Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2013

Είμαστε πατριώτες;

Διάβασα στην Ελευθεροτυπία πως ο δημοσιογράφος του "Κόκκινο" Κώστας Αρβανίτης απάντησε στην μονολεκτική ερώτηση "Πατριωτισμός;" ως εξής: "Το μετάλλιο της Αριστεράς! Δεν ξέρω γιατί η Αριστερά κατεβάζει το κεφάλι και δεν το συζητάει".

Θα διαφωνήσω με τον δημοσιογράφο, και θα απορήσω ακόμα μαζί του. Ποιος είπε πως η αριστερά --εφόσον συγκαταλέγει τους κομμουνιστές σ' αυτή-- "κατεβάζει το κεφάλι" και "δεν συζητάει" για τον πατριωτισμό; Ούτε το κεφάλι κατεβάζουν --δεν έχουν κανένα απολύτως λόγο να το κάνουν-- ούτε αρνούνται να συζητήσουν οι κομμουνιστές για τον πατριωτισμό. Αυτό που αρνούνται να κάνουν οι κομμουνιστές είναι να αφήνουν τους επαγγελματίες εμπόρους του πατριωτισμού να καθορίζουν τα πλαίσια του νοήματος της λέξης. Αυτό, αρνούνται κάθετα και απαρέγκλιτα να το κάνουν, και για εξαιρετικά καλούς λόγους. Και οι λόγοι είναι ότι οι επαγγελματίες έμποροι του πατριωτισμού είναι υπεύθυνοι για τον θάνατο, βασανισμό, φυλάκιση, εξορία και δίωξη των προγόνων τους εδώ και πολλές δεκαετίες, το λιγότερο από την χούντα της 4ης Αυγούστου του 1936. Ότι οι επαγγελματίες έμποροι του πατριωτισμού ήταν πάντα στο πλευρό αυτών που δεν δίστασαν μπροστά σε τίποτα μπροστά στο κέρδος και την ασφάλεια της τσέπης τους, ούτε καν στο να συνεργούν ώστε να βυθίζονται αύτανδρα τα πλοία τους, πλοία γεμάτα με φαντάρους που πήγαιναν να πολεμήσουν το φασισμό, μόνο και μόνο για να εισπράττουν τα πλουσιοπάροχα ασφάλιστρα. Ότι οι επαγγελματίες έμποροι του πατριωτισμού πρωταγωνίστησαν στο αιματοκύλισμα και την εκμετάλλευση των συμπατριωτών τους και ήταν πάντα αυτοί που είχαν ήσυχο το κεφάλι τους, ανεξάρτητα απ' το πόσο υπέφερε ο λαός της χώρας. 

Είμαστε πατριώτες; Και μόνο η ερώτηση μας προσβάλλει. Ποιος θυσίασε χιλιάδες για τη λευτεριά αυτής της χώρας, όχι μόνο στον πόλεμο αλλά και στα κρατητήρια και τα βασανιστήρια και τα ξερονήσια και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των "πατριωτών"; Ποιος λιώνει παπούτσια σήμερα, ποιος βάζει λεφτά από αυτά που δεν έχει, ποιος καλεί και καλεί τον συνάνθρωπό του σε αλληλεγγύη και προσφέρει αλληλεγγύη, ποιος κλείνει το λαρύγγι του φωνάζοντας συνθήματα διαμαρτυρίας, αγωνιστικότητας κι ενότητας, ποιος δέχεται γκλομπ, πέτρες και μολότωφ στο κεφάλι, ποιος συλλαμβάνεται και σέρνεται στα δικαστήρια, ποιος στερείται μισθό στην απεργία, ποιος απολύεται πρώτος απ' τη δουλειά, ποιος απειλείται εκ νέου να τεθεί εκτός νόμου απ' τους ρυπαρούς πάστορες της "νομιμότητος"; Οι κομμουνιστές, να ποιος. 

Και γιατί τα έκαναν και τα κάνουν όλα αυτά οι κομμουνιστές; Τα κάνουν μήπως επειδή μισούν την πατρίδα τους; Τα κάνουν για να εξυπηρετήσουν το συμφέρον τους; Τα κάνουν γιατί περιμένουν πλούσιες αποζημιώσεις και απολαβές (από ποιον); 

Όχι. Τα κάνουν από αξιοπρέπεια, από πεποίθηση, από αγάπη για τον εργαζόμενο λαό, κι από πίστη στην ισότητα, στην κοινοκτημοσύνη και στη λευτεριά. 

Έχουν σύνορα τούτα τα πράματα; Υφίστανται ως αξίες μόνο "εντός της πατρίδος;"

Όχι, δεν έχουν σύνορα. Είναι αξίες οικουμενικές, μα η οικουμενικότητά τους είναι των ταπεινών και εκμεταλλευμένων του κόσμου. 

Ωφελούν την πατρίδα; 

Βεβαίως και την ωφελούν. Έδιωξαν καταχτητές. Έβαλαν τέλος στα εργασιακά κάτεργα. Εξασφάλισαν παιδεία, υγεία, ανθρώπινες συνθήκες για το λαό. Χειραφέτησαν την Ελληνίδα απ' τα μπουντρούμια της "αγίας οικογένειας". Έκαναν τη ζωή κάτι άλλο από βάσανο που υπομένεις χωρίς ελπίδα να αλλάξει τίποτε. Και σήμερα είναι πάλι στην πρώτη γραμμή κάθε μάχης για μια ανθρώπινη ζωή, για προκοπή και δίκαιο και ειρήνη. Την ωφέλησαν και την ωφελούν όπως δεν την ωφέλησαν ποτέ τα πλούτη και η εξουσία των "ευπατρίδηδων", που στην καλύτερη πέταξαν πέντε ψίχουλα στο λαό, και στην χειρότερη (και συνηθέστερη) τον έγδαραν ζωντανό, από συστάσεως κράτους ως σήμερα. Όπως δεν την ωφέλησαν ποτέ οι πόλεμοι που έκαναν για να πλουτίσουν με του λαού --με της δόλιας εργατιάς και αγροτιάς-- τις θυσίες, στις στερήσεις, την πείνα και το αίμα.

Για μας, αυτό που αξίζει στην πατρίδα, αυτό για το οποίο είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε πολλά πράγματα --κανείς μας δεν ξέρει πόσα-- είναι αυτό που αξίζει σε κάθε πατρίδα. Γιατί αυτό που είναι αληθινό και άξιο υπεράσπισης στην πατρίδα είναι αληθινό και άξιο υπεράσπισης σε κάθε πατρίδα: ισότητα, λευτεριά, κοινοκτημοσύνη.

Είμαστε πατριώτες, περήφανοι πατριώτες, μιας πατρίδας ανάμεσα σε άλλες πατρίδες, με δικούς της αληθινούς και όχι μίσθαρνους πατριώτες, που είναι δικά μας αδέρφια.

Δεν θα μπορούσαμε να είμαστε πατριώτες αν δεν ήμασταν επίσης προλεταριακοί διεθνιστές. Τότε θα ήμασταν απλά εθνοσωβινιστές.

Δεν θα μπορούσαμε να είμαστε προλεταριακοί διεθνιστές αν δεν ήμασταν πρώτα πατριώτες. Δεν θα μπορούσαμε να αγαπήσουμε και να συμπονέσουμε τον χιλιανό, τον κουβανικό, το ρώσικο, τον συριακό, τον τούρκικο, τον νοτιοαφρικάνικο λαό, αν δεν αγαπούσαμε πρώτα το δικό μας, συγκεκριμένο, λαό, αν δεν ήμασταν ένα μαζί του, σπλάχνο του.

Τότε θα ήμασταν απλά αστοί κοσμοπολίτες.

Θέλουμε να ζήσουμε, και να ζήσουν κι άλλοι μαζί μας, με ειρήνη και δικαιοσύνη. Και πράττουμε στη βάση αυτής της θέλησης, κάθε μέρα, μέρα με τη μέρα, με κάθε άνθρωπο που ζει την εκμετάλλευση, ανεξάρτητα απ' το πού γεννήθηκε και πού τον εκμεταλλεύονται.

Είναι τόσο δύσκολο να τα γνωρίζει κανείς αυτά; Ήταν τόσο εύκολο να τα ξεχάσει;

34 σχόλια:

  1. Επίσης όπως έλεγε κι ενα πανό του ΚΚΕ:

    Nα μην πτωχεύσει ο λαός-Αυτός ειναι πατριωτισμός!

    petroulas

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. http://www.youtube.com/watch?v=ZLmZdeN7q5M υπαρχει και ο "ελευθεριακος φεντεραλισμος της διαταξικης κοτσανας για αντιδομες με τα κλειδια της εξουσιας στην αστικη ταξη παντα ομως. ας το δουμε γτ εχει αρχισει να παιρνει δυναμικη σε εναν κοσμο που ασχολειται. Δε λεω κινημα γιατι δεν ειναι κινημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συγγνώμη για το άσχετο του σχολίου, αλλά δε μπορώ να μην το μοιραστώ. Μόλις το ανακάλυψα κι έχω ένα σφίξιμο στο στομάχι, δεν είμαι σίγουρος από το γέλιο ή από την διάθεση για εμετό:

    http://www.youtube.com/watch?v=ZLmZdeN7q5M

    Κλείστε τα παντζούρια, σφίξτε το τουφέκι σας και ακούστε σιγανά την ανάλυση της πνευματικής-επαναστατικής πρωτοπορίας της Σαλονίκης. Η επανάσταση δεν αργεί.

    Hemingway

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Sorry, έμεινα στον τίτλο "Δημοκρατία, Μεταδημοκρατία, Αμεσοδημοκρατία", στον οποίο θα ήθελα να προσθέσω και τα αιτήματα για Δημοκρατία τουρλού, Αναδημοκρατία, Κρατοδημία, Μεσοακροδημοκρατία, Διαδημοκρατία και κροταλιοδημουλία.

      Διαγραφή
    2. Α, χαιρομαι που πεφτουμε πολλοι ταυτοχρονα πανω στην προπαγανδα των ηλιθιων.

      Δεν αξιζει να χασεις τοσα λεπτα απο τη μερα σου, ομως υπαρχουν σημεια αξιοπροσεκτα, οπως η παδαδοχη του επιφανους αντιεξουσιαστη οτι "δεν μπορει ουτε ο κοσμος ουτε το συστημα να ορισει τι ειναι αυτο που ζουμε πραγματικα. Ειναι μετα-κατι."

      Και πραγματι θελει προσοχη, γιατι η μεταμοντερνα κλικα γινεται καμια φορα ελκυστικη οχι μονο σε μικροαστους που αγανακτουν στις πλατειες, αλλα και σε κομματια της εργατικης ταξης που αγωνιζονται (βλ. Βιομε, Ιερισσος), καθοριζοντας εως και το περιεχομενο και τους στοχους του αγωνα τους. (btw. Εξαιρετικο το κειμενο της κομεπ για τη βιομε)

      Hemingway

      Διαγραφή
    3. ""δεν μπορει ουτε ο κοσμος ουτε το συστημα να ορισει τι ειναι αυτο που ζουμε πραγματικα. Ειναι μετα-κατι."

      Ψψψψψψψψψψ.....έλιωσα δικέ μου. Κασέρι σε τοστ έγινα.

      Διαγραφή
    4. Μη γίνεσαι μπανάλ, μετα-κασέρι!
      gdmn1973

      Διαγραφή
    5. Αλήθεια, πότε εισέβαλαν όλα αυτά τα "μετά-κάτι" στην ορολογία των διανοουμένων; Νομίζω το '80. Τυχαίο; Δε νομίζω...

      Θυμάται κανείς πόσο ορμητική ήταν η εισβολή τους στην Ελλάδα; Τυχαίο; Ή μήπως μια ψευδο-ηδονιστική αλλά γνήσια κακοποιημένη και κακομοίρικη κοινωνία, που παρακολουθούσε από τη μια την "κατάρρευση του κομμουνισμού" (ως κατάρρευση ενός άλλοθι για τη δική μας παθητικότητα) κι από την άλλη τον εκφυλισμό της μικροαστικής της επαναστατικότητας σε Κοσκωτάδες και αυριανιστές είχε τεράστια ανάγκη για "μετά", για υπερβάσεις, για την ψευδαίσθηση ότι είχε ολοκληρώσει κάτι, ότι δεν της είχαν μείνει όλα τα "οράματα" μισά και κακορίζικα... Ενώ το μόνο που είχε "ολοκληρωθεί" ήταν εκείνη ακριβώς η συνθήκη που εξασφάλισε την ακατάσχετη οπισθοδρόμηση της μέχρι το σημείο που βρισκόμαστε σήμερα.

      gdmn1973

      Διαγραφή
  4. Η λέξη πατρίδα τι σημαίνει; Νομίζω ότι πάντα ήταν μια λέξη φορτισμένη με εθνικιστική χροιά και με την έννοια του κράτους – έθνους. Αν λοιπόν πρέπει να μιλήσουμε για την πατρίδα, δεν μπορούμε παρά να την ορίσουμε σαν «τις πεζούλες που καθόμαστε» όπως έχει πει ο Άρης. Τις πεζούλες αυτές είμαστε πρόθυμοι να τις μοιραστούμε με τους άλλους, αλλά όχι με τους καπιταλιστές, ντόπιους και ξένους. Μπορούμε να την ορίσουμε και γεωγραφικά, σαν τον τόπο πάλης της εργατικής τάξης απέναντι στους καπιταλιστές ενός κράτους - έθνους, αλλά και σαν τον τόπο πάλης ενός προλεταριάτου απέναντι σε ξένη, ιμπεριαλιστική δύναμη, με δεδομένο βέβαια ότι σε αυτή την περίπτωση η πάλη δεν θα περιορίζεται στην ξένη, επιτιθέμενη αστική τάξη, αλλά και στην ντόπια.
    Η υπεράσπιση δηλαδή της πατρίδας για τους κομμουνιστές δεν είναι τίποτα άλλο από την υπεράσπιση του προλεταριάτου απέναντι στους εκμεταλλευτές του, ντόπιους και ξένους.
    Φυσικά ο στόχος των κομμουνιστών δεν είναι παρά η κατάργηση κάθε συνόρου ανάμεσα στους ανθρώπους και επομένως και κάθε πατρίδας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τι σημαίνει πατρίδα, συγκεκριμένα, και όχι σε κάποιο ιδεατό επίπεδο;

    Πατρίδα, στον καπιταλισμό, ορίζεται το έθνος-κράτος, μέσα στους κόλπους του οποίου συμβιώνουν ομάδες ατόμων, αντίπαλες μετάξύ τους ως προς τα συμφέροντά τους.
    Και πατριωτισμός, η υπαράσπιση αυτής της κατάστασης πραγματων.

    Για τους κομμουντές, όμως, υπάρχουν δύο, τουλάχιστον, πατρίδες μέσα σ` αυτό που ονομάζεται (απ`τους αστους) "πατρίδα". Αυτές ονομάζονται τάξεις.

    Οι κομμουνιστές επιδιώκουν να διαταράξουν αυτην την όμαλή συμβίωση, που στην πραγματικότητα ονομάζεται εκμετάλλευση, και να καταργήσουν τις τάξεις.

    Εφόσον δεν το έχουν ακόμη επιτύχει αυτό, δεν θεωρούν τους εαυτούς τους πατριώτες, γιατί "πατριωτισμός" σημαίνει ακριβώς τη διαώνιση αυτής της κοινωνικής σύμβασης.

    Για το μαρξισμό-λενινισμό, ο εμφύλιος πόλεμος είναι ο μόνος δίκαιος πόλεμος.

    Σε περίπτωση που το έθνος-κράτος στο οποιό κατοικούν οι προλετάριοι δεχτεί επίθεση από άλλο κράτος, οι κομμουνιστές έχουν την υποχρέωση να αμυνθούν τόσο στον απενατι στον εισβολέα, όσο και στην αστική τάξη της χώρας τους.

    Επίσης οι κομμουνιστές δεν καταδέχονται να κρύβουν τις ίδέες τους!


    ΥΓ. Παλιότερα (όχι πολύ), όπου συκγέντρωση του ΚΚΕ, έβλεπες και μια-δυο ελληνικές σημαίες.
    Σήμερα πια όχι.

    Το ΚΚΕ πράτει πολύ καλα τον τελευταίο καιρό...



    Μάνος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "Σε περίπτωση που το έθνος-κράτος στο οποιό κατοικούν οι προλετάριοι δεχτεί επίθεση από άλλο κράτος, οι κομμουνιστές έχουν την υποχρέωση να αμυνθούν τόσο στον απενατι στον εισβολέα, όσο και στην αστική τάξη της χώρας τους."

    Προτιμώ τη λενινιστική "συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης". Αυτή οδήγησε στα γράμματα του Ζαχαριάδη, στο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα με μπροστάρη το ΚΚΕ , γαλούχησε ήρωες όπως Μπελογιάννη, Βελουχιώτη, Σαράφη και άλλους. Έδειξε ότι η εθνική ανεξαρτησία για χώρες εξαρτημένες είναι αίτημα που πρέπει διαρκώς να προβάλει το κομμουνιστικό κίνημα.

    Ρ.Λ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Έδειξε ότι η εθνική ανεξαρτησία για χώρες εξαρτημένες είναι αίτημα που πρέπει διαρκώς να προβάλει το κομμουνιστικό κίνημα."

      Και για χώρες ιμπεριαλιστικές να προβάλει την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, έτσι;
      Καθώς "συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης"...

      Διαγραφή
    2. @Naphta:
      Αλλιώς γιατί κάποιοι να βγάζουν καντήλες στο άκουσμα και μόνο του όρου "ελληνικός ιμπεριαλισμός";
      Γιατί σηματοδοτεί πως αστικοδημοκρατικά καθήκοντα τέλος!

      Διαγραφή
  7. Η ανατροπή των μονοπωλίων δεν είναι ένα απλό αίτημα, είναι ο στόχος και για ιμπεριαλιστικές και για εξαρτημένες χώρες. Σημαντικό αίτημα εντός της αντιμονοπωλιακή στρατηγικής είναι για τις πρώτες η εθνική ανεξαρτησία, για τις δεύτερες η εναντίωση στην καταπίεση άλλων λαών. Πρόκειται για εκφάνσεις αυτού που λέμε προλεταριακό διεθνισμό. Προφανώς τα αιτήματα αλληλο διαπλέκονται, αφού και εξαρτημένες χώρες συμμετέχουν στην εκμετάλλευση άλλων, ωστόσο από εμφανώς υποδεέστερη θέση και εντός του καθεστώτος της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης.

    Ρ.Λ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά εντάξει, συνέχισε το βιολί σου. Ξέρουμε που πάει το πράγμα. Βαρεθήκαμε. Άντε τράβα λοιπόν με το "αίτημα" της "εθνικής ανεξαρτησίας" και όπως γράφει και ο TRASH πιο πάνω άντε να εκπληρώσεις τα "αστικοδημοκρατικά σου καθήκοντα". Μου αρέσει που επικαλείστε και την "συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης"....

      Διαγραφή
    2. Αφιερωμένο στον Ρ.Λ., από προσυνεδριακό:

      http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=7363796&publDate=30/3/2013

      "...Γράφω τις τελευταίες γραμμές κάτω από «βροχή» φαγητών και έτσι αδυνατώ να προσαρμόσω στο σήμερα, την εμπειρία, την εν μέσω βομβών, του ΕΑΜ!..."

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
  8. Θες να μου πεις πού διαφωνείς με αυτο που εγραψα, γιατι προς το παρον το μόνο βιολί που ακούγεται είναι δικό σου, και μάλιστα μονότονο. Βλεπεις να διαφοροποιούμαι σε κάτι από την απάντηση της ανάρτησης για τον πατριωτισμό;

    Ρ.Λ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ηλίθιοι δεν είμαστε, γι'αυτό άστα αυτά.
      Δεν θα συζητάμε τα ίδια και τα ίδια ξανά και ξανά. Ξέρουμε καιρό τώρα καλά τι θες να περάσεις και εσύ και η κλίκα σου.
      Αλλιώς γιατί να γράψεις αυτό στην παρούσα ανάρτηση: "Έδειξε ότι η εθνική ανεξαρτησία για χώρες εξαρτημένες είναι αίτημα που πρέπει διαρκώς να προβάλει το κομμουνιστικό κίνημα".
      Ναι, χαίρω πολύ. Και; Ή μήπως δεν υπάρχει ούτε "και" ούτε "αλλά";
      Και να μην μιλήσω για το δεύτερο σχόλιο που δείχνει σαφώς που κατατάσσεις τον ελληνικό καπιταλισμό και πάνω απ'όλα ποια στάση προκρίνεις για το εργατικό κίνημα. Ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε.
      Λοιπόν γι'αυτό...παράτα μας!

      Διαγραφή
  9. "...Γράφω τις τελευταίες γραμμές κάτω από «βροχή» φαγητών και έτσι αδυνατώ να προσαρμόσω στο σήμερα, την εμπειρία, την εν μέσω βομβών, του ΕΑΜ!..."

    Φαντάζομαι, ότι κάτω από βροχή φαγητών δεν μπορούμε ούτε να αποτιμήσουμε την ιστορία του Κόμματος, ούτε να χαράξουμε στρατηγική (κάτι τέτοιο θα μας οδηγούσε σε "Λάθος πορεία"), αφού μετά από ένα καλό γεύμα επιβάλλεται σωματική και πνευματική αδράνεια, ίσως και μία μαρξιστική λενινιστική σιέστα. Σε ευχαριστώ για την αφιέρωση, καληνύχτα.

    Ρ.Λ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εισαγόμενος από "σφυροδρέπανο".
      Και "μπογιοπουλικός" πονηρούλη!
      Και να κοσκινίζουμε αιώνια αντί να ζυμώνουμε.
      Καλό πάσχα.

      Διαγραφή
    2. Καλά που το'ριξες στην μπογιοπουλιάδα γίγαντα, αν δεν το έκανες εσύ θα το έκανα εγώ.

      Καληνύχτα και τ'όπλο παρά πόδα έτσι; Γιατί δεν φεύγει αλλιώς το 4ο ράιχ.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
  10. Πατριωτισμός: Η υπεράσπιση ενός τόπου διαβίωσης της εργατικής τάξης από ξένα και ντόπια μονοπώλια.
    "Πατριωτισμός": Να μιλάει κανείς για "εθνική ανεξαρτησία" χωρίς να μιλάει για τον ρόλο των ντόπιων μονοπωλίων και του αστικού κράτους σε μια χώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ελλάδα, Ευρώπη και πατριωτισμός
    http://aftercrisisblog.blogspot.gr/2013/02/blog-post_8.html

    Το ερώτημα τι μπορεί να είναι σήμερα ένας πραγματικός (και όχι προσχηματικός) πατριωτισμός, τίθεται για την χώρα μας υπό έκτακτες συνθήκες, αποτυχημένου κράτους (failed state) και πολιτικού σκηνικού σε αναβρασμό με έντονη αναδιάταξη. Σε κάθε περίπτωση, είναι ερώτημα πολύ κρίσμο για τις αριστερές πολιτικές δυνάμεις.
    Η απάντηση φαίνεται μονοσήμαντη, ιδιως στις συνθήκες αυτές: Είναι αδύνατο ν ανακτήσουμε έναν πατριωτισμό άν δεν αυτοδεσμευόμαστε και στην Ευρωπαική κοινή μας μοίρα και άν δεν αισθανόμαστε συνυπεύθυνοι για αυτήν, στο μέτρο που μας αναλογεί.

    Άς θυμηθούμε, ότι ένα βασικό «υποερώτημα», η συζήτηση για τη σχέση έθνους και πολυεθνικού κράτους, ήταν από τις απαρχές της μια έντονη ενδο-αριστερή συζήτηση και διαμάχη. Η συζήτηση έμεινε ημιτελής από το 1914, με την διαφωνία του Karl Kautsky και του Αυστρομαρξιστή Otto Bauer, όπως επίσης του Λένιν με την Ρόζα Λούξεμπουργκ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @aftercrisis:
      Όλα αυτά είναι λυμένα από πολύ -μα πάρα πολύ- παλιά:
      Ι.Β.Στάλιν
      Ο μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα
      http://www.scribd.com/doc/18325326/%CE%99-%CE%92-%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%9B%CE%99%CE%9D-%CE%9F-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%BE%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1

      Διαγραφή
    2. Αυτό ήταν το πρώτο από τα διαβάσματα που είχα να κάνω σε μεταπτυχιακό μάθημα για την αποικιοκρατία στις...ΗΠΑ. Γκραν σουξέ ο Ιωσήφ!

      Διαγραφή
    3. Για ποιον είναι "αποτυχημένο" το κράτος, παρεμπιπτόντως; "Σύμφωνα με την ίδια έκθεση αυτή, ο μέσος πλούτος των Ελλήνων αυξήθηκε το 2013 κατά 9,9%, σε σχέση με το 2012, ξεπερνώντας τα 76.000 ευρώ (76.191,53 ευρώ)."
      http://leninreloaded.blogspot.com/2013/10/76000.html

      Διαγραφή
    4. Ποιος %$%$ βγάζει 76.000 το χρόνο εισόδημα;

      Διαγραφή
    5. άλλο πλούτος, άλλο εισόδημα που πχ τρώγεται για να ζήσεις...
      Τώρα τι πλούτος είναι αυτός; Η περιουσία - ακίνητα και καταθέσεις; Μακάρι, αλλά επειδή η ρευστοποίηση σε ένα νόμισμα για λόγους σύγκρισης είναι προβληματική παίρνουμε 5 φορές το ΑΕΠ το διαιρούμε με τους ενήλικες το πολλαπλασιάζουμε (φάκτορ) και το μειώνουμε με δύο τρείς παράγοντες και βγαίνει κάτι.
      Τέλος πάντων για στατιστικούς λόγους και κουβέντα να γίνεται ο παγκόσμιος πλούτος αυξάνεται ετησίως.
      Ο μαυρούκος στην υποσαχάρια δημοκρατία λόγω της καμήλας και της σκηνής του μπορεί να βρεθεί με 3.000 δολάρια πλούτο και να ψάχνεται για δανεικά.
      Ο ελληνάκος με διαμερισματάκι ανά δύο ενήλικους μπορεί να βρεθεί με 150.000 στα δύο άτομα και να ψάχνεται για το αμάξι που δεν το μέτρησαν και κάνει ένα τριχίλιαρο.

      Για να μην αρχίσεις και ρωτάς πόσοι έχουν περιουσία 76.000 ευρώ ή δολάρια να σου πω πως η plasma τηλεόραση σε πολλά μικροαστικά σπίτια έχει αγοραστεί όσο ένα μεταχειρισμένο αμάξι και σήμερα δεν αξίζει μία.

      Πορφυρογένης

      Διαγραφή
    6. Στο αντίστοιχο θρεντ έχω βάλει πώς υπολογίζεται το ποσό. Ότι βέβαια κάποιοι αύξησαν το εισόδημά τους είναι δεδομένο. Δεν υπάρχει κρίση στην οποία να χάνουν όλοι. Κάθε κρίση συγκεντρώνει τον πλούτο ακόμα περισσότερο σε ακόμα λιγότερους.

      Διαγραφή
    7. Δεν το είχα προσέξει πως είχες βάλει τον υπολογισμό. Θυμάμαι την περσινή πυραμίδα του πλούτου που την είχε κάνει θέμα ο Δελαστίκ και είχα ψάξει για το τι κρύβεται πίσω από την λέξη πλούτος.
      Αν έχεις την καλοσύνη ξεμπλόκαρε από την έννοια income (εισόδημα) και δες λίγο wealth?
      Κάπως έτσι θα συμφωνήσουμε πως στην σημερινή Ελλάδα γίνεται πολύ μεγάλη αύξηση του πλούτου σε ορισμένους με την "συγκέντρωση" βεβαίως - βεβαίως.
      Οι εξαγορές, οι συγχωνεύσεις στις επιχειρήσεις και τα 15.000 που κάνει τώρα πια η γκαρσονιέρα στην Κυψέλη δημιουργούν μία νέα γενιά νεόπλουτων σήμερα.

      Πορφυρογένης

      Διαγραφή
    8. "ξεμπλόκαρε από την έννοια income (εισόδημα) και δες λίγο wealth?"

      Αν εννοείς το σχόλιο 14 Οκτωβρίου 2013 - 3:09 μ.μ., είναι καθαρή πλάκα, δεν το θεώρησα ποτέ εισόδημα.

      Διαγραφή
    9. LoL
      .-

      Πορφυρογένης

      Διαγραφή
    10. άλλο πλούτος, άλλο εισόδημα
      Ετήσιο εισόδημα - GDP per capita (2012) από 24.200 - 25.300 $, κατά WΒ, IMF ή CΙΑ (!)
      δηλ. ~ 18.000 Ευρώ
      Ενδεικτική σύγκριση Slovenia 27.500 - 28.300 $, Spain 30.000 - 32.500 $
      http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_%28PPP%29_per_capita

      Ο πλούτος - περιουσία περιλαμβάνει ακίνητα, καταθέσεις, άλλα assets κτλ
      Φθσικά στις χώρες του Ευρ. Νότου (κυρίως λόγω ακινήτων π.χ. Ισπανία), η "Μέση" περιουσία είναι σημαντικά "σχετικά" διογκωμένη σε σχέση με τις βόρειες

      Στοιχεία για ιδιοκατοίκηση, στεγαστικά δάνεια κτλ σε Ευρώπη (eurostat):

      http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php?title=File:Distribution_of_population_by_tenure_status_Fig2_2011.png&filetimestamp=20130526144323

      http://aftercrisisblog.blogspot.com/2013/08/blog-post_2676.html

      failed state:
      Όταν σε έχεις τόσο μέρος πλούτου σε ανενεργά κεφάλαια (συσσωρευμένα ακίνητα στα Ελληνικά νησιά ή στο Hampstead - που δεν αποτελούν ούτε σταθερό επενδυμένο κεφάλαιο, ούτε κυκλοφορούν - ή παρκαρισμένα "νεκρά" assets σε Παρθένες νήσους - Τορτούγκα), είσαι υπο την οπτική της κεφαλαιοκρατικής λειτουργείας σε ανοιχτό παγκοσμιοποιημένο σύστημα, καταφανώς αποτυχημένο κράτος.
      Προφανώς στις κρίσεις καταστρέφονται πρώτα τα πιό ανενεργά κεφάλαια, που δεν μπορούν ν' απομυζήσουν άμεσα υπεραξία. Βλ. "Θεωρίες για την Υπεραξία". Ο τρόπος που έγινε η συσσώρευση πλούτου στην Ελλάδα και τις χώρες του Μεσογειακού Νότου, μετά την κρίση μετά το 2008, τις κατέστησε τα πρώτα υποψήφια θέματα καταστροφής κεφαλαίων.


      Διαγραφή
  12. Η μέση περιουσία [πλούτος] των Ελλήνων, στο βαθμό που περιλαμβάνει σε μεγάλο ποσοστό ακίνητα (με τιμές αγοράς και όχι ...αντικειμενικές), είναι σε σαφώς πτωτικό "κανάλι".
    Ο πτωτικός κύκλος τερματίζει συνήθως στo 50 % του peak (αγοραίες τιμές ακινήτων 2008 - 2009) - έχουμε ακομη πολύ δρόμο πτώσης, είμαστε στη μέση.
    Στα ακίνητα προφανώς δεν υπάρχουν τώρα αγοραστές. Ωστόσο, στην περίοδο 2008 -2011 κάποιοι πιάστηκαν "Αμερικάνοι". Αυτών ο πλούτος προφανώς δεν αυξάνει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή