις μέρες του Radical Desire, και αργότερα εδώ: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/08/blog-post_6667.html?showComment=1344343851878#c1268497503235755980

      Διαγραφή
  3. Είδες τί ωραία συνδυάζεται η δηθενιά της φιλοσοφίας των αξελών έ τη δηθενιά του κλικ και της λάιφο;

    Έτσι καταντάς όταν αρνείσαι την πάλη των τάξεων, όταν ακυρώνεις προοδευτικούς αγώνες κατηγορώντας τους για τα πάντα, ενώ και οι αγωνιστές άθελά τους κουβαλάνε προβλήματα που έχουνε ποτίσει τον άνθρωπο επί αιώνες.

    Έτσι καταντάς Ζίζεκ, Καστοριάδης, Σώτη και δε συμμαζεύεται.

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είδες τί ωραία συνδυάζεται η δηθενιά της φιλοσοφίας των αξελών έ τη δηθενιά του κλικ και της λάιφο;

    Έτσι καταντάς όταν αρνείσαι την πάλη των τάξεων, όταν ακυρώνεις προοδευτικούς αγώνες κατηγορώντας τους για τα πάντα, ενώ και οι αγωνιστές άθελά τους κουβαλάνε προβλήματα που έχουνε ποτίσει τον άνθρωπο επί αιώνες.

    Έτσι καταντάς Ζίζεκ, Καστοριάδης, Σώτη και δε συμμαζεύεται.

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. σήμερα όμως που δε δίαγουμε τέτοιες εποχές και συγκυρίες όπως τότε που αναφέρεις "Για να διευκολυνθεί η μαχητική και επαναστατική οργάνωση της εργατικής τάξης, για να προστατευτούν από την υπεργεννητικότητα σε ένα κράτος χωρίς κοινωνική πρόνοια, για να προφυλάξουν το σώμα τους από αρρώστιες χωρίς γιατρειά για τους φτωχούς, αλλά και για να αποκρούσουν την αστική προπαγάνδα εναντίον τους, έπρεπε οι εργάτες να ελέγξουν τη σεξουαλικότητά τους. "αλλα η ανάπτυξη της τεχνολογίας και των φαρμάκων είναι αρκετα μεγάλη πρέπει να είμαστε σαφέις ωμοι και απροκαλυπτοι. Απόλυτη σεξουαλική ελευθερία, ενάντια στο γάμο και στην ατομική ιδιοκτησια που αυτός συντηρει σαν αναγκαιότητα. Εννοιολογική κατάργηση του κοινωνικού φυλου με την παράλληλη καταργηση των τάξεων.

    ντικινσον

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχω τίποτα ενάντια στον γάμο εφόσον έχουν περάσει τα μέσα παραγωγής στην κοινωνική ιδιοκτησία και εφόσον έχει καταργηθεί το δικαίωμα στην κληρονομιά. Οι άνθρωποι που θέλουν να παντρευτούν πρέπει να μπορούν να παντρευτούν, και να χωρίσουν, και να ξαναπαντρευτούν όσες φορές θέλουν. Όπως στην ΕΣΣΔ.

      Και η σεξουαλική ελευθερία δεν μπορεί να είναι απόλυτη γιατί δεν μπορεί να είναι ελευθερία να βιάζεις, να παρενοχλείς σεξουαλικά, ή να εκμεταλλεύεσαι ανήλικα παιδιά. Μέσα στα όρια της συναίνεσης ενηλίκων, ας βγάλει ο καθένας τα μάτια του με όποιον θέλει δεν αφορά κανέναν αυτό, δεν αποτελεί ζήτημα για το σοσιαλιστικό κράτος, ούτε και αποτελούσε ποτέ.

      Αυτά όμως στη σοσιαλιστική κοινωνία. Δεν θα κάνω αγώνα και θα έχω τον κάθε τζιτζιφιόγκο μικροαστό της Λάιφο να μου λέει "δεν είστε απελευθερωμένοι" ή να ζητάει να το ρίξω στις παρτούζες καθώς με λούζουν με χημικά, πέτρες ή σφαίρες. Δεν παν στο διάλο, λέω εγώ κι αυτοί και ο πουσιραοϊτισμός τους;

      Διαγραφή
    2. προφανως ρε αντωνη μεταξυ συναινουντων ενηλικων. Αλλα θα πρέπει και με καταργηση της ατομικης ιδιοκτησιας στα μεσα παραγωγης όπως και του κληρονομικου δικαιωματος παλι κατα την ταπεινη μου γνωμη θα επρεπε να ειμαστε εναντια στο γαμο ως κοινωνικη δομη για πολλους λογους που ειχαν πρωτοειπωθει και στην πρωτη διεθνή. Μη ξεχναμε οτι εκτος απο το σοσιαλιστικο κρατος που ειναι μεταβατικο κράτος και παντα ετσι θα το βλεπουμε υπάρχει και το ορμα του κομμουνισμου.

      ντικινσον

      Διαγραφή
  6. Οι τροτσκιστές έχω την αίσθηση ότι ρέπουν προς την παρτούζα. Ενίοτε οι κατηγορίες προς τους, όπως τους αποκαλούν, σταλινικούς περί απολιθωμένων, άνυδρων, εν γένει ντεμοντέ, έχει σεξουαλικό υπόβαθρο. Μου θυμίζουν αυτούς που αρνούνται τον Χριστιανισμό λόγω της ασκητικής του ως προς σεξ. Και αυτό απο μόνο του τους είναι αρκετό. Πασόκος 85.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπορεί οι παρτούζες να είναι φαντασιακή αναπλήρωση για την αδυναμία να προσελκυστούν οι μάζες, γιατί και στη Ρωσία του 30 και στην Ελλάδα του 40 οι Τροτσκιστές είχαν μηδενική επιρροή...

      Διαγραφή
  7. τα περι σεξουαλικής ελευθεροτητας ,παρτουζών κλπ στα πρωταχρονια της μεταπολιτευσης τα ακουγαμε να αναφερονται παντα σε ενα ααλλου: οι χουντικοι τα απεδιδαν στους Δημοκρατες, οι πασοκοι στους Κνιτες , οι Κινιτες στους Ρηγαδες οι ΠΠΣΙΠΗΔΕς στους Εκκετζδες και κυριως στις Εκκετζουδες που ηταν κα Ωραιες κ.ο.κ Παντα ο Αλλος εκανε αυτό ..ο Αλλος μου κλεβει την απολαυση , η απολαυση ηταν παντα καπου αλλου: ετσι η κατηγορια περι ..παρτουζων εκρυβε και τον φθονο ως δεικτη της επιθυμιας .. Ασε που ηταν και η φαντασίσωη μερικών γεννεων καμμένων απο λογής λογής πουριτανισμους και σεξουλικων απωθημενων.. Δυστυχώς στην εποχή μας το απωθημένο επιστρεφει... και νομζουμε επιπλεον πως μας φταιει ο ...Αξελός λές και δεν παραγεται καθημένα μια αλλοτριωμένη σεξουαλικοτητα ως καταναγκασμός στην απολαυση απο τ ν Διαφημιση , απο τηνιδια την παρουσα φαση του καπιταλισμου που στηριζεται πια στην Κατηγορική προσταγή '''Απολαυσε το ''..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "και νομζουμε επιπλεον πως μας φταιει ο ...Αξελός"

      Για να καταλάβω, ο Αξελός --που αναδημοσιεύτηκε από ιστολόγιο της αριστεράς, δεν τον έψαξα εγώ τον μακαρίτη-- δεν φέρει καμία ευθύνη όταν γράφει όσα γράφει;

      Οι διανοούμενοι, κατά το ρηθέν, δεν ευθύνονται για τα λόγια τους και τις στάσεις τους και τις θέσεις τους;

      Ποιος ευθύνεται; Η ρημάδα η κενωνία;

      Διαγραφή
    2. Δεύτερον, ισχύουν ή δεν ισχύουν όσα γράφω για την αντιμετώπιση των κομμουνιστών αφενός ως έκλυτων σεξουαλικά και αφετέρου ως ανέραστων πουριτανών, το πρώτο σε όλο τον 19ο αιώνα και μέχρι και τα μέσα του 20ου, το δεύτερο μετά το 68, πάντα απ' τη σκοπιά της αστικής ιδεολογίας;

      Κι αν ισχύουν, τι σχέση έχουν με την ιδέα ότι "ο άλλος απολαμβάνει;"

      Διαγραφή
    3. όταν γράφει όσα γράφει=λέει όσα λέει, ακριβέστερα. Προφορική συνέντευξη καταγεγραμμένη είναι, που για κάποιο λόγο θεωρήθηκε σημαντικό να αναδημοσιευτεί εν έτει 2013. Ίσως για τον πούτσο του Καραϊσκάκη.

      Διαγραφή
    4. δευτερον : ισχυουν και τα δυο ..Για την αστική ταξη..και ιδιως για την δική μας οι κομμουνιστριες ηταν παστρικές - οπως και οι γυναικες των προσφυγων- και πουτανες .. Δεν συγχωρεσαν την χειραφετηση τους μεσα απο τον Ελασ και τον Δημοκρατικο στρατο..Ειδικά για την περιοδο της χουντας - που την θυμαμαι ως παιδι και εφηβος - για τους Δεξιους οι κομμουνιστριες ηταν ολες ..εξωλης και προωλης .. Ετσι ομως ετρεφαν και τις φανατσσωσεις τους και τοιδιαιτερο σεξουαλικό κομπλεξ πουχαρακτηριζε και χαρακτηριζει την Ελληνική Δεξια και ακροδεξια : ενα μειγμα Μισογυνισμου, απωθημένης επιθυμιας , επιθετικής σεξουαλικοτητας του ΄΄μαγκα '' , ''και απιστευτος στο μεγεθος Φθόνος για οσα υποθετουν οτι κανουν οι ..κομμουνιστες κρυφιως
      - ισχυει ομως και το οτι στο ΚΚΕ - αλλά και στα μαοικά κομματα της δεκαετιας του '70 ανθουσε ενας ..απιστευτος πουριτανισμός και η αναπαραγωγή των ''αστικών'' στερεοτυπων για την γυναικα , το ταμπου της παρθενιας , την ομοφυλοφυλία κλπ

      - πρωτον :για τον Αξελο΄.. ασφαλώς και ηταν υπευθυνος για οσα ελεγε .. Εκεινο που ηθελα να πώ εχει να κανει με την πηγή του σημερινου φετιχισμου της σεξουαλικοτητας. Η πηγη ειναι υλική ..Οχι οι θεωριες καποιως διαννοουμενων που ετσι κι αλλιως μικρή η μηδαμινη επιδραση ειχαν και εχουν στην Ελλ΄δα -μιας και ελαχιστοι διαβαζουν και ακομα ελαχιστοτεροι ...επηρεαζονται - αλλά η Διαφημιση και ο Φετιχισμός του εμπορευματος η κρυμμενη εκεινη ουσια που υποσχεται παντα κατι .. περισσοτερο στο εμπορευμα και διεγειρει την φαντασιωση , την επιθυμια , το πλεονασμα ως επιθυμια .. Ελπιζω να εγινα κατανοητος και ..κλεινω οπως λένε στην Τι Βι

      Διαγραφή
    5. "Απίστευτος πουριτανισμός" σε αντιπαραβολή ΜΕ ΤΙ; Με την απελευθερωμένη σεξουαλικότητα της καπιταλιστικής Ελλάδας, που στο 2013 καταγράφει ρεκόρ σεξουαλικής βίας, πορνείας και σεξουαλικής δυσλειτουργίας; Μήπως με την "φιλελεύθερη" Γαλλία όπου θριαμβεύει η Λεπέν; Ή μήπως με τις φαντασιώσεις κάποιων ότι ΟΙ ΙΔΙΟΙ ήταν "απελευθερωμένοι";

      Διαγραφή
    6. Ιδιωτική υπόθεση είναι δηλαδή η χειραφέτηση; Μπορεί κάποιος να "χειραφετηθεί" μόνος του, χωρίς να χειραφετηθεί η κοινωνία; Και χειραφετείται ποτέ μια κοινωνία σεξουαλικά αν δεν χειραφετηθεί οικονομικά και ταξικά; Πώς; Αφού η σεξουαλικότητα είναι ανεξάλειπτα συνδεδεμένη με την αναπαραγωγή, τη βιοπολιτική, τη χρήση και πειθάρχηση του σώματος, και τελικά, και αναπόδραστα, την παραγωγή αυτή καθαυτή.

      Θεμελιώδη ερωτήματα, νομίζω.

      Διαγραφή
    7. '' Αφού η σεξουαλικότητα είναι ανεξάλειπτα συνδεδεμένη με την αναπαραγωγή, τη βιοπολιτική, τη χρήση και πειθάρχηση του σώματος, και τελικά, και αναπόδραστα, την παραγωγή αυτή καθαυτή.''

      πραγματι..Και σημερα περισσοτερο απο ποτε .Σημερα εμπορευματοποιειται οχι μονο η εργατική δυναμη αλλά το σωμα το ιδιο: Νεφρα προς πωληση ιστοι προς ερευνα , γλουτοι και στηθη ως εμπορευμα- η Βιοπολιτική οδηγει και σεναν κατακερματισμό του σωματος,στον τεμαχισμό του: Δεν ειναι μονο οτι τα γυμνα σωματα των μοντελων δηφημιζουν καλυντικά ειναι κια οτι τα δια τα καλυντικά υποσχεονται γυμνα σωματα ,,, Η Βιοπολιτική σημερα πειθαρχει τα σωματα πιασμένη χερι χερι με την φανατσισωση και το εμπορευμα : σε τεμαχιζει και ανασυναρμολογει ως εμπορευμα προς πωληση

      Διαγραφή
    8. μια ακομα διασταση της συγχρονης σεξουαλικοτητας καθισταορατη την -σε τρομαχτικο πια αθμό και ενταση εμπορευματοποιση της : Η διαρκεια .. Οπως ο καπιταλισμός εχει προχωρησει απσιτευτα σε αυτόπου ο Μαρξ πριν απο εναμιση αιωνα περιεγραφε ως ''εξατμιση - εξαυλωση '' οπου το ''καθετι τι το σταθερό εξαυλωνεται '' ετσι σημερα και οι σχεσεις : Μιμουνται την δομή του Facebook : μπορεις να πατησεις διαγραφή και να ξεκνησεις απο την αρχή : Η φαντασιωση μιας αιωνιας νεότητας , μιας ζωής αρυτιδωτης, οπου ο κεθε τι ειναι χωρις συνεπειες και χωρις δεσμευση αρκει να καταναλώνεις. Ετσι το τωρινό καταναγκαστικό κυνηγι της απολαυσης καταντα χωρις απολαυση, γιαυτο οτι απομεένι απο την καθημερινη αναζητηση της σεξουαλικής χαράς ειναι η εσωτερική κραυγή : Δεν ειναι αυτο !

      Διαγραφή
    9. κι εδω εχουμε μια αντιστροφη απο την Πλατωνική αντιληψη περι ερωτος : ενω σαυτη ο ερων αναζητα περα απο την φθαρτοτητα του σωματος την αιωνιοτητα του αρχετυπου.
      στην καταναλωση της επιθυμας εχουμε αντιστροφα την καταπτωση στην φθαρτοτητα του στιγμιαιου εμπορευματος : επιθυμια που καταναλωνεται αμεσως χωρις μεσολαβηση , χωρις αναβολή χωρις προαπθεια χωρίς απαγορευση - αντιθετα καθ υπαγορευση : καταναλωνεται και πετιεται σε μια διαρκή αναζητηση του καινουριου που καταντα κι αυτή αιωνιοτητα της μιας στιγμής (αγχωμενη , πνιγμένη , κενη )

      Διαγραφή
  8. ''Ιδιωτική υπόθεση είναι δηλαδή η χειραφέτηση; Μπορεί κάποιος να "χειραφετηθεί" μόνος του, χωρίς να χειραφετηθεί η κοινωνία; Και χειραφετείται ποτέ μια κοινωνία σεξουαλικά αν δεν χειραφετηθεί οικονομικά και ταξικά;'''
    η απαντηση ειναι ..οχι ..δεν μπορει .. και φυσικά δεν ειναι ιδιωτική υποθεση η χειραφετηση .
    Ομως η φανατασιωση ειναι,
    παντα ηταν ιδιωτική υποθεση η εμφανιζοταν ως ιδιωτική υποθεση


    .. εκεινο που θελω να πώ ειναι οτι και το 74 και τωρα και ισως και το 30 , 40 κλπ η σεξουλαικοτητα ηταν απωθημένη και φυσικά ταμπου..Στα χρονια του70 η σεξουαλική ''επανασταση ''' αφορουσε καποιυς ..αλλους που κανεις δεν ηξερε.. Ελαχιστοι διαβαζαν Μαρκουζε π.χ η Β. Ραιχ και ακομα πιο ελαχιστοι τον καταλαβαιναν .. Η ''σεξουαλικής ''απελευθερωση '' - το βαζω σε εισαγωγικά γιατι φυσικά δεν ηταν -

    Δεν ηρθε στην Ελλ΄δα ως προιον καποιας ..επαναστασης -Καμμια σχεση



    αλλά ως παραπλευρο προιον της καταναλωστικής κοινωνιας .. Πως να το πώ ς δεν την επεφερε ο .. Ραιχ αλλά τη τηλεοραση και η διαφημιση. Δεν επηλθε ως ..''χειραφετηση '' της επιθυμιας αλλά ως ενσωματωση της επιθυμιας στο εμπορευμα ...
    --------------------------------------------------------

    για τον πουριτανισμό-σεξισμο :τους τραβεστι της Συγγρου τους κοροιδευαν εξισου και οι οπαδοι και μελη των κομματων ολης της αριστερας οπως και της δεξιας: εχουμε απειρα παραδειγματ

    Η σεξουαλικοτητα - συζητηση για την σεξουαλικοτητα ηταν ΤΑΜΠΟΥ για της αριστερά πως να το πώ ..


    Δεν γινοταν συζητησες δεν υπήρχε τιποτε .



    Δεν ηταν καποια τμηματα της αριστερας η καποιοι ..θεωρητικοι που προετοιμασαν την μετεπειτα χυμα '' απελευθερωση '' αλλά ακριβώς το αντιθετο: Ηταν η αγνοια, η απωθηση ,

    το οτι το σεξ θεωρουνταν ταμπου που αφησε την αριστερά - συμπασα την αριστερα - απροετοιμαστη και αμηχανη στην εισβολή της καταναλωτικής ''απελευθερωσης'' και της εμπορευματοποιησης του σεξ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Mε την ευκαιρία της τροπής της συζήτησης και των υπόλοιπων αναρτήσεων, άρθρο της Λιλής Ζωγράφου το 1984 για τη νόσο που ΜΜΕ και μέλη της επιστημονικής κοινότητας χαρακτήριχαν «νόσο των ομοφυλόφιλων», αλλά και για τις επιχειρήσεις Αρετή που διοργάνωνε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κατά των διαφυλικών.

    Όλο αξίζει, ενδεικτικά ένα μικρό απόσπασμα:

    «Περιμέναμε τώρα και δύο μήνες, μιά κάποια διαμαρτυρία από τις περίφημες Γυναικείες οργανώσεις, για τη βαρβαρότητα των επιχειρήσεων Αρετής της κυβέρνησης κατά των τραβεστί της Γλυφάδας. Γιατί πολύ φυσικά αναρωτηθήκαμε: Ποιανών μανάδων είναι αυτά τα παιδιά που κακοποιήθηκαν τόσο βάναυσα στη λεωφόρο; Ποιανών πατεράδων; Και τι είδους έναυσμα και εκτόνωση είναι που προσφέρεται στα όργανα της Ασφάλειας; Φοβούνται τ' Αφεντικά τους μη χάσουν τη μαχητικότητά τους - μια και ο κομμουνισμός νομιμοποιήθηκε - και τους πρόσφεραν την επιχείρηση Αρετή;»

    http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=1304&code=5368

    ΑπάντησηΔιαγραφή