Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2013

"Δημοκρατία" και "Σοβιετισμός"

Τη μεγάλη κουβέντα για τη γκροτέσκα εμμονή "δεξιάς" και "αριστεράς" με τον "Σοβιετισμό" στην Ελλάδα της ραγδαία αυξανόμενης εκμετάλλευσης της εργασίας την είπε πριν λίγες μέρες το ιστολόγιο Διέξοδος τσιτάροντας Μαρξ (από τη 18η Μπρυμαίρ):
Χαρακτήριζαν σοσιαλιστικό και αυτόν ακόμα τον αστικό φιλελευθερισμό, σοσιαλιστικό τον αστικό διαφωτισμό, σοσιαλιστική και την αστική δημοσιο-οικονομική μεταρρύθμιση. Ήταν σοσιαλιστικό να γίνει ένας σιδηρόδρομος όπου υπήρχε κιόλας μια διώρυγα και ήταν σοσιαλιστικό το να υπερασπίζεις τον εαυτό σου με μπαστούνι όταν σου επιτίθενται με σπαθί. [...] Έτσι λοιπόν η αστική τάξη με το να καταδικάζει σαν “σοσιαλιστικό” ό,τι προηγούμενα εξυμνούσε σαν “φιλελεύθερο” ομολογεί πως το ίδιο το δικό της συμφέρον την προστάζει να απαλλαχθεί από τον κίνδυνο της αυτοκυβέρνησης, πως για ν’ αποκαταστήσει την ησυχία στη χώρα πρέπει, πριν απ’ όλα, να κάνει να ησυχάσει το αστικό της κοινοβούλιο, πως για να διατηρήσει την κοινωνική της δύναμη, πρέπει να τσακίσει την πολιτική της δύναμη [...]“ (Μαρξ, 18η Μπριμέρ, σελ. 79-81, Θεμέλιο 1967)
Για να το σπάσουμε ταληράκια, μπας και καταλάβει και κανένας παραπάνω: όταν η μεγαλοαστική τάξη αρχίσει να ανακαλύπτει παντού πάνω στα δικά της έργα τον "Σοβιετισμό", είναι επειδή έχει πάψει να της αρέσει η δική της αστική δημοκρατία. 

Και όταν παύει να της αρέσει η δική της αστική δημοκρατία, όταν δηλαδή η αστική δημοκρατία κρίνεται "ασύμφορη" από τη σκοπιά των αναγκαιοτήτων που επιβάλλει η μεγιστοποίηση του κέρδους, είναι επειδή το αντίδοτο στον δικό της "Σοβιετισμό" που απεργάζεται είναι η καθαρή και ρητή δικτατορία της ως τάξη, η αποψίλωση της δικτατορίας της από το κάλυμμα του "κράτους δικαίου" και των "δικαιωμάτων των πλειοψηφιών". Και αυτή η δικτατορία δεν ασκείται, δεν έχει ως στόχο να ασκηθεί, απέναντι στους εργάτες μόνο. Ασκείται (και θα ασκείται) αναγκαστικά στο σύνολο της κοινωνίας (η κυριαρχία ή είναι απόλυτη ή δεν υφίσταται), δηλαδή και στους μικροαστούς.

Όσο πιο πολύ ακούς για "Σοβιετισμό" λοιπόν, τόσο πιο μακριά στην πορεία του εκφασισμού της αστικής σου τάξης βρίσκεσαι. Είτε το ακούς από "δεξιούς" είτε από "αριστερούς." Κι αυτό όχι απλώς επειδή επιχειρούν να σε αποπροσανατολίσουν οι μεγαλοαστοί των οποίων τα φερέφωνα ανακαλύπτουν παντού το σφυροδρέπανο. Μάλλον επειδή στα μάτια τους, η αστική δημοκρατία έχει γίνει εχθρός και επειδή το όνομα του εχθρού που γνωρίζουν καλύτερα, το όνομα του αντικειμενικού εχθρού, είναι "σοσιαλισμός." Επειδή τα ίδια αυτά τα ξεροκόμματα ελευθερίας και δικαιωμάτων που είχες βιώνονται στ' αλήθεια ως αβάσταχτα βάρη από αυτόν που τον κρατούν μακριά από το κέρδος του Βούλγαρου ή του Εσθονού ομολόγου του. Δεν σε εξαπατά λοιπόν κανείς παίρνοντάς σου τις ελευθερίες και τα δικαιώματα στο όνομα της πάταξης του "Σοβιετισμού" ξέροντας ότι σε εξαπατά. Κάνει αυτό που είναι ταξικά αναγκασμένος να κάνει, γιατί βιώνει την παρεμπόδιση του κέρδους του από το γεγονός ότι έχεις ακόμα ψηλότερο μισθό από τον Βούλγαρο ως "σοσιαλιστική παρέμβαση του κράτους στις δουλειές του".

Αυτό είναι που δεν θέλεις να καταλάβεις, και έτσι συνεχίζεις να κενολογείς για "θεσμικές μεταρρυθμίσεις" και αναζωογόνηση της συμμετοχικής κουλτούρας και άλλα γελοία μικροαστικά κουραφέξαλα. Η μπότα σε πατάει κάτω κι εσύ θεωρείς ότι ήρθε η ώρα να γράψεις αναθεωρήσεις Συνταγμάτων. Ο 18ος αιώνας και οι περουκοφόροι πρόγονοι των ψωραλέων φαντασιώσεών σου για τα "δικαιώματα του πολίτη" είναι μια ηδονική ονείρωξη από την οποία δεν μπορείς να ξυπνήσεις, όσο θόρυβο κι αν κάνουν οι ερπύστριες μέσα και έξω από το σπίτι σου.

9 σχόλια:

  1. Για την ιστορία, καλό είναι να αναφέρουμε ορισμένα στοιχεία για την Σοβιετική Ενωση. Post και σχόλια στα

    ( http://redflyplanet.blogspot.com/2013/02/blog-post_6179.html )
    (..)1. Ο ημερήσιος εργάσιμος χρόνος ήταν σταθερός, 7ωρο - 5ήμερο.

    2. Οι «Αρχές της νομοθεσίας της ΕΣΣΔ και των Ενωσιακών Δημοκρατιών για την εργασία» προέβλεπαν για τους εργατοϋπαλλήλους ηλικίας 16-18 χρόνων μειωμένη εργάσιμη βδομάδα, καθώς και για όσους δούλευαν σε ανθυγιεινές εργασίες. Για τους εργατοϋπαλλήλους 15-16 χρόνων η εργάσιμη βδομάδα ήταν 24 ωρών.

    3. Μειωμένη διάρκεια του εργάσιμου χρόνου είχε καθιερωθεί επίσης για τους δασκάλους, τους γιατρούς και μερικές άλλες ειδικότητες. Για τη νυχτερινή εργασία η διάρκεια της δουλειάς ήταν επίσης μειωμένη κατά μία ώρα.

    4. Σε όλους τους εργαζόμενους εξασφαλίζονταν μέρες εβδομαδιαίας ανάπαυσης και ετήσιες άδειες με αποδοχές. Η εργάσιμη βδομάδα στη Σοβιετική Ενωση ήταν μια από τις μικρότερες στον κόσμο.

    5. Αλλαξε το περιεχόμενο του ελεύθερου χρόνου. Για την αξιοποίησή του, η λαϊκή εξουσία είχε δημιουργήσει και τις ανάλογες προϋποθέσεις, όπως αναπαυτήρια, δίκτυο πολιτιστικών, ενημερωτικών και υγειονομικών ιδρυμάτων.

    6. Η Κοινωνική Ασφάλιση, προεπαναστατικά στη Ρωσία κάλυπτε μόνο 2 από τα 11 εκατομμύρια των ατόμων της μισθωτής εργασίας. Οι βασικές συνδρομές, μάλιστα, στο Ταμείο των κοινωνικών ασφαλίσεων γίνονταν από τους ίδιους τους εργάτες (κατά τα 3/5). Στην ΕΣΣΔ, πριν την ανατροπή του σοσιαλισμού, η Κοινωνική Ασφάλιση (που κάλυπτε όλους τους εργαζόμενους και τα μέλη των οικογενειών τους) ήταν καθολική, χωρίς εισφορές από το μισθό των εργαζομένων. Οι εισφορές προέρχονταν από τα κονδύλια των επιχειρήσεων, ιδρυμάτων και κολχόζ και τον κρατικό προϋπολογισμό.

    7. Υπήρχαν οι συντάξεις για γηρατειά, για αναπηρία και λόγω απώλειας του προστάτη της οικογένειας. Το όριο ηλικίας για συνταξιοδότηση, λόγω γηρατειών, για τους άνδρες ήταν τα 60 χρόνια, για τις γυναίκες τα 55 χρόνια. Οι εργάτες και υπάλληλοι που απασχολούνταν σε βαριές και ανθυγιεινές εργασίες έπαιρναν σύνταξη στα 50 χρόνια ηλικίας οι άνδρες και στα 45 οι γυναίκες.

    8. Συμπληρωματικά ευεργετήματα, τόσο ως προς την ηλικία όσο και ως προς τα χρόνια υπηρεσίας, παρέχονταν κατά τη συνταξιοδότηση των γυναικών που γέννησαν από 5 παιδιά και πάνω.(..)


    ( http://redflyplanet.blogspot.com/2013/06/blog-post_25.html )
    Διακοπές: προνόμιο στον καπιταλισμό, δικαίωμα στον σοσιαλισμό


    ( http://redflyplanet.blogspot.com/2013/06/blog-post_5863.html )
    Η Τοπική Αυτοδιοίκηση στη Σοβιετική Ένωση.


    ( http://enomenoktistadiko.blogspot.gr/2013/05/blog-post.html )
    Η θέση των οικοδόμων στην πρώην ΕΣΣΔ. Στοιχεία, «συγκρίσεις», σκέψεις…. Ιlief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Oi ετήσιες άδειες με αποδοχές ξέρουμε πότε καθιερώθηκαν στην ΕΣΣΔ;

      Είδα πρόσφατα στη ΔΤ κάτι τύπου επίκαιρα που έλεγε για την κυβέρνηση λαϊκού μετώπου στη Γαλλία το 1936, ότι εισήγαγε την άδεια μετ'αποδοχών και για πρώτη φορά στη Γαλλία και στην Ευρώπη πήγαν οι εργαζόμενοι καλοκαιρινές διακοπές. Έδειξε και εργάτες της εποχής στην παραλία και με πήραν τα ζουμιά.
      Βέβαια η εξέλιξη μετά από εκείνες τις εργατικές κατακτήσεις στη Γαλλία είναι γνωστή.
      'Οπως επίσης είναι γνωστό ότι, πριν κερδίσει το λαϊκό μέτωπο, χιλιάδες τραγούδαγαν στους δρόμους τη Διεθνή, και ότι, μετά τις εκλογές και πριν ακόμα σχηματιστεί η κυβέρνηση (!), παρέλυσε η χώρα από τις απεργίες. Άλλες εποχές τότε.

      ευχαριστούμε για τις παραπομπές.

      πίκατσου

      Διαγραφή
    2. πίκατσου,
      Για Γαλλία του "Λαϊκού Μετώπου" τα πράγματα δεν είναι όπως πιθανά να νομίζει μεγάλη μερίδα του κόσμου.

      Για Γαλλία, πριν τον Β'Παγκόσμιο πόλεμο, έχει αρκετό υλικό ο waltendegewalt. Επίσης το βιβλίο του Παπαρήγα για τα "Λαϊκά Μέτωπα".

      Αντιγραφή από τα χρήσιμα ιστορικά σχόλια waltendegewalt
      ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/05/now-why-didnt-we-think-of-that.html )
      (..)waltendegewalt 13 Μαΐου 2013 - 9:07 μ.μ.

      Κουνελότρυπα-1938

      Κατά το διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την προγραμματισμένη άφιξη τού Ρίμπεντροπ, οι εργατικές αντιδράσεις και οι επιχειρήσεις καταστολής κορυφώθηκαν με τα επεισόδια στη Ρενό, όταν το πρωί τής 24ης οι εργαζόμενοι τής «μεγάλης βιομηχανικής μονάδας», που βρίσκονταν ήδη σε καθεστώς μερικής ανεργίας, πληροφορήθηκαν ότι η επιχείρηση αποφάσισε την αύξηση τού εβδομαδιαίου ωραρίου, από πενθήμερο 32 ωρών σε εξαήμερο 40 ωρών. Η κατάπνιξη τής εργατικής αντίστασης έγινε υπό την αιγίδα ενός διάσημου πολιτικού διδύμου: τη νύχτα τής 24ης προς την 25η Νοεμβρίου, ο ήδη γνωστός μας συνάρχης και ηγετικό μέλος τής Καγκούλ Φρανσουά Λεϊντέ, αντιπρόεδρος τής Γενικής Συνομοσπονδίας Παραγωγής τής Γαλλίας[ΣΕΒ][594], ανιψιός εξ αγχιστείας τού Λουί Ρενό και διευθύνων σύμβουλος τής εταιρίας των εργοστασίων Ρενό, έσπευσε να συναντήσει τον Ροζέ Λανζερόν, ο οποίος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το δείπνο στη βρετανική πρεσβεία προς τιμήν τού Τσάμπερλεν, «προκειμένου να επιβλέψει προσωπικά την επιχείρηση». Ο έμπειρος σε θέματα κοινωνικού πολέμου εκπρόσωπος τής εργοδοσίας και ο αρχηγός τής αστυνομίας, άξιος διάδοχος τού Σιάπ, παρακολούθησαν εκ του σύνεγγυς την επιχείρηση εκκένωσης των απεργών που πραγματοποίησαν, με χρήση δακρυγόνων και κλομπ, «3.000 άνδρες των κινητών μονάδων καταστολής και 1.500 αστυνομικοί» που κατέφθασαν επιτόπου με «300 καμιόνια».[595] Λίγο αργότερα, ο ηγέτης τής Πατριωτικής Νεολαίας [JP] Αντρέ Μασόν θα εκθειάσει το «παράδειγμα τής εκκένωσης των εργοστασίων τής Ρενό [, …] τη χρήση δακρυγόνων βομβών» και την ανάπτυξη «πίσω από τις δυνάμεις τής τάξης, σε κοινή σχεδόν θέα, αρμάτων μάχης», όπως επίσης και την τοποθέτηση «πολυβόλων [… που παρέμενε] άγνωστο αν επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν».[596]

      Η Σιλβί Σβετσέρ περιγράφει τις προσβολές και την κακομεταχείριση σε βάρος των εργατών από τις αστυνομικές δυνάμεις τού Λανζερόν στη Μπουλόν, «η οποία μετατράπηκε κυριολεκτικά σε στρατιωτικό στρατόπεδο».

      Οι αστυνομικοί, απευθύνοντας σαφή προειδοποίηση για τη συνέχεια — «ρε ζώα … να πάτε να πείτε στους αρχηγούς σας να το βουλώσουν» — υποχρέωσαν τους ηττημένους εργάτες να εγκαταλείψουν το εργοστάσιο κατασκευής πυροβόλων «παρελαύνοντας ανά τετράδες, κάνοντας τον φασιστικό χαιρετισμό και φωνάζοντας “Ζήτω η αστυνομία”».

      Ένας μάλιστα επίτροπος τής αστυνομίας, που ξυλοκοπούσε τους απεργούς με σιδηρολοστό, ακούστηκε να λέει τα εξής: «“Να μία για τον Μπλουμ, να κι άλλη μία για τον Τορέζ και ακόμα μία για τον Ζουό!”».[597]

      [...] (..)

      Ο waltendegewalt αργότερα έγραψε ότι άλλαξε λίγο η μετάφραση στο σχόλιο.Ilief

      Διαγραφή
    3. Διόρθωση
      Επίσης το βιβλίο του Παπαρήγα (εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή)για τον B'Παγκόσμιο πόλεμο
      που αναφέρεται και στα "Λαϊκά Μέτωπα".Ilief

      Διαγραφή
    4. αυτό ακριβώς. μετά 2 χρόνια πάρθηκαν πίσω όλα τα φιλεργατικά μέτρα, και άρχισε η καταστολή. όλα αυτά έγιναν αφού τη θέση του Μπλουμ (σοσιαλιστές) στην πρωθυπουργία πήρε ο Νταλαντιέ (ριζοσπάστες, πόλος του Λαϊκού μετώπου), αλλά μιλάμε για την ίδια Βουλή, και, χωρίς τη στήριξη των σοσιαλιστών του Μπλουμ εκεί (δεν έχω καταλάβει τί έκανε το κκγ στο μεταξύ), ο Νταλαντιέ δεν θα μπορούσε να κυβερνήσει.

      ευχαριστώ για τις παραπομπές.

      πάντως το φαιδρό είναι ότι βρήκα στο σάιτ τής δεα ένα άρθρο του Μάη 2012 (μετά τις εκλογές) που αναφέρεται στην κυβέρνηση Λαϊκού Μετώπου στη Γαλλία με τέτοιο τρόπο που αναρωτιέσαι: "και τότε τί κάνετε στον συριζα; και γιατί θέλετε το κκε να συμβιβαστεί με τον συριζα;".
      αλλά μπορεί και νά'μαι προκατειλημμένη.

      πίκατσου

      Διαγραφή
    5. πίκατσου

      Για την περίοδο Μπλουμ
      (και για τον ίδιο τον Μπλουμ )- ΚΚ Γαλλίας έχει στο blog του o waltendegewalt.
      ( http://waltendegewalt.wordpress.com/tag/lacroix-riz/ )

      Για τα "Λαϊκά Μέτωπα" (Γαλλίας - Ισπανίας) και το βιβλίο του Παπαρήγα " Δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος" από τη "Σύχρονη Εποχή".
      ( http://www.sep.gr/cms/site/main.php?cmd=resetall ).Ilief

      Διαγραφή
    6. ναι, το διάβασα και πριν, ευχαριστώ που το επαναλαμβάνεις, αλλά σε κάθε περίπτωση τα συγκράτησα :)
      προσέχω τί μου λένε, δεν "μιλάω" μόνη μου :) απλά δεν πρόφτασα να τα δω / βρω ακόμα.

      πίκατσου

      Διαγραφή
  2. ( http://redflyplanet.blogspot.com/2013/07/blog-post_16.html )
    Άντε πάλι με το σοβιετικό κράτος που ακούει στο όνομα Ελλάδα...εκεί που ξεκινά ο αστικός τύπος πεθαίνει η λογική


    ( http://redflyplanet.blogspot.com/2013/04/blog-post_27.html )
    Ο Αμελέτητος καθηγητής Μελέτης(μέρος πρώτο) (Απάντηση στο παιδαριώδες άρθρο του Μελέτη Μελετόπουλου στο οποίο ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα είναι το τελευταίο σοβιετικό κράτος)

    ( http://redflyplanet.blogspot.com/2013/06/blog-post_8279.html )
    Ο Αμελέτητος καθηγητής Μελέτης, μέρος δεύτερο

    ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/07/blog-post_8313.html )
    Ν. Μόττας-Το μεγάλο ψέμα περί «κράτους-Σοβιέτ» και η Ελλάδα του Καπιταλισμού.Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ παλιά ιστορία

      ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ
      Οι ταξικοί αγώνες στη Γαλλία από το 1848 έως το 1850
      Η ΗΤΤΑ ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ TOY 1848

      ( http://www.rizospastis.gr/columnPage.do?publDate=18/3/2012&columnId=342 )

      (..)Ωστόσο πέτυχε ένα σκοπό.

      Εθνικά εργαστήρια ήταν η ονομασία των λαϊκών εργαστηρίων που κήρυττε ο Λουί Μπλαν στο Λουξεμβούργο. Τα εργαστήρια του Μαρί, που επινοήθηκαν σε άμεση αντίθεση με το Λουξεμβούργο, έδωσαν αφορμή, χάρη στην κοινή επιγραφή τους, σε μια ραδιουργία παρεξηγήσεων που θυμίζουν τις φάρσες των υπηρετών της ισπανικής κωμωδίας.

      Η ίδια η προσωρινή κυβέρνηση στα κρυφά διέδωσε τη φήμη ότι τα εθνικά αυτά εργαστήρια ήταν εύρημα του Λουί Μπλαν, και το πράγμα φαινόταν τόσο πιο πιστευτό, που ο Λουί Μπλαν, ο προφήτης των εθνικών εργαστηρίων, ήταν μέλος της προσωρινής κυβέρνησης.

      Και μέσα στη μισοαφελή, μισοσκόπιμη σύγχυση που έκανε η παρισινή αστική τάξη, αυτά τα «σπίτια εργασίας», στην τεχνητά τροφοδοτούμενη κοινή γνώμη της Γαλλίας και της Ευρώπης, ήταν η πρώτη πραγματοποίηση του σοσιαλισμού που τον έστηναν έτσι μαζί τους στον πάσσαλο της ατίμωσης.

      Οχι με το περιεχόμενό τους, αλλά με τον τίτλο τους, τα εθνικά εργαστήρια ήταν η ενσάρκωση της διαμαρτυρίας του προλεταριάτου ενάντια στην αστική βιομηχανία, στην αστική πίστη και στην αστική δημοκρατία.

      Πάνω τους, λοιπόν, στράφηκε όλο το μίσος της αστικής τάξης. Σ' αυτά βρήκε ταυτόχρονα το σημείο πάνω στο οποίο μπορούσε να κατευθύνει την επίθεση, μόλις θα ήταν αρκετά δυναμωμένη για να ξεκόψει ανοιχτά με τις αυταπάτες του Φλεβάρη.

      Ολη η δυσφορία, όλη η κακοκεφιά των μικροαστών στράφηκε ταυτόχρονα ενάντια σ' αυτά τα εθνικά εργαστήρια που έγιναν ο κοινός στόχος. Με αληθινή λύσσα λογάριαζαν τα ποσά που καταβρόχθιζαν οι λωποδύτες προλετάριοι, ενώ η δική τους η κατάσταση γινόταν μέρα με τη μέρα πιο ανυπόφορη. Κρατική σύνταξη για μια ψευτοδουλειά, αυτός είναι ο σοσιαλισμός! μουρμούριζαν μέσα τους.

      Τα εθνικά εργαστήρια, οι ρητορείες του Λουξεμβούργου, οι διαδηλώσεις των εργατών στους δρόμους του Παρισιού - να πού γύρευαν να βρουν την αιτία της αθλιότητάς τους. Και κανένας δε φανατίζεται περισσότερο ενάντια στις δήθεν μηχανορραφίες των κομμουνιστών από το μικροαστό, που κρεμόταν χωρίς ελπίδα σωτηρίας πάνω απ' το βάραθρο της χρεοκοπίας. (..)


      (Σημείωση). Ο νόμος για τους φτωχούς που ψηφίστηκε στην Αγγλία το 1834, αντί να δώσει στους φτωχούς βοήθεια σε χρήμα ή σε είδος, πρόβλεπε την ίδρυση γι' αυτούς σπιτιών εργασίας (workhouses). Αυτά τα εργαστήρια ονομάστηκαν «Βαστίλλες για τους φτωχούς» και ήταν γι' αυτούς σπίτια του τρόμου (σημ. τ. σύντ.). Ilief

      Διαγραφή