Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2013

Τι επιδιώκει η ΝΔ "τρολάροντας" τον ΣΥΡΙΖΑ

Τοποθετούμενη επί του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ έκανε λόγο και πάλι για "σταλινικές πολιτικές θέσεις." Παραθέτω τις πρώτες αράδες από το ρεπορτάζ στα "Νέα":
Για «σταλινικού τύπου θέσεις» κάνει λόγο η Νέα Δημοκρατία, αναφερομένη σε αποσπάσματα τοποθετήσεων στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.

«Αν δεν πρόκειται για λάθος, προφανώς πρόκειται για κωμωδία. Για να γνωρίζει ο ελληνικός λαός τι πραγματικά συζητείται στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, παραθέτουμε ενδεικτικά αποσπάσματα αυτολεξεί», σημειώνει στην ανακοίνωσή του το κυβερνών κόμμα.

Στις σχετικές θέσεις που παραθέτει η ΝΔ υπάρχει η επισήμανση πως «η επαναστατική, σοσιαλιστική κυβέρνηση θα πρέπει να καταργήσει τον αστικό κρατικό μηχανισμό και να επανιδρύσει τη νέα εξουσία των εργαζομένων».
Το παράθεμα, φυσικά, της ΝΔ περί "επαναστατικής σοσιαλιστικής κυβέρνησης" (!), όπως και όλα τα συναφή, προέρχεται από τις προσυνεδριακές διατυπώσεις της μηδενικής επιρροής και σημασίας, και βέβαια τροτσκιστικής στην καταγωγή, "Κομμουνιστικής Τάσης" του ΣΥΡΙΖΑ. Και φυσικά, η ΝΔ γνωρίζει ότι τρολάρει, για αυτό και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να "πρόκειται για κωμωδία." Πρόκειται, στην πραγματικότητα, για κωμωδία εις την τρίτη: πρώτον, κάποιοι αστείοι τύποι καμώνονται πως προσπαθούν να φτιάξουν "επαναστατικό κόμμα" με τον Παπαδημούλη, τον Σταθάκη και τον Μηλιό. Δεύτερον, κάποιοι άλλοι καμώνονται πως τους δίνουν σημασία και πως έχουν κάποιο ρόλο στις διεργασίες και "ζυμώσεις" του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Και τρίτον κάποιοι εκτός κόμματος, στην ΝΔ δηλαδή, καμώνονται ότι ανακάλυψαν σοκαρισμένοι το κρυφά κομμουνιστικό περιεχόμενο του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Με λίγα λόγια, τρεις πόλοι κοροϊδεύουν ο ένας τον άλλο και όλοι μαζί τον ελληνικό λαό.

Αλλά αυτή η φαρσοκωμωδία κυνικών έχει σοβαρές στοχεύσεις. Σήμερα θα μιλήσουμε για τις στοχεύσεις της ΝΔ. Τι πετυχαίνει η ΝΔ λαμβάνοντας ενεργό ρόλο σ' αυτή την κωμωδία;

1. Όταν κάνουμε λόγο για "νέο δίπολο", κάνουμε επίσης λόγο για τις ιδεολογικές εκείνες πρακτικές που είναι απαραίτητες για την συντήρησή του. Για να λειτουργεί κάτι ως "δίπολο" δεν αρκεί να στηθεί. Πρέπει και να αναπαραχθεί. Και για να αναπαραχθεί το δίπολο ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ ως μηχανισμός παρεμπόδισης της ανάδυσης άλλων και πιο "επικίνδυνων" για την αστική τάξη αντιθέσεων, πρέπει να "ταϊζεται" με ψευδο-αντιθέσεις. Πρώτον, λοιπόν, η ΝΔ "ταϊζει" το δίπολο που με τη σειρά του στηρίζει την αναπαραγωγή των ίδιων των όρων αναπαραγωγής της αστικής εξουσίας στην Ελλάδα.

2. Εξίσου σημαντική, και πρέπει να σημειωθεί πολύ επιτυχημένη, είναι η χρησιμοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ ως μέσου "δεξιοποίησης" όλου του πολιτικού πεδίου. Με άλλα λόγια: κατηγορώντας τον ΣΥΡΙΖΑ για "κομμουνιστική ακρότητα", όπως κάνει συστηματικά, η ΝΔ σπρώχνει όλο το πεδίο του "πολιτικά αποδεκτού" δεξιότερα. Και φυσικά σπρώχνει τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ δεξιότερα και κοντύτερα στην ίδια, πρακτικά. Γιατί βέβαια, για να "αμυνθεί" ο ΣΥΡΙΖΑ στα πλαίσια του παιχνιδιού θα πρέπει να διεκδικήσει για τον εαυτό του όλο και δεξιότερο προφίλ. Τα αποτελέσματα τα είδαμε πάμπολλες φορές. Τα είδαμε με την επίσημη αποκήρυξη των αναρχικών δια στομάτων Σκουρλέτη και Παπαδημούλη μετά την κρατική έφοδο στην Βίλλα Αμαλία. Τα είδαμε με τις φλογερές αποκηρύξεις του υπαρκτού σοσιαλισμού με αφορμή το περί "γκούλαγκ" διπλό τρόλιγκ Ζίζεκ και κυβέρνησης Σαμαρά. Τα είδαμε με την διεκδίκηση της "καλής" και "δημοκρατικής" δεξιάς από τον Τσίπρα στο Ινστιτούτο Καραμανλή και σε δηλώσεις που έκανε μετά. Η συνολική δεξιοποίηση του πολιτικού πεδίου, στο μεταξύ, αφενός φιλοδοξεί να εντυπώσει στα μυαλά των περισσοτέρων την ιδέα της ασυμβατότητας του ΚΚΕ με την "έννομη" και "συνταγματική" πολιτική (με τη βοήθεια του Πάγκαλου και άλλων έμπειρων τρολ του αντικομμουνισμού) και αφετέρου ενισχύει και κρατά ενισχυμένη την καθαρή φασιστική τάση της Χρυσής Αυγής, "προστάτιδας" της χώρας από τους φαντασιακούς "κομμουνιστοσυμμορίτες" πανταχόθεν. Θυμίζουμε πως η χούντα του 1967 χτίστηκε πάνω στο επιχείρημα του κατεπείγοντος της αποφυγής ενός ανύπαρκτου στην πραγματικότητα "κομμουνιστικού κινδύνου" αφού οι κομμουνιστές είχαν ήδη τσακιστεί από τις "προχουντικές" κυβερνήσεις.

3. Αν και δίνει την ευκαιρία στον ΣΥΡΙΖΑ για αποκηρύξεις που πιστοποιούν την "συμμόρφωσή" του με ένα κράτος όπου η "αριστερά" αποκτά όλο και περισσότερο την σημασία μπαμπούλα που είχε στις δεκαετίες των διώξεων ενώ το πραγματικό της περιεχόμενο αστικοποιείται με αλματώδεις ρυθμούς, η ΝΔ του δίνει επίσης την ευκαιρία να "κλείσει το μάτι" στην συγχυσμένη από όλο αυτό το αστικό κουκλοθέατρο βάση, που ενθαρρύνεται να πιστέψει ότι κάτω από την πρόδηλα συστημική πρόσοψη της Κουμουνδούρου κρύβεται κάτι "απειλητικό για το σύστημα" και "ανατρεπτικό". Με άλλα λόγια, η τακτική της ΝΔ δεν είναι καθόλου η υποκλοπή ψηφοφόρων από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά η συντήρηση της εκλογικής του δύναμης ως μοναδικής εναλλακτικής στην ίδια, με την προϋπόθεση βέβαια ότι βεβαιώνεται με κάθε τρόπο ότι η "εναλλακτική" αυτή δεν είναι εναλλακτική. Απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ παίζει ένα παιχνίδι του οποίου τον χαρακτήρα αποδίδει καλύτερα ο όρος "containment" -- δηλαδή ο συνδυασμός ανάσχεσης της επέκτασης (και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μείνει εκλογικά στάσιμος) και εξουδετέρωσης των απειλητικών χαρακτηριστικών του αντιπάλου (και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αμέσως μετά τις εκλογές καταθέσει όλα του τα διαπιστευτήρια για το ότι δεν προτίθεται να αμφισβητήσει τίποτε ουσιαστικά).

4. Η "υπολειμματική" σήμανση που στέλνει στο λαό με τη στάση της η ΝΔ, το κλείσιμο δηλαδή του ματιού στους δήθεν έξυπνους για το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ όντως απειλεί κάτι για την αστική εξουσία, δεν κρατά βέβαια απλώς τον ΣΥΡΙΖΑ στον ρόλο του αντίπαλου ψευτοδέους αλλά χωρίς την δυνατότητα εκλογικής έκρηξης. Απονομιμοποιεί επίσης την κριτική του ΚΚΕ, την οποία διαψεύδει άμεσα. Αν υπάρχει έστω ένα ψήγμα αλήθειας σε όσα καταλογίζει η ΝΔ στον ΣΥΡΙΖΑ, τότε οι κομμουνιστές είναι στην πραγματικότητα όχι απλώς "σεχταριστές" αλλά αντικομμουνιστές, εφόσον εχθρεύονται τον "κομμουνιστικό" ή έστω "συμπαθώντα τον κομμουνισμό" ΣΥΡΙΖΑ. Η τακτική της ΝΔ της επιτρέπει ένα διαρκές "χτύπημα του σαμαριού" που στην ουσία είναι "χτύπημα του γαϊδάρου", χωρίς όμως να του επιτρέπει την εύκολη και άμεση αντίδραση. Για να αντιδράσει το ΚΚΕ στις νεοδημοκρατικές τρολιές που χτυπούν το ίδιο με το όνομα του ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να διεκδικήσει ανοιχτά και ρητά το ίδιο την υποκατάστασή του από τον ΣΥΡΙΖΑ, να φωνάζει δηλαδή το ίδιο όταν χτυπιέται ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά κάνοντάς το αυτό θα διέτρεχε πάντα το ρίσκο να πιαστεί στην απέναντι δαγκάνα της "αριστερής ενότητας" στο όνομα της "συμμαχίας του Νότου", δηλαδή να παίξει στην κωμωδία που έστησε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ για να το χτυπήσει εκλογικά. Δεν μπορεί λοιπόν το ΚΚΕ να λάβει μέρος στον καυγά με την μία πλευρά χωρίς να αυτο-υπονομευτεί. Πρέπει, αντίθετα, να κάνει αυτό που κάνουμε τώρα εδώ --και το κάνει-- δηλαδή, να αποδομήσει τις τακτικές που ενέχονται στην αυτοσυντήρηση και την αναπαραγωγή μιας ψευδοαντίθεσης.

5. Όμως αυτό, ακόμα και στην πιο εκλαϊκευτική του μορφή, είναι μια διαδικασία κριτικής σκέψης. Είναι μια διαδικασία διαλεκτική. Και δεν μπορεί ποτέ να μεταφραστεί με τους όρους "άσπρο-μαύρο" που καταλαβαίνει, και έχει μάθει να καταλαβαίνει, η μεγάλη πλειοψηφία του λαού. Στην πραγματικότητα, το ΚΚΕ δεν μπορεί να περιοριστεί στην "κριτική αποδόμηση" των προαναφερόμενων ιδεολογικών ελιγμών. Για να μπορεί να αλλάξει την αντίληψη των μαζών, θα πρέπει επίσης να αναγκάσει την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ σε βασική και κυρίαρχη σύγκρουση με το ίδιο. Όμως η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ προτιμούν αυτό που τα συμφέρει καλύτερα ως κόμματα, δηλαδή τα υπόγεια και σε ανύποπτο χρόνο χτυπήματα στο ΚΚΕ, χωρίς ποτέ να επιτρέπουν σ' αυτή τη σύγκρουση να αποκτήσει κυρίαρχα οργανωτικά του πολιτικού πεδίου χαρακτηριστικά. Το ΚΚΕ, από την άλλη, αν δοθεί ολομέτωπα και ολοκληρωτικά στην αντιπαλότητα με την κυβέρνηση αφήνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ κατά μέρος, θα εγκλωβιστεί στο δίπολο από την άλλη του πλευρά, αυτή της "αριστερής ενότητας". Θα δουλέψει δηλαδή απλώς για τον ΣΥΡΙΖΑ και για τον νέο εγκλωβισμό του λαϊκού και εργατικού κινήματος. Με τον τρόπο αυτό διατηρούνται "οι ισορροπίες" που εγγυώνται την αναπαραγωγή του διπόλου και από τους δύο πόλους του, και έτσι αναπαράγεται ο εγκλωβισμός της λαϊκής συνείδησης σ' αυτό. 

6. Η μόνη πραγματική διέξοδος βρίσκεται στην μετατόπιση του μαζικού ενδιαφέροντος προς τον στίβο του εργατικού κινήματος και του συνδικαλισμού, όπου αναδεικνύονται πολύ πιο ανάγλυφα και άμεσα από ό,τι στο κοινοβουλευτικό πεδίο οι πραγματικές δυναμικές. Όμως το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων είναι εδώ και χρόνια συνδικαλιστικά ανοργάνωτο ή αδιάφορο και δεν παρακολουθεί τις εξελίξεις στο εργατικό κίνημα και τον συνδικαλισμό, οι οποίες άλλωστε αγνοούνται από τα ΜΜΕ από τα οποία τείνει να ενημερώνεται. Αν δεν σπάσει αυτό το φράγμα είναι πολύ δύσκολο να ανατραπούν οι ισορροπίες παράλυσης που έχουν εγκατασταθεί στο κοινοβουλευτικό πεδίο μετά την υποτιθέμενη "κρίση του δικομματισμού", όπως την περιέγραφαν αυτοί που του έδωσαν νέα πνοή και ζωή τον Ιούνιο του 2012.

12 σχόλια:

  1. Πραγματικά αυτή είναι η μόνη διέξοδος και είμαστε σε ευτυχή θέση που το Κόμμα έχει αναπτύξει και εφαρμόζει ακριβώς αυτήν την γραμμή.

    Να σημειώσω και τον κίνδυνο εγκλωβισμού του ΚΚΕ στο "δημοκρατικό μέτωπο" του "συνταγματικού τόξου" κατά της ΧΑ, ο οποίος επιδιώκεται. Εδώ προκύπτει επίσης μια κατάσταση, στην οποία όποια στάση και να κρατήσει το ΚΚΕ ζημιώνεται, είτε επειδή κατηγορείται ότι μειοδοτεί στον "αντιφασισμό" είτε ότι είναι πλήρως ενσωματωμένο στο αστικό σύστημα.
    Εδώ επίσης η μόνη διέξοδος βρίσκεται μόνο στην έμπρακτη αντιφασιστική πάλη μέσα στο εργατικό κίνημα.

    Γενικά το ΚΚΕ πρέπει να επιδιώξει την αποσταθεροποίηση του αστικού συστήματος με κάθε τρόπο. Και μόνο αν υπάρχει οργανωμένο εργατικό κίνημα ενάντια σε οποιαδήποτε πολιτική διαχείρησης θα στραφεί σύσσωμη η αστική πολιτική τάξη ενάντια στο ΚΚΕ κάνοντας σαφή την ταξική σύγκρουση.
    Η "δεξιοποίηση" του πολιτικού πεδίου μπορεί εντέλει να αποτελέσει και παγίδα για την συριζεϊκη σοσιαλδημοκρατία, καθώς θα μεγαλώνει όλο και πιο πολύ η απόσταση του από το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα.

    Όταν οι πολιτικές θα προσκρούουν σε ένα όλο και πιο οργανωμένο και μαζικό εργατικό κίνημα τόσο δεν θα μπορεί να μεταμφιεσθεί η ταξική σύγκρουση. Η ανοιχτή σύγκρουση ακόμα και σε μεμονωμένες περιπτώσεις έχει δείξει ότι μπορεί να συσπειρώσει δυνάμεις. Αν αυτό κλιμακωθεί δεν ξέρω να θα έχουν άλλη διέξοδο από την γενίκευση της ανοιχτής σύγκρουσης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πιστεύω ότι ο μηχανισμός που περιγράφεις είναι όντως αυτός (θέση 3), αλλά δυσκολεύομαι να φανταστώ ότι τύποι σαν τον Μουρουτη σκέφτηκαν τέτοιο πλάνο. Ίσως να τους υποτιμώ βέβαια..

    JKL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αυτά δε σχεδιάζονται μια μέρα επί χάρτου. είναι χρόνια εμπειρίας σε τακτικές επικοινωνίας, πόλωσης, εμμέσων χτυπημάτων κλπ. και με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια. τα χρόνια εμπειρίας μετουσιώνονται σε τακτική παντός καιρού.
      πολύ σωστή ανάλυση, και πολύ σωστές επισημάνσεις για τις παγίδες που κρύβονται.

      @ψηρίς

      Διαγραφή
    2. Η «στρατηγική» τής σοσιαλ-«δημοκρατικής» στροφής (συσπείρωση των «δημοκρατικών» δυνάμεων, ΣΥΝ-περιλαμβανομένης και της Ανταρσύα) βάσει των διδαγμάτων που αντλήθηκαν από την υπόθεση Ντρέιφους [!!!] εκφράστηκε για πρώτη φορά καθαρά εδώ:

      ομιλία Κουβελάκη (πώς από Μάο καταλήξαμε στον Ντρέιφους; --- θα σε γελάσω).

      http://www.aformi.gr/2012/04/%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BF%CE%BD-%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D/

      Είχαν προηγηθεί νωρίτερα (αρχές 2012) παρόμοιες δηλώσεις από Ντουζίνα.

      Για το αδελφό κόμμα τού ΣΥΡΙΖΑ στη Γαλλία, ο εκσοσιαλδημοκρατισμός του [αναπαλαίωση τής σοσιαλδημοκρατίας] ήταν επίσης μέρος του εκλογικού του προγράμματος («θεραπεία» τού σχίσματος τού συνεδρίου τής Τουρ).

      Ίδια εποχή:
      http://lepcf.fr/Jean-Luc-Melenchon-a-Henin#nb8
      http://waltendegewalt.wordpress.com/2012/05/24/%CE%B6%CE%B1%CE%BD-%CE%BB%CF%85%CE%BA-%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CF%83%CF%8C%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%BD%CE%AD%CE%BD-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CE%BC%CF%8C%CE%BD/

      Διαγραφή
  3. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι μία έξυπνη κίνηση του συστήματος η συγκεκριμένη τακτική αντικομμουνισμού.Το φαινόμενο θα συνεχιστεί ίσως και πιο έντονα στις εκλογές που θα έρθουν και τα ζητήματα που πρέπει να αποδομήσει το Κόμμα είναι πολλά.
    Ο κύριος στόχος για μένα είναι στην τελευταία σου παράγραφο.Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει κίνδυνος μετατόπισης κόσμου σε αυτούς τους "καινούριους αντισυστημικούς κομμουνιστές" στο συνδικαλιστικό κίνημα.
    Θάνος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μίτος της Αριάδνης

    1) http://www.pressgr.com/sport/2010/06/19/%CE%BF-%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%BF-%CE%B2%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9/

    2) http://4.bp.blogspot.com/-gUaDHebRt6Y/Ud67cxfJ2mI/AAAAAAAAHqg/NUXexI7O6tg/s640/mixaloliakos-ntora1.png

    3) http://2.bp.blogspot.com/-_rIwxk7sj2Q/Ud67XGJ0XMI/AAAAAAAAHqY/JaNwiWnkMYk/s640/1044003_539717402761770_1383495366_n.jpg

    4) http://www.inews.gr/97/emena-i-chrysi-avgi-mou-feretai-me-to-seis-kai-me-to-sas.htm

    JKL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Sto teleutaio arthro pou evales to prwto sxolio apo katw:
      "Γιατι να μην τη σεβονται την κυρια Μπακογιαννη στην τελικη. Τι κακο εχει κανει στην Ελλαδα αυτη? Θυμα της μαρξιστικης προπαγανδας εχει υπαρξει και αυτη και η οικογεννεια της χρονια τωρα ακριβως οπως εμεις! Αλλοι ειναι αυτοι οι οποιοι κατεστρεψαν την Ελλαδα και των οποιων τα χερια ειναι βαμμενα με το αιμα αθωων Ελληνων. Τουλαχιστον αυτης τα χερια ειναι καθαρα, οχι σαν των ανθελληνων αναρχομπολσεβικων."
      Paraitoumai apo to anthrwpino genos. Den antexw allo. Poso trollarisma pia!

      Partydog

      Διαγραφή
    2. Δεν είναι τρολλάρισμα. Το παιδί λέει απλά πως αγαπάει τον Αλαφούζο, τον Μπόμπολα και αυτή την συνομοταξία. Τίποτα περισσότερο.

      JKL

      Διαγραφή
  5. Μερικές σκέψεις:
    1. "προέρχεται από τις προσυνεδριακές διατυπώσεις της μηδενικής επιρροής και σημασίας, και βέβαια τροτσκιστικής στην καταγωγή, "Κομμουνιστικής Τάσης" του ΣΥΡΙΖΑ". Το ζήτημα που τίθεται είναι ότι όχι μόνο η ΝΔ αλλά και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, χρησιμοποιούν την "κομμουνιστική τάση" και λοιπούς μαρξίζοντες αριστερούς για να εγκλωβίσουν τους εργαζόμενους στο δίπολο "Δεξιά/συντήρηση/φασισμός" από την μία (ΝΔ και λοιποί) και "Αριστερά/πρόοδος/δημοκρατία" (ΣΥΡΙΖΑ και λοιποί) από την άλλη. Το παιχνίδι είναι σικέ.
    2. "Για να μπορεί (το ΚΚΕ) να αλλάξει την αντίληψη των μαζών, θα πρέπει επίσης να αναγκάσει την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ σε βασική και κυρίαρχη σύγκρουση με το ίδιο." Αν επιλέξει το ΚΚΕ αυτή την σύγκρουση, δεν νομίζω ότι μπορούν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να την αποφύγουν, ούτε ότι θα λειτουργήσει υπέρ του δίπολου και της "αριστερής ενότητας". Ένα Κ.Κ. που συγκρούεται μετωπικά με τα αστικά πολιτικά κόμματα και το σύστημά τους (ΜΜΕ, δικαστική εξουσία κλπ.) απευθύνεται σε διαφορετικά τμήματα του λαού από τον ΣΥΡΙΖΑ, που η κύρια εκλογική του βάση αποτελείται από "νοικοκυραίους". Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να βγάλουν το ΚΚ εκτός "δημοκρατικού τόξου", αλλά δεν νομίζω ότι κάτι τέτοιο τους συμφέρει.
    3. "Το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων είναι εδώ και χρόνια συνδικαλιστικά ανοργάνωτο ή αδιάφορο και δεν παρακολουθεί τις εξελίξεις στο εργατικό κίνημα και τον συνδικαλισμό, οι οποίες άλλωστε αγνοούνται από τα ΜΜΕ από τα οποία τείνει να ενημερώνεται." Τα ΜΜΕ, όταν δεν αγνοούν το σ.κ. προσπαθούν να το ταυτίσουν με τους (δικούς τους) εργατοπατέρες. Σήμερα, εν μέσω κρίσης δηλαδή, η εξαγορά των συνειδήσεων αποφέρει ακόμα περισσότερους καρπούς από ότι στο παρελθόν. Το πρόβλημα με το σ.κ. είναι ότι η ανάπτυξή του στις συνθήκες που υπάρχουν, είναι πάρα πολύ δύσκολη. Η τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, η βεβαιότητα ότι αν χάσεις την δουλειά σου δεν θα βρεις άλλη, το (σχεδόν;) μάταιο της διεκδίκησης αιτημάτων υπέρ των εργαζόμενων, αποτρέπει την μεγάλη πλειοψηφία από τον συνδικαλισμό. Σήμερα η πάλη μπορεί να βρει πιο πρόσφορο έδαφος στους δρόμους και στις γειτονιές, σε πολιτικό δηλαδή επίπεδο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τι θέλει ο αστικός πολιτικός κόσμος;

    Να ταυτίσουν τον Σοσιαλισμό με κάτι «κακό»(Πάγκαλος, Βήμα, «Αντιρατσιστικό Νομοσχέδιο», αντισταλινισμός ).

    Να χτυπήσουν έμμεσα το ΚΚΕ.

    Να μην αφήσουν την παραμικρή χαραμάδα όπου θα ακούγεται -έστω και στα λόγια- για κάτι το διαφορετικό.

    Να παγιδέψουν τον κόσμο γύρω από το νέο αστικό δίπολο ΝΔ – Συριζα. Πέρα από μία δυνατή κυβέρνηση χρειάζεται και μία δυνατή μελλοντική κυβέρνηση αντιπολίτευση με αδύναμο εργατικό ταξικό κίνημα.

    Συκοφαντία, διαστρέβλωση, και αντικομουνισμός, το μόνο που τους μένει. Το ΚΚΕ «χαλάει» την μανέστρα του αστικού πολιτικού συστήματος και από τις δύο πλευρές του. Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. από ( http://www.rizospastis.gr/story.do?id=7530066&publDate=12/7/2013 )
    (..)Ο Αλ. Τσίπρας περιέγραψε ένα «τριπολικό» πολιτικό σκηνικό, αναθέτοντας ρόλο εκτός απ' τη ΝΔ και στη Χρυσή Αυγή την οποία βάπτισε τρίτο πόλο, και τσουβαλιάζοντας ως μη όφειλε το ΚΚΕ στον πόλο της «αριστεράς».(..)

    Μετά απορούν για το "σπρώξιμο" προς την χ.α.
    ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/05/blog-post_7973.html )
    Ελλάς Ελλήνων Αντιρατσιστών (Ποιος είπαμε σπρώχνει τη Χρυσή Αυγή;) Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ενδιαφέρον...Κάποια από αυτά υπήρχαν σα σκέψεις πολύ καιρό τώρα, όταν κάποιος από ΝΔ (Κεδίκογλου;) έκανε λόγο για "τα δυο κομμουνιστικά κόμματα, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ" (επίσης δε θυμάμαι τη περίσταση, αν μπορεί ας βοηθήσει κάποιος), πριν κάμποσους μήνες. Μου είχε κάνει εντύπωση, από τη στίγμη που ξέρουν καλά τι κόμμα είναι το ένα και τι το άλλο. Σίγουρα στοχεύουν στη δημιουργία συνειρμών,συγχύσεων, αντιδραστικοποίησης/δεξιοποίησης αλλά και "με τρόπο" συντήρηση της πίεσης για "αριστερή ενότητα" προς το ΚΚΕ. Μ'ένα σμπάρο πολλά τριγώνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή