Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

Μίλησε κανείς για ολοκληρωτισμό; Χρηματοδοτώντας τον Πολ Ποτ και τους Ερυθρούς Χμερ

John Pilger
Πώς η Θάτσερ έδωσε ένα χεράκι βοηθείας στον Πολ Ποτ

Στις 17 Απριλίου [2000], συμπληρώνονται 25 χρόνια από τότε που οι Ερυθροί Χμερ του Πολ Ποτ εισέβαλαν στην Πνομ Πεν. Στο ημερολόγιο του φανατισμού, ήταν το Έτος Μηδέν. Σχεδόν δύο εκατομμύρια άνθρωποι, το ένα πέμπτο του πληθυσμού της Καμπότζης, θα πέθαιναν ως συνέπεια. Για να μνημονευτεί η επέτειος, θα επικληθεί το διαβολικό κακό του Πολ Ποτ, σχεδόν ως τελετουργία για ηδονοβλεψίες του πολιτικά σκοτεινού και ανεξήγητου. Δεν θα αντληθούν μαθήματα από τους ιθύνοντες των δυτικών δυνάμεων, γιατί δεν θα γίνει καμία σύνδεση με τους ίδιους και τους προκατόχους τους, τους φαουστικούς συνεργούς του Πολ Ποτ. Όμως χωρίς τη συνενοχή της Δύσης, το Έτος Μηδέν μπορεί να μην είχε συμβεί ποτέ, και η απειλή της επιστροφής του να μην συντηρούνταν για τόσο πολύ. 


Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της κυβέρνησης των ΗΠΑ δείχνουν χωρίς περιθώριο αμφιβολίας ότι ο μυστικός και παράνομος βομβαρδισμός της τότε ουδέτερης Καμπότζης από τον Πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον και τον Χένρι Κίσιγκερ ανάμεσα στο 1969 και το 1973 έφερε τέτοια έκταση θανάτου και καταστροφής που έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην άνοδο του Πολ Ποτ στην εξουσία. "Χρησιμοποιούν τις καταστροφές που έγιναν από τις κρούσεις των B52 ως βασική τους προπαγάνδα", ανέφερε ο διευθυντής επιχειρήσεων της CIA στις 2 Μαϊου του 1973.  "Αυτή η προσέγγιση είχε ως αποτέλεσμα την επιτυχή στρατολόγηση των νέων. Οι κάτοικοι λένε πως η καμπάνια προπαγάνδας ήταν αποτελεσματική στους πρόσφυγες από περιοχές που έχουν χτυπηθεί από B52." Ρίχνοντας βόμβες που αντιστοιχούν σε πέντε Χιροσίμες πάνω σε μια αγροτική κοινωνία, οι Νίξον και Κίσιγκερ σκότωσαν περίπου μισό εκατομμύριο ανθρώπους. Στην πραγματικότητα, το Έτος Μηδέν ξεκίνησε απ' αυτούς. Ο βομβαρδισμός ήταν καταλύτης για την άνοδο και την πτώση μιας μικρής σεχταριστικής ομάδας, των Ερυθρών Χμερ, των οποίων ο συνδυασμός Μαοϊσμού και μεσαιωνισμού δεν είχε λαϊκή βάση στήριξης.

Μετά από δυόμιση χρόνια στην εξουσία, οι Ερυθροί Χμερ ανατράπηκαν από τους Βιετναμέζους τα Χριστούγεννα του 1978. Στους επόμενους μήνες και χρόνια, οι ΗΠΑ, η Κίνα και οι σύμμαχοί τους, και ιδιαίτερα η κυβέρνηση Θάτσερ, υποστήριξαν τον Πολ Ποτ, που ήταν σε εξορία στην Ταϋλάνδη. Ήταν εχθρός του εχθρού: του Βιετνάμ, του οποίου η απελευθέρωση της Καμπότζης δεν μπορούσε ποτέ να αναγνωριστεί διότι είχε έρθει από τη λάθος πλευρά του Ψυχρού Πολέμου. Για τους Αμερικανούς, που τώρα υποστήριζαν το Πεκίνο ενάντια στη Μόσχα, υπήρχαν άλυτοι λογαριασμοί μετά την ταπείνωσή τους στις οροφές των κτιρίων της Σαϊγκόν. 

Για τον στόχο αυτό, τα Ηνωμένα Έθνη έγιναν αντικείμενο κατάχρησης από τους ισχυρούς. Αν και η κυβέρνηση των Ερυθρών Χμερ ("Δημοκρατική Καμπότζη") είχε πάψει να υφίσταται τον Ιανουάριο του 1979, επιτράπηκε στους εκπροσώπους της να συνεχίσουν να έχουν τη θέση της Καμπότζης στα Ηνωμένα Έθνη. Οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Βρετανία επέμειναν σχετικά. Στο μεταξύ, ένα εμπάργκο του Συμβουλίου Ασφαλείας σε βάρος της Καμπότζης επιδείνωσε την κατάσαση ενός τραυματισμένου έθνους, ενώ οι Ερυθροί Χμερ στην εξορία έπαιρναν ό,τι ήθελαν. Το 1981, ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Κάρτερ [Lenin Reloaded: και μέγας θεωρητικός του "ολοκληρωτισμού"] Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι είπε: "Ενθάρρυνα τους Κινέζους να υποστηρίξουν τον Πολ Ποτ." Πρόσθεσε πως οι ΗΠΑ "έκλεισαν δημόσια το μάτι" όταν η Κίνα έστειλε όπλα στους Ερυθρούς Χμερ. 
Στην πραγματικότητα, οι ΗΠΑ χρηματοδοτούσαν κρυφά τον Πολ Ποτ στην εξορία του από τον Ιανουάριο του 1980. Το μέγεθος αυτής της χρηματοδότησης --85 εκατομμύρια δολάρια από το 1980 ως το 1986-- αποκαλύφθηκε στην αλληλογραφία προς ένα μέλος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας. Στα ταϋλανδέζικα σύνορα με την Καμπότζη, η CIA και άλλες μυστικές υπηρεσίες ίδρυσαν την Ομάδα Επειγουσών Αναγκών της Καμπότζης, η οποία εξασφάλιζε ότι η ανθρωπιστική βοήθεια πήγαινε στους θύλακες των Ερυθρών Χμερ στα στρατόπεδα προσφύγων και πέρα απ' τα σύνορα. Δύο αμερικανοί που εργάζονταν για την διανομή βοήθειας, η Linda Mason και ο Roger Brown, έγραψαν αργότερα: "Η κυβέρνηση των ΗΠΑ επέμενε να ταϊζουμε τους Ερυθρούς Χμερ...οι ΗΠΑ προτιμούσαν οι επιχειρήσεις των Ερυθρών Χμερ να έχουν το πλεονέκτημα της αξιοπιστίας ενός διεθνώς αναγνωρισμένου οργανισμού ανθρωπιστικής βοήθειας." Κάτω απ' την πίεση των ΗΠΑ, το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Διατροφής έδωσε πάνω από 12 εκατομμύρια δολάρια σε τροφές στους Ερυθρούς Χμερ. Ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, τότε αναπληρωτής υπουργός εξωτερικών, έγραψε πως "μεταξύ 20.000 και 40.000 μαχητών του Πολ Ποτ έχουν εξυπηρετηθεί [από το πρόγραμμα]".

Αυτό το έχω δει με τα μάτια μου. Ταξιδεύοντας με ένα κονβόι 40 φορτηγών των Ηνωμένων Εθνών, οδήγησα σε μια βάση επιχειρήσεων των Ερυθρών Χμερ στην Πνομ Τσατ. Ο διοικητής της βάσης ήταν ο Ναμ Παν, γνωστός στους εργαζόμενους στις ανθρωπιστικές επιχειρήσεις ως "χασάπης", και ως ο Χίμλερ του Πολ Ποτ. Μόλις ξεφορτώθηκαν οι προμήθειες, κυριολεκτικά στα πόδια του, ο Ναμ Παν είπε: "Ευχαριστώ πολύ, θέλουμε κι άλλα."  

Το Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς, του 1980, έγιναν άμεσες επαφές μεταξύ του Λευκού Οίκου και των Ερυθρών Χμερ όταν ο Δρ. Dr Ray Cline, πρώην υποδιευθυντής της CIA, πραγματοποίησε μυστική επίσκεψη σε ένα στρατηγείο των Ερυθρών Χμερ. Μέχρι το 1981, αρκετές κυβερνήσεις άρχισαν να νιώθουν πολύ άβολα για την παρωδία της συνεχιζόμενης αναγνώρισης του ανατραπέντος καθεστώτος Πολ Ποτ από τα Ηνωμένα Έθνη. Κάτι έπρεπε να γίνει. Την επόμενη χρονιά, οι ΗΠΑ και η Κίνα επινόησαν την Συμμαχία της Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Καμπότζης, που δεν ήταν ούτε συμμαχία, ούτε δημοκρατική, ούτε στην Καμπότζη. Ήταν αυτό που η CIA αποκαλούσε "αριστοτεχνική ψευδαίσθηση." Επικεφαλής διόριστηκε ο Πρίγκηπας Norodom Sihanouk· κατά τα άλλα, ελάχιστα άλλαξαν. Τα δύο "μη κομμουνιστικά" μέλη, οι οπαδοί του Sihanouk, με ηγέτη τον γιό του Πρίγκηπα, και το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο του Λαού των Χμερ, ελέγχονταν, διπλωματικά και στρατιωτικά, από τους Ερυθρούς Χμερ. Ένα απ' τα πιο στενά τσιράκια του Πολ Ποτ, ο Ταούν Πρασίτ, διοικούσε το γραφείο στη Νέα Υόρκη.
Στη Μπαγκόκ, οι Αμερικανοί έδιναν στη "συμμαχία" σχέδια μάχης, στολές, λεφτά και πληροφορίες μέσω δορυφόρων. Τα όπλα έρχονταν απευθείας απ' την Κίνα κι απ' τη Δύση, μέσω Σιγκαπούρης. Το μη κομμουνιστικό φύλο συκής επέτρεπε στο Κογκρέσο --που το ωθούσε ο ψυχροπολεμικός ζηλωτής Stephen Solarz, ένας ισχυρός πρόεδρος επιτροπής-- να εγκρίνει 24 εκατομμύρια δολάρια βοηθείας στην "αντίσταση."

Ο βρετανικός ρόλος στην Καμπότζη παρέμεινε μυστικός ως το 1989. Τα πρώτα ρεπορτάζ εμφανίστηκαν στην Sunday Telegraph, και είχαν γραφεί από τον Simon O'Dwyer-Russell, έναν διπλωματικό ανταποκριτή με στενές επαγγελματικές και οικογενειακές σχέσεις με τη SAS. Αποκάλυψε ότι η SAS εκπαίδευε τις δυνάμεις του Πολ Ποτ. Λίγο μετά, το Jane's Defence Weekly ανέφερε ότι  η βρετανική εκπαίδευση "μη κομμουνιστών" μελών της "συμμαχίας" γινόταν "σε μυστικές βάσεις στην Ταϊλάνδη για πάνω από τέσσερα χρόνια." Οι εκπαιδευτές ήταν της SAS, "όλοι τους εν ενεργεία στρατιωτικοί, όλοι τους βετεράνοι του πολέμου στα Φάλκλαντ, με επικεφαλής ένα λοχαγό." 

Η εκπαίδευση των Καμποτζιανών έγινε αποκλειστικά βρετανική υπόθεση όταν ξέσπασε στην Ουάσινγκτον το σκάνδαλο ανταλλαγής όπλων με αιχμαλώτους Ιρανγκέιτ, το 1986. "Αν το Κογκρέσο ανακάλυπτε ότι οι αμερικανοί εμπλεκόταν στην μυστική εκπαίδευση στρατιωτών στην Ινδοκίνα, πόσο μάλλον με τον Πολ Ποτ", είπε μια πηγή του Υπουργείου Άμυνας στον O'Dwyer-Russell, "θα είχε πέσει σήμα συναγερμού. Ήταν από αυτές τις κλασικές συμφωνίες Θάτσερ-Ρήγκαν." Επιπλέον, είχε ξεφύγει από τη Θάτσερ, προς δυσαρέσκεια του Φόρεϊν Όφις, ότι "οι πιο λογικοί ανάμεσα στους Ερυθρούς Χμερ θα πρέπει να παίξουν κάποιο ρόλο σε μια μελλοντική κυβέρνηση." Το 1991, πήρα συνέντευξη από ένα μέλος του Τάγματος Εφέδρων της SAS που είχε υπηρετήσει στα σύνορα. "Εκπαιδεύαμε τους Ερυθρούς Χμερ σε πολλά τεχνικά ζητήματα--ιδιαίτερα στις νάρκες", είπε. "Χρησιμοποιούσαμε νάρκες που ερχόταν αρχικά με βασιλική διαταγή από την Βρετανία, τις οποίες παίρναμε απ' την Αίγυπτο με τα διακριτικά αλλαγμένα...τους δώσαμε και ψυχολογική εκπαίδευση. Στην αρχή, θέλανε απλώς να πάνε στα χωριά και να κόψουν τον κόσμο κομμάτια. Τους είπαμε να το πάρουν πιο ήρεμα..." 

Το Φόρεϊν Όφις ανταποκρίθηκε με ψέματα. "Η Βρετανία δεν δίνει στρατιωτική βοήθεια οποιασδήποτε μορφής στις φράξιες της Καμπότζης", ήταν η κοινοβουλευτική απάντηση. Η τότε πρωθυπουργός Θάτσερ έγραψε στον Νιλ Κίνοκ: "Επιβεβαιώνω ότι δεν υπάρχει εμπλοκή της βρετανικής κυβέρνησης οποιουδήποτε είδους στην εκπαίδευση, τον εξοπλισμό και την συνεργασία με τους Ερυθρούς Χμερ ή με δυνάμεις σύμμαχες μαζί τους." Στις 15 Ιουνίου 1991, μετά από δυο χρόνια διαψεύσεων, η κυβέρνηση παραδέχτηκε τελικά ότι η SAS εκπαίδευε κρυφά την "αντίσταση" από το 1983. Ένα ρεπορτάζ του Asia Watch συμπλήρωσε τις λεπτομέρειες: η SAS είχε εκπαιδεύσει τους Χμερ "στη χρήση αυτοσχέδιων εκρηκτικών, παγίδων, και την κατασκευή χρονοδιακοπτών." Ο συγγραφέας του ρεπορτάζ, Rae McGrath (που μοιράστηκε το Νόμπελ Ειρήνης για την διεθνή εκστρατεία κατά των ναρκών), έγραψε στον Guardian πως "η εκπαίδευση της SAS tήταν μια εγκληματικά ανεύθυνη και κυνική πολιτική."  

Όταν έφτασε τελικά στην Καμπότζη μια "ειρηνευτική δύναμη" των Ηνωμένων Εθνών το 1992, η φαουστική συμμαχία ήταν σαφέστερη από ποτέ. Ανακηρυσσόμενοι απλώς "εμπόλεμη φράξια", οι Ερυθροί Χμερ καλοσωρίστηκαν στην Πνομ Πεν από αξιωματούχους των Ηνωμένων Εθνών, αν και όχι απ' το λαό. Ο δυτικός πολιτικός που είχε αξιώσεις διάκρισης για την "ειρηνευτική διαδικασία", ο τότε πρωθυπουργός της Αυστραλίας Γκάρεθ Έβανς, έδωσε τον τόνο ζητώντας "ισορροπημένη" προσέγγιση προς τους Ερυθρούς Χμερ και διερωτούμενος αν το να μιλάμε για γενοκτονία αποτελούσε "συγκεκριμένο εμπόδιο." 

Ο Κιού Σαμπάν, πρωθυπουργός του Πολ Ποτ κατά την περίοδο της γενοκτονίας, δέχτηκε τον χαιρετισμό των στρατιωτών των Ηνωμένων Εθνών, με τον διοικητή τους, τον αυστραλό στρατηγό John Sanderson, στο πλευρό του. Ο Eric Falt, εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών στην Καμπότζη, μου είπε: "Στόχος της ειρηνευτικής διαδικασίας ήταν να τους επιτρέψει [στους Ερυθρούς Χμερ] να κερδίσουν κύρος."

Συνέπεια της εμπλοκής των Ηνωμένων Εθνών ήταν η επίσημη παραχώρηση τουλάχιστον του ενός τετάρτου της Καμπότζης στους Ερυθρούς Χμερ (σύμφωνα με τους στρατιωτικούς χάρτες των Ηνωμένων Εθνών), η συνέχιση χαμηλής έντασης εμφυλίου πολέμου, και η εκλογή μιας κυβέρνησης χωρισμένης ανάμεσα σε δύο "πρωθυπουγούς":  τον Χουν Σεν και τον Νοροντόμ Ραναρίντ.

Η κυβέρνηση Χουν Σεν κέρδισε άμεσα δεύτερη εκλογή. Αυταρχική και ενίοτε κτηνώδης, αλλά με τα κριτήρια της Καμπότζης εξαιρετικά σταθερή, η κυβέρνηση έχει ως ηγέτη έναν πρώην Ερυθρό Χμερ, τον Χουν Σεν, που διέφυγε στο Βιετνάμ στη δεκαετία του 1970, έχει από τότε κάνει συμφωνίες με ηγετικές μορφές της εποχής Πολ Ποτ, και κυρίως με τη φράξια του Ιέγκ Σάρι, ενώ έχει αρνηθεί σε άλλους την αμνηστία από δικαστική δίωξη.

Όταν τα Ηνωμένα Έθνη και η Πνομ Πεν συμφωνήσουν για τη μορφή της, μοιάζει πιθανό να συγκληθεί ένα διεθνές δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου. Οι Αμερικανοί δεν θέλουν να παίξουν ρόλο οι Καμποτζιανοί. Η κατανοητή τους ανησυχία είναι ότι δεν θα καταδικαστούν απλά οι Ερυθροί Χμερ.

Ο δικηγόρος που υπερασπίζεται τον Τα Μοκ, τον στρατιωτικό ηγέτη των Ερυθρών Χμερ που συνελήφθη πέρσι είπε: "Όλοι οι ξένοι που έχουν εμπλοκή εδώ πρέπει να κληθούν στο δικαστήριο, και δεν θα υπάρξουν εξαιρέσεις...Η Μάντλιν Όλμπραιτ, η Μάργκαρετ Θάτσερ, ο Χένρι Κίσιγκερ, ο Τζίμι Κάρτερ, ο Ρόναλντ Ρήγκαν και ο Τζορτζ Μπους...θα τους καλέσουμε για να πούνε στον κόσμο γιατί υποστήριξαν τους Ερυθρούς Χμερ."

Είναι μια σημαντική αρχή, την οποία αυτοί που βρίσκονται στην Ουάσινγκτον και το Γουάιτχολ και που συνεχίζουν να στηρίζουν αιματοβαμένες τυρανίες αλλού μπορεί να σημειώσουν.

Υστερόγραφο Lenin Reloaded:
13 χρόνια μετά το πιο πάνω άρθρο, το δικαστήριο για τα εγκλήματα των Ερυθρών Χμερ βρίσκεται στα πρόθυρα διάλυσης λόγω έλλειψης πόρων (ενώ πληθαίνουν τα σκάνδαλα για δίκη-εργοστάσιο άντλησης κερδών από ΜΚΟ). Η δίκη, που άρχισε το 2006, δεν έχει τελειώσει ακόμα. Κάποιοι από τους κατηγορούμενους πέθαναν από βαθιά γεράματα πριν προλάβουν να δικαστούν. Οι Μάργκαρετ Θάτσερ και Ρόναλντ Ρήγκαν πέθαναν χωρίς να κληθούν ποτέ. Ούτε κλήθηκε κανείς άλλος από όσους δυτικούς ονόμασε ο δικηγόρος του Τα Μοκ.

Όπως οι Θάτσερ και Ρήγκαν, ο Πολ Ποτ πέθανε κατά πάσα πιθανότητα από φυσικό θάνατο και σε ηλικία 70 ετών, το 1998. Λίγο πριν πεθάνει, είχε προλάβει να εξοντώσει τον πρώην πολιτικό του σύντροφο και πρωταγωνιστή των σφαγών του "Έτους Μηδέν" Σον Σεν, καθώς και όλη του την οικογένεια (11 μέλη), στις 10 Ιουνίου 1997.

27 σχόλια:

  1. Αυτός μάλιστα ολοκληρωτισμός!

    Σήκω Χάνα απ' τον τάφο σου να τον κάνεις μια γαργάρα στα γρήγορα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το πιο επικίνδυνο στην όλη υπόθεση είναι ότι οι Ερυθροί Χμερ έχουν μείνει στην δημόσια συνείδηση ως... κομμουνιστές. Όταν ας πούμε βγαίνει καμιά είδηση για τις δίκες, τα αρθράκια που δημοσιεύονται σε κάθε είδους "σοβαρές" εφημερίδες, αναφέρουν τους Χμερ ως κομμουνιστές και ποτέ ως συμμάχους της Κυβέρνησης του ΗΒ ή των ΗΠΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάνε ένα πείραμα και ρώτα πόσοι θεωρούν ότι ο Πολ Ποτ ήταν σύμμαχος της ΕΣΣΔ ή φίλος του Στάλιν.

      Τα αποτελέσματα είναι εκπληκτικά.

      Διαγραφή
    2. Ορίστε: http://www.freethoughtpedia.com/wiki/Stalin,_Mao_Zedong_and_Pol_Pot

      Διαγραφή
  3. Δεδομένου δε ότι οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης φροντίζουν η τελευταία να είναι πολιτικά και ιστορικά αγράμματη, είναι σχεδόν αδύνατο για τον μέσο άνθρωπο να αντιληφθεί πόσο εξοργιστικά βλακώδης είναι η σύνδεση του Στάλιν με μια πολιτική... αποβιομηχανοποίησης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σαφώς περισσότερο βλακώδης είναι η σύνδεση του Στάλιν με μια πολιτική φρενήρους κοινοτισμού και αποκάθαρσης από φυλετικές μειονότητες, όπως και η σύνδεσή του με μια πολιτική μίσους για την τεχνογνωσία και την επιστήμη.

      Κατά βάση, δεν υπάρχει κανένα κοινό σημείο μεταξύ Χμερ και Μ-Λ.

      Διαγραφή
    2. Ε τα παραλές. Είναι και οι δυο κόκκινοι. Όπως οι παπαρούνες και ο Ολυμπιακός.

      Διαγραφή
    3. Πάντως, μιας και έθεσες το θέμα, ας θυμήσω και τι έγραψε ο διαβόητος για τη στάση του υποστηρικτής των Ερυθρών Χμερ Νόαμ Τσόμσκι για το θέμα της κριτικής που δέχτηκε:

      I should add that I don't pay attention to what appears on the internet sites that you are referring to... But if you do find this interesting, I'd suggest that you switch to sites that are at a similar intellectual level but a much higher moral level: I have in mind neo-Nazi and neo-Stalinist sites, which I presume exist. There I suppose you'll find very similar arguments: denunciations of those who condemned Nazi and Stalinist crimes on the basis of the terror and atrocities of resistance forces and the horrible aftermath of the defeat of fascism and the collapse of the USSR...

      http://natethayer.typepad.com/blog/2011/11/khmer-rouge-apologist-noam-chomsky-unrepentant-.html#sthash.kVeDbyKN.dpuf

      Διαγραφή
    4. Ερώτηση του 1 εκατομμυρίου: Πόσο μακριά από τους Ρήγκαν, Θάτσερ και Μπρεζίνσκι είναι κάποιος που αφενός αθωώνει τους Ερυθρούς Χμερ και αφετέρου έχει το θράσος να μιλά για "σταλινικά εγκλήματα";

      Ιδέες;

      Διαγραφή

    5. ( http://redflyplanet.blogspot.com/2013/08/blog-post_869.html )
      Α. Σολζενίτσιν: Στο «αρχιπέλαγος» του ψεύδους και του φασισμού.Ιlief

      Διαγραφή
    6. Και πως γίνεται οι "κόκκινοι Χμερ" να είναι κομμουνιστές όταν

      ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/08/blog-post_31.html )

      "... Το 1978, και μετά από διαρκείς επιθετικές ενέργειες των Ερυθρών Χμερ σε βάρος του, το Βιετνάμ, έχοντας την στήριξη της ΕΣΣΔ, κήρυξε πόλεμο στην Καμπότζη.

      Τον Ιανουάριο του 1979, και αφού ανέτρεψε τον Πολ Ποτ, το Βιετνάμ διόρισε νέα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον αντιφρονούντα του καθεστώτος των Ερυθρών Χμερ Χεγκ Σαμρίν. Η Λαϊκή Δημοκρατία της Καμπότζης ιδρύθηκε έτσι με την στήριξη του Βιετνάμ και της ΕΣΣΔ, θέτοντας τέλος στην αδιανόητη τρομοκρατία των Ερυθρών Χμερ. ...".

      Μεγάλο μυστήριο για τους αντικομμουνιστές.Ιlief

      Διαγραφή
  4. Εγώ αυτό που δεν κατάλαβα ποτέ για το θέμα της Καμπότζης, ήταν το ποια ήταν τα κίνητρα της 2ης φάσης της γενοκτονίας. Επίσης από αυτές τις πληροφορίες προκύπτει και το ερώτημα, άμα οι Χμερ είχαν την υποστήριξη των δυτικών και πριν ανέβουν στην εξουσία!
    Πάντως εγώ πιστεύω ως ένα βαθμό (δεν το έχω ψάξει και πολύ), ότι πιθανότατα να είχε καταστραφεί ακόμα μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού της χώρας από την πείνα, άμα δεν γινόταν η αγροτοποίηση του πληθυσμού (όπως αυτή τελικά έγινε)...

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε αντίθεση με την ΕΣΣΔ, όπου προηγήθηκαν της κολλεκτιβοποίησης πολύ εκτεταμένες συζητήσεις για το πρόβλημα της σοσιαλιστικής ανάπτυξης από τεχνική-οικονομική άποψη μετά το αδιέξοδο της ΝΕΠ ("σοσιαλιστική πρωτόγονη συσσώρευση", "ταχύτητα συσσώρευσης", κλπ), στην Καμπότζη δεν γνωρίζω καμία μελέτη της οικονομίας ως βάση της πολιτικής αγροτοποίησης, παρά μόνο την ιδεολογική αποκήρυξη των πόλεων συλλήβδην ως άνδρων της διαφθοράς και ξένων προς στους Καμποτζιανούς στοιχείων (Κινέζοι, Βιετναμέζοι, Λαοτιανοί). Δηλαδή, η πολιτική χτίστηκε σε αφηρημένα ιδεολογική βάση "αποκάθαρσης" της κοινωνίας, και όχι σε τεχνοκρατική βάση ανάπτυξής της ώστε να μπορεί να χτιστεί μια κοινωνία με ισχυρά οικονομικά θεμέλια.

      Έχεις κάτι που να παραπέμπει σε οικονομική θεωρία βιώσιμης ανάπτυξης από Ερυθρούς Χμερ ή που να διαψεύδει την θέση τους περί "περιττού" του 70% του πληθυσμού;

      Διαγραφή
    2. "σοσιαλιστική πρωταρχική συσσώρευση", καλύτερα.

      Διαγραφή
    3. Όπως σου είπα δεν το έχω ψάξει πολύ το θέμα, και οι πληροφορίες που έχω είναι αποσπασματικές στην καλύτερη. Γι 'αυτό και ρωτάω εδώ που ξέρω ότι γράφουν άτομα αρκετά ποιο διαβασμένα από εμένα.

      Το μόνο που έχω είναι ένα άρθρο από το fadomduck που όμως έχει να κάνει με την σύνοψη της πρόσφατης ιστορίας της Καμπότζης, αλλά και μία συνέντευξη του Πολ Ποτ σε Γιουγκοσλάβους δημοσιογράφους.
      Από την συνέντευξη μόνο (αν μπορούμε να την πάρουμε στα σοβαρά) βγαίνει το ότι το καθεστώς του Πολ Ποτ, είχε υπ όψιν την εκβιομηχάνιση, για την οποία όμως δεν υπήρχαν οι προδιαγραφές, ενώ έπρεπε πρώτα να λυθεί και το πρόβλημα της σίτισης που είχε δημιουργηθεί μετά τους βομβαρδισμούς...

      Να σου πω την αλήθεια δεν έχω βγάλει και πολύ άκρη, άμα σε ενδιαφέρει σου στέλνω το Link: https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1112870

      Κώστας

      Διαγραφή
    4. Στην πιο κάτω συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν πεθάνει, ο Πολ Ποτ λέει:

      (πρώτο μέρος: http://www.youtube.com/watch?v=BQMyX80jCF8)
      5:50:
      "Μελέτησα...δεν ήμουν πολύ καλός με το γράψιμο. Δεν ήμουν κακός μαθητής, ήμουν μέτριος."

      6:20:
      "Κατά τα άλλα, αναζητούσα βιβλία. Έψαχνα πρώτα στον ποταμό Σηκουάνα. [...] Αγόραζα βιβλία με 20-25 φράγκα. Τόσο έκαναν τα παλιά βιβλία. Τα αγαπούσα. Βιβλία όπως Η μεγάλη γαλλική επανάσταση. Δεν καταλάβαινα πολλά, αλλά συνέχιζα να τα διαβάζω. Η ιδέα που με έκανε ενθουσιώδη ήταν η ιδέα του κομμουναλισμού. Διάβασα για άλλα κινήματα σε άλλες χώρες, όπως του Μαχάτμα Γκάντι στην Ινδία."

      (δεύτερο μέρος: http://www.youtube.com/watch?v=3qhgmfnRJio)
      0:03 "Όσο ήμουν στη Γαλλία δεν καταλάβαινα πολλά" (είχε εγκαταλείψει τις σπουδές του στη ραδιοτεχνολογία μετά από τρία χρόνια συνεχών αποτυχιών στις εξετάσεις και επέστρεψε αναγκαστικά στην Καμπότζη)
      0:28: "Δεν αντέγραψα κανέναν" [θεωρητικά]
      0:39: "Σε ό,τι αφορά την ερώτηση για το ποιο μοντέλο ακολούθησα, είναι συνδυασμός πραγμάτων, αλλά κυρίως με επηρέασε το τι είδα στη χώρα μου"

      Νομίζω ότι αυτά αρκούν για να στοιχειοθετηθεί:

      α) η ανυπαρξία επαφής με τον μαρξισμό-λενινισμό ως θεωρητικό ρεύμα
      β) το απίθανο της ύπαρξης των γνώσεων ώστε να μπορεί να γίνει οικονομικός σχεδιασμός οποιουδήποτε τύπου. Το οικονομικό μοντέλο της περιόδου 1976-79 δεν νομίζω ότι έχει ανάλογο πουθενά στη γη. Μια ολόκληρη χώρα παρήγαγε ρύζι αποκλειστικά και αναγκαστικά. Είναι εντελώς τρελό. Όλοι όσοι περίσσευαν επειδή δεν κρίνονταν κατάλληλοι για εργασία στους ορυζώνες εκτελούνταν.

      Διαγραφή
    5. Ανάλογα ισχύουν και για άλλους ηγέτες των Χμερ και στενούς συνεργάτες του Ποτ. Όσο για τη βάση των Χμερ ήταν κυρίως εντελώς αγράμματοι έφηβοι χωριάτες με όπλα. Απ' τη μια του πλευρά, το όλο κίνημα μπορεί να χαρακτηριστεί "Γενοκτονική αποανάπτυξη", πράγμα κάπως δυσάρεστο για τους μεταμοντέρνους οπαδούς της "αποανάπτυξης" ως "μετασοσιαλιστικής" προοπτικής χειραφέτησης.

      Απ' την άλλη, επρόκειτο για απίστευτα ρατσιστικό και εθνοσωβινιστικό καθεστώς. Το μίσος για τους Βιετναμέζους ήταν εκεί εξ αρχής, και απετέλεσε απ' την αρχή κομμάτι της συγκρότησης των Χμερ και της κοσμοθεωρίας του Ποτ προσωπικά. Είχε πει το περίφημο ότι πρέπει να εξολοθρεφτούν όχι μόνο όλοι οι Βιετναμέζικης καταγωγής κάτοικοι της Καμπότζης αλλά και τα 50.000.000 Βιετναμέζων. Κάθε κάτοικος της Καμπότζης έπρεπε να μπορεί να σκοτώσει αρκετούς Βιετναμέζους για να μην μείνει κανείς εχθρός ζωντανός. Το ύψος και η ένταση του εθνοτικού μίσους δεν παραπέμπει σε κανένα είδος Μαρξισμού-Λενινισμού στον κόσμο. Παραπέμπει σε άλλα πράγματα.

      Γι αυτό και οι Αμερικάνοι τον λάτρευαν και τον γέμισαν λεφτά, προμήθειες, όπλα και εκπαίδευση. Οι Κινέζοι τον στήριξαν στα πλαίσια της ρήξης σχέσεων με την ΕΣΣΔ (Sino-Soviet Split).

      Διαγραφή
    6. H αλήθεια είναι ότι βγαίνει νόημα με το σκεπτικό αυτό, και αυτές τις πληροφορίες. Γενικά όμως από ότι διάβασα και κάτω από το βίντεο, οι απόψεις διίστανται (λογικό), καθώς άλλοι λένε ότι τις σφαγές τις κάνανε Βιετναμέζοι πράκτορες...
      Μου φαίνεται τελικά ότι αν και μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα από όλα όσα γίνανε εκεί, ότι πολλές λεπτομέρειες θα μείνουν κριμένες.
      Ευχαριστώ!

      Κώστας

      Διαγραφή
    7. Πουθενά στο βίντεο της συνέντευξής του δεν αρνείται ότι τις σφαγές τις έκαναν οι Ερυθροί Χμερ ο Πολ Ποτ (βλέπε τα περί "λαθών λόγω απειρίας"). Αυτό που λέει ήταν ότι είχαν διεισδύσει Βιενταμέζοι με πολιτικά που έπρεπε να εντοπιστούν και να εξαλειφθούν. Στο τέλος δε του βίντεο παραδέχεται και τη δολοφονία του Σον Σεν.

      Συν τοις άλλοις, οι Βιετναμέζοι δεν είχαν καμία θεωρία φυλετικής ανωτερότητας που να ωθεί σε πρακτικές γενοκτονίας, πόσο μάλλον Βιενταμέζων στην καταγωγή.

      Διαγραφή
    8. Όντως! Εγώ αυτό που κατάλαβα είναι ότι οι Χμέρ (γιατί αυτός που έχει αυτό το κανάλι και γράφει κάτω από τα βίντεο, πρέπει να έχει άμεση σχέση με αυτούς), απλά πίστευαν και πιστεύουν ότι οι Βιετναμέζοι θέλανε να κατακτήσουν την Καμπότζη, και μετά όλα μπλέκονται με πράκτορες κλπ. και χάνει κανείς την μπάλα, παρόλο που όπως παρατήρησες ο Πολ Ποτ δεν αρνείται τις σφαγές...
      Άλλο κουλό είναι το ότι παρόλο που η ΗΠΑ κατέστρεψαν την Καμπότζη σε πρώτη φάση, ο ίδιος ο Πολ Ποτ και οι Χμέρ δεχόντουσαν μετά την βοήθεια που τους έστελναν με διάφορους τρόπους... Δηλαδή wtf???
      Τα πράγματα όμως από την άλλη μεριά (του Βιετνάμ) είναι αρκετά ξεκάθαρα!

      Κώστας

      Διαγραφή
  5. από το προηγούμενο Post
    ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/08/blog-post_31.html )

    "...Το 1978, και μετά από διαρκείς επιθετικές ενέργειες των Ερυθρών Χμερ σε βάρος του, το Βιετνάμ, έχοντας την στήριξη της ΕΣΣΔ, κήρυξε πόλεμο στην Καμπότζη. Τον Ιανουάριο του 1979, και αφού ανέτρεψε τον Πολ Ποτ, το Βιετνάμ διόρισε νέα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον αντιφρονούντα του καθεστώτος των Ερυθρών Χμερ Χεγκ Σαμρίν. Η Λαϊκή Δημοκρατία της Καμπότζης ιδρύθηκε έτσι με την στήριξη του Βιετνάμ και της ΕΣΣΔ, θέτοντας τέλος στην αδιανόητη τρομοκρατία των Ερυθρών Χμερ.

    Έχοντας όμως ξεφύγει, ο Πολ Ποτ με μια ομάδα πιστών του παρέμεινε στην Καμπότζη, στα σύνορα με την Ταϋλάνδη. Ταυτόχρονα, οι Ερυθροί Χμερ σχημάτισαν ένα ανταγωνιστικό στην Λαϊκή Δημοκρατία της Καμπότζης κράτος μέσω μιας συμμαχίας με δύο άλλες παρατάξεις.
    Την Συμμαχική Κυβέρνηση της Δημοκρατικής Καμπότζης.

    α) Ποια από τις δύο αυτές κυβερνήσεις αναγνώρισε ως νόμιμη ο ΟΗΕ;
    β) Ποιες χώρες καταψήφισαν την αναγνώριση του καμποτζιανού κράτους που δεν αναγνωρίστηκε;
    γ) Ποιος ήταν ο αγαπημένος ραδιοσταθμός του Πολ Ποτ;.."


    ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ (από Σκεπτόμενο)
    α) Την Συμμαχική Κυβέρνηση της Δημοκρατικής Καμπότζης.
    β) Καταψήφισαν 91 χώρες (μεταξυ αυτών και Β.Κορέα) έναντι 29 που υπερψήφισαν.
    γ) Η «Φωνή της Αμερικής» (VOA)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επίσης από blog του TRASH
      ( http://fadomduck2.blogspot.gr/2013/02/blog-post_2064.html )
      Δημοσίευτηκε στο ΓΕΩ της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ, τεύχος αρ. 62/16.06.2001

      (..) Κι αφού οι διεθνείς χωροφύλακες έθεσαν δια του Λον Νολ την Καμπότζη στο γύψο αποφάσισαν και να την ξεπατώσουν τόσο ώστε να μη μείνει ούτε ρουθούνι Βιετκόνγκ στις ζούγκλες και τις σαβάνες της.

      Μέσα σε τέσσερα χρόνια ρίχνουν μισό εκατομμύριο τόνους βομβών! Τονάζ υπερδιπλάσιο απ’ αυτό που ρίχτηκε στην Ιαπωνία καθ’ όλη τη διάρκεια του Βήτα Παγκοσμίου Πολέμου και κατά πολύ μεγαλύτερο από κείνο που έριξαν στο ίδιο το Βιετνάμ. Αν στήθηκε ποτέ σκηνικό Κόλασης στη Γη αυτό ήταν εδώ, στην Καμπότζη. Οι νεκροί ξεπέρασαν το μισό εκατομμύριο και οι σακατεμένοι τα δύο. Επί συνολικού, τότε, πληθυσμού επτά εκατομμυρίων (για νά ‘χουμε και μια σαφέστερη τάξη μεγεθών). Και πάνω σ’ αυτό το σκηνικό θανάτου θα φυτρώσει και θα ευδοκιμήσει το αντάρτικο απελευθερωτικό κίνημα: οι «Κόκκινοι Χμερ» (..)

      (..)Στις χρονιές 1976-78 οι Κόκκινοι Χμερ διεκδικούν ενόπλως ως προγονόθεν δικές τους ορισμένες περιοχές στις οποίες, στο μεταξύ, έχουν μεγαλώσει πολλές γενεές Βιετναμέζων. Οι Βιετναμέζοι όμως δεν μασάνε από κάτι τέτοια. Δράττονται της ευκαιρίας για να κάνουν το μεγάλο ντου την 25 Δεκέμβρη του ’78. Με τις πλάτες των Σοβιετικών, φυσικά. Λίγο πριν από τη βιετναμέζικη εισβολή, ο υπό κατ’ οίκον περιορισμό και τύποις επικεφαλής της επαναστατικής κυβέρνησης των Κόκκινων Χμερ, Νοροντόμ Σιχανούκ, κι αφού έχει χάσει (ή δώσει;) το μισό του σόι στο βωμό της «εκκαθάρισης των θυλάκων της αντεπανάστασης», την κοπανάει κατά Πεκίνο μεριά. Τι πρωτότυπο!

      Οι Βιετναμέζοι, το λοιπόν, εγκαθιδρύουν κυβέρνηση της αρεσκείας τους μ’ επικεφαλής τον Χουν Σεν, έναν ανανήψαντα πρώην Κόκκινο Χμερ που έγινε Ροζ το ’77 και πέρασε στο Βιετνάμ. Οι Κινέζοι τσαντίστηκαν πάρα πολύ μ’ αυτή την εξέλιξη και για αντιπερισπασμό εξετέλεσαν τη γνωστή επαίσχυντη εισβολή τους στο Βόρειο Βιετνάμ. Η εισβολή αυτή κατέληξε σε φιάσκο και η παρτίδα τελείωσε με ρουά ματ υπέρ του Βιετνάμ (και της Σοβιετίας). Αλλά, ως συνήθως, μετά από μια παρτίδα έπεται μια άλλη.(..)

      (..)Το 1982 ο Σιχανούκ ιδρύει (από το Πεκίνο) το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Καμπότζης, «από τη μέγγενη του σοσιαλιμπεριαλισμού» όπως τον χαρακτηρίζει (υπονοώντας μόνο τον ρώσικο), του οποίου Μετώπου τίθεται επικεφαλής ο ίδιος (εννοείται). Τι «Μέτωπο» δηλαδή αφού αποτελείται κατά ογδόντα πέντε τοις εκατό από τους ανατραπέντες Κόκκινους Χμερ. Απ αυτό το Μέτωπο, η μεν Ταϊλάνδη υποστηρίζει τους Κόκκινους Χμερ, η δε Μαλαισία και η Σιγκαπούρη υποστηρίζουν δυο άλλα μικρότερα κόμματα, θεωρούμενα ως δημοκρατικά. Όσο για τις Ήπα, ενισχύουν, με όπλα και δολάρια, όλους όσοι από το Μέτωπο είναι ή θεωρούνται αντικομμουνιστές. Αχταρμάς!

      Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’Ογδόντα, το Μέτωπο διεξάγει πόλεμο φθοράς κατά της φιλοβιετναμέζικης κυβέρνησης του Χουν Σεν και, εκτός των άλλων, φυτεύει σ’ εκτεταμένες περιοχές της ζούγκλας και της σαβάνας πέντε έως έξι εκατομμύρια νάρκες, για τον εντοπισμό και την απενεργοποίηση των οποίων θα χρειαστούν, σύμφωνα με τις μετριοπαθέστερες των εγκύρων εκτιμήσεων, είκοσι έως τριάντα χρόνια. Στο μεταξύ, όμως, σαράντα χιλιάδες αγρότες, ήτοι ο ένας στους διακοσίους τριάντα έξι κατοίκους της Καμπότζης, έχουν χάσει κάποια χέρια, κάποια πόδια ή και τη ζωή τους ακόμη. Η Καμπότζη είναι το μεγαλύτερο ναρκοπέδιο που υπήρξε από καταβολής πολέμων. (..)

      31 Αυγούστου 2013 - 3:45 μ.μ. δικό μου.Ιlief

      Διαγραφή
    2. Καμία αναφορά στην χρηματοδότηση και εκπαίδευση των Χμερ απ' τη CIA και την SAS απ' τον Ιανουάριο του 1980.

      Ούτε για τις επιθετικές ενέργειες στο Βιετνάμ πριν την εισβολή και την γενοκτονία όσων θεωρούνταν Βιετναμέζοι μετά την εισβολή:

      "In May 1975 a squad of Khmer Rouge soldiers raided and took Phu Quoc Island. [...] On April 30, the Cambodian army, backed by artillery, crossed over into Vietnam. In attempting to explain Pol Pot's behavior, one region-watcher suggested that Cambodia was attempting to intimidate Vietnam, by irrational acts, into respecting or at least fearing Cambodia to the point they would leave the country alone. [...] In Cambodia, Khmer Rouge commanders in the Eastern Zone began to tell their men that war with Vietnam was inevitable and that once the war started their goal would be to recover parts of Vietnam (Khmer Krom) that were once part of Cambodia, whose people, they alleged, were struggling for independence from Vietnam. It is not clear whether these statements were the official policy of Pol Pot. [...] In September 1977, Cambodia launched division-scale raids over the border, which once again left a trail of murder and destruction in villages. The Vietnamese claimed that around 1,000 people had been killed or injured. [...]When Cambodian communists rebelled in the eastern zone in May 1978 Pol Pot’s armies could not crush them quickly. On May 10 his radio broadcast a call not only to ‘exterminate the 50 million Vietnamese’ but also to ‘purify the masses of the people’ of Cambodia. Of 1.5 million easterners, branded as ‘Khmer bodies with Vietnamese minds’, at least 100,000 were exterminated in six months."
      http://en.wikipedia.org/wiki/Pol_Pot

      Μόνο στην Ελευθεροτυπία!!! Η εφημερίδα που σε κάνει προοδευτικά αντισταλινικό!!!

      Διαγραφή
    3. «από τη μέγγενη του σοσιαλιμπεριαλισμού»

      Ή αλλιώς η «Θεωρία των Τριών Κόσμων»

      Ποια είναι αυτή η θεωρία;

      Kαλύτερα να μας τα πει με τον δικό του τροπο το Laiko Stroma
      στο Blog του
      ( http://filolaiko.blogspot.gr/2011/05/2.html )

      (..)Σε κάθε περίπτωση η διαβόητη θεωρία των τριών κόσμων που λανσαρίστηκε το ’76 από τους διαδόχους του Μάο έχει ως εξής: Ο κόσμος ολάκερος χωρίζεται, λένε, σε «Τρεις Κόσμους» (καμία σχέση με την έννοια του «τριτοκοσμισμού» όπως την εννοούμε στην καθομιλουμένη, να εξηγούμαστε).

      Τον Πρώτο, που ανήκουν οι «δύο υπερδυνάμεις» ΗΠΑ και ΕΣΣΔ (ασχολίαστο). Τον Δεύτερο, που ανήκουν οι ανεπτυγμένες χώρες, σύμμαχες και «δορυφόροι» τους (πχ. Αγγλία, Γαλλία, Δυτ. Γερμανία κλπ αλλά και Βουλγαρία, Πολωνία, Ανατ. Γερμανία κλπ) και τον Τρίτο (τον μακρύτερο) που ανήκουν όλες μα όλες οι υπόλοιπες χώρες του κόσμου ανεξαρτήτως ηπείρου, μεγέθους, πληθυσμού, ανάπτυξης (μικροπράγματα).

      Αν δεν σας έπεσαν ακόμα τα μαλλιά, ακούστε και το άλλο, ακόμα πιο ουγκαντέζικο. Υπάρχουν βέβαια αντιθέσεις, διαφορές κλπ. μεταξύ των χωρών του δεύτερου, μεταξύ των χωρών του δεύτερου και του τρίτου, ανάμεσα σε αυτές του τρίτου, εξακολουθούν μάλιστα να υπάρχουν και ...ταξικές διαφορές (σοβαρά; τι μας λες...) μέσα σε κάθε χώρα. Αλλά το κύριο καθήκον των λαών του δεύτερου και τρίτου κόσμου σήμερα (και των κυβερνήσεων τους άσχετα άμα είναι αστικές, σοσιαλιστικές, φασιστικές, φεουδαρχικές, δουλοκτητικές, ή ...αναρχικές) είναι να παλέψουν όλοι μαζί (πχ. Πινοσέτ, Μακάριος, Χότζα, Φούφουτος, Τσακ Νόρις κλπ. για να δημιουργήσουν «Αντιηγεμονιστικό Μέτωπο» ενάντια στις «δύο υπερδυνάμεις».

      Και το τελειωτικό χτύπημα στο δόξα πατρί; Από τις δύο υπερδυνάμεις, οι ΗΠΑ είναι «υπερδύναμη σε πτώση», είναι βέβαια «κακοί άνθρωποι, γιάνκηδες κλπ. αλλά δεν φτουράνε, δεν «ιμπεριαλίζουν», δεν μακελεύουν τόσο τους λαούς όσο παλιότερα (αυτά τα έλεγαν οι πυροβολημένοι διάδοχοι του Μάο όταν το Βιετνάμ είχε μόλις μεταβληθεί σε απέραντο νεκροταφείο. αλήθεια, η μυρωδιά της καμένης σάρκας δεν έφτασε ως το Πεκίνο; τέλοσπάντων). Επομένως χρειάζεται να χτυπάμε πιο «λάιτ» τις ΗΠΑ. Επομένως πρέπει να χτυπάμε περισσότερο τον «κύριο εχθρό όλων των λαών» Επομένως «αντικειμενικά κλπ. Κύριος Εχθρός των Λαών και Όλης Της Ανθρωπότητας Είναι η Ε.Σ.Σ.Δ.» Αυτό ήταν λοιπόν το έκτρωμα των «Τριών Κόσμων». Η αντισοβιετική ψύχωσή, με τάχαμ δήθεν «συνεπή κομμουνιστικό» μανδύα στην αρχή, που έφτασε στον πιο χυδαίο, πισώπλατο, αντικομμουνισμό στον νιοστό βαθμό. Έβαλε τόσο «βούτυρο», που δεν έχουν βάλει όλες οι γαλακτοβιομηχανίες παγκοσμίως στα ψωμιά, όλων των αρτοποιείων όλης της οικουμένης από καταβολής κόσμου. Προεκτάσεις της θεωρίας; (του κώλου, με συγχωρείτε για την μη sic έκφραση...). Η λυσσαλέα πολεμική σε όλα τα φιλοσοβιετικά αντιιμπεριαλιστικά αντάρτικα των υπανάπτυκτων χωρών (πχ. Αφρική), υποστήριξη όλων των αντιπάλων ανταρτών και καθεστώτων (ακόμα και αμερικανόθρεφτων, ακόμα και φασιστοειδών) σε αυτές. Χαρακτηριστικά, προσέγγιση της Κίνας με την χούντα του Φράνκο (!) και κολλητιλίκια με αυτήν του Πινοσέτ (!). Αργότερα, στο Αφγανιστάν την δεκαετία του ‘80, πλήρης κινεζική υποστήριξη στους «τελειωμένους» αμερικανόθρεφτους, αμερικανοεξοπλισμένους υπερταλιμπάν της εποχής, τους «Μουτζαχεντίν» (ισλαμιστικά ζόμπι του αισχίστου είδους), απέναντι στην λαϊκοδημοκρατική αφγανική κυβέρνηση και την ΕΣΣΔ. (..)Ilief

      Διαγραφή
    4. Αντώνη το Postαρα για τους αριθμούς.
      Ο ΑντιΣταλινισμός της Ελευθεροτυπίας είναι δεδομένος.

      Όταν ακόμα και οι της "Ελευθεροτυπίας" φτάνουν στο σημείο να μιλάνε για

      "..Μέσα σε τέσσερα χρόνια ρίχνουν μισό εκατομμύριο τόνους βομβών! Τονάζ υπερδιπλάσιο απ’ αυτό που ρίχτηκε στην Ιαπωνία καθ’ όλη τη διάρκεια του Βήτα Παγκοσμίου Πολέμου και κατά πολύ μεγαλύτερο από κείνο που έριξαν στο ίδιο το Βιετνάμ. Αν στήθηκε ποτέ σκηνικό Κόλασης στη Γη αυτό ήταν εδώ, στην Καμπότζη. Οι νεκροί ξεπέρασαν το μισό εκατομμύριο και οι σακατεμένοι τα δύο.."

      "..Όσο για τις Ήπα, ενισχύουν, με όπλα και δολάρια, όλους όσοι από το Μέτωπο είναι ή θεωρούνται αντικομμουνιστές .."

      ".. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’Ογδόντα, το Μέτωπο διεξάγει πόλεμο φθοράς κατά της φιλοβιετναμέζικης κυβέρνησης του Χουν Σεν και, εκτός των άλλων, φυτεύει σ’ εκτεταμένες περιοχές της ζούγκλας και της σαβάνας πέντε έως έξι εκατομμύρια νάρκες, για τον εντοπισμό και την απενεργοποίηση των οποίων θα χρειαστούν, σύμφωνα με τις μετριοπαθέστερες των εγκύρων εκτιμήσεων, είκοσι έως τριάντα χρόνια..."

      φαντάσου το τι ανάμειξη θα είχαν "οι δημοκρατικές δυνάμεις". Ilief

      Διαγραφή
    5. Αντώνη
      Μιας και το έφερε η κουβέντα.
      (http://sfyrodrepano.blogspot.gr/2013/07/blog-post_21.html )
      Κίνα – Επανάσταση και αντεπανάσταση
      Άναυδος – Ιούνης 2013.

      Tα αστέρια στην σημαία της Κίνας είναι 5.Ilief

      Διαγραφή
  6. Άσχετο

    Ένα UPDATE για μερικά φρέσκα FAIL.
    Bραζιλία - Φιλανδία - Νορβηγία

    Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013
    Έλεγχος Προόδου Πολιτικών Αναλύσεων ΣΥΡΙΖΑ, 2012-2013
    ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/06/2012-2013.html )


    Aπό
    ( http://rizospastis.gr/story.do?id=7592327&publDate=31/8/2013 )
    Το «φινλανδικό μοντέλο» αποκαλύπτεται... Ιlief

    ΑπάντησηΔιαγραφή