Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2013

Συζήτηση στην τηλεόραση του «902» για τις εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό

Οι τελευταίες εξελίξεις, τόσο με την προτεινόμενη τροπολογία του ΚΚΕ στη Βουλή, όσο και από το χαρακτήρα των συναντήσεων των κυβερνητικών εταίρων, αποδεικνύουν ότι αυτό το οποίο αναζητείται δεν είναι η συμφωνία, καθώς αυτή είναι κεκτημένη, τόνισε, μιλώντας στο δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης του «902», ο Χρήστος Μπαλωμένος, στέλεχος του ΚΚΕ.

Σημείωσε ότι αυτό που αναζητείται είναι το περιτύλιγμα με το οποίο θα περάσουν τη συμφωνία στο λαό, καθώς και ο ρόλος του κάθε κυβερνητικού εταίρου σε αυτή την συμφωνημένη πολιτική.
902

9 σχόλια:

  1. Δεν ξέρω αν είναι σχετικό ή άσχετο, δεν πρόλαβα να παρακολουθήσω το βίντεο, όμως το πρωϊνάδικο της νετ έχει λυσσάξει να ρίχνει λαγό για συνεργασία στη βουλή της ΝΔ με τη ΧΑ. Οσμίζομαι ότι πολύ σύντομα έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑς και οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις, δέστε τις ζώνες σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τόσο οι απειλές περί ΔΝΤ όσο και οι απειλές ότι αν γίνουν εκλογές θα θριαμβεύσει η ΧΑ κυκλοφόρησαν από νωρίς χτες, πολύ πριν την ανακοίνωση Κουβέλη.

      Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κανένα νόημα ως χαρτί αν δεν είναι μια επιλογή που ο λαός θα δει ως δική του και όχι ως επιβαλλόμενη απ' τα πάνω. Συνεπώς, δεν θα σπρωχτεί απ' τα πάνω αλλά θα χτυπηθεί, όπως χτυπήθηκε και στις προηγούμενες εκλογές.

      Ο μπαμπούλας της ΧΑ είναι ένα δεύτερο και πιο άμεσα λειτουργικό χαρτί με το οποίο μπορεί να εκβιάζετα ανά πάσα στιγμή ο λαός. Τούτο είναι κρίσιμο να το συνειδητοποιήσουν όσοι --δεν ξέρω πόσοι είναι-- θεωρούν τη ΧΑ εναλλακτική στην αστική κοινοβουλευτική διαφθορά.

      Τέλος, το ΚΚΕ δεν έχει κανένα λόγο να ανησυχεί για τις ανησυχίες των αστών και πρέπει να εκμεταλλευτεί στον μέγιστο βαθμό τις όποιες αντιφάσεις προκύψουν στο πολιτικό σύστημα, έχοντας βέβαια επίγνωση ότι υπάρχουν και ψευδοαντιφάσεις που προτάσσονται για να παγιδεύσουν τον ταξικό αντίπαλο.

      Διαγραφή
    2. Παρατηρούμε το εξής "παράδοξο" Ο "εύλογος" πρωταγωνιστής σφύριζας να μένει στη γωνία.
      Ας το αναλογιστούμε μαζί με το "δημοκρατία-αλληλεγγύη-αξιοπρέπεια" που εμφανίστηκε ως σύνθημα στην εξέδρα της τελευταίας ομιλίας τσίπρα.
      Το σύστημα νοσεί βαρύτατα.Οι αντιθέσεις, ακόμα και εντός της ίδιας της αστικής τάξης, δεν ξεπερνιούνται γιατί η ΕΤ και οι εργαζόμενοι, οι μικρομεσσαίοι ΕΒΕ κλ φτάνουν στα έσχατα όρια τους μεν αλλά για να ξεπεραστούν τα προβλήματα του συστήματος απαιτείται περισσότερο αίμα. Η διαπίστωση αυτή αρκεί να γίνει κτήμα των λαϊκών στρωμμάτων έτσι ώστε να εμπεδώσουν και τις πραγματικές διαστάσεις της δύναμης τους και να προωθήσουν πραγματώνοντας τη λαϊκή συμμαχία, για τη ριζοσπαστική αλλαγή.
      η "λύση της αριστεράς" θα ήταν ένα χαρτί που θα προτιμούσαν να το παίξουν αργότερα μα η πασιέντσα(και με την έννοια της υπομονής των λαϊκών στρωμμάτων) δεν βγαίνει.
      Σκέψεις μου προκάλεσε επίσης ο συνήθως πολλά-βαρύς σαμαράς με το ψευτομειλίχιο ύφος του χθες βράδυ.

      rednready2

      Διαγραφή
    3. Γενικά μιλώντας, υπάρχει μια λεπτή κι δύσκολη ισορροπία που οφείλει να επιχειρήσει να ενσωματώσει στην τακτική του το κάθε ταξικό ΚΚ στην μετά το 1990 περίοδο.

      α) Από τη μία, πρέπει με κάθε τρόπο να αποδεικνύει ότι "το σύστημα δεν είναι ανίκητο." Να επιδιώκει κάθε νίκη που μπορεί να εξασφαλίσει, να ανοίγει στο μέγιστο δυνατό κάθε ρωγμή που βρίσκει, να μεταχειρίζεται κάθε μέσο που έχει για να αποσταθεροποιήσει την αστική ηγεμονία.
      β) Από την άλλη, δεν πρέπει να παρασύρεται από τον δημοκοπικό ενθουσιασμό ερμηνεύοντας δευτερεύουσες αντιφάσεις ως πρωτεύουσες, διαβεβαιώνοντας το λαό ότι δεν θα βρει εμπόδια μπροστά του και αρκεί το "γιούργια", ή αγνοώντας το πραγματικό βάθος και την έκταση του κράτους (περιλαμβανομένου του παρακράτους). Η εμφάνιση της Χ.Α με 7% πέρυσι μας βρήκε όλους απροετοίμαστους. Και ενώ έγινε αυτοκριτική από την ΚΕ για την υποτίμηση της απήχησης του οπορτουνισμού (πρόσφατα στην ομιλία που είδα του Ε. Βαγενά, πχ), παρ' όλο που εγώ τουλάχιστον δεν θεώρησα καθόλου ότι το κόμμα την υποτίμησε (το αντίθετο, πρόβαλλε πάρα πολύ τον οπορτουνιστικό κίνδυνο), δεν έγινε αυτοκριτική για τον κίνδυνο που όντως υποτίμησε πάρα πολύ, και που ήταν το αστικό πολυεργαλείο των φασιστοναζιστών.

      Όπως είπα πιο πάνω, η ισορροπία αυτή είναι πολύ δύσκολη, οι αστοί είναι τετραπέρατοι, και τα εργαλεία τους σε σχέση με την εποχή του Λένιν απείρως περισσότερα (μόνο την τηλεόραση και τα ΜΜΕ να βάλεις μέσα περνάς σε επίπεδα ικανότητας ελέγχου και χειραγώγησης συνειδήσεων που ο Τσάρος δεν μπορούσε ούτε να διανοηθεί). Αλλά το ζητούμενο είναι αυτή η ισορροπία ανάμεσα στην πίστη της δυνατότητας της ανατροπής, που πρέπει να περνάει ατόφια και απτά στο λαό, και στον ρεαλισμό στην εκτίμηση δυνάμεων του αντιπάλου και την αποφυγή του αιφνιδιασμού από αυτόν.

      Διαγραφή
    4. Το Κόμμα με γρήγορες και άμεσες πρωτοβουλίες ανάγκασε και αυτό ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ να πάρουν θέση.

      Με την διάθεση στους εργαζόμενους τη ΕΡΤ των Κομματικών μέσων Ενημέρωσης.

      Με τις τροπολογίες στην Βουλή
      ( http://redflyplanet.blogspot.com/2013/06/blog-post_1477.html ) (video)
      ( http://www.youtube.com/watch?v=sE4CETFtkAI&feature=player_embedded )

      Τα ταξικά σωματεία βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της υπεράσπισης.

      Οι κυβερνητικοί εταίροι κάτω από αυτή και από αυτή την πίεση αναγκάστηκαν να πάρουν θέση. Και πήραν χτες το βράδυ.

      Δύσκολο να σε ειρωνεύεται το Κόμμα «του 4,5%» την στιγμή που πολλοί, σε όλη την Επικράτεια και ίσως για πρώτη φορά, άκουγαν το τι έλεγε για μέρες. Κέρδισε την εμπιστοσύνη κάποιας μερίδας του κόσμου που αν και δήλωνε πως δεν ήταν κομμουνιστές, διαπίστωσαν πως στα «δύσκολα» υπάρχει «στήριγμα» από το ΚΚΕ.

      Η προσπάθεια για «πλατεία ραδιομεγάρου» δεν «βγήκε». Ο Τσίπρας δεν τράβηξε τα αναμενόμενα, και του στέλνουν «πακέτο» την μισή και παραπάνω Δημαρ μπας και ορθοποδήσει. Όταν απολύεται κόσμος και κόβονται μισθοί η αοριστολογία «δημοκρατία και πολιτισμός» ακούγονται δευτερεύοντα. Δύσκολα να απορροφήσουν τους ταξικούς κραδασμούς.
      Το αστικό σύστημα, δείχνει να έχασε προσωρινά την ψυχραιμία του.
      Αυτό μαρτυρούν τα αστικά πρωτοσέλιδα.
      ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/06/blog-post_20.html ).


      Είναι πολύ νωρίς για πανηγύρια. Δεν υπάρχει "νίκη" μόνο προμελετημένος κυβερνητικός ελιγμός. Η αστική κυβέρνηση αναδιπλώθηκε αφού έκανε ένα γερό κρας τεστ για αυτάπου έρχονται (Συρία Μ.Ανατολή, αποκρατικοποιήσεις, μειώσεις μισθών - συντάξεων, περικοπές κοινωνικών δαπανών).

      Διεξοδοι για το αστικό σύστημα υπάρχουν. Οι πρωτοβουλίες παραμένουν στα χέρια τους. Πέρα από βολική κυβέρνηση υπάρχει και βολική αντιπολίτευση στις πρώτες δύο θέσεις. Τα μονοπώλια (DIGEA) και οι θεσμοί (ΕΣΡ).Η κλιμάκωση του αυταρχισμού απέναντι στο λαϊκό κίνημα, η ιστορική διαστρέβλωση (εξίσωση φασισμού κομμουνισμού), και ο ωμός αντικομμουνισμός. Ilief

      Διαγραφή
  2. Πάντως είναι εξόχως χαρακτηριστικό, πως η δήθεν πεμπτουσία της αστικής δημοκρατίας, δηλαδή οι κοινοβουλευτικές εκλογές, πλέον χαρακτηρίζονται ανοικτά ως "καταστροφή", "αυτοκτονία", "χάος" κλπ.
    Μετά από προσπάθειες χρόνων αυτό έχει εμπεδωθεί και σε μεγάλο μέρος του λαού. Βέβαια, ταυτόχρονα, ο λαός, καλά κάνει, που δεν νιώθει τις εκλογές ως ελπίδα, και στο βαθμό που τις θεωρεί ως βαλβίδα εναλλαγής εχθρικών αντιλαικών κυβερνήσεων στο τιμόνι της διακυβέρνησης, καλή είναι και η απαξίωσή τους. Το ΚΚΕ δεν έχει κανέναν λόγο να τις αναδείξει, να τις φτιασιδώσει, να τις παρουσιάσει ως κάτι που δεν είναι. Ισα, ίσα πρέπει να αποκαλύπτει τον εκβιαστικό τους χαρακτήρα, τον ψευδεπίγραφα δημοκρατικό, την αντεπαναστατικό τους τελικά φύση και να τις χρησιμοποιεί για τους δικούς του σκοπούς.
    Παρόλα αυτά, έχει μια σημασία, το πως ανοικτά, ξεδιάντροπα, αυτό που αύριο μεθαύριο θα ξανα-πιπιλίσουν ως απόδειξη ελευθερίας και δημοκρατίας, το στηλιτεύουν ανοικτά, το κατακεραυνώνουν, ως το χειρότερο απευκτέο σενάριο, την απόλυτη καταστροφή της χώρας και του λαού της. Αυτή η τακτική παγιώνεται, χρόνο με το χρόνο και κάποια στιγμή θα χρησιμοποιηθεί και με άλλες επιδιώξεις. Για την ώρα οι εκλογές για τους αστούς είναι στην καλύτερη περίπτωση αναγκαίο κακό και στην χειρότερη βιβλική καταστροφή. Μετά θα είναι η διέξοδος, της "δημοκρατίας που δεν έχει αδιέξοδα"...

    @ψηρίς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν νομίζω ότι πρέπει να μας ενδιαφέρουν οι εκλογές, πολύ περισσότερο να τις επιθυμούμε. Στις εκλογές το παιχνίδι γίνεται στο δικό τους γήπεδο και με διαιτητές πουλημένους. Λειτουργούν ως βαλβίδα εκτόνωσης για το σύστημα και επιπλέον τους επιτρέπουν να στήσουν το καινούργιο σκηνικό σύμφωνα με τους σχεδιασμούς τους. Η δική μας δράση είναι στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές, στους δρόμους. Εκεί είναι και πρέπει ακόμα περισσότερο να είναι, η δύναμή μας. Οι εκλογές μπορούν να παίξουν θετικό ρόλο μόνο αν μπορέσουμε να τις προκαλέσουμε εμείς όταν το σύστημα είναι σε αδυναμία, σε κοινοβουλευτικό αδιέξοδο και δεν τις θέλει και επομένως να δημιουργήσουν μεγαλύτερη πολιτική αστάθεια, το "θαυμάσιο κενό" της Παπαρήγα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ( http://rizospastis.gr/story.do?id=7499424&publDate=21/6/2013 )

    Βούρδουλας μετά ψεύδους

    Τις τελευταίες μέρες, και ειδικά μετά το «βούρδουλα» και το «μαύρο» στην ΕΡΤ, η τόση κουβέντα για τους συγκυβερνήτες αρχηγούς που «αναζητούν συμφέρουσες λύσεις για όλους», η τόση ανάλυση για τα Συμβούλια της Επικρατείας και για τη Δικαιοσύνη, η τόση προπαγάνδα για την προστασία των αδύναμων από τα «κάστρα των βολεμένων» - κατά την ορολογία του Σαμαρά ενάντια στους εργαζόμενους,
    μας θύμισε τα παρακάτω λόγια:
    *
    «Σε μια κοινωνία που βασίζεται στην ατομική ιδιοκτησία, στην υποδούλωση των εκατομμυρίων φτωχών και εργαζομένων από μια χούφτα πλουσίων,
    η κυβέρνηση δεν μπορεί παρά να είναι ο πιο πιστός φίλος και σύμμαχος των εκμεταλλευτών, ο πιο πιστός φρουρός της εξουσίας τους.
    Και για να είναι σίγουρος φρουρός, δεν αρκούν στον καιρό μας τα κανόνια, οι ξιφολόγχες και ο βούρδουλας:
    Πρέπει να φροντίσεις να υποβάλλεις στα θύματα της εκμετάλλευσης την ιδέα ότι η κυβέρνηση στέκεται πάνω από τις τάξεις, ότι δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ευγενών και της αστικής τάξης,
    αλλά τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, ότι φροντίζει να προστατεύει τους αδύναμους και τους φτωχούς από τους πλούσιους και τους ισχυρούς».
    *
    (Λένιν, «Απαντα», τόμος 5, σελ. 75,
    εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»).Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή