Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2013

Ο Θ. Δρίτσας απαντά στον Π. Καμμένο για τα "Σοβιέτ"

Ο Θ. Δρίτσας απαντά στον Π. Καμμένο για τα "Σοβιέτ"
Ημερομηνία: 15/07/2013 19:57

Απάντηση Θοδωρή Δρίτσα, βουλευτή Α' Πειραιά και Νησιών και υπεύθυνου του τομέα Άμυνας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΣΥΡΙΖΑ στις δηλώσεις του κ. Πάνου Καμμένου σχετικά με «θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ που θυμίζουν νέο Σοβιέτ από τα παλιά»

Μετά την … είδηση, που κατασκεύασε η «μονταζιέρα» της Νέας Δημοκρατίας και τις απαντήσεις που ήδη δώσαμε, δεν καταλαβαίνουμε γιατί ο Πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Πάνος Καμμένος επαναφέρει το θέμα, σαν να μην κατανοεί την ανύπαρκτη βασιμότητά του. Επειδή διάφορα κέντρα με επικοινωνιακές σκοπιμότητες επιμένουν να παραπλανούν τους πολίτες και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ψαρεύοντας σε θολά νερά έχουμε να τους θυμίσουμε δυο πράγματα.

1. Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την άμυνα ανακοινώθηκαν με πλήρη τρόπο για πρώτη φορά στην «Αθηναϊδα» και έχουν κυκλοφορήσει ευρύτατα έκτοτε. Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας σε κάθε ευκαιρία έχει δημοσίως αναφερθεί σε αυτές. Ταυτόχρονα, το συνέδριό μας με τις αποφάσεις του επικαιροποίησε τις θέσεις αυτές και οποιοσδήποτε ενδιαφέρεται μπορεί να τις αναζητήσει στις επίσημες και τελικές αποφάσεις του συνεδρίου, όπου ψηφίστηκαν σχεδόν ομόφωνα.


2. Το Τμήμα Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ με επιστημονική και υπηρεσιακή στελέχωση υψηλού επιπέδου έχει ήδη επεξεργαστεί ένα πολυσέλιδο προγραμματικό κείμενο για Ένοπλες Δυνάμεις Νέου Τύπου το οποίο βρίσκεται στην τελική έγκριση από τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε μετά το τέλος του καλοκαιριού να παρουσιαστεί επίσημα σε ανοιχτή συγκέντρωση και να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα πάψει να είναι πρωτοπόρος τόσο στην παραγωγή υπεύθυνης και ριζοσπαστικής πολιτικής, όσο και στην υποδειγματική τήρηση των αρχών της πλουραλιστικής και πολυφωνικής δημοκρατίας. Η Ελλάδα χρειάζεται ανατροπή και αναγέννηση σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής και ο ΣΥΡΙΖΑ πρωτοστατεί σε αυτό. Όποιος θέλει να ασχολείται με την ασημαντότητα, ας συνεχίσει να παίζει επικοινωνιακά παιχνίδια. Να μην επικαλείται όμως μια δήθεν σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

15 σχόλια:

  1. Για στρατό νέου τύπου έκανε λόγο ο Αλ. Τσίπρας
    Το πολιτικό του σχέδιο για τη δημιουργία Ενόπλων Δυνάμεων «νέου τύπου», με μεταρρυθμίσεις στις δομές και τους θεσμούς που διέπουν τη λειτουργία τους, παρουσίασε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, με σημερινή συνέντευξή του στην ιστοσελίδα www.OnAlert.gr.

    Σημειώνεται ότι ο κ. Τσίπρας, επικεφαλής αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ, θα επισκεφθεί αύριο, Πέμπτη, το Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας, την 110 Πτέρυγα Μάχης και το Κέντρο Επιχειρήσεων στη Λάρισα, ενώ η περιοδεία θα ολοκληρωθεί με επίσκεψη σε μια πολεμική Μοίρα.

    Απαντώντας σε ερωτήσεις, ο κ. Τσίπρας είπε ότι στη δημοκρατία, δύο είναι οι βασικές προϋποθέσεις που αφορούν το στρατό: o στρατός δεν παρεμβαίνει στην Πολιτική, λειτουργώντας πάντα στο πλαίσιο του Συντάγματος αλλά και η Πολιτική δεν παρεμβαίνει στην καθημερινή λειτουργία του στρατού. Η πρώτη ικανοποιήθηκε οριστικά και αμετάκλητα το 1974, η δεύτερη καταστρατηγήθηκε συστηματικά και καταστρατηγείται χωρίς προηγούμενο μέχρι και σήμερα.

    Τα αποτελέσματα, τόνισε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, είναι λίγο ως πολύ γνωστά: διαφθορά, διαπλοκή, κομματισμός και αναξιοκρατία, πελατειακές σχέσεις σε πρωτοφανή κλίμακα - αφού ακόμα και τις μεταθέσεις τις βγάζει το «περιβάλλον» του υπουργού- και βέβαια πολιτικές προμηθειών που εκτίναξαν τις δαπάνες της 'Άμυνας σε δυσθεώρητα ύψη, χωρίς δυστυχώς ουσιαστική μέριμνα για την τύχη του αμυντικού υλικού σε βάθος χρόνου.

    Ο πυρήνας της πολιτικής Άμυνας που έχει επεξεργαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ και παρουσίασε ο κ. Τσίπρας είναι:

    Πρώτο: Να δρομολογήσει όλες εκείνες τις δομικές αλλαγές που είναι ώριμες εδώ και δεκαετίες και να προωθήσει λύσεις σε χρόνια προβλήματα της Άμυνας, για τα οποία δυστυχώς είχε επιβληθεί «σιγή ασυρμάτου» και προς τα μέσα και προς τα έξω.

    Δεύτερο: Να προωθήσει τις αναγκαίες αλλαγές σε επίπεδο θεσμών, που αποτελούν πραγματικότητα σε άλλες χώρες εδώ και πολλά χρόνια, για να αποκτήσουμε επιτέλους ένα θεσμικό πλαίσιο που να ενισχύει την υπευθυνότητα και να υποχρεώνει σε δημοκρατική λογοδοσία και κοινωνικό έλεγχο όλους τους φορείς που εμπλέκονται στο σχεδιασμό και τη λειτουργία της Άμυνας. Που σημαίνει, με δυο λόγια, οριστικό τέλος στο καθεστώς των στεγανών.

    Στο σημείο αυτό ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε σε πρόσφατα δημοσιεύματα που άφηναν να εννοηθεί ότι πριν από καιρό οι Ένοπλες Δυνάμεις «απεργάζονταν πρωτοβουλίες», για να υπογραμμίσει ότι «με πάσα βεβαιότητα σας επισημαίνω ότι ο δημοκρατικός προσανατολισμός των Ενόπλων Δυνάμεων είναι σήμερα αδιαμφισβήτητος. Και αυτό όχι γιατί έτσι θα άρεσε στην Αριστερά, αλλά γιατί το δημοκρατικό φρόνημα των αξιωματικών είναι πια ταυτόσημο του πατριωτισμού τους. Είμαι απολύτως βέβαιος, λοιπόν, ότι τα σενάρια που είδαν το φως της δημοσιότητας για δήθεν «νοσταλγούς», προκάλεσαν δικαιολογημένη αγανάκτηση στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων».

    Ως προς τη δομή των Ενόπλων Δυνάμεων, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε ότι χρειάζεται αλλαγή «υποδείγματος» και για την Άμυνα. Είναι πλέον καιρός να μιλήσουμε, υπογράμμισε, για «Ένοπλες Δυνάμεις Νέου Τύπου μικρότερου σχήματος και υποδομών, υψηλής αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας, με έμφαση στους ποιοτικούς δείκτες και μικρότερου κόστους». Ο κ. Τσίπρας ανακοίνωσε ότι προς την κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να αναλάβουμε συντονισμένη δράση και να γίνουν τομές σε όλα τα επίπεδα.

    Ειδικότερα, όπως τόνισε χαρακτηριστικά:

    1. Στo επίπεδο της αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού: αναφέρθηκα ήδη με ποιες τομές θα ξεπεράσουμε τις χρόνιες παθογένειες που σχετίζονται με την εξέλιξη, αλλά και με το πώς αντιλαμβανόμασταν μέχρι τώρα το ρόλο του στρατιωτικού. Θα πρόσθετα επίσης ότι χρειάζεται αναπροσανατολισμός και αναβάθμιση της εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδα.

    2. Στο οργανωτικό και λειτουργικό επίπεδο: πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η υλοποίηση της νέας δομής δυνάμεων και η υιοθέτηση ποιοτικών δεικτών αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας για όλες τις επιχειρησιακές μονάδες του νέου σχήματος. Δεν πρέπει να μείνουμε όμως εκεί. Χρειάζεται διαρκής προβληματισμός για νέα οργανωτικά σχήματα που θα ενδυναμώνουν τις αναγκαίες συνέργειες μεταξύ των τριών κλάδων των Ε.Δ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 3. Στο επίπεδο του σχεδιασμού: χρειαζόμαστε στρατηγική αποτροπής με αρχές, κατευθύνσεις και ιεραρχημένες προτεραιότητες, που να αξιοποιεί το ερευνητικό και επιστημονικό δυναμικό της χώρας και την Αμυντική Βιομηχανία, και να προτείνει τις αποτελεσματικότερες λύσεις με το μικρότερο κόστος, λύσεις που θα πολλαπλασιάζουν τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα της χώρας.

      4. Στο επίπεδο των προμηθειών: στρατηγική χρειαζόμαστε και στις προμήθειες, στρατηγική και όχι απλώς νόμο για τις προμήθειες που ν' αλλάζει κάθε φορά που αλλάζει ο υπουργός. Στρατηγική που να διασφαλίζει όλες εκείνες τις προϋποθέσεις που μεγιστοποιούν το επιχειρησιακό αποτέλεσμα για το σύνολο της ζωής του υλικού με το μικρότερο κόστος αλλά και τη μέγιστη δυνατή ανταποδοτικότητα στην ελληνική οικονομία μέσω της Αμυντικής Βιομηχανίας της χώρας.

      5. Στο επίπεδο της Αμυντικής Βιομηχανίας: για να έχουμε ένα βιώσιμο σχήμα θα πρέπει να μπορεί να συμβάλλει στο αξιόμαχο των Ε.Δ., στην ενίσχυση της απασχόλησης και στην εισαγωγή καινοτόμων τεχνολογιών στη χώρα. Για να πετύχουμε αυτόν τον τριπλό στόχο, πρώτα απ' όλα χρειάζεται σχέδιο. Σχέδιο ανασυγκρότησης, υπαγωγή σε ενιαίο φορέα υπό εθνικό έλεγχο, και σχέδιο για τον παραγωγικό προσανατολισμό της βιομηχανίας, έτσι ώστε να αντιστοιχεί με το μοντέλο υποστήριξης αλλά και τον στρατηγικό προσανατολισμό των Ε.Δ.

      6. Στο επίπεδο της θητείας: δεν μπορούμε να έχουμε έναν πετυχημένο θεσμό αν δεν προσανατολίσουμε τη θητεία σε καθαρά επιχειρησιακά καθήκοντα και αν δεν τη συνδέσουμε με πολιτικές ανταποδοτικότητας.

      7. Στο επίπεδο των θεσμών: είναι αναγκαίο ένα πλαίσιο από αναβαθμισμένους θεσμούς, με τον ουσιαστικότερο ρόλο να αναλογεί στο κοινοβούλιο, που να επιτηρεί το σύνολο των λειτουργιών της Άμυνας, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια, η αποτελεσματικότητα, η αποδοτικότητα, η μέγιστη δυνατή ανταποδοτικότητα των προμηθειών στην ελληνική οικονομία αλλά και το κατά πόσο οι επιλογές είναι σε αντιστοιχία με τους πολιτικούς στόχους.

      Αναλυτικότερα για τη θητεία και τη διάρκειά της, ο κ. Τσίπρας εξήγησε ότι ένα τόσο σοβαρό ζήτημα δεν μπορεί να μπαίνει σε υπολογισμούς κόστους -αποτελεσματικότητας, ούτε να ακολουθεί μηχανιστικά το παράδειγμα άλλων χωρών. Οι περισσότερες χώρες, πρόσθεσε, που έχουν καταργήσει το θεσμό της θητείας δεν έχουν ζήτημα προάσπισης της εδαφικής τους ακεραιότητας και έχουν από καιρό μετασχηματίσει και αναδιοργανώσει τις Ε.Δ. τους προς την κατεύθυνση ανάληψης αποστολών εκτός συνόρων. Όπως γνωρίζετε, συμπλήρωσε, ο θεσμός της θητείας δεν είναι «συμβατός» με τις αποστολές αυτές. Οφείλουμε όμως να είμαστε ειλικρινείς και να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, υποστήριξε διευκρινίζοντας ότι για να παίξει η θητεία τον ουσιαστικό ρόλο που της αναλογεί, θα πρέπει να παρουσιάζει όλα εκείνα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά, έτσι ώστε να μην εκλαμβάνεται και να μην είναι «τιμωρία» και χάσιμο πολύτιμου χρόνου για τους νέους πολίτες της χώρας μας.

      Για το προσωπικό των ΕΔ, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύθηκε ότι πρώτη προτεραιότητα είναι το προσωπικό της Άμυνας να μπορέσει να διατηρήσει ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, διαφορετικά δεν μπορούμε να συζητάμε για Άμυνα της χώρας. Συγκεκριμένα, για το στεγαστικό πρόβλημα επεσήμανε ότι εδώ μπορούμε να παρέμβουμε αποφασιστικά, και το μοντέλο που προτείνει το κόμμα του, όπως ανέλυσε, είναι ότι θα αποδεσμεύσει σημαντικά περιουσιακά στοιχεία της Άμυνας από επιχειρησιακή χρήση και μέρος αυτών θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για τη χρηματοδότηση έργων υποδομής, έργων για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και στέγασης του προσωπικού, έργων για τη φύλαξη του υλικού κ.λπ.

      Για το θέμα της ΑΟΖ, ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί απαραβίαστη βάση για την όποια διαπραγμάτευση με όλες τις όμορες χώρες σε ό,τι αφορά την κοινή οριοθέτηση ΑΟΖ, ενώ διεμήνυσε ότι η εδαφική ακεραιότητα της χώρας, η υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, είναι αξίες αδιαπραγμάτευτες.

      Πηγή: ΑΜΠΕ
      http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_03/04/2013_491685

      Διαγραφή
    2. Ο Α.Τσίπρας στο Onalert: "Μεταπολίτευση τέλος και στο στρατό. Το σχέδιο για τις Ένοπλες Δυνάμεις"
      03.04.2013

      Συνέντευξη στον
      ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟ

      Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, μιλά στο Onalert, για τους στρατιωτικούς, την Εθνική Άμυνα και τις Ένοπλες Δυνάμεις.

      •Δείχνει “διαβασμένος” για τα προβλήματα, τις παθογένειες και τα λάθη δεκαετιών που ταλαιπωρούν σήμερα τις Ένοπλες Δυνάμεις και κυρίως τους ανθρώπους τους.

      •Παρουσιάζει τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ για το πως μπορούν αυτά τα λάθη να διορθωθούν και αποκαλύπτει την “ταυτότητα” των Ενόπλων Δυνάμεων που ο ίδιος και το κόμμα του έχουν στο μυαλό τους.

      •Μιλά για το πως πρέπει να εξοπλίζεται η Ελλάδα

      •Δίνει απαντήσεις για τις τοποθετήσεις στελεχών του σε εθνικά θέματα

      •Εξηγεί γιατί Χρυσή Αυγή και Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορούν να συνυπάρξουν.

      ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ:

      •Η συνέντευξή σας στο Onalert, σπάει ένα ταμπού δεκαετιών. Που ήθελε τους ηγέτες της Αριστεράς να μην μιλούν καν για θέματα Άμυνας. Ήταν πάντα ένας χώρος η Άμυνα από τον οποίο η Αριστερά θα έλεγα απείχε. Είστε αποφασισμένος να “σπάσετε” αυτή την αποχή και να αποδείξετε ότι η Αριστερά όχι μόνο μπορεί αλλά επιβάλλεται να έχει άποψη και σχέδιο για τις Ένοπλες Δυνάμεις;

      Κύριε Καρβουνόπουλε, δε γνωρίζω αν μιλούσαν οι ηγέτες της αριστεράς για την άμυνα, πάντως σίγουρα δεν ήταν άσχετοι με τα θέματα της στρατηγικής του πολέμου, αφού οι παλιότεροι συμμετείχαν, δια ζώσης, στη μεγαλύτερη αναλογικά ένοπλη αντίσταση στον κατακτητή σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη.

      Τώρα αυτό που εσείς χαρακτηρίζετε «ταμπού» και «αποχή» εγώ θα το χαρακτήριζα σταθερή και συνεπή στάση κριτικής από θέσεις αρχών, όχι απέναντι στην ανάγκη να έχουμε Ε.Δ ικανές να προασπίσουν την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, αλλά απέναντι στο μοντέλο οργάνωσης και λειτουργίας της Άμυνας, που επέβαλαν τα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα αμέσως μετά τη μεταπολίτευση και που διατηρείται μέχρι και σήμερα.

      Ξέρετε, αυτό που περίμενε η κοινωνία αμέσως μετά τη μεταπολίτευση, ήταν να εκδημοκρατιστεί το θεσμικό πλαίσιο για την Άμυνα, και να αρθούν τα «στεγανά», που ήταν κατάλοιπα άλλων εποχών, ακολουθώντας το παράδειγμα των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών. Δυστυχώς όμως οι προσδοκίες αυτές διαψεύστηκαν πολύ σύντομα αφού, παρά τις όποιες παρεμβάσεις, τα στεγανά παραμένουν ακλόνητα στη θέση τους μέχρι και σήμερα.

      Διαγραφή
    3. Δεν μπορούμε να συζητάμε για τα σημερινά προβλήματα της Άμυνας χωρίς να αναζητήσουμε τη μήτρα που τα γέννησε. Κι αυτή η μήτρα, είναι τα «στεγανά». Αυτό το «θεσμικό τείχος» που απέξω αποκλείει -ακόμα και στο κοινοβούλιο- την πρόσβαση στο εσωτερικό της Άμυνας, αλλά και από μέσα, στα στελέχη των Ε.Δ, αποτρέπει να έχουν άποψη και στοιχειώδη επικοινωνία με τον έξω κόσμο για ζητήματα που τους αφορούν, υπό την απειλή κάθε είδους κυρώσεων και περιορισμών που επιβάλει ένα αναχρονιστικό πλαίσιο εσωτερικής λειτουργίας. Ο λόγος που διατηρήθηκαν αλώβητα μέχρι σήμερα αυτά τα στεγανά, είναι γιατί εξασφαλίζουν προνομιακή και αποκλειστική πρόσβαση στην εκάστοτε κυβέρνηση και φυσικά στο κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία και μάλιστα μακριά από τα «αδιάκριτα» βλέμματα της κοινωνίας και του κοινοβουλίου.

      Στη δημοκρατία ξέρετε, δύο είναι οι βασικές προϋποθέσεις που αφορούν το στρατό: o στρατός δεν παρεμβαίνει στην Πολιτική, λειτουργώντας πάντα στο πλαίσιο του Συντάγματος αλλά και η Πολιτική δεν παρεμβαίνει στην καθημερινή λειτουργία του στρατού.

      Η πρώτη ικανοποιήθηκε οριστικά και αμετάκλητα το 1974, η δεύτερη καταστρατηγήθηκε συστηματικά και καταστρατηγείται χωρίς προηγούμενο μέχρι και σήμερα.

      Τα αποτελέσματα είναι λίγο ως πολύ γνωστά: διαφθορά, διαπλοκή, κομματισμός και αναξιοκρατία , πελατειακές σχέσεις σε πρωτοφανή κλίμακα – αφού ακόμα και τις μεταθέσεις τις βγάζει το «περιβάλλον» του Υπουργού- και βέβαια πολιτικές προμηθειών που εκτίναξαν τις δαπάνες της Άμυνας σε δυσθεώρητα ύψη, χωρίς δυστυχώς ουσιαστική μέριμνα για την τύχη του αμυντικού υλικού σε βάθος χρόνου.

      Η Αριστερά ήταν σταθερά απέναντι σ’ αυτές τις πολιτικές και όχι απέναντι στις πραγματικές ανάγκες της Άμυνας.

      Τώρα όσο αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας, αν δηλαδή έχει σχέδιο η Αριστερά, θα απαντήσω με κατηγορηματικό τρόπο. Έχει σχέδιο και μάλιστα, για πρώτη φορά στα χρονικά της Άμυνας , υπάρχει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που φιλοδοξεί να αποτελέσει τομή με τη σφραγίδα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

      Θα ήθελα επιγραμματικά να τονίσω ότι κλείνει ο κύκλος της μεταπολίτευσης, κύριε Καρβουνόπουλε, και για τον τρόπο που αντιλαμβανόμασταν μέχρι τώρα και τα ζητήματα της Άμυνας. Και η Αριστερά με τη συναίσθηση του ρόλου που της αναλογεί στην παρούσα δύσκολη συγκυρία, είναι έτοιμη να αναλάβει την ευθύνη για την Άμυνα της χώρας, στοχεύοντας σε δύο πολύ βασικές κατευθύνσεις:
      Πρώτο: Να πράξει το αυτονόητο. Να δρομολογήσει δηλαδή όλες εκείνες τις δομικές αλλαγές που είναι ώριμες εδώ και δεκαετίες και να προωθήσει λύσεις σε χρόνια προβλήματα της Άμυνας για τα οποία δυστυχώς είχε επιβληθεί «σιγή ασυρμάτου» και προς τα μέσα και προς τα έξω.

      Δεύτερο: Να προωθήσει τις αναγκαίες αλλαγές σε επίπεδο θεσμών, που αποτελούν πραγματικότητα σε άλλες χώρες εδώ και πολλά χρόνια, για να αποκτήσουμε επιτέλους ένα θεσμικό πλαίσιο που να ενισχύει την υπευθυνότητα και να υποχρεώνει σε δημοκρατική λογοδοσία και κοινωνικό έλεγχο όλους τους φορείς που εμπλέκονται στο σχεδιασμό και τη λειτουργία της Άμυνας. Που σημαίνει με δυο λόγια : Οριστικό τέλος στο καθεστώς των στεγανών.

      Διαγραφή
    4. •Νομίζω ότι καταλυτικό ρόλο σ΄ αυτή την απόσταση που υπήρχε μεταξύ των ένστολων πολιτών και της Αριστεράς, έπαιξαν τα “ιστορικά τραύματα” του παρελθόντος που δυστυχώς και σήμερα κάποιοι επίμονα προσπαθούν να τα “ανοίξουν” και πάλι. Δεν είναι ώρα πιστεύετε να τ΄ αφήσουμε οριστικά και αμετάκλητα αυτά πίσω μας , να πάψουμε να μιλάμε για “δεξιό” και “αριστερό” στρατό και να προχωρήσουμε σ΄ έναν πραγματικά “πατριωτικό” στρατό. Αν και τη λέξη πατριωτισμό την έχουν εξευτελίσει τώρα τελευταία όσοι την εμπορεύονται επιτυχώς δυστυχώς.

      Για μας, τα «ιστορικά τραύματα» στα οποία αναφέρεστε, ανήκουν στο παρελθόν. Στη μακρά περίοδο πολιτικής ανωμαλίας που έζησε η χώρα, η οποία όμως έκλεισε οριστικά και αμετάκλητα το 1974, με την αποκατάσταση των κοινοβουλευτικών θεσμών. Αντιπαλότητες και συμπεριφορές της εποχής εκείνης ούτε μπορούν να δραπετεύσουν από αυτό το ιστορικό πλαίσιο, ούτε μπορούν να αναπαράγονται μηχανιστικά. Όσοι το επιχειρούν αυτό σήμερα είναι όχι απλά ανιστόρητοι αλλά εκδηλώνουν – επιτρέψτε μου να το πω- με έναν εντελώς ευτελή τρόπο τον πανικό τους, γιατί ο λαός αμφισβητεί τις επιλογές και την εξουσία τους ολοένα και περισσότερο. Εμείς όχι μόνο δεν υιοθετούμε παρόμοιες απόψεις αλλά απεναντίας τις αποκρούουμε κατηγορηματικά, αφού, εδικά σε μια περίοδο σαν τη σημερινή, ερχόμαστε να ενώσουμε και όχι να διχάσουμε το λαό μας.

      Δεν μπορώ πάντως να μην εκμεταλλευτώ το ερώτημά σας για να σχολιάσω και δύο γεγονότα που λειτούργησαν δυστυχώς ως «τροχιοδεικτικά» για το κλίμα που επιχειρούν να διαμορφώσουν σήμερα. Αναφέρομαι στην περιβόητη «ομολογία» Μπεγλίτη και στο σχετικά πρόσφατο δημοσίευμα που ήθελε το στρατό δήθεν να απεργάζεται σχέδια ανάληψης «πρωτοβουλιών» . Τα θεωρώ και τα δύο απαράδεκτα, υποβολιμαία και ανιστόρητα. Με πάσα βεβαιότητα σας επισημαίνω ότι ο δημοκρατικός προσανατολισμός των Ε.Δ. είναι σήμερα αδιαμφισβήτητος. Και αυτό όχι γιατί έτσι θα άρεσε στην Αριστερά, αλλά γιατί το δημοκρατικό φρόνημα των αξιωματικών είναι πια ταυτόσημο του πατριωτισμού τους.

      Είμαι απολύτως βέβαιος, λοιπόν, ότι τα σενάρια που είδαν το φώς της δημοσιότητας για δήθεν «νοσταλγούς» , προκάλεσαν δικαιολογημένη αγανάκτηση στα στελέχη των Ε.Δ.

      Για το δεύτερο σκέλος και την παρατήρησή σας για «δεξιό» και «αριστερό» στρατό, πιστεύω ότι αυτό που απομένει να δούμε είναι το πως θα κλείσουμε τις σύγχρονες πληγές. Δηλαδή το κλίμα απαξίωσης που δημιούργησε η πολύχρονη διελκυστίνδα των κομμάτων που κυβέρνησαν τον τόπο, για το ποιό θα δημιουργήσει το μεγαλύτερο κύκλωμα πελατειακών σχέσεων στο στράτευμα.

      Τρείς είναι κατά τη γνώμη μου οι αναγκαίες παρεμβάσεις για να γυρίσουμε σελίδα και στο κεφάλαιο αυτό :

      α. Καθιερώνοντας ένα αξιοκρατικό, διαφανές και αδιάβλητο πλαίσιο για τις προαγωγές, τις μεταθέσεις και τις τοποθετήσεις σε θέσεις ευθύνης.

      β. Δίνοντας οριστικό τέλος σε ένα πολύχρονο καθεστώς διακρίσεων σε βάρος των στρατιωτικών. Ο στρατιωτικός είναι «Πολίτης με Στολή» και έτσι αντιλαμβάνονται το ρόλο του όλες οι σύγχρονες δημοκρατίες, και τέλος

      γ. Με την καθιέρωση ενός καινοτόμου θεσμού με εξουσία διερεύνησης περιστατικών κακοδιοίκησης, κατάχρησης εξουσίας, ευνοιοκρατίας και παραβίασης νόμων και κανονισμών στο εσωτερικό των Ε.Δ.

      Διαγραφή
    5. •Ποιο είναι το μοντέλο που έχετε στο μυαλό σας για τις Ένοπλες Δυνάμεις; Τι πιστεύετε ότι πρέπει να αλλάξει για να έχουμε ένα στράτευμα αξιόπιστο, σύγχρονο και βέβαια οικονομικό; Ποιες θα ήταν οι τομές τις οποίες θα προωθούσατε σε περίπτωση που είχατε την δυνατότητα να κυβερνήσετε, δυνατότητα που πλέον δεν είναι διόλου θεωρητική.

      Το μοντέλο σχεδιασμού και λειτουργίας της Άμυνας, όπως το γνωρίσαμε στη μεταπολίτευση ήταν ένα ιδιαίτερα δαπανηρό μοντέλο το οποίο προσέθετε νέα επίπεδα εξοπλισμών χωρίς προηγούμενα να εξαλείφει τις αιτίες και τα προβλήματα που εμπόδιζαν ήδη την πλήρη εκμετάλλευση των δυνατοτήτων των προηγούμενων επιπέδων. Ένα δεύτερο εξίσου σημαντικό χαρακτηριστικό είναι ότι δεν υπήρξε ουσιαστική μέριμνα για να ξεπεραστούν δομικά προβλήματα και παθογένειες, που το ακολουθούν από την μεταπολίτευση έως και σήμερα. Η μήτρα όλων αυτών των παθογενειών ήταν κύρια οι πολιτικές επιλογές που έγιναν και αφορούν όλους τους τομείς, από το πλαίσιο σχεδιασμού Αμύνης έως και την καθημερινή λειτουργία της.

      Το μοντέλο αυτό έχει κλείσει οριστικά τον κύκλο του. Συντηρήθηκε μέχρι την κρίση χάρις στις υπέρογκες αμυντικές δαπάνες που ήταν για δεκαετίες οι μεγαλύτερες στην Ευρώπη –ως ποσοστό του ΑΕΠ- και ακόμα και σε χρονιά κρίσης, οι μεγαλύτερες στο ΝΑΤΟ, όσο αφορά το σκέλος των λειτουργικών δαπανών.

      Όλα όσα ανέφερα προηγούμενα, δημιουργούν εύλογο προβληματισμό, για το αν το μοντέλο αυτό είναι βιώσιμο, ιδιαίτερα σε συνθήκες βαθειάς οικονομικής κρίσης που βιώνει η χώρα σήμερα. Εμείς είμαστε βέβαιοι ότι δεν είναι.

      Είναι ολοφάνερο ότι χρειάζεται αλλαγή «υποδείγματος» και για την Άμυνα. Είναι πλέον καιρός να μιλήσουμε για ΕΔ Νέου Τύπου μικρότερου σχήματος και υποδομών, υψηλής αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας, με έμφαση στους ποιοτικούς δείκτες και μικρότερου κόστους

      Προς την κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να αναλάβουμε συντονισμένη δράση και να γίνουν τομές σε όλα τα επίπεδα. Ειδικότερα:

      Στo επίπεδο της αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού: αναφέρθηκα ήδη με ποιες τομές θα ξεπεράσουμε τις χρόνιες παθογένειες που σχετίζονται με την εξέλιξη αλλά και με το πώς αντιλαμβανόμασταν μέχρι τώρα το ρόλο του στρατιωτικού. Θα πρόσθετα επίσης ότι χρειάζεται αναπροσανατολισμός και αναβάθμιση της εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδα

      Στο οργανωτικό και λειτουργικό επίπεδο: πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η υλοποίηση της νέας δομής δυνάμεων και η υιοθέτηση ποιοτικών δεικτών αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας για όλες τις επιχειρησιακές μονάδες του νέου σχήματος. Δεν πρέπει να μείνουμε όμως εκεί. Χρειάζεται διαρκής προβληματισμός για νέα οργανωτικά σχήματα που θα ενδυναμώνουν τις αναγκαίες συνέργειες μεταξύ των τριών κλάδων των Ε.Δ.

      Διαγραφή
    6. Στο επίπεδο του σχεδιασμού: χρειαζόμαστε στρατηγική αποτροπής με αρχές, κατευθύνσεις και ιεραρχημένες προτεραιότητες που να αξιοποιεί το ερευνητικό και επιστημονικό δυναμικό της χώρας και την Αμυντική Βιομηχανία, και να προτείνει τις αποτελεσματικότερες λύσεις με το μικρότερο κόστος, λύσεις που θα πολλαπλασιάζουν τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα της χώρας.
      Στο επίπεδο των προμηθειών: στρατηγική χρειαζόμαστε και στις προμήθειες, στρατηγική και όχι απλά νόμο για τις προμήθειες που ν’ αλλάζει κάθε φορά που αλλάζει ο Υπουργός. Στρατηγική που να διασφαλίζει όλες εκείνες τις προϋποθέσεις που μεγιστοποιούν το επιχειρησιακό αποτέλεσμα για το σύνολο της ζωής του υλικού με το μικρότερο κόστος αλλά και τη μέγιστη δυνατή ανταποδοτικότητα στην ελληνική οικονομία μέσω της Αμυντικής Βιομηχανίας της χώρας.
      Στο επίπεδο της Αμυντικής Βιομηχανίας: για να έχουμε ένα βιώσιμο σχήμα θα πρέπει να μπορεί να συμβάλλει στο αξιόμαχο των Ε.Δ, στην ενίσχυση της απασχόλησης και στην εισαγωγή καινοτόμων τεχνολογιών στη χώρα. Για να πετύχουμε αυτόν τον τριπλό στόχο πρώτα απ’ όλα χρειάζεται σχέδιο. Σχέδιο ανασυγκρότησης, υπαγωγή σε ενιαίο φορέα υπό εθνικό έλεγχο, και σχέδιο για τον παραγωγικό προσανατολισμό της βιομηχανίας έτσι ώστε να αντιστοιχεί με το μοντέλο υποστήριξης αλλά και τον στρατηγικό προσανατολισμό των Ε.Δ.

      Στο επίπεδο της θητείας: δεν μπορούμε να έχουμε έναν πετυχημένο θεσμό αν δεν προσανατολίσουμε τη θητεία σε καθαρά επιχειρησιακά καθήκοντα και αν δεν τη συνδέσουμε με πολιτικές ανταποδοτικότητας.

      Στο επίπεδο των θεσμών: είναι αναγκαίο ένα πλαίσιο από αναβαθμισμένους θεσμούς, με τον ουσιαστικότερο ρόλο να αναλογεί στο κοινοβούλιο, που να επιτηρεί το σύνολο των λειτουργιών της Άμυνας, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια, η αποτελεσματικότητα, η αποδοτικότητα, η μέγιστη δυνατή ανταποδοτικότητα των προμηθειών στην ελληνική οικονομία αλλά και το κατά πόσο οι επιλογές είναι σε αντιστοιχία με τους πολιτικούς στόχους.

      Κλείνοντας, θεωρώ ότι είναι σημαντικό να επισημάνω ότι θα πρέπει να ενισχύσουμε και τον κοινωνικό ρόλο του στρατού. Είναι ήδη σημαντικός αλλά ο στρατός διαθέτει μέσα, προσωπικό , υψηλή εξειδίκευση και οργάνωση που μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά, ιδιαίτερα στην αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών. Ειδικά σήμερα, στις δύσκολες συνθήκες που ζει ο λαός μας, ο στρατός μπορεί και πρέπει να αναλάβει συστηματική δράση για την ανακούφιση μεγάλου αριθμού συμπολιτών μας από τις επιπτώσεις της ανθρωπιστικής κρίσης.

      Όπως αντιλαμβάνεστε όλες αυτές οι παρεμβάσεις όχι μόνο δεν θα μείωναν αλλά θα αύξαναν το επίπεδο της αποτρεπτικής ικανότητας της Άμυνας.

      Διαγραφή
    7. •Για τη θητεία ποιο είναι το σχέδιό σας; Θα την αυξήσετε ή όχι; Όταν είχατε έρθει στο ΥΕΘΑ, όλοι αναμέναμε ότι θα βγαίνατε και θα λέγατε κατηγορηματικά όχι στην αύξηση που είχαν εισηγηθεί από τότε οι στρατιωτικοί. Ήσασταν πολύ προσεκτικός στις δηλώσεις σας τότε. Έχετε κατασταλάξει σ΄ ένα συμπέρασμα για το αν πρέπει ή όχι να πάμε σε αύξηση ,που μπορεί να ικανοποιεί τους στρατιωτικούς αλλά επιβαρύνει οικονομικά τις οικογένειες των στρατεύσιμων;

      Το ερώτημά σας μου δίνει την ευκαιρία να κάνω μία τοποθέτηση επί της αρχής για το ζήτημα της θητείας, με αφορμή, ξέρετε, και την πρόσφατη έκθεση της Τρόικα που έφθασε να προτείνει απροκάλυπτα την κατάργησή της, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι έχει καταλυθεί η εθνική κυριαρχία στη χώρα μας, αφού λειτουργίες που αφορούν τον πυρήνα της, όπως είναι ο σχεδιασμός του στρατεύματος, έχουν εκχωρηθεί στους δανειστές.

      Κύριε Καρβουνόπουλε, έχει αποδειχτεί ιστορικά ότι οι χώρες και οι στρατοί που διατηρούν το θεσμό της θητείας, έχουν μικρότερη πιθανότητα να εμπλακούν σε πόλεμο. Η θητεία εξασφαλίζει σε μεγάλο βαθμό την αντιπροσώπευση όλων των τάσεων της κοινωνίας στο στράτευμα και από την άποψη αυτή συντελεί στην καλύτερη ευθυγράμμιση των στόχων της Άμυνας με τους στόχους της κοινωνίας. Επίσης αποτελεί καταλύτη για τη σύσφιγξη ισχυρών δεσμών του στρατού με την κοινωνία.

      Ένα τόσο σοβαρό ζήτημα δεν μπορεί να μπαίνει σε υπολογισμούς κόστους –αποτελεσματικότητας, ούτε να ακολουθεί μηχανιστικά το παράδειγμα άλλων χωρών: οι περισσότερες χώρες που έχουν καταργήσει το θεσμό της θητείας δεν έχουν ζήτημα προάσπισης της εδαφικής τους ακεραιότητας και έχουν από καιρό μετασχηματίσει και αναδιοργανώσει τις Ε.Δ τους προς την κατεύθυνση ανάληψης αποστολών εκτός συνόρων. Όπως γνωρίζετε ο θεσμός της θητείας δεν είναι «συμβατός» με τις αποστολές αυτές.

      Οφείλουμε όμως να είμαστε ειλικρινείς και να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: για να παίξει η θητεία τον ουσιαστικό ρόλο που της αναλογεί θα πρέπει να παρουσιάζει όλα εκείνα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά έτσι ώστε να μην εκλαμβάνεται και να μην είναι «τιμωρία» και χάσιμο πολύτιμου χρόνου για τους νέους πολίτες της χώρας μας.

      Επανέρχομαι, όμως, στο αρχικό σας ερώτημα. Ανέφερα προηγούμενα ότι ο πυρήνας της πρότασης που σύντομα θα τεθεί στην κρίση της κοινωνίας και των μελών της Άμυνας, είναι οι Ε.Δ Νέου Τύπου. Μικρότερου σχήματος και υποδομών, υψηλής αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας και μικρότερου κόστους. Θα ήταν άκαιρο και ανεύθυνο να αναφερθεί κανείς σε αριθμούς χωρίς να έχει προηγούμενα αποτυπωθεί ο σχεδιασμός για την καινούργια δομή των Ε.Δ. Αυτό όμως που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι το τι είδους θητεία θέλουμε: κι αυτή πρόκειται να είναι θητεία με αυστηρά επιχειρησιακό προσανατολισμό, θητεία που να σέβεται τα ατομικά δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες των στρατευμένων, θητεία συνδεδεμένη με δράσεις και πολιτικές ανταποδοτικότητας. Το στοίχημα για να έχουμε ένα πετυχημένο θεσμό είναι η νεολαία μας να φεύγει από το στρατό με περισσότερα εφόδια, δεξιότητες και γνώσεις απ’ ότι μπήκε για να μπορεί να διεκδικήσει τη ζωή με καλύτερους όρους.

      Διαγραφή
    8. •Η παρουσία σας στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας προεκλογικά είχε εκπλήξει ευχάριστα όσους στρατιωτικούς βρέθηκαν στην αίθουσα ΚΥΣΕΑ και συμμετείχαν ή παρακολούθησαν την ενημέρωσή σας. Την περίοδο που ακολούθησε και μέχρι σήμερα θα ανέμεναν μεγαλύτερη παρέμβαση του κόμματός σας στα θέματα της Άμυνας. Υπάρχει κάποια διστακτικότητα στο να “αγγίξετε” αυτά τα ζητήματα;

      Θα με κάνετε να πιστέψω ότι δεν μας παρακολουθείτε όσο θα έπρεπε κύριε Καρβουνόπουλε. Ήδη έχει συμπληρωθεί ένας ολόκληρος τόμος από παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στη βουλή μόνο για τα ζητήματα της Άμυνας και των στελεχών της, τα ενεργά και τους απόστρατους. Υπόσχομαι να σας τον στείλω. Αλλά αν περιμένατε από τα κανάλια της διαπλοκής να προβάλουν τις πρωτοβουλίες και τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την Άμυνα, θα απογοητευτείτε. Ξέρετε, το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα είναι ότι δεν λειτουργεί πλέον η δημοκρατία στη χώρα. Είμαι βέβαιος ότι δεν χρειάζεται να αναλύσω περισσότερο το πώς και γιατί. Στη «δημοκρατία» των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου και των τροϊκανών εσωτερικού και εξωτερικού, δεν μπαίνουν στον κόπο ούτε καν να απαντούν στις ερωτήσεις των βουλευτών. Δεν τηρούν πλέον κανένα πρόσχημα. Δεν υπάρχει πεδίο ούτε καν διάδρομος για βελτιωτικές παρεμβάσεις.

      Αυτή η πολιτική οδηγεί στην καταστροφή και πρέπει να ανατραπεί. Το κυρίαρχο ζήτημα, λοιπόν, είναι πώς αντιλαμβάνεται κανείς το ρόλο του σ’ αυτές τις συνθήκες. Εμείς, στον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ πιστεύουμε ότι μας αναλογεί η ιστορική ευθύνη να αναλάβουμε την τύχη της χώρας και να τη βγάλουμε από το δρόμο της καταστροφής. Πρωταρχική μας υποχρέωση λοιπόν ήταν να έχουμε και για την Άμυνα, όχι απλά ένα σχέδιο διαχείρισης, αλλά ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που αρχικά να διασφαλίζει τη βιωσιμότητά της στις δύσκολες συνθήκες που ζούμε σήμερα και σταδιακά να την οδηγήσει στην επόμενη μέρα. Ξέρετε τα κόμματα που κυβέρνησαν ποτέ διέθεταν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την Άμυνα. Όπως το φέρνει η ζωή αυτό το σχέδιο είναι έτοιμη να το καταθέσει η Αριστερά. Από την κουβέντα που κάνουμε, πιστεύω να σας έπεισα ότι είμαστε έτοιμοι. Πολύ σύντομα θα γνωρίσετε και τις λεπτομέρειες.

      Διαγραφή
    9. [...]
      •Σ΄ όλη την μεταπολίτευση η Αριστερά ήταν πάντα απέναντι στους εξοπλισμούς. Και το πάρτυ που αποκαλύφθηκε δικαιώνει αυτή την αρνητική στάση η οποία όμως θα μου επιτρέψετε να πω ήταν υπερβολική κάποιες φορές. Γιατί νομίζω ότι θα συμφωνείτε ότι η χώρα πρέπει να εξοπλίζεται όταν και όπως χρειάζεται. Τώρα είστε ένα κόμμα που θέλει να κυβερνήσει. Έχετε στο μυαλό σας το “εξοπλιστικό μοντέλο” που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα, ώστε να μην πηγαίνει χαμένο ούτε ένα ευρώ στους εξοπλισμούς;

      Κύριες Καρβουνόπουλε, το ερώτημα σας μου δίνει την ευκαιρία να αναφερθώ σε όλες εκείνες τις προϋποθέσεις που εμείς θεωρούμε ως απολύτως αναγκαίες για να «νομιμοποιούνται», αν μπορώ να χρησιμοποιήσω την έκφραση, στη συνείδηση του συνόλου της κοινωνίας-και όχι μόνο της Αριστεράς- οι όποιες επιλογές για εξοπλισμούς. Οι προϋποθέσεις αυτές, όπως αντιλαμβάνεστε, ορίζουν και το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί η δική μας στρατηγική .

      Πρώτη και θεμελιώδης προϋπόθεση, πριν φθάσουμε καν στο επίπεδο της Άμυνας, είναι να εξαντλούμε όλες τις δυνατές επιλογές στο επίπεδο της πολιτικής. Πάγια θέση της Αριστεράς, και νομίζω ότι κανείς λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να έχει αντίρρηση σ’ αυτό, είναι ότι θα πρέπει να επιδιώκουμε με συνέπεια και συνέχεια την ειρηνική επίλυση των διαφορών μας με τους γείτονες . Ακόμα και όταν αυτός ο στόχος δεν διαφαίνεται ως σύντομη προοπτική, οφείλουμε με την πολιτική μας να ενισχύουμε την θέση της χώρας στο παγκόσμιο σύστημα για να μπορέσουμε να τον διεκδικήσουμε από πλεονεκτικότερη θέση. Η ένσταση η δική μας είναι, ότι η εξωτερική πολιτική που είχαμε και έχουμε ακόμα και τώρα, κονταίνει τη χώρα αντί να την ψηλώνει. Δείτε που φτάσαμε σήμερα, και ότι η πολιτική αυτή εγκλώβισε και την Άμυνα σε ένα πλέγμα εξαρτήσεων και πιέσεων με μόνη διέξοδο το διαρκές κυνήγι των εξοπλισμών. Απαιτείται, λοιπόν, μία νέα ανεξάρτητη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που θα δημιουργήσει και ευνοϊκές προϋποθέσεις και για την Άμυνα.

      Δεύτερη, και είναι κι’ αυτή ουσιαστική προϋπόθεση, είναι να εξαντλούμε όλες τις πιθανές επιλογές στο επίπεδο της οικονομίας – κοινωνίας. Η καλύτερη άμυνα της χώρας είναι η πρόοδος και η ευημερία της σε όλους τους τομείς. Κι αυτό όχι γιατί τότε υπάρχουν περισσότερα λεφτά για την Άμυνα, αλλά γιατί η πρόοδος γεννά συνεχώς νέες υποδομές αλλά και εισροές από όλες τις πλευρές της οικονομικής και κοινωνικής ζωής που είναι ζωτικής σημασίας και για την Άμυνα. Θα πρέπει αντιληφθούμε, και νομίζω ότι δεν χρειάζεται να το αναλύσω περισσότερο, ότι το να μην έχουμε γιατρό στο Καστελόριζο και να έχουμε επενδύσει αυτά που επενδύσαμε στους εξοπλισμούς είναι δύο πραγματικότητες εκ διαμέτρου αντίθετες από τον στόχο που επιδιώκουμε.

      Όσο αφορά τις επόμενες τρείς προϋποθέσεις: στο στρατιωτικό επίπεδο χρειαζόμαστε στρατηγική αποτροπής που να υπερβαίνει τη λογική της αντιπαράθεσης των αριθμών, για τις προμήθειες στρατηγική προμηθειών και τέλος στο επίπεδο των θεσμών θεσμούς που να ελέγχουν και να επιτηρούν όλο αυτό το πλαίσιο για να μην πηγαίνει χαμένο ούτε ένα ευρώ, όπως είπατε και σεις.
      Έτσι λοιπόν όπως αντιλαμβάνεστε, για να αξιολογήσουμε το πόσες και ποιές ενστάσεις της Αριστεράς ήταν βάσιμες θα πρέπει πρώτα να απαντήσουμε στο ερώτημα πόσες και ποιες από τις προμήθειες που έγιναν μέχρι και σήμερα κάλυπταν τις παραπάνω προϋποθέσεις. Δεν το κρύβω ότι μπορεί να φταίμε και μεις που δεν τις προβάλαμε όσο θα έπρεπε.

      Διαγραφή
    10. Επανερχόμενος στο ερώτημά σας, τα όσα ανέλυσα προηγούμενα συνιστούν μία συνολική στρατηγική για τους εξοπλισμούς και η στρατηγική αυτή, όπως και κάθε άλλη στρατηγική, έχει τόπο, χρόνο και προτεραιότητες.

      Άμεση προτεραιότητα στις τραγικές συνθήκες που βιώνει η χώρα σήμερα, είναι να διατηρήσουμε τις κρίσιμες δυνατότητες του στρατεύματος.

      Μεσοπρόθεσμα, και ανάλογα με τις δυνατότητες της οικονομίας, θα πρέπει να δούμε τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των μέσων που ήδη διαθέτουμε, με στοχευμένες παρεμβάσεις που θα κλείσουν τα κενά που άφησαν αποσπασματικές πολιτικές προμηθειών ετών . Ζήτημα κλειδί για τη βιωσιμότητα της Αμυντικής Βιομηχανίας είναι το πόσο αποτελεσματικά θα εμπλακεί και στα δύο αυτά στάδια.

      Πάντως ως γενική αρχή, η χώρα δεν πρέπει να προχωρά σε νέους κύκλους εξοπλισμών, εάν δεν εξαντλεί πρώτα τις δυνατότητες των μέσων που ήδη διαθέτει. Και για να αναφερθώ και στην πρόσφατη συγκυρία, το ίδιο ισχύει και όταν μας «χαρίζουν» ή μας «δανείζουν» συστήματα. Η «δωρεά» και ο «δανεισμός» είναι προμήθειες από τις οποίες απλά έχει αφαιρεθεί το κόστος απόκτησης ενώ παραμένει ακέραιο το κόστος της υποστήριξης το οποίο όπως υποψιάζεστε θα είναι μεγαλύτερο από το κανονικό. Ο «δανεισμός» επίσης στρώνει το έδαφος για να ολοκληρωθεί και η απόκτηση σε εύθετο χρόνο με όρους κατά πολύ ευνοϊκότερους για τον «δανειστή».

      •Θα έχετε διαβάσει όσα έχουν γραφτεί. Για επαφές σας που είχαν να κάνουν με την αμυντική βιομηχανία μας, στην Λατινική Αμερική, αλλά ακόμη και για προτάσεις που σας έγιναν στην Αμερική για μαχητικά αεροσκάφη . Πόσο βάση έχουν όλα αυτά, τα οποία θα μου επιτρέψετε να πω ότι δείχνουν πως οι έξω έχουν αρχίσει να σας “μετράνε” πια.

      Πολλά γράφονται. Έξαλλου ζούμε στην εποχή όπου μεγάλο μέρος των κυριάρχων ΜΜΕ, υπηρετούν στενά τις μνημονιακές πολιτικές, με αντάλλαγμα οικονομικά δάνεια από τράπεζες που διαπλέκονται και με το σύστημα εξουσίας, είναι αυτό που έχω κατά καιρούς ονομάσει το «τρίγωνο της αμαρτίας», ( Τράπεζες, ΜΜΕ, Κόμματα). Στο ερώτημα σας τώρα.

      Η δικιά μας αντίληψη για την ανάγκη πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, μας επιβάλει να αποκτούμε εμπειρίες από διαφορές χώρες που έχουν βρεθεί σε παροιμίες καταστάσεις με την δικιά μας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εξισώνουμε, εντελώς διαφορετικές πραγματικότητες. Επίσης στοχεύουμε στην διεθνοποίηση του λεγομένου «Ελληνικού προβλήματος», που στην ουσία δεν είναι ελληνικό αλλά αντικατοπτρίζει τη πολυεπίπεδη και σύνθετη κρίση περνά η Ευρώπη σήμερα.

      Στόχος, λοιπόν, των ταξιδιών μας ήταν μεταξύ άλλων και η διερεύνηση των δυνατοτήτων αναβάθμισης των διακρατικών σχέσεων της Ελλάδας σε όλα τα επίπεδα, δίνοντας έμφαση στην ενεργεία, στα προϊόντα πρώτης ανάγκης ( φάρμακα, διατροφικά, κλπ), σε μια πρώτη φάση όπου βιώνουμε τραγικές διαστάσεις στην ανθρωπιστική κρίση που μαστίζει τον λαό μας. Αυτή είναι η πρώτη μας προτεραιότητα. Ανάμεσα σε αυτά είμαστε υποχρεωμένοι να ξαναδούμε από μηδενική βάση τα εξοπλιστικά προγράμματα, τις αμυντικές μας συνεργασίες στον τομέα των προμηθέων και συνεργασιών. με στόχο την ποιοτική αναβάθμιση τους, όπως εξήγησα σε προηγούμενη ερώτηση, αλλά και την αναζωογόνηση της αμυντικής βιομηχανίας με την διατήρηση του δημόσιου καθεστώτος τους και την απόκτηση τεχνογνωσίας ώστε να μεγιστοποιούνται οι εγχώριες ανάγκες μας και η εξαγωγικές μας δραστηριότητες. Αυτό προϋποθέτει εταίρους σε ισότιμη και αμοιβαία βάση. Η νέα κοινοβουλευτική και νομοθετική βάση για την απολυτή διαφάνεια και έλεγχο είναι αναγκαία όσο ποτέ. Να το πω όπως το λέει ο λαός. Το" πάρτι" στα εξοπλιστικά προγράμματα τελειώνει. Η νέα αμυντική πολιτική θα έχει ολοκληρωμένο σχεδιασμό ώστε η αποτρεπτική μας ικανότητα να είναι πρακτικά αποτελεσματική και ποιοτικά αναβαθμισμένη.

      Διαγραφή
    11. •Τα όσα έγιναν στους εξοπλισμούς θα τα “κυνηγήσετε”; Γιατί η αίσθηση που υπάρχει στην κοινή γνώμη είναι ότι μετά από τον Άκη Τσοχατζόπουλο η “κάθαρση” κάπου κόλλησε, τουλάχιστον στο χώρο των εξοπλισμών.

      Θεωρώ ότι αυτή είναι μία διαδικασία αυτονόητη. Και σας διαβεβαιώνω ότι δεν έχουμε κάποιας μορφής εκδικητική διάθεση απέναντι στους πολιτικούς μας αντιπάλους. Όμως καμία κοινωνία δεν μπορεί να πάει μπροστά εάν δεν βρει τον τρόπο να διδάσκεται από τα λάθη και τις παραλείψεις της. Και από το χώρο της Άμυνας έχουμε να διδαχτούμε πολλά. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να διερευνήσουμε σε βάθος τις κομβικές επιλογές που έγιναν και με τον τρόπο που έγιναν προκειμένου να καταγράψουμε τις πιθανές επιπτώσεις τους σε όλα τα επίπεδα - κύρια στο επιχειρησιακό, στο οικονομικό και στο οργανωτικό - αλλά και τα όποια θετικά παραδείγματα. Κατά τη φάση των διερευνήσεων αυτών όπου προκύπτουν ενδείξεις για διασπάθιση δημόσιου χρήματος είναι αυτονόητο ότι θα παραπέμπονται στην δικαιοσύνη. Η διαδικασία αυτή, η οποία είναι αναγκαία για να μπορούμε να βελτιώνουμε διαδικασίες, θεσμούς και μεθόδους, κανονικά θα έπρεπε να γίνεται αυτόματα μετά από κάθε κύκλο προμήθειας και όταν ολοκληρώνεται ο κύκλος ζωής μεγάλων συστημάτων. Να, λοιπόν, γιατί μίλησα για το αυτονόητο.

      •Δέχεστε σε κάθε ευκαιρία μαζικά πυρά για δηλώσεις ή τοποθετήσεις μελών και στελεχών σας που έχουν να κάνουν με τα λεγόμενα εθνικά θέματα. Δηλώσεις για τα Σκόπια, τα Ίμια και άλλα πολλά . Και μάλιστα σε μια περίοδο που ένας αρρωστημένος εθνικισμός έχει γίνει μίγμα με την απόγνωση του κόσμου κι έχει δημιουργήσει μια κατάσταση θα έλεγα περίεργη και επικίνδυνη. Δεν θέλω να κάνουμε τεστ πατριωτισμού εδώ ,αλλά μήπως πρέπει να εξηγήσετε με σαφήνεια τις θέσεις σας σ΄ αυτά τα θέματα; (Σκόπια-Θράκη-Ελληνοτουρκικά)

      Η διατύπωση δημόσιου λόγου για τα εθνικά θέματα πρέπει να γίνεται με την επιβεβλημένη προσοχή έτσι ώστε να μην δίνει λαβή και επιχειρήματα σε όσους επιβουλεύονται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Αλλά σε επίπεδο εσωκομματικών διεργασιών θέλουμε και επιζητούμε να υπάρχει αντίλογος, έτσι ώστε συλλογικά να οδηγούμαστε σε ευνοϊκές και συμφέρουσες επιλογές για τα εθνικά μας θέματα. Οι διαφορετικές προσεγγίσεις, άλλωστε, δεν μπορούν να καταργηθούν με διοικητικά μέτρα.

      Το σύνολο των εθνικών μας θεμάτων, όχι μόνο στην περιοχή αλλά και η γενικότερη παρουσία της χώρας σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς που συμμετέχουμε έχει την ανάγκη σαφών άμεσων, μεσοπρόθεσμων και στρατηγικών στόχων, που θα εντάσσονται σε μια νέα φιλοσοφία. Η βάση είναι το διεθνές δίκαιο, οι ιστορικές συνθήκες που έχει υπογράψει η χωρά μας και θα πρέπει να τηρούνται από όλες της πλευρές.

      Η συνθήκη για τα δικαιώματα της θάλασσας, αποτελεί απαραβίαστη βάση για την όποια διαπραγμάτευση με όλες τις όμορες χώρες σε ότι αφορά την κοινή οριοθέτηση ΑΟΖ.

      Η εδαφική ακεραιότητα της χώρας, η υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, είναι άξιες αδιαπραγμάτευτες. Ο τρόπος αποτελεσματικότερης υπεράσπισής της είναι το ζητούμενο. Και η απάντηση για μας είναι η ολοκληρωμένη οικονομική, κοινωνική, πολιτισμική, περιβαλλοντολογική μας πρόταση που ενώνει στρατό και λαό σε μια τιτάνια εθνική και κοινωνική προσπάθεια. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ θα υπηρέτηση αυτές τις αρχές χωρίς μισόλογα και ταλαντεύσεις.

      Διαγραφή
    12. •Τα μηνύματα που φθάνουν και από τις Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να σας πω ότι δεν είναι ευχάριστα σ΄ ότι αφορά στην διείσδυση της Χρυσής Αυγής. Και σ΄ αυτό νομίζω ότι ευθύνεστε κι εσείς, με την “αποχή” σας από το χώρο. Νέοι αξιωματικοί, υπαξιωματικοί, ΕΠΟΠ που βρίσκονται σε πραγματική απόγνωση και ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, θυμωμένοι, απογοητευμένοι, στρέφονται προς την οργάνωση της ΧΑ. Έχετε να τους πείτε κάτι για να τους πείσετε ότι αυτός ο δρόμος δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο στην απόλυτη καταστροφή; Και κυρίως έχετε να τους δείξετε άλλο δρόμο;

      Είναι πράγματι τραγικό, στη χώρα που έζησε όσο καμία άλλη τη φρίκη του ναζισμού, μία εγκληματική και ναζιστική οργάνωση, εκμεταλλευόμενη τη φτώχεια, την οργή και την απόγνωση του κόσμου να διακηρύσσει ως ελπίδα σωτηρίας το ναζισμό.

      Έχουμε ευθύνη να αποκαλύψουμε τον πραγματικό της ρόλο μα πάνω απ’ όλα έχουμε ευθύνη να δώσουμε στον κόσμο προοπτική.

      Συμμερίζομαι και την οργή και την αγανάκτηση των στελεχών μας που υπηρετούν σήμερα την Άμυνα και αυτών που την υπηρέτησαν μέχρι χτες.

      Όχι απλά δεν είναι λύση η Χρυσή Αυγή, αλλά είναι η συνταγή για την απόλυτη καταστροφή της χώρας και θα ήθελα με την ευκαιρία να τους καλέσω όχι απλά να της γυρίσουν την πλάτη αλλά να την ξεσκεπάσουν.

      Κατ’ αρχήν δεν έχουν ανάγκη ούτε από τις πλαστές ταυτότητες «πατριωτισμού» που μοιράζει η Χρυσή Αυγή, ούτε τις κάλπικες υποσχέσεις ότι θα δώσουν δήθεν πίσω τη χαμένη περηφάνια στον κόσμο και στο στρατό. Οι ένστολοι έχουν ήδη τα γνήσια «πιστοποιητικά». Ο λαός τους εμπιστεύτηκε μία ξεχωριστή αποστολή, να φυλάνε την πατρίδα, και την εμπιστοσύνη του αυτή, παρά τις δύσκολες ώρες που περνά σήμερα, δεν την έχει αποσύρει ούτε στο ελάχιστο.

      Είναι θέμα τιμής λοιπόν να μην περάσει η Χρυσή Αυγή, όχι απλά σε στρατόπεδο αλλά ούτε καν έξω από την πύλη. Δεν μπορεί στην ιδεολογία αυτού που υπερασπίζεται τη χώρα να έχει θέση η ιδεολογία του κατακτητή της. Επαναλαμβάνω ότι είναι θέμα τιμής. Υμνούν όλους αυτούς που στην τραγωδία της Κύπρου έφευγαν σαν τα ποντίκια από τα κέντρα επιχειρήσεων, εγκαταλείποντας στην τύχη του το στρατό, παίρνοντας μαζί τους και τα ημερολόγια για να μην μάθουμε όλοι εμείς τον προδοτικό ρόλο που έπαιξαν. Τα ανιστόρητα ιδεολογήματα της Χρυσής Αυγής κανονικά θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται σαν παραδείγματα στις Στρατιωτικές Σχολές για το πώς θα μπορούσε να καταστραφεί η χώρα μας.

      Δυστυχώς η πολιτική της τρικομματικής όχι μόνο αδυνατεί να τους αντιμετωπίσει αλλά τους δημιουργεί ζωτικό χώρα. Εμείς θα κάνουμε αυτό που μας αναλογεί, άλλωστε ιστορικά η αριστερά αποδείχτηκε ο πιο συνεπής αντίπαλος του φασισμού. Όμως θέλω να σας πώ καθαρά ότι η προσπάθεια αυτή αφορά κάθε δημοκράτη, κάθε πατριώτη και κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο.
      http://www.onalert.gr/stories/o-tsipras-sto-onalert-mila-gia-ethnika-themata-exoplismous-xrysi-aygi

      Διαγραφή
  2. Πούντο, πούντο; NATO! NATO!

    gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καταλαβαίνω ότι δεν βρίσκεται σε αυτό που θα πω η ουσία της ανάρτησης, ωστόσο διαβάζοντας την δήλωση του πάνου του εντελώς καμένου και την απάντηση του συριζαίου, αναρωτιέμαι αν όλοι αυτοί που χρησιμοποιούν την λέξη "σοβιέτ" έχουν την παραμικρή ιδέα για το τι σημαίνει. Αφήνω στην άκρη τις μπουρδολογικές θεωρίες των σοβιετολόγων κάθε λογής (έχουμε και πρόσφατες τις αρχιπαπάρες για την φορολογία) και ρωτάω μόνο για την ορολογία. Γιατί η δήλωση δεν βγάζει απολύτως κανένα νόημα.

    Από περιέργεια δε τσέκαρα τον ορισμό της βικιπαίδεια:

    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CE%AD%CF%84

    Πέρα από τις προφανείς αντικομμουνιστικές γκάφες (την σταλινική περίοδο δεν υπήρχαν σοβιέτ;), ενδιαφέρον έχουν οι πηγές που είναι μία και μία: τρότσκι, κλιφ και καστοριάδης (που τα κάνει όλα θρύψαλλα με την βαρύγδουπη ετυμηγορία του "όλα τέλειωσαν το 21").

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή