Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2013

Satori-za: Μια σύνθεση που αγγίζει τα όρια του εξωπραγματικού

Χτύπημα που φωτίζει πρώτο: Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ολοκληρώσει τον ένοπλο αγώνα ή την νίκη σε εκλογές, όποιο έρθει πρώτο

Παν. Κουρουμπλής: Να κάνουμε ό,τι δεν ολοκλήρωσαν ΕΑΜ και ΕΔΑ

"Είναι η ώρα της Αριστεράς. Η ώρα αυτού που δεν ολοκλήρωσε το ΕΑΜ ή η ΕΔΑ [το ίδιο πράμα, τρία γράμματα έχουν και τα δύο ρε] το '58" [τι 58, τι 44, τι 49, τι ΔΣΕ τι ΕΔΑ, τι βουνό τι εκλογές, τι Πλαστήρας τι Παπάγος, τι Λωζάνη τι Κοζάνη, χιόνια η μια και χιόνια η άλλη] είπε χαρακτηριστικά, χαρακτηρίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ τη μεγάλη αριστερή δημοκρατική παράταξη.
[...] Μπορώ να είμαι και στρατιώτης", συμπληρώνοντας πως "τους πολέμους τους κερδίζουν οι στρατιώτες"[...]

Χτύπημα που φωτίζει δεύτερο: Ο Δραγασάκης, η Κατσέλη και ο Άντρος στα οδοφράγματα (όχι της Λήδρας, της Βαρκελώνης)

Ο Γιάννης Δραγασάκης, υπό τους ήχους του "a las barricadas" συζητούσε με τον γ.γ. του ΑΚΕΛ, ενώ μετά είχε σύντομη συνομιλία με τη Λούκα Κατσέλη.

Χτύπημα που φωτίζει τρίτο: Έλα να αφήσουμε τα αριστερόμετρα τώρα, όλοι ξέρουν πόσο ριζοσπάστες είμαστε

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος που υποστήριξε την πρόταση της πλειοψηφίας ξεκαθάρισε ότι «δεν μας κάνει αριστερούς το ποσοστό του χρέους που θα διαγραφεί» και υποστήριξε ότι η λύση δεν βρίσκεται σε μονομερείς ενέργειες αλλά σε αλλαγή του οικονομικού μοντέλου και της φορολογικής κλίμακας.

Ήταν ή όχι ριζοσπαστική η ανάλυση που κάναμε ότι η κρίση είναι μια καπιταλιστική συστημική κρίση και δεν υιοθετήσαμε τον κυρίαρχο λόγο τού 'όλοι μαζί τα φάγαμε' και το ότι είπαμε πως χρειάζονται υπερεθνικές λύσεις;
Του ιδίου, Αυγή
Το τελειωτικό χτύπημα: Ο Δημήτρης Σεβαστάκης για το συνέδριο

ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ και ΚΚΕ

Το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μια απόπειρα ποιοτικοποίησης των κατ' αρχήν ποσοτικών χαρακτηριστικών που τον συνέθεσαν ταχύτατα και ορμητικά. Η πολιτική πύκνωση είναι το ένα σκέλος του μεγάλου διαβήματος που επιχειρεί. Εν τούτοις, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να επιχειρήσει πιο συγκροτημένα και την αμφίπλευρη διεύρυνση, συγχρόνως με την εμβάθυνση που αποπειράται. Όχι μόνο για να βγει από το «μπουκάλι» του 27% (το οποίο, αν αποκτήσει ποιοτικά χαρακτηριστικά είναι ένα καταπληκτικό και ηγεμονικό ποσοστό - πιθανόν, βέβαια, όχι αρκετό για τους μέλλοντες κρατικούς παράγοντες). Αλλά γιατί ο ιστορικός ρόλος, η πολιτική αντοχή και η αποτελεσματικότητα πληρούνται μόνο αν βρεθούν οι εσωτερικές συνδέσεις με τις δύο μεγάλες (και σε κρίση ευρισκόμενες) αριστερές παραδόσεις: την ηθική και ριζοσπαστική σοσιαλδημοκρατία και την κομμουνιστογενή ζώνη.Το ευρύ αυτό πεδίο δημιουργεί μια νέα μεγάλη πολιτική ενδοχώρα, απαραίτητη για τις συνθήκες πολέμου στις οποίες θα δράσει η Αριστερά. Ναι, και οι δύο πλευρές της αριστερής αφήγησης έχουν βαθύ πρόβλημα προσανατολισμού και τεκμηρίωσης άρα είναι δυνατή μια συνεργατική απόπειρα.

Μια Αριστερά που αναπτύσσεται «φυσιολογικά», από τις παρυφές της αποδομούμενης (μαζί με το αστικό κράτος, τους θεσμούς και τις πρόνοιές του) σοσιαλδημοκρατίας μέχρι την κομμουνιστογενή παράδοση, θεωρείται ανοησία στον τόπο μας. Είναι σίγουρο ότι για όλους του ενοίκους του αριστερού διαβήματος η υπόθεση του ενιαίου Συνασπισμού του '90 έχει κάτι το τραυματικό. Εκεί η μεγάλη σύνθεση έγινε δυνατή και λόγω της ολικής ανασφάλειας από την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης. Έτσι, σήμερα, πολλοί απ' τους ενοίκους του αριστερού οίκου θέτουν ως προϋπόθεση της δικής τους ταυτότητας την έκλειψη του άλλου ή μια αόριστη σούπα για να χωράει τους πάντες και να μην ενοχλεί κανέναν. Κάτι τέτοιο μοιάζει ξεπερασμένο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκ των πραγμάτων φαίνεται ότι υλοποιεί μια σύνθεση που αγγίζει τα όρια του εξωπραγματικού. Οι περισσότερες αριστερές παραδόσεις συγκατοικούν στο εσωτερικό του και γενικώς πειθαρχούν. Κάποιοι (έστω) με την προσδοκία της εξουσίας, κάποιοι που συσπειρώνονται από ανασφάλεια, κάποιοι από αδιευθέτητη οργή, κάποιοι γιατί ήδη ήταν μέσα κ.λπ. φτιάχνεται κουτσά - στραβά μια σύνθεση, μια υποτυπώδης και σχετικά ελπιδοφόρα συνάρτηση. Γιατί τότε να τεθεί ως αίτημα η διεύρυνση, κάτι που μοιάζει ιδρυτικά αδύναμο; Και μάλιστα με πολλά παράγωγα, δευτερογενή προβλήματα (όπως τις αμοιβαίες συγκρούσεις και τις ζήλιες);

Η ίδια η δομή της αμφίπλευρης διεύρυνσης ανασυγκροτεί τον ΣΥΡΙΖΑ ως ένα είδος πατρικού σχήματος στον χώρο της Αριστεράς, ως ένα είδος ενεργού κελύφους που θα χωρέσει τους κομμουνιστές, τους αριστεριστές, τους ριζοσπάστες, τους τέως ΠΑΣΟΚους, τους σοσιαλδημοκράτες σε ένα νέο ιστορικό ενέργημα. Ε αυτό το συγκεφαλαιωτικό, γενετικό σχήμα πρέπει να υπάρξει. Γιατί εάν η διεύρυνση νοηθεί ως «συγκόλληση» με το ΚΚΕ και τη ΔΗΜ.ΑΡ. (ή απλή, επιθετική απορρόφηση), τότε δεν θα έχει ενεργά πολιτικά στοιχεία, δεν θα ευρύνει τα θεωρησιακά χαρακτηριστικά της νέας Αριστεράς, αλλά θα αναπαράγει τις δυσανεξίες της εκβιασμένης συνύπαρξης και των αέναων διαπραγματεύσεων. Ειδικά όσο τα εσωτερικά των κομμάτων εξακολουθούν να έχουν την αυτοαναφορικότητα και την αυτοσυντήρηση που διαπιστώνει το στοιχειωδώς ανεξίθρησκο μάτι.

Το ΚΚΕ, άλλωστε, αποκλείεται να δεχτεί - αφού η διακριτή και μοναχική του οντότητα είναι η ίδια η επιτομή της ρητορικής του. Και παρ' όλο που στο υπόστρωμα της ανάλυσής του (η οποία έχει επιβεβαιωθεί σε αρκετά σημεία) για τον δομικό χαρακτήρα της συστημικής κρίσης συναντάει πολλές από τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, εν τούτοις ένας πολιτικός αριστοκρατισμός και η κουλτούρα της avant- garde, που κουβαλάει ως ιστορικό κληροδότημα, δεν του επιτρέπει, αυτή τουλάχιστον την περίοδο, να συνομιλήσει.

Η ΔΗΜ.ΑΡ., επίσης, αντιμετωπίζει σοβαρό στρατηγικό πρόβλημα. Ούτως ή άλλως απομακρύνθηκαν οι συντηρητικοί πολίτες που στεγάζονταν παροδικά στην πιο σικ εκδοχή του συστήματος (όπως θεωρούσαν την κυβερνητική ΔΗΜ.ΑΡ.), οι διαρροές προς τον ΣΥΡΙΖΑ έχουν ολοκληρωθεί, ο «μεταρρυθμιστικός» πόλος και ο πόλος του «υψηλού κρατισμού» (τα στελέχη δηλαδή που έχουν άμεση εμπλοκή με το κράτος και τις δομές εξουσίας και που πρέπει πάση θυσία να στεγάζονται σε κυβερνητική ομάδα) επίσης απομακρύνονται προς το ΠΑΣΟΚ, άρα μένει το ψαχνό της παράδοσης της «ΕΑΡ» ως συνεργατικό επίδικο. Αυτό το υψηλού ιδεολογικού επιπέδου σώμα μπορεί να αυταδρανοποιηθεί παρά να ενσωματωθεί άτσαλα. Η συγκολλητική, λοιπόν, διαδικασία ως μορφή της αμφίπλευρης διεύθυνσης δεν είναι παραγωγική.

«Οι νόμοι της οικονομίας είναι σαν τους νόμους της μηχανικής. Το ίδιο σύνολο νόμων λειτουργεί παντού». Η ψευδαίσθηση μιας καθολικής τάξης, όπως αυτή του οικονομολόγου της Παγκόσμιας Τράπεζας, Λόρενς Σάμερς, φαίνεται ότι εκφράζει και συμπυκνώνει αυτό που ήδη συμβαίνει: ο ολικός πόλεμος, οι όροι ισχύος, δεν επιτρέπουν καμία ρύθμιση με όρους ανοχής και δικαίου. Η ηθική σοσιαλδημοκρατία λοιπόν δεν υφίσταται. Είναι σίγουρο ότι ακριβώς επειδή ιδιωτικοποιείται και «πολεμικοποιείται» ραγδαία, κάθε πεδίο κοινωνικής παροχής, κράτους δικαίου, συνεκτίμησης των συλλογικών επιθυμιών κ.λπ. δεν φαίνεται να υπάρχουν περιθώρια ανασύνθεσης μιας ηθικής σοσιαλδημοκρατίας εκτός κι αν αυτή ταχύτατα φιλελευθεροποιηθεί (όπως συμβαίνει με το ΠΑΣΟΚ) ή ριζοσπαστικοποιηθεί, όπως συμβαίνει με τις διάφορες πασοκογενείς ομάδες και ένα μέρος του κόσμου τους που ρέουν στον ΣΥΡΙΖΑ.

Εδώ θα τοποθετούσα ένα τριπλό στρατηγικό πρόβλημα: της ΔΗΜ.ΑΡ. (που συντάσσεται πάνω στην παράδοσή της εξελληνισμένης σοσιαλδημοκρατίας), του ΚΚΕ (που συγκροτείται σε ανταγωνιστική αναφορά προς την σοσιαλδημοκρατία, αλλά στο θεσμικό πεδίο που αυτή καθόρισε), αλλά, νομίζω, σε μικρότερο βαθμό και του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ (που έχει ενσωματώσει ένα τμήμα της αλλά και πολλά στοιχεία της εκφώνησής της και της αξιωματικής της). Η κρίση της κυβέρνησης που απομάκρυνε την ΔΗΜ.ΑΡ., που συγγράφει το "success story", κ.λπ., δεν ήταν κρίση συμπεριφορών, πρωτοκόλλου ή συμβεβλημένων ορίων. Η κρίση είναι πολιτικού, συγκροτησιακού χαρακτήρα, αφού ιδιωτικοποιούμενο το κράτος, ως μηχανισμός διανομής πλούτου, συμπιέζεται και γίνεται πιο αδύναμο, συγκεντρωτικό και λιγότερο διανεμητικό. Δεν έχει δηλαδή τα περιθώρια διασποράς κεφαλαίου, αγοράς πολιτικού χρόνου και κοινού. Δεν έχει τις πολυτέλειες της αναπαραγωγής του. Αυτό το άγονο πολιτικό υπόστρωμα καθιστά πολύ δύσκολο το εγχείρημα της πολλαπλής διεύρυνσης της Αριστεράς (αφού διαλύει τις ιδεολογικές προϋποθέσεις της), αλλά και της κυβερνητικής δυνατότητας (αφού εξαφανίζει τους πόρους). Εκτός κι αν κάποιοι πιστεύουν ότι η εύνοια της στιγμής θα τα κάνει όλα μόνη της.
* Ο Δημήτρης Α. Σεβαστάκης είναι ζωγράφος, αν. καθηγητής ΕΜΠ

25 σχόλια:

  1. Βάλτε φτηνό, λαϊκό εισιτήριο και κάντε το περιοδεία σε όλη την Ελλάδα να γελάσει ο κάθε πικραμένος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. http://www.youtube.com/watch?v=op3w3wMqdwg

    Ρίχτα Γιάννη! Πάει έκλεισε για μένα. Θα καταταγώ στο τάγμα Δραγασάκη. Τέλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανδρέα, όχι ημίμετρα. Εγώ καίω ό,τι έχω και δεν έχω σε κομμουνιστικό (Μαρξ, Έγγελς, Λένιν, Στάλιν, Σεβαστάκη, Τσίπρα, Τατσόπουλο, Σώτη, Δούρου, Γαβριηλίδη) και πάω να καλογερέψω. Στο Όρος, σε σκήτη.

      Είναι λάθος να νομίζουμε ότι τους ενδιαφέρει τι θα καταλάβουν όσοι έχουν υπομονή και χρόνο για να ασχοληθούν με ό,τι λένε και γράφουν. Έχουν επενδύσει στην αγωνία για το αύριο, στην απόγνωση, στην αμάθεια, στις φρεναπάτες που αυτά γεννούν και πάνω απ' όλα στην ανάγκη να τους προβάλλουν ως "εναλλακτική πολιτική λύση". Αλλά αυτή η ανάγκη είναι μεγαλύτερη για το πολιτικό σύστημα, τα ΜΜΕ και τα μονοπώλια ή για τους ίδιους; Θα δούμε - και νομίζω σύντομα.

      gdmn1973

      Διαγραφή
    2. Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα, πιάσε τώρα μια κορδέλα, φάε και μια μορταδέλα, ΣΥΡΙΖΑ έλα, κορφή κανέλα.

      Διαγραφή
    3. Το συνέδριο ήθελε ένα τέλος αλα "Οι ιππότες της ελεεινής τραπέζης": Βγαίνουν από την αίθουσα Τάε Κβο Ντο και περιμένουν απέξω οι κύριοι με τα άσπρα και τις κλούβες να τους πάνε σε ένα ήσυχο και γαλήνιο μέρος...

      Διαγραφή
  3. Μαθένουμαι κε ναίας λέξυς κε αικφράσης: ΠΧΙΟΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΙΑΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ, ΕΝΕΡΓΟ ΚΕΛΥΦΟΣ, ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΟΙΚΟΣ (Θου Κύριε...), ΑΔΙΕΥΘΕΤΗΤΗ ΟΡΓΗ

    Ζογράφησαι ο ζογράφως!

    gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. http://www.amna.gr/articleview.php?id=36774

    Αυτό με προβλημάτισε όμως. Καλό το a las barricadas αλλά αν έχεις επικεφαλής τον Μανώλη αλλάζει. Θα σκεφτώ και το τάγμα Γλέζου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αφήστε ρε τα σάπια. Εδώ να σας δω τι ψάρια πιάνετε!

    "Η ίδια η δομή της αμφίπλευρης διεύρυνσης ανασυγκροτεί τον ΣΥΡΙΖΑ ως ένα είδος πατρικού σχήματος στον χώρο της Αριστεράς, ως ένα είδος ενεργού κελύφους που θα χωρέσει τους κομμουνιστές, τους αριστεριστές, τους ριζοσπάστες, τους τέως ΠΑΣΟΚους, τους σοσιαλδημοκράτες σε ένα νέο ιστορικό ενέργημα."

    Ο ΣΥΡΙΖΑ ως πατρικό σχήμα κύριοι. Πατήρ ο Αλέξης, ξεκάθαρο. Το ΚΚΕ τι είναι μέσα στο "πατρικό σχήμα" του ΣΥΡΙΖΑ;

    α) το Άγιο Πνεύμα
    β) Ο υιός του Αλέξη
    γ) συγκάτοικος του ΠΑΣΟΚ στο πατρικό σχήμα
    δ) δε γαμιόμαστε να ασπρίσουμε λέω εγώ

    Αναμένω απαντήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ε) Η φιλαρμονική που θα σαλπίζει το a las barricadas.

      Διαγραφή
    2. Μήπως εννοούσε "παστρικό" σχήμα ο άνθρωπος και έγινε τυπογραφικό;

      Διαγραφή
    3. ενεργού κελύφους,
      [1] GORE-TEX® Active Shell Laminates: presented by Adidas
      http://www.youtube.com/watch?v=ys-fvjxp4sg&list=PLD31F80541970F4B2&index=4
      [2] Κέλυφος bash, korn, windows κ.λπ.
      βλ για παράδειγμα:
      http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%AD%CE%BB%CF%85%CF%86%CE%BF%CF%82_bash

      «Όταν χρησιμοποιείται σαν διαδραστικό κέλυφος εντολών, το πλήκτρο TAB, προκαλεί την αυτόματη συμπλήρωση γραμμής εντολών με βάση μισά ονόματα προγραμμάτων, αρχείων ή μεταβλητών, τα οποία έχει πληκτρολογήσει ο χρήστης.»

      TAB e or not TAB e

      The typeriter is crating
      A revlootion in peotry
      Pishing back the frontears
      And apening up fresh feels
      Unherd of by Done or Bleak

      Mine is a Swetish Maid
      Called FACIT
      Others are OLIMPYA or ARUSTOCART
      RAMINTONG or LOLITEVVI

      TAB e or not TAB e
      i.e. the ?
      Tygirl tygirl burning bride
      Y, this is L
      Nor-my-outfit
      Anywan can od it
      U 2 can b a
      Tepot

      C! *** stares and /// strips
      Cloaca nd — †
      Farty-far keys to sucksess!
      A banus of+% for all futre peots!!
      LSD & $$$

      The trypewiter is cretin
      A revultion in peotry
      " " All nem r = " "
      O how the £ away
      @ UNDERWORDS and ALLIWETTIS
      Without a.

      FACIT cry I !!!

      (D.J.Enright, The Typewriter Revolution)

      Διαγραφή
    4. Κατά κει τείνω κι εγώ, λαμβάνοντας υπόψιν την απέχθεια των Αριστερών για τον πατερούλη και σε συνδυασμό με αυτό που θέλει να περιγράψει με πολλές λέξεις:
      "...ανασυγκροτεί τον ΣΥΡΙΖΑ ως ένα είδος παστρικού σχήματος στον χώρο της Αριστεράς ως ένα είδος ενεργού κελύφους που θα χωρέσει τους κομμουνιστές, τους αριστεριστές, τους ριζοσπάστες, τους τέως ΠΑΣΟΚους, τους σοσιαλδημοκράτες σε ένα νέο ιστορικό ενέργημα"

      Διαγραφή
  6. Θεωρησιακά διαβάζω... Ποσοτικές αλλαγές που προυπϋπάρχουν μιας νέας πχιότητας διαβάζω... Πρόκειται ξεκάθαρα περί κομμουνιστού.

    Άκου Σέβα (μην το παίρνεις πάνω σου, καμία επαφή με τον Ουκρανό, δεμ το έχεις το τόπι). Η ποσοτική συγκεντρωσησηση που έγινε εδώ είναι αυτή μικροαστών, αμόρφωτων, πρώην πασόκων, λαϊκιστών, χαμένων στην ανεργία και ημιαπασχόληση πτυχιούχων, μαστεραίων, δοκτοραίων κλπ., κι όλης της λέρας ψευτοκομμάτων...πρακτόρων μάλλον. Οπότε η πχιότητα που κάνατε είναι ένα κόμμα. Κόμμα....κόμμα λέω....που εκφράζει (αν μπορεί όπως λες) μικροαστικά συμφέροντα, κόμμα λαϊκισμού, ψευτιάς και ανίκανο να εκφράσει πολιτικά ή σκεψησιακά λέγω τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.

    Μάθε μπάλα κι άστυ ναι, κι αν πεινάσεις 3,14 αστοι ναι.

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να τοποθετηθείς επί του πατρικού σχήματος, σύντροφε, να αφήσεις τις ευκολίες. Αυτό το πατρικό σχήμα που αγγίζει τα όρια του εξωπραγματικού πρέπει να γειωθεί μέσα στους λαϊκουσε αγώνεσε, πρέπει να αγκιστρωθεί στο υψηλού ιδεολογικού επιπέδου σώμα της ΔΗΜΑΡ και στον πολιτικό αριστοκρατισμό του αβανγκαρντίστικου ΚΚΕ για να διαπεράσει την κομμουνιστογενή ζώνη και τη σικ εκδοχή του συστήματος ώστε να φτάσει στην ηθική σοσιαλδημοκρατία.

      Δεν είναι παίξε-γέλασε εδώ τα πράματα, υπάρχει επίδικο που λένε οι μορφωμένοι αριστεροί.

      Διαγραφή
    2. Περί αγκαβαδισμού του ΚΚΕ, που πέφτει μέσα συχνά πυκνά, χρησιμοποιώντας εκείνο το αλησμόνητο εργαλείο σκέψης και επιγνωσιακής συμμετρικότητας, που άφησε παρακαταθήκη μια μοναδική λυχνία διαφωτισμού της Ευρώπης, με το όνομα Καρλ Μαρξ...

      Με προβληματίζει η συμμετοχησιακή ΠΑΜΕΐτικη στάση, που δε χαρακτηρίζει το ΣΥΡΙΖΑ, πολύ περισσότερο όσο αυτή δεν πρόκειται να χαρακτηρίσει το ΣΥΡΙΖΑ όταν βρεθεί στην κυβέρνηση, αλλά θα συνεχίσει να εκφράζεται από το ΠΑΜΕ.

      (όλο μαζί, με πονάει το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ, σύντροφε)

      τσαφ

      Διαγραφή
    3. Ευκλείδιος Γρανάζης:

      http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=ju2X9ASk-nA

      Εκδιδόμενοι και Εκδιδόμενες, Αγράμματοι και Ασύντακτες, Εξωνημένες και Μη ...

      Ήμαστε ή δεν ήμαστε ριζοσπάστες όταν είπαμε ότι θα αντιμετωπίσουμε την απαξίωση της πoλιτικής φτιάχοντας μια αριστερά που όχι μόνο λέει άλλα πράγματα αλλά και που κάνει άλλα πράγματα;

      Η καμπάνια για μας δεν είναι το κόμμα πρωτοπορία αλλά το κόμμα που βοηθάει τα ίδια τα αντικείμενα να αλλάξουν τη ροή της ιστορίας. [Latour]

      [Ποιο το δεύτερο κύμα ριζοσπαστικοποίησης;]

      1. Θα φτιάξουμε μια αριστερά που το σύνολο είναι παραπάνω από το άθροισμα των επιμέρους μερών, δεν θα επιστρέψουμε στον κυβερνητισμό. [Cantor: «υπάρχουν πάντοτε απείρως περισσότερα υποσύνολα από ό,τι στοιχεία»].

      2. Τέρμα η Ανάθεση: Τέρμα τα τρία ουφ, ουφ, ουφ.

      Διαγραφή
  7. πάντως είναι γεγονός ότι κάθε φορά που ανοίγουν το στόμα τους "ζωγραφίζουν" οι μπαγάσες...ποτέ δεν προλαβαίνεις να βαρεθείς μαζί τους...ούτε καν να ησυχάσεις και να γελάσεις με την προηγούμενη μαλακία δεν προλαβαίνεις και ξεφουρνίζουν νέες "ποιητικοποιημένες"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. " Να κάνουμε ό,τι δεν ολοκλήρωσαν ΕΑΜ και ΕΔΑ "
    είπε ο χρόνια Πασοκος βουλευτής που ψήφισε το πρώτο μνημόνιο.Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλά τα λέει ο Τσακαλώτος. Τι αριστερά και χαζομάρες. Πέπε Γκριλο και καπιταλισμός(χωρίς 23% ΦΠΑ στο σουβλάκι).Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Το αριστερόμετρο το εισήγαγε το Λαϊκο στώμα ΣΤΟ BLOG του
    ( http://filolaiko.blogspot.gr/2011/02/1.html ).Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Για το κείμενο του κ.Σεβαστάκη
    "αμφίπλευρης διεύρυνσης"

    Όρος που εισήγαγε το ΠΑΣΟΚ όταν έβαλε στο ψηφοδέλτιο του 2004 τον Ανδριανόπουλο και τον Μάνο.Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντάξει, αλλά μπορεί να σημαίνει κι άλλα πράγματα. Μην επεκταθώ τώρα...

      gdmn1973

      Διαγραφή
    2. 5/7/2013
      ( http://rizospastis.gr/columnPage.do?publDate=5/7/2013&id=14668&columnId=161 )

      (..) Οι απαραίτητες συναινέσεις...

      «Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι» λέει ο λαός και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σιγά σιγά προετοιμάζει το έδαφος των «απαραίτητων συναινέσεων» για την άσκηση της αστικής διαχείρισης.

      Χτες, ο βουλευτής του Π. Τατσόπουλος δήλωσε στο ρ/σ «Βήμα» ότι «για μένα δε θα ήταν ταμπού των ταμπού να συνεργαστώ με ένα κομμάτι πατριωτών της ΝΔ, δε θα ήταν ταμπού να συνεργαστώ με ένα κομμάτι της σοσιαλδημοκρατίας που εκφράζεται μέσα απ' το ΠΑΣΟΚ»...

      Για να καταλαβαινόμαστε, αναφέρεται σε τμήμα των κομμάτων που οδήγησαν το λαό στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και που ενδεχομένως αύριο στο πλαίσιο των αντιθέσεων στο εσωτερικό της αστικής τάξης που αντανακλώνται στα κόμματά της και στο υπό αναμόρφωση πολιτικό σκηνικό, μείνουν ανέστια...

      Εξάλλου, στην πατριωτική δεξιά ομνύει και ο Αλ. Τσίπρας, αν και ο Π. Τατσόπουλος πιο καθαρά υποδεικνύει στο στελεχικό δυναμικό της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

      Την ίδια ώρα ο Π. Σκουρλέτης («ΣΚΑΪ») ερωτάται πώς θα προωθήσουν τις αλλαγές που προτείνουν στο πολιτικό σύστημα αφού απαιτείται συνταγματική αναθεώρηση που με τη σειρά της απαιτεί τουλάχιστον 200 ψήφους στη Βουλή που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να διαθέτει ακόμα κι αν έρθει πρώτο κόμμα. Και απαντά: «Οπως προβλέπεται. Δεν πάμε να υπερβούμε τα προβλεπόμενα. Αυτό βέβαια σημαίνει ευρύτερες συναινέσεις».

      Αναμενόμενο, ούτως ή άλλως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη προσφέρει στέγη σε ένα διόλου ευκαταφρόνητο τμήμα του στελεχικού δυναμικού του ΠΑΣΟΚ που αναζήτησε αλλού την τύχη του. Αντιλαμβάνεται ότι για να κυβερνήσει πρέπει να στεγάσει κι άλλους, να τείνει χείρα φιλίας σε πολλούς. Κι εδώ υπάρχουν πολλοί διαθέσιμοι, άλλωστε ταμπέλα μόνο θα αλλάξουν και όχι περιεχόμενο. Αυτό που κάνουν ως σήμερα θα συνεχίσουν να κάνουν, να εκπροσωπούν και να εκφράζουν την αστική τάξη και τα συμφέροντά της κόντρα στα συμφέροντα του λαού. (..)Ιlief

      Διαγραφή
  12. Ζωγράφος και Καθηγητής στο ΕΜΠ. Έτσι εξηγούνται η ορολογία και η "ανάλυσή" του "κ.Καθηγητή"
    Άμα αλλάξει το ΚΚΕ "την κουλτούρα avant- garde ", λέμε ίσως και να αλλάξει και πολιτική στάση. Τι τάξεις και ταξικά συμφέροντα;
    Τι τον ψεκάζουνε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή