Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Η απεργοσπασία ως ανώτερη τέχνη

Πολλούς τρόπους έχει σκαρφιστεί ο επινοητικός αστικός εγκέφαλος για να προάγει την απεργοσπασία και να παραλύσει το εργατικό κίνημα: τρόπους λιγότερο βίαιους και περισσότερο βίαιους, αμεσότερους και εμμεσότερους.

Αλλά προσωπικά, ποτέ δεν θα μπορούσα να επινοήσω την απεργοσπαστική μέθοδο που επινόησε ο ελληνικός αστικός νους, αντάξιος του πολυμήχανου Οδυσσέα, για να μην πω του Αριστοτέλη (Ωνάση).

Αντί να κινητοποιείς μηχανισμούς κατά αυτής της απεργίας ή εκείνης της απεργίας, κινητοποιείς έναν μηχανισμό κατά του μηχανισμού που παράγει απεργίες.

Πώς;

Τον μετατρέπεις σε πεδίο όπου διακυβεύονται τα εργασιακά δικαιώματα. Προάγεις την ιδέα "απεργία στον μηχανισμό απεργιών", την ιδέα "εργατική ανυπακοή στον πυρήνα της εργατικής ανυπακοής."


Έτσι, είτε θα αφεθείς αμήχανα ανενόχλητος να σμπαραλιάσεις τον μηχανισμό που συντονίζει τις απεργίες, είτε θα τον αναγκάσεις σε κατασταλτικά μέτρα του ενός ή άλλου είδους, εκθέτοντάς τον ως όμοιο αυτού που αντιπαλεύει, καταστρέφοντας το κύρος του στους εργαζόμενους, και άρα, πάλι σμπαραλιάζοντάς τον.

Και στο κάτω-κάτω, δεν είναι κοινά αποδεκτή λογική το "πρώτα τα του οίκου σου" και το "δάσκαλε που δίδασκες και λόγο δεν εκράτεις"; Τι σόι απεργιακός μηχανισμός είναι ένας μηχανισμός που δεν σταματάει να δουλεύει λόγω...απεργίας υπαγορευμένης από εκ των ένδον διεκδικήσεις, ένας μηχανισμός εργατικής ανυπακοής που δεν σέβεται...την εργατική ανυπακοή εντός του; Που τολμά να την αποτρέπει; Αυτοί θα βοηθήσουν το λαό στην εργατική ανυπακοή; Αυτοί θα τον οργανώσουν σε απεργία; Μα αυτοί δεν επιτρέπουν απεργία ούτε...απέναντι στον εαυτό τους! Τι θα λεγε ο Λένιν, πρωτοστάτης της ανυπακοής των εργαζομένων εντός του ΚΚΡ; (little known fact: η Οκτωβριανή επανάσταση ήταν κανονικά προγραμματισμένη για αρχές Σεπτέμβρη, αλλά οι μπολσεβίκοι κήρυξαν απεργία και δεν την έκαναν στην ώρα της)

Ποτέ μην υποτιμάς τον αντίπαλο, πάντα μπορεί να σε εκπλήξει...

5 σχόλια:

  1. Το ξεδόντιασμα του εργατικού κινήματος και του συνεπούς ταξικού συνδικαλισμού ήταν,είναι και θα είναι απο τις κυριότερες προτεραιότητες των αστών. Αυτό περνάει και από την υπόσκαψη του κύρους του κόμματος της εργατικής τάξης. Οι παγίδες που στήνονται είναι πολλές και κανείς δεν εξαιρείται, η εμπειρία του συστήματος είναι πλούσια και με αποτελέσματα. Από αυτό που γράφεις στη τελευταία παράγραφο,μέχρι και την "υπερεπαναστατική" απεργοσπασία (τι να κλάσουν οι 24ωρες και οι 48ωρες κλπ) και με γαρνιτούρα το Λένιν (θα τρίζουν τα κόκκαλά του), τους διάφορους "νευροσπάστες",και κάθε λογής μηχανισμό που μπορεί καμιά σχέση να μην έχει με τις μορφές που έχουμε γνωρίσει, υπάρχει μπόλικη ευελιξία από πλευράς αστών. Ας πούμε, εκεί που λες "φτύνω τους Πρετεντέρηδες,Μπάμπηδες,Τρέμηδες κλπ" να πέφτεις σε Κούλογλου,σε Βαξεβάνη σε Left και Ισκρα και άλλους, ώστε να νομίζεις ότι πληροφορείσαι εναλλακτικά και ότι μαθαίνεις την αλήθεια(ρε), αντίστοιχα συμβαίνει με κόμματα και πολιτικόυς σχηματισμούς που πάνε κι έρχονται (πολλά τα παραδείγματα τη τελευταία δεκαετία μόνο), και καταλήγεις να βρίσκεσαι στον ίδιο λάκκο με τα σκατά και να λες ότι αυτά που έχεις πίσω σου βρωμάνε χειρότερα απο αυτά που έχεις μπροστά σου.
    Επαγρύπνηση στη νιοστή. Δεν υπάρχει περιθώριο για δυσκαμψία και αργοπορία, μάτια και αυτιά ανοιχτά και ετοιμότητα σε κάθε περίπτωση. Έχουμε να δούμε κι άλλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΤΟ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ! (και οχι μονο των "μνημονιακων")
    Η κατασταση στο εργατικο κινημα και η "δραση" του οππορτουνιστικου,εργοδοτικου ,κυβερνητικου Συνδικαλισμου ...του αντι-συνδικαλισμου .Του Συνδικαλισμου που χαιδευει αυτια ,που "βαζει πλατες" στην εργοδοσια ,που "εκπαιδευει" τον εργαζομενο στα επιδοματακια και οχι σε πραγματικες αυξησεις και κατακτησεις ,που απογοητευει τον κοσμο ,που απομαζικοποιει τα συνδικατα ,που τον στελνει σπιτι του .
    Θυμαμαι απο παλια τον τιτανιο αγωνα της ΕΣΑΚ-Σ ,τοτε που κυβερνητικες κι "αριστερες" δυναμεις ΠΡΟΩΘΟΥΣΑΝ οι ιδιες την ενοικιαση εργαζομενων ,την μερικη απασχοληση ,τα στειτς ... ολες τις επιταγες της παλαι ποτε -αλλα μηδεποτε ξεχασμενη- Λευκη Βιβλο των εργασιακων σχεσεων Πανευρωπαικα .Το τι ακουγε η ΕΣΑΚ-Σ στα συνδικατα ,το τι ακουγε ο Τσατσανης ,ο Μανουσογιαννακης ,ο Τουσσας ...Πως πεφταν σαν σκυλια πανω σε καποιο συνδικατο που εκανε το "λαθος" να ψηφισει αλλιως ,να γινει ταξικο ...πως το υπονομευαν παρεα με τα Υπουργια , τον εργοδοτη ,τους Διευθυνοντες ...Πως τρεμαν ολοι αυτοι μηπως η ΔΑΣ αυξησει δυναμεις καπου ...Οσοι ασχολουνταν με το εργασιακο ρεπορταζ και τα τεκταινομενα στα εργατικα ξερουν τι περασαμε τοτε .
    Σ αυτη την κατασταση μας βρηκε η κριση ...με αυτους τους συσχετισμους ,με αυτες τις ηγεσιες .Αρχικα (απο το 10) η τακτικη τους ηταν να εφησυχαζουν τον κοσμο στα συνδικατα "δεν μας πιανει εμας" .Την ιδια ωρα που περναγε την πρωτη μειωση της ΣΣΕ με υπουργικη αποφαση, στα εργοστασια και το Δημοσιο αυτες οι δυναμεις λεγαν στον κοσμο "εμας το αφεντικο δεν θα το εφαρμωσει". Ταυτοχρονα ομως να "εκπαιδευουν" ετσι στον ατομισμο ,στην απαρνηση της αλληλεγγυης (το ισχυροτερο οπλο των εργατων) .Σταδιακα περασαν και μεσα στους ιδιους εργασιακους χωρους αυτα τα φαινομενα ,το διαιρει και βασιλευε ,του μακρυα απ τον κ@λο μας κι οπου θελει ας παει ,διωξε αυτον κι οχι εμενα ,το συνδικαλιστικο "ρουσφετι" κι ο εξαγορασμος ψηφων να πηγαινει συννεφο ...ο εξευτελισμος του εργατη σε ολο του το μεγαλειο ...ο αυτοεξευτελισμος του εαυτου του .
    Τωρα που φτασαν στον πατο τα εργασιακα και ο εργατης βιωνει την κολαση ,ασταματητα και εντεινοντας επιτιθονται αυτες οι δυναμεις (με προεξεχοντα τον συριζαιο Γαβριλη της ΓΣΕΕ ) στο ΠΑΜΕ .Ακριβως γιατι φοβουνται την ΑΛΛΑΓΗ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΥ των δυναμεων στα πρωτοβαθμια ,δευτεροβαθμια και τελος στη ΓΣΕΕ ...ηδη πολυς κοσμος αρχιζει κι αναρωτιεται : ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ αν στη ΓΣΕΕ ηταν απολυτη δυναμη το ΠΑΜΕ ...
    Στους τοπους δουλειας θα παιχτει λοιπον η παρτιδα ...ειχε δικιο η Αλεκα και το κομμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αναμένω από τον Μπογιόπουλο να ξεκαθαρίσει τα πράγματα και να στηρίξει με τα μπούνια την απεργία. ΠΡΕΠΕΙ να το κάνει! όπως το έκανε στον προσυνεδριακό και το βούλωσαν πολλοί μαζί.

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. το άκουγα επί χρόνια (και προ κρίσης) αυτό το "γιατί δεν κάνουν απεργία οι εργαζόμενοι στην τυποεκδοτική;", από γνωστή μου.
    μου ακουγόταν τόσο σχιζοφρενικό, που δεν το συζήτησα ποτέ μαζί της. αλλά νά που πάντα τα ερωτήματα επανέρχονται μεγεθυμένα.

    πίκατσου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην υποτιμάς την αστική πονηρία: αυτό συμβούλεψα χθες τον εαυτό μου.

      Άμα στο ξαναπούν πες τους: αυτό το λες όπως λέμε "να πεθάνει ο θάνατος";

      Διαγραφή