Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013

Το προπατορικό αμάρτημα

Μερικές μέρες, με πιάνουν τα διαόλια μου. Όπως όλον τον κόσμο, υποθέτω. Ιδιαίτερα τώρα, όπου τα διαόλια είναι κάτι σαν το πρωινό βούρτσισμα των δοντιών -- ρουτίνα. Με πιάνουν τα διαόλια μου και ψάχνω να βρω τη ρίζα, την αιτία, την απαρχή, την πηγή των δεινών μου. Και συγκεκριμένα, του εξής δεινού: δεν αντέχω να ακούω την πλειοψηφία των συνανθρώπων μου. Μου σπάνε τα νεύρα. Προτιμώ να μιλάω με σκυλιά, γατιά, ψάρια, οτιδήποτε. Κινδυνεύω διαρκώς απ' τη μισανθρωπία. Και ο λόγος είναι ο εξής: αυτός ο συνδυασμός αλαζονείας, άγνοιας, πονηριάς, και βλακείας που μοιάζει να έχει βγει από καλούπι, με μέθοδο βιομηχανικής παραγωγής. Από που διάολο έρχεται τούτο το πράμα; Πώς έπνιξε τέτοιο κακό τούτο τον λαό;

Και λέω, απόψε που το σκέφτομαι: από τη λογική της ανάθεσης. Αυτή είναι η πηγή του κακού. Το προπατορικό αμάρτημα. Διότι, τι είναι η λογική της ανάθεσης; Είναι η λογική ότι κάποια πράματα σημαντικά για μένα θα τα κάνουν άλλοι για μένα, ώστε εγώ να αφιερωθώ...στις βλακείες. Δηλαδή, είναι η λογική ότι θα σκεφτούν άλλοι για μένα, θα αναλύσουν άλλοι για μένα, θα παλέψουν άλλοι για μένα, θα απεργήσουν άλλοι για μένα, θα βγάλουν το χτικιό άλλοι για μένα, θα βάλουν το χέρι στην τσέπη άλλοι για μένα, θα φάνε ξύλο άλλοι για μένα για να μπορώ εγώ να παίζω τον ποιητή του τούιτερ, τον ζωγράφο του άι παντ, τον εραστή του τσατ και τον φιλόσοφο της μπυροκατάνυξης. Για να μπορώ να σκηνοθετώ την αποχή μου από τη ζωή μου ως συναρπαστικό δράμα με πρωταγωνιστή, σκηνοθέτη, παραγωγό και θεατή εμένα. 

Μου 'χει καρφωθεί απόψε αυτή η φράση που λέει μια βλαμένη στην Παπαρήγα σε μια εκπομπή αυτού του σιτεμένου πόστερ μπόι των δαπιτισσών της γενιάς μου, του Χατζηνικολάου, πριν τις εκλογές: "γιατί μας λέτε ότι είστε κομμουνιστές και δεν κάνετε συμμαχία με την αριστερά, εμείς την αριστερά ξέρουμε". 

"Εμείς την αριστερά ξέρουμε." Τον κακό σου τον καιρό. Ξεράδια ξέρετε. Η "αριστερά" που "ξέρετε" είναι κατά ιστορική βάση η ΕΔΑ, η οποία δημιουργήθηκε επειδή είχε απαγορευτεί το Κομμουνιστικό Κόμμα. Δηλαδή "ξέρετε" την πολιτική υπό την συνθήκη της αντικομμουνιστικής καταστολής. Και την ζητάτε κιόλας αυτή την αριστερά-ως-συνέπεια-της-καταστολής-του-κομμουνισμού, με το θράσος κακομαθημένου πελάτη που αυτοχρίστηκε "διαμαρτυρόμενη συνείδηση του κόμματος." "Εγώ αυτή τη μάρκα ξέρω, αυτή θέλω. Την άλλη δεν την ξέρω, μη μου τη δίνετε." Δεν την ξέρεις γιατί δεν συμμετέχεις σε τίποτα. Δε διαβάζεις τίποτα. Δε σκέφτεσαι τίποτα. Δεν πράττεις τίποτα. Δεν ζεις τίποτα. Κάθεσαι σαν τον χάνο και περιμένεις να εκπροσωπηθείς, να σωθείς, να δικαιωθείς, να εξυψωθείς, και γιατί όχι, να τραγουδηθείς κιόλα από κανα νέο Θεοδωράκη που θα γράψει το "Άξιον εστί" για την αυτού αθλιότητά σου. 

"Να μας πείτε πού πήγε ο Μπογιόπουλος." Ποιοι είστε εσείς; Το φιλοθεάμον κοινό της σειράς "Ο Σουλεϊμάν ο καταχτητής"; Αυτοί που ρωτούσανε "ποιος πυροβόλησε τον Τζέι Αρ;" Ποιοι διάολο είσαστε επιτέλους κι από ποιον ζητάτε λογοδοσία; Εσείς πού λογοδίνετε δηλαδή; Λογοδίνετε για το γιατί δεν ήσασταν στην απεργία; Γιατί δεν κατεβήκατε στο δρόμο; Γιατί δεν είστε οργανωμένοι πουθενά; Γιατί κοιτάτε μονίμως την κωλάρα σας; Γιατί αναπαράγετε ό,τι σάχλα σας ταϊσουνε αυτοί που υποτίθεται πως αμφισβητείτε, και αμφισβητείτε μόνο ό,τι σας διατάζουν να αμφισβητείτε; Όχι. Ε άμετε στο διάολο λοιπόν. Όποιος θέλει να ξέρει πού πήγε ο Μπογιόπουλος φροντίζει να βρίσκεται κοντά στον χώρο όπου δουλεύει ο Μπογιόπουλος, μαζί με αυτούς με τους οποίους δουλεύει ο Μπογιόπουλος. Και δεν εννοώ τον Πιτσιρίκο. Αν ήσασταν κάποιος που έπρεπε να ξέρει, θα ξέρατε ήδη. Δεν ξέρετε γιατί δεν σας αφορά. Και όχι, δεν υπάρχει επαναστατικό κόμμα που να ενημερώνει για το πότε έκλασε το κάθε μέλος του για να ικανοποιηθεί η χαύνουσα περιέργειά σας, που σας έχουν πάρει τα σώβρακα κι εσείς μονίμως περί άλλων τυρβάζετε.

Αυτή η ρημάδα η λογική της ανάθεσης! Βάλατε στο μαντρί τους λύκους να σας φυλάνε, κι όταν σας λιανίσανε, ψάξατε άλλους λύκους να διώξουν τους πρώτους. Κι αυτοί, λύκοι όντας, χίμιξαν και κατασπαράξανε πάλι εσάς. Και πάλι λύκους ψάχνετε να διώξουν τους προηγούμενους. Να μάθετε τον εαυτό σας να υπερασπίζεστε δεν ξέρετε. Ο πιο αμόρφωτος αγρότης του 40 σας αφήνει πίσω χιλιόμετρα. Το μόνο που σας μάθανε να ξέρετε είναι πώς να απαιτείτε απ' τους άλλους να αφοπλιστούν για να γίνουν μηχανές άσκοπης λογοδιάρροιας σαν εσάς. Πώς να απαιτείτε να ασπαστούμε όλοι μαζί τη λογική της ανάθεσης, και να ενώσουμε τις προβατίσιες φωνές μας σε μια λαϊκή συνέλευση προβάτων, όπου θα βελάζουμε μπεεεεε μπεεεεε για να ρθει ο καινούργιος λύκος. "'Αμεση δημοκρατία" το είπατε, ζάλη των αμνών πριν τη σφαγή το λέω εγώ. 

Σας έχω σιχαθεί. Αν ποτέ από κανένα θαύμα σωθείτε, θα ανακουφιστώ μόνο και μόνο γιατί θα ησυχάσω απ' τη σκέψη σας. Ούτε να σας ξαναδώ θέλω, ούτε να σας ξαναμιλήσω. 

28 σχόλια:

  1. Ειναι πολυ σωστες οι παρατηρησεις,αλλα δεν ειναι μονο η ΕΔΑ,ειναι και η καθοδος στις εκλογες με το ΚΚΕ εσ. το 74,η στηριξη στο ΠΑΣΟΚ μεχρι και τα πρωτα χρονια διακυβερνησης του,η δημιουργια του ενιαιου Συνασπισμου και η συμμαχια με το ΔΗΚΚΙ τα πιο προσφατα χρονια.Δυστυχως,το ΚΚΕ ειχε κανει πολλες ατυχεις εως και εγκληματικες συμμαχιες στην ιστορια του.Πλεον εχει μαθει,αλλα η μνημη παραμενει.

    ΥΓ Ο μισανθρωπισμος δεν ειναι απειλη,οταν απευθυνεται εναντια σε οσους ειναι κατ ονομα ανθρωποι.

    Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ότι "η μνήμη παραμένει" αποδεικνύεται απ' την διαρκή πίεση για επανάληψη αυτών που αποκαλείς "εγκληματικές συμμαχίες";;;;;;!!!!

      Γιατί δεν άκουσα κανένα που να κριτικάρει το ΚΚΕ για τα παρελθοντικά του λάθη να λέει "μπράβο ρε λεβέντες, μάθατε απ' τα λάθη σας."

      Αυτοί που διαβάζω εγώ λένε ΚΑΙ "ου προδότες που συνεργαστήκατε" ΚΑΙ "γιατί ρε προδότες δεν συνεργάζεστε";

      Ergo, μισανθρωπία και σιχασιά.

      Διαγραφή
    2. Λαθος συμμαχιες ηταν για τους μαρξιστες,ο απλος κοσμος δεν το βλεπει ετσι.Για την ακριβεια ο κοσμος σκεφτεται τοσο αντιφατικα και χωρις λογικη,που δεν μπορω να τον ψυχολογησω καθολου,ειδικα τις τελευταιες μερες.

      Αλλα αυτο που ειναι σιγουρο ειναι οτι το εχουν συνδεσει το ΚΚΕ με συμμαχιες με αλλους ''αριστερους''.Η τωρινη γραμμη ειναι φρεσκο φρουτο.Αυτο δε σημαινει οτι ειναι ο μονος λογος που αναπαραγεται αυτη η καραμελα.Κυριως,ειναι η προπαγανδα των αστικων μεσων και φυσικα ο ΣΥΡΙΖΑ,αλλα υπαρχει ιστορικα εδαφος ωστε να στηριχτουν αυτες οι ανοησιες.

      Μ.

      Διαγραφή
  2. Alors, Antoine, "pas besoin de gril, l` enfer, c` est les Autres"?


    Μάνος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι είναι "οι Άλλοι" εν προκειμένω; Ο Άλλος είναι αυτό που δεν καταλαβαίνω. Αυτός που με υπερβαίνει. Γιατί είναι 'Άλλοι" αυτοί που περιγράφω; Είναι οι Ίδιοι και η κουλτούρα του Ίδιου.

      Διαγραφή
    2. Ο άλλος αυτής της υπόθεσης είμαι εγώ. Και αν έτσι εννοήσεις την πρόταση ότι "η κόλαση είναι ο άλλος", θα συμφωνήσω. Γιατί μέσα μου νιώθω την κόλαση.

      Διαγραφή
  3. Χωρίς να εκδηλωνω τις ίδιες παρενέργειες με σένα έχω καταλήξεΙ στο ίδιο συμπέρασμα για τη λογική της ανάθεσης. Ο μισανθρωπισμος μόνο μεσα από τη δράση και την επαφή με το λαό και τα προβλήματα του πολεμιεται σύντροφε!

    Ernest Everhard.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Έχεις απόλυτο δίκαιο Ernest. Έτσι είναι. Έχει και δω που ζω ένα λαό και πρέπει κι εδώ να δουλέψω σκληρότερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα συμφωνήσω με τον Ernest. Νομίζω ότι βασική αιτία της απογοήτευσης και της "μισανθρωπίας" προέρχεται από την συναναστροφή με τους λάθος ανθρώπους και κύκλους. Η μιρκοαστίλα γίνεται πνιγηρή όταν έχεις λάβεις μια απόφαση που σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον δεν μπορεί να γίνει κατανοητή. Επικοινωνία δεν υπάρχει μετά από ένα σημείο.
    Όπως είπε και ένας φίλος, δεν χρειάζεται να φθείρουμε τις ιδέες μας εξωτερικεύοντας τις άσκοπα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η κλασσική ανίατη παραίσθηση του κκε: «Δεν χρειάζεται να καταλάβουμε τον λαό, εμείς είμαστε ήδη ώριμοι και επιστημονικά καταρτισμένοι και άρα ο λαός πρέπει να καταλάβει εμάς». Ψυχραιμία φίλε, δεν πάει έτσι, δηλαδή όταν ο κόσμος σου γυρνάει την πλάτη να γυρνάς και εσύ τη δική σου. Κάνε τον αγώνα σου όπως πρέπει να τον κάνεις και εάν έχεις δίκιο θα έρθει ο κόσμος σε εσένα να σε εμπιστευτεί.

    Κάνε όμως πρώτα επιτέλους μια βαθιά ενδοσκόπηση, μια ειλικρινής αυτοκριτική, δες τι λάθη κάνεις εσύ και όχι ο λαός.Με σάπιες λογικές και πρακτικές του εργατοπατέρα του 70,θες να αναδείξεις το όραμα σου; Τι εύκολο που ήταν να πείθεις τους «αμόρφωτος αγρότες του 40»,ε; Τους έλεγες για υπεραξια,κολχοζ, χειραφέτηση των καταπιεσμένων τάξεων και έμεναν με ανοιχτό το στόμα. Ευκολάκι ε;

    Ανανεώσου, αναβαθμίσου, απέκτησε δυναμική.

    Αλλιώς, δεν θα καταλάβεις ποτέ, πως στη μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση το κόμμα σου μειώνει τα ποσοστά του αντί να τα αυξάνει. Πως οι «οπορτουνιστές» πάνε για κυβέρνηση και εσύ το μόνο που κάνεις είναι να απομονώνεσαι και να βγάζεις φθόνο. Πως και γιατί ο Μπογιόπουλος είναι πιο δημοφιλής από τον γγ του ΚΚΕ (πως είναι το όνομα του είπαμε;)Πως το κκε είχε προβλέψει την κρίση, είχε προβλέψει την κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος,είχε προβλέψει ότι θα βρέξει χθες, αλλά παρόλη τη σοφία και την προνόηση του κατάφερε και χρεοκόπησε σαν καπιταλιστική επιχείρηση (παρόλο που δεν είναι). Δες πρώτα αυτά τα θέματα, βρες επιχειρήματα και λύσεις που δεν απευθύνονται σε κομματικούς ακολούθους και αν πάλι δεν ξεκουνήσει κανενας, τότε θα μπορείς να μιλάς απαξιωτικά για το λαό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω αν τρολλάρει ή όχι ο συγκεκριμένος, πάντως δίνει ένα καλό παράδειγμα της κατηγορίας ανθρώπων στην οποία αναφέρεται το κείμενο. Η πασοκίλα του σπάει κόκκαλα.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    2. Απλά βοηθά να εξηγηθούν τα συναισθήματά μου με αυτά που ακούω κάθε μέρα.

      Διαγραφή
    3. Κοίτα να δεις τι γίνεται τώρα: αυτές τις "εξυπνάδες" φοβάμαι ότι θα μπορούσα να τις είχα πει πάνω-κάτω κι εγώ σε καμιά συζήτηση μεταξύ τυρού και αχλαδιού μέχρι πριν δυο-τρία χρόνια, και γι' αυτό όταν τις βλέπω με ενοχλούν διπλά. (Ελπίζω ότι τουλάχιστον τέτοιο αφ'υψηλού ύφος δεν θά 'χα ούτε και τότε.)

      Τότε όμως ήμουν άλλο ένα παιδί από μικροαστικό περιβάλλον που με απασχολούσε "η Αριστερά και οι προοπτικές της" κάπως θεωρητικά, που "απορούσα" μεν για την απουσία σωματείου στη δουλειά μου, αλλά δεν αναλάμβανα εγώ συνδικαλιστική δράση, που κατέβαινα σε πορείες με φίλους λίγο χύμα, αλλά δε μιλούσα για πολιτικά στο γραφείο· και θεωρούσα ωστόσο - κοκκινίζω που το γράφω - ότι το ΚΚΕ (έτσι αόριστα) θα έπρεπε να αναπτύξει κάποια ειδική προσπάθεια για να πείσει ατομάκια σαν την αφεντιά μου ότι το αναλυτικό του εργαλείο είναι ακόμη επίκαιρο και οι πρακτικές του γόνιμες. Προφανώς βέβαια για να με βρει και να με πείσει, εμένα και τους ομοίους μου, έπρεπε να έρθει να με βρει στο σπίτι μου ή στο καφενείο όπου σύχναζα, διότι Ριζοσπάστη και ΚΟΜΕΠ δε διάβαζα, με τον μαρξισμό είχα λίγες κι έμμεσες σχέσεις (σαν καλό προοδευτικό φυντάνι των ανθρωπιστικών σπουδών), από οργανώσεις βάσης δεν είχα ιδέα και δεν ήξερα αν υπάρχουν ακόμη και πάει λέγοντας. Αλλά το ΚΚΕ έπρεπε με κάποιον τρόπο να με ξετρυπώσει και να με πείσει ότι δεν είναι ένας μεγάλος αρτηριοσκληρωτικός ελέφαντας. Κι αυτό κατά παραχώρηση από πλευράς μου, επειδή τύχαινε να έχω κάποια (ανεξήγητα αλλά σωτήρια) αντισώματα στον εντελώς αγοραίο αντι-ΚΚΕδισμό.

      Στα κατοπινά δύο χρόνια ανέλαβα όντως πρωτοβουλία για ανάπτυξη συνδικαλιστικής δράσης στη δουλειά μου. Μιλάμε για συνδικαλισμό από μηδενική βάση, και χωρίς κανείς από τους εμπλεκομένους να έχει σχέση με οποιονδήποτε κομματικό χώρο, αφού ακόμη και οι "αριστεροί" εξ ημών ήμαστε υπερηφάνως ανένταχτοι. Όταν όμως αφήσαμε τις μαλακίες του καφενείου και προσπαθήσαμε να κάνουμε λίγη σοβαρή δουλειά, μια χαρά είχαμε την ευκαιρία να συναντηθούμε και με το ΠΑΜΕ και με οργανωμένους κομμουνιστές. Και τότε είχα και την ευκαιρία να συνειδητοποιήσω πόσο γελοίες ήταν οι προηγούμενες απαιτήσεις μου. Γιατί δεν έχει καμιάν απολύτως σημασία η απαίτηση "ανανέωσης και αναβάθμισης" προς "απόκτηση δυναμικής", αν δεν ξεκαθαρίσεις πρώτα από ποια θέση κρίνεις εσύ ή ο καθένας ότι είναι αναγκαία η όποια ανανέωση. Ο μικροαστός με ψευδαισθήσεις μεγαλείου και ο εργάτης της Χαλυβουργίας που απεργούσε εννιά μήνες πιθανότατα έχουν πολύ διαφορετική αντίληψη της αναγκαιότητας αυτή τη στιγμή και του πώς ανταποκρίνεται σε αυτήν το ΚΚΕ.

      Οπότε άσε την υπεράσπιση του "λαού" κατά μέρος. Έτσι κι αλλιώς, ο συγγραφέας δεν εκπροσωπεί το ΚΚΕ κι εσύ δεν εκπροσωπείς τον "λαό". Πιθανόν να έχεις κατά νου αυτήν την απολίτικη αντίληψη του "λαού" που είναι τόσο χαρακτηριστική στους μικροαστούς και χωράει περίπου τους πάντες· και πιθανόν επίσης να θεωρείς ότι "λαός" και "μεσαία τάξη" είναι εναλλάξιμοι όροι για το ίδιο πράγμα, στο οποίο κι εσύ ανήκεις. Οπότε ο Σαμαράς, ο Σύριζα και το ΚΚΕ εξίσου σ' εσένα πρέπει να απευθυνθούν κι απλώς διαλέγεις όποιον σου κάνει το καλύτερο μάρκετινγκ. Αλλά αν αναγνώρισες στο κείμενο τον εαυτό σου, αυτό μπορεί να γίνει η απαρχή μιας γόνιμης συνειδητοποίησης. Μην προσπαθείς να της ξεφύγεις τρολάροντας και παριστάνοντας από πάνω και τον υπερασπιστή του λαού, που δήθεν δέχτηκε επίθεση πάλι από τους ελιτιστές.

      Rouletabosse

      (προς τον διαχειριστή: το σχόλιό μου βγήκε σεντόνι, συγγνώμη. Αν είναι πολύ μεγάλο, μην το δημοσιεύσεις).

      Διαγραφή
    4. Rouletabosse
      Πάρα πολύ πετυχημένη η παρέμβαση σου! Μπράβο για την ειλικρινή έκθεση της προσωπικής σου εμπειρίας. Λέει πάρα πολλά και εκφράζει την εμπειρία πολλών και ελπίζω περισσοτέρων με το καιρό. Έτσι συντελείται η διαμόρφωση της ταξικής συνείδησης και όχι με συζητήσεις καφενείου και αοριστολογίες για την τακτική του ΚΚΕ.
      Συνέχισε δυνατά!

      Διαγραφή
    5. Κι εγώ ευχαριστώ για το σχόλιο και πάνω απ' όλα για την κατανόηση του θυμού.

      Διαγραφή
    6. Εγώ ευχαριστώ, γιατί όλη αυτή η δουλειά που γίνεται εδώ μέσα έχει βοηθήσει κι εμένα κι άλλους σαν εμένα να δούμε λιγάκι πέρα από τη μύτη μας.
      Rouletabosse

      Διαγραφή
    7. Μπράβο και πάλι μπράβο, Rouletabosse, και για το σχόλιο και για την στάση σου!

      Να σαι καλά,

      tom (the old tom)

      Διαγραφή
  7. Λειτουργικός αναλφαβητισμός

    http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=70341

    WrongTendency

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "Νομίζω ότι βασική αιτία της απογοήτευσης και της "μισανθρωπίας" προέρχεται από την συναναστροφή με τους λάθος ανθρώπους και κύκλους. Η μιρκοαστίλα γίνεται πνιγηρή όταν έχεις λάβεις μια απόφαση που σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον δεν μπορεί να γίνει κατανοητή. Επικοινωνία δεν υπάρχει μετά από ένα σημείο.
    Όπως είπε και ένας φίλος, δεν χρειάζεται να φθείρουμε τις ιδέες μας εξωτερικεύοντας τις άσκοπα."

    Έτσι είναι. Από την άλλη, αυτή μισανθρωπία δεν περιέχει και μια δόση αυτοαπέχθειας και ενοχής για την συνυπευθυνότητα που επισύρει η συμμετοχή σε ένα κοινωνικό κύκλο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απολύτως! Το θέμα βέβαια είναι πως απεγκλωβίζεσαι "δημιουργικά" από αυτήν την συμμετοχή. Χωρίς δηλαδή αυτομαστίγωμα ή αριστερισμούς και αφηρημένους αφορισμούς.

      Διαγραφή
    2. Προσωπικά, βρίσκω ότι ένα καλό μπινελίκι όπως το πιο πάνω βοηθάει μια στις τόσες να ρθω στα ίσια μου.

      Διαγραφή
    3. Χαχαχα! Σίγουρα βοηθάει και βοηθάς και εμάς.

      Διαγραφή
  9. "Νομίζω ότι βασική αιτία της απογοήτευσης και της "μισανθρωπίας" προέρχεται από την συναναστροφή με τους λάθος ανθρώπους και κύκλους"

    Αλλα απο την άλλη δεν πρέπει να πείσουμε και αυτούς τους ανθρώπους; Θα βρισκόμαστε και θα συμφωνούμε μεταξύ μας; Συμφωνώ με το κείμενο και εχω την εντύπωση ότι η πλειοψηφία έχει αυτή τη λογική της ανάθεσης. Αλλα αν θέλουμε να αλλάξει κάτι, δεν πρέπει να αλλάξουν και αυτοί; Να αλλάξουν λογική και να αποκτήσουν συνείδηση; Νομίζω ειναι μικροαστοί μόνο στη σκέψη και όχι στην πραγματικότητα. Αρα αντικειμενικά δεν είναι εν δυνάμει σύμμαχοι; Βέβαια με τέτοια μυαλα δεν ξέρω κατα πόσο είναι δυνατό.

    ". Ο μισανθρωπισμος μόνο μεσα από τη δράση και την επαφή με το λαό και τα προβλήματα του πολεμιεται"

    Τι κι αν εχουν προβλήματα; Οι περισσότεροι προσπαθούν να τα ξεχάσουν, να τα διώξουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους και να περνάνε καλά, έρμαια των καταστάσεων. Αυτές οι επαφές περισσότερο φουντώνουν τη "μισανθρωπία" παρά την κατευνάζουν.

    (και κοιτάζοντας κανείς τα δύο μέρη του σχολίου νομίζω είναι εμφανής η σύγχυση στην οποία βρίσκομαι / ή μπορεί να βρεθεί κανείς)
    Ευαγγελια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι το σχόλιο του Rouletabosse πιο πάνω απαντάει και σε αυτά που ρωτάς.

      Σημ. Η πειθώ έχει τα όριά της, και είναι συνήθως πολύ πιο στενά από αυτά που περιμένει κανείς...

      Διαγραφή
    2. Είμαι εξαιρετικά απαισιόδοξος ως προς την δύναμη του έλλογου επιχειρήματος να πείσει κάποιον ενάντια στο ταξικό του συμφέρον, τουλάχιστον όπως αυτός το φαντάζεται. Δεν υπάρχει μορφωμένος μικροαστός που να μην έχει μία τουλάχιστον επιφανειακή γνωριμία με τον Μαρξισμό, για να μη μιλήσουμε για ανθρώπους με πτυχία και διδακτωρικά σε κοινωνικές επιστήμες, φιλοσοφία, ιστορία. Δηλαδή άμα δεν τους έπεισε ο Μαρξ και ο Ένγκελς θα τους πείσω εγώ; Οι άνθρωποι αυτοί γνωρίζουν ακριβώς τι πρεσβεύει το κομμουνιστικό κίνημα και έχουν αποφασίσει συνειδητά να στρατευτούν με την άρχουσα τάξη γιατί θεωρούν ότι τους συμφέρει και ότι θα τους συμφέρει. Κάθε μικροαστός ή αστός που περνά συνειδητά με το μέρος της εργατικής τάξης κάνει μια μεγάλη προσωπική υπέρβαση επιλέγοντας την οικουμενικότητα που πρεσβεύει ο κομμουνισμός έναντι των δικών του υλικών συμφερόντων. Αυτό το ήθος δεν μπορείς να το ενσταλλάξεις σε κανέναν. Μπορείς μόνο να βοηθήσεις αυτούς που το έχουν να το πραγματοποιήσουν.

      Διαγραφή
  10. Διαβάζοντας το κείμενο της ανάρτησης και τα σχόλια θυμήθηκα μια καθηγήτριά μου στο γυμνάσιο. Ούσα προοοδευτική αριστερή (αν και δεν αποκλείω τελικά μπορεί να ψήφιζε ΠΑΣΟΚ) μας μιλούσε συχνά και για θέματα που δεν θίγονταν εκτεταμμένα από τα σχολικά εγχειρίδια. Από τα άπειρα που μας είχε πει, σημειώνω τα εξής δύο: α) αποστρεφόταν μετά βδελυγμίας την αποκήρυξη του Άρη Βελουχιώτη το 1945 β) διαφωνούσε κάθετα με την απόφαση για αποχή στις εκλογές του 1946. Μικρά παιδάκια εμείς δεν συσχετίζαμε αυτά που ακούγαμε σκόρπια. Τώρα όμως που τα θυμάμαι, ειλικρινά απορώ πως μπορείς να καταγγέλεις την αποκήρυξη του Άρη και ταυτόχρονα να είσαι κατά της αποχής το 1946. Εκτός αν το ζητούμενο δεν είναι τα ιστορικά γεγονότα καθ' εαυτά, αλλά το πως θα προσαρμοστούν έτσι ώστε να εξυπηρετήσουν την οπτική σου για το ΚΚΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πολύ καλό κείμενο!
    Ανάθεση, ανάθεση, ανάθεση... Και όταν τους λες ότι δεν τους βγάζει πουθενά, και ότι πρέπει όλοι να παλέψουμε για αυτά που θέλουμε, ή δεν δίνουν σημασία ή σε λένε κατευθυνόμενο και στενόμυαλο που έχεις μείνει στο παρελθόν, και τα γνωστά.
    Σε καταλαβαίνω 100%, και πιστεύω ότι το θέμα έχει να κάνει με τις "παρέες", όπως λένε σωστά πολλοί άλλοι ποιο πάνω.
    Καλός ή κακός όσο μεγαλώνει κανείς αλλάζει, και δεν χωράει ποια εκεί που βολευόταν...

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή