Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013

Μ. Μακρής-2η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ: «ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ» ΣΤΗΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ...

2η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ: «ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ» ΣΤΗΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ...

Το παρακάτω κείμενο είναι από την ΚΟΜΕΠ 2013, Τεύχος 4. Δακτυλογραφήθηκε καθώς δεν υπήρχε διαθέσιμο σε ηλεκτρονική μορφή κάπου στο διαδίκτυο την ώρα της δημοσίευσής του στο παρόν ιστολόγιο.
------------------------------------------------------------------------------------

2η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ: «ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ» ΣΤΗΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ...
του Μάκη Μακρή [*]


Τις εξελίξεις που διαμορφώνονται στον ευρύτερο -πέραν του ΣΥΡΙΖΑ- οπορτουνιστικό χώρο δεν μπορούμε να τις δούμε ξεκομμένες από την εξελισσόμενη αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος. Οι διεργασίες για τη συγκρότηση του «τρίτου πόλου στην Αριστερά» θα αξιοποιηθούν ως ανάχωμα στην προσέγγιση ευρύτερων εργατικών-λαϊκών τμημάτων με το ΚΚΕ. Η όλη συζήτηση που προηγήθηκε της 2ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η πολιτική απόφαση που καταλήχτηκε συντάσσονται σε αυτή την προσπάθεια.

Οπορτουνισμός σημαίνει υποταγή του εργατικού κινήματος στην αστική πολιτική. Δεν έχουν σημασία ούτε τα συνθήματα που χρησιμοποιούνται, ούτε οι αναφορές σε «στρατηγικούς στόχους». Σημασία έχει αν η πολιτική γραμμή συμβάλλει στο υπ' αριθμόν ένα ζήτημα, την πολιτική – ιδεολογική – οργανωτική χειραφέτηση της εργατικής τάξης από κάθε πτέρυγα της αστικής πολιτικής ή αν, αντίθετα, συγκροτείται ως «αριστερή» πτέρυγά της.


ΠΟΣΟ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟ ΥΛΟΠΟΙΗΣΕΙ;

Κεντρικό στοιχείο των θέσεων της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής (ΚΣΕ) για τη 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, του διαλόγου που αναπτύχθηκε, καθώς και της πολιτικής απόφασης που καταλήχτηκε από τις εργασίες της συνδιάσκεψης αποτελεί το λεγόμενο «αναγκαίο αντικαπιταλιστικό μεταβατικό πρόγραμμα πάλης». Μέσα από αυτό, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σκόπιμα μπερδεύει στόχους και αιτήματα συσπείρωσης στο επίπεδο του κινήματος με το πρόγραμμά της ως πολιτικού φορέα.

Έχει σημασία να δούμε το περιεχόμενο του προγράμματος αυτού, καθώς ο προσδιορισμός του ως «αντικαπιταλιστικού» ανταποκρίνεται μόνο στη χρησιμοποίηση μιας ριζοσπαστικής φρασεολογίας χωρίς να είναι η ουσία του τέτοια. Αναφέρεται στην πολιτική απόφαση:

«Κεντρικός πολιτικός στόχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για την ιστορική περίοδο που βρισκόμαστε, είναι η αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, των κυβερνήσεών του, της ΕΕ και του ΔΝΤ, με το αναγκαίο αντικαπιταλιστικό μεταβατικό πρόγραμμα. […] Οι βασικοί άξονες πάλης αυτού του προγράμματος είναι:

- Η μονομερής καταγγελία των μνημονίων για την άμεση βελτίωση της θέσης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, με κρίκο την κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων που αφορούν εισόδημα, συντάξεις, συλλογικές συμβάσεις εργασίας και με προοπτική την παραπέρα βελτίωση.

- Η ανατροπή της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και κάθε κυβέρνησης που εφαρμόζει τα μνημόνια και διαχειρίζεται την επίθεση του κεφαλαίου.

- Η εκδίωξη της τρόικας ΕΚΤ-ΕΕ-ΔΝΤ και όλων των παραμηχανισμών της ΕΕ, η κατάκτηση και διεύρυνση της εργατικής λαϊκής κυριαρχίας και του δικαιώματος του λαού να αποφασίζει για τις τύχες του.

- Η διαγραφή του χρέους με άμεση στάση πληρωμών στους πιστωτές.

- Η εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που κλείνουν και απολύουν, με εργατικό – λαϊκό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση.

- Η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ, την οποία η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προωθεί ως αίτημα αντικαπιταλιστικού χαρακτήρα για μια νέα διεθνιστική πορεία.

- Η ανατροπή της αντιδημοκρατικής πολιτικής της βίας, της καταστολής και του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης με δημοκρατικές κατακτήσεις υπέρ των εργαζομένων και του λαού.

- Η πάλη κατά της φασιστικής απειλής και του ρατσισμού για την υπεράσπιση, νομιμοποίηση, απόδοση της ιθαγένειας στα παιδιά τους και κατοχύρωση των δικαιωμάτων των μεταναστών ως αναπόσπαστο κομμάτι της εργατικής τάξης.

- Η έξοδος από το ΝΑΤΟ, το κλείσιμο των βάσεων, η καταδίκη και άρνηση συμμετοχής στις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες σε όλο τον κόσμο και, άμεσα, στη Συρία. Η αποτροπή της απειλής ιμπεριαλιστικού πολέμου στην περιοχή μας, η διάλυση του άξονα Ελλάδας – Ισραήλ.

- Η υπεράσπιση των συλλογικών παραγωγικών δυνατοτήτων γα να μείνουν ανοιχτές επιχειρήσεις και εργοστάσια με εργατικό έλεγχο, για να καλλιεργηθεί η γη από την μικρή και φτωχή αγροτιά και για να ζήσουν τα αυτοαπασχολούμενα λαϊκά στρώματα με τους συνεταιρισμούς τους.

- Η υπεράσπιση και διεύρυνση των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών και όλων των ανθρώπων που υφίστανται διακρίσεις λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού τους.

- Η υπεράσπιση της φύσης και του περιβάλλοντος από τη ληστρική επιδρομή του κεφαλαίου.» 1.

Το συμπέρασμα πως το μεταβατικό πρόγραμμα είναι μόνο κατ' όνομα αντικαπιταλιστικό συνάγεται και από την παντελή απουσία αναφοράς στην κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Έτσι προτείνουν ένα πρόγραμμα «αντικαπιταλιστικό» στο πλαίσιο του καπιταλισμού, καθώς -όπως υποστηρίζουν- είναι μεταβατικό προς την επανάσταση (άρα για πριν την επανάσταση).

Η παραπομπή του ζητήματος της εξουσίας και της ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής σε δεύτερο χρόνο δεν προετοιμάζει την εργατική τάξη για την κατάκτησή της. Η εργατική τάξη πρέπει να ξέρει προς τα πού πρέπει να πάει, την κατεύθυνση της πάλης της σε μη επαναστατικές συνθήκες, ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί στο ρόλο της σε επαναστατικές συνθήκες.

Από μόνα τους σήμερα, ένα ή περισσότερα αιτήματα, δεν είναι ριζοσπαστικά όταν δεν συνδέονται με το κύριο, την κατεύθυνση της πάλης, το ζήτημα της εξουσίας. Ο ριζοσπαστισμός, η αντικαπιταλιστική κατεύθυνση αποκτούν τέτοιο χαρακτήρα και δυναμική μόνο όταν συνδέονται με το ζήτημα της εξουσίας, το μόνο φιλολαϊκό δρόμο ανάπτυξης, το σοσιαλιστικό. Η εκδήλωση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης φέρνει στο προσκήνιο με ακόμα μεγαλύτερη έμφαση τον ιστορικά ξεπερασμένο χαρακτήρα του καπιταλιστικού συστήματος, την επικαιρότητα και αναγκαιότητα του σοσιαλισμού ως μόνης ρεαλιστικής προοπτικής για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Η γραμμή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η οποία με παραλλαγές σε διάφορες εκδοχές εκφράζεται από ένα πολύ μεγάλο φάσμα πολιτικών δυνάμεων, δε συμβάλλει, αντίθετα συσκοτίζει το γεγονός ότι δεν υπάρχει ενδιάμεση εξουσία ανάμεσα στην αστική και την εργατική.

Σε αυτή τη βάση θα πρέπει να κρίνουμε τους στόχους του μεταβατικού προγράμματος:

Ως υπ' αριθμόν ένα στόχος τίθεται η καταγγελία των μνημονίων. Σήμερα όμως τη χρησιμότητα των μνημονίων την αμφισβητούν και σημαντικά τμήματα της αστικής τάξης. Εξάλλου τα αντιλαϊκά μέτρα δεν έχουν την αιτία τους στα μνημόνια, αλλά υπηρετούν γενικότερα την ανάγκη ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου. Γι' αυτό το λόγο σε μια σειρά χώρες υλοποιούνται αντεργατικά μέτρα χωρίς μνημόνια.

Ο στόχος για διαγραφή του χρέους με άμεση στάση πληρωμών στους πιστωτές χωρίς ανατροπή της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας αποτελεί την «ριζοσπαστική» εκδοχή ενός νέου «κουρέματος» του χρέους από το οποίο ωφελημένοι βγαίνουν οι καπιταλιστές, καθώς συνοδεύεται και με αντίστοιχα μέτρα. Η πείρα (π.χ. της Αργεντινής, της Ρωσίας) έχει δείξει ότι δεν οδηγεί σε βελτίωση της κατάστασης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, αντίθετα μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση με ταχύτερο ρυθμό, λόγω της μεγάλης εσωτερικής υποτίμησης του νομίσματος.

Ο στόχος για έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, όσο και αν αναφέρεται ως «αίτημα αντικαπιταλιστικού χαρακτήρα», στην ουσία ενσωματώνεται στο πλαίσιο που προβάλλουν αστικές δυνάμεις του λεγόμενο ευρωσκεπτικισμού που αμφισβητούν τη σημερινή πορεία της ΕΕ και την πρωτοκαθεδρία της Γερμανίας. Το ενδεχόμενο εξόδου από την ΕΕ μπορεί να προκύψει αντικειμενικά ως εξέλιξη αποχώρησης μιας ή περισσότερων χωρών ή διάλυσης της Ευρωζώνης. Ο στόχος λοιπόν για έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, ακόμα και η υιοθέτηση του στόχου της αποδέσμευσης, αποσπασμένος από το κύριο ζήτημα, δηλαδή αυτό της ιδιοκτησίας στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής και της πολιτικής εξουσίας, δεν έχει αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο.

Η θέση για εθνικοποίηση τραπεζών και στρατηγικών τομέων (μεγάλων επιχειρήσεων) της οικονομίας αποτελεί συνταγή που γενικευμένα εφαρμόστηκε σε μια άλλη φάση ανάπτυξης του καπιταλισμού μετά από τις μεγάλες καταστροφές του Β' Παγκόσμιου Πολέμου στην Ευρώπη. Αν και τα σημερινά μεγέθη των καπιταλιστικών ομίλων και ο βαθμός διεθνοποίησης της καπιταλιστικής αγοράς κάνουν κυρίαρχη την τάση απελευθέρωσης των αγορών, ή αξιοποίησης τέτοιων «νεοκεϊνσιανών» μέτρων δεν μπορεί ν' αποκλειστεί τουλάχιστον με τη μορφή του «κρατικού» ή «δημόσιου ελέγχου» αν αυτό συμφέρει το κεφάλαιο, όπως προτείνει άλλωστε και ο ΣΥΡΙΖΑ (π.χ. ο «δημόσιος έλεγχος» του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην Αγγλία κλπ.). Αυτή η θέση τους συγκαλύπτει τον ταξικό χαρακτήρα του καπιταλιστικού κράτους, ο ρόλος του οποίου -είτε με εθνικοποιήσεις είτε με ιδιωτικοποιήσεις- βρίσκεται στην εξυπηρέτηση των μονοπωλιακών ομίλων και όχι την δικαιωμάτων των εργατικών λαϊκών στρωμάτων.

Η θέση για υπεράσπιση των «συλλογικών παραγωγικών δυνατοτήτων για να μείνουν ανοιχτές επιχειρήσεις και εργοστάσια με εργατικό έλεγχο» σκόπιμα καλλιεργεί αυταπάτες για τις δυνατότητες της «αυτοδιαχείρισης» επιχειρήσεων από τους εργαζομένους μέσα στο περιβάλλον του καπιταλιστικού ανταγωνισμού. Σκόπιμα κρύβει ότι αυτές οι επιχειρήσεις «εγκαταλείπονται», «κλείνουν» από τους ιδιοκτήτες τους, όταν πλέον δεν αντέχουν στην καπιταλιστική αγορά (γιατί έχουν δημιουργήσει πολλά χρέη ή γιατί έχουν απαξιωθεί τα μέσα παραγωγής ή γιατί έχουν χάσει μερίδια της αγοράς κλπ.). Και το καπιταλιστικό κράτος, όταν τις κρατικοποιεί, αναλαμβάνει την εξυγίανσή τους σε βάρος της φορολογίας του λαού. Έτσι έγινε και με τις «προβληματικές επιχειρήσεις» που κρατικοποίησε το ΠΑΣΟΚ στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Οι φράσεις περί εργατικού-λαϊκού ελέγχου είναι κενές περιεχομένου όταν κυριαρχεί η καπιταλιστική ιδιοκτησία.

Ο στόχος για ανατροπή της «αντιδημοκρατικής πολιτικής της βίας» και για «δημοκρατικές εργατικές-λαϊκές κατακτήσεις» ουσιαστικά αντιμετωπίζει το ζήτημα της δημοκρατίας έξω από το ταξικό της περιεχόμενο, συσκοτίζει τον ταξικό χαρακτήρα της βίας που ασκείται και της έντασης της καταστολής, ότι δηλαδή δεν είναι χαρακτηριστικό μιας κυβέρνησης, αλλά της ίδιας της αστικής εξουσίας. Έτσι συντάσσεται με τη συζήτηση περί υπεράσπισης της δημοκρατίας που σηκώνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα καλλιεργεί αυταπάτες ότι είναι δυνατό να υπάρξουν «δημοκρατικές κατακτήσεις» για τα εργατικά-λαϊκά στρώματα σε συνθήκες που είναι στρατηγική επιλογή των μονοπωλίων, του κεφαλαίου, να κάνουν πιο φτηνή την εργατική δύναμη, να επιταχύνουν τη συγκέντρωση του κεφαλαίου. Αυτή η στρατηγική προκαλεί τη λαϊκή αντίδραση, αλλά και την ένταση της βίας απέναντι στις λαϊκές αντιδράσεις.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην πραγματικότητα υποτιμά τη δυνατότητα διεξόδου από την κρίση, τη δυνατότητα έστω και αναιμικής ανάκαμψης (αν και υπάρχει μια μονολεκτική αναφορά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο στην Απόφαση της 2ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης), απολυτοποιώντας την σημερινή κρίση ως αδιέξοδη για τον καπιταλισμό. Υποτιμά την πλευρά της ανασύνταξης του καπιταλισμού που επιχειρείται και με αλλαγές στις προτεραιότητες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, ζήτημα γύρω από το οποίο διεξάγεται διαπάλη στους κόλπους της αστικής τάξης. Κατηγορεί μάλιστα το ΚΚΕ ότι δεν βλέπει το «συστημικό χαρακτήρα» της σημερινής κρίσης. Βεβαίως, σημειώνουμε ότι το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή αναφέρθηκε στο βάθος, το διεθνή συγχρονισμό και τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Αυτό που δεν έκανε το ΚΚΕ είναι να δει σε αυτή την κρίση το «τέλος του καπιταλισμού» ή τη νομοτελειακή εκδήλωση επαναστατικής κατάστασης. Πολύ περισσότερο να αναγορεύσει σε στοιχεία «αστάθειας» και «ρωγμών» στην αστική εξουσία τις διεργασίες αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος με την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε αξιωματική αντιπολίτευση. Αντίθετα, το ΚΚΕ ανέδειξε ότι σε συνθήκες κρίσης μπορεί να υπάρχουν θετικά βήματα ριζοσπαστικοποίησης, μπορεί όμως να εκδηλωθεί και υποχώρηση.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ «δε βλέπει» ότι δεν υπάρχει μόνο μια πολιτική διαχείρισης της κρίσης και διεξόδου από αυτή, ότι αυτός ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί με διαφορετικά μίγματα, παρόλο που οι μεταξύ τους διαφορές είναι μικρές. Έτσι εστιάζει την αντίθεσή της στα μνημόνια, την ίδια μάλιστα στιγμή που αυτά έχουν αμφισβητηθεί ανοιχτά από την ίδια την αστική τάξη. Δεν τοποθετείται για την αστική διαπάλη για αναπροσανατολισμό συμμαχιών σε σχέση με τη Γερμανία, για τους αστικούς προβληματισμούς σχετικά με το μέλλον της Ευρωζώνης και της ΕΕ και την πιθανότητα εξόδου από αυτή, την ίδια μάλιστα στιγμή -και αυτό είναι το βασικότερο- που τέτοιοι προβληματισμοί αναπτύσσονται μέσα στους κόλπους ηγετικών κρατών της ΕΕ.

Με βάση αυτά τα ερμηνευτικά σχήματα που υιοθετεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ οι στόχοι που εντάσσονται σε ένα άλλο μίγμα διαχείρισης της κρίσης (π.χ. Εθνικοποιήσεις), μέχρι και η ίδια η καπιταλιστική ανάκαμψη (βλέπε: στόχος «παραγωγικής ανασυγκρότησης») μπορούν να θεωρηθούν ως «αντικαπιταλιστικού κρίκοι».

Για την υλοποίηση του μεταβατικού προγράμματος, κυριαρχούσα και συμφωνημένη άποψη μέσα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτέλεσε αυτή των Θέσεων της ΚΣΕ που αποτυπώθηκε και στην πολιτική απόφαση. Συμπυκνώνεται στη θέση πως το μεταβατικό πρόγραμμα θα το υλοποιήσει «ο συσχετισμός δύναμης», δηλαδή θα εφαρμοστεί σε συνθήκες αδυναμίας των πάνω και με την προϋπόθεση δημιουργίας και δράσης «λαϊκών αντιθεσμών» σε συνθήκες «δυαδικής εξουσίας». Η άποψη αυτή στηρίζεται βασικά από το ΝΑΡ. Διαβάζουμε στις Θέσεις της ΚΣΕ: «Το αντικαπιταλιστικό μεταβατικό πρόγραμμα αφορά πάνω από όλα το σήμερα. Είναι ένα σύνολο αιτημάτων και πολιτικών στόχων που παλεύουμε να επιβληθεί από σήμερα, παρά το γεγονός ότι σε συνθήκες καπιταλιστικής κυριαρχίας μόνο εν μέρει και όχι σταθερά μπορεί να υπάρξουν κατακτήσεις, και δεν είναι ένα πρόγραμμα που θα υλοποιήσει είτε μια “κυβέρνηση της αριστεράς” εντός της αστικής νομιμότητας ή η εξίσου μακρινή και απροσδιόριστη “λαϊκή εξουσία”...». Διευκρινίζεται ότι το μεταβατικό πρόγραμμα απευθύνεται στο «μαζικό κίνημα»: «Η πάλη για την εφαρμογή αυτού του προγράμματος θα δείξει ότι η οριστική απαλλαγή από την εκμετάλλευση και την καταπίεση δεν μπορεί να έρθει παρά μόνο μέσα από την επαναστατική διαδικασία και την εξουσία των ίδιων των εργαζομένων. Αυτό ορίζει με σαφήνεια ότι είναι πρόγραμμα “μεταβατικό” προς την επανάσταση, το σοσιαλισμό, και τελικά τον κομμουνισμό. Πρόγραμμα συγκέντρωσης δυνάμεων, γεφύρωσης του σήμερα με το αύριο του κινήματος...» και υπογραμμίζει: «Το πρόγραμμα αυτό θα υολποιηθεί από ένα αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής με καρδιά το ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα και ένα μαζικό μέτωπο της αντικαπιταλιστικής ανατρεπτικής Αριστεράς».2

Η πολιτική απόφαση αναφέρει: «Η διεκδίκηση της εξουσίας των εργαζομένων απαιτεί: Πρώτο, ένα μεταβατικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα [...] Δεύτερον, πραγματική σύγκρουση με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και την εξουσία του κεφαλαίου, με συνδυασμό εξωκοινοβουλευτικών και κοινοβουλευτικών μορφών πάλης. Τρίτον, απαιτεί ρωμαλέο λαϊκό κίνημα, με αντιθεσμούς λαϊκής εξουσίας, με μορφές λαϊκής αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και άμυνας [...] Για αυτό και επιμένουμε ότι, σε κάθε περίπτωση, η δυνατότητα επαναστατικής ανατροπής και πραγματικής εργατικής διεξόδου περνάει από τη συγκρότηση αυτοτελών μορφών πάλης για την εργατική εξουσία, ανταγωνιστικών και εξωτερικών προς το αστικό κράτος...»3.

Όμως τέτοιοι θεσμοί μπορούν να δημιουργηθούν μόνο σε συνθήκες επαναστατικής κατάστασης, δηλαδή σε σύγκρουση-ρήξη με τους καπιταλιστικούς θεσμούς και τα όργανα εξουσίας, μεταξύ αυτών και της κυβέρνησης. Σε συνθήκες δηλαδή που οι αντιθέσεις του συστήματος φτάνουν σε τέτοιο σημείο που κλονίζεται η αστική εξουσία, σημαίνει ότι οποιαδήποτε αστική κυβέρνηση δεν μπορεί να διαχειριστεί την όξυνση της ταξικής πάλης που έχει ως υπόβαθρό της την απότομη πτώση του βιοτικού επιπέδου των λαϊκών μαζών. Αυτές οι συνθήκες οδηγούν τις μάζες σε πρωτοφανέρωτη δράση και στη δημιουργία νέων λαογέννητων θεσμών που η επικράτηση τους κρίνεται από την ικανότητα του ΚΚ και του επαναστατικού κινήματος να οδηγήσει την πάλη μέχρι την κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη. Σε αυτές τις συνθήκες δεν κρίνεται η υλοποίηση ένός τέτοιου ή άλλου προγράμματος στόχων πάλης, αλλά η κατάκτηση της εξουσίας. Σε αυτές τις συνθήκες δεν έρχεται η «αριστερή κυβέρνηση» ως πυροσβεστήρας της επαναστατικής ανόδου.

Οι εγγενείς αντιφάσεις της θέσης που αποτυπώθηκε στην Πολιτική Απόφαση εκφράστηκαν στη διαπάλη που αναπτύχτηκε στο διάλογο που προηγήθηκε της πανελλαδικής συνδιάσκεψης. Ο αντίλογος στο εσωτερικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αξιοποιεί αυτή τη θέση και ασκεί κριτική για ασάφεια και αντιφάσεις, λέει πως το μεταβατικό πρόγραμμα συγχωνεύεται με την κατάκτηση της εξουσίας, για να καταλήξουν ότι, αν δεν μιλάς τώρα για κυβέρνηση, καταστρατηγείς το μεταβατικό. Σε αυτή την κατεύθυνση καταγράφηκαν οι παρακάτω βασικές τάσεις-απόψεις:

1. Η άποψη ότι θα το υλοποιήσει μια κυβέρνηση που θα ανοίξει το δρόμο για την επαναστατική διαδικασία. Είναι χαρακτηριστικές οι παρεμβάσεις του Ρούση σε δύο άρθρα, ένα από τα οποία το υπογράφει μαζί με τους Μαυρουδέα, Ραχιώτη, Θερμογιάννη.

Το άρθρο αυτό προκάλεσε την απάντηση του Γ. Ελαφρού, ο οποίος έγραψε στην εφημερίδα «Πριν», στις 26 Μάη 2013: «Ανεξάρτητα από διαφορετικές προσεγγίσεις, η προβολή σήμερα ενός κοινοβουλευτικού-κυβερνητικού στόχου οδηγεί την αντικαπιταλιστική Αριστερά, άσχετα από προθέσεις, σε ρόλο παραπληρωματικό του ΣΥΡΙΖΑ». Η δεύτερη παρέμβαση του Ρούση αποτέλεσε απάντηση στον Ελαφρό. Ανάλογη άποψη έχουν και άλλες δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως η ΑΡΑΝ, η ΑΡΑΣ, η Κομμουνιστική Ανανέωση. Είναι χαρακτηριστική η εξής τοποθέτηση της ΑΡΑΣ: «Το αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής θα θέσει ζήτημα ανάληψης της κυβερνητικής εξουσίας με βάση το πρόγραμμά του, με στρατηγική κοινωνικού μετασχηματισμού και όχι διαχείρισης, γνωρίζοντας βέβαια ότι για να συμβεί κάτι τέτοιο αυτό το πρόγραμμα και αυτή η στρατηγική πρέπει να αποτελέσει σημαία των εργατικών και λαϊκών αγώνων και να στηριχτεί στη δύναμη του οργανωμένου αγωνιζόμενου λαού και των οργάνων της δικής του εξουσίας»4.

2. Η άποψη που υποστηρίζει την κριτική στήριξη ή ανοχή σε μια κυβέρνηση «αριστερών δυνάμεων» στο έδαφος της καπιταλιστικής κυριαρχίας. Την άποψη αυτή εξέφρασαν σε άρθρο5 τους οι Σπ. Αλεξίου και Β. Γάτσιος (ανένταχτοι, μέλη της ΚΣΕ). Στο ίδιο περίπου μήκος κύματος διαβάζουμε στο κείμενο συμβολής της «Αριστερής Συσπείρωσης» στη 2η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ: «Επίσης, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για μια κυβέρνηση “από την αριστερά της αριστεράς έως την αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας”, είναι ένα ανταγωνιστικό σχέδιο με το πολιτικό σχέδιο του μεταβατικού προγράμματος της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Χωρίς να την εξομοιώνουμε με τις τελευταίες κυβερνήσεις των μνημονίων όπως κάνει το ΚΚΕ, είμαστε απέναντι της, συνεχίζοντας την πάλη για την εξουσία των εκμεταλλευόμενων πάνω στους εκμεταλλευτές...»6. Σε αυτό το πλαίσιο εκφράστηκε και μια πιο συγκεκριμένη άποψη από τον Γ. Χριστόπουλο (μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Κεντρικού Συντονιστικού της Αριστερής Συσπείρωσης): «Το μεταβατικό πρόγραμμα δεν υλοποιείται από μια κυβέρνηση μεταβατική, που κατά πως λέγεται θα στηρίζεται από το εργατικό και λαϊκό κίνημα […] αλλά από μια κυβέρνηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος, όπου τον πρωταγωνιστικό ρόλο θα έχει η εργατική τάξη […] Μα θα αναρωτηθεί κάποιος τι το θέλουμε τότε το μεταβατικό πρόγραμμα και δεν μιλάμε για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό, όπως κάνει τάχα και το ΚΚΕ. […] Το ερώτημα είναι πλαστό και αποκαλύπτεται το πώς βλέπουν το μεταβατικό πρόγραμμα όσοι το θέτουν. Αποκαλύπτεται ότι βλέπουν το μεταβατικό πρόγραμμα, σαν αυτοτελή στρατηγικό στόχο και όχι σαν τακτικό επαναστατικό εργαλείο, βλέπουν ότι μέσα από την υλοποίηση του μεταβατικού προγράμματος (αλήθεια ποιού;) θα βελτιωθεί η θέση των εργαζομένων και του λαού και σταδιακά θα επέλθει ο κοινωνικός μετασχηματισμός. Τέτοιες απόψεις είναι σε σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση, είναι στην κατεύθυνση των κοινωνικών συμβιβασμών και της ταξικής συνεργασίας»7.

Πρόκειται για λεκτικούς ακροβατισμούς! Η μεταβατικότητα δεν μπορεί να αφορά τη σύγκρουση με το κεφάλαιο, από την οποία μπορεί να προκύψει μόνο επαναστατική εργατική κυβέρνηση, ως προϊόν της επαναστατικής ανατροπής στο συσχετισμό των δύο αντιπάλων τάξεων, της εργατικής και της αστικής τάξης.

Παρά τις όποιες παραλλαγές, η λογική του μεταβατικού προγράμματος οδηγεί αντικειμενικά στο ερώτημα ποια κυβέρνηση θα το υλοποιήσει. Γι' αυτό όλες οδηγούνται στην λογική ότι μπορεί μια κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού ν' αποτελέσει κρίκο για την επανάσταση.

Τόσο οι απόψεις που πιο επιθετικά βάζουν ζήτημα ανάληψης κυβερνητικής ευθύνης στο έδαφος του καπιταλισμού όσο και αυτές και αυτές που αναφέρονται σε στάση ανοχής ή κριτικής στήριξης μιας κυβέρνησης σπέρνουν αυταπάτες ότι τα μονοπώλια θα επιτρέψουν το σχηματισμό μιας κυβέρνησης βγαλμένης από το αστικό κοινοβούλιο που θα αμφισβητεί την εξουσία τους. Διαστρεβλώνεται ο αντικειμενικός χαρακτήρας της επαναστατικής κατάστασης, η οποία εκδηλώνεται πάνω στο έδαφος της όξυνσης των αντιφάσεων του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος και που δεν την προκαλεί η θέληση κανενός κόμματος, τάξης ή κυβέρνησης. Πουθενά και ποτέ στην ιστορία δεν επιβεβαιώθηκε μια τέτοια εξέλιξη. Καμμιά κυβέρνηση στον καπιταλισμό δεν οδήγησε στην επαναστατική ανατροπή του συστήματος. Κομμουνιστικά κόμματα που συμμετείχαν σε τέτοιου είδους κυβερνήσεις, ανεξάρτητα μάλιστα από προθέσεις, το μόνο που πέτυχαν ήταν να εγκλωβιστούν στον κοινοβουλευτισμό ή να ανατραπούν βίαια.

Εξαιτίας αυτών των αντιφάσεων και διχογνωμιών στην Απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης κατέληξαν να παραπέμψουν για μελέτη «το ζήτημα της σχέσης κράτους, επανάστασης, εξουσίας και κυβέρνησης στη νέα εποχή της ταξικής πάλης». Δηλαδή δεν τοποθετήθηκαν στο πιο σημαντικό ζήτημα για την πολιτική ενός κόμματος που θέλει να είναι επαναστατικό, το ζήτημα της στάσης απέναντι σε μια κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού και μάλιστα σε συνθήκες που διαμορφώνονται δυνατότητες για την λεγόμενη «κυβέρνηση της Αριστεράς».

Αναμφίβολα η ρίζα του προβλήματος είναι βαθιά μέσα στο κομμουνιστικό κίνημα, όμως σήμερα πλέον υπάρχει πολύ συσσωρευμένη αρνητική εμπειρία που επιβάλλει την αναγκαία μελέτη και τη διεξαγωγή συμπερασμάτων προς όφελος της επαναστατικής εργατικής πάλης για το σοσιαλισμό.


ΤΟ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ Η ΓΡΑΜΜΗ ΠΑΛΗΣ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ

Σύμφωνα με την Απόφαση της Συνδιάσκεψης, μέσω του μεταβατικού προγράμματος πάλης επιδιώκεται η «γεφύρωση του σήμερα με το αύριο του κινήματος». Στην πραγματικότητα αποσπώνται οι στόχοι βελτίωσης της οικονομικής και πολιτικής θέσης της εργατικής τάξης από την πάλη ενάντια στην καπιταλιστική εξουσία, βλέποντας μια κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού, μια «κυβέρνηση της Αριστεράς» ως σύμμαχο του κινήματος.

Αυτή η αντίληψη αποδυναμώνει και αποπροσανατολίζει το κίνημα, γιατί αντικειμενικά εγκλωβίζει την πολιτικοποίησή του στο ζήτημα της εναλλαγής κυβέρνησης πάνω στο καπιταλιστικό οικονομικό και θεσμικό έδαφος. Έτσι το κίνημα χάνει και τη δυναμική αυτοτέλειά του απέναντι στο κεφάλαιο σε ζητήματα διαπραγμάτευσης (μισθοί, ωράρια, ΣΣΕ κλπ.), την όποια δυνατότητα απόσπασης ορισμένων θετικών μέτρων ή της παρεμπόδισης να προχωρήσουν νέα αντιλαϊκά μέτρα.

Δεν είναι τυχαίο ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά την κριτική της στο ΣΥΡΙΖΑ, παρεμβαίνει στο συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα με στόχο την αλλαγή κυβέρνησης, την ανάδειξη «αριστερής» κυβέρνησης και συντάσσεται με τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή τη γραμμή. Στην πράξη δε διαχωρίζεται από αυτές τις δυνάμεις -και του ΣΥΡΙΖΑ- που πρωτοστάτησαν στην υπογραφή επιχειρησιακών συμβάσεων για μείωση των μισθών κλπ. Δεν είναι τυχαίο που δε διαχωρίζονται με τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ ή και της «αριστερής σοσιαλδημοκρατίας» (το «καλό ΠΑΣΟΚ») που λένε «ναι» στην κήρυξη απεργίας από ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΕ, ΟΛΜΕ κλπ., αλλά όχι στην πρακτική στήριξή της, στην περιφρούρησή της, σε μέτωπο των εργαζομένων ενάντια στην εργοδοτική και κρατική βία κατά της απεργίας.

Ως απόρροια της στάση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο ζήτημα διακυβέρνησης-εξουσίας, η γραμμή που προωθεί στο κίνημα είναι ουσιαστικά γραμμή άμυνας, η οποία όλο και οπισθοχωρεί στο όνομα της επιδίωξης κοινής δράσης με δυνάμεις που μπορεί οι θέσεις τους να συμπίπτουν με συγκεκριμένους στόχους. Αποσπώνται ορισμένα προβλήματα-αιτήματα και προβάλλονται ως «αιχμές», μέσα από τις οποίες επιδιώκονται κινητοποιήσεις με ανεβασμένες μορφές πάλης για να οδηγήσουν σε συγκρουσιακές καταστάσεις. Η μηχανιστική προσέγγιση της ταξικής πάλης μέσα από «επαναστατικά εξεγερτικά στιγμιότυπα» οδηγεί σε αναμονή μεγάλων γεγονότων, υποτιμώντας την πάλη σε συνθήκες υποχώρησης του κινήματος και αρνητικού συσχετισμού, τη δράση που προετοιμάζει το κίνημα να ανταποκριθεί σε καμπές της ταξικής πάλης, δράση που απαιτεί σχέδιο, κλιμάκωση, εναλλαγή μορφών και κατεύθυνση για την κατάκτηση της εξουσίας της εργατικής τάξης. Η γραμμή που προωθεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο κίνημα κρίνεται και εκ του αποτελέσματος. Η παράθεση ορισμένων αιτημάτων σε συνδυασμό με μορφές πάλης που δεν έχουν ως κριτήριο να επιτευχτεί η μεγαλύτερη δυνατή μαζικότητα, ν' ανέβει το επίπεδο της οργάνωσης, να οικοδομείται η συμμαχία της εργατικής τάξης με τα φτωχά λαϊκά στρώματα, οδηγούν σε τυχοδιωκτισμούς (βλ. απεργία διαρκείας ΟΛΜΕ), συμβάλλουν στην ενίσχυση του ρεύματος της απογοήτευσης και της λογικής της αναποτελεσματικότητας των αγώνων.

Η σύμπτωση σε σχέση με τη στήριξη ενός αγώνα, σε ορισμένα αιτήματα, σε μια απεργία για την υπεράσπιση των ΣΣΕ, δε συνιστά πολιτική συμμαχία, δεν προϋποθέτει καμιά πολιτική προγραμματική συμφωνία, ούτε κοινή δράση. Πολύ περισσότερο που το ζήτημα δεν είναι εάν, π.χ. όλοι είμαστε ενάντια στις απολύσεις στην ΕΡΤ, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση μιας κρατικής επιχείρησης ή και στην κατάργηση μιας κρατικής υπηρεσίας, αλλά σε ποια κατεύθυνση θέλουμε να αναπτυχτεί το κίνημα, με τι χαρακτηριστικά, με ποιους στόχους πάλης. Πώς θα αξιοποιηθεί η πάλη για ένα επιμέρους ζήτημα, ώστε να συμβάλλει στη συνολική κατεύθυνση του κινήματος. Γύρω από αυτά τα ζητήματα διεξάγεται έντονη ιδεολογικοπολιτική διαπάλη.

Η ενότητα σε ένα επιμέρους αμυντικό αίτημα, η διαμόρφωση κοινής δράσης με βάση αυτό, στην πραγματικότητα οδηγεί στον εγκλωβισμό στο πλαίσιο της αστικής πολιτικής. Έτσι, π.χ. η αντίδραση στις αναδιαρθρώσεις μπορεί να γίνεται από την σκοπιά της υπεράσπισης της σημερινής κατάστασης και όχι από τη σκοπιά της υπεράσπισης των σύγχρονων εργατικών-λαϊκών αναγκών.

Ταυτόχρονα υποτιμιέται η δυνατότητα σε φάση ανάκαμψης -έστω και προσωρινής, αναιμικής-να αμβλυνθούν ορισμένα οξυμένα λαϊκά προβλήματα, υποτιμιέται η δυνατότητα που υπάρχει στις σημερινές συνθήκες η αστική εξουσία να διαχειριστεί ορισμένα προβλήματα αξιοποιώντας ένα πολύμορφο δίκτυο κρατικών υπηρεσιών, ΜΚΟ κλπ.

Έτσι αναγορεύονται ως «νίκες» ελιγμοί που κάνει η ίδια η αστική εξουσία για να εξασφαλίσει την ενσωμάτωση. Απότοκος αυτής της λογικής είναι το γεγονός ότι μια σειρά τέτοιες δυνάμεις είδαν ως νίκη του κινήματος την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την ΕΡΤ.

Το πρόβλημα σήμερα δεν είναι αν το κίνημα θα προβάλλει άμεσης διεκδικήσεις -αυτό αντικειμενικά γίνεται- αλλά με ποια πολιτική γραμμή δίνεται απάντηση στα φλέγοντα και συσσωρευμένα προβλήματα του λαού. Τέτοια γραμμή είναι μόνο αυτή που προωθεί το ΚΚΕ, η αντικαπιταλιστική-αντιμονοπωλιακή γραμμή, η προβολή συνεκτικών ριζοσπαστικών στόχων πάλης που συγκρούονται με τη στρατηγική του κεφαλαίου, με συνολική γραμμή πάλης που διαπαιδαγωγεί στη σύγκρουση, συμβάλλει στην οργάνωση στον τόπο δουλειάς, στη γειτονιά, δεν ενσωματώνεται στις διάφορες αστικές επιδιώξεις.

Το ΚΚΕ παλεύει στο έδαφος των οξυμένων λαϊκών προβλημάτων να φωτίζεται ο δρόμος για την ικανοποίηση των διευρυνόμενων λαϊκών αναγκών, που δεν είναι άλλος από την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, τη σύγκρουση της Λαϊκής Συμμαχίας με στόχο τη σύγκρουση με τα μονοπώλια, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις τους, τις κυβερνήσεις τους, σε τελευταία ανάλυση με την εξουσία τους, που είναι η πηγή των δεινών του λαού. Ο δρόμος αυτός δεν περνά μέσα από τις διάφορες εκδοχές του μεταβατικού προγράμματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είτε αυτό προσδιορίζεται ως κυβερνητικός στόχος είτε ως κρίκος για τη συγκέντρωση δυνάμεων είτε ως πρόγραμμα που θα υλοποιηθεί από μια κυβέρνηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Η ριζοσπαστικοποίηση της συνείδησης και της δράσης δεν επιτυγχάνεται με την προβολή μίνιμουμ-ενδιάμεσων στόχων που σε τελευταία ανάλυση οδηγούν στο χαμήλωμα των απαιτήσεων και στον εξωραϊσμό του καπιταλιστικού συστήματος.

Στις σημερινές συνθήκες ο κρίκος για την ανασύνταξη του εργατικού-λαϊκού κινήματος, τη συγκρότηση ισχυρής Λαϊκής Συμμαχίας δεν μπορεί να είναι η πάλη κατά του Μνημονίου, το «κούρεμα» και η επιμήκυνση του χρέους, η διεύρυνση του κρατικού παρεμβατισμού, η παραγωγική ανασυγκρότηση του καπιταλισμού. Κρίκος δεν είναι ούτε οι στόχοι για έξοδο από την Ευρωζώνη και την ΕΕ αποσπασμένοι από το ζήτημα της εξουσίας, ούτε μια κεϊνσιανή διαχείριση του συστήματος. Σήμερα κρίκο για την οργάνωση της εργατικής-λαϊκής αντεπίθεσης αποτελεί η πάλη κατά των συνεπειών της κρίσης, η αποτροπή της μεγαλύτερης χρεοκοπίας του λαού, του κινδύνου άμεσης εμπλοκής του σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Σε αυτά τα καθήκοντα κρίνεται κάθε πολιτική δύναμη που μιλάει εξ ονόματος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.


Η ΣΤΑΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ

Όπως συμβαίνει άλλωστε με κάθε οπορτουνιστικό μόρφωμα, η έννοια του οπορτουνισμού δεν υπάρχει στις αναλύσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Διαχωρίζονται από το ΚΚΕ σε σχέση με τη θέση του για τις αντεπαναστάσεις στην ΕΣΣΔ και στα άλλα κράτη της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Ταυτόχρονα χαρακτηρίζει τη γραμμή του ΚΚΕ ως σεχταριστική, ως πολιτική κομματικής περιχαράκωσης, γιατί αρνείται τα διάφορων τύπων αριστερά μέτωπα.

Στην πολιτική απόφαση της Συνδιάσκεψης γίνεται λόγος για «Αγωνιστικό Μέτωπο Ρήξης και Ανατροπής», «πόλο της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής ανατρεπτικής Αριστεράς», «μετωπική πολιτική συμπόρευση για την ανατροπή των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιΕΕ, αντιιμπεριαλιστικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς», «άμεση κοινή πολιτική παρέμβαση πάνω σε ορισμένα μέτωπα».

Σε σχέση με το ΣΥΡΙΖΑ διαχωρίζονται σε χοντρές γραμμές από την επίσημη διαχειριστική γραμμή, επιδιώκοντας σχέσεις με τμήματά του.

Ως άξονας πάλης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ προβάλλεται η ανατροπή της συγκυβέρνησης και κάθε κυβέρνησης που εφαρμόζει τα μνημόνια και διαχειρίζεται την επίθεση του κεφαλαίου. Στις πρόσφατες εξελίξεις με αφορμή την ΕΡΤ βλέπει ότι έχει επέλθει «τεράστιος κλονισμός της κυβέρνησης Σαμαρά» και «ρήγματα στο εσωτερικό της» και προβάλλει ως κεντρικό σύνθημα «μπορούμε να τους ρίξουμε». Τα συνθήματα αυτά αντικειμενικά υποβοηθούν το πλαίσιο της κυβερνητικής μεταμφίεσης, αφού -ανεξάρτητα από το κυβερνητικό σχήμα- το κράτος του κεφαλαίου χρειάζεται προσαρμογές (λιγότερο δαπανηρούς κρατικούς οργανισμούς, μεταφορά στο ιδιωτικό κεφάλαιο ακόμα και δικτύων, όπως των ψηφιακών συχνοτήτων κλπ.). Δηλαδή, σε μια περίοδο που εξελίσσεται η αναμόρφωση καπιταλιστικών δομών και του αστικού πολιτικού συστήματος, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βλέπει ως «αστάθεια του πολιτικού συστήματος» που «θα συνεχιστεί και θα οξυνθεί» μόνο το λεγόμενο «κεντροδεξιό» πόλο (ΝΔ - κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ) και ουσιαστικά υποστηρίζει τον «αριστερό», κάνοντας κριτική στις προσαρμογές του ΣΥΡΙΖΑ εν αναμονή της ανάδειξης διακυβέρνησης.

Αντικειμενικά η οριοθέτηση ως άμεσου πολιτικού στόχου της ανατροπής της κυβέρνησης δίνει αέρα στα πανιά του ΣΥΡΙΖΑ στην προοπτική ανάδειξης του σε κυβέρνηση, καθιστώντας την ΑΝΤΑΡΣΥΑ δορυφόρο τους ενός πόλου. Σε αυτή τη λογική εντάσσονται και οι εκτιμήσεις που, ενώ απ' τη μια κάνουν προσπάθεια να διαχωριστούν από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη τον θεωρούν κομμάτι της «Αριστεράς», μέσα στην οποία επιδιώκουν την αλλαγή του συσχετισμού, αναγνωρίζοντας πως υπάρχουν τμήματα του ΣΥΡΙΖΑ που διαφοροποιούνται από τη «δεξιόστροφη» πορεία της ηγεσίας του. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θεωρεί πως το εκλογικό αποτέλεσμα του Μάη – Ιούνη 2012 αποτέλεσε βήμα στην πολιτικοποίηση του κινήματος και πως σηματοδότησε αριστερόστροφη δυναμική, αγνοώντας το ρεύμα των αυταπατών που κυριάρχησε σε εργατικές λαϊκές μάζες. Βλέπει την ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ ως αποτέλεσμα των κινητοποιήσεων των τελευταίων χρόνων, παρακάμπτοντας την οργανωμένη μετακίνηση στελεχών του ΠΑΣΟΚ κλπ. Οι Θέσεις της ΚΣΕ αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Μετά την ανατροπή της κυβέρνησης πρότυπο του τραπεζίτη Παπαδήμου η άρχουσα τάξη ξεκίνησε μια λυσσαλέα επίθεση στην Αριστερά προσπαθώντας να ανακόψει την πολιτικοποίηση του κινήματος. Δεν τα κατάφερε [...] Η μαζική εκλογική στροφή προς τα αριστερά ήταν αποτέλεσμα της μεγάλης κινηματικής έξαρσης, των εργατικών αγώνων, των εξεγερσιακών καταστάσεων και του παρατεταμένου λαϊκού αγώνα. Το γεγονός όπως ότι μέσα στην Αριστερά κυριάρχησε εκλογικά το ρεφορμιστικό διαχειριστικό κομμάτι που εκφράστηκε με το ΣΥΡΙΖΑ, υπογραμμίζει αυτή η αριστερόστροφη δυναμική να συνδεθεί πολύ περισσότερο με μια προγραμματική κατεύθυνση ρήξης με το ευρώ, την ΕΕ και την πολιτική του κεφαλαίου, με ανώτερες μορφές οργάνωσης και αγώνων του λαού, με έναν άλλο επαναστατικό δρόμο προσέγγισης και κατάκτησης της εξουσίας»8.

Η επιχειρούμενη αυτοκριτική που κάνει σχετικά με τη στάση της στις εκλογές του 2012 9 («έλλειψη έγκαιρης κριτικής τοποθέτησης γύρω από το ζήτημα της αριστερής κυβέρνησης»), δεν μπορεί να θεωρηθεί ως σαφής διαχωρισμός τόσο από το ΣΥΡΙΖΑ όσο και από το ενδεχόμενο μιας αριστερής κυβέρνησης (ακόμα και με τη μη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ), καθώς στην πολιτική απόφαση διαβάζουμε: «...προετοιμάζονται για όλα τα ενδεχόμενα πιέζοντας την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ για την πλήρη ενσωμάτωσή του στο σύστημα με στόχο τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής έστω και σε ηπιότερη εκδοχή, την οριστική μετατροπή του σε “υπεύθυνη” δύναμη και ανοίγοντας διαύλους διαλόγου, αναγνωρίζοντας τον ως “συνομιλητή”. Την τάση αυτή ενισχύει και η επιλογή της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, για μια διαχειριστική αντιμετώπιση της κρίσης μέσα στα όρια των πολιτικών της ΕΕ και του κεφαλαίου». Ουσιαστικά συνειδητά παραβλέπει την κύρια αιτία της «δεξιάς» μετατόπισης του ΣΥΡΙΖΑ: τη συναλλαγή με τους καπιταλιστές και τα διεθνή ιμπεριαλιστικά κέντρα. Όλα τ' άλλα είναι αναμενόμενες αντιφάσεις, από τις οποίες προκύπτει και η αντιφατική γραμμή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ν' αναγνωρίζει στην εκλογική επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ την τάση αριστερής ριζοσπαστικοποίησης, αλλά να θεωρεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να εγγυηθεί την υλοποίηση του μεταβατικού προγράμματος, γιατί δεν έχει καθαρή γραμμή αποδέσμευσης από την Ευρωζώνη.


ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η «αντικαπιταλιστική», «επαναστατική» ρητορική της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν μπορεί να κρύψει το γεγονός πως το «μεταβατικό πολιτικό της πρόγραμμα» καλλιεργεί -όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ- τις αυταπάτες του κοινοβουλευτικού-κυβερνητικού κρίκου. Συμβάλλει έτσι από τη δική της πλευρά στην ενσωμάτωση της λαϊκής διαμαρτυρίας και εργατικών-λαϊκών δυνάμεων που τείνουν να ριζοσπαστικοποιηθούν σε μια εναλλακτική αστική πολιτική διαχείρισης του καπιταλιστικού συστήματος.

Οι αντιφάσεις που υπάρχουν είναι αποτέλεσμα ότι, ενώ στα λόγια, σε επίπεδο διακηρύξεων προσδιορίζεται ως στόχος η «επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού», στην πράξη υιοθετείται μια τέτοια πολιτική γραμμή που καθιστά την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ουρά του ενός πόλου του αστικού πολιτικού συστήματος που συγκροτείται με πυρήνα το ΣΥΡΙΖΑ, ως δύναμη δορυφορική στη λεγόμενη «αριστερή πτέρυγά» του.

Ανεξάρτητα από τις εξελίξεις σχετικά με τη συγκρότηση του «τρίτου πόλου», δεν μπορεί να μας διαφεύγει ο ειδικός ρόλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην προσπάθεια πλαγιοκόπησης του ΚΚΕ, εμφανιζόμενη ως «η πιο συγγενική δύναμη στο ΚΚΕ». Η επιδίωξη αυτή είναι σύμφυτη με τη φυσιογνωμία του οπορτουνισμού που δεν πρόκειται να παραιτηθεί από το στόχο μετάλλαξης ή διάλυσης του ΚΚΕ. Η διατήρηση της επαναστατικής φυσιογνωμίας του ΚΚΕ προϋποθέτει ανοιχτό μέτωπο πολεμικής με τις δυνάμεις του οπορτουνισμού.


[*]Ο Μάκης Μακρής είναι μέλος του Γραφείου Περιοχής της ΚΟ Αν. Στερεάς - Εύβοιας του ΚΚΕ και της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ.
[1]http://www.antarsya.gr/node/1442
[2]http://antarsya.gr/node/1152
[3]Πολιτική Απόφαση http://antarsya.gr/node/1442
[4]http://www.antarsya.gr/node/1394
[5]http://antarsya.gr/node/1315
[6]http://antarsya.gr/node/1395 (σ.σ. η υπογράμμιση δική μας).
[7]http://www.aristerisispeirosi.gr/menu-vima-dialogou/36-2013-06-04-13-05-45
[8]http://www.antarsya.gr/node/1152
[9]Θυμίζουμε: συμμετοχή στη διαδικασία των διερευνητικών εντολών με την συνάντηση που έκανε με το ΣΥΡΙΖΑ, δυνάμεις της που ανοιχτά έβαζαν το ζήτημα συμμετοχής σε αριστερή κυβέρνηση (π.χ. Κομμουνιστική Ανανέωση, ΑΡΑΝ κ.α.).

Πηγή: Parafonix

114 σχόλια:

  1. Μπράβο Αντώνη!!! Αυτό το κείμενο πρέπει να διαδοθεί ΠΑΝΤΟΥ!!!
    ΝΙΚΟΣ 1988

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα μπράβο ανήκουν στον σύντροφο που μετέγραψε το άρθρο και μας ενημέρωσε και εδώ σχετικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τα μπραβο ανηκουν κατ αρχας στον συντακτη του αρθρου που αποδομει μαεστρικα την "αντικαπιταλιστικη"φουσκα.Θυμιζω οτι μεχρι πριν λιγο διαστημα ηταν ακομα στην ΚΝΕ.Φαινεται οτι η ΚΝΕ κανει καλη δουλεια στην αναδειξη στελεχων ικανων στην ιδεολογικη δουλεια.Τραβαρσαρος,Παρρης,Μακρης,ειναι γνωστοι απο τις δημοσιευσεις τους στα κομματικα εντυπα,και ασφαλως θα υπαρχουν κι αλλοι.

    Προλεκαλτ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ωραιο κειμενο,αλλα προσωπικα θεωρω νεκρο αλογο την ΑΝΤΑΡΣΥΑ(με εξαιρεση ισως τα ΑΕΙ) οσο και τον ΣΥΡΙΖΑ(ιδεολογικα).

    Τι εννοω με αυτο.Ο κοσμος οταν ακολουθει ενα κομμα,οπορτουνιστικο ή καθαρα αστικο(δεν εχουν και μεγαλες διαφορες),το κανει γιατι πιστευει οτι θα του δωσει καλυτερες μερες ή εστω θα σταθεροποιησει την κατρακυλα του.Δεν τον ενδιαφερει αν αυτο το κομμα υπηρετει ή οχι τον καπιταλισμο,και μαλιστα οπως ξερουμε ολοι,το θεωρουν καλο να το κανει αυτο,γιατι ''στην Ρωσια πεινουσαν''.

    Πιστευω το βαρος της προπαγανδας του ΚΚΕ θα πρεπει να πεφτει περισσοτερο σε στοιχεια πανω στο καπιταλιστικο συστημα και στον υπαρκτο σοσιαλισμο.Ετσι θα πειστει ο μεσος κοσμος κατα την γνωμη μου,που δεν εχει σχεση με τον μαρξισμο,και δεν τον ενδιαφερει αν το κομμα που ψηφιζει ειναι κοντα στις αρχες του ή οχι.Πρεπει να πειστει για την ανωτεροτητα του σοσιαλισμου και την σαπιλα του καπιταλισμου για να γινει συνειδητα συμμαχος του Κομματος.Για τους μαρξιστες ειναι αυτονοητα αυτα,αλλα για τον λαο οχι.

    Η συζητηση για τον οπορτουνισμο,αφορα κυριως τους μαρξιστες και τους ''μαρξιστες'' που προσπαθουν να αποπροσανατολισουν το λαο,καθως και πιθανον οσους εχουν καλες προθεσεις αλλα για διαφορους λογους εχουν φαει το παραμυθι οτι ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ειναι επαναστατικα κομματα.

    Δεν λεω πως δε πρεπει να θωρακιζεται το κομμα απεναντι στον οπορτουνισμο,αλλα νιωθω πως στην αρθρογραφια του κομματος γινεται παραπανω κουβεντα για το ποσο το ενα ή το αλλο ρευμα ειναι κοντα στα συμφεροντα της αστικης ταξης και του καπιταλισμου,και πολυ λιγοτερο στο κατα ποσο ο καπιταλισμος δεν συμβαδιζει με τα λαικα συμφεροντα.

    Μεσα σε αυτο το πλαισιο,προσωπικα βρισκω την ελλειψη βιβλιων απο την Συγχρονη Εποχη πανω στην ιστορια και την οικονομια της ΕΣΣΔ και των αλλων σοσιαλιστικων χωρων,μεγαλη αδυναμια του Κομματος.

    Λαμογιος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Ο κοσμος οταν ακολουθει ενα κομμα,οπορτουνιστικο ή καθαρα αστικο(δεν εχουν και μεγαλες διαφορες),το κανει γιατι πιστευει οτι θα του δωσει καλυτερες μερες ή εστω θα σταθεροποιησει την κατρακυλα του"

      Όταν το ΚΚΕ λέει μέχρι να μαλλιάσει η γλώσσα του ότι ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ, εννοεί ότι το όλο νόημα της πολιτικής δουλειάς είναι η συνειδητοποίηση ότι το καπιταλιστικό σύστημα δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις λαϊκές ανάγκες. Και συνεπώς αν δεν ενδιαφέρει τον κόσμο ο αστικός χαρακτήρας της στρατηγικής ενός κόμματος, ενδιαφέρει ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ το ΚΚΕ. Αλλιώς μιλάμε για απλή ψηφοθηρία, ποιος τα λέει καλύτερα, ποιος ανταποκρίνεται καλύτερα στις διαθέσεις του κόσμου, κλπ.

      Με άλλα λόγια, αυτό που έγραψες είναι εμποτισμένο από καθαρά εκλογική λογική και δεν καταγράφει τίποτε από την ουσία της πολιτικής που εκπροσωπεί το ΚΚΕ.

      Διαγραφή
    2. Το άρθρο δεν έχει ως κύριο στόχο να πει "μην πάτε στην Ανταρσύα" και άρα το αν είναι ψόφιο άλογο ή όχι δεν έχει σημασία. Το άρθρο έχει ως κύριο στόχο να διδάξει, να αντλήσει συμπεράσματα γύρω από το κεντρικό θεωρητικό θέμα του τι είναι επαναστατική πολιτική και σε τι συνίσταται. Δηλαδή, στο ότι δεν συνίσταται σε συνθήματα για άμεσες ανάγκες αν αυτά αποκόπτονται από μια ευρύτερη στρατηγική επαναστατικού χαρακτήρα, που σημαίνει γύρω από μια ευρύτερη στρατηγική για την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και την ανατροπή της αστικής τάξης. Προσπαθεί να αναδείξει την σύγχυση που δημιουργείται από την ιδέα του "μεταβατικού προγράμματος." Και αυτό δεν αφορά απλώς την Ανταρσύα, αφορά έναν πειρασμό που πάντα ελλοχεύει στο εργατικό κίνημα για εξασφάλιση καλύτερων όρων χωρίς αλλαγή του τρόπου παραγωγής.

      Διαγραφή
    3. ''Όταν το ΚΚΕ λέει μέχρι να μαλλιάσει η γλώσσα του ότι ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ, εννοεί ότι το όλο νόημα της πολιτικής δουλειάς είναι η συνειδητοποίηση ότι το καπιταλιστικό σύστημα δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις λαϊκές ανάγκες. Και συνεπώς αν δεν ενδιαφέρει τον κόσμο ο αστικός χαρακτήρας της στρατηγικής ενός κόμματος, ενδιαφέρει ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ το ΚΚΕ. Αλλιώς μιλάμε για απλή ψηφοθηρία, ποιος τα λέει καλύτερα, ποιος ανταποκρίνεται καλύτερα στις διαθέσεις του κόσμου, κλπ. ''

      Δεν μιλησα για ψηφοθηρια,ουτε για επικοινωνιακα τρικ,ουτε φυσικα να εγκαταλειψει το ΚΚΕ την γραμμη για Λαικη Εξουσια.Αυτο που ειπα ειναι οτι δεν πιστευω πως εξυπηρετειται καλα αυτη η γραμμη οταν ασχολουμαστε περισσοτερο με το ποσο απεχουν οι θεσεις του ενος ή του αλλου απο τον σοσιαλισμο,αντι με την καταντια του καπιταλισμου και την ανωτεροτητα του σοσιαλισμου καθ εαυτη.

      Το γιατι ο κυβερνητισμος ή οι προτασεις περι εθνικοποιησεων για παραδειγμα,δεν θα καλυτερεψουν την ζωη των λαικων στρωματων,ειναι αυτονοητο για τους κομμουνιστες αλλα οχι για τον λαο.

      Οποτε ναι μεν πρεπει να υπογραμμιζονται οι οπορτουνιστικες λογικες και να καταπολεμωνται και στο εσωτερικο του κομματος και στην κοινωνια,αλλα πρεπει να ενταθει και η προπαγανδα πανω στα αδιεξοδα του καπιταλισμου.

      Δεν λεω πως και τωρα δεν γινεται αυτο,αλλα πιστευω δεν εχει δωθει τοσο βαρος οσο θα επρεπε,και ο διαλογος του οπορτουνισμου μετατρεπεται σε διαλογο εσωτερικης καταναλωσης χωρις ενδιαφερον για μη μαρξιστες.

      ''Και αυτό δεν αφορά απλώς την Ανταρσύα, αφορά έναν πειρασμό που πάντα ελλοχεύει στο εργατικό κίνημα για εξασφάλιση καλύτερων όρων χωρίς αλλαγή του τρόπου παραγωγής''

      Πρεπει να ξερει και να καταλαβαινει ομως το κινημα το γιατι πρεπει να καταπολεμηθει αυτος ο πειρασμος.Αποψεις οπως ''η ταδε προταση ειναι διαχειριστικη αρα αποπροσανατολιστικη/ανεφαρμοστη'' δεν σημαινουν τιποτα για τον εργατη,χωρις αμεσα παραδειγματα.

      Λαμογιος

      Διαγραφή
    4. Όχι, εγώ μίλησα για εκλογική και ψηφοθηρική ανάγνωση του κειμένου.

      Δεν ξέρω αν έχει νόημα να επαναλάβω όσα είπα γιατί δεν μοιάζεις να τα καταλαβαίνεις. Το ζήτημα δεν είναι καθόλου αυτό που αντιλαμβάνεσαι ("δεν πιστευω πως εξυπηρετειται καλα αυτη η γραμμη οταν ασχολουμαστε περισσοτερο με το ποσο απεχουν οι θεσεις του ενος ή του αλλου απο τον σοσιαλισμο"), ωσάν το πιο πάνω κείμενο να είναι ένα μακροσκελές "νια νια νια νια! Δεν είστε σοσιαλιστές!" Αυτό είναι Ανταρσυώτικου επιπέδου ανάγνωση του κειμένου.

      Το ζήτημα είναι η τοποθέτηση του προβλήματος της ανεπάρκειας των άμεσων αιτημάτων όταν αυτά δεν συνδέονται με την επαναστατική στρατηγική να προετοιμάσουν το εργατικό κίνημα για οτιδήποτε άλλο από την εκ των προτέρων ήττα δια του συμβιβασμού, είτε η ήττα αυτή έχει τη μορφή κάποιων ψίχουλων σε περίπτωση αναιμικής ανάκαμψης του συστήματος, είτε έχει τη μορφή του λαμβάνειν τα του Καράμπελα στο χέρι από μια "αριστερή" κυβέρνηση.

      Για κάποιο λόγο, μοιάζεις να θεωρείς ότι το ΚΚΕ ετεροκαθορίζεται από την Ανταρσύα και να μην βλέπεις ότι τα ζητήματα που θέτει αφορούν την ουσία της κατεύθυνσης του εργατικού κινήματος διαχρονικά και διεθνώς. Υπάρχουν δεκάδες "Ανταρσύες" στην ιστορία του εργατικού κινήματος και περαιτέρω, η ύπαρξή τους αυτή αποτελεί οργανικό κομμάτι του, όπως οργανικό κομμάτι του και όχι κάποιου είδους "ηθική μειονεξία" αποτελεί ο οπορτουνισμός. Η πάλη ενάντια στον οπορτουνισμό δεν είναι πάλη ενάντια στον Ρούση και τον Μαυρουδέα, είναι πάλη ενάντια σε μια τάση που πάντοτε έχει να αντιμετωπίσει το εργατικό κίνημα μέσα στους δικούς του κόλπους, από μέσα, αν θέλει να κινηθεί σε επαναστατική κατεύθυνση. Ο Ρούσης και ο Μαυρουδέας --κλπ, κλπ-- είναι απλώς συγκυριακές ενσαρκώσεις αυτής της τάσης. Η οποία θα πάρει το δρόμο που της επιτρέπουν οι συνθήκες να πάρει. Δηλαδή, θα επιχειρήσει να φτιάξει ένα νέο ανάχωμα, αν και προς το παρόν δεν φαίνεται να της κάθεται πολύ καλά το εγχείρημα.

      Αυτά και δεν επιστρέφω για τα αυτονόητα.

      Διαγραφή
    5. ''Δεν ξέρω αν έχει νόημα να επαναλάβω όσα είπα γιατί δεν μοιάζεις να τα καταλαβαίνεις. Το ζήτημα δεν είναι καθόλου αυτό που αντιλαμβάνεσαι ("δεν πιστευω πως εξυπηρετειται καλα αυτη η γραμμη οταν ασχολουμαστε περισσοτερο με το ποσο απεχουν οι θεσεις του ενος ή του αλλου απο τον σοσιαλισμο"), ωσάν το πιο πάνω κείμενο να είναι ένα μακροσκελές "νια νια νια νια! Δεν είστε σοσιαλιστές!" Αυτό είναι Ανταρσυώτικου επιπέδου ανάγνωση του κειμένου.''

      Και ομως οι ενστασεις στο προγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ,ετσι οπως διατυπωνονται εχουν να κανουν με το κατα ποσο ειναι εντος των πλαισιων του καπιταλισμου,κατα ποσο τις ιδιες προτασεις εχει κανει η αστικη ταξη στο παρελθον κλπ,οχι στο τι αποτελεσμα ειχαν/θα εχουν οταν εφαρμοστηκαν/ουν στην πραξη,περα απο γενικες διατυπωσεις του τυπου ''Η πείρα (π.χ. της Αργεντινής, της Ρωσίας) έχει δείξει ότι δεν οδηγεί σε βελτίωση της κατάστασης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, αντίθετα μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση με ταχύτερο ρυθμό, λόγω της μεγάλης εσωτερικής υποτίμησης του νομίσματος.'' που δεν ειναι αυτονοητες για μη κομμουνιστες.


      ''Το ζήτημα είναι η τοποθέτηση του προβλήματος της ανεπάρκειας των άμεσων αιτημάτων όταν αυτά δεν συνδέονται με την επαναστατική στρατηγική να προετοιμάσουν το εργατικό κίνημα για οτιδήποτε άλλο από την εκ των προτέρων ήττα δια του συμβιβασμού, είτε η ήττα αυτή έχει τη μορφή κάποιων ψίχουλων σε περίπτωση αναιμικής ανάκαμψης του συστήματος, είτε έχει τη μορφή του λαμβάνειν τα του Καράμπελα στο χέρι από μια "αριστερή" κυβέρνηση.

      Για κάποιο λόγο, μοιάζεις να θεωρείς ότι το ΚΚΕ ετεροκαθορίζεται από την Ανταρσύα και να μην βλέπεις ότι τα ζητήματα που θέτει αφορούν την ουσία της κατεύθυνσης του εργατικού κινήματος διαχρονικά και διεθνώς. Υπάρχουν δεκάδες "Ανταρσύες" στην ιστορία του εργατικού κινήματος και περαιτέρω, η ύπαρξή τους αυτή αποτελεί οργανικό κομμάτι του, όπως οργανικό κομμάτι του και όχι κάποιου είδους "ηθική μειονεξία" αποτελεί ο οπορτουνισμός. Η πάλη ενάντια στον οπορτουνισμό δεν είναι πάλη ενάντια στον Ρούση και τον Μαυρουδέα, είναι πάλη ενάντια σε μια τάση που πάντοτε έχει να αντιμετωπίσει το εργατικό κίνημα μέσα στους δικούς του κόλπους, από μέσα, αν θέλει να κινηθεί σε επαναστατική κατεύθυνση. Ο Ρούσης και ο Μαυρουδέας --κλπ, κλπ-- είναι απλώς συγκυριακές ενσαρκώσεις αυτής της τάσης. Η οποία θα πάρει το δρόμο που της επιτρέπουν οι συνθήκες να πάρει. Δηλαδή, θα επιχειρήσει να φτιάξει ένα νέο ανάχωμα, αν και προς το παρόν δεν φαίνεται να της κάθεται πολύ καλά το εγχείρημα.''

      Δεν διαφωνω σε τιποτα απ ολα αυτα,αλλα πιστευω πως αυτος ο τροπος αντιπαραθεσης ενω καθ εαυτος ειναι απαραιτητος για πεισει και να ατσαλωσει οσους ειναι ηδη κομμουνιστες,δεν μπορει να χρησιμοποιηθει για να προσελκυσει λαικες μαζες χωρις συγκεκριμενα στοιχεια και επιχειρηματα.

      Και οταν δεν μπορει να συμβει αυτο,δεν επιτυγχανεται και ο τελικος σκοπος της παλης εναντια στον οπορτουνισμο,δλδ η απαγκιστρωση της ΕΤ απο την επιρροη της αστικης ταξης.

      Λαμογιος

      Διαγραφή
  5. Βρήκα μια "απάντηση" του ΝΑΡ στο άρθρο της Κομέπ.

    www.narnet.gr/articles/%CE%BA%CE%BA%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B7-%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%AF%CE%BC%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CE%B3%CF%8E%CE%BD%CF%89%CE%BD ΝΙΚΟΣ 1988

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για τα πανηγύρια κανονικότατα. Έχει κολλήσει η βελόνα (σεχταρισμός-δογματισμός), και πλέον ούτε δυο προτάσεις στην σειρά που να βγάζουν νόημα δεν μπορούν να βάλουν. Η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής είναι η μάχη εναντίον των ιδιωτοκοποιήσεων, η εθνικοποίηση των τραπεζών και οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις μας λένε οι τιτάνες. Το κλείσιμο με την μη απεργία της ολμε κορυφαίο.

      Όπως και να'χει ο Αντώνης έχει απόλυτο δίκιο. Αν και γράφτηκε για αυτό, το θέμα του άρθρου δεν είναι η ανταρσυα καθ'ευατή. Στην τελική -- και πέρα από τα όσα σημαντικά γράφονται παραπάνω -- το πρόγραμμα αυτό δεν παίζει να το έχουν και για πολύ μετά τις εξελίξεις με τους "εισβολείς" του Plan B (αλήθεια τι λένε αυτοί για την κοινωνικοποίηση των ΜΠ;).

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
  6. Να ρωτήσω κάτι. Κατηγορούν συνεχώς το ΚΚΕ για δογματισμό και σεχταρισμό. Τι σημαίνουν, όμως, αυτές οι δυο λέξεις; Σημαίνουν να επιμένεις σε κάτι και να μην ακούς κανέναν άλλον ως προς αυτό. Άμα, αποδεδειγμένα, έχεις δίκιο, τότε γιατί είναι κακό να επιμένεις; ΝΙΚΟΣ 1988

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατι τους χαλας την σουπα περι ενοτητας της ''αριστερας'' και ''σοσιαλισμου του 21ου αι.''

      Λαμογιος

      Διαγραφή
    2. Οι λέξεις ή αντλούν το νόημά τους από απτές εκφάνσεις της πραγματικότητας ή δεν σημαίνουν τίποτα, είναι απλά λέξεις για συνθήματα.

      Αν θέλουμε να συζητήσουμε για "δογματισμό" και "σεχταρισμό" θα πρέπει να ξεκινήσουμε από ένα πολύ βασικό ερώτημα: είναι η πρόταση ότι η ανατροπή του καπιταλισμού προϋποθέτει την πολιτική ηγεμονία και οργανωτική πρωτοκαθεδρία της εργατικής τάξης και του κινήματός της "δογματική" και "σεχταριστική" και ΑΠΟ ΠΟΙΑΝΟΥ ΣΚΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΤΟΙΑ;

      Αν δεν θέλει να ξεκινήσει κάποιος από εκεί και θεωρεί ότι μπορεί να μιλήσει για "δογματισμό" και "σεχταρισμό" γενικώς και αορίστως, γούστο του και καπέλο του, αλλά δεν πρόκειται να καταλήξει πουθενά παρά σ' αυτό που ήδη προϋπέθεσε. Δηλαδή, θα αναλωθεί στην δήθεν απόδειξη αυτού που θεωρεί ήδη δεδομένο.

      Διαγραφή
  7. Μόνο μια παρατήρηση στο εξαιρετικό κείμενο του συντρόφου.
    Αναφέρει σε κάποιο σημείο:

    "Αυτό που δεν έκανε το ΚΚΕ είναι να δει σε αυτή την κρίση το «τέλος του καπιταλισμού» ή τη νομοτελειακή εκδήλωση επαναστατικής κατάστασης."

    Όμως, η δική μου, ταπεινή, άποψη είναι ότι, όντως, με αυτήν, την τόσο βαθιά κρίση, δεν πρόκειται να ξεμπερδέψει με τίποτα (εκτός από το ενδεχόμενο πολέμου, που δεν το λες και ξεμπέρδεμα) ο λαός και στο εξής θα ζει με τους σημερινούς και χειρότερους όρους , ανεξάρτητα από την όποια καπιταλιστική ανάκαμψη..
    Επομένως, δεν έχουμε μπει στην αρχή της περιόδου του τέλους του καπιταλισμού, κατά τη διάρκεια της οποίας θα δημιουργηθούν, αργά ή γρήγορα, νομοτελειακά επαναστατικές συνθήκες;
    Θεωρώ άλλωστε, ότι και το νέο πρόγραμμα του κόμματος, είναι φτιαγμένο για να προετοιμάσει το κίνημα για τέτοιες καταστάσεις.

    Σεβέκ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αντώνη, θα ήθελα να μου πεις τη γνώμη σου..

      Σεβέκ

      Διαγραφή
    2. Σεβέκ, θα σου πω αυτό που πιστεύω πως εννοεί το ΚΚΕ και στο οποίο και εγώ ( για την ώρα τουλάχιστον ) συμφωνώ. Λέει ότι κάποια στιγμή και με κάποιον τρόπο θα ξεμπερδέψει ο καπιταλισμός με αυτή την κρίση, μόνο που σε σχέση με το παρελθόν αυτό που θα τη διαδεχτεί ( η ανάκαμψη ) δεν θα είναι πολύ καλύτερο ( για το λαό πάντα ) από την περίοδο της κρίσης. Απλώς, ίσως υπάρξει μια άμβλυνση της ακραίας φτώχειας. Επίσης, το κόμμα προβλέπει ότι θα ξανάρθει πιο γρήγορα κρίση, η οποία θα είναι χειρότερη και από αυτή που ζούμε σήμερα. Όλα αυτά δεν σημαίνουν ούτε αρχή του τέλους του καπιταλισμού, ούτε ότι θα εκδηλωθεί οπωσδήποτε επαναστατική κατάσταση. Ακόμα κι αν η κρίση αυτή ή οι επόμενες ξεπεραστούν με πολέμους ( που είναι ένα ενδεχόμενο ) δεν σημαίνει ότι θα δημιουργηθεί απαραίτητα επαναστατική κατάσταση στις χώρες που θα εμπλέκονται στον πόλεμο. Ο καπιταλισμός δεν πρόκειται ποτέ να ξεμπερδέψει γενικά από τις κρίσεις, όχι όμως κι από την κάθε φορά συγκεκριμένη κρίση ( εκτός αν ανατραπεί!) .
      Για << αρχή του τέλους του καπιταλισμού >> είναι αστείο να μιλάμε από τη στιγμή που και επαναστατική κατάσταση να δημιουργηθεί σε κάποια χώρα δεν σημαίνει ότι οπωσδήποτε θα οδηγήσει σε επανάσταση, αλλά και σε επανάσταση να οδηγήσει δεν σημαίνει ότι αυτή σίγουρα θα κερδίσει. Από την άλλη, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βλέπει διάφορα ξεσπάσματα που γίνονται σε κάποιες χώρες του κόσμου καθώς και καθοδηγημένες εξεγέρσεις ( π.χ. Λιβύη ) και φαντάζεται πως αν υπήρχε ένα κίνημα που θα προωθούσε ένα αντίστοιχο << μεταβατικό πρόγραμμα >> αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε επαναστατική κατάσταση. Μόνο που η τελευταία είναι αντικειμενικό γεγονός. Δηλαδή, συμβαίνει ανεξάρτητα από τη θέληση ομάδων, κομμάτων, ακόμα και ολόκληρων τάξεων.
      Τέλος, σχετικά με το νέο πρόγραμμα του κόμματος. Συμφωνώ κι εγώ ότι θέλει να προετοιμάσει τον υποκειμενικό παράγοντα και για συνθήκες επαναστατικής κατάστασης, μόνο που αυτό δεν σημαίνει πως το ΚΚΕ πιστεύει ότι αυτές θα έρθουν οπωσδήποτε βραχυπρόθεσμα. Τέτοιο προσανατολισμό πρέπει να δίνει το νέο πρόγραμμα είτε έχουμε κρίση, είτε δεν έχουμε και είτε ζούμε στον καπιταλισμό του '80, είτε στον καπιταλισμό του 2030.


      ΝΙΚΟΣ 1988

      Διαγραφή
  8. Αντικειμενικά, η μη οριοθέτηση κάποιου άμεσου πολιτικού στόχου και, κυρίως, αυτού της ανατροπής της κυβέρνησης, αέρα στα πανιά ποιανών δίνει; Γιατί δίνει και κάποια στιγμή σωστό είναι να τοποθετηθούν και σε αυτό το ερώτημα. Τον τελευταίο χρόνο και, ειδικότερα, την τελευταία περίοδο γίνεται κάτι που μόνο τυφλοί δεν το αντιλαμβάνονται. Τόσο η "επαναστατική" πρακτική του ΚΚΕ όσο και η "ρεαλιστική" του ΣΥΡΙΖΑ έχουν επικεντρωθεί στο "να μην κυλίσει η πέτρα", καλή ώρα η απεργία των καθηγητών που δεν έγινε. Πρακτικά συγκλίνουν. Όλα τα υπόλοιπα για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΝΑΡ και άλλους "εχθρούς", είναι εκ του περισσού και για εσωτερική κατανάλωση.
    aristeros epanastatis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωραίο νικ και πειστικό...Τα γκρηκλις είναι ό,τι πρέπει...

      Διαγραφή
    2. @aristeros epanastatis
      Ελληνικά δεν γνωρίζεις βρε τζιμάνι;

      rednready2

      Διαγραφή
    3. @aristeros epanastatis:
      Κρίνοντας από την απεργία των καθηγητών που αναφέρεις, η τακτική της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι "κυρήσουμε την επανάσταση" στα λόγια, προκειμένου "να μην κυλήσει πέτρα" στην πράξη.
      Κανείς έχων σώας δεν τα φρένα δεν θα έλεγε ποτέ πως συγκλίνει το Τσιπρέικο με το ΚΚΕ.
      Έλεος!

      Διαγραφή
    4. για πες μου ρε aristere epanastati....
      αντε και την ανετρεψες την κυβρνηση -με τους ορους που βαζετε, να ενωθει η "αριστερα"- και μετα;;;
      οι θεσεις του ΚΚΕ μιλανε για λαικη εξουσια και οργανωση του κρατους με αυτη την προοπτικη, οι θεσεις του τσυριζα ειναι αναμεσα στο πασοκ του 92 και του σημιτη και του μπαουντη (ανταρσυα) φερνουν κατι σε πασοκ 81. το πισω μλ θα θελει την κινεζικη αναπτυξη και η συνισταμενη αυτων θα ειναι το πασοκ του 85.
      και μετα επεσες απο το κρεβατι και ξυπνησες.
      απο οσοο ξερω απο κατι φιλους ερχετε η ωρα των εκλογων στο μισθωτων τεχνικων. κατεβαστε 1 (ενα) ψηφοδελτιο ολοι οι υπολοιποι για αρχη να δειξετε την ενοτητα μπας και τραβηξετε και εμας....ενταξει λεμε τωρα και καμια για να περασει η ωρα.
      φαντασου ποσο ενοτητα εχουν εκει στον τσυριζα που στις προηγουμενες εκλογες η κοε κατεβασε ξεχωριστο ψηφοδελτιο....αρε τι κανουν τα κουκια.
      οσο για το ναρ και λοιπους συγγενεις...αν δεν σφαχτουν μετεξυ τους για τους σταυρους θα ειναι θαυμα

      Διαγραφή
  9. Για την ταμπακιέρα τίποτα;;;
    aristeros epanastatis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εννοείς το "μεταβατικό πρόγραμμα" με ορίζοντα χιλιετίας;

      Διαγραφή
    2. Δεν φτάνει που είναι επαναστάτης είναι και αριστερός!
      Ούτε το κείμενο διάβασε, ούτε το διάλογο που ακολούθησε πρόσεξε!Είδε ΑΝΤΑΡΣΥΑ και αφιονίστηκε!Σκέφτηκε λοιπόν να πετάξει την κοτσάνα του-την ίδια ακριβώς με του σύριζα-και ξεμπέρδεψε.

      Να σου πω που να την βάλεις την ταμπακιέρα σου επαναστάτη ή θα σερβιριστείς μόνος σου;

      rednready2


      Διαγραφή
    3. Ναι, άμα έχεις στόχο "ανατροπή της κυβέρνησης", δηλαδή να κάνεις πρωθυπουργό τον Τσίπρα είτε με την στήριξη των ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, είτε με τους ακροδεξιούς του Καμμένου(που δεν βγαίνουν και τα κουκιά), τότε ούτε aristeros είσαι, ούτε πολύ περισσότερο epanastaths.

      Διαγραφή
  10. Επί της ουσίας αποφεύγετε να απαντήσετε. Μπορούμε να ρίξουμε την κυβέρνηση; ΝΑΙ Ή ΟΧΙ;
    Ποιον ευνοείτε με αυτή σας τη στάση; Σκεφτείτε το λίγο. Η μόνιμη επωδός σας είναι ότι όποιος βάζει ζήτημα ανατροπής της κυβέρνησης "αντικειμενικά" παίζει το παιχνίδι του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν το ΚΚΕ το 2011 έβαζε ζήτημα να πέσει η κυβέρνηση, μήπως (με τη λογική σας) έπαιζε το παιχνίδι της ΝΔ;;;
    Για την απεργία των καθηγητών: Υπήρχε η δυναμική, αλλά το ΠΑΜΕ δυστυχώς δεν βοήθησε σε αυτή την κατεύθυνση, προφανώς γιατί θα υπήρχε πρόβλημα για την κυβέρνηση και, σύμφωνα πάντα με τη λογική του, αυτό θα έδινε δήθεν αέρα στα πανιά του ΣΥΡΙΖΑ.
    Για το μεταβατικό πρόγραμμα: Δε συμφωνώ απόλυτα με κάποια αιτήματα που βάζει, ωστόσο σαν λογική είναι σωστό. Αν είχε και το ΚΚΕ κάποιο αντίστοιχο, τότε τα πράγματα σήμερα θα ήταν πολύ καλύτερα για το κίνημα.

    υ.γ. : Το άρθρο της Κομέπ για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει πολύ ψωμί και χωρά συζήτηση, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι στην ουσία του με βρίσκει αντίθετο. Θα επανέλθω πιο αναλυτικά κάποια στιγμή.

    TRASH, modesto και PEDRO ελπίζω να σας απάντησα.

    aristeros epanastatis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπορούμε να ρίξουμε την κυβέρνηση; ΝΑΙ Ή ΟΧΙ;

      Να σου απαντήσω εγώ:

      1. Εσείς είστε η Ανταρσύα, οπότε δεν μπορείτε να ρίξετε ούτε πασιέντζα, όχι την κυβέρνηση.
      2. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ήδη η κυβέρνηση, οπότε αν και όποτε τη ρίξει αυτός, δεν θα υπάρξει καμία διαφορά επί της ουσίας. Βλέπε πρόταση για κούρεμα, που θα τη ζήλευε ο Ντάισελμπλουμ.
      3. Και μόνο το γεγονός ότι θέτεις ένα τόσο εκ των πραγμάτων αδιέξοδο ερώτημα, κατά συνέπεια, θα έπρεπε να σε απασχολεί σφόδρα για το πώς χρησιμοποιείς το μυαλό σου.

      Διαγραφή
    2. Ανατροπή της κυβέρνησης:πως θα γίνει και τι θα ακολουθήσει; Όπως το'χεις στο μυαλό σου.
      Ωραίο που τα καταφέρνετε πάντα και πετάτε το γνωστό "σύμπραξη ΚΚΕ-ΝΔ" πλαγίως και μη. Για τους καθηγητές συνέχισε να λες και να εκτίθεσαι. Ρε με τους "Βελισσαράτους" που έγιναν και "μετωπικοί". Να επανέλθεις και αναλυτικά.

      Διαγραφή
    3. Όχι δεν μου απάντησες!
      -Θεωρείς επαναστατικό το αίτημα για μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ (η μόνη που θα μπορούσε να διαδεχτεί την σημερινή με τους υπάρχοντες συσχετισμούς);
      -Θεωρείς κάτι τέτοιο ως "επαναστατικό" (κιόλας!) στρατηγικό στόχο; (για μεταβατικό πρόγραμμα μιλάς, μην ξεχνιέσαι...). Όπως η ανατροπή του Τσαρισμού στην Ρωσία π.χ.; (οι θεωρητικοί σας, κάτι τέτοιες μπούρδες λένε)
      -Για να φρεσκάρω την μνήμη σου, οι καθηγητές του ΠΑΜΕ ήταν οι μόνοπι που απέργησαν το καλοκαίρι. Εσείς την απεργία, δεν την προκυρήξατε καν!
      -Είσαι σίγουρος πως είσαι ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Αυτό το "όποιος δεν κατεβάζει τα βρακιά στην σοσιαδημοκρατία, είναι νεροκουβαλητής της δεξιάς[sic]" είναι πατενταρισμένο από τον Λαλιώτη ήδη από τα 80's.
      -Μήπως είσαι αυριανιστής και δεν το έχεις καταλάβει;

      Διαγραφή
    4. "Είσαι σίγουρος πως είσαι ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Αυτό το "όποιος δεν κατεβάζει τα βρακιά στην σοσιαδημοκρατία, είναι νεροκουβαλητής της δεξιάς[sic]" είναι πατενταρισμένο από τον Λαλιώτη ήδη από τα 80's."

      Σιγά την πρωτοτυπία του Λαλιώτη. Λες κι έλεγε κάτι διαφορετικό ο Έμπερτ για τους Σπαρτακιστές το 1918.

      Διαγραφή
    5. @Αντωνης:
      Ορθή η υπενθήμηση

      Διαγραφή
  11. Η ταμπακιέρα, χρυσό μου, είναι γεμάτη δυναμιτάκια, με πρώτο τη Συρία.

    Η ταμπακιέρα είναι οι "αναλύσεις" της iskra που διαπιστώνουν "η παλιά αδιαφιλονίκητη ισχύς του αμερικανικού ιμπεριαλισμού [...] μοιάζει να ανήκει σε άλλες εποχές", τη στιγμή που επαπειλείται γενικευμένη ανάφλεξη σε Μέση Ανατολή και Ανατολική Μεσόγειο.

    Η ταμπακιέρα είναι η Αυγή που αναδημοσιεύει τα λυρικά της Amal Hanano, συριοαμερικανίδας συγγραφέως και μπλόγκερ από το Χαλέπι που μπλογκάρει από το Illinois γι "αυτά τα όμορφα παιδιά, αυτοί οι θαρραλέοι ήρωές μας, πυροδότησαν μια επανάσταση".

    Η ταμπακιέρα είναι το θράσος της Δούρου όταν απαντάει στο tweeter "Το αίτημα για δραστική παρέμβαση του ΟΗΕ και η εναντίωση σε στρατιωτική παρέμβαση δεν είναι αντίφαση, εκτός αν είστε σε διατεταγμένη [υπηρεσία]", λες και δεν έχουμε δείγματα γραφής από Γιουγκοσλαβίες, Ιράκ, Σομαλίες. Εκτός αν "δραστική παρέμβαση" μπορεί να σημαίνει κάτι άλλο από στρατιωτική επέμβαση ή εμπορικές κυρώσεις, που θα πληρώσει ο συριακός λαός με αίμα, π.χ. να στείλει ο ΟΗΕ δέκα Δούρου στον Άσαντ για να τον πείσουν να γίνει χίπης στα Μάταλα.

    Η ταμπακιέρα είναι να βάζεις πρώτο στόχο την ανατροπή κυβέρνησης, ενώ συμβαίνουν αυτά δυο βήματα απ' την πόρτα σου, για να 'ρθει μια άλλη που θα κάνει τα ίδια, με αριστερό προσωπείο και "νωπή λαϊκή εντολή".

    Κι επειδή το ΚΚΕ ενοχλεί πολλούς αναδεικνύοντας τη ταμπακιέρα, κάποιοι aristeroi epanastates ποστάρουν σε ανάρτηση που είχε μείνει ανενεργή από αρχές Αυγούστου, νομίζοντας ότι είναι στο indymedia. Δεν πας σε κανένα βαθύ κόκκινο, βαθύ ροζ, βαθύ πορτοκαλί κλπ;

    gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν αυτό το φτωχό παιδί ήταν Γάλλος θα ψήφιζε Ολάντ για να μη βγει ο αμερικανόδουλος Σαρκοζί. Δεν μπορούν τα παλικάρια, δεν έχουν ούτε τις βασικές έννοιες κάτω για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στον κόσμο γύρω τους.

      Διαγραφή
  12. 1.Δεν είπα ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα ρίξει την κυβέρνηση. Κανένα κόμμα δεν μπορεί ΜΟΝΟ ΤΟΥ να ρίξει τίποτα και κανέναν.
    2. Γιατί είπα εγώ για κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;;; Έχετε κολλήσει στο εξής δίπολο: Όποιος λέει να πέσει η σημερινή κυβέρνηση, τότε υποστηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ. Για τη στάση του ΚΚΕ το 2011 κανείς δεν ένιωσε την ανάγκη να πει κάτι; Κι όμως ήταν πολύ θετική αυτή η στάση, μετά την εγκατέλειψε. Ποιος ξέρει γιατί...
    Για να το (ξανα)ξεκαθαρίσουμε: ΑΝΑΤΡΟΠΗ κάθε κυβέρνησης που διαχειρίζεται την επίθεση του κεφαλαίου. Είτε δεξιά, είτε "αριστερή".
    3. " Εκ των πραγμάτων αδιέξοδο ερώτημα ". Μήπως " εκ των πραγμάτων δύσκολο να απαντήσω " ;

    Ο rednready2 είναι προσβλητικός και ψεύτης. Ευτυχώς κάποιοι είναι ανοιχτοί στο διάλογο. Ο TRASH για παράδειγμα, αν και είναι εγκλωβισμένος στο δίπολο που περιέγραψα πιο πάνω. Αντώνη θεωρώ πως ούτε εσύ μου απάντησες.
    aristeros epanastatis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "ΑΝΑΤΡΟΠΗ κάθε κυβέρνησης που διαχειρίζεται την επίθεση του κεφαλαίου."

      Αυτό σημαίνει ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, βρε ταλαίπωρε. Αν έχεις τη δύναμη να ανατρέπεις "κάθε κυβέρνηση που διαχειρίζεται την επίθεση του κεφαλαίου", έχεις εξ ορισμού επίσης τη δύναμη να ανατρέψεις το ίδιο το αστικό κράτος. Και δεν έχει κανένα νόημα να "ανατρέπεις κατά συρροή" όταν μπορείς να ΙΔΡΥΣΕΙΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ. Αλλά αυτό δεν είναι "μεταβατική κυβέρνηση" και ΜΠΑΡΜΠΟΥΤΣΑΛΑ, είναι ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. Με άλλα λόγια, μας μιλάς για τον "ρεαλισμό της μεταβατικής κυβέρνησης" με όρους που ήδη παραπέμπουν στην αχρηστία της.

      Μα καλά, είστε ντιπ για ντιπ αγράμματοι τελικά;

      Διαγραφή
    2. Εγκλωβισμένος στο δίπολο είσαι εσύ, και αναρωτιέμαι πως δεν το καταλαβαίνεις. Το να προτάξεις σαν στόχο και να διαθέσεις όλες σου τις δυνάμεις για να πέσει η ΣΥΓΚΡΙΜΕΝΗ κυβέρνηση, σημαίνει πως παλεύεις για να αντικατασταθεί από κάποια άλλη. Ποιά άλλη θα μπορούσε να είναι αυτή;

      Το "ΑΝΑΤΡΟΠΗ κάθε κυβέρνησης που διαχειρίζεται την επίθεση του κεφαλαίου", σε απλά ελληνικά σημαίνει επανάσταση για την λαϊκή εξουσία, και όχι κάποιο "μεταβατικό πρόγραμμα".Μιλάμε δηλαδή για αλλαγή εξουσίας πλέον, και όχι απλά κυβέρνησης, αφού δουλειά της οποιασδήποτε κυβέρνησης εντός του αστικού συστηματος, είναι ακριβώς η διαχείρηση αυτής της επίθεσης!
      -Συμφωνείς με το ΚΚΕ και όχι με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ τελικά;

      Διαγραφή
    3. Λοιπόν, επειδή πλέον δεν έχω διάθεση για ατελείωτες και ατελέσφορες κουβέντες θα πω τα εξής:

      1. Η όλη "πρόταση" του φίλου από πάνω είναι βασισμένη εξ ολοκλήρου στην αντιγραφή της πολιτικής "λαϊκών μετώπων" και "εργατικών κυβερνήσεων" πριν τον Β' Παγκόσμιο.

      2. Η πολιτική αυτή δεν είχε ως στόχο τη "φιλολαϊκή" διέξοδο από την οικονομική κρίση αλλά την επανάσταση. Η Διεθνής είχε ως στόχο τη δημιουργία, μέσα από τις εργατικές κυβερνήσεις, εμφυλίου πολέμου ώστε να ξεπεραστεί το εμπόδιο του κοινοβουλευτισμού στην αρπαγή της κρατικής εξουσίας. Αυτο αποσιωπάται χαρακτηριστικά από τους ξεπλυμένους λαϊκομετωπιστές της Ανταρσύα:

      "Στο τέταρτο συνέδριο της Κομιντέρν το 1922, οι κομμουνιστές πήραν άδεια να ενωθούν με τους σοσιαλδημοκράτες στις λεγόμενες "εργατικές κυβερνήσεις" ή τις "κυβερνήσεις των εργατών και αγροτών", με βάση την κοινοβουλευτική πλειοηψφία. Αλλά αυτές έπρεπε να είναι ριζοσπαστικές κυβερνήσεις, να εξοπλίζουν τους εργάτες και να αφοπλίζουν "τις αστικές αντεπαναστατικές οργανώσεις", εισάγοντας τον έλεγχο πάνω στην παραγωγή και επιβάλλοντας βαρύ φόρο πάνω στους πλούσιους. Το αποτέλεσμα θα ήταν ο εμφύλιος πόλεμος και η ένοπλη αντίσταση της αστικής τάξης, η οποία θα έπρεπε να συντριβεί. Με τον τρόπο αυτό, αυτή η κυβέρνηση θα λειτουργούσε ως μεταβατικό βήμα για την επανάσταση και την προλεταριακή δικτατορία. Αν και δε λεγόταν ρητά, η άμεση επανάσταση απέναντι στις κοινοβουλευτικές κυβερνήσεις εγκαταλείφθηκε."
      http://leninreloaded.blogspot.com/2013/09/eric-van-ree_4.html

      3. Η πολιτική αυτή απέτυχε και εγκαταλείφθηκε. Απέτυχε γιατί κατέληξε στον εγκλωβισμό των κομμουνιστών σε αστικές κυβερνήσεις, δεν επίσπευσε καθόλου τον οπλισμό των εργατών αλλά τον αφοπλισμό τους, και έδωσε έδαφος στον φασισμό.

      4. Σήμερα οι"σοσιαλδημοκρατικοί σύμμαχοι" έχουν οικονομικές απόψεις που στην δεκαετία του 1920 θα τους κατέτασσαν στο στρατόπεδο του αντιπάλου της συμμαχίας με τους σοσιαλδημοκράτες.

      End of story, μη μου τους κύκλους τάραττε με ανταρσυώτικες μπουρμπουλήθρες.

      Διαγραφή
    4. @aristeros epanastatis
      Καλά! το προσβλητικό είναι τόσο προφανές που ακόμα και ESY το κατάλαβες! Το ψεύτης από το εξάγεις; από τη μύτη σου;
      Ποιο διάλογο εννοείς; αυτόν που προσπαθείτε να μας σπάσετε τα κεφάλια αν μας βρείτε μπόσικους;Αντε ρε απο δω βλακέντιε!

      rednready2

      Διαγραφή
  13. Εγώ σε όλα απαντώ, με όσες γνώσεις διαθέτω, αλλά πριν αναρτηθεί η απάντηση μου σε κάτι, έχουν αναρτηθεί 2 ή 3 άλλα κείμενα που βάζουν κι άλλα ζητήματα κι έτσι πρέπει να μπαίνω στη διαδικασία να ξανα- απαντώ. Λοιπόν, απαντώ στον PEDRO και τον gdmn1973 και μετά σταματώ. Θα επανέλθω αργότερα με μια πιο αναλυτική άποψη για το κείμενο της Κομέπ ή για απαντήσεις σε ζητήματα που τέθηκαν και θεωρώ σημαντικά.
    PEDRO: Δεν είπα για σύμπραξη ΚΚΕ - ΝΔ. Αυτό το συμπέρασμα, για πριν 2 χρόνια, θα έβγαινε με βάση τη σημερινή λογική του ΚΚΕ. Ίσα-ίσα είπα πως καλά έκανε και έβαζε το ζήτημα να πέσει τότε η κυβέρνηση. Το ερώτημα είναι πως όταν το απαιτούμε εμείς είναι σωστό και όταν το απαιτούν άλλοι βοηθούν τον ΣΥΡΙΖΑ; Όσο για το πώς θα γίνει η ανατροπή σε παραπέμπω στη δράση του ΚΚΕ πριν 2,5 χρόνια. Τι θα ακολουθήσει όμως μετά; Παράλληλα με το αίτημα να πέσει η κυβέρνηση πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να ζυμώνεται ο κόσμος με την ιδέα μιας "εργατικής-λαϊκής κυβέρνησης" που θα προκύψει από μη κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Όντως αυτό το θέμα χωρά μπόλικη συζήτηση και αντιπαράθεση.
    gdmn1973: Πιστεύω ότι πας αλλού τη συζήτηση για να αποφύγεις να μου απαντήσεις. Το συγκεκριμένο άρθρο της iskra δεν το έχω διαβάσει. Θα το δω και θα σου πω. Για τα άλλα σχετικά με τον ΣΥΡΙΖΑ συμφωνώ.
    aristeros epanastatis.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πίστευε και μη ερεύνα! Εγώ απλώς σου περιγράφω τι συμβαίνει γύρω μας και τι ρόλο παίζει ο καθένας. Αν αυτό το θεωρείς "πάω τη συζήτηση αλλού", προφανώς το "εδώ" σου είναι κάπως μακρυά.

      Πάντως συγγνώμη, φίλε, που σε υποψιάστηκα για προβοκάτορα της Δούρου. Τελικά φαίνεσαι γνήσιος ΑΝΤΑΡΣΥώτης, απ' αυτούς που η αριστερή (;) τους ιδιωτεία έχει μετατραπεί σε έπαρση και σοβαροφάνεια μέσα στην παρεΐστικη συνενοχή που εξασφαλίζει το ανήκειν στη γκρούπα: Θα δεις και θα μας πεις, θα επανέλθεις με μια πιο αναλυτική άποψη, θα απαντήσεις σε ζητήματα που θεωρείς σημαντικά! Όταν υπάρχει το κείμενο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, υπάρχει το κείμενο της ΚΟΜΕΠ, έχεις θέσει ζητήματα, έχεις πάρει απαντήσεις κι η κολλημένη σου βελόνα παίζει "ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ πρακτικά συγκλίνουν" και "γιατί δε βάζετε πλάτη να ρίξουμε την κυβέρνηση". Και για μετά, τι λένε οι περισπούδαστες αναλύσεις σας; Κάντε κουράγιο κι ο σοσιαλισμός θα έρθει, μα το Χάγιο; Αλλά εδώ δεν είστε σε θέση να δείτε τη διαφορά της συγκυρίας από το 2011 κι έχετε καταντήσει να αντιγράφετε το ΣΕΚ, γνωστό και ως Απολύστε Τρόικα - Σαμαρά - κυβέρνηση".

      gdmn1973

      ΥΓ: Θα δω την αναλυτική σου άποψη κλπ. κλπ. κλπ. αλλά δε θα σου απαντήσω. Με συγχωρείς, βαρέθηκα.

      Διαγραφή
  14. 'Οντως, το πρώτο μου σχόλιο ήταν λίγο "δογματικό". Επειδή δυο κόμματα τυχαίνει να συμπίπτουν σε κάποια πράγματα δεν σημαίνει ότι ταυτίζονται κιόλας. Αν και ποτέ δεν υποστήριξα ότι είναι το ίδιο.

    Απαντώ στους: gdmn1973, TRASH και Αντώνη.

    gdmn1973: Το διάβασα το άρθρο της iskra. Δεν την υπερασπίζομαι αλλά θα σου πω ότι όποιος υποστηρίζει ότι ο αμερικ. ιμπερ. δεν έχει την ίδια ισχύ με παλιότερα, δεν σημαίνει ότι υποστηρίζει πως δεν θα κάνει και την επέμβαση στη Συρία. Διαφωνείς με αυτό; Υποστηρίζω σε γενικές γραμμές την ΑΝΤΑΡΣΥΑ αν και διαφωνώ με κάποιες πλευρές της, όπως και συμφωνώ με κάποιες θέσεις του ΚΚΕ ( βλέπε παρακάτω ). Πάντως το άρθρο της Κομέπ πιστεύω πως κάνει σημαντικά λάθη. Δεν έχω όμως ακόμα τη δυνατότητα να αντιπαρατεθώ εφ' όλης της ύλης μαζί του. Κάποια στιγμή ελπίζω να το κάνω.
    TRASH: Δεν απήργησε μόνο το ΠΑΜΕ στην απεργία των καθηγητών. Αν και, όντως, κάποιοι από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ λύγισαν. ΚΑΚΩΣ! Για το ποια κυβέρνηση πρέπει να προτάξουμε, σου απάντησα πιο πάνω. Η "εργ.- λ. κυβέρνηση" και το αντίστοιχο πρόγραμμα της είναι η συγκεκριμενοποίηση του δρόμου προς την κατάκτηση της "εργ. - λ. εξουσίας" (που λέει και το ΚΚΕ). Δεν συγκρούονται αυτά τα δύο. Με αυτή την έννοια είναι μεταβατική. Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να είναι στόχος προς κατάκτηση τόσο σε επαναστατικές όσο και σε μη επαναστατικές συνθήκες. ( συνεχίζεται... ) aristeros epanastatis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΠΡΟΣΟΧΗ!ΠΡΟΣΟΧΗ!
      Καθώς υποπτεύομαι πως διέφυγε της προσοχής σας ,εκπρόσωπος των "αριστερών επαναστατών" δήλωσε:
      "το άρθρο της Κομέπ πιστεύω πως κάνει σημαντικά λάθη."!!!Καθώς όμως " Δεν έχω όμως ακόμα τη δυνατότητα να αντιπαρατεθώ εφ' όλης της ύλης μαζί του"!!!!!!! "Κάποια στιγμή ελπίζω να το κάνω."
      (βλ. πάνω σχόλιο)

      Τα συγχαρίκια μου ατελεύτητε επαναστάτη.
      rednready2

      Διαγραφή
  15. ( συνέχεια )
    Αντώνη: Νομίζω καταλαβαίνεις πως η "εργ. - λ. κυβέρνηση" δεν έχει καμία σχέση με τα Λ.Μ. και τις εργατικές κυβερνήσεις. Μιλάμε για "εργ. - λ. κυβ." που ΔΕΝ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ αλλά από λαϊκούς θεσμούς που διαμορφώνονται σε σύγκρουση με αυτό. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι οι πολιτικές δυνάμεις που συμφωνούν με αυτή την κυβέρνηση, δε συμμετέχουν και στις κοινοβουλευτικές εκλογές. Μέσα από την πάλη για την ανατροπή της εκάστοτε κυβέρνησης ο κόσμος θα συνειδητοποιεί την ανάγκη για ανατροπή του κράτους ( σε συνδυασμό με την πάλη για "εργ. - λ. κυβ." ) και θα αποκτά εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του. Το κλειδί είναι να δεις ότι το ένα δεν παέι κόντρα στο άλλο. Σου τα λέω τώρα λίγο σχηματικά. Μέσα από αυτόν το δρόμο θα οδηγηθεί στην απόφαση να ανατρέψει το αστικό κράτος.

    υ.γ.: Δείτε την παρακάτω τοποθέτηση του Γ. Πρωτούλη και προσέξτε από το σημείο 9:30 και ειδικά από 10:33 και μετά. http://www.youtube.com/watch?v=9ulfqbKBffQ

    aristeros epanastatis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Αντώνη: Νομίζω καταλαβαίνεις πως η "εργ. - λ. κυβέρνηση" δεν έχει καμία σχέση με τα Λ.Μ. και τις εργατικές κυβερνήσεις. Μιλάμε για "εργ. - λ. κυβ." που ΔΕΝ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ αλλά από λαϊκούς θεσμούς που διαμορφώνονται σε σύγκρουση με αυτό. "

      Η "εργατική κυβέρνηση" της δεκαετίας του 20 πράγματι δεν έχει καμία σχέση με την "εργατική κυβέρνηση" για την οποία μιλά η Ανταρσύα. Η πρώτη, όπως έγραψα ήδη, ήταν τακτική κίνηση με στόχο να οδηγηθεί η κοινωνία σε ένοπλη σύγκρουση κι έτσι να ξεπεραστεί η εργατική αφοσίωση στη δημοκρατία, η δεύτερη είναι κάτι για να περνάει την ώρα του ο Ρούσης και αυτοί που τον παίρνουν σοβαρά.

      Τώρα, για να πάρεις σοβαρά το Ρούση, πρέπει επίσης να παίρνεις σοβαρά τη ρητορική περί "λαϊκών θεσμών" από άτομα που δεν ξυπνάνε πριν τις 12 για διαδήλωση (οπότε τις κανονίζουν ανάλογα, μη και δεν προλάβουν τη φραπεδούμπα και την άνεσή τους) και των οποίων ο κοινωνικός χώρος παρέμβασης είναι οι διάδρομοι πανεπιστημιακών σχολών.

      Πράγμα δύσκολο για μένα προσωπικά.

      Διαγραφή
    2. Υ.Γ. Βλέπω ότι κάνεις επιμελώς την κορόιδα για την ανακοίνωση ΣΥΡΙΖΑ που μετατρέπει το σκίσιμο του Μνημονίου σε 50% κούρεμα σε ασφαλιστικά, μισθούς και συντάξεις.

      Γιατί, χαλάει η μανέστρα των "λαϊκών θεσμών";

      Καλά ρε, έχετε επαφή με το περιβάλλον ή νομίζετε ότι όλος ο κόσμος με τον οποίο μιλάτε είναι πρωτοετής στην Πολυτεχνική;

      Διαγραφή
    3. Εδώ ομολογείται αδυναμία αντίληψης της κεντρικής ιδέας ενός κειμένου.

      Το άρθρο στην iskra τιτλοφορείται Ο ΟΜΠΑΜΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ «ΠΟΛΕΜΟ» ΠΡΙΝ ΤΟN ΔΙΕΞΑΓΕΙ! - με κεφαλαία, τον ΠΟΛΕΜΟ σε εισαγωγικά (δηλαδή, σιγά τον πόλεμο, μούφα θα 'ναι) και θαυμαστικό. Παρακάτω γράφει, μεταξύ άλλων: Παντού, από την Ουάσιγκτον μέχρι το Βερολίνο και από το Λονδίνο ως το Παρίσι, έχει πέσει αμηχανία και φόβος απέναντι στον πόλεμο. Οι φιλειρηνικές διαθέσεις μέσα στους πολίτες δυναμώνουν, ενώ οι αντιθέσεις και οι αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό των κυρίαρχων πολιτικών και οικονομικών ελίτ δίνουν και παίρνουν

      Κι ο aristeros epanastatis κατάλαβε ότι όποιος υποστηρίζει ότι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός δεν έχει την ίδια ισχύ με παλιότερα, δε σημαίνει πως υποστηρίζει ότι δε θα κάνει και την επέμβαση στη Συρία! Εδώ η iskra προσπαθεί εξόφθαλμα να υποβαθμίσει την πιθανότητα (για μένα βεβαιότητα) να γίνει επέμβαση στη Συρία, προσπαθεί έμμεσα να υποβαθμίσει τις συνέπειές της και το παλικάρι γράφει ωραίες συνεπαγωγές με πολλούς τελεστές άρνησης. Εμάς δουλεύει ή τον εαυτό του;

      gdmn1973

      Διαγραφή
  16. Αμφιβάλλω αν έχει τέτοια καλή διάθεση η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Και από τα κειμενα και από επιφανείς εκπροσώπους της(Δελαστίκ,Π.Π. κτλ.). Το "μεταβατικό" φαίνεται μονιμότερο του προσωρινού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Δεν το ήξερα ότι ο Ρούσης το είχε πει αυτό! Θα το κοιτάξω. Αν και πιστεύω πως δεν πρέπει να κρίνεις μια ιδέα με βάση τον φορέα της (μεγάλη κουβέντα χρειάζεται και γι΄αυτό).
    Για τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν σε καταλαβαίνω. Λες και εγώ σου είπα να συνεργαστούμε με δαύτον! Αν είδες το video που σου έλεγα και ο Πρωτούλης κάτι πήγε να πει για "εργ. - λ. κυβ."
    aristeros epanastatis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Ο TRASH μου απαντά ως εξής: «Το να προτάξεις σαν στόχο και να διαθέσεις όλες σου τις δυνάμεις για να πέσει η ΣΥΓΚΡΙΜΕΝΗ κυβέρνηση, σημαίνει πως παλεύεις για να αντικατασταθεί από κάποια άλλη. Ποιά άλλη θα μπορούσε να είναι αυτή;»
    Το ότι διαθέτω όλες μου τις δυνάμεις για να ανατραπεί η κυβέρνηση δεν αντιβαίνει στον καθημερινό αγώνα για τα προβλήματα του λαού. Τα καθήκοντα πρέπει να τα βλέπουμε ενιαία και όχι αποσπασμένα μεταξύ τους. Ποια κυβέρνηση χρειάζεται νομίζω το απάντησα.
    Επίσης μου λέει: « Το "ΑΝΑΤΡΟΠΗ κάθε κυβέρνησης που διαχειρίζεται την επίθεση του κεφαλαίου", σε απλά ελληνικά σημαίνει επανάσταση για την λαϊκή εξουσία, και όχι κάποιο "μεταβατικό πρόγραμμα". Μιλάμε δηλαδή για αλλαγή εξουσίας πλέον, και όχι απλά κυβέρνησης, αφού δουλειά της οποιασδήποτε κυβέρνησης εντός του αστικού συστηματος, είναι ακριβώς η διαχείρηση αυτής της επίθεσης! »
    Έχεις δίκιο, μόνο που δεν μπορείς να απαιτείς από την πλειοψηφία του λαού να συνειδητοποιήσει αυτό που θα δει στην πορεία των αγώνων του. Σε αυτό το συμπέρασμα θα καταλήξει στη συνέχεια. Στην αρχή μπαίνει στον αγώνα κόντρα σε αυτό που σε πρώτη φάση η συνείδησή του τού επιτρέπει να δει. Του λες πως πρέπει να στοχεύσει το δάσος, αλλά δεν τον αποτρέπεις από το να χτυπήσει το δέντρο και το κάθε επόμενο δέντρο που θα έρθει μέχρι να πειστεί και να αγωνιστεί για το δικό του δέντρο ( την κυβέρνησή του ). Ταυτόχρονα αρχίζει να διαμορφώνει φύτρα της άλλης εξουσίας. Δεν πιστεύω πως μόνο σε επαναστατικές συνθήκες αυτά διαμορφώνονται. Το μεταβατικό πρόγραμμα ( όχι ακριβώς με όλα τα αιτήματα που βάζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κάποια είναι λάθος) είναι το μέσο για να συνειδητοποιηθεί η ανάγκη της επανάστασης. Το θέμα είναι να δεις πως το ένα δεν αντιβαίνει το άλλο.


    Ο Αντώνης μου απαντά: « "ΑΝΑΤΡΟΠΗ κάθε κυβέρνησης που διαχειρίζεται την επίθεση του κεφαλαίου."

    Αυτό σημαίνει ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, βρε ταλαίπωρε. Αν έχεις τη δύναμη να ανατρέπεις "κάθε κυβέρνηση που διαχειρίζεται την επίθεση του κεφαλαίου", έχεις εξ ορισμού επίσης τη δύναμη να ανατρέψεις το ίδιο το αστικό κράτος. Και δεν έχει κανένα νόημα να "ανατρέπεις κατά συρροή" όταν μπορείς να ΙΔΡΥΣΕΙΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ. Αλλά αυτό δεν είναι "μεταβατική κυβέρνηση" και ΜΠΑΡΜΠΟΥΤΣΑΛΑ, είναι ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. Με άλλα λόγια, μας μιλάς για τον "ρεαλισμό της μεταβατικής κυβέρνησης" με όρους που ήδη παραπέμπουν στην αχρηστία της.»
    Όντως, όταν το κίνημα αποκτήσει τέτοια δύναμη που να μπορεί να κάνει την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ μιας κυβέρνησης ( και να μην παγιδεύεται από ελιγμούς και αναδιατάξεις, ούτε να ξεφουσκώνει με την προκήρυξη εκλογών ) τότε θα μπορεί να ανατρέψει το ίδιο το αστικό κράτος. Μέχρι όμως να το συνειδητοποιήσει και να αποκτήσει αυτή τη δύναμη, τι κάνουμε; Από εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Πιστεύω πως σωστά λέει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ότι πρέπει ο λαός να στοχεύσει αρχικά τον πολιτικό εκφραστή αυτής της επίθεσης ( κυβέρνηση) και να προτάξει τη δική του κυβέρνηση. Στη συνέχεια θα δει και τον οικονομικό εκφραστή της ( εξουσία του κεφαλαίου ). Ταυτόχρονα από την αρχή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να λέει που πρέπει να βαδίσουν τα πράγματα. Εν ολίγοις, το ΚΚΕ παραπέμπει στην μακρινή Λαϊκή Εξουσία, ενώ η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ( παρά τα λάθη της ) παλεύει για να αποκτήσουν ΤΩΡΑ οι εργαζόμενοι το ΤΙΜΟΝΙ των εξελίξεων. Να το πω κι αλλιώς: Αν κάποιοι δεν θέλουν να μπουν στον αγώνα γιατί φοβούνται το ανώτατο σημείο που μπορεί να φτάσει ( επανάσταση ), τι κάνουμε; Του λέμε μόνο για επανάσταση ή κάνουμε ένα βήμα πίσω για να μπει στη μάχη, γνωρίζοντας ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία μπορεί να ξεπεράσει τους φόβους του, να βρει ένα άλλο νόημα στη ζωή του που να τον οδηγήσει ακόμα και στην υπέρτατη θυσία; Αυτό το νόημα έχει το αίτημα για ανατροπή της κυβέρνησης και το μεταβατικό πρόγραμμα. Αντώνη, αν το ΚΚΕ μίλαγε για << εργ. – λ. κυβερν. >> πιστεύεις θα έκανε λάθος; Πιστεύεις είναι αντιπαραθετικό με την << εργ. – λ. εξ. >> ; Ελπίζω αυτή τη φορά να μη μου πεις για τον Ρούση ή τον ΣΥΡΙΖΑ…
    Gdmn1973: Αυτό κατάλαβες; Οκ. Πάσο!
    aristeros epanastatis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δηλαδή πιστεύεις πως μπορεί να υπάρχει κυβέρνηση "του λαού" με τα μέσα παραγωγής και ότι αυτό συνεπάγεται στα χέρια της αστικής τάξης;
      Ελεεεεεεεεεεεεεεεέοοοοοοοοοοοοός!
      Μια και αυτό λοιπόν δεν γίνεται, εκείνο που ζητάς με το αίτημα για "αλλαγή κυβέρνησης" είναι να κάνεις τον Τσίπρα πρωθυπουργό. Ή τουλάχιστον αυτό καταλαβαίνει ο "λαός", τις αντιληπτικές ικανότητες του οποίου επικαλείσαι.
      Και όταν ο Τσίπρας (ή ο κάθε Τσίπρας) διαχειριστεί την επίθεση του κεφαλαίου (ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσε κάτι διαφορετικό ακόμη και αν ήθελε), ο "λαός" δεν θα καταλάβει πως τελικά χρειάζεται μία επανάσταση για της οποίας την άμεση αναγκαιότητα δεν θα του έχει μιλήσει κανείς (και εσύ λες πως δεν πρέπει και να το κάνει), αλλά πως τους "είδαμε και τους αριστερούς, σαν τους άλλους είναι και δαύτοι".
      Κοινώς, η Χρυσή Αυγή δύσκολα θα σκέφτονταν καλύτερη στρατηγική για να φτάσει στο πηκ της...
      Απορία:
      Βαλτοί είστε;

      Διαγραφή
    2. Υ.Γ.
      "η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ( παρά τα λάθη της ) παλεύει για να αποκτήσουν ΤΩΡΑ οι εργαζόμενοι το ΤΙΜΟΝΙ των εξελίξεων. "
      Δηλαδή "οι εργαζόμενοι να έχουν το τιμόνι" σε μία κοινωνία που την οικονομία της θα την ελέγχουν οι κεφαλαιοκράτες!
      Συγνώμη, αλλά δεν πάτε με τα συγκαλά σας...

      Διαγραφή
    3. Θα δω την αναλυτική σου άποψη κλπ. κλπ. κλπ. αλλά δε θα σου απαντήσω. Με συγχωρείς, βαρέθηκα

      Θα τον πατήσω τον όρκο μου, aristere epanastati. Για πες μου τη θέση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη Συρία, αυτή είναι; Είσαι στον ίδιο πολιτικό χώρο με τον κύριο που πρωταγωνιστεί στο σκετσάκι και γράφεις για μεταβατικά προγράμματα, για δέντρα, για δάση, για φύτρα της άλλης εξουσίας και την ανάγκη της επανάστασης; Τι χρώμα, σε πορτοκαλί;

      Λοιπόν, δεν είναι οι γνώσεις που σας λείπουν, δεν είναι η ευφράδεια, δεν είναι η αντιληπτική ικανότητα γενικώς. Σας λείπει ΤΡΑΓΙΚΑ όχι απλώς η ταξική συνείδηση, αλλά ακόμα και το ταξικό ΕΝΣΤΙΚΤΟ, αυτό που διαθέτουν οι λαϊκοί άνθρωποι - αν είναι ψημένοι - κι ας έχουν μες στο κεφάλι τους ΚΑΙ τον αχταρμά της κραταιάς ιδεολογίας, φυτεμένο από χίλιους μηχανισμούς. Και χωρίς μια γείωση, έστω από αυτό το ένστικτο, μπορεί ΚΑΙ χειραγωγούμενος να είσαι ΚΑΙ πολύ ειλικρινά να παίρνεις τον εαυτό σου για επαναστάτη ΚΑΙ όταν ψυχανεμίζεσαι ότι αμφισβητούνται οι προθέσεις σου (ακόμα κι όταν δεν είναι εκεί το θέμα) να εξοργίζεσαι (=> μπουνιές σε κνίτες) ή να έχεις τεράστια δυσκολία να καταλάβεις τι σου λένε ΚΑΙ άμα βρεθείς πολύ στριμωγμένος να γίνεις βαλτός... κανονικά. Το παιχνίδι έχει παιχτεί κι έχει ξαναπαιχτεί για πολλές δεκαετίες και μάντεψε ποιος νικάει.

      Με την υπόθεση εργασίας ότι βαλτός δεν είσαι, μία φιλική συμβουλή: ΣΟΒΑΡΕΨΟΥ και προετοιμάσου για τον κόσμο που δε συζητούν για επανάσταση μόνο οι Μη Κυβερνητικοί Οργανωσάδες, οι συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ, οι ακαδημαϊκοί κι οι δημοσιογράφοι της Καθημερινής. Με βάση αυτά που γράφεις, εικάζω (εξ ιδίων) ότι θα σου είναι δύσκολο και οδυνηρό. Μα είναι απαραίτητο, αν δε θέλεις να καταλήξεις να περνιέσαι για αριστερός επαναστάτης μόνο μπροστά στον καθρέφτη σου και στις κάμερες.

      Αυτά, με την προϋπόθεση ότι δεν είσαι ήδη βαλτός - συνειδητά ή όχι, δε με νοιάζει - και δεν έχεις βάλει πλώρη για να γίνεις.

      gdmn1973

      Διαγραφή
    4. Να μου επιτρέψετε και μένα μια συμβουλή, επί το πιο θεωρητικό.

      1. Βάζεις στην άκρη ένα εξηντάευρο.

      2. Πας και αγοράζεις ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ απ' την Σύγχρονη Εποχή.

      3. Κάθεσαι και ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ το Κεφάλαιο. Το διαβάζεις εννοούμε το διαβάζεις. Το τρως στη μάπα. Σαν να το δίνεις εξετάσεις και να πρέπει να το ξέρεις. Μέχρι να το τελειώσεις --και τους τρεις τόμους-- ΔΕ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Τίποτε.

      4. Μόλις τελειώσεις και τους τρεις τόμους, διαβάζεις τις Θεωρίες για την υπεραξία, άλλους τρεις τόμους.

      5. Μόλις τελειώσεις τις Θεωρίες για την υπεραξία, ξαναδιαβάζεις τον πρώτο τόμο του Κεφαλαίου μόνο.

      6. Έχεις θεραπευτεί μια για πάντα από τον φοιτητικό αριστερισμό.

      Διαγραφή
    5. Πιθανό μειονέκτημα: Θα σου πάρει καιρό να ξανασχοληθείς με την πολιτική, αν ξανασχοληθείς ποτέ.

      Διαγραφή
  19. Διακρίνω μια διάσταση της ηγεσίας ΑΝΤΑΡΣΥΑ από τη βάση της; ή θαλασσοπνίγονται οι "ανένταχτοι" μέσα σε ένα πιάτο γλαρόσουπα;
    Γιατί όλοι αυτοί πρέπει να" κάνουν διάλογο" στην κασίδα μου γαμώτο; Γιατί πρέπει να βολοδέρνω άνεργος ή απλήρωτος για να ξελαμπικάρουν τις επαναστατικές ορέξεις τους έφηβοι με πολιτική ακμή; Γιατί;

    [Δεν μπορείς λέει να απαιτείς από "την πλειοψηφία του λαού" ο ίδιος που καλεί (και εγκαλεί!) για "πολιτική απεργία διαρκείας"!]

    rednready2

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Εντάξει να διαφωνούμε, αλλά τουλάχιστον να καταλαβαίνουμε τι λέει ο άλλος. Βρε TRASH αυτό κατάλαβες;;;;;;; Ελπίζω ο Αντώνης τουλάχιστον να κατάλαβε τι εννοώ. Τέλος πάντων, σταματώ εδώ γιατί άκρη δε βγάζουμε. Θα στείλω κάποια στιγμή στον Αντώνη τη γνώμη μου για το άρθρο της Κομέπ. Και τέλειωσα. Αν θέλει, ας το δημοσιεύσει. Όσο για τον rednready2 ελπίζω να μην είναι μέλος ΚΝΕ ή ΚΚΕ ( Προσβάλλει το κόμμα με αυτά που γράφει ). Ευτυχώς υπάρχουν και κάποια συζητήσιμα άτομα από τον χώρο αυτόν. Αυτά. Καλό βράδι σε όλους και καλούς αγώνες!
    aristeros epanastatis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Αντώνη, δεν χρειάζεται να διαβάσω το Κεφάλαιο, για να καταλάβω πως αποφεύγεις να μου απαντήσεις. Άστο. Δεν πειράζει. Συνέχισε να με ειρωνεύεσαι. Πρέπει να αντλείς μεγάλη ικανοποίηση όταν ειρωνεύεσαι αυτούς που δε συμφωνούν μαζί σου...
    Καληνύχτα κι όνειρα γλυκά!
    aristeros epanastatis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μιλώ απολύτως σοβαρά.

      Επαναστάτης θέλεις να είσαι ή χαραμοφάης;

      Διαγραφή
  22. aristeroblog.gr/comment/reply/1957#_ftnref1
    η απάντηση!

    Χ-έγερση ΤΩΡΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τό βαλε κι άλλος αναγνώστης. Από μένα, ουδέν άλλον σχόλιον.

      Καλή εξέγερση.

      Διαγραφή
  23. «Αντικειμενικά η οριοθέτηση ως άμεσου πολιτικού στόχου της ανατροπής της κυβέρνησης δίνει αέρα στα πανιά του ΣΥΡΙΖΑ στην προοπτική ανάδειξης του σε κυβέρνηση, καθιστώντας την ΑΝΤΑΡΣΥΑ δορυφόρο τους ενός πόλου.»

    Από πολιτική άποψη, το καθοριστικό στην θέση αυτή είναι, ότι το ΚΚΕ αρνείται να βάλει θέμα ανατροπής της πολιτικής του κεφαλαίου, της ΕΕ και της τρόικα. Να συνδεθούν/ενοποιηθούν οι επιμέρους αγώνες με αυτό τον στόχο, να βαθύνουν με βάση ένα πρόγραμμα ρήξης με αυτήν την πολιτική. Μέσα από την φιλολογία για στόχους που «ευνοούν την «άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ», το ΚΚΕ υπεκφεύγει από το κεντρικό πολιτικό πρόβλημα του σήμερα. Παλεύουμε για να δημιουργηθούν ρήγματα και να ανατραπεί συνολικά η πολιτική τρόικας, κεφαλαίου, ΕΕ; Επιδιώκουμε μέσα από αυτήν την πάλη να βαθύνει η πολιτική κρίση του συστήματος ή εκτιμάμε ότι «αυτό δεν γίνεται», ότι «πρέπει να ωριμάσουν οι συνθήκες με την ενίσχυση του ΚΚΕ» και τελικά «κάνουμε στην πάντα», δίνοντας έτσι μεγάλες ανάσες στην κυβέρνηση και την πολιτική σταθερότητα του συστήματος;

    Από άποψη μεθοδολογίας περισσεύει η μηχανιστική τυπική λογική, όπως σε όλα τα κείμενα του ΚΚΕ την περίοδο αυτή. Αν η πάλη για την «ανατροπή της κυβέρνησης» ευνοεί τον ΣΥΡΙΖΑ με τον άμεσο και μηχανιστικό τρόπο που περιγράφει το άρθρο της ΚΟΜΕΠ, τότε «η μη πάλη για την ανατροπή του» προφανώς ευνοεί μήπως την δικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και το ξεδίπλωμα της αστικής επίθεσης;
    ένας σκεπτόμενος κομμουνιστής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ένας σκεπτόμενος κομμουνιστής:
      To "κεντρικό πολιτικό πρόβλημα του σήμερα" δεν είναι άλλο από την διαχείρηση της καπιταλιστικής κρίσης. Οποιαδήποτε αστική κυβέρνηση (είτε δεξιά είτε "αριστερή") δεν έχει άλλη επιλογή από το να την διαχειριστεί με τον μόνο δυνατό τρόπο. Την καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων (στις οποίες περιλαμβανόμαστε και εμείς).
      Αλλά όταν αντικαθιστούμε την ταξική ανάλυση με την μικροπολιτική, αυτά παθαίνουμε. Φτάνουμε στον "(εξω)κοινοβουλευτικό κρετινισμό".
      Για το αν η εκλογική άνοδος ΣΥΡΙΖΑ-ΧΑ αντιπροσωπεύει την "πολιτική κρίση του συστήματος" που πρέπει και να βαθύνει κιόλας, το αφήνω ασχολίαστο γιατί έχουμε και μαλλιά....

      Διαγραφή
    2. Φίλε είσαι λάθος. Το θέμα είναι να τσακίσουμε τη κυβέρνηση που αυτή τη στιγμή διαχειρίζεται τη κεφαλαιοκρατική επίθεση. Το πολιτικό τους σύστημα έχει κρίση ,αλλιώς ποιο το νόημα της αναμόρφωσης; κι εμείς πρέπει να την βαθύνουμε.
      έ.σ.κ.

      Διαγραφή
    3. Τη βαθύνατε. Στις πλατείες. Έτσι δεν λέγατε τότε; Ότι έχει κρίση το "πολιτικό τους σύστημα" και εσείς τη...βαθαίνετε;

      Κι άλλο βάθεμα; Ε, πιάστε φτιάρια, τσάπες, αξίνες να τη βαθύνετε.

      Τι διάλο, η ώρα του παιδιού είναι νυχτιάτικα;

      Διαγραφή
    4. πρόσεξε η πλατεία δεν είναι το ίδιο πράγμα, εκεί την πατήσαμε.
      έ.σ.κ.

      Διαγραφή
    5. Ναι, προσέχω εγώ, δίνω βάση που λέμε. Ροκάνισμα, εμβάθυνση, τσάκισμα, όχι πλατείες, το άλλο. Σε παρακολουθώ στενά.

      Διαγραφή
    6. @έ.σ.κ.:
      -Το σύστημα έχει πολιτική κρίση;
      Εκλογές 2009:
      Σοσιαλδημοκρατία: ΠΑΣΟΚ 43.92% +ΣΥΡΙΖΑ 4,6%=48,5%
      Κεντροδεξιά: ΝΔ 33,48%
      Κομμουνιστές: ΚΚΕ 7,54%
      Αροδεξιά: ΛΑΟΣ 5,63%

      Εκλογές Ιούνης 2012
      Ακροδεξιά: ΝΔ 29,66% + ΑΝΕΛ 7,51% + Χ.Α. 6,92%=37,9%
      Κεντροδεξιά: ΠΑΣΟΚ 12,28%
      Σοσιαλδημοκρατία: ΣΥΡΙΖΑ 26,89%+ ΔΗΜΑΡ 6.25%= 33,17%
      Κομμουνιστές: ΚΚΕ 4,5%

      Και γαμώ τις κρίσεις σου λέω, όταν το βασικό της αποτέλεσμα ήταν η έκρηξη της άκρας δεξιάς και η μεγαλύτερη από την μεταπολίτευση συρρίκνωση των κομμουνιστών. Πόσο ακόμη πρέπει να την βαθύνουμε;
      Να βρεθεί με 50%+ η άκρα δεξιά και εκτός βουλής οι κομμουνιστές είναι αρκετό βάθος, ή χρειάζεται να σκάψουμε και άλλο;

      Διαγραφή
    7. Πρόσεξε, κάνεις το λάθος να θεωρείς πως όποιος ψήφισε ΚΚΕ είναι και κομμουνιστής, όποιος ΝΔ είναι και νεοφιλελεύθερος και δεν συμμαζεύεται... Η συγκρότηση του ΑΜΡΑ πρέπει να γίνει με βήμα γοργό.
      έ.σ.κ.

      Διαγραφή
    8. Εγώ καταγράφω τα ποσοστά που απέσπασαν οι πολιτικές απόψεις που προτάθηκαν στους Έλληνες.
      Το συμπέρασμα σου περί "πολιτικής κρίσης" από την ανάγνωση αυτών των αποτελεσμάτων πρέπει να μας εξηγήσεις.
      Εμείς εξάλλου δεν διαχωρίζουμε τον κόσμο "πολιτικά" αλλά ταξικά.
      Εσείς είστε που έχετε μπερδέψει τα μπούτια σας επάνω στο ζήτημα, θεωρόντας πως τα ποσοστά του ....ΣΥΡΙΖΑ (ναι του ΣΥΡΙΖΑ!!!!) είναι τουλάχιστον ...επαναστατικό προοίμιο...

      Διαγραφή
    9. ΑΜΡΑ, ΑΜΡΑ, κι Αντώνη Σαμαρά!

      Διαγραφή
  24. Φίλε μου τόσο πολύ σε ενόχλησε το σχόλιο μου(είναι απόσπασμα από ένα κείμενο) που το έκοψες;
    Δεν το περίμενα αυτό από σένα. (τουλάχιστον αυτό εμφάνισε το, μην το φοβηθείς)
    ένας σκεπτόμενος κομμουνιστής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι, πήγε κατευθείαν στο σπαμ.

      Διάβασα αυτό: "Από πολιτική άποψη, το καθοριστικό στην θέση αυτή είναι, ότι το ΚΚΕ αρνείται να βάλει θέμα ανατροπής της πολιτικής του κεφαλαίου, της ΕΕ και της τρόικα", και μετά, εχμ, δεν διάβασα τίποτε άλλο, γιατί το έχω ξαναδιαβάσει και δεν αξίζει ενασχόληση (πιστέψτε με, δεν είμαι άνεργος!)

      Διαγραφή
    2. Ρε φίλε δεν ήξερα για το σπαμ. Άκυρο το δεύτερο σχόλιο μου. Ούτε εγώ είμαι άνεργος. Το κείμενο πρέπει να το διαβάσεις μέχρι τέλους για να βγάλεις κάποια κονκλούζιονς. Είναι σωστό το κείμενο του. Ο Μακρής πρέπει να απαντήσει.
      έ.σ.κ.

      Διαγραφή
  25. Είναι μια γραμμή που φοριέται τελευταία: "Ο δρόμος που προτείνει το ΚΚΕ για έξοδο της Ελλάδας από την ΕΕ μόνο μέσα από την κομματική κλειδαρότρυπα ισοδυναμεί με ένα μεγάλο ΝΑΙ στην ΕΕ και το έχουν καταλάβει όλοι, εχθροί και φίλοι." (από σχόλιο στο σφυροδρέπανο αλλά η ουσία ίδια). Πίσω ρε "βελισσαράτοι"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήθελα να ρωτήσω, το "βελισσαράτοι" πού παραπέμπει;

      Διαγραφή
    2. Σε ένα "αγωνιστή" του ΝΑΡ που φοιτούσε στα ΤΕΙ της Αθήνας, ο οποίος έχει άμεση εμπλοκή στο κάψιμο με μολοτοφ του Γ.Κυριακίδη και σε επίθεση σε μέλη και στελέχη της ΚΝΕ (το 95 ή 96,αυτό δε το θυμάμαι καλά) από ομάδα "αναρχικών" (του Βλασόπουλου) τη περίοδο των εκδηλώσεων του Πολυτεχνείου, ουσιαστικά ο τύπος "έδωσε" τους κνιτες σα κουκουλοφόρος της κατοχής. Έχει ξαναγίνει αναφορά εδώ στο θέμα από Μοdesto. Είναι επισης πιθάνο (αν δεν πρόκειται για συνωνυμία) ο τύπος αυτός να κοροϊδευει το κόσμο μέσω της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κάπου στη Ν.Σμύρνη.
      Για τέτοια "ενότητα" μιλάμε. Ας μη ξεχνιούνται τέτοια γεγονότα...δε κάνει κακό.

      Διαγραφή
    3. Το έχω κι εγώ απορία αυτό. Η έξοδος από την ΕΕ έχει μια "σχετική αυτοτέλεια" όπως λέει κια το κείμενο. Η ΕΕ είναι κεντρικός πυλώνας των αστών, εμείς πρέπει να τον ροκανίζουμε. Εργατική ηγεμονία σε κάθε μέτωπο.
      έ.σ.κ.

      Διαγραφή
    4. Εγώ προσωπικά τη ροκάνισα 3 ώρες σήμερα.

      Διαγραφή
  26. Σεχτάρ ο Τρομερός16 Οκτωβρίου 2013 - 11:19 μ.μ.

    ΜΗ-"σκεπτόμενε κομμουνιστή",
    έχετε μπλέξει την σταθερότητα του κοινωνικού συστήματος με την σταθερότητα του πολιτικού του εποικοδομήματος. Δεν εννοείτε να καταλάβετε ότι στις σημερινές συνθήκες, χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο δέος, μια προσωρινή αποσταθεροποίηση του τελευταίου, θα καταλήξει 100% στην επιβεβαίωση του αμετακίνητου του της κοινωνικής βάσης, δηλαδή των σημερινών σχέσεων παραγωγής (μονοπώλια, ιμπεριαλιστικό σύστημα).
    Στην Ιταλία, για κοντινό παράδειγμα, βιώνουν μια μόνιμη πολιτική αποσταθεροποίηση εδώ και 40 χρόνια, και το αποτέλεσμα είναι η μεγαλύτερη από ποτέ σταθερότητα του Καπιταλισμού και στην Ιταλία. Δεν αρκεί να μην μπορούν οι από πάνω, πρέπει (κυρίως) να μην θέλουν οι από κάτω....
    Αν δεν αλλάξουμε το τελευταίο, δεν έχει νόημα να επιδιώκουμε πολιτικές "αλλαγές", που τελικά θα επιβεβαιώσουν στη συνείδηση του κόσμου το αμετακίνητο του Καπιταλισμού (..."αφού δεν τα κατάφεραν κι αυτοί"...) και θα καταλήξουν σε μια χοντρή ιστορική προβοκάτσια.
    Η σίγουρη αποτυχία της "αριστερής" η "μεταβατικής" κυβέρνησης (Σύριζα η ό,τι άλλο) με την εξουσία των μονοπωλίων άθιχτη, πρέπει να χρεωθεί στην εξουσία των μονοπωλίων και όχι στην κομμουνιστική (η συνεπή αν θέλεις) αριστερά. Και ξέρεις η εξουσία δεν τεμαχίζεται ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις- η από δώ είναι η από κεί, γι αυτό και η αναγκαιότητα της ποιοτικής αλλαγής, της Επανάστασης. Το αλφαβητάρι του μ/λ προσπαθεί να σας κάνει λιανά ο Μακρής....
    Ανοίχτε τα μάτια σας και σκουπίστε τις αντι-σταλινικές και αντι-κομμουνιστικές τσίμπλες.
    Ο 60-χρονος αντισταλινισμός-αντικομμουνισμός είναι η αιτία της παθητικοποίησης των εργατών, είναι αυτός που έκοψε τα ούμπαλα του κομμουνιστικού, άρα και κάθε προοδευτικού κινήματος.
    Γεννήματά του είναι και οι πολιτικοί σας χώροι, που ανατροφοδοτούν αυτό τον φαύλο κύκλο.
    Οσο υπάρχουν "αριστεροί" με τέτοια μυαλά, το ΚΚΕ δεν έχει άλλη επιλογή παρά να τραβά τον μοναχικό του δρόμο, απευθυνόμενο ΜΟΝΟ στον Λαό, χωρίς αναξιόπιστους "συμμάχους" η ύπουλους διαμεσολαβητές. Είναι ο σκληρός, αλλά μοναδικός για την περίσταση, δρόμος της επαναστατικής σωφροσύνης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Σεχτάρ δι'αβασε το κείμενο του Δραγανίγου. Δεν το έχουμε μπλέξει ξέρουμε τη διαφορά. Το θέμα είναι ότι το αντίπαλο δέος το φτιάχνουμε εδώ και τώρα με το ΑΜΡΑ. Η θέση του ΚΚΕ πρέπει να είναι σε αυτό.
    έ.σ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και Δραγανίγο θα διαβάσωμε και ΑΜΡΑ θα πάρωμε. Πόσο καίει στα 100 χλμ;

      Διαγραφή
    2. Λοιπόν αυτό το post έχει γίνει σημείο αναφοράς για όλους τους ψαγμένους! Λυδία λίθος που ξεχωρίζει τους πραγματικά ψαγμένους!

      Προβλέπω ότι σε πέντε χρόνια, ακόμα κι αν έχουν μεσολαβήσει σεισμοί, λιμοί και καταποντισμοί, ακόμα κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κατατροπώσει το Σαμαρά, το Βενιζέλο και τη Μέρκελ, ακόμα κι αν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει ηγηθεί της επαναστάσεως κι ο Αγ. Γεώργιος Δελαστίκ ετοιμάζεται να καρφώσει το δόρυ στο σώμα του θνήσκοντος καπιταλισμού, πάλι εδώ θα έρχεται ο κάθε πικραμένος ΕΑΑΚίτης να λέει τον πόνο του.

      Σταθερή αξία, σας λέω!

      gdmn1973

      Διαγραφή
    3. Ψάχνοντας τι είναι το ΑΜΡΑ, βρήκα αυτό. Για ΑΜΡΑ πάω καλά ή να στρίψω;

      gdmn1973

      Διαγραφή
  28. ε παιδιά,, συνεχίζουμε αύριο αν είναι, έχω πολλά να σας πω, δουλεύω όμως αύριο πρωί και πρέπει να πέσω για ύπνο.
    έ.σ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Μιας και ξεμπέρδεψα με τη δουλειά μπορώ τώρα να σας πω κάποια πράγματα. Που λέτε το αντίπαλο δέος είναι το ΑΜΡΑ. ΑΜΡΑ σημαίνει Αγωνιστικό Μέτωπο Ρήξης κι Ανατροπής. Ο τακτικός στόχος για το τσάκισμα της κυβέρνησης μπορεί να επιταχύνει τη συγκρότησή του και να δημιουργήσει ενδιαφέροντες διαδικασίες. Το ΚΚΕ, για την ώρα, διαφωνεί με αυτή τη λογική. Οι εξελίξεις όμως θα του δώσουν την ευκαιρία να επανεξετάσει κάποια πράγματα στην τακτική του.
    ΚΚΕ: << να την ρίξουμε την κυβέρνηση και στη θέση της ποια θα βάλουμε; >>
    ΑΝΤΑΡΣΥΑ: << την Κυβέρνηση του ΑΜΡΑ! >>
    ΚΚΕ:<< Τι;;; Δηλαδή κυβέρνηση αστικής διαχείρισης >>
    ΑΝΤΑΡΣΥΑ:<< Καθόλου! Κυβέρνηση του λαϊκού κινήματος, με τα όργανά του και τις δομές του >>
    ( θα θελα ν’ακούσω τις απόψεις των φίλων πριν συνεχίσουμε αυτόν τον ενδιαφέροντα επαναστατικό διάλογο )
    έ.σ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @έ.σ.κ.:
      Για να μην λέμε συνέχεια τα ίδια, την πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ο Δελαστίκ την μεταφράζει όπως εμείς:
      "Σαμαρά ή Τσίπρα θα διαλλέξει ο λαός;"
      http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=64153&category_id=100

      Μπορώ να σε παραπέμψω σε αρκετά άρθρα του Δελαστίκ, του Παπακωσταντίνου, κλπ, που είναι απροκάλυπτα επάνω σε αυτό.
      Τα υπόλοιπα έχουν απαντήθεί στα παραπάνω σχόλια. Μην γράφουμε συνεχώς τα ίδια...
      Οπότε η κουβέντα αποδείχτηκε πιό σύντομη από ότι περίμενες.

      Διαγραφή
    2. Η Κομισιόν πάντως μάλλον Τσίπρα θα διαλέξει.

      Διαγραφή
    3. για παρέπεμψέ με. Θέλω να τα δω τρας.
      έ.σ.κ.

      Διαγραφή
    4. @έ.σ.κ.:
      Στο ένα σε παρέπεμψα ήδη.
      Κάνε και ένα search στην ετικέτα ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο μπλογκ μου και βρεις και άλλα.
      Και φυσικά δεν θα κάθομαι κανένα διήμερο για να κάνω αρχείο να σου στείλω αυτά που τα γνωρίζεις μια χαρά.
      Δεν διαβάζεις παπακωσταντίνου και Δελαστίκ και περιμένεις από εμένα;
      Ρε δεν κόβετε το δούλεμα λέω εγώ;

      Διαγραφή
  30. Δεν τα έχω ξαναδεί.Θα τα κοιτάξω. Άμα είναι ξαναμιλάμε σε λίγες μέρες.
    έ.σ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. (Το παρακάτω σχόλιο το έγραψα χτες στο sfyrodrepano. Το γράφω κι εδώ για να ζητήσω τη γνώμη των φίλων του ΚΚΕ)

    Αρχικά να πω ότι έχω διαβάσει το άρθρο της κομέπ για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως και το άρθρο-απάντηση του Δραγανίγου στην κομέπ. Διάβασα και την απάντηση του ratm στον Ναρίτη και θα ήθελα να του θέσω κάποια ερωτήματα.(Δεν είμαι μέλος του ΝΑΡ ή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά παρακολουθώ γενικά τις θέσεις τους) Λες κάπου στην αρχή: << Κοβει αποσπασματα οχι τα ουσιωδη απο το κειμενο της κομεπ και προσπαθει να κανει κριτικη στο ΚΚΕ παρα να υπερασπιστει τις αποφασεις της παν. Συνδιασκεψης της ανταρσυα >> Ήθελα να σου ζητήσω αν μπορείς πιο συγκεκριμένα να πεις ποια θεωρείς ότι είναι τα ουσιώδη σημεία του κειμένου της κομέπ που έκοψε ο Δραγανίγος. Στο λέω αυτό γιατί προφανώς θα παρατεθούν αποσπάσματα δεν είναι δυνατό να παρατέθει ολόκληρο το κείμενο, όπως αντίστοιχα έκανε και ο συντάκτης της κομέπ με την απόφαση της Παν. Συνδ. της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Οποιοσδήποτε από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα μπορούσε να κατηγορήσει τον Μακρή ότι δεν παραθέτει τα ουσιώδη σημεία της απόφασης.
    Μετά λες, απαντώντας στον Ναρίτη, : << στο κυριο ερωτημα επανασταση ή μεταρυθμιση απαντας μεταβατικο προγραμμα το οποιο θα το υλοποιησει ποιος? Προφανως μια κυβερνηση στο εδαφος του καπιταλισμου. Αρα επανασταση ή μεταρυθμιση? Προφανως μεταρυθμιση. Και συμπληρωνει η ανταρσυα μα το μεταβατικο προγραμμα δεν θα το υλοποιηση μια κυβερνηση διαχειρησης! Αλλα ποιος? Το κινημα! Ολα τα σφαζω ολα τα μαχαιρωνω το κινημα θα εφαρμωσει πολιτικο προγραμμα διακυβενησης? Τοτε δεν θα ηταν κινημα αλλα κυβερνηση. >> Να σε ρωτήσω λοιπόν κάτι; Τη μονομερή διαγραφή του χρέους, την αποδέσμευση από την ΕΕ και την Εργατική-Λαϊκή εξουσία ( που λέει το ΚΚΕ ) ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΕΙ; ΤΟ ΚΚΕ ΛΕΕΙ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΕΙ; Μήπως ο << συσχετισμός δύναμης >> , μήπως μια << εργατική-λαϊκή κυβέρνηση >> ή μήπως θα υλοποιηθούν με τη << σοσιαλιστική επανάσταση >> ; Όσον αφορά την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το μεταβατικό της πρόγραμμα: Εγώ συμφωνώ με την άποψη που υποστηρίζει ότι συνολικά θα το εφαρμόσει μια κυβέρνηση του εργατικού-λαϊκού κινήματος. Μόνο που αυτή η κυβέρνηση δεν προκύπτει από το κοινοβούλιο, αλλά από θεσμούς ανταγωνιστικούς προς αυτό. Κυβέρνηση που μπορεί να ενισχύσει τη διαδικασία κλονισμού της αστικής εξουσίας. Κυβέρνηση που δημιουργείται από θεσμούς που, ανεξάρτητα αν συμφωνεί κάποιος με το ΚΚΕ που ισχυρίζεται ότι μόνο σε επαναστατικές συνθήκες μπορούν να δημιουργηθούν, πρέπει από ΤΩΡΑ να παλεύεις για να δημιουργούνται και να μαζικοποιούνται. Τα πράγματα λοιπόν είναι πιο σύνθετα και διαχωρισμοί του στυλ: επανάσταση=κίνημα και μεταρρύθμιση=κυβέρνηση νομίζω πως δεν βοηθάνε.

    ένας οπαδός του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. << Το ΚΚΕ καθηλώνει το μαζικό λαϊκό κίνημα στη γραμμή αγώνων χαμηλής έντασης, παραμένοντας στην εκτίμηση ότι το κίνημα εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση ήττας και δεν μπορεί να πραγματοποιήσει νικηφόρους αγώνες ανατροπής. Ακολουθεί συμβιβαστική, μέχρι και ανοικτά αρνητική, γραμμή απέναντι σε κρίσιμες μάχες, με ταυτόχρονη, συχνά χυδαία, επίθεση απέναντι στις ταξικές αντικαπιταλιστικές δυνάμεις. Η στάση του αυτή είναι απόρροια της αμυντικής και ηττοπαθούς γραμμής του, η οποία βάζει σαν πολιτικό στόχο της περιόδου την μάχη «να μην πτωχεύσει ο λαός», μια λογική αμυντικού ρεφορμισμού, γραμμή που δικαιολογείται ιδεολογικά με μια «φυγή» και παραπομπή όλων των μεγάλων πολιτικών στόχων της περιόδου στο ακαθόριστο μέλλον της λαϊκής εξουσίας. Ενισχύεται, ειδικά το τελευταίο διάστημα, αντικειμενικά, η πλευρά του χαρακτήρα του ως αναχώματος στις ανατρεπτικές αντικαπιταλιστικές τάσεις και στην κομμουνιστική επαναθεμελίωση. Η συνολική του αυτή στάση, αντικειμενικά υπονομεύει και τις προσπάθειες που κάνει στο εργατικό κίνημα, ειδικά σε χώρους του ιδιωτικού τομέα ή σε άλλους χώρους, καθώς μένει απομονωμένη και χωρίς δυνατότητα αλλαγής του συσχετισμού με την εργοδοσία και τον εργοδοτικό, κυβερνητικό συνδικαλισμό. >>
    υποστηρικτής του "ΝΑΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολιτική απόφαση συνεδρίου ΝΑΡ. Δεν υπάρχει ένα (1) στοιχείο εδώ που να μην ακολουθεί τη βαθιά λογική "εγώ έτσι το βλέπω." Δηλαδή, δεν υπάρχει ίχνος, επαναλαμβάνω, ίχνος, ετπιστημονικής θεμελίωσης ισχυρισμών.

      Και επειδή βαριέμαι αφόρητα τέτοιου είδους Μαυροειδίστικα κείμενα, θα περιοριστώ στην πρώτη αράδα μόνο:

      "Το ΚΚΕ καθηλώνει το μαζικό λαϊκό κίνημα στη γραμμή αγώνων χαμηλής έντασης"

      α) Πώς ορίζεται η "χαμηλή ένταση";
      β) Σε σχέση με τι ορίζεται η "χαμηλή ένταση", με ποιους ταυτόχρονους/παράλληλους αγώνες στην Ελλάδα και τις γειτονικές χώρες/Ευρώπη;
      γ) σε σχέση με ποια κόμματα εκτιμάται ότι το ΚΚΕ "καθηλώνει το μαζικό λαϊκό κίνημα";

      Εύλογες ερωτήσεις κοινής λογικής. Άμα έχετε απάντηση χέστε με.

      Διαγραφή
  33. << Δεν υπάρχει ένα (1) στοιχείο εδώ που να μην ακολουθεί τη βαθιά λογική "εγώ έτσι το βλέπω." Δηλαδή, δεν υπάρχει ίχνος, επαναλαμβάνω, ίχνος, επιστημονικής θεμελίωσης ισχυρισμών. >>

    Θα μπορούσες σε παρακαλώ να γίνεις λίγο πιο συγκεκριμένος; Γιατί έτσι γενικά και αόριστα θα μπορούσα κι εγώ να πω πολλά για το ΚΚΕ και την επιστημονικότητά του. Και για τις αναλύσεις του ΚΚΕ δηλαδή δεν ισχύει το "εγώ έτσι το βλέπω";

    Απαντήσεις:
    α) δες στάση του ΚΚΕ στις απεργίες των εκπαιδευτικών και, πιο πρόσφατα, τη στάση του ΠΑΜΕ και του ΜΑΣ στο ΕΜΠ όπου αμφότεροι πανηγυρίζουν για την αναστολή της απεργίας και την υποτιθέμενη δικαίωση των αιτημάτων τους ( αμυντικός ρεφορμισμός ).
    β) Αν και μου θυμίζει το επιχείρημα του στυλ " Πού εφαρμόζετε το μοντέλο του σοσιαλισμού σήμερα; υπάρχει κάποια χώρα του κόσμου που να το εφαρμόζει; " θα σου πω ότι ο αγώνας των διοικητικών στο ΕΚΠΑ, μαζί με την πολύτιμη φοιτητική υποστήριξη, είναι ένα παράδειγμα που έχει στριμώξει για τα καλά την συγκυβέρνηση.
    γ) "ΝΑΡ για την ΚΑ" και γενικότερα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ( Ο << ΤΡΙΤΟΣ ΠΟΛΟΣ >> )
    υποστηρικτής του "ΝΑΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, θα μπορούσα να γίνω πιο συγκεκριμένος. Μπορείς να διαβάσεις το βιβλίο Θεωρητικά ζητήματα στο Πρόγραμμα του ΚΚΕ, εκδ. Σύγχρονη Εποχή και να δεις ότι οι Θέσεις έχουν αναλυτική επιστημονική τεκμηρίωση στους κλασικούς και στα οικονομικά δεδομένα της περιόδου.

      α) Δεν είναι τρομερά κωμικό ότι από τις δεκάδες απεργίες που οργανώθηκαν όλη την χρονιά, για να χτυπήσετε το ΚΚΕ αναφέρεστε, ως "εργατική τάξη" στους εκπαιδευτικούς και τους διοικητικούς των πανεπιστημίων; Δεν βγαίνει πολύ ξεκάθαρα, σαν σε φωτογραφία, η εικόνα του περιβάλλοντος στο οποίο κινείστε (αμφιθέατρα), συγχέοντάς το με το εργασιακό περιβάλλον εν γένει; Γιατί δεν λέτε απολύτως τίποτε για καμία άλλη απεργία; Ποιος ήταν ο ρόλος σας εκεί και από πού και ως πού αποτελεί κριτήριο "έντασης των ταξικών αγώνων"; Τα γράφετε και δεν σκάτε στα γέλια μόνοι σας μ' αυτά που λέτε; Περαιτέρω, η στάση του ΠΑΜΕ ήταν σαφής, μπορείτε να διαφωνείτε για την τακτική της. Αυτό σας νομιμοποιεί να μιλάτε για χαμηλής έντασης αγώνες όταν είστε εκκωφαντικά απόντες από την συντριπτική τους πλειοψηφία ή κάνετε κουμπαριές με τον ΣΥΡΙΖΑ;

      β) Κατουρήθηκα στα γέλια. Η υψηλή ένταση είναι ο αγώνας των διοικητικών στο ΕΚΠΑ. Γιατί; Επειδή εμείς αυτό κάναμε, για αυτό. Δεν ήταν η Χαλυβουργία, δεν ήταν η Phone Marketing, δεν ήταν η Ανακύκλωση στο Ηράκλειο, ήταν αυτό που λέμε εμείς. Μπράβο.
      γ) Σε σχέση με το ΝΑΡ καθηλώνει το λαϊκό κίνημα. Το οποίο ΝΑΡ αναφέρεται σε δύο κινητοποιήσεις, αυτές που αναφέρεις κι εσύ, αμφότερες στο αποκλειστικό φυσικό του περιβάλλον, τις πανεπιστημιακές σχολές.

      Και εις ανώτερα, και καλά μυαλά. Που δεν το βλέπω.

      Διαγραφή
  34. Θα το δω το βιβλίο από τη ΣΕ. Δηλαδή η απόφαση του " ΝΑΡ για την ΚΑ" θεωρείς πως δεν στηρίζεται στους κλασικούς;

    α) Πρέπει να βλέπεις και την επικαιρότητα της κατάστασης. Ένα απλό παράδειγμα σου ανέφερα από χώρους εκπαίδευσης που έχω μια καλή εικόνα. Για εργασιακούς χώρους, υπάρχουν άλλοι πιο αρμόδιοι από εμένα για να αναδείξουν αντίστοιχα παραδείγματα ( νομίζω το ΕΚΑ είναι ένα χτυπητό παράδειγμα ). Τις κουμπαριές με τον ΣΥΡΙΖΑ πού τις είδες; ( Εκτός αν σε πειράζει που ο ΣΥΡΙΖΑ σε κάποιες περιπτώσεις, για τους δικούς του λόγους, στηρίζει τα πλαίσια μας.)
    β) Γενικά βλέπω μια υποτίμηση προς ό,τι δεν ελέγχει το ΚΚΕ και η ΚΝΕ. Για την ήττα της Χαλυβουργίας έχει ΜΕΓΑΛΗ ευθύνη το ΚΚΕ. Η γνώμη μου είναι πως αυτοί οι αγώνες δεν ξέφυγαν από τα στενά όρια του αμυντικού ρεφορμισμού
    γ) Διάβασε την απόφαση. Δεν είναι έτσι όπως τα λες.

    ΥΓ: Το πρόβλημα του ΚΚΕ είναι ότι βάζει αιτήματα μόνο επιβίωσης και όχι επιθετικά αιτήματα που να συγκρούονται με την λογική του καπιταλιστικού κέρδους. Ειδικά στα Πανεπιστήμια αυτό είναι κάτι παραπάνω από εμφανές ( πχ δες τα πλαίσια του ΜΑΣ στο ΕΜΠ και στο ΕΚΠΑ με τα πλαίσια της ΕΑΑΚ ή δες τα αιτήματα που έχουν οι Λαϊκές Επιτροπές ).
    υποστηρικτής του "ΝΑΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ατάκα για τους "χαμηλής έντασης αγώνες" κυκλοφορεί σαν καραμέλα από τα "παιδιά". Το έχει και ο Σκαμνάκης στο άρθρο του. Εδώ έχουν και παράδειγμα για τους διοικητικούς, όταν βγήκε η ρημάδα η απόφαση δεν είχαν τίποτα. Γενικώς αυτό που έχουν να επιδείξουν είναι "υψηλής έντασης ανακοινώσεις", και στην πράξη είτε ανυπαρξία (στην καλύτερη) είτε απεργοσπασία (διαρκείας!). Ποιός να ασχοληθεί τώρα με τους συσχετισμούς και την επιτυχία μιας απεργίας; Άσε τα ενοχλητικά "logistics" (ναι κάπως πρέπει να φάει κι ο απεργός, δεν του φτάνει ο κοπανιστός αέρας της ναρίτικης επανάστασης). Ας θυμηθούμε και τον άλλο χώρο στον οποίο έχουν κάποια δύναμη, αυτό των εκπαιδευτικών, τι έλεγαν και τι έκαναν (μιας και είχαν ξεφορτωθεί από νωρίς το ρεφορμιστικό παμε που είδε τα πλαίσιά του να καταψηφίζονται στις γσ και τους επαναστάταρους να βγαίνουν θριαμβευτές).

      Για τους άλλους εργασιακούς χώρους, δεν υπάρχουν άλλοι πιο αρμόδιοι από σένα, αυτή είναι η θλιβερή σας πραγματικότητα, μόνο στο δημόσιο υπάρχετε. Το τι κάνει το παμε και το τι αγώνες δίνει μπορεί να το δει και να το κρίνει ο καθένας, να παρακολουθείς που και που και την στήλη "εργατική τάξη" στο 902 να δεις πώς αντιλαμβάνεται τον ρεφορμισμό του παμε η εργοδοσία. Αν και έχεις δίκιο στο ότι δεν καταλαβαίνουν οι παμίτες ως "υψηλής έντασης αγώνα" το "να πέσει η κυβέρνηση, να'ρθει μια άλλη" (ποιά άραγε; μα η εργατική φυσικάάάάά).

      Όσον αφορά δε τα αγαπημένα σου εαακ, νταξ δεν θέλω να τραβήξει μακριά το τρόλλαρισμα, αλλά ξέρεις βγαίνουν και παραέξω αυτά τα φοβερά σας πλαίσια (που δεν ζητούν συμμετοχή σε απεργίες πχ), γι'αυτό κράτα μικρό καλάθι. Έχουμε κι άλλοι εμπειρία από τις τρομερές σας καταλήψεις που υλοποιούνταν πολλές φορές από τους ρεφορμιστές κνίτες (οι οποίοι μπορεί να μην πρότειναν καν κατάληψη) γιατί εσάς σας είχε συνεπάρει η "μαζικότητα" του αγώνα. Είναι κι εδώ που είναι το φοιτητικό κίνημα μετά τους ηρωικούς μαηιούνηδες...

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    2. Αντώνη γιατί δεν μου εμφανίζεις το σχόλιο; Από χτες το βράδι το έχω γράψει.
      υποστηρικτής του "ΝΑΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ"

      Διαγραφή
    3. Δεν έχει ληφθεί άλλο σχόλιο από εσένα.

      Διαγραφή
    4. "Το πρόβλημα του ΚΚΕ είναι ότι βάζει αιτήματα μόνο επιβίωσης και όχι επιθετικά αιτήματα που να συγκρούονται με την λογική του καπιταλιστικού κέρδους."
      Κοίτα τι μαθαίνεις κανείς!
      Κι εγώ που νόμιζα ότι το ΚΚΕ δεν έχει προτάσεις για το σήμερα και τα παραπέμπει όλα στο σοσιαλισμό...
      Dr Jekyll / Mr hyde

      Διαγραφή
    5. φίλε το ΚΚΕ τα παραπέμπει όλα στο σοσιαλισμό, ακριβώς γιατί δεν έχει επιθετικά αιτήματα που μπορούν να τον φέρουν πιο κοντά. Επομένως με τα αμυντικά του αιτήματα, απλώς διαιωνίζει το καπιταλιστικό σύστημα. Γι' αυτό και η φράση << τα παραπέμπει όλα στο σοσιαλισμό >> ( δηλ. σ'ένα απροσδιόριστο μέλλον )
      υποστηρικτής του "ΝΑΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ"

      Διαγραφή
    6. Αφήστε "βελισσαράτοι", με τόση "επιθετικότητα" πως τα καταφέρνετε να λέτε ό,τι και όλοι οι άλλοι για το ΚΚΕ, χωρίς καμία ιδιαίτερη διαφοροποίηση...τα ίδια και χειρότερα και στις πρακτικές σας.

      Διαγραφή
  35. Αυτό που έγραψα προχτές είναι ότι: ο ljon Tichy ουσιαστικά δεν μου απάντησε. Προσπάθησε να ξεφύγει με γενικές αναφορές, όταν εγώ του είπα συγκεκριμένα παραδείγματα. Τα πλαίσια για παράδειγμα του ΜΑΣ στο ΕΜΠ και στο ΕΚΠΑ είμαι σίγουρος ότι μπορεί πολύ εύκολα να τα βρει.
    υποστηρικτής του "ΝΑΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ξέρω και με συγχωρείς, γιατί προσπαθώ να κάνω πολιτική κουβέντα με οπαδούς ενός μορφώματος που βολοδέρνει μεταξύ της δεξιάς του συριζα και της ακροδεξιάς του αλαβάνου. Οι συγκεκριμένες αναφορές στο τι κάνετε στους εργασιακούς χώρους είναι φυγομαχία, το ζουμί είναι ο αγώνας των διοικητικών το οποίο βέβαια πριν έλεγες ότι είναι απλώς ένα παράδειγμα.

      Για τα πλαίσια του ΜΑΣ δε δυστυχώς για σένα υπάρχει πλήθος ανακοινώσεων, αποδεικνύεται για πολλοστή φορά αυτό που έγραψα πριν, ότι ένας είναι ο αγώνας υψηλής έντασης για εσάς, το να γίνει ο συριζα κυβέρνηση.

      Καλές καρέκλες λοιπόν και άσ'τα υπόλοιπα, για πολιτική συζήτηση δεν κάνεις.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    2. Ευτυχώς στο ΕΚΠΑ, τουλάχιστον, οι διοικητικοί και οι φοιτητές καταδίκασαν αυτές τις αντιλήψεις.
      υποστηρικτής του "ΝΑΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ"

      Διαγραφή
    3. Καταδίκασαν του διοικητικούς του ΕΜΠ; Για πες κι άλλα να γελάσουμε. Έχετε πλάκα οι εδεσσαϊκοί τώρα που οι καρεκλίτσες είναι κοντά αλλά δεν σας βγαίνει τίποτα, πάλι με ρουσφέτια όταν έρθει η κυβέρνηση της αριστεράς θα την βγάλετε όπως την βγάζατε τόσα και τόσα χρόνια πασοκάρες μου.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    4. Τα πλαίσια μια χαρά τα λένε αγόρι μου.
      Καταδίκασαν την απόφαση των ίδιων διοικητικών υπαλλήλων που αυτοί "υποστήριζαν", που ήταν και η απόφαση της πλειοψηφίας (296!! από τους 350) ! Επίσης μέχρι και μέλη της Ανταρσύα στήριξαν το πλαίσιο του ΠΑΜΕ (βλ. Λαμπράκης).
      Πρέπει να έχεις προσανατολισμό δυστυχώς, κάτι το οποίο κατάλαβαν στο ΕΜΠ. Στο ΕΚΠΑ, έβγαιναν οι ΕΑΑΚιτες (συγκεκριμένα, μέλη του ΝΑΡ) και δήλωναν ότι τώρα που η κυβέρνηση είναι με την πλάτη στον τοίχο, τώρα πρέπει να κλιμακώσουμε. Τέτοιες αυταπάτες τρέφουν.
      Και μετά λένε το ΚΚΕ σεχταριστικό...τράβα εσύ και κάνε 100.000 χρόνια απεργία στα τυφλά να δω τι θα καταλάβεις..αλλά το σεξ και η απεργία θέλουν διάρκεια..ξεχάστηκα!
      Και ναι μπορεί να είμαι εριστικός και να κάνω show αλλά οι αυταπάτες που τρέφετε είναι αηδιαστικές και αποπροσανατολίζουν κόσμο που σας θεωρεί και επαναστάτες.
      Ένας Φοιτητής

      Διαγραφή
    5. επειδη δεν εχω σχεση με την εκπαιδευτικη διαδικασια αλλα ξερω να σου πω που ανοιγετε τα ποδια σοτν τσυριζα, ΣΜΤ, ποιο τσυριζαιοι πεθαινετε.
      με ειχαν προσκαλεσει κατι φιλοι σε συνελευση του εν λογο σωματειου.
      απλα απιστευτοι, μιλαει ναριτης και νομιζεις οτι μιλαει ο μηλιος

      Διαγραφή
  36. Επειδή για κάποιο λόγο ο Η/Υ μου κολλάει κάθε φορά που θέλω να μπω στο ιστολόγιο "sfyrodrepano", μήπως θα ήταν πρόβλημα να έθετα εδώ κάποιες απορίες που έχω από μια απάντηση του ratm; Του είχα πει ότι θα του στείλω τις απορίες μου, όμως δεν μπορώ να μπω σε αυτό το site. Ελπίζω να με βρει εδώ ο ratm. Θα σε πείραζε Αντώνη;
    ένας οπαδός του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ






    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρε μεγάλε, είσαι οπαδός του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ταυτόχρονα ή εναλλάξ; Στη δεύτερη περίπτωση, σε ποια φάση της σελήνης είσαι ΚΚΕ και σε ποια ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

      Και μετά αναρωτιέσαι γιατί σου κολλάει το γκομπιούτερ... Κανονικά, καπνούς θα έπρεπε να σου βγάζει.

      gdmn1973

      ΥΓ: Για να μην επαναλαμβάνομαι, http://leninreloaded.blogspot.se/2013/07/2.html?showComment=1381961876542#c6602236105134609551

      Διαγραφή
  37. Αντώνη για να μην μου έχεις απαντήσει ακόμα, μάλλον δεν θα θέλεις.
    ένας οπαδός του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Εντάξει τη βρήκα την άκρη. Θα δημοσιεύσω τις απορίες μου στο ιστολόγιο: "fadomduck2.blogspot.gr"
    ένας οπαδός του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή