Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Η πιο αριστερή αριστερά του άξονα της κεντροαριστεράς προς αριστεράς μέσα και ενάντια στην ΕΕ και άλλες ιστορίες για αρκούδες

-Τζον, αγάπη μου, πονάει το μυαλό μου! Και είπες ότι είναι δεινός ρήτορας ο Δημοσθένης!
-Άλλον Δημοσθένη σου είπα να διαβάσεις μωρή!

Στην Ελλάδα, με την οποία ξεκίνησε η εποχή των εξεγέρσεων τον Δεκέμβρη του 2008, τη συμμαχία αυτή έχει επωμιστεί η πιο αριστερή Αριστερά από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, καταφέρνοντας να εκπροσωπεί πλέον προνομιακά (ασφαλώς όχι καθολικά, και οπωσδήποτε όχι οριστικά) αυτούς που έχουν όλους τους λόγους του κόσμου να θέλουν μια “ουσιαστική πολιτική αλλαγή” ― καταφέρνοντας δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ να κυριαρχεί σήμερα στον άξονα “Κεντροαριστερά-Αριστερά”, και κάπως έτσι να προβάλει ως η εναλλακτική λύση που λείπει στην Αίγυπτο ή στην Τουρκία.
[...]
Με δεδομένη την πεποίθηση μεγάλων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας, ότι για την καταστροφή που βιώνουμε σήμερα υπεύθυνη είναι πρωτίστως η Ευρώπη, ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται να εξηγήσει: Πρώτον, ότι μια κυβέρνηση της Αριστεράς δεν θα κοιτάξει γενικώς πώς να τα βρει μ΄ αυτή την Ευρώπη, αλλά πώς θα συγκρουστεί μαζί της για να εφαρμόσει το κυβερνητικό της πρόγραμμα. Δεύτερον, ότι για να έρθει η στιγμή αυτής της σύγκρουσης, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να νικήσει γενικώς “την Ευρώπη”, αλλά ειδικώς την ελληνική κυβέρνηση του Μνημονίου. Τρίτον, ότι ακριβώς επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ το εννοεί ότι θέλει να συγκρουστεί μ΄ αυτή την Ευρώπη, επιδιώκει συμμαχίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Σήμερα, αυτό σημαίνει μέσα και ενάντια: είναι φάρσα να συζητάς για τους πόρους της παραγωγικής ανασυγκρότησης, για μια άλλη μεταναστευτική πολιτική, για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και για τόσα άλλα, και να πιστεύεις στα σοβαρά ότι αυτά τα μπορεί μόνο του ένα γαλατικό χωριό, όσο ηρωισμό κι αν κουβαλάει στο DNA του.
Δ. Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος, Red Notebook

20 σχόλια:

  1. Η πιο αριστερή Αριστερά; Όπως λέμε "το λευκότερο λευκό"; Η εναλλακτική λύση που λείπει στην Αίγυπτο ή στην Τουρκία; Μέσα και ενάντια; Γαλατικό χωριό;

    Πάνε καλά;

    gdmn1973

    ΥΓ: Αυτό δεν είναι κοαν... Αυτό το διαβάζεις, γίνεσαι χριστιανός και κλείνεσαι σε μοναστήρι. Ή σε τρελάδικο, αν έχεις αδύνατα νεύρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Prosar ο αφρότερος αφρός!

    Ernest Everhard.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ομολογώ, γιατρέ μου, πως κάθισα και το διάβασα όλο...

    Πέντε σκέψεις για το ΣΥΡΙΖΑ

    Ούτε μία, ούτε δύο! Πέντε, όσα και τα δάχτυλα.

    Δεν είναι η Αυγή ή η Εποχή, αλλά η Φωνή του Κράτους, το Βήμα, που στο τελευταίο φύλλο του κάνει κεντρικό θέμα την “Εποχή των Εξεγέρσεων”. Ζητά μια εκτίμηση από τον Φράνσις Φουκουγιάμα ―δεν κόβονται οι κακές συνήθειες―, κι αυτός ο τελευταίος, μιλώντας για τις εξεγέρσεις στην Τουρκία, την Αίγυπτο και τη Βραζιλία, μας εκπλήσσει ευχάριστα και μια φορά: “Αν δεν μπορέσουν να συμμαχήσουν με την εργατική τάξη και τα πιο φτωχά στρώματα του πληθυσμού”, λέει, “τα κινήματα της μεσαίας τάξης σπάνια παράγουν ουσιαστική πολιτική αλλαγή”. Η υποχώρηση και η ήττα τους, θα συμπληρώναμε, όπως και η ήττα όλων των πληβειακών κινημάτων, συνοδεύονται από τη βίαιη παλινόρθωση της πίστης ότι δεν αλλάζει τίποτα. Κάθε εξέγερση των από κάτω που δεν μπορεί να κερδίσει, έτσι, γίνεται προοίμιο μιας εξέγερσης των από πάνω που πρέπει πάση θυσία να μην ηττηθούν.

    Ε, άμα το γράφει το Βήμα κι αν ο Φράνσις Φουκουγιάμα (δεν κόβεται η κακιά συνήθεια που μας δέρνει) μας εκπλήσσει ευχάριστα, κάτι μεγάλο θα συμβεί!

    Αυτό το προνόμιο που έχουμε στην Ελλάδα δεν θα κρατήσει για πάντα. Με αυτή την έννοια, το σχέδιο “κυβέρνηση της Αριστεράς” δεν μπορεί να μετατεθεί δι΄ ευθετότερο χρόνο, για όταν ο συσχετισμός στην Ευρώπη θα είναι ευνοϊκότερος, ο “λαϊκός παράγοντας” στην Ελλάδα ωριμότερος, το δε ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα έχουν καταλάβει ότι η αποφυγή της ενσωμάτωσης είναι διακύβευμα - όχι προαπαιτούμενο.

    Ακούει η ΚΕ και το ΠΓ; Πότε θα καταλάβουν ότι η αποφυγή της ενσωμάτωσης δεν προαπαιτείται για το σχέδιο “κυβέρνηση της Αριστεράς”; Είναι διακύβευμα, μπουμπούνες! Μονά χάνουμε, ζυγά κερδίζουν!

    Στην εποχή των εξεγέρσεων που ζητούν “πραγματική δημοκρατία”, η ριζοσπαστική Αριστερά χρειάζεται να προτείνει μια νέα επινόηση της δημοκρατίας: η υφιστάμενη δημοκρατία μοιάζει όλο και λιγότερο υπερασπίσιμη. Για να πείθει για την ειλικρίνειά της, αυτή η νέα σύλληψη θα πρέπει να ξεκινά από την οργάνωση και τη λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ, να αντανακλάται στις σχέσεις του με τα κινήματα, ώστε να φτάσει τελικά στη δύσκολη σχέση κόμματος, κινήματος και κυβέρνησης της Αριστεράς.

    Ε και; Ας επινοήσουμε μία που μοιάζει περισσότερο υπερασπίσιμη και πείθει για την ειλικρίνειά της! Δεν είναι δύσκολο, μοντέλο έχουμε: Την οργάνωση και λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ! Democracy for export!!!

    gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Οι προτάσεις συνεχίζονται με βαρβαρότητα:

    Στη συγκυρία αυτή, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ δεν ξεκινάει από το μηδέν. Με αυτή την έννοια, χρειάζεται να ενισχύσει την ταυτότητα που σφυρηλατούμε ήδη από τα χρόνια του “Χώρου Διαλόγου” και της “Διεθνούς Δράσης” και να αναβαθμίσει πρακτικές που ήδη συναντά κάνεις στις γραμμές ή στην περιφέρειά του. Οι άνθρωποί του, για παράδειγμα, στηρίζουν το εμπόριο “Χωρίς Μεσάζοντες”. Χρειάζονται όμως δυνάμεις και “κεντρική γραμμή”, ώστε αυτό που σήμερα είναι “παράδειγμα”, αύριο να αποτελέσει κυβερνητική πολιτική: το μεσοδιάστημα περιλαμβάνει τη δημιουργία μόνιμων δομών, συνεταιρισμών παραγωγών-καταναλωτών, έλεγχο των προϊόντων και των τιμών, εξασφάλιση της χρηματοδότησης. Πρέπει μήπως οι οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ να μεταμφιεστούν οι ίδιες σε συνεταιρισμούς; Για κανένα λόγο. Χρειάζεται, όμως, να περάσουν από το στάδιο του “απλώς συμβολικού” στον πραγματικό σχεδιασμό.

    Όχι όμως και να μεταμφιεστούν οι ίδιες οι οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε συνεταιρισμούς! Τώρα ησύχασα...

    ...όσες και όσοι θεωρούν τριτεύοντα και “απλώς φιλανθρωπικά” τα δίκτυα αλληλεγγύης, όσοι θεωρούν ότι αρκεί η αυτοδιαχείριση σήμερα της ΒΙΟΜΕ δεν είναι τίποτα μπροστά στην αυριανή εθνικοποίησή τους, απλώς δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό που σήμερα είναι “παράδειγμα”, αύριο θα είναι μια μορφή δυαδικής εξουσίας. Διακατέχονται, έτσι, από το σύνδρομο του παράφορου εραστή, για τον οποίο τίποτα απ΄ ό,τι γίνεται σήμερα δεν μπορεί να συγκριθεί με το ιδανικό αύριο που έχει συλλάβει -με αποτέλεσμα να παρακολουθεί τη σχέση διαρκώς από μια θέση εκτός.

    Όποιος δεν καταλαβαίνει τη δυαδική εξουσία διακατέχεται από το σύνδρομο του παράφορου εραστή και παρακολουθεί τη σχέση διαρκώς από μια θέση εκτός, ενώ οι θεωρητικοί του ΣΥΡΙΖΑ, πλάκα-πλάκα, τον αποκαλούν...

    gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μέσα και ενάντια. Εντός εκτός και επί τα αυτά. Ε, και τόσα άλλα..., πού να σου εξηγώ...
    Όμως, πάλι... Άμα νικήσει τον Σαμαρά, παίζουμε στην έδρα τους; Και καλά, αυτός θέλει να παίξει. Οι άλλοι επιδιώκουν τη σύγκρουση; Και έστω ότι την επιδιώκουν. Πώς θα συγκρουστεί μαζί τους; Κι αν συγκρουστεί πώς θα παίξει; Αριστερό χαφ; Ή αριστερότερο; Μη συνεχίσω τώρα την ανάλυση. Ό,τι καταλαβαίνει ο καθένας. Μεγάλα παιδιά είμαστε. Άντε, νυχτιάτικα...


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αφού δεν παίζουμε να κερδίσουμε γενικώς την Ευρώπη αλλά ειδικώς την ελληνική κυβέρνηση του Μνημονίου. Το οποίο επεβλήθη από την Τρόικα. Που είναι μέσα στην Ευρώπη αλλά ενάντια στην Ευρώπη, οπότε κι εμείς θα παίξουμε μέσα στην Ευρώπη και ενάντια στην Ευρώπη να δούμε ποιος είναι πιο μάγκας και ποιος τελικά θα νικήσει. Εγώ λέω θα νικήσει στο τέλος η Ευρώπη. Και μετά να δούμε τι θα λέει η Ευρώπη όταν χάσει. Η Ελλάδα. Του Σαμαρά. Που μας ξεπούλησε στην Ευρώπη, αλλά όχι την Ευρώπη αυτή, την Ευρώπη την άλλη. Που θα χάσει, γιατί εμείς θα είμαστε μέσα. Και τα βλέπουμε. Τα ρέστα μας. Φουλ του ρήγα. Αισθάνομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Θα ήταν επιπόλαιο να χαρακτηρίζουμε κείμενα σαν αυτό μνημεία κενολογίας. Δεν πρόκειται για ανώδυνες φλυαρίες. Ο βερμπαλισμός είναι απαραίτητος για να ντύσουν με αριστερή περιβολή τη λιγούρα για καρέκλες, να κρύψουν τις απάτες μέσα στα παχιά λόγια, να κλείσουν πονηρά το μάτι στους κουτοπόνηρους και να διαβεβαιώσουν τ' αφεντικά ότι δεν πρόκειται να παλέψουν για καμιά ανατροπή.

    gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η άποψη του gdmn1973 κατά τη γνώμη μου είναι η πιο σωστή αντιμετώπιση. Βάλτε βέβαια και μια γερή δόση ασχετοσύνης, άκρατου υποκειμενισμού( κατά το "λέω ότι προλάβαίνω") και έχετε την πλήρη συνταγή για το νέο παπατζηλίκι. Οπως το πασοκ του 81, θα τα ονομάσουν "νεο-μετa-ανα-επi" μαρξισμό και θα καθαρίσουν με την επιστήμη και την αλήθεια.Στο μεταξύ τα μονοπώλια θα το γλεντάνε.....

      rednready2

      Διαγραφή
  8. Να δείς που θα ρίξουν τον αρχηγό στο καζάνι με το μαγικό φίλτρο και τότε οι ρωμιοί όπου φύγει φύγει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αυτό το μάτι το έρμο πόσο ακόμα να το κλείσουν δηλαδή; Πέρες, Ράιχενμπαχ, ΗΠΑ, Ινστιτούτο Καραμανλή...Όχι τίποτα άλλο, θα τους μείνει τικ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Και την κλιμακτηριακή αλλαγή; Πού τη βάζεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σε κάθε περίπτωση δεν έχουν τονιστεί τα καλύτερα χωρία του άρθρου, για τα οποία προφανώς ο τύπος, όταν τα έγραψε θα τα διάβασε ξανά και ξανά κάργα από περηφάνεια για τη διεισδυτική και βαθιά φιλοσοφίζουσα ματιά του στην πολιτική και στην κοινωνία. Ένας μικρός γίγας.

    "Με μια προκλητικότερη διατύπωση, στα χρόνια της επελαύνουσας καταστροφής, η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να συνοψίζεται στο τρίπτυχο “αντίσταση-αντίσταση-αντίσταση”: αφ΄ ενός γιατί η Αριστερά δεν μπορεί απλώς να παρακολουθεί, έστω αντιστεκόμενη, το σχέδιο της κυριαρχίας (κάπως πρέπει να οργανώνει και το δικό της), αφ΄ ετέρου διότι κανείς, ακόμα και στη συνθήκη ενός πραγματικού πολέμου, δεν μπορεί να βρίσκεται διαρκώς σε εμπόλεμη κατάσταση (η Αριστερά, με άλλα λόγια, δεν είναι το άλλο όνομα ενός ακτιβισμού χωρίς τέλος). "

    Προσέξτε: είσαι σε "συνθήκη ενός πραγματικού πολέμου" αλλά δεν βρίσκεσαι σε "εμπόλεμη κατάσταση". Διαλεκτική σκέψη στρουθοκάμηλου! Και μάλιστα σχιζοειδούς.

    "Δεν πρόκειται για μια άμορφη άμεση δημοκρατία των ατάκτων “ενάντια στους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς” [...] αλλά για το συνδυασμό μορφών άμεσης και έμμεσης δημοκρατίας που ενισχύουν οι μεν τις δε, αμβλύνοντας ταυτόχρονα ιεραρχίες και υποκειμενισμούς. Δεν πρόκειται, τέλος, για την αριστοκρατία των εκλεγμένων και των εσωκομματικών τάσεων, δεν πρόκειται όμως ούτε για μια ελέω λαού μοναρχία."

    Τα ευρήματα "ιεραρχίες vs. υποκειμενισμοί" και το "ελέω λαού μοναρχία" είναι πολλά καντάρια σκέψη. Τρισμέγιστος. Δεν μας δουλεύει. Μας διασκεδάζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε κάθε περίπτωση δεν έχουν τονιστεί τα καλύτερα χωρία του άρθρου...

      Όσον αφορά εμένα, μου ξέφυγαν... Συγγνώμη, αλλά η θεωρητική διάνοια του συγγραφέα μου 'φερε ίλιγγο. Μέχρι που πήρα χάπια για να αντέξω ως το τέλος.

      gdmn1973

      Διαγραφή
  12. Κύριοι νομίζω ότι μετά από αυτό:
    http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7529462
    ότι άλλο και να ξεστομίσει ο οποιοσδήποτε πιο αριστερός της αριστεράς εξ' αριστερών είναι απλή οδοντόκρεμα μπροστά του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και όλο τυχαία αυτό το άρθρο του Μπογιόπουλου η Ίσκρα δε θα το αναρτήσει ποτέ...

      Διαγραφή
    2. Τι γίνεται, ακόμα αποχωρεί ο Πιλάφ; Πολύ μεγάλο κόμμα ρε παιδί μου ο ΣΥΡΙΖΑ, όλο φεύγει και φεύγει κι όλο μέσα είναι. Μεγάλη απόσταση.

      Διαγραφή
    3. Ο Πιλάφ μετακινεί τις γλάστρες τη μία δίπλα στην άλλη...

      Διαγραφή
  13. Στάθης Σταυρόπουλος:http://www.enikos.gr/stathis/159199,An.html

    Τίτλος κειμένου "Αν..." (κατά το αν η γιαγιά μου είχε ρουλεμάν)

    "...Αυτήν τη φορά δεν υπάρχουν στο προσκήνιο «αριστεροί» δημαγωγοί όπως ο Ανδρέας για να αποπροσανατολίσουν τον λαό, αλλά ένα συλλογικό (και επιτέλους ισχυρό εκλογικώς) κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς κι άλλες αριστερές δυνάμεις, όπως οι κομμουνιστές και η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά. Όπως επίσης και οι πατριωτικές δυνάμεις από όλους τους πολιτικούς χώρους, πλην των φασιστών..."
    (κατά το ελληνικέ λαέ!Μαζί θα προχωρήσουμε!)

    "...Το μεγάλο ζητούμενο σήμερα είναι η ελπίδα. Δεν μπορούμε να κλαυθμηρίζουμε κάνοντας δίκη προθέσεων στο μέλλον. Ούτε όμως και να υπογράψουμε συμβόλαιο μαζί του. Μόνον τις ευθύνες μας μπορούμε να αναλάβουμε και να αγωνισθούμε..."
    (κατά το τώρα γυρνάς παντού και με δικάζεις)

    και κλείνουμε με το "«Οταν η Ελλάδα πλήττεται, ουδείς Ελληνας αδιάφορος»...
    (κατα το με το χαμόγελο στα χείλη παν οι φαντάροι μας μπροστά)

    Γενικά όλο το κείμενο ένα διαμάντι. Άνθρακας δηλαδή.

    Και ένα ευχάριστο trailerακι με τον τίτλο του κειμένου για να βάλουμε επιτέλους την ταφόπλακα στη δίκη προθέσεων και να πάει η χώρα μπροστά
    http://www.youtube.com/watch?v=RVTA7sr6X9c

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Επειδή από κάθε συζήτηση πρέπει να βγαίνει και ένα απόφθεγμα, προτείνω το εξής και περιμένω απαντήσεις:

    "Τρεις φορές αριστερά, μάς κάνει μια φορά δεξιά"

    Leon

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. O Χαρίλαος κάποτε έλεγε ότι αριστερά της Αριστεράς είναι η Δεξιά.Νομίζω στους Συριζαίους ταιριάζει γάντι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή