Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

Bertolt Brecht-Περί ειδών αντιφασισμού

Bertolt Brecht
Για την ανελευθερία των συγγραφέων στη Σοβιετική Ένωση: Η ρήση "ενάντια σε όλες τις δικτατορίες"

Ο συγγραφέας [Άλντους] Χάξλεϋ, όταν του ζητήθηκε να υποστηρίξει μια έκθεση στο Λονδίνο κατά της φασιστικής καταπίεσης, απάντησε ότι μπορεί να το κάνει αυτό, εφόσον η έκθεση περιελάμβανε κι ένα τμήμα: "σοβιετική δικτατορία". 

[...]

Πολλοί συγγραφείς θα το επικροτούσαν πολύ αν θα υπήρχε κάποια εξουσία που θα μπορούσε να καταστείλει τα εγκλήματα του φασισμού. Φαντάζονται ότι θα κέρδιζαν πολλά από μια τέτοια εξουσία, ενώ θα μπορούσαν την ίδια στιγμή να καταδικάζουν κάθε εξουσία, επομένως και τούτη την εξουσία. Μην ξεχνάμε ότι αυτή ήταν και η στάση τους στις αστικές δημοκρατίες, όπου η βία της εξουσίας ήταν οικονομική, άρα λιγότερο αναγνωρίσιμη, πιο σιωπηλή, αναίμακτη, γιατί και η πείνα σκοτώνει και βιάζει, αλλά δεν χύνεται αίμα. Και στις αστικές δημοκρατίες απολάμβαναν τα πλεονεχτήματα της εκμετάλλευσης του ενός, του μεγάλου τμήματος του πληθυσμού, από το άλλο, το μικρό τμήμα, αλλά όμως καταδίκαζαν την εκμετάλλευση, όταν τό 'φερνε η κουβέντα.


Η αλήθεια είναι ότι η αστική δημοκρατία χρησιμοποιεί διάφορες μορφές άσκησης βίας, σιωπηλές στις δημοκρατίες και ηχηρές στα φασιστικά κράτη. Και είναι αλήθεια ότι η κάθε βία μπορεί να σπάσει μόνο από μια άλλη βία. Πώς έχουν τα πράγματα τώρα, αν δεν είσαι με καμιά από τις δύο μορφές βίας, για τις οποίες πρόκειται εδώ; Τότε υποστηρίζεις εκείνη που κυριαρχεί. 

[...]

Όμως οι συγγραφείς συνήθως δεν κάνουν προτάσεις, αλλά εκφράζουν διαθέσεις. Σ' αυτό δρουν χωρίς έλεγχο. Τα συναισθήματα ανθρώπων, τους οποίους εμποδίζουν με τη βία να δολοφονούν, τα περιγράφουν σαν άκρως οδυνηρά συναισθήματα ανθρώπων τους οποίους εμποδίζουν να ικανοποιήσουν της ανάγκες τους.
1937
Μπέρτολτ Μπρεχτ, "Ομιλίες, σημειώσεις, άρθρα και επιστολές", μετάφραση: Δ. Αμπατιέλος, Α. Ιωαννάτου, Χ. Κουκούτος, Χ. Μπαλωμένος, στο Αφιέρωμα στον Μπέρτολτ Μπρεχτ, Θέματα Παιδείας, τ. 49-50.

6 σχόλια:

  1. No brave new world, mister H,no brave new world...

    rednready2

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ καλό! Ειδικά η τελευταία παράγραφος τα είπε όλα!

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Den to katalava to teleutaio

      Tsak

      Διαγραφή
    2. Ο Μπρεχτ μιλάει για την "συμπάθεια προς αντιφρονούντες" στην ΕΣΣΔ ως συμπάθεια για τα συναισθήματα ανθρώπων που τους απαγορεύεται δια βίας να ασκούν ταξική βία. Και καυτηριάζει την ετοιμότητα ατόμων όπως ο Χάξλεϋ να δεχτούν ότι καταπιέζονται αυτοί που θα ήθελαν να καταπιέσουν, που βλέπουν το δικαίωμά τους να καταπιέζουν ως καταπιεζόμενη ανάγκη τους.

      Διαγραφή
    3. Η μέρα και η νύχτα. Όχι ότι έχει και τόσο νόημα η αντιπαράθεση των δύο ανακοινώσεων ειδικά σ'αυτό το μπλοκ, αλλά μερικά πράγματα βγάζουν μάτι.
      http://902.gr/eidisi/apopseis-sholia/27414/i-syzitisi-peri-nomimotitas
      http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=13484:antinews-athliothata&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279
      "Όταν εμείς αυτοσυστηνόμασταν σαν οι εγγυητές της νομιμότητας, εσείς δεν ξέρατε καν τη θεωρία των δύο άκρων."
      Μπάμπης

      Διαγραφή
  3. Για την ιστορία, καλό είναι να αναφέρουμε ορισμένα στοιχεία για την Σοβιετική Ενωση.
    Post και σχόλια στα

    ( http://redflyplanet.blogspot.com/2013/02/blog-post_6179.html )
    (..)1. Ο ημερήσιος εργάσιμος χρόνος ήταν σταθερός, 7ωρο - 5ήμερο.

    2. Οι «Αρχές της νομοθεσίας της ΕΣΣΔ και των Ενωσιακών Δημοκρατιών για την εργασία» προέβλεπαν για τους εργατοϋπαλλήλους ηλικίας 16-18 χρόνων μειωμένη εργάσιμη βδομάδα, καθώς και για όσους δούλευαν σε ανθυγιεινές εργασίες. Για τους εργατοϋπαλλήλους 15-16 χρόνων η εργάσιμη βδομάδα ήταν 24 ωρών.

    3. Μειωμένη διάρκεια του εργάσιμου χρόνου είχε καθιερωθεί επίσης για τους δασκάλους, τους γιατρούς και μερικές άλλες ειδικότητες. Για τη νυχτερινή εργασία η διάρκεια της δουλειάς ήταν επίσης μειωμένη κατά μία ώρα.

    4. Σε όλους τους εργαζόμενους εξασφαλίζονταν μέρες εβδομαδιαίας ανάπαυσης και ετήσιες άδειες με αποδοχές. Η εργάσιμη βδομάδα στη Σοβιετική Ενωση ήταν μια από τις μικρότερες στον κόσμο.

    5. Αλλαξε το περιεχόμενο του ελεύθερου χρόνου. Για την αξιοποίησή του, η λαϊκή εξουσία είχε δημιουργήσει και τις ανάλογες προϋποθέσεις, όπως αναπαυτήρια, δίκτυο πολιτιστικών, ενημερωτικών και υγειονομικών ιδρυμάτων.

    6. Η Κοινωνική Ασφάλιση, προεπαναστατικά στη Ρωσία κάλυπτε μόνο 2 από τα 11 εκατομμύρια των ατόμων της μισθωτής εργασίας. Οι βασικές συνδρομές, μάλιστα, στο Ταμείο των κοινωνικών ασφαλίσεων γίνονταν από τους ίδιους τους εργάτες (κατά τα 3/5). Στην ΕΣΣΔ, πριν την ανατροπή του σοσιαλισμού, η Κοινωνική Ασφάλιση (που κάλυπτε όλους τους εργαζόμενους και τα μέλη των οικογενειών τους) ήταν καθολική, χωρίς εισφορές από το μισθό των εργαζομένων. Οι εισφορές προέρχονταν από τα κονδύλια των επιχειρήσεων, ιδρυμάτων και κολχόζ και τον κρατικό προϋπολογισμό.

    7. Υπήρχαν οι συντάξεις για γηρατειά, για αναπηρία και λόγω απώλειας του προστάτη της οικογένειας. Το όριο ηλικίας για συνταξιοδότηση, λόγω γηρατειών, για τους άνδρες ήταν τα 60 χρόνια, για τις γυναίκες τα 55 χρόνια. Οι εργάτες και υπάλληλοι που απασχολούνταν σε βαριές και ανθυγιεινές εργασίες έπαιρναν σύνταξη στα 50 χρόνια ηλικίας οι άνδρες και στα 45 οι γυναίκες.

    8. Συμπληρωματικά ευεργετήματα, τόσο ως προς την ηλικία όσο και ως προς τα χρόνια υπηρεσίας, παρέχονταν κατά τη συνταξιοδότηση των γυναικών που γέννησαν από 5 παιδιά και πάνω.(..)


    ( http://redflyplanet.blogspot.com/2013/06/blog-post_25.html )
    Διακοπές: προνόμιο στον καπιταλισμό, δικαίωμα στον σοσιαλισμό


    ( http://redflyplanet.blogspot.com/2013/06/blog-post_5863.html )
    Η Τοπική Αυτοδιοίκηση στη Σοβιετική Ένωση.


    ( http://enomenoktistadiko.blogspot.gr/2013/05/blog-post.html )
    Η θέση των οικοδόμων στην πρώην ΕΣΣΔ. Στοιχεία, «συγκρίσεις», σκέψεις…. Ιlief

    ΑπάντησηΔιαγραφή