Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

Αφιέρωμα στο "κίνημα των αγανακτισμένων": Επιλεγμένα σχόλια στην ανάρτησή μου "Γιατί δεν υποστηρίζω το κίνημα των αγανακτισμένων", 10 Ιουνίου 2011 (Ι)

Η ανάρτηση εδώ.
Όλα τα σχόλια εδώ:

Fragiskos:

Το ιστολόγιο στήριξε και υπερασπίστηκε....μεγαλοπρεπης ευγενικη προσφορα
Thank you

The Heretic:

1. Γράφεις πάρα μα πάρα πολλά και το κείμενο καταντά βαρετό. Μιλάμε για TL;DR (Google it).


2. Έχεις παράλογες προσδοκίες - κατηγορείς για "μικροαστική νοοτροπία" ανθρώπους που δεν είχαν την ευκαιρία να αποκτήσουν τη δική σου μόρφωση και κοιμούνται και ξυπνούν με την έγνοια του αν αύριο θα έχουν δουλειά ή όχι ή αν θα τους φτάσει το επίδομα ανεργίας για να ζήσουν ΚΑΙ να μη βρεθούν χωρίς φως/νερό/τηλέφωνο/σπίτι.

3. Κάνεις το κλασικό λάθος όλων ανεξαιρέτως των αριστερών δασκάλων που έχω γνωρίσει: μιλάς με τσιτάτα. Είπε ο Έτσι, είπε ο Γιουβέτσι. Δεν τον ενδιαφέρει τον κόσμο να του επιδεικνύεις πόσο καλά διάβασες το μάθημα. Δεν είσαι ούτε ο Σπιρτούλης από τα Στρουμφ ούτε θα προσφέρεις κάτι επιδεικνύοντας το ότι είσαι κινητή εγκυκλοπαίδεια ρήσεων μεγάλων αριστερών στοχαστών. Δίνεις την εντύπωση ότι παπαγαλίζεις αντί να λες κάτι δικό σου. Πες λοιπόν κάτι δικό σου. Αποκλειστικά δικό σου - όχι "ααααααααχ, αυτό μου θυμίζει αυτό που έλεγε ο Λένιν".

4. Κλείσε το "Λεξικό Μεγάλων και Πομπωδών Λέξεων". Μάλλον όχι, μην περιοριστείς στο να το κλείσεις. Κάντο προσάναμμα για την ψησταριά σου. Χορτάσαμε από μεγάλες, πολυσύνθετες λέξεις.

5. Σταμάτα να κουνάς επιτιμητικά το δάχτυλο στον άνθρωπο που δε μπορεί να σκεφτεί παραπάνω (λόγω έλλειψης μόρφωσης και χρόνου για ατέρμονες φιλοσοφικές συζητήσεις). Δεν του φτάνει ο Πασχαλέξης Μανδραχελάς που τον βρίζει απ'το πρωί ως το βράδυ, θα έχει κι εσένα; Έλεος!

6. Γιατί δεν θέλει ο κόσμος το κομματικό "καπέλωμα"; Ακόμα απορείς; Να στα κάνω φραγκοδίφραγκα: στο συνδικαλισμό μπήκαν οι εγκάθετοι των δυο μεγάλων κομμάτων και τα κατέστρεψαν όλα. Η δε "Αριστερά" βολεύτηκε με κάποια ποσοστούλια ίσα-ίσα να μπαίνει στο κυνοβούλιο και να παίρνει την κρατική επιχορήγηση και, όπως καλά γνωρίζεις, είναι τίγκα στους μικροπρεπείς ψευτοαρχηγίσκους (σαν το γνωστό Βρυκόλακα της μπλογκόσφαιρας) που χωρίζουν την Αριστερά σε μικρά καπετανάτα, για να περιτριγυρίζονται οι ίδιοι (πάσχοντες από Αδικαιολόγητη Αλαζονεία - Unwarranted Self-Importance, για το τι ακριβώς είναι αυτή η σοβαρότατη πάθηση, Google is your friend) από αυλοκόλακες. Και βέβαια, η ίδια η Αριστερά ποτέ δεν προσπάθησε να κερδίσει το λαό μετά τη "μεταπολίτευση", γιατί σκέφτεται "καλύτερα πρώτος στο χωριό, παρά άσχετος στην πόλη". Είναι άραγε τυχαίο που ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ κλπ - που δεν έχουν ΚΑΜΙΑ πρόταση για την κρίση και δεν διανοούνται καν έξοδο από το ευρώ (πολλά τα ευρώ) - αποφεύγουν να υποστηρίξουν ανθρώπους όπως ο Καζάκης, ο Λαπαβίτσας ή ο Δουζίνας; Είναι τυχαίο που κάνουν ότι δεν άκουσαν όσα έχει πει ο Richard D. Wolff; Είναι τυχαίο ότι "αγνοούν" τη Naomi Klein; Είναι τυχαίο ότι συκοφαντούν το Max Keiser (αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στους ψυχασθενείς του εθνικισμού να τον παρουσιάζουν σαν "δικό τους");

7. Για να μην το κάνω κι εγώ TL;DR το σχόλιό μου, αφουγκράσου την αγωνία του κόσμου έξω κι άσε τις επικρίσεις. Με τις επικρίσεις κατά του ανθρωπάκου που δε μπόρεσε ποτέ να μελετήσει Μαρξ ή Ένγκελς και τη φετιχιστική λατρεία προς αυτούς (ΟΚ, μια χαρά τα είπαν, αλλά σήμερα έχουμε καινούργιους στοχαστές που είναι μέσα στον καιρό μας) δεν προσφέρεις τίποτα - για να μην πω τίποτα για το βερμπαλισμό που είναι ακόμη και για μένα απωθητικός. Αντίθετα, τον αποξενώνεις, τον διώχνεις και ξέρεις σε ποιον ακριβώς χώρο τον στέλνεις.

8. Κλείνοντας, σε παραπέμπω σε ένα παραμύθι που μίλαγε για ένα στοίχημα που βάλανε ο Ήλιος κι ο Άνεμος για την κάπα ενός βοσκού. Μελέτησέ το, κι ας είναι ελάχιστες αράδες.

Elikas:

Πρώτα απ' όλα, από πού ακριβώς προκύπτει το αλάθητο του μαρξισμού; Και ποιος αποκλείει την πιθανότητα ο μαρξισμός να έχει περιθώρια βελτίωσης; Με ζύμωση σε πλατείες, όπου παίρνει μικρόφωνο ο καθένας και λέει το κοντό του και το μακρύ του, κι όπου η αμεσοδημοκρατία εκλαμβάνεται ως μαγικός μονόκερως που θα μας σώσει από περικοπές επιδομάτων. Γιατί όχι; Χειρότερα είναι από το να περιμένουμε την όποια κομματική ιντελιγκένσια να βγάλει άκρη;

Γιατί ακόμα κι αν δεχτώ ότι η Ψ τάση της Αριστεράς είναι ιδανική (στη θεωρία), τα πρόσωπα που την απαρτίζουν υπολείπονται της Ρόζας και των άλλων ιερών τεράτων του Μαρξισμού (στην πράξη). Και με τα μέσα που διαθέτουν, δεν έχουν καμία απολύτως πιθανότητα να επηρρεάσουν τον ελληνικό πληθυσμό υπέρ τους σε βαθμό που να μπορέσουν κάποτε να καταλάβουν την εξουσία. Ειρηνικά ή βίαια, δεν έχει σημασία αυτή τη στιγμή, το θέμα είναι ότι οι ανατροπές απαιτούν κάποιου είδους δημοκρατική νομιμοποίηση - το δίκιο των πολλών. Οι οποίοι πολλοί δεν έχουν και τελείως δίκιο, γιατί τόσο καιρό ψήφιζαν καραγκιόζηδες και παπατζήδες. Για να έχουν δίκιο και να μπορούν να ξεσηκωθούν ωραία και κομμουνιστικά οι πολλοί, πρέπει πρώτα να αφυπνιστούν, να αλλάξουν καταναλωτικές συνήθειες, να αποκτήσουν ταξική συνείδηση, να ενταχθούν σε (παλαιολιθικές) ιεραρχικές δομές, να ασπαστούν το ορθό δόγμα (αφού το εμπεδώσουν) και να απομνηνονεύσουν τα άπαντα του Μπρεχτ και του Μαγιακόφσκι. Θα παγώσει η κόλαση πριν συμβεί κάτι τέτοιο, και το μεσοπρόθεσμο όπου να' ναι ψηφίζεται.

Αγανακτισμένοι λοιπόν. Αυτούς έχουμε, μ' αυτούς θα πορευτούμε. Κι όπου πάει. Κι αν διαλυθεί τώρα, θα μείνει ένας σπόρος για μετά. Οι μόνες εναλλακτικές που έχουν απομείνει είναι ή να καθήσουμε φρόνιμα και μοιρολατρικά στον καναπέ μας ή να εξεγερθούμε χύμα και να φάμε μια γερή στρατιωτική καταστολή για να μάθουμε να μην το ξανακάνουμε.

Elikas:

RDAntonis Πολύ χαίρομαι που είσαι ικανοποιημένος με την πολιτική εναλλακτική σου, όποια κι αν είναι αυτή. Συγγνώμη, αλλά δεν θα περιμένω να την ενστερνιστούν οι μάζες (για χάρη των οποίων η πολιτική σου εναλλακτική κάποτε δημιουργήθηκε).

@Giannis
Κοίτα να δεις που νόμιζα ότι εγώ είμαι ο ελιτιστής. Δε λέω, ωραία είναι τα κυριακάτικα απογεύματα που πίνεις το κονιακάκι σου βυθισμένος στην πολυθρόνα και ξεφυλλίζοντας τη Βίβλο (γιατί περί αυτού πρόκειται κατά βάση, με ιερατείο, ποίμνιο κι απ' όλα). Μόνο που κάποιοι άξεστοι κι αγριεμένοι λαουτζίκοι τυχαίνει να μην έχουν ελεύθερα κυριακάτικα απογεύματα, λεφτά για κονιάκ, δική τους πολυθρόνα και όρεξη για πολιτικοθεοσοφικές αναζητήσεις. Ας τους αφήσουμε λοιπόν να εξαθλιωθούν, να γίνουν φασίστες, να πάνε στον πόλεμο και να σκοτωθούν τζάμπα - παράλληλα επιμορφώνοντας τις επερχόμενες γενιές με ανιαρές θεωρητικές αναλύσεις του προπερασμένου αιώνα.

Αντωνης είπε...

"Ας τους αφήσουμε λοιπόν να εξαθλιωθούν, να γίνουν φασίστες, να πάνε στον πόλεμο και να σκοτωθούν τζάμπα"

Για το ακριβώς αντίθετο προσπαθούμε φίλε. Και για αυτό στηρίζουμε κομμουνισμό και ταξική συνείδηση και όχι αόριστες επαναστατικολογίες που το γυρνάν σε μαύρο πουκάμισο και ξυρισμένο κεφάλι στο πιτις φιτίλι γιατί, ε, αυτό έχουμε αυτό εμπιστευόμαστε, δεν πα να ναι ό,τι να ναι. Πάτα φρένο λοιπόν γιατί πήρες φόρα μεγάλη και κάνεις το μαύρο άσπρο και τανάπαλιν.

Απλά είναι τα πράγματα: άμα προτιμάς ρατσιστικό εθνικισμό και πογκρόμ αρκεί να είναι στο όνομα της "αυθόρμητης" δράσης των "μαζών" και όχι της "ιντελεκτουέλ ελίτ", τράβα. Αλλιώς, βάλε το μυαλό σου να δουλέψει λίγο παραπάνω.

Joanna1987:

Πολύ ενδιαφέρον κείμενο. Ενωτικό με πρόταση προς τα εμπρός και Ταγμένο σε τυχαίο ή Αναγκαιότητα: Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα. Ο σύντροφός μου στην καθημερινότητα ενός παιδιού, μου έφτιαξε ένα απλό προγραμματάκι που μετρά συχνότητα λέξεων σε κείμενο. «Κινήματος» και «κίνημα» πάνω από 13 φορές. Ακολουθούν με τουλάχιστον 5 εμφανίσεις: «ενός», «ιδεολογική», «πρέπει», «ταξική». Και ως κατάληξη με 4 εμφανίσεις τουλάχιστον οι : «καπιταλισμού», «αντικειμενική», «πολιτικό», «μορφή», «πολιτική», «προφάνεια». Όπως εκείνος συνηθίζει να λέει ο τίτλος (h1) θα έπρεπε να είναι : «Με ενδιαφέρει το Κίνημα που θα έχει την Ιδεολογική ταυτότητα του Ενός που Πρέπει να είναι Ταξική. Η Προφάνεια (για να γίνει sexy με όρους φιλοσοφίας) του Καπιταλισμού στην Πολιτική Μορφή του είναι η Αντικειμενική θεώρηση του Πολιτικού ζητήματος.» Με αυτόν τον τρόπο η αξιότιμη Μαρξιστική Google (βλέπε ρώσικο επώνυμο ιδρυτή) που σε φιλοξενεί, θα ανέβαζε τα ratings και το κείμενο σου θα φιγουράριζε σε περίοπτη θέση. Φυσικά εσύ δεν θέλεις κάτι τέτοιο εφόσον δηλώνεις το αντίθετο. Σαν τον Βαρουφάκη που «απεκδύεται»(όπως το ρήμα; απισχνάσει!!!) το Νομπέλ αλλά αν του κάτσει θα πει το πήρε ο άλλος, ο ξένος ντε, ο πρώην σύμβουλος του Αντρέα.Όμως για να είμαστε δίκαιοι μαζί σου, απερίφραστα δηλώνεις : «είναι η δική μου σκοπιά» και όχι όπως κάποιοι κακεντρεχείς θα «προστρέξουν» να πουν ότι εννοείς την δική σου σκοπιά ως την μόνη «Μαρξιστική». Άρα ο Άρης του αντάρτικου μην χρησιμοποιώντας λέξεις γεμάτες Νόημα (όπως «διαύγαση»;) χάνει το δικαίωμα του Μαρξιστή που απευθύνεται σε Ίσους απέναντί του στα χωριά της Ρούμελης.Φίλε, διάβαζα τα κείμενά σου και έβλεπα ότι μύριζαν έναν ελιτισμό που δεν έχει καμία σχέση με Μαρξισμό και Λενινισμό που μιλάει σε μάζες. Σε συγχωρούσα γιατί η υπερπροσπάθεια σου να επι - δείξεις έναν «διανοουμεν-ισμό» προδιδόταν από τα λάθη των εκφράσεων και των «πασαλειμμάτων γνώσης» που λέγαμε σε κάποια αμφιθέατρα και άφηνε γυμνές τις ιδιαιτερότητές σου.Ας τον ήσυχο τον Μαρξισμό. Αρκετό κακό του κάναμε όλοι μας, αφήνοντάς τον, εκτός της καθημερινότητάς μας.Άσε μας λοιπόν να είμαστε Μαρξιστές - όσο μπορούμε. Να έχουμε και λίγο Κορνήλιο στο μυαλό μας (περί ηγετών) και για τα ελληνικά πράγματα να μην ξεχνάμε το «Πτώματα – Πτώματα» του Πετρόπουλου (μήπως και καταλάβουμε ότι κάποια λαθάκια γίνανε). Για την «επιστημονική» σου ανάλυση του «κινήματος» και όχι του Φαινομένου όπως κάποιος Μαρξιστής (ορθόδοξος;) θα έλεγε, σε παραπέμπω στην αναφορά που εσύ έκανες σε βιβλίο των Linebaugh και Rediker. Η κριτική που τους έγινε είναι ότι απόκρυψαν στοιχεία και ελαφρώς; παραχάραξαν άλλα, για να στοιχειοθετήσουν την άποψή τους. Πάμε πάλι: η συγκεχυμένη εικόνα που έχουμε για την ιστορία, μας κάνει να την βλέπουμε, όπως εμείς γουστάρουμε. Αν εκείνη δεν θέλει θα βρούμε στοιχεία για να την βιάσουμε. Εγώ η ανόητη φταίω, που δεν έτρεξα στην Παρισινή Κομούνα να γραφτώ μέλος του «κινήματος» και να χρησιμοποιήσω την ταυτότητα στο θωρηκτό Ποτέμκιν. Χαιρετώ τα συντρόφια του Περισσού που τουλάχιστον είδαν τις μάζες να έρχονται ποτάμια (500k;) την Κυριακή στο ΔΙΕΘΝΕΣ κάλεσμα(μήπως, λέω, μήπως το ξέχασες;). Τις όποιες λάθος προσεγγίσεις τους θα τις συζητήσουμε με Μαρξιστική θεώρηση εκεί όπως συνήθως. Όχι άλλη διαστρέβλωση από «Μαρξισμό» του Σόρος και ο νοών νοείτω… Να λοιπόν γιατί ο μεγάλος (και σε ηλικία) μου έλεγε μην ασχολείσαι δεν είναι ΕΓΚΥΡΟΣ. Με αυτοκριτική θα προσθέσω ΑΚΥΡΟΣ – ΑΚΥΡΟΣ.«Για δες πως ανεβήκανε στην πλάτη μας ρε μάγκα κάτι Καθάριοι Μαρξιστές …»

Κάποια που σταμάτησε να γράφει «abstract» με «ακαδημαϊκόγλωσσα» (μήπως και μπερδευτούν οι κριτές) όταν πήρα το πτυχίο στην Κλινική Ψυχολογία. (το επιδόρπιο..., για να με συγχωρέσετε που χρησιμοποιώ «λαϊκούρες» στις εκφράσεις μου και δεν κολλάει - πόσο καλύτερο από το «συνάδει»; - με το ύφος το δικό σας.)

===========================Γραμμένο σε νεκρό χρόνο, δεν είχα δει το σχόλιο του Αιρετικού. Οι «μικροαστικές» μου τύψεις με έπιασαν να σκέφτομαι την μη εκσφενδόνιση του σε κεφάλι πεσμένου. Στην δική σου επιλογή η προβολή του ή όχι (Ελ.Διαλ.). Απλά, για να ξέρεις, άλλη μία άποψη, κάποιας που αγανάκτησε(sic) με την εμπάθειά σου, για αυτό που γίνεται. Ούτε που μπήκες στον κόπο, για μία σοβαρή ανάλυση αντίθεσης, έστω για να σωθούν τα προσχήματα. Βλέπουμε και στο Indy σχόλια αλλά υπάρχουν και οι άλλες απόψεις. Ρε τον Μπακούνιν λες να κερδίσει τον Μαρξ στο νήμα; Επειδή θέλω να τα έχω καλά μαζί σου – είμαι αυριανή άνεργη – και τώρα θα πάω δουλειά κράτα μου μια θέση στους υποτελείς της Τάξης των ανέργων. Με την δική σου Πλατειοφοβία (ποιος ξέρει τι την πυροδοτεί;) θα βρούμε λύση!Απλά, respect! στον Αιρετικό, που τουλάχιστον αυτός με «επώνυμες» και «ανώνυμες» προσπάθειες κάνει πράξεις δύο πραγματάκια…============================
Για νέους λύτες: Μην πηγαίνετε σε καμία συνάθροιση κοινού εκτός Κομμάτων και Θεσμικών Ιδεολόγων. Πίσω από αυτές βρίσκεται το «κίνημα» της Ντόρας που έχει τον Γκάντι για Μπαμπά και τον Καζαντζάκη για Νονό. Για ακριβώς πίσω από την πλάτη της προς στιγμή φαντάστηκα τον Μίκη σε νεανική ηλικία και λιγώθηκα στα γέλια. Δεν έχω καταφέρει να δω καθαρά και ζητώ την βοήθειά σας…

Foukaras (@RDAntonis):

κοιτάς τον κόσμο από ψηλά όπως κι ο μανδραβέλης,κι ο μίχας,κι ο γουσέτης, κι όταν στο λένε,νιώθεις ακόμα πιο σωστός,γιατί λίγοι σε καταλαβαίνουν,επίσης μιλάς σα να μην έχεις πάει ποτέ να κάτσεις στην πλατεία να ακούσεις τον κόσμο να μιλάει,να προσπαθεί να καταλάβει και να συνυπάρξει,σου λείπει κάτι, που είναι μάλλον η εγγύτητα στους δίπλα σου και η ανάγκη μαζί τους να βρεις μιαν άκρη, κι ας φας τα μούτρα σου,αλλά δεν πειράζει,μπορεί να σαι πιο μόνος,αλλά ξέρεις τί?δεν τρέχει,είσαι σωστός ρε,και μάλιστ με αναφορές.μια μέρα θα λέμε,μας τα λεγε αυτός.ίσως το λέμε κι από προχτές.

Αντωνης είπε...
(@Foukaras):

Κοιτάω τον κόσμο από το ύψος του κομμουνισμού και του αντιφασισμού. Αυτό είναι το ύψος απ' το οποίο κοιτάω.

Ένας απ' όλους:

Δυστυχώς, αυτό που δεν έχουν καταλάβει όσοι δεν υποστηρίζουν το κίνημα των αγανακτισμένων (όχι όλων, αλλά τουλάχιστον αυτών που προσπαθούν να κινήσουν δημοκρατικές διαδικασίες) είναι πως αν ο κόσμος ήθελε κομμουνισμό (γιατί αυτό περιγράφεις ως λύση) θα τον είχε ζητήσει. Πρώτα διώχνεις τα βαριά από πάνω σου και μετά πείθεις για μια άλλη κοινωνία - που ούτως ή άλλως ο καθημερινός άνθρωπος τη φοβάται από όσους έχει ακούσει να μιλάνε για τον υπαρκτό σοσιαλισμό. Προσωπικά δεν διαφωνώ σε πολλά σημεία από τα οποία αναφέρεις, αλλά άμα δεν καταφέρει ο κόσμος να πετάξει από πάνω του τα κόμματα και τις "αλήθειες" τους, δεν θα καταφέρει να δει ως ανεξάρτητο ανθρώπινο ον το αύριο και να θελήσει κάτι παραπάνω από μικροαστικό βόλεμα. Πρώτα θα ταΐσει το παιδί του το σπουργίτι που βγαίνει παγανιά κάθε μέρα και μετά θα φάει η σπουργιτίνα. Μια γυναίκα που ρωτάει αν θα έχει δουλειά και φαγητό, μετά την πτώχευση, μετά την αλλαγή κτλ κτλ, νοιάζεται πιο πολύ για τα παιδιά της που φοβάται μήπως τα ρίξουν στα ναρκωτικά, παρά για την παράδοση των μέσων παραγωγής στο λαό (τι της είπες τώρα). Θες να το πεις μικροαστισμό, πες το. Αλλά δυστυχώς η κοινωνία είναι αυτή. Γυρίζοντάς της την πλάτη, το μόνο που καταφέρνεις είναι να την αφήνεις να συνεχίσει να είναι έτσι και να γίνει και χειρότερη. Όσον αφορά τα ρατσιστοειδή και τις δράσεις τους, ο μόνος τρόπος να τους αντιμετωπίσουμε είναι να πάμε εμείς, όσο περισσότεροι μπορούμε στο Σύνταγμα και να αντιτάξουμε άλλα ήθη στο μίσος. Να πάρουμε ο καθένας από έναν μετανάστη φίλο μας, να πάρουμε τις μανάδες μας που ανησυχούν, να μιλήσουμε στους φίλους μας που αρχίσουν να φασίστίζουν (στην ανάγκη να τσακωθούμε κιόλας μαζί τους). Ο λαός δεν είναι γκόμενα που άμα τη φτύσεις θα σου κάτσει.

Αντωνης είπε...

(@ένας απ' όλους):

Υπάρχει εργατικό κίνημα, κύριε. Υπάρχει κομμουνιστικό κόμμα. Γιατί γυρίζω εγώ την πλάτη και όχι όσοι προτιμούν να φλερτάρουν με ναυάρχους και στρατηγούς αντί με το εργατικό κίνημα και το κομμουνιστικό κόμμα;

Κατερίνα Σ.Μ:

Αφού γίνονται δεκτές οι προσυπογραφές, να συνυπογράψω κι εγώ το σχόλιο του TheHeretic. Από την πρώτη λέξη ως την τελευταία.

Σε ξεχωριστό μήκος κύματος από τον γράφοντα το ποστ, μιας και συμβαίνει να ζω στην Ελλάδα και αυτή τη στιγμή ακούω τα νέα μέτρα που πλήττουν ΚΑΙ ΠΑΛΙ τους χαμηλόμισθους και τους ειλικρινείς φορολογούμενους.

elias:

Νομίζω ότι το άρθρο έχει ένα αδύνατο σημείο, που είναι και καθοριστικό της τύχης του: Εγκαλεί την Αριστερά στο όνομα της μαρξιστικής θεωρίας. Η Αριστερά όμως δεν σκέφτεται πια με όρους πάλης των τάξεων, τα οικονομικά της είναι κεϋνσιανά κλπ κλπ. "Φωνή βοώντος εν τη ερήμω" λοιπόν. Ας μιλήσουμε απλά, διατηρώντας την μαρξιστική ανάλυση και τις έννοιες της αλλάζοντας όμως λέξεις, φτιάχνοντας καινούργιες, εξηγώντας ό,τι έχουμε να εξηγήσουμε με την ελκυστική γλώσσα του καιρού μας. Το παλιό καλό κρασί μας χρεάζεται νέα μποτίλια, και αν είναι πράγματι καλό, ο κόσμος θα το εκτιμήσει.

Αντωνης είπε...
(@elias):

Αν και δεν ξέρω τι εννοείτε με την "τύχη του" άρθρου, κατανοώ την θέση σας. Δυστυχώς, προσωπικά, δεν είμαι θιασώτης της "ελκυστικής γλώσσας του καιρού μας". Η γλώσσα αυτή είναι γεμάτη παγίδες, και αντί να την μιλάς, σε μιλά αυτή. Και κάπως έτσι καταντάς σαν την σημερινή αριστερά, να παριστάνεις το σκυλάκι αυτών που σου υπέκλεψαν 5 τσιτάτα και τα πλαισίωσαν με εθνοσωβινισμό και συνομωσιολογία.

8 σχόλια:

  1. Τίτλος πρωτότυπης ανάρτησης: Γιατί δεν υποστηρίζω το κίνημα των "αγανακτισμένων"
    Άποψή μου πως προβληματικός τίτλος δεν είναι γιατί έχει τους αγανακτισμένους σε εισαγωγικά αλλά το "κίνημα" εκτός.
    Λοιπόν δεν υπήρξε ποτέ Κίνημα το κακό συνονθύλευμα του Συντάγματος. Δεν έφτασε κάπου για να αποκτήσει μία φωνή, μία στόχευση και προσανατολισμό κτλ κτλ. Αν υπάρχει άλλος ορισμός για το τι σημαίνει κίνημα χωρίς μοναδικά και καθολικά χαρακτηριστικά για να το κάνουν να ξεχωρίζει πάω πάσο.

    Τα σχόλια εκείνης της ανάρτησης είναι οι άνθρωποι που γνώρισα στις συνελεύσεις της εποχής και θεωρώ πως είχες πολλή μεγάλη αναγνωσιμότητα για να μαζέψεις τόσα φυντάνια.
    Ναι, τότε πίστευα και εγώ πως δεν έχει απαντήσει το ΚΚΕ για τις Σοβιετικές Δημοκρατίες και για το τι έφταιξε. Μετά ανακάλυψα πως υπήρχαν οι θέσεις του. Το Δοκίμιο δεν θυμάμαι πότε πήρε την τελική του μορφή αλλά εκεί βρήκα συγκεκριμένα πράγματα.
    Εντοπίζω στους σχολιαστές και κάποιους που έγιναν αντιΚΚΕ για προσωπικούς λόγους. Τους το λέω σε κάθε ευκαιρία και όποτε τους συναντώ πως οι διαφορές δεν είναι προσωπικές αλλά πολιτικές.
    Βρήκα πολλές αρλούμπες που πίστευα και εγώ στα σχόλια άλλων και βλέπω πως επειδή συνέχισα τις συζητήσεις και να "βρίσκομαι" με συναγωνιστές έχω αλλάξει πάρα πολύ από τότε.
    Αν έβαζες όλους αυτούς τους σχολιαστές σε έναν ίδιο χώρο που υπάρχει και η Ταξική άποψη νομίζω - μπορεί να κάνω λάθος - πως κανένας δεν θα έφευγε ίδιος, έτσι όπως ήρθε.

    Καζακειάδαςvictim

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, είχα πολύ μεγάλη αναγνωσιμότητα, μικρότερη όμως από όση έχει το Lenin Reloaded. Αλλά το αναγνωστικό κοινό τότε δεν είχε παρά ελάχιστη σχέση με αυτό που έχω τώρα, και ήταν επειδή δεν μπορούσα πλέον να συνομιλώ με τότε αναγνωστικό κοινό που μετά την επίθεση στο ΠΑΜΕ στις 20 Οκτώβρη έκλεισα το Radical Desire.

      Η αίσθησή μου είναι ότι έχεις προβληματιστεί για κάποια πράγματα από τότε, και αυτό το θεωρώ πολύ θετικό.

      Η λέξη κίνημα στον τίτλο εκτός εισαγωγικών είναι πράγματι λανθασμένη αλλά σε κείνη τη φάση δεν με απασχολούσε τόσο πρωταρχικά αν όντως υφίσταται κίνημα και απλώς έψαχνα μια φράση για να ονομάσω αυτό για το οποίο ήθελα να μιλήσω.

      Διαγραφή
    2. με τότε αναγνωστικό κοινό=με το τότε αναγνωστικό κοινό.

      Διαγραφή
    3. Σε ό,τι αφορά πάντως το γεγονός ότι η λέξη "κίνημα" θα ήταν καταχρηστική για το τουρλουπούκι, το κείμενό μου ήταν εξ αρχής σαφές:

      "7. Η φοβικότητα απέναντι στο κομματικό "καπέλωμα", με όλες τις "τρύπες" και "διόδους" δράσης που αυτή αφήνει σε κάποιους αλλά όχι σε άλλους, δεν είναι σημάδι αυτοπεποίθησης του κινήματος, δεν σηματοδοτεί την γνήσια αυτονόμησή του από προηγηθείσες κατατμήσεις της κοινωνίας· είναι αντίθετα σύμπτωμα γενικευμένης ανασφάλειας, η οποία είναι η φυσική συνέπεια της απουσίας οποιουδήποτε πραγματικού ενοποιητικού προτάγματος που θα μπορούσε να συσπειρώσει και να κινητοποιήσει άμεσα τις ετερογενείς μικροαστικές μάζες προς έναν πολιτικό στόχο."

      Διαγραφή
  2. "Είναι τυχαίο ότι "αγνοούν" τη Naomi Klein; Είναι τυχαίο ότι συκοφαντούν το Max Keiser;"
    "Με τις επικρίσεις κατά του ανθρωπάκου που δε μπόρεσε ποτέ να μελετήσει Μαρξ ή Ένγκελς και τη φετιχιστική λατρεία προς αυτούς (ΟΚ, μια χαρά τα είπαν, αλλά σήμερα έχουμε καινούργιους στοχαστές που είναι μέσα στον καιρό μας) "
    !!!
    πάντως ο Τσίπρας σταμάτησε να αγνοεί τη Ναόμι.

    πίκατσου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. TL:DR (Google it) είναι ο στοχασμός που έγραψε ιστορία.

      Όσο για το Καρλ Μαρξ-Μαξ Κάιζερ, πώς δεν έπεσε το σπίτι όταν το διάβασα...

      Διαγραφή
  3. Κατ' αρχήν να πω οτι το κείμενό σου είναι πολύ καλό και αναλυτικό. Θα σταθώ σε μια φράση οτι οι αγανακτισμενοι στην "καλύτερη περίπτωση εκφράζουν μια επιθυμία για την εξυγίανση υπάρχοντων πολιτικών και οικονομικών θεσμών". Το θέμα είναι (επειδή είχα δει μια συνέλευση) ότι ούτε αυτό δεν ήθελαν. Αν τους έδινες πίσω το μισθό τους ή μια θεσούλα στο δημόσιο θα ξεχνούσαν και "τους κλέφτες" και τα ρουσφέτια και "την αμεση δημοκρατία" και τα πάντα. Δεν ζητούσαν ούτε δικαιοσύνη, ούτε ισότητα, ούτε καλύτερες συνθήκες διαβίωσης για όλους, δηλαδή πράγματα για την εξυγίανση του συστήματος, ούτε επαναστατικά ούτε ακραία. Και αν δεν κάνουν ένα βήμα παρα πέρα να ζητήσουν αυτά τα 2-3 πράγματα, υπάρχει περίπτωση να κάτσουν να σκεφτούν γιατί ο καπιταλισμός είναι άδικος, ή οτι δεν μπορούν να περιμένουν σωτήρες και να σηκωθούν να αγωνιστούν για ένα ιδανικό; Τέτοιους ανθρώπους (όπως αυτούς που σχολιάζουν και που δεν κατάφερα να διαβάσω γιατί πάει η πίεση 100) πως μπορεί κανείς να τους προσεγγίσει; Δεν φτάνει που είναι "απολιτίκ", δεν έχουν μια στοιχειώδη πολιτική σκέψη, δεν κάθονται ούτε να συζητήσουν πολιτικά και από πράξεις μηδέν, μόνο το παίζουν επαναστάτες μέσω Facebook, πιστεύουν και ότι είναι πολιτικοποιημένοι, ότι η άποψή τους είναι σωστή και όσοι έχουν μια κομμουνιστική άποψη είναι κομματοσκυλα και κολλημένοι. Επειδή στη σχολή βλέπω πολλά τέτοια άτομα, πως μπορεί να τα προσεγγίσει κανείς; Γιατί νομίζω οτι υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι και απογοητεύομαι.

    Και επειδή γράφεις ότι το άλλο ιστολόγιο "πολύ μεγάλη αναγνωσιμότητα, μικρότερη όμως από όση έχει το Lenin Reloaded. Αλλά το αναγνωστικό κοινό τότε δεν είχε παρά ελάχιστη σχέση με αυτό που έχω τώρα", πιστεύεις ότι έκανες καλά που το έκλεισες; Δεν πιστεύεις ότι θα μπορούσες να είχες επηρεάσει κάποια άτομα παραπάνω προς μια σωστή κατεύθυνση;

    Επειδή είναι το πρώτο σχόλιο που γράφω, να σου πω ότι το ιστολόγιο είναι πολύ καλό και γράφεις πολύ ωραία κείμενα και για μας που δεν έχουμε διαβάσει τόσο πολύ τους θεωρητικούς...

    Ευαγγελία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολιτικά οπωσδήποτε ήταν η σωστή απόφαση, καθώς είχε μεγαλύτερη σημασία να στηρίξω το ΚΚΕ απ' το να σπάω τα νεύρα μου με το κάθε μικροαστικό ψώνιο που την είδε επαναστάτης. Ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος για το ΚΚΕ, όπως φάνηκε και από τις εκλογές του Ιούνη. Μετά τις 20 Οκτώβρη 2011 ένιωσα ηθική υποχρέωση να στρατευτώ ανοιχτά. Δεν μπορούσα πλέον να ανεχτώ την κατάσταση που είχα πει ότι θα δημιουργήσουν οι πλατείες, όπως είδες στο κείμενο και στα σχόλιά μου.

      Αναφορικά με τα αιτήματα: το αίτημα της εξυγίανσης ήταν αυτό που προβαλλόταν--άμεση δημοκρατία, τέλος στη διαφθορά, κλπ. Προφανώς και ήταν ένα αίτημα που έφερε τα αντιδραστικά στοιχεία του μικροαστισμού που αναφέρεις. Δεν θα μπορούσε ένα πλήθος απο-πολιτικοποιημένο και ταξικά εντελώς αγράμματο να φτάσει σε κάτι άλλο σε κείνο το στάδιο.

      Θα μπορούσε όμως να μην είχε χαθεί για δεύτερη φορά μετά τις 5/5 τόσος χρόνος αν η "αριστερά" δεν έβαζε όχι απλώς το χεράκι της αλλά χερούκλα ολόκληρη για να γλείψει ό,τι αντιδραστικότερο και να χειροκροτήσει ένα τεράστιο πισωγύρισμα ως προάγγελο επανάστασης.

      ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ φέρουν, όπως έγραφα από τότε, ακέραια την ευθύνη για πάρα πολύ σοβαρά ιστορικά αδικήματα σε βάρος της εργατικής τάξης αλλά και των μικροαστών που παραμύθιασαν με "μαγικές λύσεις" και ανέξοδους ενθουσιασμούς.

      Διαγραφή