Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

Χρήστος Γιανναράς: Απολογητική του ένοπλου φασισμού

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο άρθρο του Χρήστου Γιανναρά στην "Καθημερινή" παρουσιάζει η αναφορά του στον σύγχρονο, τωρινό ελληνικό φασισμό ως αμυντική αντίδραση στον επίσης σύγχρονο "εξτρεμισμό" των κομμουνιστών. Γράφει ο Γιανναράς:
[Οι κομμουνιστές] Διέλυσαν τα σχολειά και τα πανεπιστήμια, κατάστρεψαν μεθοδικά τη γλώσσα, κατασυκοφάντησαν την ελληνική ιστορία, ταύτισαν την Tέχνη με την προπαγάνδα. Eίχαν αυτονόητη ασυλία για κάθε είδους εκβιαστική κακοπραγία. 
Kαι, φυσικά πρόσφεραν άλλοθι στην ψυχανωμαλία των τραμπούκων «εθνικιστών» να εμφανιστούν σαν υπερασπιστές της ελληνικότητας. Πώς να απαγορεύσεις την είσοδο των Nεοναζιστών στο κοινοβούλιο, όταν την έχεις επιτρέψει πανηγυρικά στους Σταλινικούς; Eπειδή αυτοί καταλύουν τη δημοκρατία αλλά δεν μαχαιρώνουν;

Η "ψυχανωμαλία" λοιπόν των "εθνικιστών" --που κατά τον Γιανναρά είναι, όπως θέλουν να αυτοπαρουσιάζονται άλλωστε, απλώς "εθνικιστές" και όχι Ναζί-- είναι απλώς αντίδραση στη "λαίλαπα του κομμουνισμού", που μεταξύ άλλων, κατέστρεψε τα πανεπιστήμια, διέλυσε τη γλώσσα, συκοφάντησε την ιστορία του έθνους, και υπέσκαψε την τέχνη. Με τέτοιο κατηγορητήριο, για να μην αναφερθούμε στις προηγούμενες κατηγορίες ενάντια στους κομμουνιστές ως ουσιαστικά πράκτορες ξένου κράτους (της "Σοβιετίας") ή υποχείρια "ιερατείου" (του Περισσού), ο ελληνικός φασισμός δεν φαίνεται και τόσο "ψυχανώμαλος" όμως. Φαίνεται, παραδόξως, εξόχως λογικός. 

Τρεις είναι οι βασικές στοχεύσεις της επιχειρηματολογίας του Γιανναρά:

α) η πλήρης απόκρυψη της αντεργατικής φύσης του φασισμού και της διασύνδεσής του με το μεγάλο κεφάλαιο, δηλαδή η παραχάραξη ουσιωδών ιστορικών διαστάσεων του φαινομένου. Μέρος της απόκρυψης είναι και η τεχνητή "ψυχολογικοποίηση" της φασιστικής τακτικής ("ψυχανωμαλία"), δηλαδή η αναγωγή της σε ατομική παρέκκλιση και όχι συστημική διάσταση της αστικής διαχείρισης της κρίσης υπερσυσσώρευσης.

β) η ενοχοποίηση του θύματος, δηλαδή η μετατροπή των στόχων των φασιστών σε θύτες, που οι ίδιοι "προκάλεσαν" την ελληνική κοινωνία --με την ύπαρξή τους την ίδια-- να εκφασιστεί. Έχει ιδιαίτερη σημασία εδώ η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στα αριθμητικά κατεξοχήν θύματα της πρώτης φάσης της μαζικής επανεμφάνισης του ελληνικού φασισμού, τους μετανάστες: οι επιθέσεις εναντίον τους προβάλλουν ακριβώς τον αντεργατικό χαρακτήρα του φασισμού που ο Γιανναράς θέλει οπωσδήποτε να αποκρύψει, καθώς οι μαχαιρωμένοι εργάτες με σκουρόχρωμη επιδερμίδα δεν μπορούν να ενοχοποιηθούν ως οργανωμένοι στο κόμμα της "δικτατορίας του προλεταριάτου". Έτσι, εξοβελίζονται από την επιχειρηματολογία ως "μη αξιοποιήσιμοι". Ο ρατσισμός, λοιπόν, νομοτελειακά συναντά τον αντικομμουνισμό στην τοποθέτηση του Γιανναρά, η οποία συναντάται με το ρατσιστικό μίσος των φασιστών και στο επίπεδο της ανάγνωσης της απλής ύπαρξης του άλλου ως ευθείας απειλής.

γ) ταυτόχρονα, η πλήρης ταύτιση θύτη και θύματος, φασισμού και κομμουνισμού, από μια υποτιθέμενα "ουδέτερη" θέση, η οποία όμως επιχειρηματολογεί αποδεχόμενη ήδη εξ αρχής όλα τα επιχειρήματα αυτονομιμοποίησης του φασισμού, περιλαμβανομένης και της αυτοαθώωσής του ως "άμυνας" ενάντια στο "μπολσεβικικό τέρας", καθώς και της εγκωμιαστικής του αυτοπαρουσίασης ως "εθνικισμού", γιατί όχι και "πατριωτισμού", ή ακόμα-ακόμα και "προστασίας της δημοκρατίας".

Οι στόχοι αυτοί δεν είναι καινούργιοι: ήταν ήδη οι στόχοι της απολογητικής του ταγματασφαλισμού ως αυθόρμητης "άμυνας" στην κομμουνιστική επιθετικότητα, στην αναθεωρητική ιστοριογραφία των Καλύβα-Μαραντζίδη για τον εμφύλιο. Αλλά οι Καλύβας-Μαραντζίδης, με τη σειρά τους, δεν έκαναν άλλο απ' το να μεταφυτέψουν στα ελληνικά συμφραζόμενα την απολογητική του ναζιστικού φασισμού στην ιστοριογραφία του γερμανού Ernst Nolte. Ο Γιανναράς "σπρώχνει" αυτήν ακριβώς την παράδοση νομιμοποίησης του φασισμού στις λογικές της συνέπειες, που είναι, μεταξύ άλλων, η καταδίκη της ίδιας της αστικής τακτικής εξουδετέρωσης-δια-της-ενσωμάτωσης-στον-αστικό-κοινοβουλευτισμό της κομμουνιστικής απειλής (βλ. εδώ την αναφορά του Γιανναρά στον "καιροσκοπικό λαϊκισμό" Καραμανλή, που βεβαίως δεν ήταν καθόλου καιροσκοπικός λαϊκισμός αλλά μια τακτική αναδίπλωση του αστικού κράτους μετά την ένοπλη συντριβή του κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα). Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι εκφράζεται σήμερα, από τις σελίδες της ιστορικά φιλοφασιστικής "Καθημερινής" (υπό την διεύθυνση του εγγονού του υπουργού της κυβέρνησης της 4ης Αυγούστου) μια απαξίωση της τότε αστικής επιλογής εξουδετερωτικής ενσωμάτωσης του ΚΚΕ.

Το ιστολόγιο Fadomduck έχει αναλύσει επαρκέστατα το ζήτημα της "ιστορικής αθώωσης του φασισμού ως στρατηγικής επιλογής" της αστικής τάξης στην σημερινή Ελλάδα, και πολλά από όσα γράφω εδώ έχουν ήδη καλυφθεί από την ανάλυση αυτή: πρόκειται για μια διεθνή στρατηγική των μονοπωλίων, ενορχηστρωμένη αμεσότερα από την Ευρωπαϊκή Ένωση (1, 2, 34, 5, 6), αλλά με την αγαστή συμπαράσταση και ανάμιξη των ΗΠΑ (θυμίζω ότι ο κύριος Γιανναράς ήταν ένας από τους παραλήπτες υποτροφίας Ford κατά τη χούντα, καθώς και ότι το ίδρυμα ήταν από τις βασικές "βιτρίνες" της CIA), οι οποίες πρωτοστάτησαν στην αναθεωρητική ιστοριογραφία και συνάμα στην οικονομική διευκόλυνση, αρχικά, και την έμπρακτη κρατική ενσωμάτωση, αργότερα, των Ναζί και των συνεργατών τους σ' όλη την Ευρώπη (1, 2, 3, 45, 6). Θυμίζω ακόμα, και παράλληλα με την ανάλυση του Fadomduck, ένα άρθρο μου, γραμμένο σχεδόν ακριβώς ένα χρόνο πριν, με τίτλο "Γιατί η αστική τάξη στην Ελλάδα επείγεται να εξαλείψει το ΚΚΕ".

Το μόνο που θα ήθελα να προσθέσω στα παραπάνω είναι η υπογράμμιση του γεγονότος ότι ο Γιανναράς γράφει όσα γράφει σε ένα ιστορικό στάδιο στο οποίο ο μεν ελληνικός φασισμός είναι ένοπλος, το δε ταξικό εργατικό κίνημα είναι άοπλο. Η τελευταία φράση του αφορά τον ισχυρισμό ότι δεν αθωώνονται οι κομμουνιστές επειδή "δεν μαχαιρώνουν", καθώς αρκεί για την ένοπλη αναγκαιότητα καταστολής τους το ότι "καταλύουν τη δημοκρατία", τόσο εσωκομματικά (αυτός είναι ένας από τους ισχυρισμούς του άρθρου), όσο και προγραμματικά (αυτός είναι ένας δεύτερος).

Με λίγα λόγια, στο άρθρο του ο Γιανναράς νομιμοποιεί, εμμέσως πλην σαφώς, την ένοπλη καταστολή άοπλων ανθρώπων στη βάση της αντίθεσής τους στην αστική πολιτική και οικονομική εξουσία στη χώρα. Η αντίθεση αυτή αίφνης ισοδυναμεί με "τρομοκρατία" (ο Καραμανλής δεν καταλάβαινε με τι είχε να κάνει και παρέσυρε τη χώρα στο ολέθριο λάθος της νομιμοποίησης του ΚΚΕ), που με τη σειρά της δικαιολογεί (και εξηγεί) την "προληπτική" τρομοκρατία των φασιστικών όπλων στην Ελλάδα: όσο η χώρα ανέχεται την ίδια την παρουσία του ΚΚΕ στη Βουλή και στην πολιτική και συνδικαλιστική ζωή του τόπου, τόσο κάποιοι θα "αναγκάζονται" να καταφεύγουν στα όπλα για να "προστατευτούν" απ' το μίασμα. Αυτό είναι το σαφές καταληκτικό επιχείρημα του Χρήστου Γιανναρά, που μπορεί πια να λογίζεται ως οργανικός διανοούμενος του ελληνικού φασισμού.

30 σχόλια:

  1. Όλοι αυτοί που λένε και γράφουν ότι η άρχουσα τάξη χαϊδεύει το ΚΚΕ, γιατί είναι συστημικό και δεν αισθάνεται να την απειλεί, δεν διαβάζουν Γιανναρά, Κασιμάτη, Μαραντζίδη, Καλύβα κ.λ.π.?

    Ανάμεσα σε αυτούς είναι και ο Στάθης Σταυρόπουλος που επανέρχεται με αφορμή την υποψηφιότητα Τσίπρα.
    http://www.enikos.gr/stathis/184756,«Gelia»_gia_klamata.html

    Ενώ (παρεπιμπτόντως) στην πρώτη παράγραφο του κειμένου του για την 28η, επιδεικνύει τέτοια ιστορική αγραμματοσύνη, που αναρωτιέσαι αν πράγματι έχει τοση άγνοια η σκόπιμα διαστρεβλώνει την Ιστορία.
    http://www.enikos.gr/stathis/185012,Mikro_xroniko_gia_thn_28h_Oktwvrioy.html

    ημιάγριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εδώ οι νουθεσίες του Χ. Γιανναρά (δηλ. της άρχουσας τάξης) προς τον Α. Τσίπρα, προκειμένου να γίνει αποδεκτός διαχειριστής.

    "Η ελλαδική κοινωνία έχει μπροστά της καινούργια σισύφεια ανηφόρα. Ο κ. Τσίπρας είναι σαφώς ευφυέστερος των «αναστημάτων» που η δεινή πραγματικότητα ξέβρασε στον «πάγκο». Πρέπει να καταλαβαίνει, λοιπόν, ότι την εκτίναξή του από το 4,6 στο 27% της προτίμησης των ψηφοφόρων δεν την οφείλει ούτε στη γοητεία που άσκησαν στην ελληνική κοινωνία οι ιδεοληψίες της «Αριστερής Πλατφόρμας» ούτε η ρομαντική ψυχανωμαλία της «Κομμουνιστικής Τάσης» στο συνονθυλευματικό κόμμα του. Η εκτίναξή του ήταν το προϊόν της λαϊκής οργής για τους αυτουργούς των κακουργημάτων που οδήγησαν στην καταστροφή της ζωής μας, και επιμένουν ακόμα να διαχειρίζονται τη «σωτηρία» μας από τις συνέπειες της δικής τους φαυλότητας και ανικανότητας.

    Αν ο κ. Τσίπρας φιλοδοξεί να είναι πολιτικός αρχηγός και όχι κομματάρχης σε παλαιοημερολογίτικες σέκτες, αν πιστεύει στον σημερινό ρεαλισμό μιας κοινωνιοκεντρικής ελληνικής Αριστεράς, δεν έχει παρά να συγκροτήσει και να ανακοινώσει, τώρα, τους επιτελείς του. Σε ποια στελέχη του υπολογίζει, με ποιες προσωπικότητες έχει εξασφαλίσει συνεργασία, με ποιο υπουργικό συμβούλιο θα τολμήσει το τιτάνιο έργο να ξαναστήσει στα πόδια της την κατεαγμένη και κατεξευτελισμένη Ελλάδα. Πώς θα μπορέσει να απαλλαγεί από την ομηρεία σε «συνιστώσες» και υπόδικους για κοινωνικά εγκλήματα «συνδικαλιστές»."

    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_28/07/2013_511596

    Και όπως έχουμε δεί ο Α. Τσίπρας (που την υποψηφιότητα του τρέμει το ευρωπαϊκό κατεστημένο, σύμφωνα με τον Σ. Σταυρόπουλο) τις πήρε σοβαρά υπ' όψιν του και έχει αρχίσει να τις υλοποιεί.

    ημιάγριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ας συγκριθούν (σε περίπτωση που υπάρχει οποισδήποτε ακόμη που να αγνοεί τι εκπροσωπεί το ιστολόγιο "Αθέμιτα" και ο συγγραφέας του):

    α)
    http://fadomduck2.blogspot.com/2013/10/blog-post_2198.html
    http://athemita.wordpress.com/2013/10/19/τις-εσκίσαμε-τις-πουτάνες/ (και σχόλια)

    β)

    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_26/10/2013_524980
    http://athemita.wordpress.com/2013/10/27/θα-είσαι-μαλάκας-και-με-δικαστική-απόφ/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βλέπω η γραμμή που έπεσε από την εσπερία (http://sobadsogood.com/2013/08/26/distressing-images-of-women-punished-for-dangerous-liaisons/)
      μια χαρά εκλαϊκεύεται από τους "αντιεξουσιαστές"...

      Διαγραφή
    2. http://en.wikipedia.org/wiki/Hiroshima_mon_amour

      waltentegewalt

      Διαγραφή
  4. Για κάτι τύπους σαν τον Γιανναρά, μόνο μια κουβέντα έχω: άι σιχτίρ από εδώ, ανίκανε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. «διανοούμενος του ελληνικού φασισμού».

    Μιλά για θεσμούς και λέει πως οι Έλληνες στην ουσία είναι ανίκανοι να δημιουργήσουν κάτι δικό τους. «ΠΙθηκίζουμε», λέει.
    Συμπέρασμα;
    Απλά είμαστε πίθηκοι...

    Μιλά για κόμματα και χρησιμοποιεί τη φράση του ο Pοΐδη «ομάδα ανθρώπων μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες, ενούμενοι υπό οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι να αναβιβάσωσιν αυτόν, διά παντός μέσου, εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παράσχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι».
    Συμπέρασμα;
    καταργήστε [όλα] τα κόμματα (απαρτίζονται από τεμπέληδες, αριβίστες, δουλοπρεπείς)

    Μιλά για την «αντιπροσωπευτική» δημοκρατία και την αποκαλεί «ερζάτς» [υποκατάστατο χαμηλότερης ποιότητας] και επικρίνει τον καιροσκοπικό «λαϊκισμό του Kωνσταντίνου Kαραμανλή» […] που «επέτρεψε τη δημιουργία κόμματος, τη διεκδίκηση της εξουσίας από πολίτες που πίστη τους και όραμά τους είναι η κατάλυση της δημοκρατίας, η δικτατορία του προλεταριάτου […] και το πληρώσαμε με τριάντα εννέα χρόνια μεταπολίτευσης, όπου κυβερνούσαν μεν οι ετικέτες της «Δεξιάς» ή του «Σοσιαλισμού», αλλά κυρίαρχη, εξουσιαστική ιδεολογία, από άκρη σε άκρη της χώρας, ήταν ο παλαιοημερολογίτικος σταλινισμός σε συσκευασία μονοπώλιου ‘της Aριστεράς και της Προόδου’».
    Συμπέρασμα;
    Καλύτερα να μην ειχαμε μεταπολιτευση – καλυτερα να μην επεφτε η χουντα.

    Όταν τους λέω ότι το είδωλο αυτής της κολοβής δημοκρατίας δεν κινδυνεύει άμεσα από τους κομμουνιστές, παρότι οι κομμουνιστές δεν συγκαταλέγονται στους ειδωλολάτρες της, αλλά από τους αστούς, με κοιτάνε καλά-καλά….

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Παρέλειψα να σημειώσω το ανάθεμα στη μεταπολίτευση που "μας φόρτωσε" τους κομμουνιστές που καλά τους είχαμε στις φυλακές και στα σακιά με γάτες στη θάλασσα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @do.b4tool8 Συμπέρασμα: καταργήστε [όλα] τα κόμματα

    Αν μπορείς, όποιος μπορεί. ας διαβάσει τού Σμιτ το "Staat, Bewegung, Volk. Die Dreigliederung der politischen Einheit, 1933" (υπάρχει και στα αγγλικά, αλλά είναι "επώδυνη" η μετάφραση) για (1) τη "διάβρωση" τού κοινοβουλευτισμού από τα "λενινιστικά" κόμματα [με παράθεμα από "Παιδική Αρρώστια"!!!] και (2) τον τρόπο της "ομαλότατης" μετάβασης [με συνταγματικότατα μέσα: αναθεώρηση συντάγματος και enabling law] στο φασιστικό καθεστώς, στα πλαίσια και δυνάμει του οποίου αποκαθίσταται η ορθή λειτουργία τού [εγελιανού] πυρήνα τού αστικού κράτους. Η διατύπωση, το ύφος, η "πυκνότητα" νοημάτων παραπέμπει άμεσα στον Γιαναρά [back to the future].

    waltendegewalt

    PS Δεν είναι ο Νόλτε ο πρώτος διδάξας, είναι ο Σμιτ. "Αριστεροί" ευρωκομμουνιστές και δεξιοί αναθεωρητιστές δεν έκαναν τίποτε άλλο από να εκλαϊκεύουν τις "ιδέες" τού μεγάλου θεωρητικού. Υπάρχει ένα αρθράκι μούρλια στις Θέσεις: http://www.theseis.com/index.php?option=com_content&task=view&id=109&Itemid=29 . Αυτό να διαβαστεί προσεκτικά διότι η Νάντια Βαλαβάνη (!!!!!!) μας υπενθύμισε το καλοκαίρι (κάτι ήξερε η Νάντια) ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι παρτιζάνικο κόμμα (σε αντίθεση με τη ΧΑ [-->Φύσσα] και ... το ΚΚΕ !!!).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο για Schmitt ως πρώτο διδάξαντα (και η "Θεωρία του παρτιζάνου" και τα περί Λένιν που γράφει είναι πολύ χρήσιμη εδώ), αλλά μιλώ για ιστοριογραφία, για αυτό αναφέρω τον Nolte.

      Διαγραφή
  8. Ευχαριστουμε που επιτελους οι αστοι διανοουμενοι ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ οτι ο φασισμος ειναι η ενοπλη παλη της αστικης ταξης εναντια στο επαναστατικο εργατικο κινημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ο κύριος Γιανναράς είναι και αγαπητός στον Κούλογλου μην ξεχνάμε, βεβαίως βεβαίως...

    Tsak

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ο Γιανναρας χρειαζεται πολλες κουβεντες, για να πει, οτι, προτιμα μια χουντα. Αυτο που κυριως τον ενοχλει ειναι οτι ολοι ξερουν ποσο γιαλαντζι φιλοσοφος ειναι, ποσο δημοκρατης δεν ειναι, ποσο φουκαρας δημοσιουπαλληλισκος ειναι στην πραγματικοτητα. ΑΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ο κωστοπουλος της πολιτικης σε φασιστονεοφιλελε βερσιον θανος τζημερος, ειπε σημερα οτι το κκε προσβάλλει τη δημοκρατια στο σκαι .
    ηλεκτρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καμμία έκπληξη, πιστεύω θέμα χρόνου να τον δούμε να παίζει μεγαλύτερο ρόλο στο σύστημα.

      Διαγραφή
    2. Και την αισθητική προσβάλλει το ΚΚΕ. Πολλή εργατίλα, ιδρωτίλα και γράσο. Να ανοίξουν τα ξερονήσια.

      Διαγραφή
    3. Δεν μπορεί τώρα μια αριστερά που πάλεψε για να βλέπει ο κόσμος ήρωες της εργατικής τάξης σε ταινίες του Ταραντίνο να εκπροσωπείται απ' αυτή τη βαρβατίλα. Μπλιαχ δηλαδή, θα το πω στη Lifo!

      Διαγραφή
    4. αντώνη εδώ εισαι λαθος στο τελευταίο σχολιο. αυτο π λες θα ήταν δράση ή φιλελευθερη συμμαχια η τατσοπουλικός συριζας. ο τζήμερος ειναι βαλκανικη ομοφοβικη εθνικιστικη αντικομμουνιστικη εκδοχη του νεοφιλελευθερισμου χωρις φτιασιδώματα αισθητικής φιλελευθερισμου κ ας γραφει τις παπαριες του καμμια φορα στην αθενς βοισ.
      ηλεκτρα

      Διαγραφή
    5. Δεν έγραφα για τον Τζήμερο, γενικότερα μιλούσα. Εγώ τον Τζήμερο πρώτη φορά τον άκουσα στις εκλογές και είμαι μάλλον ο πιο ανίδεος των Ελλήνων για το ακριβές του στίγμα.

      Διαγραφή
    6. χαχαχαχα ετσι.Αλλά να πώ κατι το πολιτικο του στιγμα εγκλωβιζεται στην εξης κατάσταση. κατεβαινει εκλογές μαιου 2012 με τιτλου κατω απο το ονομα του πτυχιουχος ασοεε.... (σε εκεινες τις εκλογες πηρε στην εκαλη παρα πολυ μεγαλα ποσοστα που αγγιζαν και το 76%,). Λίγο αργότερα έγινε γνωστο οτί ποτε δν πηρε αυτο το πτυχιο το **μημενο και έκανε διορθωτική δήλωση ότι "οι αριστερες παρατάξεις δν μ αφησαν να παρω πτυχιο με το μαρξιστικο παρακρατος που ειχα χτισει. Το πολιτικο του στιγμα ειναι ο βλαχονεοκοπος ψευτοαστούλiισμος του 80. που ονειρευονταν bentley και ηθελε να γινει σαν αμερικανος αλλα του αρεσε μονο στα κρυφα ο μητροπανος.
      ηλέκτρα

      Διαγραφή
    7. Εμένα μ' αρέσει στ' ανοιχτά ο Μητροπάνος· από Εκάλη δεν ξέρω τίποτε, ούτε από Bentley.

      Διαγραφή
    8. Συγγνώμη για την απουσία στίξης,
      αλλά με φέρνει εκτός εαυτού ο Τζήμερος.
      Ο κάθε μαρξολενινιστής δικαιουται νομίζω να έχει ενα φετίχ. Μην το δούμε σαν εμπάθεια αλλα σαν μία νότα φαντασίας στο προτσες της σοσιαλιστικής οικοδομησης.
      ηλέκτρα

      Διαγραφή
  12. http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_26/10/2013_538006

    " Από την περιγραφή του Κοινοβουλίου σαν ευθύγραμμο ή κυρτό σχήμα που κυμαίνεται ανάμεσα στην άκρα Αριστερά, τη σοσιαλδημοκρατία, το Κέντρο, τη συντηρητική Δεξιά και την άκρα Δεξιά, προσωπικά προτιμώ τις κατηγορίες του Αριστοτέλη ανάμεσα στα γνήσια και τα νόθα πολιτεύματα. Πρόκειται για μεταλλασσόμενες εκδοχές του αριστοκρατικού-ολιγαρχικού καθεστώτος και του δημοκρατικού-οχλοκρατικού συστήματος. Η αντιμετώπιση των άκρων ως ομοίων είναι ανιστόρητη και αποτελεί στατική θεώρηση της πολιτικής. Η γενικευμένη ανοχή προς την παρανομία επιτρέπει σε εγκληματικές οργανώσεις να υπάρξουν και μάλιστα με εκπροσώπους στη Βουλή των Ελλήνων. Η εναλλαγή Σπαρτακιστών με τα Ελεύθερα Σώματα και αργότερα τα Τάγματα Εφόδου στους γερμανικούς δρόμους αποδεικνύει πως η κοινωνία εκτραχύνεται όταν επικροτεί υπερβολική ανοχή προς την παραβατικότητα. Ο καλύτερος εγγυητής της Δημοκρατίας, όπως ξαναείπαμε, είναι το κράτος δικαίου."

    Μετάφραση: "Επειδή η θεωρία των δύο άκρων είναι ανιστόρητη με αποτέλεσμα να αποξενώνει κάποιους από του συμμάχους μας που δεν είναι τελείως αγράμματοι, προτείνω την θεωρία της παραβατικότητας και του νόθου πολιτεύματος (νόθου προς τη μία ή την άλλη άκρη), που είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα, αλλά ακούγεται πιο ψαγμένο. "

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. χαχαχαχα και πως θα το γραψει αυτο στην αθενς βοις ο τζημερος?
    ηλεκτρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Επανήλθε. Και μάλιστα σε χίπστερ ιστοσελίδα, την Popaganda. http://popaganda.gr/christos-giannaras-oli-esthanomaste-mia-disarmonia-se-schesi-ton-topo-mas/

    Γράψατε προσφάτως το εξής: «Πώς να απαγορεύσεις την είσοδο των Nεοναζιστών στο κοινοβούλιο, όταν την έχεις επιτρέψει πανηγυρικά στους Σταλινικούς». Δεν είναι λίγο υπερβολικό αυτό, μέσα στη λεγόμενη «θεωρία των δύο άκρων»;

    Ένα από τα πιο νοσηρά φαινόμενα είναι το ότι έχει κατορθωθεί να λειτουργούμε με ετικέτες. Βγήκε η ετικέτα «θεωρία των δύο άκρων», φωτίστηκε με ένα αρνητικό περιεχόμενο και τώρα όποιον προβληματισμός και αν θέσεις, θα τον δεις να εξουδετερώνεται με αυτή την ετικέτα.

    Μα τόσο πολύ σας φταίει το ΚΚΕ;

    Προσωπικά εμμένω στη λογική της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Δεν είναι αυτή που με εκφράζει – η ελληνική παράδοση θέλει τη δημοκρατία άμεση. Και μην πάμε πάλι σε ιδεατά σχήματα: εάν λειτουργούσε πραγματική διοικητική αποκέντρωση, θα είχαμε μια μορφή άμεσης δημοκρατίας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εξαλείφεται μια κεντρική διαχειριστική εκδοχή. Αλλά η δημοκρατία όπως την καταλαβαίνουμε στη νεοτερικότητα, έχει κάποιους όρους. Ελευθερία μεν στο να πιστεύεις ότι θέλεις, να προπαγανδίζεις αυτό που πιστεύεις, να συνενώνεσαι με άλλους που πιστεύουν το ίδιο πράγμα και να κάνεις ένα συλλογικό σχήμα, αλλά από τη στιγμή που αρνείσαι τους όρους λειτουργίας της δημοκρατίας επισήμως στο καταστατικό σου, δεν σου επιτρέπεται να μετέχεις στο πολιτικό γίγνεσθαι, δηλαδή να μπεις στη Βουλή. Το ΚΚΕ λέει στο καταστατικό του ότι ο στόχος του είναι η δικτατορία του προλεταριάτου και οι πολίτες ξέρουν σε τι καθεστώς οδήγησε κάτι τέτοιο, στην περίπτωση του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού. Ε λοιπόν, απαιτώ το πολίτευμα που έχει επιλέξει η συντριπτική πλειονότητα να είναι κατοχυρωμένο από αυτή την απειλή. Αντίστοιχα και απέναντι στους Νεοναζιστές.

    Ο λαός δεν τους ψήφισε αμφότερους; Ποιος θα τους αφορίσει;

    Σύμφωνοι, ο λαός ψηφίζει ό,τι θέλει, αλλά τώρα αναφερόμαστε στο πρωτόκολλο, το κοινωνικό συμβόλαιο που κάνουμε για να λειτουργήσει η συνύπαρξη, το Σύνταγμα. Η πράξη του Καραμανλή, που αναγνώρισε το ΚΚΕ το ’74, για λόγους καθαρά καιροσκοπικούς, ήταν ενάντια στο Σύνταγμα. Στις εκλογές μπορεί να πάρει ψήφους και μια ομάδα ανθρώπων οι οποίοι κάνουν καλαμπούρι – συμβαίνει άλλωστε, μην πάμε μακριά. Αυτό δεν μπορείς να το καταδικάσεις συνταγματικά, διότι δεν απειλεί τη δημοκρατία, πιθανόν να την υπονομεύει μέχρι ενός σημείου. Όταν όμως σαφώς η πολιτική στόχευση είναι η κατάλυση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, εάν αυτό το θέλει το 51%, μάλιστα, εάν όμως το θέλει το 10%, όχι, δεν μπορεί να υπάρχει τέτοιο κόμμα.

    «Στην Ελλάδα σήμερα δεν υπάρχει κοινωνιοκεντρική αριστερά» έχετε πει. Τι εννοείτε με τον όρο αυτό; Την προστασία του αδύναμου. Το να έχει ο κάθε άνθρωπος περίθαλψη, σχολείο, πανεπιστήμιο κλπ. Το να λειτουργεί ένα κοινωνικό κράτος τα οποίο αφαιρεί από αυτόν που βγάζει περισσότερα (το λέω απλοϊκά), για να βοηθηθεί ο αδύναμος και να υπάρξει μια αναλογική δικαιοσύνη. Τριάντα χρόνια είχαμε ΠΑΣΟΚ, υποτίθεται σοσιαλισμό και είδαμε ότι πιο κεφαλαιοκρατική, πιο στυγνή καπιταλιστική πολιτική δε γνώρισε ποτέ η Ελλάδα παρά μόνο με τους λεγόμενους σοσιαλιστές. Τον κ. Σημίτη, τον κ. Γιωργάκη Παπανδρέου αλλά και τον Ανδρέα. Η αριστερά σήμερα υποστηρίζει συντεχνίες συμφερόντων, δεν υποστηρίζει λαϊκά συμφέροντα και αιτήματα, δεν έχει δηλαδή αυτό που λέω εγώ «κοινωνιοκεντρικές» προτεραιότητες. Προωθεί τα συμφέροντα των ρετιρέ – όλοι αυτοί οι συνδικαλιστές των ρετιρέ είναι με το ΚΚΕ. Μ’ αυτή την έννοια, επιμένω ότι το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας είναι η απουσία αριστερού πολιτικού κόμματος.

    ***
    Α, μαθαίνουμε επίσης ότι το νέο του βιβλίο λέγεται: «Το πρόβλημα είναι πολιτικό, όχι οικονομικό».

    ***

    Αφήνω το σχόλιο εδώ σύμφωνα με τη νέα πολιτική σχολιασμού. Ελπίζω ότι δεν ενοχλεί η «αναβίωση» παλαιότερων αναρτήσεων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει και συνέχεια που αξίζει να παραθέσουμε για να κατανοήσουμε την σοφία αυτού του Έλληνα ανθρώπου:

      "Μια ενδεχόμενη κυβέρνηση Τσίπρα μπορεί να επιφέρει αλλαγές, είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο;
      Ε τώρα μου ζητάτε πρόβλεψη, την οποία δεν μπορώ να κάνω. Εκείνο που μπορώ να πω είναι ότι οι προδιαγραφές δεν μου δίνουν τα εχέγγυα ότι η κυβέρνηση Τσίπρα θα είναι μια «κοινωνιοκεντρική» αριστερή κυβέρνηση. Για να μην είμαι άδικος, προσωπικά ο Αλέξης ο Τσίπρας νομίζω ότι είναι ένα παιδί με έκτακτα προσόντα. Και νομίζω πως σ’ αυτό το λίγο διάστημα που είναι αρχηγός κόμματος έχει κάνει μια πορεία σοβαρότητας που εγώ, πρέπει να πω, την εκτιμώ."

      Διαγραφή
    2. κυλησε ο τεντζερης και βρήκε το καπακι:
      "ο Αλέξης ο Τσίπρας νομίζω ότι είναι ένα παιδί με έκτακτα προσόντα. Και νομίζω πως σ’ αυτό το λίγο διάστημα που είναι αρχηγός κόμματος έχει κάνει μια πορεία σοβαρότητας που εγώ, πρέπει να πω, την εκτιμώ."

      Διαγραφή
    3. Μια χαρά τα λέει ο συνεργάτης του Hellenic American Agency, δεν κατάλαβα. 'Εκτακτα προσόντα είπε ότι έχει το παιδί. Για καταστάσεις έκτακτες και εκτάκτου ανάγκης, αν τυχόν χρειαστεί να προστατευτεί η δημοκρατία εννοεί.

      Διαγραφή
    4. "God Bless America" και Δημοκρατία παλιοπασοκε κουκουε με τον Ανδρεα σου, το Σημιτη σου και τον Γιωργακη σου.
      Και τους ΧΑτες ο Θεός τους έστειλε για να σας εξοντωσουν μετα τη μλκ που έκανε ο Καραμανλής και γι αυτο τους ευχαριστουμε θερμα και Καθημερινα μαζι με το Στέφανο Κασιματη στην ΧΑθημερινη.
      Ο Αλεξις βέβαια ειναι ενα σοβαρό τεκνο του Θεού και δεν έχει καμιά σχέση με αθεοφοβους παρτιζανους όπως είπε και η Βαλαβανη πολλακις και ως εκτουτου είναι κελεπουρι για εκτακτες περιπτωσεις.
      Για να μην αναφέρουμε οτι φτανει να αγαπαει τους Αμερικανους και την Εκκλησια περισσοτερο κι απο μενα το θεοσεβουμενο.

      Διαγραφή