Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Ο "Ψυχρός Πόλεμος" ήταν το αυγό του φιδιού

Η κυρίαρχη αντίληψη για τον "Ψυχρό Πόλεμο", που ξεκίνησε αμέσως με τη λήξη του Β' Παγκοσμίου και δεν έχει λήξει ποτέ, είναι πως ήταν ένας πόλεμος στο διπλωματικό, ιδεολογικοπολιτικό και πολιτισμικό επίπεδο ανάμεσα σε δύο υπερδυνάμεις.

Η θέση αυτή είναι εξόχως παραπλανητική, για δύο βασικούς λόγους:

α. Η σύγχρονη ιστοριογραφία για την δεκαετία του 1930 έχει δείξει, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι μέχρι την εισβολή των Ναζί στην Πολωνία, οι καπιταλιστικές χώρες της Δύσης δεν έβλεπαν τους Ναζί αλλά τους Μπολσεβίκους ως τον βασικό κίνδυνο και εχθρό και ότι δεν είχαν κανένα απολύτως πρόβλημα με το ενδεχόμενο χιτλερικής επίθεσης στην ΕΣΣΔ, αν δεν έκαναν επίσης το παν για να την ενθαρρύνουν. Συνεπώς, ο "Ψυχρός Πόλεμος" δεν είναι η έναρξη μιας νέας σύγκρουσης ανάμεσα σε δύο υπερδυνάμεις, αλλά η συνέχιση του πολέμου των καπιταλιστικών χωρών της Δύσης ενάντια στον κομμουνισμό μετά την καταστροφή της γερμανικής μιλιταριστικής και ιμπεριαλιστικής μηχανής.

β. Όλο και περισσότερα στοιχεία κάνουν την εμφάνισή τους για την μεταπολεμική ένταξη, στο πλευρό της καπιταλιστικής Δύσης στον ψυχρό αυτό πόλεμο, ναζιστικών στελεχών και υποστηρικτών των βασικών αρχών του ναζισμού και του φασισμού. Στο ιστολόγιο αυτό αναφερθήκαμε α) στην στρατολόγηση του ηγέτη των Ουκρανών φασιστών Mykola Lebed από την CIA β) στη μελέτη των Richard Breitman και Norman J.W. Goda Η σκιά του Χίτλερ: Οι ναζιστές εγκληματίες πολέμου, η αμερικανική κατασκοπεία και ο Ψυχρός Πόλεμος, γ) στην παράδοξη προώθηση, στις μεταπολεμικές ΗΠΑ, της  θαυμάστριας του εθνικοσοσιαλιστή Μάρτιν Χάιντεγκερ Χάνα Άρεντ ως "ακαδημαϊκής σταρ" του "αντι-ολοκληρωτισμού" δ) στην σύμφυρση του "αντισταλινισμού" του Καρλ Γιούνγκ με την (το λιγότερο) παθητική εκ μέρους του ανοχή των πρακτικών του ναζιστικού καθεστώτος μέχρι το 1939, και στην εργοδότησή του από την αμερικανική κατασκοπεία (OSS).


Τα στοιχεία αυτά έρχονται να προστεθούν σε παλιότερα στοιχεία για την εμπλοκή των μυστικών υπηρεσιών της Δύσης στην καριέρα και στη διάχυση των ιδεών μιας σειράς από "επιφανείς" και κοινά αποδεκτούς στις δυτικές χώρες "κριτικούς του σταλινισμού", από τον Τζορτζ Όργουελ στον Άρθουρ Κέσλερ,  από τον Έρβιν Μπράουν στον Τζέιμς Μπέρναμ, από τον Γιέρζι Κοζίνσκι στον Ρόμπερτ Κόνκουεστ. Χρόνο με τον χρόνο, το οικοδόμημα του αντισοβιετισμού προπολεμικά και μεταπολεμικά αποκαλύπτει τον ένα σκελετό μετά τον άλλο, καθώς αποχαρακτηρίζονται αρχεία και εμφανίζονται στοιχεία που είχαν αποκρυφθεί στη Δύση ή καθώς προκύπτουν τυχαία ευρήματα: μόλις το 2009, για παράδειγμα, εντοπίστηκαν στο κάστρο του μεγιστάνα του Αμερικανικού κίτρινου Τύπου και ενορχηστρωτή της συκοφαντίας της ΕΣΣΔ για τον λιμό της Ουκρανίας Γουίλιαμ Ράντολφ Χερστ, 3 πίνακες ζωγραφικής που ανήκαν σε γερμανοΕβραίους που εξοντώθηκαν από τους Ναζί· και μόλις το 2004 ανακαλύφθηκαν οι σχέσεις με τους γερμανούς χρηματοδότες του Χίτλερ του παππού του Τζορτζ Μπους, προέδρου των ΗΠΑ και πρωτεργάτη της θέσπισης εκδηλώσεων "για τα θύματα του κομμουνισμού." Όπου και να κοιτάξει κανείς πίσω απ' το προπέτασμα του "αντισταλινισμού" και του "αντιολοκληρωτισμού" ανακαλύπτει διαρκώς Ναζί, συνεργάτες των Ναζί και ανθρώπους των δυτικών μυστικών υπηρεσιών.

Κι όλα αυτά, χωρίς να θέσουμε καν το ερώτημα: ποιες από τις εταιρείες που συνεργάστηκαν με τους Ναζί κατασκευάζοντας πολεμικό εξοπλισμό και αποκτώντας δωρεάν δούλους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης έκλεισε ποτέ εξαιτίας της μόλυνσής της απ' το αίμα εκατομμυρίων αθώων; Η Thyssen; Η Mercedes-Benz; Η Siemens; Η Krup; Η μονοπωλιακή ρίζα του φασισμού όχι απλώς δεν ξεριζώθηκε αλλά θέριεψε μεταπολεμικά. Αυτοί που εξοντώθηκαν μια και καλή ήταν οι Εβραίοι δούλοι της στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι στρατιώτες και οι άμαχοι που βομβάρδισε με τα αεροπλάνα, τα τανκ και τα κανόνια κατασκευής του το μονοπωλιακό-φασιστικό θηρίο.

Κατά συνέπεια, έχει πλέον συγκεντρωθεί επαρκές υλικό για να στηρίξει την αναγκαιότητα ενδελεχούς επιστημονικής διερεύνησης της υπόθεσης ότι:

α) Ο μεταπολεμικός "φιλελευθερισμός" στη Δύση είναι μια προπαγανδιστική επινόηση που δεν ανταποκρίνεται στο παραμικρό στην πραγματική ιδεολογική και πολιτική φύση της αστικής τάξης στις δυτικές κοινωνίες. Με δεδομένο το οριστικό ξεπέρασμα του οικονομικού φιλελευθερισμού ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, ο πολιτικός "φιλελευθερισμός" μετά τη λήξη του Β Παγκοσμίου είναι απλώς ένα μέσο αντισοβιετικής προπαγάνδας και --ακόμα πιο ειρωνικά-- οι φορείς του είναι πολύ συχνά συμπαθούντες του γερμανικού ή/και ιταλικού φασισμού, αντισημίτες και ρατσιστές. Αρκούμαστε να θυμίσουμε ότι ήταν ο φιλελεύθερος οικονομολόγος von Mises που έγραψε (το 1927) πως ο φασισμός "έσωσε τον δυτικό πολιτισμό" [απ' τον κομμουνισμό] και πως για το ανδραγάθημά του αυτό η αξία του "θα ζει αιώνια στην ιστορία". Ότι ήταν ο ίδιος άνθρωπος που, μετά το ξέσπασμα του πολέμου του 1940, αναρωτήθηκε αθώα γιατί "ο Στάλιν είναι αριστερά και ο Χίτλερ δεξιά", γιατί ο πρώτος θεωρείται "προοδευτικός και ο δεύτερος αντιδραστικός". Ότι ήταν ο Κέινς, στον πρόλογο της γερμανικής έκδοσης του βιβλίου του Γενική θεωρία (1936), που έγραψε πως το σύνολο της θεωρίας του μπορεί "πιο εύκολα να προσαρμοστεί στις συνθήκες του ολοκληρωτικού κράτους" ενώ νωρίτερα, το 1925, σημείωνε πως "η κόκκινη Ρωσία ... δεν ενδιαφέρεται για το πόσο καταστρέφει την ελευθερία και την ασφάλεια της καθημερινής ζωής."

β) Αυτό σημαίνει πως ο "Ψυχρός Πόλεμος" είναι, από τη σκοπιά της Δύσης, ένα άλλο όνομα για την ιδεολογικο-πολιτική αποδοχή και συγκάλυψη του φασισμού ως του μόνιμου περιεχομένου του δυτικού πολέμου εναντίον του κομμουνισμού, άσχετα από το επιφανειακό γεγονός ότι στην μεταπολεμική περίοδο ο πόλεμος αυτός διεξάγεται στο όνομα του "φιλελεύθερου δημοκρατικού ήθους", πίσω απ' το ύπουλο προσωπείο της "κριτικής στον ολοκληρωτισμό."

γ) Αυτό σημαίνει ότι η δυτική μεγαλοαστική τάξη δεν παρουσιάζει "σημάδια εκφασισμού" μετά την κρίση του 2008. Η δυτική μεγαλοαστική τάξη, αντίθετα, παρέμεινε στον πυρήνα της φασιστική και μετά την λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, διασώζοντας όλο το ιδεολογικό οπλοστάσιο του φασισμού στο όνομα ... της φιλελεύθερης κριτικής στον υπαρκτό σοσιαλισμό. Έτσι εξηγείται η αμεσότητα και η ευκολία με την οποία ο φασισμός πλημμυρίζει και πάλι την Δύση: δεν είχε ποτέ απεμποληθεί, δεν είχε ποτέ αποκηρυχθεί --πόσο μάλλον "τσακιστεί"-- στην πολιτική ιδεολογία των αστικών τάξεων στις δυτικές κοινωνίες. Και έτσι εξηγείται η εκπληκτική ταχύτητα και ευκολία με την οποία οι "φιλελεύθεροι" μεταμορφώνονται σε φασίστες: ο αντικομμουνιστικός "φιλελευθερισμός" ήταν ήδη το βολικό προσωπείο με το οποίο ο φασισμός κατάφερε να παραμείνει ιδεολογικά ενεργός μετά τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα που γνώρισε ποτέ η ανθρώπινη ιστορία. Η πλήρως επανεργοποιημένη θεωρία "των άκρων" αποτελεί άλλωστε μέσο συγκριτικής αθώωσης του ναζισμού ήδη σε κείμενα όπως αυτά των Γιούνγκ και φον Μίζες πριν τη λήξη του Β' Παγκοσμίου.

Η πάλη κατά του φασισμού περνά μέσα από την επιστημονική διερεύνηση και τεκμηρίωση της σημασίας του φασισμού για την επινόηση του αντισοβιετικού, "αντιολοκληρωτικού" φιλελευθερισμού και την στελέχωση των προπαγανδιστικών μηχανισμών του σε ολόκληρη την μεταπολεμική περίοδο. Είναι επιτέλους καιρός να γίνει αντιληπτό πως ο "Ψυχρός Πόλεμος" ήταν το αυγό του φιδιού που κρατήθηκε ζεστό για εκ νέου εκκόλαψη του τέρατος με την επιστροφή μιας μείζονος οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού.

35 σχόλια:

  1. Η φωτό από την ταινία "Ναζιστικά Ζόμπι", η οποία μπορεί να διαβαστεί ακριβώς ως αλληγορία του "Ψυχρού Πολέμου" ως μέσου διατήρησης εν ζωή του φασισμού (τα ναζιστικά ζόμπι επιστρέφουν βγαίνοντας μέσα από ένα παγωμένο τοπίο χιονιού).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. 3 πίνακες ζωγραφικής που ανήκαν σε γερμανοΕβραίους που εξοντώθηκαν από τους Ναζί
    It turns out that agents of Hearst bought the paintings in 1935 during an auction from another Jewish-owned gallery.
    "We would call Hearst an innocent purchaser."

    ιστοριοδιφης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. an innocent purchaser

    http://www.oldamericancentury.org/whitepapers/defining/hearstnazi.jpg

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "[When] Hearst came to take the waters at Bad Nauheim [Germany] in September 1934…Hitler sent two of his most trusted Nazi propagandists…to ask Hearst how Nazism could present a better image in the U.S. When Hearst went to Berlin later in the month, he was taken to see Hitler."

      Seldes reports that a $400,000 a year deal was struck between Hearst and Hitler, and signed by Doctor Joseph Goebbels, the Nazi propaganda minister. "Hearst," continues Seldes, "completely changed the editorial policy of his nineteen daily newspapers the same month he got the money."

      Διαγραφή
    2. n court documents filed on behalf of Dan Gillmor, publisher of a magazine Friday, in response to a lawsuit by Hearst, he states:

      "Promptly after this visit with Adolf Hitler and the making of said arrangements... plaintiff, William Randolph Hearst, instructed all Hearst press correspondents in Germany, including those of INS (Hearst's International News Service) to report happenings in Germany only in a friendly manner. All of correspondents reporting happenings in Germany accurately and without friendliness, sympathy and bias for the actions of the German government, were transferred elsewhere, discharged, or forced to resign."

      In the late 1930s, Seldes recounts, when "several sedition indictments [were brought by] the Department of Justice...against a score or two of Americans, the defendants included an unusually large minority of newspaper men and women, most of them Hearst employees."

      Nazis in the Attic, part 1
      By Randy Davis

      Documented Evidence of a Secret Business and Political Alliance Between the U.S. Establishment and the Nazis, Before, During and After World War II
      http://www.emperors-clothes.com/articles/randy/swas1.htm

      Διαγραφή
    3. According to journalist George Seldes...
      Seldes reports...
      Seldes recounts...

      Ο Σελντες σου φτάνει ως μία πηγή για να εξηγήσεις την θέση του μιντιά Χηρστ την δεκαετία 1930 - 1940;

      http://independence.net/fascism/

      ιστοριοδιφης

      Διαγραφή
    4. Ιστοριο-ΦΙΔΙ,

      κάτι σε εμποδίζει όχι μόνο να βλέπεις τις φωτογραφίες του Γουίλι με τα παιδάκια με τους αγκυλωτούς αλλά και να διαβάζεις τα λινκ που σου βάζω. Τι είναι; Μήπως μέσα από τις φωτογραφίες και τις λέξεις εσύ αντί να κοιτάς σοροπιάζεις τον Αδόλφο σου;

      "According to Ambassador Dodd..."

      "Thurman Arnold, as assistant district attorney of the United States, his assistant, Norman Littell, and several Congressional investigations, have produced incontrovertible evidence that some of our biggest monopolies entered into secret agreements with the Nazi cartels ..."

      "Alcoa sabotage of American war production had already cost the U.S. "10,000 fighters or 1,665 bombers," according to Congressman Pierce of Oregon speaking in May 1941, because of "the effort to protect Alcoa's monopolistic position. . .""

      "Higham informs us that by "the mid-1930s, General Motors was committed to full-scale production of trucks, armored cars, and tanks in Nazi Germany.""

      ΓΛΩΣΣΟΦΙΛΑ ΣΤΟΝ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ!

      Διαγραφή
    5. ΙστοριοΦΙΔΗ, δεν ξέρεις μανούλα μου ότι δεν δινω ελευθερία λόγου σε φασίστες και Ναζί;

      Το μόνο που πετυχαίνεις γλυκούλη μου είναι να αραδιάζω περισσότερα στοιχεία για λέρα που σ' έπιασε ο καημός να αθωώσεις, ιστοριοφιδικά πάντα...

      In one of Nazi Rosenberg's reports to Adolf Hitler, introduced as evidence, Rosenberg boasted that William Randolph Hearst had personally asked him to write on German foreign policy in 1935. Added the warped philosopher of Naziism: "This year five continued articles under my name have appeared in Hearst papers all over the world

      Read more: http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,934403,00.html#ixzz2VXGHDjAU

      Διαγραφή
    6. Holocaust Denial: William Randolph Hearst Was an "Innocent Purchaser" of Nazi Looted Art

      A story of a Jewish family recovering three masterpieces looted by the Nazis from the castle of William Randolph Hearst in 2009. The punch line? William Randolph Hearst was an "innocent purchaser".

      For a newspaper to claim that Hearst was innocent when headlines of Nazi spoliation of Jews had pounded the American public from March of 1933 is really disgusting.

      But three generations of US art historians have watched hundreds of stolen artworks pop up in US collections. Each time the charade is played: "the purchaser must have been innocent". This propanganda is principally put out by the members of the American Association of Museums and the American Association of Museum Directors.

      "We started to learn about the Holocaust in the 1990's" - is the false claim put out by Holocaust profiteers Sotheby's and Christie's - the principal - and continuing - beneficiaries of the traffic in artworks looted from Jews and other Nazi persecutees 1933-1945.

      William Randolph Hearst and his fellow American collectors knew damned well that Germany' Jews were being spoliated and they enjoyed snapping up bargains. American art collectors, dealers and museums were well aware of the potential to snap up treasures, and they knew damned well where their bargains came from.

      In the three generations that have passed since the end of World War II, these profiteers avoided taxes by donating these stolen works to their cronies and patsies in US museums - at inflated values - making the US taxpayer foot the bill for their traffic in stolen artworks. Even better, they created their own museums and donated things to themselves, giving lip service to "charity".

      Stupidly, people who do this are today called "philanthropists" - "generous" and "patrons of the arts" by the oily acolytes who populate the structures these buccaneers left behind.

      But this massive raid on the US Treasury has never been studied and never been quantified. Between 1945 and 1962, almost 4,000 stolen artworks were recovered in the US. Since then, it seems that every few weeks a newspaper "quietly" announces the "utter shock" of some director who is caught with stolen property.

      After generations of ripping off US taxpayers, these museum directors now claim that it is their "fiduciary duty" to make the dead victims and their families prove where the looted art in their collections come from. The most "ethical" among them have published thousands of provenances with question marks on their websites and simply wait for another generation to die, rather than enlisting researchers to help them find the truth.

      Unfortunately, US journalists are complicit in this game. Few have read Janet Flanner's 1947 New Yorker pieces describing in detail Nazi art looting practices. Few have looked at newsreels from 1945 where the American public was educated on the complete spoliation of Jews and their artworks. Few have read the 1946 articles in Atlantic Monthly and National Geographic about Hitler's art spoliation.

      And even fewer understand that from the time Hitler came to power, as the New York Times reported in March 1933, "To Be a Jew is a Crime in Nazi Germany" and by April 1933 tens of thousands of refugees were desperately trying to escape Germany while Nazis were stealing everything they had.

      And now these lying museum directors are claiming that William Randolph Hearst "innocently" made a purchase at a Nazi auction in 1935? Shame on them.

      And shame on whatever journalist and "art history" schools that are pumping out so many graduates who are completely ignorant of history.
      http://copyrightlitigation.blogspot.com/2010/06/holocaust-denial-william-randolph.html

      Διαγραφή
    7. Αντώνη
      πραγματικά δημιουργεί αηδία ο τρόπος που τα μέσα στην Αμερική έπαιξαν την είδηση της επιστροφής των πινάκων στους δικαιούχους.
      Στο ίδιο δημοσίευμα υπάρχει η δικαιολογία πως: από τα Γερμανικά δικαστήρια προκύπτει πως άνθρωποι του Hearst αγόρασαν τους πίνακες το 1935 σε μία δημοπρασία από μία άλλη εβραϊκής ιδιοκτησίας γκαλερί.
      Torgan said he spent a year and a half investigating the claim, including an extensive review of German court documents from the 1950s. It turns out that agents of Hearst bought the paintings in 1935 during an auction from another Jewish-owned gallery.

      Αλέξανδρος

      Διαγραφή
  4. It cannot be denied that Fascism and similar movements aiming at the establishment of dictatorships are full of the best intentions and that their intervention has, for the moment, saved European civilization. The merit that Fascism has thereby won for itself will live on eternally in history.

    Ludwig von Mises, "The Foundations of Liberal Policy", 47 (The Argument of Fascism)

    Κι αμέσως μετά το "αιωνία του η μνήμη" - του φασισμού - ακολουθεί αυτό:

    But though its policy has brought salvation for the moment, it is not of the kind which could promise continued success. Fascism was an emergency makeshift. To view it as something more would be a fatal error.

    Να και η ausnahmezustand του αμετανόητου ναζί Schmitt

    gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το λινκ για τον Άρθουρ Κέσλερ παραπέμπει στον Μπράουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το λινκ για τον Κέσλερ παραπέμπει στη φωτογραφία που διακοσμεί το ποστ για τον Μπράουν: http://kutuphane.halkcephesi.net/solokul/en-390_fakir.jpg, και που έχει την εξής λεζάντα: "Arthur Kœstler (British IRD agent), Irving Brown (CIA agent in charge of European and African left-wing) and James Burnham (CIA agent in charge of intellectual media). "

      Διαγραφή
    2. Α, όμως στη φωτο δεν έχει λεζάντα και δεν το κατάλαβα.
      Βάζω το IRD στη βικιπίδια και βγάζει την εξής λίστα:
      http://en.wikipedia.org/wiki/IRD
      Σου είναι ευκολο να γράψεις για ποιο συγκεκριμένο IRD πρόκειται;

      Διαγραφή
    3. When Britain created the Information Research Department (IRD) in February of 1948 to covertly fight the Cold War, Koestler became an official advisor and one of their most important agents. IRD purchased 50,000 copies of Koestler's Darkness at Noon and distributed them in Germany. Luce's Time magazine printed his book in the United States.

      During 1948, Koestler was sent on a tour of the U.S. with the cooperation of the U.S. intelligence community. His purpose was to solidify a network of operatives who would recruit America's intellectuals, many of whom were former fellow travellers of communism, to help the Anglo-American elites fight the Cold War. Koestler first went to Paris to meet with Andre Malraux and Charles Bohlen, the newly appointed Ambassador to France, to discuss his trip. While onboard ship for the U.S., he had extensive meetings with John Foster Dulles. James Burnham, who would become the eminence grise at William Buckley's National Review, was his permanent escort.

      Koestler established a working relationship with the CIA, and together, they targetted what the State Department called the "Non-Communist Left" -- intellectuals and trade unionists who were disillusioned with communism, but who were still faithful to the ideals of socialism. In Europe they would target the Democratic Socialist movement. In the U.S., their targetting included many of the supporters of President Roosevelt's New Deal.

      Koestler, along with the CIA's Michael Josselson and Melvin Lasky, surreptitiously planned the founding Berlin Congress in 1950 to launch CCF. Koestler also wrote the founding Manifesto adopted at that conference. Lasky, an American, was an expert in cultural warfare and had been promoted by German High Commissioner John J. McCloy. Based in Berlin, Lasky ran Der Monat, a German-language anti-communist cultural journal which became a CCF publication. Lasky was also the correspondent for Levitas's New Leader, as well as Partisan Review.
      http://modernhistoryproject.org/mhp?Article=Kulturkampf

      Διαγραφή
    4. Κάποια στιγμή θα ανέβει και ο φάκελος των δραστηριοτήτων του Κέσλερ για τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και κατά του κομμουνισμού.

      Διαγραφή
    5. για τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ=και της Βρετανίας, που ήταν η πρώτη του εργοδότης, βέβαια.

      Διαγραφή
  6. Μιας και λέμε για ναζί http://www.youtube.com/watch?v=6-zVCFCi1R0

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Προστέθηκε: Κι όλα αυτά, χωρίς να θυμηθούμε ποιες από τις εταιρείες που συνεργάστηκαν με τους Ναζί κατασκευάζοντας πολεμικό εξοπλισμό και αποκτώντας δωρεάν δούλους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης έκλεισε ποτέ εξαιτίας της μόλυνσής της απ' το αίμα εκατομμυρίων αθώων. Η Thyssen; Η Mercedes-Benz; Η Siemens; Η Krup; Η μονοπωλιακή ρίζα του φασισμού όχι απλώς δεν ξεριζώθηκε αλλά θέριεψε μεταπολεμικά. Αυτοί που εξοντώθηκαν μια και καλή ήταν οι Εβραίοι δούλοι της στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι στρατιώτες και οι άμαχοι που βομβάρδισε με τα αεροπλάνα, τα τανκ και τα κανόνια κατασκευής του το μονοπωλιακό-φασιστικό θηρίο.

    Παρακαλώ τον ναζιστή Αθέμιτα να πάψει να απασχολεί το ιστολόγιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μιλάει ο Μπογιό για κάποιες από αυτές
      ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/06/blog-post_1761.html )
      Ο Νίκος Μπογιόπουλος για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και τη Χρυσή Αυγή.Ilief

      Διαγραφή
    2. Παρακαλώ τον ναζιστή Αθέμιτα να πάψει να απασχολεί το ιστολόγιο-->

      Γιατί δεν ανεβάζεις το σχόλιο τού κωλόπαιδου; Για να δούμε με τι σκατά συγχρωτίζεται ο Άκης ο Γαβριηλίδης και η μαλάκω η Τζιαντζή [οι χαρακτηρισμοί είναι καθαρά επί του προσωπικού, και δεν αφορούν τις «πολιτικές» της πεποιθήσεις]. Αν βρεις και την ανάρτηση τού χρυσαυγίτη συριζαϊκής κοπής με φωτογραφίες από το λιμό τού 21 από τον τύπο τού Hearst, που υποτίθεται είναι από το 33, βάλε και το λινκ.

      Υπήρχε ένα κείμενο στο indy για Τουχατσέφσκι. Ξέρει κανείς ποιος έγραψε το πόνημα;

      «Βρίσκεται επικεφαλής της τεράστιας προσπάθειας για τον εκσυγχρονισμό και τον τεχνικό εξοπλισμό του στρατού.

      Πολύπλευρα καλλιεργημένη και προικισμένη προσωπικότητα, αγαπάει τις τέχνες, ιδιαίτερα τη μουσική, παίζει θαυμάσια βιολί, κατασκευάζει βιολιά και βιολοντσέλα ο ίδιος, πασχίζοντας να ανακαλύψει τα μυστικά των Ιταλών τεχνιτών.

      Ιδιαίτερα λυπάμαι τον Τουχατσέφσκι. Ήταν άνθρωπος με τεράστιο ταλέντο στρατιωτικού. Πανέξυπνος, με πλατιά μόρφωση, δυνατός και πολύ όμορφος, καταπληκτικά όμορφος...»

      https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=326045

      Διαγραφή
    3. ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

      Δεν ξέρω ποιος έγραψε το «πόνημα» στο indy, αλλά δεν έχει και τόση σημασία, μιας κι έχουμε να κάνουμε προφανώς με κείμενο-χαλκομανία απ’ αυτά που δημοσιεύονταν στην ΕΣΣΔ την δεκαετία του 1960 σε εικοστοσυνεδριακό πνεύμα (εδώ και τον Σοστακόβιτς βάλανε να γράψει πόσο ενδιαφερότανε ο Τουχατσέφσκι για την μουσική όταν ήταν στρατιωτικός διοικητής της περιοχής του Λένινγκραντ και δεν συμμαζεύεται…) και με φόντο πάντοτε την αποκατάσταση του στρατάρχη που έγινε το 1957. Όλες αυτές τις χαλκομανίες περί το πρόσωπο και τον χαρακτήρα του Τουχατσέφσκι τις συγκέντρωσε ο Ρ. Μπ. Γκουλ στο βιβλίο του «Κόκκινοι Στρατάρχες. Τουχατσέφσκι, Βοροσίλοφ, Μπλιούχερ, Κοτόφσκι» (Μόσχα 1990) [ Р. Б. Гуль Красные маршалы. Тухачевский, Ворошилов, Блюхер, Котовский. — Москва: Молодая гвардия, 1990] κι απ’ αυτήν την πηγή προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα και το εν λόγω «πόνημα».

      Οι ομολογίες του Τουχατσέφσκι στις 26 Μαΐου και 1 Ιουνίου του 1937 πρωτοδημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο βιβλίο «Πώς προδώσαμε τον Στάλιν / Μ. Ν. Τουχατσέφσκι» (Μόσχα 2012) [Как мы предали Сталина / М. Н. Тухачевский. — Москва: Алгоритм, 2012], και συγκεκριμένα στις σελίδες 82 (Показания М. Н. Тухачевского от 26 мая 1937 года) και 83–142 (Показания М. Н. Тухачевского от 1 июня 1937 года) που υπάρχουν εδώ:

      http://istmat.info/node/28944

      και εδώ:

      http://istmat.info/node/28950.

      Σημαντικό στοιχείο που είδε επίσης πρόσφατα το φως της δημοσιότητας είναι και η μαρτυρία του στρατάρχη Σ. Μ. Μπουντιόνι που παρακολούθησε την δίκη του Τουχατσέφσκι. Η μαρτυρία αυτή («Ο στρατάρχης Σ. Μ. Μπουντιόνι για την δίκη Τουχατσέφσκι. Εντυπώσεις ενός αυτόπτη» —πρόκειται για επιστολή προς τον τότε Υπουργό Άμυνας της ΕΣΣΔ στρατάρχη Κ. Ε. Βοροσίλοφ—) δημοσιεύτηκε στο ρωσικό περιοδικό «Κλειώ» (τεύχος 2 του 2012, σσ. 8–24) από τους Grover Furr και Β. Λ. Μπομπρόφ [Г. Ферр, В. Л. Бобров Маршал С. М. Будённый о суде над М. Н. Тухачевским. Впечатления очевидца] και υπάρχει εδώ:

      http://msuweb.montclair.edu/~furrg/research/budennyi_klio12.pdf.

      Κατά τα άλλα δεν έχει χάσει την αξία του το παλιό (δες Russian History/Histoire Russe, τόμος 13, τεύχος 2-3, Καλοκαίρι-Φθινόπωρο 1986 [1988], σσ. 293–308) άρθρο του Grover Furr «New Light On Old Stories About Marshal Tukhachevskii: Some Documents Reconsidered» που υπάρχει εδώ:

      http://msuweb.montclair.edu/~furrg/tukhpdf.pdf.

      Γενικά υφίσταται μεγάλη δυσκολία πρόσβασης στα αρχεία που περιέχουν ζωτικής σημασίας στοιχεία για την συνομωσία Τουχατσέφσκι και Σια, αφού τα σχετικά έγγραφα εξακολουθούν να φέρουν στην Ρωσική Ομοσπονδία τον χαρακτηρισμό του «άκρως απόρρητου» επειδή εξακολουθούν να αφορούν την εθνική ασφάλεια της χώρας…

      Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

      Διαγραφή
    4. @waltendegewalt
      "...καταπληκτικά όμορφος" εγώ που είδα φωτογραφίες του δεν μου άρεσε.

      @αγαπητέ Μη Απολιθωμένε
      Όταν δίνεις λινκ μην βάζεις σημεία στίξης (πχ τελεία στα 2 τελευταία pdf)γιατί βγάζει error not found και κάποιος πρέπει να ξαναπροσπαθήσει χωρίς την τελεία για να βγάλει την σωστή σελίδα.

      Διαγραφή
    5. PARDON!

      Φίλτατε EG,

      Έχεις απόλυτο δίκιο, θα το προσέχω στο μέλλον (είναι επαγγελματικό «κουσούρι» —φιλόλογος γαρ...— να βάζω πάντα στο τέλος μιας περιόδου τελεία).

      Σ’ ευχαριστώ για την υπόδειξη και ζητώ την κατανόηση όσων ενδεχομένως ταλαιπώρησα με το λάθος μου.

      Χαιρετώ,

      Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

      Υ. Γ.

      Ούτε κι εγώ βρήκα τον Τουχατσέφσκι «καταπληκτικά όμορφο», μάλλον συνοφρυωμένο στα όρια της επιθετικότητας με μιαν δόση καταφανούς αλαζονείας —η αλαζονεία δεν του έλειψε ποτέ σύμφωνα με μαρτυρίες ανθρώπων που τον είχαν καλά κι από κοντά γνωρίσει, ιδίως την περίοδο (19/2/1915–18/9/1917) που ήταν αιχμάλωτος των Γερμανών— τον δείχνουν οι περισσότερες φωτογραφίες του…

      Μη Απολιθωμένος κ.λπ.

      Διαγραφή
    6. @Μη Απολιθωμένε
      Για Τουχατσέφσκι θα έχω άποψη, πέρα απο την εμφάνιση, αφού διαβάσω περί τίνος πρόκειται.

      Επιπλέον -λόγω του ουδέτερου ψευδώνυμου που χρησιμοποιώ- να διευκρινίσω ότι είμαι φίλτατη.

      Διαγραφή
    7. @EG
      Μέσω Google translate*:

      Putna further informed me that Trotsky has established a direct link with the Hitler government and the General Staff, and that the center of the anti-Soviet military-Trotskyist conspiracy seeks to prepare the defeat of those fronts, which will operate the German army.

      Путна дополнительно сообщил мне, что Троцкий установил непосредственную связь с гитлеровским правительством и генеральным штабом и что центру антисоветского военно-троцкистского заговора ставится задача подготовки поражения на тех фронтах, где будут действовать германские армии.

      In the winter from 1935 to 1936, as I mentioned, I had a conversation with Piatakov, in which the latter informed me install Trotsky to provide unconditional defeat of the Soviet Union in the war against Hitler and Japan, and the likelihood of rejection of Soviet Ukraine and Primorye.


      В зиму с 1935 на 1936 год, как я уже упоминал, я имел разговор с Пятаковым, в котором последний сообщал мне установку Троцкого на обеспечение безусловного поражения Советского Союза в войне с Гитлером и Японией и о вероятности отторжения от СССР Украины и Приморья.

      * Ευχαριστίες προς «Μη Εισέτι», που ίσως μπορεί να διορθώσει την αυτόματη μετάφραση και μια μικρή παράκληση: οι γλώσσες που διαβάζω με ευχέρεια είναι Αγγλικά, Γαλλικά, Δανέζικα [και υπόλοιπες σκανδ. με δυσκολία] {Γερμανικά}, οπότε θα προτιμούσα παραπομπές εφόσον υπάρχουν στις αντίστοιχες γλώσσες.

      Διαγραφή
    8. ΕΠΙ ΤΡΟΧΑΔΗΝ!

      @EG

      Φιλτάτη, το λαμβάνω του λοιπού υπ’ όψιν.

      @waltendegewalt

      Μεταφράζω από το πρωτότυπο πολύ γρήγορα, γιατί πρέπει να βγω για ψώνια, ό,τι επέλεξες.

      Ο Πούτνα μου ανακοίνωσε επιπρόσθετα ότι ο Τρότσκι αποκατέστησε άμεση σύνδεση με την χιτλερική κυβέρνηση και το [χιτλερικό] γενικό επιτελείο και ότι στο κέντρο της αντισοβιετικής στρατιωτικής τροτσκιστικής συνομωσίας τίθεται το καθήκον της προετοιμασίας της ήττας σ’ εκείνα τα μέτωπα, στα οποία θα δράσουν οι γερμανικές στρατιές.

      Τον χειμώνα του 1935 προς το 1936, όπως ήδη ανάφερα, είχα συνομιλία με τον Πιατακόφ, κατά την οποία ο τελευταίος μου ανακοίνωσε ότι ο Τρότσκι θέτει ως στόχο να εξασφαλιστεί οπωσδήποτε η ήττα της Σοβιετικής Ένωσης σε πόλεμο με την Γερμανία και την Ιαπωνία και [μου είπε ότι στην περίπτωση αυτή] είναι πιθανή η απόσπαση της Ουκρανίας και της περιοχής Πριμόριε [περιοχή στο νοτιοανατολικό άκρο της σοβιετικής επικράτειας που συνόρευε με την Κίνα και την Κορέα απέναντι από την Ιαπωνία] από την ΕΣΣΔ.

      Λυπάμαι, αλλά η βασική βιβλιογραφία για το θέμα εξακολουθεί στο μεγαλύτερό της μέρος να είναι στα ρωσικά.

      Χαιρετώ όλες κι όλους,

      Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

      Διαγραφή
  8. Νομίζω ότι όλη η ουσία κάνει "boil down" σε αυτό το σημείο:

    "Αυτό σημαίνει ότι η δυτική μεγαλοαστική τάξη δεν παρουσιάζει "σημάδια εκφασισμού" μετά την κρίση του 2008. Η δυτική μεγαλοαστική τάξη, αντίθετα, παρέμεινε φασιστική μετά την λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, διασώζοντας όλο το ιδεολογικό οπλοστάσιο του φασισμού στο όνομα ... της φιλελεύθερης κριτικής στον υπαρκτό σοσιαλισμό. "

    Και είναι κρίμα διότι, ακόμα και αξιόλογοι διανοούμενοι παλιότερα φαίνεται να επέλεξαν το "φιλελεύθερο" στρατόπεδο, αν και ίσως γνώριζαν τι λάθος διαπράττουν. Σήμερα δε, στην ελλάδα, γνωρίζω συγκεκριμένα 4 περιπτώσεις Ακαδημαϊκών, "βαριά" ονόματα (και καλά), που αυτά που λένε είναι κάτι μεταξύ σοσιαλδημοκρατίας και εθνικοσό.

    Είναι ενδιαφέρον πάντως, το ότι η συνισταμένη που προέκυψε από όσα είπαν οι "πολίτες" χθες-προχθες στην εκπομπή του Χατζηνίκου για το αντιρατσιστικό, ήταν πάνω κάτω η εξής: "αν δεν θέλετε να ψηφίσουμε χρυσή αυγή, κάντε κάτι για την ανεργία". Και είναι ενδιαφέρον γιατί οκ, παραδέχονται ότι είναι "ακραίοι" οι χρυσαβγίτες. Ακραίοι και με κονσερβοκούτια είναι και "τα κομμούνια". Γιατί μεροληπτείτε κύριοι?

    JKL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εγώ το μόνο που δεν κατάλαβα είναι η εξής πρόταση:"Ο μεταπολεμικός "φιλελευθερισμός" στη Δύση είναι μια προπαγανδιστική επινόηση που δεν ανταποκρίνεται στο παραμικρό στην πραγματική ιδεολογική και πολιτική φύση της αστικής τάξης στις δυτικές κοινωνίες". Θέλω να πω, γιατί ο φιλελευθερισμός δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της αστικής τάξης, από την στιγμή που υπηρετεί πλήρως τα συμφέροντα της; Κατά τα άλλα πολύ καλή δουλειά! Γενικά αυτά τα άρθρα με τις κριμένες πτυχές της ιστορίας είναι πολύ ενδιαφέροντα, συνέχισε δυνατά!

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επειδή η οικονομική φύση της αστικής κοινωνίας έπαψε να είναι ο φιλελεύθερος καπιταλισμός από το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα, οπότε και το βασικό δίπολο που αναδύεται και κυριαρχεί ως το τέλος του Β' παγκοσμίου είναι αυτό ανάμεσα στον μονοπωλιακό καπιταλισμό και τον ρατσιστικό ιμπεριαλισμό και τον προλεταριακό διεθνισμό και το σοσιαλιστικό εργατικό κίνημα.

      Η θέση μου είναι ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως λόγος να θεωρήσει κάποιος ότι ο "πολιτικός φιλελευθερισμός" μετά τον Β Παγκόσμιο έχει οποιαδήποτε σχέση με τον τρόπο παραγωγής, και άρα, ότι η αναστύλωσή του είναι καθαρά ζήτημα συνέχισης της πάλης για τον περιορισμό της κομμουνιστικής επίδρασης.

      Διαγραφή
    2. Κατάλαβα!
      Με την τρίτη ανάγνωση μάλιστα, συνειδητοποίησα και την διαφορά που αναφέρεις στην 2η παράγραφο.
      Θα με ενδιέφερε πολύ(όπως πιστεύω και άλλους) μία περαιτέρω ανάλυση του θέματος της Άρεντ, μίας και οι έννοιες που χρησιμοποιούνται στο κείμενο που αναφέρεις, είναι αρκετά πολύπλοκες και θέλουν αρκετή γνώση για να τις καταλάβει ένας απλός αναγνώστης!
      Ευχαριστώ.

      Κώστας

      Διαγραφή
  10. Eκτός θέματος (;)

    Και στελέχη του Σύριζα μαζί με τον θεσμικό αντικομμουνισμό της ΕΕ.

    (..)ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΛΥΒΙΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ
    «Οχι» στην παραχάραξη της Ιστορίας και τον αντικομμουνισμό
    ( http://rizospastis.gr/story.do?id=7478958&publDate=7/6/2013 )

    (..)Σε ανακοίνωσή της, η Κομματική Οργάνωση Καλυβίων του ΚΚΕ επισημαίνει:
    «Η Κομματική Οργάνωση Καλυβίων του ΚΚΕ καταγγέλλει τον δήμαρχο του δήμου Σαρωνικού και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Πέτρο Φιλίππου για το απαράδεκτο θέμα που εισηγήθηκε θετικά στο Δημοτικό Συμβούλιο στις 5/6 με τίτλο: Λήψη απόφασης για συμμετοχή του Δήμου στο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα "Ευρώπη για τους πολίτες", Δράση 4 Active European Remembrance aiming at preserving the sites and archives associated with the deportations as well as the commemorating of victims of Nazism and Stalinism.(MemOria Sommersa).

    Πρόκειται για την ένταξη του δήμου Σαρωνικού σε ένα συγχρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ενωση πρόγραμμα το οποίο "ενθαρρύνει πρωτοβουλίες που σκοπό έχουν να αναδείξουν την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που προκάλεσε ο ναζισμός και ο σταλινισμός στην Ευρώπη". Είναι ένα πρόγραμμα που εντάσσεται στη συνολικότερη προσπάθεια της ΕΕ να προωθήσει την αντιεπιστημονική και ανιστόρητη θεωρία των "δύο άκρων" (φασισμού - κομμουνισμού).

    Η ΕΕ, μάλιστα, πρωτοπόρα στην παραχάραξη της Ιστορίας τολμά να αναφέρεται στο σεβασμό της μνήμης των θυμάτων των μαζικών εξοντώσεων και εκτοπίσεων που οφείλονται στο σταλινισμό!!! Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που καθιέρωσε την 9η Μάη που τιμάμε την Αντιφασιστική Νίκη των λαών, ως ημέρα της Ευρώπης, για να τη σβήσει από τη μνήμη των λαών ως τέτοια.

    Ο δήμαρχος, επί της ουσίας, εισηγητικά ευθυγραμμίστηκε με την επίσημη ιδεολογία της ΕΕ, τον αντικομμουνισμό, αποδεικνύοντας πως είναι άρρηκτα δεμένη η πολιτική που ασκείται στους δήμους με τις κεντρικές κατευθύνσεις. Η κίνηση αυτή έχει αυτό το θράσος, γιατί έχει τις πλάτες της συγκυβέρνησης και της ΕΕ.

    Αμεση ήταν η αντίδραση του επικεφαλής της "Λαϊκής Συσπείρωσης" και μέλους του ΚΚΕ, Γιώργου Μπιθυμήτρη, ο οποίος κατήγγειλε τη συγκεκριμένη πρόταση.

    Στην τοποθέτησή του ανάπτυξε πτυχές της προσπάθειας της ΕΕ να ταυτίσει το ναζισμό που βγήκε μέσα από τα σπλάχνα του καπιταλιστικού συστήματος για να προστατέψει τα συμφέροντα των μονοπωλίων, τα οποία μάλιστα και ενίσχυσε, με τον κομμουνισμό που γέννησε και προστάτεψε η πάλη των εργατών, με τη Σοβιετική Ενωση των 20 εκατομμυρίων νεκρών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για να ηττηθεί ο ναζισμός. Τον Χίτλερ, που έπνιξε στο αίμα την ανθρωπότητα, με τον Στάλιν που υπήρξε ο ηγέτης της Αντιφασιστικής Νίκης, αλλά και του λαού, που έκανε την πρώτη προσπάθεια να απελευθερωθεί από τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, κάτι που οι απολογητές του καπιταλισμού δε συγχώρεσαν ποτέ.

    Μετά από αυτή την τοποθέτηση, αρνητική στάση είχαν και άλλα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου και τελικά η πρόταση καταψηφίστηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο, με τη σύμφωνη γνώμη ακόμα και του εισηγητή της κ. Φιλίππου. (..)Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Sixamenoi Sirizaioi me kathe skatodhmarxo kai skatodieuthinth kai ta provata apo katw ekei ''Aristera''. Kati analogo kanane kai prin kana trimhno se ena pshfisma pou apeixe o Siriza se enan Dhmo. Eleos ta xw parei asxhma

      Tsak

      Διαγραφή
  11. Ωραίο άρθρο.

    Μεταξύ άλλων, επιβεβαιώνει την κωδικοποιημένη φράση:
    "Την ιστορία τη γράφουν οι νικητές."

    Που σε πρώτη αποκωδικοποιημένη μετάφραση λέει:
    Την ιστορία (αυτό που θέλουμε να πείσουμε ότι έγινε) τη γράφουν οι νικητές (εμείς δηλαδή, που είμαστε η κυριάρχη τάξη)

    Που σε δεύτερη οποκωδικοποίηση της αποκωδικοποιημένης μετάφρασης λέει:
    Ξεκινάμε από τώρα (1945 και πριν ), και παλεύουμε(μη γίνει καμμια στραβή σε εμάς και επικρατήσουν παντού τα κομμούνια) να προπαγανδίζουμε στον κόσμο πως θέλουμε να ερμηνεύουμε τα πράγματα.Λέγε-λέγε πείθουμε κάποιους, και στη πρώτη στραβή (που εμείς θα την προκαλέσουμε να γίνει στα κομμούνια) θα επικαλεστούμε την ερμηνεία που δώσαμε, σαν ιστορικό πια πράγμα , άρα αδιαμφισβήτητο, πράγμα που μας, φέρνει στην φυσική τάξη του κόσμου, δηλαδή εμείς είμαστε στην εξουσία και εμείς ερμηνέυουμε την ιστορία.

    Ωραία ? όχι ακόμα.

    Μια τρίτη αποκωδικοποίηση της δεύτερης αποκωδικοποίησης της αποκωδικοποιημένης μετάφρασης της φράσης "Την ιστορία τη γράφουν οι νικητές" λέει:

    Τελικά κατορθώσαμε και επιβιώσαμε σαν κυρίαρχη τάξη (1989-1991), αλλά αυτό είναι προσωρινό και το ξέρουμε, γιατί εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά την ταξική πάλη,τον Μαρξ και τους λοπούς άσχετα αν τα απαξιώνουμε όλα αυτά , μην γίνει πάλι καμιά στραβή και ξαναπάρουν μπρος τα κομμούνια.
    Ε, μέχρι τότε και επειδή μόνοι μας , σαν κυρίαρχη τάξη, δεν την πολυ-παλέυουμε (γιατί είναι στη φύση μας να τα κάνουμε όλα πουτάνα, αλλά φυσικά δεν θα το παραδεχτούμε ποτέ , γιατί τότε θα μας πάρουνε την εξουσία τα κομμούνια), θα βάλουμε το καλύτερο εργαλείο που έχουμε , τους ναζί , τους φασίστες και όλα τα άλλα υποπροιόντα του δικού μας συστήματος παραγωγής, να βαστάνε τα μπόσικα μη τυχόν και μας πάρει χαμπάρι ο κόσμος , και βγούνε ξανά τα κουμούνια , και φτου πάλι από την αρχή να ξαναπάρουμε την εξουσία, πράγμα πολύ -πολύ πιο δύσκολο από την προηγούμενη φορά, γιατί τότε θα έχουμε ξεπεραστεί σαν τάξη, πιθανόν να είμαστε βυθισμένοι στην ανυπαρξία.

    Τέλος, χεζόμαστε πάνω μας τόσο πολύ , από την παρουσία του φαντάσματος που πλανάται, που αρνούμαστε την ύπαρξη του φαντάσματος, αλλά για καλό και για κακό φτιάχνουμνε τους ghosts basterds να τα κυνηγάνε.

    Μοιάζει με τα "Κοάν της ημέρας" που βγάζεις πότε-πότε, αλλά χονδρικά κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι το αρθρο!

    Γιώργος-Σ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή