Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

Προς μια μεθοδολογία της πολιτικής ανάλυσης: Σκέψεις με αφορμή πρόσφατη αρθρογραφία για τη Χρυσή Αυγή (IΙ)

Μπορούμε τώρα να προχωρήσουμε με την επισήμανση του πώς και γιατί τα άρθρα Δελαστίκ και Φωτόπουλου καταλήγουν σε απαράδεκτα, από τη σκοπιά της κοινής λογικής, συμπεράσματα. Ο στόχος μας θα είναι, για να παραφράσουμε τον τίτλο ενός άρθρου του Ριζοσπάστη για την ευγονική, να δείξουμε όχι ότι οι ισχυρισμοί τους είναι λανθασμένοι επειδή νομιμοποιούν την Χρυσή Αυγή, αλλά ότι νομιμοποιούν τη Χρυσή Αυγή επειδή είναι λανθασμένοι.

Η σύγχυση πολιτικού κόμματος και κοινωνικής τάξης και οι συνέπειές της

Και τα δύο άρθρα περιέχουν ισχυρισμούς περί του ότι ο φόνος του Φύσσα τυγχάνει πολιτικής εκμετάλλευσης από τα κόμματα της συγκυβέρνησης με στόχο να περιοριστεί η εκλογική απήχηση της Χρυσής Αυγής και να ενισχυθεί αντίστοιχα η δική τους.

Πιο συγκεκριμένα, ο Φωτόπουλος γράφει:
η Κοινοβουλευτική Χούντα περίμενε να υπάρξει νεκρός για να κηρύξει ολόκληρη την οργάνωση εγκληματική, γεγονός που ιδιαίτερα βολεύει τα κόμματα που μετέχουν σε αυτή, τα οποια θα καρπωθούν και τους ψηφοφόρους που θα μετακομίσουν απο την ΧΑ, ενισχύοντας τα καταρρέοντα εκλογικά ποσοστά τους. 
Δεν θα εστιαστούμε εδώ στον αντιφατικό ισχυρισμό ότι η κυβέρνηση αποτελεί μια μη νόμιμη, βάσει υφιστάμενου (αστικού) συντάγματος, έκφανση "χούντας" την στιγμή που ο Φωτόπουλος διαμαρτύρεται για την αντιδημοκρατικότητα της καταστολής μιας ναζιστικής οργάνωσης για την οποία φέρεται να έχει θετική γνώμη το "15%-20% του Ελληνικού λαού." Προφανώς, για τον Φωτόπουλο, το ποσοστό που ψήφισε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του Ιούνη του 2013 δεν "μετράει" ως δείκτης λαϊκής νομιμοποίησης --και άρα η κυβέρνηση που σχημάτισαν βάσει προβλεπόμενων από το Σύνταγμα διαδικασιών τα δύο αυτά κόμματα είναι "χούντα"-- ενώ το ποσοστό --εντελώς πληθωριστικό και φανταστικό βάσει ακόμα και των καλύτερων για τη Χ.Α δημοσκοπήσεων και επιμελώς αδιάφορο για τα αποδείξιμα αποτελέσματα των εκλογών-- "μετράει" και παραμετράει ως δείκτης λαϊκής νομιμοποίησης. Υπάρχουν, με άλλα λόγια, εκλογικά ποσοστά συγκριτικά μεγαλύτερα που μπορούν να αγνοηθούν άκοπα από μια πολιτική ανάλυση και συγκριτικά μικρότερα που δεν πρέπει να αγνοούνται διότι θίγεται το δημοκρατικό κεκτημένο. Είναι πρόδηλο ότι αυτό που δεν υπάρχει είναι οποιοδήποτε μεθοδολογικό κριτήριο που να δικαιολογεί γιατί η τοποθέτηση αυτή αγνοεί επιδεικτικά κάποιους από τους κανόνες της αστικής δημοκρατίας όταν δεν της αρέσουν και τους προασπίζεται παθιασμένα όταν της αρέσουν.

Ας αφήσουμε όμως το κομμάτι αυτό παράλογης συλλογιστικής. Ας επιστρέψουμε στον ισχυρισμό ότι ο φόνος του Φύσσα "βολεύει" τα κόμματα της συγκυβέρνησης διότι "θα καρπωθούν και τους ψηφοφόρους που θα μετακομίσουν απο την ΧΑ, ενισχύοντας τα καταρρέοντα εκλογικά ποσοστά τους." Οι ισχυρισμοί Δελαστίκ είναι ουσιαστικά πανομοιότυποι:
«Ποιος ωφελείται πολιτικά από το έγκλημα;». [...] από πολιτική σκοπιά [...] η Χρυσή Αυγή πάντως υφίσταται σοβαρή πολιτική ζημιά με τη δολοφονία που διέπραξε ο δράστης. [...] Η μείωση της εκλογικής απήχησης της ΧΑ μετά τη δολοφονία του Π. Φύσσα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. [...] Η μόνη που ωφελείται πολιτικά από τη δολοφονία είναι η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου.
Ας κάνουμε μια απαραίτητη παράκαμψη πριν μιλήσουμε για τους ισχυρισμούς αυτούς: οι αστικές δημοκρατίες είναι ως επί το πλείστον πολυκομματικές. Αυτό όμως δεν τις καθιστά αυτομάτως πολυταξικές. Με άλλα λόγια, τα διάφορα διακριτά πολιτικά κόμματα δεν αντιστοιχούν σε διακριτές τάξεις.

Αυτό μπορεί να ακούγεται από κοινότυπο ως αδιάφορο, αλλά έχει κάποιες πολύ παράδοξες συνέπειες. Ας πάρουμε το παράδειγμα των ΗΠΑ, αρχικά. Πρόκειται για μια από τις ισχυρότερες καπιταλιστικές οικονομίες του κόσμου και μια από τις πιο αναπτυγμένες εδώ και πάνω από έναν αιώνα. Έχει εργατική τάξη αυτή η οικονομία; Βεβαίως και έχει, δεν θα μπορούσε να μην έχει εργατική τάξη μια κοινωνία με υπεραναπτυγμένη εξαγωγική βιομηχανία. Ποια κόμματα διεκδικούν την διακυβέρνησή της; Δύο, αυτό των Ρεπουμπλικανών και αυτό των Δημοκρατικών. Είναι κάποιο από αυτά τα δύο κόμματα "εργατικό"; Όχι. Είναι και τα δύο αστικά, επιθετικά καπιταλιστικά και ιμπεριαλιστικά κόμματα. Συνεπώς, οι ΗΠΑ μπορεί να έχουν εργατική τάξη, δεν έχουν όμως στοιχειωδώς σημαντικό εργατικό κόμμα. Άρα, τα δύο κόμματα με πρόσβαση στην κυβερνητική εξουσία εκπροσωπούν μία και μόνο το τάξη και η άλλη μένει μόνιμα εκτός αυτόνομης πολιτικής εκπροσώπησης.

Υπάρχει κόμμα που να εκπροσωπεί αυτοτελώς την εργατική τάξη ως κυρίαρχη τάξη εντός του κόμματος στην Γερμανία, μια άλλη αναπτυγμένη βιομηχανική καπιταλιστική κοινωνία; Όχι. Υπάρχουν δεξιά, κεντρώα και αριστερά αστικά κόμματα. Και πάλι λοιπόν, πολλά κόμματα (τέσσερα στο νέο γερμανικό κοινοβούλιο), μία τάξη.

Στην πραγματικότητα, στις περισσότερες σύγχρονες δυτικές κοινωνίες, ο πολυκομματισμός είναι έκφανση μιας μονοταξικής πολιτικής διάρθρωσης, μιας διάρθρωσης όπου η εργατική τάξη υποτάσσεται αναγκαστικά στην εκπροσώπηση από αυτό ή το άλλο κόμμα της αστικής τάξης. Δηλαδή, δεν εκπροσωπείται παρά μόνο ως τάξη υποτελών. Δηλαδή, υπάρχουν πολλές δυτικές κοινωνίες σήμερα όπου η ταξική δικτατορία --η κυριαρχία μιας τάξης πάνω σε μια άλλη-- υπό καθεστώς πολυκομματισμού είναι απόλυτη.

Ας γυρίσουμε τώρα στην Ελλάδα. Η Ελλάδα έχει επίσης πολλά κόμματα, και στο κοινοβούλιό της μετέχουν επτά κόμματα. Μόνο ένα από αυτά, το ΚΚΕ, αυτοχαρακτηρίζεται και αυτοθεωρητικοποιείται ως κόμμα της εργατικής τάξης. Τα υπόλοιπα κόμματα δεν επιλέγουν καμία τέτοια αυτοπεριγραφή. Πόσα λοιπόν κόμματα έχει στην διάθεσή της στο κοινοβούλιο η αστική τάξη ως κυρίαρχη τάξη, ως τάξη που κυριαρχεί; Έχει, το λιγότερο, έξι από τα εφτά κόμματα στη διάθεσή της. Είναι απόλυτα νόμιμο να πει κανείς ότι τα κόμματα αυτά δεν είναι ίδια, ότι εκφράζουν διαφορετικές συμμαχίες αστικών, μικροαστικών και εργατικών στρωμάτων, νοουμένου όμως ότι αποδέχεται ότι σε όλα αυτά τα κόμματα η δόμηση του μπλοκ είναι κάτω από την κυριαρχία της αστικής τάξης την οποία και εκφράζει ως αναγκαιότητα, όπως αποτυπώνεται στα προγράμματα, τις αποφάσεις, τη θεωρία και την πρακτική τους.

Τι σημαίνει λοιπόν το να τα αγνοείς όλα αυτά στην ανάλυσή σου και να μιλάς, έτσι απλά και γενικά, για "κομματικό συμφέρον"; Σημαίνει ότι έχεις βγάλει εντελώς έξω από την μελέτη του πολιτικού πεδίου και της ανάλυσης της κομματικής τακτικής την έννοια της τάξης και της ταξικής πάλης.

Ποια είναι η συνέπεια της αναλυτικής καθυπόταξης της τάξης στο κόμμα, της ερμηνείας δηλαδή της πολιτικής ωσάν να είναι απλώς ζήτημα των επιδιώξεων κομμάτων και όχι επίσης και ταυτόχρονα τάξεων;

Είναι ο παραλογισμός του ισχυρισμού ότι δύο αστικά κόμματα όπως η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ "ωφελούνται" από την απονομιμοποίηση της Χρυσής Αυγής επειδή έχουν έτσι ελπίδες να "αυξήσουν τα ποσοστά τους."

Γιατί είναι παράλογος αυτός ο ισχυρισμός;

Διότι αγνοεί παντελώς και επιδεικτικά ότι το ΠΑΣΟΚ μεταμορφώθηκε από το μεγαλύτερο κόμμα της μεταπολιτευτικής ιστορίας σε νάνο θυσιαζόμενο για τα συμφέροντα της τάξης που κυρίαρχα εκπροσωπεί. Το κόμμα αυτό, όταν διακυβεύτηκαν τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, δεν είχε καθόλου ως προτεραιότητα τα ποσοστά του. Το κίνητρο αυτό αποδείχτηκε ασήμαντο μπροστά στο πολύ σημαντικότερο καθήκον της διασφάλισης της ηγεμονίας της τάξης.

Μήπως έγινε κάτι διαφορετικό με την Νέα Δημοκρατία, που απώλεσε ένα πολύ σημαντικό ποσοστό των ψηφοφόρων της προς τους Ανεξάρτητους Έλληνες και τη Χρυσή Αυγή; Όχι βέβαια. Και η Νέα Δημοκρατία θυσίασε χωρίς δεύτερη σκέψη ένα μεγάλο κομμάτι της βάσης της και των προνομίων της ως κόμματος για να υπηρετήσει το μεγαλοαστικό συμφέρον.

Μήπως έγινε κάτι διαφορετικό με το ΛΑ.Ο.Σ, που ουσιαστικά αυτοδιαλύθηκε μετά την συνδρομή του στην σταθεροποίηση της αστικής εξουσίας, προσθέτοντας έτσι ένα βασικό πυρήνα ψηφοφόρων στην Χρυσή Αυγή; Όχι, τίποτε διαφορετικό δεν έγινε.

Μήπως έγινε κάτι διαφορετικό με τη ΔΗΜΑΡ, που είδε τα ποσοστά της να καταποντίζονται ως συνέπεια της ηρωϊκής συνδρομής ως δεκανικιού των πολιτικών εκφραστών του κεφαλαίου εν Ελλάδι;

Και τα τέσσερα αυτά κόμματα, δύο από τα οποία αποτελούν την σημερινή συγκυβέρνηση, έδειξαν ξεκάθαρα, ότι ακριβώς επειδή η αστική τάξη διαθέτει πολλά κόμματα, διαθέτει επίσης μεγάλο περιθώριο να τα "θυσιάσει" ως πιόνια για να εξασφαλίσει την πολιτική και άρα και την οικονομική της κυριαρχία.

Ωσάν να μην κατάλαβαν το παραμικρό από όλα αυτά, οι Φωτόπουλος και Δελαστίκ ανακάλυψαν ως μέγιστο "κρυφό" κίνητρο κάτι που τα αστικά κόμματα έχουν έμπρακτα αποδείξει πως είναι συγκριτικά ασήμαντο σε περιόδους συστημικής κρίσης: την "ενίσχυση των ποσοστών", λες και έχουμε επιστρέψει στο 1994 και ο καπιταλισμός παρουσιάζει έξωθεν σημάδια άκρας υγείας και σταθερότητας. Αν η Χρυσή Αυγή προσφέρει στην συγκυβέρνηση δυνατότητες εξυπηρέτησης αυτού που έμπρακτα απέδειξαν τα κόμματά της ότι είναι πολύ σημαντικότερο από την εκλογική τους ανάκαμψη --της αστικής ταξικής κυριαρχίας--, τότε δεν είχαν και δεν έχουν κανένα λόγο  να απαλλαγούν απ' αυτή (πράγμα πολύ διαφορετικό από το να επιθυμείς να ελέγξεις εκλογικά τη Χρυσή Αυγή, και να ανακτήσεις ένα ποσοστό δυνατότητας εξυπηρέτησης του πληγέντος κομματικού συμφέροντος). Θα ήταν ηλίθια αν το έπρατταν. Και δεν το έπραξαν, ούτε και θα το πράξουν.

Για τα ζητήματα αυτά όμως --το ζήτημα, κατά βάση, του γιατί είναι απαραίτητο για το αστικό κράτος σήμερα να υπάρχει ενισχυμένη "Χρυσή Αυγή", ανεξαρτήτως του συγκυριακού ονόματός της-- θα μιλήσουμε στο επόμενο μέρος.

16 σχόλια:

  1. Ισπανική υποχώρηση από Δελαστίκ
    http://mao.gr/poiousenoxlis/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μααάλιστα! Θα του πλάσαραν καμία πληροφορία "σίγουρη" και επειδή τα κριτήρια της πολιτικής του ανάλυσης ρέπουν στην ανακάλυψη "συνομωσιών" την πάτησε. Το γκανιάν αποδείχτηκε ψοφάλογο και τώρα ψευδίζει δικαιολογίες.

      Διαγραφή
  2. Καλά, αν μπορέσει ποτέ στη ζωή του να βρει ένα πράγμα να πει προς απάντηση των όσων θα γραφτούν εδώ, σφύρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 2) Ειναι πολυ σωστη η αναλυση σου για τη σχεση ταξης-κομματος και την πολυμορφια της αστικης ταξης μεσα απο τα διαφορα κομματα.
      Αλλα αυτε ο Δελαστικ, ουτε ο Φωτοπουλος κανουν αυτην την αναλυση. Η απαντηση στο γιατι δεν την κανουν, ειναι οτι κατα πρωτον δεν προτιθενται να κανουν τοσο βαθυα αναλυση - κινειται σε ενα πιο ρηχο επιπεδο το οποιο ειναι κατανοητο αν σκεφτεις οτι γραφουν μια στηλη σε εφημεριδα μονο - και κατα δευτερον, κατα τη γνωμη μου, ειναι αυτο που σου εγραψα στο πρωτο σχολιο μου με το αρθρο του Κουβελακη: Και οι δυο εστιαζουν στην διασταση της 'σχετικης αυτονομιας' της Χρυσης Αυγης, κατι που δεν κανατε εδω.. Η παραβλεψη της οργανικης διασυνδεσης με το κεφαλαιο ειναι επισης ατοπημα, αλλα εχω την εντυπωση οτι κανενας απο τους δυο δεν αγνοει κατι τετοιο.

      Genhevicious

      Διαγραφή
  3. συγνώμη που πηγαίνω το ζήτημα αλλού, αλλά θα ήθελα να κάνω την εξής ερώτηση. Από ποιούς αποτελείται σήμερα η εργατική τάξη (όχι μόνο στην Αμερική) ; Θα υπολογίσουμε σε αυτήν υπηρεσίες κτλ; Με δυο λόγια ένας υπάλληλος σε σούπερ-μάρκετ ή ένα παιδί που κάνει διανομές, ανήκει στην "εργατική τάξη" ή μήπως στα "εργατικά στρώματα";
    ΥΓ: Μιας κ χάλασα την κουβέντα γύρω απ'το άρθρο, να ρωτήσω κάτι ακόμα. Προσπαθώ να καταλάβω αν με τον όρο "προλεταριάτο" ο Μαρξ εννοεί συγκεκριμένο κομμάτι εντός της εργατικής τάξης ή αν αντίθετα η εργατική τάξη, περιέχει το "προλεταριάτο" και ενδεχομένως άλλα κομμάτια (πχ το λουμπεν στοιχείο).
    Αν έχετε κάποια πρόταση για να διαβάσω σχετικά, θα το εκτιμούσα πολύ


    Billie

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στην ετικέτα "Τάξη" θα βρείτε μια σειρά κειμένων πάνω σ' αυτά τα ζητήματα.

      Προτείνω ιδιαίτερα:

      http://leninreloaded.blogspot.com/2012/07/blog-post_3141.html
      http://leninreloaded.blogspot.com/2013/02/blog-post_21.html
      http://leninreloaded.blogspot.com/2012/03/t-sarajevo.html
      http://leninreloaded.blogspot.com/2013/09/blog-post_12.html
      http://leninreloaded.blogspot.com/2012/09/blog-post.html

      Διαγραφή
    2. Και αυτό, που δεν θυμάμαι αν το έχω ανεβάσει εδώ: http://www.sarajevomag.gr/entipa/teuhos_74/i74_p20_bar.html

      Διαγραφή
    3. Επιπρόσθετα
      Με 3 ή 4 € αγοράζεις από την "Σύγχρονη Εποχή" το αντίστοιχο βιβλίο του Σαρλή
      ή googlaρεις το "Η Μεγάλη Πρωτοβουλία"του Λένιν.Ilief

      Διαγραφή
  4. Απαντήσεις
    1. Να απαντήσω τώρα και στα επιμέρους ερωτήματά σας:

      "Με δυο λόγια ένας υπάλληλος σε σούπερ-μάρκετ ή ένα παιδί που κάνει διανομές, ανήκει στην "εργατική τάξη" ή μήπως στα "εργατικά στρώματα";"

      Σαφώς και ανήκει στην εργατική τάξη. Τα εργατικά στρώματα είναι στρώματα εντός της εργατικής τάξης, ούτως ή άλλως.

      "Προσπαθώ να καταλάβω αν με τον όρο "προλεταριάτο" ο Μαρξ εννοεί συγκεκριμένο κομμάτι εντός της εργατικής τάξης ή αν αντίθετα η εργατική τάξη, περιέχει το "προλεταριάτο" και ενδεχομένως άλλα κομμάτια (πχ το λουμπεν στοιχείο)."

      Με τον όρο "προλεταριάτο" ο Μαρξ περιγράφει την κυρίαρχη μορφή της εργατικής τάξης στην εποχή του, την βιομηχανική εργατική τάξη. Με την εξέλιξη του τριτογενούς τομέα όμως η εργατική τάξη δεν περιορίζεται στην βιομηχανική εργασία, και όπως θα δείτε στο τελευταίο λινκ, η βιομηχανική εργασία δεν περιορίζεται σε αυτό που φαίνεται ως εργοστάσιο.

      Το "λούμπεν προλεταριάτο" δεν είναι τμήμα της βιομηχανικής εργατικής τάξης, και δεν εντάσσεται στη διαδικασία της βιομηχανικής παραγωγής. Ούτε και έχει ως απαρχή του την εργατική τάξη, καθώς σ' αυτό καταλήγουν, λέει ο Μαρξ, τα "απορίμματα όλων των τάξεων".

      Διαγραφή
  5. Λέω αφού σε βρήκα online να καταχραστώ λίγο το χρόνο σου. Έχεις καθόλου υπόψη τα έργα του Αμερικάνου (μαρξιστή κατά πολλούς) ιστορικού Samuel Bernstein; Ήθελα, αν τον έχεις διαβάσει, τη γνώμη σου

    Billie

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν γνωρίζω Samuel Bernstein αμερικανό. Μήπως εννοείς τον γάλλο ιστορικό; http://en.wikipedia.org/wiki/Samuel_Bernstein_(historian)

      Διαγραφή
  6. Γάλλο τον λένε στο wikipedia αλλά στο Mouvement Social (σε κάμποσες βιβλιοκριτικές της δεκαετίας του 1980) κατάλαβα πως είναι Αμερικάνος. Διάβασα μια βιογραφία για τον Blanqui και είχα κάμποσες ενστάσεις. Σκέφτηκα απλά ότι μπορεί να είχες ασχοληθεί. Ευχαριστώ όπως κ να'χει για την αποψινή βοήθεια
    B.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Επειδή δεν έχω καθόλου χρόνο να κάνω απλά κάποια σχόλια για το αρκετά ισοπεδωτικό μεθοδολογικά (παρά τους ισχυρισμούς περί του αντιθέτου) κατά τη γνώμη μου, εισαγωγικό κομμάτι της κριτικής στο άρθρο Φωτόπουλου, από το οποίο όπως βλέπω παράγονται στη συνέχεια διάφορες ανακρίβειες για "ταύτιση κόμματος με τάξη" κτλ..

    Δεν θα εστιαστούμε εδώ στον αντιφατικό ισχυρισμό ότι η κυβέρνηση αποτελεί μια μη νόμιμη, βάσει υφιστάμενου (αστικού) συντάγματος, έκφανση "χούντας" την στιγμή που ο Φωτόπουλος διαμαρτύρεται για την αντιδημοκρατικότητα της καταστολής μιας ναζιστικής οργάνωσης για την οποία φέρεται να έχει θετική γνώμη το "15%-20% του Ελληνικού λαού."

    Εγώ ήξερα ότι "Χούντα" λέμε μια κυβέρνηση που έχει την εξουσία. Η ΧΑ έχει κυβερνητική εξουσία ώστε να μπορούμε να τη συγκρίνουμε με αυτό τον τρόπο με την ..κυβέρνηση;?

    Προφανώς, για τον Φωτόπουλο, το ποσοστό που ψήφισε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του Ιούνη του 2013 δεν "μετράει" ως δείκτης λαϊκής νομιμοποίησης --και άρα η κυβέρνηση που σχημάτισαν βάσει προβλεπόμενων από το Σύνταγμα διαδικασιών τα δύο αυτά κόμματα είναι "χούντα"-- ενώ το ποσοστό --εντελώς πληθωριστικό και φανταστικό βάσει ακόμα και των καλύτερων για τη Χ.Α δημοσκοπήσεων και επιμελώς αδιάφορο για τα αποδείξιμα αποτελέσματα των εκλογών-- "μετράει" και παραμετράει ως δείκτης λαϊκής νομιμοποίησης.

    Για να πάρεις μέτρα που αφορούν τα λαϊκά στρώματα πρέπει να έχεις σημαντική λαϊκή νομιμοποίηση (για τα μέτρα αυτά) που η κοινοβουλευτική Χούντα δεν έχει. Η ΧΑ έχει λαϊκή νομιμοποίηση με άλλη έννοια, με την έννοια ότι αρκετά εκατοντάδες λαού την ψήφισαν ως αγανακτισμένοι. Τι σχέση έχει η μία λαϊκή νομιμοποίηση με την άλλη για να γίνει αυτή η σύγκριση τύπου "μήλα με πορτοκάλια".

    Αν βέβαια δε ληφθούν υπόψη τα παραπάνω, μεγάλο μέρος της κριτικής που ακολουθεί είναι μάλλον το "μεθοδολογικά εσφαλμένο"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νόμιζα πως είχες πει ότι δεν θα ξανασχολιάσεις εδώ.

      "Εγώ ήξερα ότι "Χούντα" λέμε μια κυβέρνηση που έχει την εξουσία."

      Ηλεκτρονικό λεξικό της κοινής νέας ελληνικής: "χούντα η [xúnda] Ο25α : 1.ομάδα συνήθ. στρατιωτικών, που καταλαμβάνει βίαια την πολιτική εξουσία και που τη διατηρεί με καταπιεστικά και τρομοκρατικά μέσα. 2. περίοδος κατά την οποία κατέχει την εξουσία μια χούντα: Στη ~ ήταν φυλακισμένος."
      http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=χούντα&dq=

      "για τα μέτρα αυτά) που η κοινοβουλευτική Χούντα δεν έχει"

      Από πού το συνάγετε αυτό ακριβώς;

      "Η ΧΑ έχει λαϊκή νομιμοποίηση με άλλη έννοια, με την έννοια ότι αρκετά εκατοντάδες λαού την ψήφισαν ως αγανακτισμένοι."

      Η απάντησή σου λοιπόν είναι ότι η διαφορά κυβέρνησης και Χ.Α είναι ότι η μεν είναι κυβέρνηση (και άρα περνάει αντιλαϊκά μέτρα) η δε δεν είναι (και άρα δεν περνάει, απλά σφάζει ανθρώπους). Άρα, η πρώτη δεν έχει λαϊκή νομιμοποίηση, διότι τα μέτρα αυτά είναι αντιλαϊκά (ασχέτως του γεγονότος ότι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ συγκέντρωσαν μαζί σχεδόν πενταπλάσιους από τους ψήφους της Χ.Α), ενώ η δεύτερη έχει γιατί τα μαχαιρώματα μεταναστών, τις επιθέσεις κατά κομμουνιστών και τα αλισβερίσια με εφοπλιστές τα θέλει ο λαός (που αυτός ξέρει).

      Μήπως να πάτε να σας δει κανας γιατρός;

      Διαγραφή
  8. Άλλα λόγια ν αγαπιόμαστε, και ναι δεν πρόκειται να σας ξαναενοχλήσω αγαπητέ. Τα έχετε προφανώς λυμμένα όλα, φέρνοντας τα στα μέτρα σας.

    ""για τα μέτρα αυτά) που η κοινοβουλευτική Χούντα δεν έχει"

    Από πού το συνάγετε αυτό ακριβώς;


    Έχει η πλειοψηφία του λαού ρωτηθεί για τα μέτρα που παίρνονται; Όλες οι εκλογές, και οι προηγούμενες αλλά και αυτές σε μεγάλο βαθμό έγιναν χωρίς να έχουν εξαγγελθεί τα περισσότερα άγρια μέτρα που πάρθηκαν ούτε φυσικά τα νέα μνημόνια κτλ!. Μάλιστα οι περισσότερες προεκλογικές εξαγγελίες (αν και γενικόλογες) ήταν αντίθετες από τα μέτρα αυτά -κάτι που σπάνια γινόταν με προηγούμενες κυβερνήσεις. Για να μη συζητήσουμε για δημόσια κρατικά βασανιστήρια κλπ. Κατά τ' άλλα δεν έχουμε κοινοβουλευτική Χούντα αλλά απλά χειρότερη "αστική δημοκρατία"...

    "Η απάντησή σου λοιπόν είναι ότι η διαφορά κυβέρνησης και Χ.Α είναι ότι η μεν είναι κυβέρνηση (και άρα περνάει αντιλαϊκά μέτρα) η δε δεν είναι (και άρα δεν περνάει, απλά σφάζει ανθρώπους). Άρα, η πρώτη δεν έχει λαϊκή νομιμοποίηση, διότι τα μέτρα αυτά είναι αντιλαϊκά (ασχέτως του γεγονότος ότι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ συγκέντρωσαν μαζί σχεδόν πενταπλάσιους από τους ψήφους της Χ.Α), ενώ η δεύτερη έχει γιατί τα μαχαιρώματα μεταναστών, τις επιθέσεις κατά κομμουνιστών και τα αλισβερίσια με εφοπλιστές τα θέλει ο λαός (που αυτός ξέρει)."

    Καταρχάς το 15% που στηρίζει τη ΧΑ δεν είπε κανείς ότι εκπροσωπεί την πλειοψηφία του λαού και ακόμα χειρότερα δεν είπε κανείς ότι έχουν λαϊκή νομιμοποίηση αυτά που έκαναν οι τραμπούκοι της (κάτι που βέβαια είναι διαφορετικό). Αυτό δε σημαίνει όμως ότι πρέπει να γράψεις στα παλιότερα των παπουτσιών σου ότι τη ψήφισε τόσος κόσμος και αυτό για άλλους λόγους βασικά και όχι επειδή όλοι αυτοί είναι...κρυφοφασίστες.
    Όμως όταν μια κυβέρνηση του 30 και αν % που βρίσκεται στην κεντρική κρατική εξουσία παίρνει μέτρα που είναι ενάντια στο 70% τότε προφανώς δεν έχει την παραμικρή λαϊκή νομιμοποίηση να βρίσκεται στην κεντρική εξουσία και μπορεί να την αποκαλέσει κανείς κοινοβουλευτική χούντα. Καταλαβαίνεις λοιπόν τη..."μικροδιαφορά";

    Τα παραπάνω λοιπόν δεν σημαίνουν ότι η ΧΑ δεν έχει λαϊκή νομιμοποίηση ως κόμμα (εκτός και αν έχει πάρει την κρατική εξουσία και δεν το πήρα χαμπάρι), αλλιώς με την ίδια "λογική" π.χ. και επειδή δεν αρέσει στις ελίτ το ΚΚΕ του 4% θα το έβγαζαν επίσης ότι δεν έχει λαϊκή νομιμοποίηση.

    Στη συνέχεια, είναι τελείως απλοϊκό αν όχι κάτι πολύ χειρότερο, ελιτίστικο, να λένε κομουνιστές μάλιστα ότι αυτοί που ψήφισαν τη ΧΑ, το έκαναν γιατί τους αρέσουν τα μαχαιρώματα, επειδή δηλαδή είναι σχεδόν...φασίστες ή κρυφοφασίστες, και όχι επειδή είναι τα πιο εξαθλιωμένα κοινωνικά στρώματα που ήθελαν απλά να δουν όλο το πολιτικό προσωπικό της Χούντας σε κρεμάλες όπως υπόσχονταν οι μεγαλο-νταήδες της ΧΑ.
    Ούτε φυσικά για εσάς για τη στήριξη της ΧΑ παίζει ρόλο η Αριστερά και η ενσωμάτωση της ή η υπερ-επαναστατική της ρητορεία που αυτά τα στρώματα τη βλέπουν ως χειρότερη από τη ΧΑ αφού έβλεπαν τουλάχιστο...ότι "θα δώσει άμεση λύση" (με την αφέλεια του που δεν είναι χειρότερη από αυτή ενός ψηφοφόρου του ΣΥΡΙΖΑ), ελλείψει άλλης πρότασης για άμεση έξοδο από την κρίση (χωρίς φυσικά πρώτα να γίνει η σοσιαλιστική επανάσταση).

    Και βέβαια το πιο εντυπωσιακό με αυτού του τύπου ταξική "ανάλυση", είναι πως όλα αυτά τα στρώματα είναι λίγο-πολύ ..υπέρ των μαχαιρωμάτων και του ναζιστικού χαρακτήρα της ΧΑ, όταν ούτε μια αντι-συγκέντρωση υπέρ της ΧΑ δεν έγινε όπως θα γινόταν σε οποιαδήποτε χώρα με νεοναζιστική/φασιστική παράδοση. Κατά τ' άλλα εμείς είμαστε που δεν μιλάμε με ιστορική και ταξική ανάλυση!

    Σας αφήνω όμως να γράψετε τα σχόλια σας από κάτω χωρίς τη δική μου επέμβαση ξανά μην ενοχλώ κιόλας αφού δεν μας είδε γιατρός...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή