Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

Funny Games I

"Ein Gespenst geht um in Europa - das Gespenst des Kommunismus." 
K. Marx, F. Engels, Manifest der Kommunistischen Partei

Σήμερα τέθηκε υπόψη μου ένα άρθρο της Μαριάννας Τζιαντζή --συζύγου, αν δεν κάνω λάθος, του αποθανόντος Κώστα Τζιαντζή του ΝΑΡ και αρθρογράφου στην "Καθημερινή" των Αριστείδη, Ιωάννη και Θεμιστοκλή Αλαφούζου-- με τίτλο "Από το 'True Blood στο Ταξικό Blood ή μάλλον στην ταξική αιμοδοσία του ΠΑΜΕ." Το άρθρο δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο mao.gr, υπάρχει όμως και στον προσωπικό ιστότοπο της κυρίας Τζιαντζή. Το γιατί το αναζήτησα στην πρωτότυπή του μορφή θα καταστεί σαφές αργότερα.

Το άρθρο αυτό, το οποίο δημοσιεύτηκε σήμερα, προσπερνά την επικαιρότητα των ημερών (ή μήπως την ανακωδικοποιεί;) για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το ΠΑΜΕ, όχι όμως σε συνάρτηση με τις συνδικαλιστικές του δράσεις και θέσεις (ή μήπως ναι, αλλά "αλληγορικά" ή "κεκαλυμμένα";), αλλά με τη σχέση του με την υγεία, και συγκεκριμένα με την στάση του απέναντι στην αιμοδοσία και μια αναφορά του στην προληπτική μαστεκτομή της celebrity Αντζελίνα Τζολί από τη σκοπιά της θέσης στην οποία βρίσκεται υγιειονομικά η γυναίκα της εργατικής τάξης.

Θα ξεκινήσω με την προτελευταία παράγραφο του κειμένου της κυρίας Τζιαντζή, την οποία και αντιγράφω:

Το να πιστεύουμε ότι οι αστοί κοιμούνται και ξυπνούν με μίσος για το ΠΑΜΕ και με τρόμο για τη Λαϊκή Συμμαχία είναι ένας συνδυασμός ταξικού ή μάλλον παραταξιακού μεγαλοϊδεατισμού και συνδρόμου ταξικής καταδίωξης.
Η παράγραφος απαντά, από ό,τι καταλαβαίνω, στην πιο κάτω ανακοίνωση του ΠΑΜΕ:
Απ΄ αφορμή την προσπάθεια των αστικών μέσων μαζικής αποβλάκωσης να παρουσιάσουν την ηθοποιό Αντζελίνα Τζολί ως πρότυπο γυναίκας αγωνίστριας και με αφορμή την αποκάλυψη ότι έχει κάνει προληπτικά διπλή μαστεκτομή, το Γραφείο Τύπου του ΠΑΜΕ έχει να κάνει το εξής σχόλιο:
«Αν οι αστοί δημοσιογράφοι, και όχι μόνο, θέλουν να προβάλουν καρκινοπαθείς αγωνίστριες και αγωνίστριες με μαστεκτομή που συνεχίζουν να δίνουν τη μάχη, ας έρθουν σε εμάς. Έχουμε να τους δείξουμε εκατοντάδες εργάτριες, άλλες λαϊκές γυναίκες που εξακολουθούν, παρά την αρρώστια, να δίνουν τη μάχη του μεροκάματου, τη μάχη του μεγαλώματος και της ανατροφής των παιδιών χωρίς νταντάδες, τη μάχη συμμετοχής στους καθημερινούς κοινωνικούς αγώνες. Αυτές οι γυναίκες που όλοι εσείς αστική τάξη και κολαούζοι, νιώθετε μίσος για αυτές, είναι τα αληθινά πρότυπα άξια θαυμασμού και είναι χιλιάδες τέτοιες ανώνυμες γυναίκες στη χώρα μας και διεθνώς».
Μ' αυτά τα δεδομένα υπόψη, ας περάσουμε τώρα στην εικόνα που επέλεξε η ίδια η κυρία Τζιαντζή για να εικονογραφήσει το άρθρο της (κι εδώ έγκειται ο λόγος που αναζήτησα το άρθρο στο πρωτότυπο). Προέρχεται, από ό,τι κατάλαβα, από μια αμερικανική τηλεοπτική σειρά του συρμού με θέμα τους βρυκόλακες και τίτλο True Blood:


Ας αφεθούμε για λίγο στη σαγήνη της σημειολογικής ανάγνωσης.

Τι βλέπουμε στην εικόνα που επέλεξε για να συνοδεύσει αυτό το άρθρο της, με την κατάληξή του περί "ταξικού ή μάλλον παραταξιακού μεγαλοϊδεατισμού και συνδρόμου ταξικής καταδίωξης" του ΠΑΜΕ που νομίζει, μέσα στην θλιβερή παραληρηματική του κατάντια, ότι δήθεν "οι αστοί κοιμούνται και ξυπνούν με μίσος για το ΠΑΜΕ και με τρόμο για τη Λαϊκή Συμμαχία";

Βλέπουμε ένα θηλυκού γένους βρυκόλακα (μυτερός κυνόδοντας, αίμα να στάζει απ' το στόμα), να γλείφεται λάγνα και ερωτικά μετά την κατάποση φρέσκου και λαχταριστού αίματος.

Βλέπουμε επίσης ένα προβλέψιμο σημειολογικό παιχνίδι με το κόκκινο χρώμα, το οποίο συνδέει μεταξύ τους αίμα, σαρκώδη (αλά Αντζελίνα Τζολί!) χείλη και γλώσσα, καθώς και την κυριολεκτικά κόκκινη λέξη "blood", αλλά, χάρη στο εμπνευσμένο φωτοσόπ της κυρίας Τζιαντζή που εξανίσταται για το σύνδρομο καταδίωξης του ΠΑΜΕ, συνδέει επίσης όλα αυτά με ένα λογότυπο (του ΚΚ ΗΠΑ) το οποίο επιλέγεται ως εκφραστικά κατάλληλο επειδή συνίσταται στο μισό του από την εικόνα του κομμουνιστικού σφυροδρέπανου και στο μισό του από ένα κομμάτι γραναζιού, αποτελεί δηλαδή κάτι σαν σημειολογικό υβρίδιο αυτού του λογότυπου:

και αυτού του λογότυπου:
Επιστρέφοντας λοιπόν στην σημειολογική αλυσίδα που οικοδομεί η εικόνα που επέλεξε η κυρία Τζιαντζή έχουμε:

αίμα--->βρυκόλακας, αίμα--->κόκκινο χρώμα, κόκκινο χρώμα--->ΚΚΕ, ΠΑΜΕ, κομμουνιστές, ΚΚΕ, ΠΑΜΕ, κομμουνιστές---> βρυκόλακες.

Δεν πρόκειται βέβαια για κάποια πρωτότυπη σύνδεση. Αν ήθελε κάτι πιο vintage, η κυρία Τζιαντζή θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει, πχ, αυτό το πόστερ του 1919 με τίτλο "Μπολσεβικισμός σημαίνει πως ο κόσμος θα πνιγεί στο αίμα":
Ή αυτό, με το ματωμένο μαχαίρι στο στόμα ενός undead πλάσματος, και με τίτλο "Ο κίνδυνος του Μπολσεβικισμού" απ' την ίδια χρονιά:

Αν την πείραζε η υπερβολική σύνδεση με τον φασιστικό αντικομμουνισμό αλλά εξακολουθούσε να την ελκύει όσο την ελκύει τώρα το ιδεολόγημα του αιμοδιψούς κομμουνισμού, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτή την ωραιότατη αμερικάνικη αφίσα με τίτλο "Το αίμα είναι η σοδειά":
Ό,τι κι αν διάλεγε ως εναλλακτική σε αυτό που διάλεξε, βέβαια, η κυρία Τζιαντζή θα έκανε μια δήλωση, στο επίπεδο της εικονογραφικής σημειολογίας, η οποία είναι σαφέστατη και ρητή και σε αυτό που διάλεξε: Ο κομμουνισμός είναι κυριολεκτικά αιμοδιψής, διψά για αίμα, και απολαμβάνει ηδονικά το αίμα, όπως κάνουν οι βρυκόλακες.

Αυτό είναι το πρώτο μήνυμα που κομίζει η φωτό που επέλεξε η δημοσιογράφος που απορεί με τον "ταξικό ή μάλλον παραταξιακό μεγαλοϊδεατισμό και [το] σύνδρομο καταδίωξης" του ΠΑΜΕ που νομίζει, το καψερό, ότι "οι αστοί κοιμούνται και ξυπνούν με μίσος για το ΠΑΜΕ και με τρόμο για τη Λαϊκή Συμμαχία".

Το δεύτερο --και συνάμα το δεύτερο σημείο σύνδεσης μεταξύ του λογότυπου-υβριδίου ΚΚΕ/ΠΑΜΕ και της σέξι βαμπιρίνας (ο σεξισμός βρίσκεται στο πρωτότυπο της πορνογραφικής εικόνας μιας γυναίκας που γλείφει υγρά που τρέχουν απ' το στόμα της και όχι στο γεγονός της περιγραφής του)-- είναι βέβαια το γεγονός ότι ο κομμουνισμός, εκτός του ότι ομοιάζει στους βρυκόλακες ως προς την αιμοδιψία του, ομοιάζει επίσης μαζί τους ως προς το ότι, εχμ, "ξέχασε να πεθάνει", για να θυμηθούμε τα λόγια του Σλαβόι Ζίζεκ για το ΚΚΕ στην εκδήλωση που οργάνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2012:
Οι ψευδο-ριζοσπαστικοί επικριτές σας σας λένε ότι η κατάσταση δεν είναι ακόμη ώριμη για μια πραγματική κοινωνική αλλαγή. Ότι αν αναλάβετε τώρα την εξουσία, απλώς θα βοηθήσετε το σύστημα, καθιστώντας το πιο αποτελεσματικό. Νομίζω ότι αυτό σας λένε οι άνθρωποι από το ΚΚΕ, που είναι το κόμμα των ανθρώπων που εξακολουθούν να είναι ζωντανοί, επειδή ξέχασαν να πεθάνουν.
Το "κόμμα των ανθρώπων που εξακολουθούν να είναι ζωντανοί επειδή ξέχασαν να πεθάνουν" είναι βέβαια ένα κόμμα βρυκολάκων, όπως αυτή που απεικονίζει στην συνοδευτική της εικόνα η κυρία Τζιαντζή, προσθέτοντας βέβαια και το σφυροδρέπανο και το γρανάζι μήπως τυχόν και κάποιος απ' τους αναγνώστες της αποδειχτεί τόσο στόκος που δεν "το πιάσει το υπονοούμενο".

Η σύνδεση βέβαια του κομμουνισμού με το μη νεκρό, και συγκεκριμένα με το φάντασμα, έχει το θεμέλιό της στην διάσημη ρήση των Μαρξ και Ένγκελς με την οποία ξεκινήσαμε. Όμως εκεί, τα κακά παιδιά που θεμελίωσαν τον Μαρξισμό που γνωρίσαμε παίζουν ακριβώς με τις αστικές φοβίες για κάτι μη απτά εντοπίσιμο, για μια λέξη που δεν είχε ακόμη, όταν έγραφαν το Μανιφέστο, μαζική πολιτική ενσάρκωση, αλλά λειτουργούσε μάλλον ως ένα ισοδύναμο του "μπαμπούλα" για αστούς: ένα είδος αστικού μύθου που τάραζε τον ύπνο της αντίδρασης, απ' τον φόβο της μην και κάποτε το "φάντασμα" αποκτήσει σάρκα και οστά, για να το πούμε έτσι.

Μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, η φράση αλλάζει αναγκαστικά νόημα: το "φάντασμα του κομμουνισμού" δεν είναι τόσο πια μια μεταφορά για το άυλο και το μη εντοπίσιμο κι όμως κατά κάποιο τρόπο παρόν -- για το γεγονός ότι δεν υπάρχει πουθενά ακόμα μαζικό κομμουνιστικό κίνημα αλλά ο κομμουνισμός "είναι κάπου στον αέρα"· το "φάντασμα του κομμουνισμού" είναι τώρα πάνω από όλα ο κομμουνισμός ως αυτό που επιστρέφει απ' τη χώρα των νεκρών, αυτό που αρνείται ή δεν αποδέχεται τον θάνατό του, αυτό που "ξεχνάει να πεθάνει." Κάπως έτσι, αυτό που για τον Μαρξ ήταν μια μεταφορά για το κεφάλαιο
Το κεφάλαιο δεν είναι παρά νεκρή εργασία που σαν βρυκόλακας, ζει μόνο επειδή ρουφάει το αίμα της ζωντανής εργασίας. Και τόσο περισσότερο ζει όσο περισσότερο από αυτό το αίμα ρουφάει. Κεφάλαιο, τομ. 1
έγινε, ήδη για την προπαγάνδα των Εθνοσοσιαλιστών του Χίτλερ, και παραμένει στα μεταμοντέρνα αντικομμουνιστικά μάτια της κυρίας Τζιαντζή, μια μεταφορά για τους κομμουνιστές.

Με όλη μας όμως αυτή τη φλυαρία για την σημειολογία, την φασιστική παράδοση του αντικομμουνισμού που αναπαράγει ενδελεχώς η συνοδευτική εικόνα της κυρίας Τζιαντζή, και την βαμπιρολογία, ξεχάσαμε ένα τελευταίο και βασικό: το θέμα της κυρίας Τζιαντζή, στο πρώτο μέρος του κειμένου της, είναι η αιμοδοσία του ΠΑΜΕ. Αυτή η αιμοδοσία είναι που, στο επίπεδο της εικόνας, αναστρέφεται πλήρως ως προς το νόημά της σε αιμοδιψία. Το ΠΑΜΕ μπορεί να φαίνεται ότι δίνει αίμα, στην πραγματικότητα όμως --αυτό μας λέει η εικόνα-- πίνει αίμα: η μαγεία της ελάχιστης φθογγολικής διαφοράς ως πυρήνα κάθε γλωσσολογικού (και ιδεολογικού!) νοήματος.

Όμως τι θα μπορούσε ποτέ, την σήμερον ημέρα, να αιτιολογήσει ένα τόσο διαστροφικό παιχνίδι με το πολιτικό νόημα, ένα τέτοιο Funny Game, για να πετάξουμε κι εμείς την κινηματογραφική μας αναφορά δια της παραπομπής στα αιμοβόρα και σαδιστικά αστοφασιστόπαιδα της ταινίας του Χάνεκε;

Ένα και μόνο πράγμα μας παρέχει η επικαιρότητα για να δικαιολογηθεί η σημασιολογικο-ιδεολογική ολίσθηση από την αιμοδοσία στην αιμοδιψία, απ' το "δίνω" στο "πίνω" (ή και "χύνω") αίμα.

Και αυτό είναι βέβαια οι πρακτικές αιμοδοσίας του κόμματος που ταυτόχρονα χύνει (μεταφορικά, πίνει) αίμα (άλλων), της Χρυσής Αυγής.

Αυτό είναι το "φάντασμα" που τεχνηέντως προσπαθεί να εισάγει από την πίσω πόρτα το κείμενο της κυρίας Τζιαντζή.

Μόνο που το εισήγαγε ήδη από την μπροστά πόρτα: Δεν είναι η αιμοδοσία του ΠΑΜΕ που παραπέμπει στην Χρυσή Αυγή, αλλά η εικονογραφική παραπομπή στην ναζιστική προπαγάνδα περί αιμοδιψούς κομμουνισμού. Η Χρυσή Αυγή στοιχειώνει πράγματι το κείμενο, όχι ως σκιώδες αντίγραφο του ΠΑΜΕ όμως, αλλά ως ο φυσικός σύμμαχος των σημειολογικών παιχνιδιών της κυρίας Τζιαντζή.

Αλλά αυτά έχουν τα Funny Games, για τα οποία θα συνεχίσουμε σε άλλη ανάρτηση.

39 σχόλια:

  1. Πολύ αποκαλυπτικό!
    Θα μπορούσες να είχες γράψεις ακόμα περισσότερα για το άρθρο αυτής της μαλάκω! (Συγγνώμη για την έκφραση,αλλά μερικοί εχουν ξεφύγει τελείως...)

    Βλέπεις πως κόπτονται να μην υπάρχει αναφορά στον ταξικό διαχωρισμό;
    "Συναισθηματική ξηρασία φανερώνει αυτός ο διαχωρισμός των ανθρώπων που βρίσκονται στο κατώφλι του θανάτου ή που ξέφυγαν απ’ αυτόν σε λαϊκούς αγωνιστές και σε τέκνα της πλουτοκρατίας. Με νταντάδες ή χωρίς νταντάδες, κάθε γυναίκα, σε όλο τον κόσμο, έχει δικαίωμα να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο ή την ύπαρξη καρκίνου του μαστού έχοντας κάθε βοήθεια που προσφέρει η ιατρική τεχνολογία και η επιστήμη."

    Έχουν τρομάξει πλέον, νομίζω, που το ΠΑΜΕ δεν κρατάει τα προσχήματα που έχουν θέσει αυτοί. Γι' αυτό καταφεύγουν στην χονδορειδη αναπαραγωγή της φασιστικής προπαγάνδας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και κάτι ακόμα που ίσως δεν ξέρεις για τη σειρά: το «αίμα» των βρυκολάκων είναι ισχυρότατο ναρκωτικό (και αφροδισιακό) και πουλιέται στη «μαύρη» αγορά. Ο τίτλος «True Blood» αναφέρεται στο υποκατάστατο συνθετικό αίμα που πίνουν οι «ενσωματωμένοι» στην ανθρώπινη κοινωνία βρυκόλακες, αλλά και στο «πραγματικό αίμα», το ισχυρό ναρκωτικό για τους απλούς θνητούς. Το μήνυμα πέρα από την αιμοποσία είναι επομένως και το ότι ο κομμουνισμός είναι ιδεολογική μέθη, προκαλεί εξάρτηση και παραλήρημα, είναι υποκατάστατο για τους σεξουαλικά ανίκανους.

    Έχουν πιάσει rock-bottom οι «αριστεροί» μας. Χρυσή Αυγή και ΣΥΡΙΖΑ ένα και το αυτό. Η παράσταση στη Βουλή ήταν ακριβώς παράσταση. Δύο γλοιωδέστατα υποκειμένα να σκιαμαχούν προκειμένου να κατοχυρώσουν το ναρκισσιστικό τους δικαίωμα στην ελάσσονα φασιστική διαφορά.

    ΣΥΡΙΖΑ=φασισμός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Η παράσταση στη Βουλή ήταν ακριβώς παράσταση. Δύο γλοιωδέστατα υποκειμένα να σκιαμαχούν προκειμένου να κατοχυρώσουν το ναρκισσιστικό τους δικαίωμα στην ελάσσονα φασιστική διαφορά."

      Ακριβώς. Κατάλαβες γιατί ξεκίνησα με την Τζιαντζή και πού θα καταλήξω.

      Διαγραφή
  3. Αφού δεν ανακάτεψε τον Κρίστοφερ Λη και τον Πήτερ Κούζινγκ, πάλι καλά!
    Θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει επίσης τον γερμανικό εξπρεσσιονισμό του Νοσφεράτου(Ο "την νόσο φέρων" όπως το ετυμολογούν ορισμένοι) όπου θα έβρισκε περισσότερες προεκτάσεις να εκμεταλλευτεί.
    Πάντως τα συμφέροντα που εκπροσωπεί η αξιότιμη κυρία χρησιμοποιώντας το σκόρδο-τταμπού του "νόμος και τάξις" έχοντας μάλιστα κάνει κολλεγιά με την εκκλησία θεωρούν πως είναι αρκούντως προστατευμένοι από τον βουρβόλακα που ορέγεται τον τρυφερό λαιμό τους.
    Φρικτή η ένδεια. Σε λίγο θα πρέπει να τους γράφουμε και τα άρθρα τους!
    Αλήθεια γιατί τόσο μίσος προς το φύλο της η αξιότιμη κυρία και εκλεκτή δημοσιογράφος;

    Εγώ θα παρομοίαζα πάντως τους αρθρογράφους του είδους με κείνα τα λογοτεχνικά τέρατα(Γκούουλ) που τρέφονται με πτώματα :Το πτώμα της αστικής τάξης αφού γίναμε και γκροτέσκοι.

    rednready2
    ΥΓ για τον Διαχειριστή: Ιδού ένας άνθρωπος που λατρεύει την επιστήμη του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σε συνέχεια στο σχόλιο που ελπίζω να πέρασε στο σύστημα:

    Για τού λόγου τού αληθές:

    http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CE%BA%CE%B5%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CE%AD%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B6%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7-%CF%87%CE%B1?utm_source=feedly

    Πάρτε 5 εκφασισμένα αστικά κόμματα ενός εκφασισμένου καθεστώτος, επιλέξτε εκπρόσωπο και παίξτε το εξής παιχνίδι: «Είσαι φασίστας! --- Δεν είμαι, εσύ είσαι!» σε όλα τα πιθανά ζεύγη. Στο παιχνίδι, «τζόκερ» είναι το κόμμα με την ονομασία «φασισμός» ή παραπλήσια στον τίτλο του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. "Το να πιστεύουμε ότι οι αστοί κοιμούνται και ξυπνούν με μίσος για το ΠΑΜΕ και με τρόμο για τη Λαϊκή Συμμαχία είναι ένας συνδυασμός ταξικού ή μάλλον παραταξιακού μεγαλοϊδεατισμού και συνδρόμου ταξικής καταδίωξης." (τζιάντζη)


    "Όμως εκεί, τα κακά παιδιά που θεμελίωσαν τον Μαρξισμό που γνωρίσαμε παίζουν ακριβώς με τις αστικές φοβίες για κάτι μη απτά εντοπίσιμο, για μια λέξη που δεν είχε ακόμη, όταν έγραφαν το Μανιφέστο, μαζική πολιτική ενσάρκωση, αλλά λειτουργούσε μάλλον ως ένα ισοδύναμο του "μπαμπούλα" για αστούς: ένα είδος αστικού μύθου που τάραζε τον ύπνο της αντίδρασης, απ' τον φόβο της μην και κάποτε το "φάντασμα" αποκτήσει σάρκα και οστά, για να το πούμε έτσι."

    Για να πετάξω και εγώ με την σειρά μου την κινηματογραφική μου αναφορά,υποθέτω ότι όταν η καλή μας κυρία θα είδε το "Le charme discret de la bourgeoisie" (ή γενικά Bunuel) θα έσκισε τα ιμάτιά της για τον λαϊκιστή-μεγαλοϊδεάτη μεξικανό σκηνοθέτη.

    JKL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δεν ξέρω αν βοηθάει σημειολογικά αλλά το λογότυπο στο true blood του mao.gr είναι από το Communist Party of USA.

    http://www.cpusa.org/

    μπλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. «Δεν είμαστε φιλόσοφοι, ώστε να αρκεστούμε να ερμηνεύσουμε την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο τόπος. Πρέπει να τον μετασχηματίσουμε – να τον ανασυγκροτήσουμε»

    Ποιος το είπε και πότε?

    Tip: ο συγκεκριμένος, ο οποίος αναφέρθηκε εις διπλούν στον Μαρξ, είπε και το παρακάτω:

    «Ο ίδιος ο Μαρξ πίστευε πάντοτε ότι η παραγωγή, και η βιομηχανία ειδικότερα αποτελούν εκδήλωση των πιο ουσιαστικών δυνάμεων του ανθρώπου. Κι εμείς στον ΣΕΒ συμφωνούμε απόλυτα».

    Νταξει, βοήθησε αρκετά νομίζω το tip. Ποιος μιλούσε, μεταξύ άλλων στον "σύνδεσμο της ηγέτιδας τάξης"?

    JKL

    Υ.Γ- κλαίμε, γελάμε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πολύ καλό άρθρο!
    Στο μόνο σημείο που μπορώ να πω ότι ίσως είναι λίγο άστοχο, είναι εκεί που αναφέρει την προτελευταία παράγραφο του κειμένου σαν απάντηση στην ανακοίνωση του ΠΑΜΕ στα δημοσιεύματα για την Αντζελίνα. Τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να βρω την σύνδεση...

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν κατάλαβα τι λες. Το άρθρο Τζιαντζή αφορά ολοκληρωτικά το ΠΑΜΕ. Στο πρώτο μισό το ΠΑΜΕ και την αιμοδοσία, στο δεύτερο το ΠΑΜΕ και την μαστεκτομή Τζολί. Δηλαδή το ΠΑΜΕ και τη βιοπολιτική. Για το οποίο ΠΑΜΕ καταλήγει όπως καταλήγει.

      Τι δεν κατάλαβες;

      Διαγραφή
    2. Απλά σε εκείνο το σημείο αναφέρει συγκεκριμένα, ότι η προτελευταία παράγραφος της Τζιαντζή, δηλαδή: "Το να πιστεύουμε ότι οι αστοί κοιμούνται και ξυπνούν με μίσος για το ΠΑΜΕ και με τρόμο για τη Λαϊκή Συμμαχία είναι ένας συνδυασμός ταξικού ή μάλλον παραταξιακού μεγαλοϊδεατισμού και συνδρόμου ταξικής καταδίωξης.", είναι απάντηση στη δημοσίευση του ΠΑΜΕ για την μαστεκτομή, πράγμα το οποίο δεν βγάζει ιδιαίτερο νόημα...
      Εκεί είναι το σημείο που μπερδεύει λίγο το κείμενο, αλλά μετά σε γενικό πλαίσιο ξεκαθαρίζει!

      Κώστας

      Διαγραφή
    3. @Κώστας:
      νομίζω πως η Τζιαντζή αναφέρεται στο "Αυτές οι γυναίκες που όλοι εσείς αστική τάξη και κολαούζοι, νιώθετε μίσος για αυτές" της ανακοίνωσης του Π.Α.ΜΕ..

      πίκατσου

      Διαγραφή
    4. Φυσικά. Αφού το έγραψα ρητά ρε παιδιά στο κείμενο:

      Θα ξεκινήσω με την προτελευταία παράγραφο του κειμένου της κυρίας Τζιαντζή, την οποία και αντιγράφω:

      Το να πιστεύουμε ότι οι αστοί κοιμούνται και ξυπνούν με ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΜΕ και με τρόμο για τη Λαϊκή Συμμαχία είναι ένας συνδυασμός ταξικού ή μάλλον παραταξιακού μεγαλοϊδεατισμού και συνδρόμου ταξικής καταδίωξης.

      Η παράγραφος ΑΠΑΝΤΑ, από ό,τι καταλαβαίνω, στην πιο κάτω ανακοίνωση του ΠΑΜΕ:

      Απ΄ αφορμή την προσπάθεια των αστικών μέσων μαζικής αποβλάκωσης να παρουσιάσουν την ηθοποιό Αντζελίνα Τζολί ως πρότυπο γυναίκας αγωνίστριας και με αφορμή την αποκάλυψη ότι έχει κάνει προληπτικά διπλή μαστεκτομή, το Γραφείο Τύπου του ΠΑΜΕ έχει να κάνει το εξής σχόλιο:
      «Αν οι αστοί δημοσιογράφοι, και όχι μόνο, θέλουν να προβάλουν καρκινοπαθείς αγωνίστριες και αγωνίστριες με μαστεκτομή που συνεχίζουν να δίνουν τη μάχη, ας έρθουν σε εμάς. Έχουμε να τους δείξουμε εκατοντάδες εργάτριες, άλλες λαϊκές γυναίκες που εξακολουθούν, παρά την αρρώστια, να δίνουν τη μάχη του μεροκάματου, τη μάχη του μεγαλώματος και της ανατροφής των παιδιών χωρίς νταντάδες, τη μάχη συμμετοχής στους καθημερινούς κοινωνικούς αγώνες. Αυτές οι γυναίκες που όλοι εσείς αστική τάξη και κολαούζοι, ΝΙΩΘΕΤΕ ΜΙΣΟΣ για αυτές, είναι τα αληθινά πρότυπα άξια θαυμασμού και είναι χιλιάδες τέτοιες ανώνυμες γυναίκες στη χώρα μας και διεθνώς».

      Διαγραφή
  9. "..Το να πιστεύουμε ότι οι αστοί κοιμούνται και ξυπνούν με μίσος για το ΠΑΜΕ και με τρόμο για τη Λαϊκή Συμμαχία είναι ένας συνδυασμός ταξικού ή μάλλον παραταξιακού μεγαλοϊδεατισμού και συνδρόμου ταξικής καταδίωξης..."


    ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
    ( http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_100015_17/04/2013_517735 )
    (..)Η κ. Παπαρήγα
    Η κ. Αλέκα Παπαρήγα εκπροσωπεί απόψεις και ιδέες οι οποίες είναι σε πλήρη αντίθεση με τις θεμελιώδεις αρχές της αστικής δημοκρατίας. Ως αρχηγός του ΚΚΕ καθιέρωσε πρακτικές διαμαρτυρίας που έκαναν ζημιά στη χώρα και τις αναπτυξιακές της προοπτικές.(..)


    ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
    (..) Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: «Σε αρκετές πρώην κομμουνιστικές χώρες (...) ένα τμήμα της κοινωνίας αναπολεί τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό (...) Η νοσταλγία του αυταρχισμού είναι ένα ρομαντικό και αντιδραστικό συναίσθημα, στο οποίο οι άνθρωποι καταφεύγουν όταν δυσκολεύονται να διαχειριστούν ένα αντιφατικό και γεμάτο δυσκολίες παρόν (...) Οι πιο ευπαθείς ομάδες πολιτών απέναντι στον αυταρχισμό δείχνουν να είναι οι νέοι και οι ηλικιωμένοι (...) κάτι σαν τη λατρεία του πατερούλη Στάλιν σε ένα τμήμα του σοβιετικού ή και μετασοβιετικού κόσμου, έρχεται και επανέρχεται ως χίμαιρα στην κοινή γνώμη (...) Στην Ελλάδα υπάρχει έλλειμμα φιλελεύθερων αξιών (...) ο φιλελευθερισμός υπήρξε ένα είδος προς εξαφάνιση στις κοινότητες των διανοουμένων» (ο Ν. Μαρατζίδης στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ). (..)


    ( http://redflyplanet.blogspot.com/2010/04/mega.html )
    Ο Μητσοτάκης πάλι στο MEGA και ξανά κατά του ΚΚΕ. Απάντηση από Μαίλη
    Aπό το 1:15 και μετά.
    "..Δεν μπορεί το 7-8% να επιβάλεται στην μεγάλη πλειοψηφία..."
    Δημοσιογράφος: " Λέει ο Συριζα δημοψήφισμα. Λέει το ΚΚΕ ανυπακοή "
    Aπάντηση: "..Δημοψήφισμα ας το λέει ο Σύριζα. Είναι μία παραπάνω ανοησία. Η ανυπακοή είναι το πρόβλημα. Ανυπακοή στην δημοκρατία δεν υπάρχει. Ανυπακοή σημαίνει επανάσταση..".Ιlief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το δικό μου point βέβαια είναι ότι δε χρειάζεται να ανατρεξει κανείς πουθενά για να πιστοποιήσει το γεγονός ότι η κυρία Τζιαντζή κοροϊδεύει τον αναγνώστη της. Αρκεί η φωτό του δικού της κειμένου.

      Διαγραφή
    2. Αντώνη, οι ίδιοι οι αστοί τα λένε και τα γράφουν αυτά.
      τΟ ΛΙΝΚ στο δεύτερο από "Ρ" ( http://www.rizospastis.gr/story.do?id=7425394&publDate=8/5/2013 ).Ilief

      Διαγραφή
    3. Το ξέρω βρε Ίλιεφ. Ποιος θα τα έγραφε; Δεν ξέρουμε τι είναι η "Καθημερινή" και ποια η σχέση της με τον φασισμό ιστορικά; http://leninreloaded.blogspot.com/2013/02/blog-post_8460.html

      Διαγραφή
    4. Τώρα που έγραψες για την "Καθημερινή" και αστική τάξη.
      Σε ανάρτηση του Μπογιό μέσω REDFLY έβαλα λινκς και άρθρα για την θέση της αστικής τάξης διεθνώς και τότε και τώρα.
      Τα περισσότερα είναι από το blog σου. Συν ένα χρήσιμο ιστορικό σχόλιο του waltendegewalt
      ( http://redflyplanet.blogspot.com/2013/05/blog-post_4154.html ).Ilief

      Διαγραφή
  10. "...Οι ψευδο-ριζοσπαστικοί επικριτές σας σας λένε ότι η κατάσταση δεν είναι ακόμη ώριμη για μια πραγματική κοινωνική αλλαγή. Ότι αν αναλάβετε τώρα την εξουσία, απλώς θα βοηθήσετε το σύστημα, καθιστώντας το πιο αποτελεσματικό. Νομίζω ότι αυτό σας λένε οι άνθρωποι από το ΚΚΕ, που είναι το κόμμα των ανθρώπων που εξακολουθούν να είναι ζωντανοί, επειδή ξέχασαν να πεθάνουν...." Σλαβόι Ζίζεκ


    από ( http://erodotos.wordpress.com/2010/03/14/lenin-intellectuals/ )

    «Οι διανοούμενοι δίνουν πολύ συχνά θαυμάσιες συμβουλές και καθοδηγητικές υποδείξεις, αποδείχνονται όμως μέχρι γελοίου, μέχρι ανοησίας, μέχρι αίσχους ‘κουλοί’, ανίκανοι να εφαρμόσουν στην ζωή αυτές τις συμβουλές και τις υποδείξεις, να εφαρμόσουν πρακτικό έλεγχο, για να μετατρέπονται τα λόγια σε έργα.»

    (Λένιν Β Ι, “Πως να οργανώσουμε την άμμιλα;”, στα Άπαντα, τόμος 35ος, σελ.202).Ιlief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Για να είμαι ειλικρινής εγώ θεωρω πολύ πιο ενοχλητικα και επικινδυνα τα περί συνδρόμου καταδιωξης κλπ γιατι παραπέμπουν εκει που παραπεμπουν.

    Τα - εξαιρετικα απλοϊκα- παιχνιδακια (με τις αιμοληψιες και τις ιδεοληψιες της ΧΑ) της κυριας σημειολογου δεν τα βρισκω ούτε τοσο επικινδυνα ούτε τοσο επιτυχημενα. Η σημειολογια ειναι ζορικο πραγμα. Μαλλον δεν θα πρεπει να καταπιανονται με αυτη ανθρωποι όχι ιδιαιτερα ικανοι, μια και η καθε σειρα συμβολων/σημειων λειτουργει με τροπο πολυ απροβλεπτο. Ποτε κανεις δεν πετυχε να κανει μια σειρα σημαινοντων να πει ενα και μονο πραγμα. Η équivocité όπως ελεγε και καποιος Γαλλος φιλοσοφος αρκετα ικανος στο παιχνιδι με τα σημεια ειναι ζορικο πραγμα μια και ουτε αρχες ταυτοτητας/αντιφασης /αποχρώντος/ της του τριτου... ουτε οποιαδηποτε αλλη πυξιδα λειτουργει

    Πχ καναδυο πραγματα που δεν σκεφτηκε η ντόπια Κριστεβα (και που απεφυγαν οι δημιουργοι των αλλων εικονων πο παραθετεις) :
    α/ χειλη γλωσσα σταγονα = επιθυμια
    β/ γυναικα... = ομοιως
    γ/ η (ιδιαιτερα αρμονικη ) συνθεση (μορφες- στοιχεια) της εικονας
    δ/ παρομοιες σειρες (TV) κανουν λιγοτερο απεχθεις τους βρυκολακες (Δεν εχετε παρα να μπειτε σε κανενα "καταλληλο" ιστοτοπο για να ανακαλύψετε διαφορα τρελα)
    ε, στ/ ... αλλα τα οποια και βαριεμαι και δεν εχω χρονο να αναπτυξω. Μονο τουτο θα πω:

    Ειναι κυριως μετα τον θανατο του κομμουνισμου που ο φοβος τους μεγαλωσε (φαινεται και απο τις απαγορευσεις και όλα αυτα). Τρεμουν κυριολεκτικα την επιστροφη του "κακου". Τωρα αν, με τουτα και με τ' αλλα, καταφερουν αντικαταστησουν τα "φαντασματα του Μαρξ" με βρυκολακες , τοσο το καλυτερο. Το μονο που θα πετυχουν ειναι να κανουν τον εφιαλτη τους ακομα πιο εφιαλτικό.

    Κλεινω: στη σειρα με την οποια παιζει η κυρια Τζιαντζή βασικες "αρμονικες" ειναι τουτες οι δυο λεξεις :

    revenant < revenir (επιστρεφω)
    Un-dead = ...

    ...αρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοίταξε, η μετατροπή ενός θέματος που αφορά την αιμοδοσία των κομμουνιστών σε φωτογραφία που αφορά την αιμοδιψία των κομμουνιστών είναι θεμελιώδους σημασίας θέμα στις μέρες μας, ήταν στις μέρες του κλασικού φασισμού, και αποτελεί κάτι που συνδέεται άμεσα με την ΚΟΡΟΙΔΪΑ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ότι είμαστε και παρανοϊκοί και "βλέπουμε φαντάσματα" εμείς διότι δεν υπάρχει κανένα ταξικό μίσος απ' την πλευρά της αστικής τάξης.

      Δεν γνωρίζω για την γυναίκα και τι διάολο κατάλαβε απ' τον σύζυγό της, αλλά αυτό είναι ένα καθαρά φασιστογενές κείμενο.

      Διαγραφή
    2. Και ελπίζω να μην θεωρεί κανείς ότι μου ξέφυγε το γεγονός ότι το έμεσμα αυτό διαχέεται στον ίδιο ακριβώς χώρο των παρεμβάσεων που θέλει να χτυπήσει το ΠΑΜΕ μετά τα ρεζιλίκια στους εκπαιδευτικούς. Και δε μιλάω μόνο για το mao.gr: http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2013/05/true-blood-blood.html

      Ακούστε κάτι κύριοι: το ότι η προσπάθεια της κυρίας Φατούρου να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα κατέληξε σε δηλώσεις προέδρου του Εδεσσαϊκού δε σημαίνει ότι για να βγείτε από πάνω πρέπει να γίνετε φασίστες.

      Πότε γίνατε φασίστες εκεί στην Ανταρσύα; Ήταν κάτι απότομο, κάτι σταδιακό, πώς σας συνέβη;

      Διαγραφή
    3. Θα μας απαντήσει κάποιος της Ανταρσύα πώς άρχισε το φλερτ του με τον εθνικοσοσιαλισμό;

      Έχω περιέργεια. Ήταν οι προτροπές για εξεγερσιακές παρελάσεις την 28η Οκτωβρίου και την 25η Μαρτίου; Οι Γκρίλο και τα τσουνάμια; Το βαθύ μίσος για το ΚΚΕ; Τι ήταν;

      Διαγραφή
    4. Δεν αμφισβητω την (κακιστη) προθεση της κυριας (ουτε την αναλυση σου βεβαια).

      Απλώς λεω ότι αυτα ειναι παιχνιδια για πιο δυνατους παικτες, γιατι παιζοντας με τα σημεια της κανει γκαφες (χρησιμοποιει μια "αρμονικη" εικονα με μια γυναικα που γλείφεται, με αποτελεσμα να μην γινεται η εικονα του "κομμουνισμου" αποκρουστική, αντιθετα απο τους αλλους που τα καταφερνουν στις εικονες τους -με τα χρωματα και την ταραγμενη συνθεση- μια χαρα) και προκαλει "συντονισμους" και αντηχησεις που δεν μπορεσε να φανταστει...

      Καλυτερα γι αυτη να αφηνε τα "πνευματα" που (προς το παρον) κοιμουνται ήσυχα...




      Διαγραφή
    5. Κατανοητό. Αλλά τι τα θες πού δεν τα κατάφερε η κυρία Φατούρου με τη δημοσίευση των πρακτικών να σώσει την τιμή των Παρεμβάσεων απ' τους Μουτζαχεντίν;

      Κάπως πρέπει να ρεφάρει ο "χώρος." Και τα φασιστογενή παιχνιδάκια προσφέρονται και είναι και της μοδός.

      Διαγραφή
    6. Αν σου πω τωρα ότι θα ευχομουν να κυκλοφορουσαν καθε μερα 100 παρομοια - με το ιδιο σημειολογικο φορτιο εννοω- κειμενα;

      Ειναι ανικανα να πεισουν και αρα να βλαψουν. Μονο εκτονωση στους πεπεισμενους- φορτισμενους μπορουν να προσφερουν...
      Νομιζω ότι αν επιταχυνθουν οι "ροες" δεν θα χασουν αυτοι που δεν φοβούνται την αληθεια.

      Διαγραφή
  12. ελα πες μου τωρα το κανεις καιρο αυτο; γιατι πειραζει; πειραζει γ$#@ω κτλ κτλ.
    νομιζω οτι η γνωστη τηλεφωνικη φαρσα ταιριαζει γαντι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. 1) Καταρχην,η σημειολογική ανάλυση του άρθρου ειναι πολυ μεθοδική και λεπτομερής.
    2) Το θέμα ΠΑΜΕ-Τζολι επαιξε πολυ στα ΜΜΕ(ειδκά τα ηλεκτρονικά) και βοηθάει παρα πολυ στο να συντηρείται η στερεότυπη αντίληψη οτι το ΠΑΜΕ(και κατεπεκταση το ΚΚΕ) λενε οχι σε οτιδήποτε προέρχεται απο τις ΗΠΑ.Σε αυτο βοήθησε βέβαια η κοσμοπολίτικη(δε θα μπορουσε να ειναι και διαφορετικη) προσέγγιση του θεματος απο τα ΜΜΕ και η συνήθεια του κοινού να υιοθετεί αυτου του ειδους την προσέγγιση.
    3) Η εν λόγω αρθρογράφος βλέποντας το ποσο τραβάει το θέμα και για να μην κουράσει αναμασώντας τα συνηθη για το ΚΚΕ,εμπλούτισε το αρθρο με μια πολυ δυνατη φωτογραφία που αυτοματως κερδίζει το κοινό(σεξ και αιμα ειναι εξαιρετικος συνδυασμος) και απο εκει και μετα κανει τις απαραίτητη συνδεση με τις αποψεις τις και το που θέλει να καταλήξει.
    4) Η προσπάθεια να προκαλέσει προσεγγίζοντας αποσπασματικά την αποψη του ΠΑΜΕ γύρω απο το αίμα τυχαία δεν ειναι,πρεπει παση θυσία να αποδείξει οτι το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ έχουν ακραίες αποψεις.
    5) Ταπεινη μου αποψη είναι η προσέγγιση που έχει το καθε θέμα απο την αρχή του.Οι διαστάσεις που θα δώσει ο καθε αρθρογράφος στο θέμα,εξαρταται απο τη γραμμή που υπηρετεί η εφημερίδα του.
    Υποσημειωση: Mια μικρή διορθωση,στη δευτερη παραγραφο σου λες θυληκου και οχι θηλυκου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Η κ.Τζιαντζή διευκρινίζει τι είναι ακριβώς αυτό που της «πάγωσε το αίμα», περίπου στην μέση του κειμένου της:
    «...Άλλο όμως, σύντροφοι, η ταξική πάλη, που πρέπει να βαθαίνει και να αποκτά επαναστατικό περιεχόμενο, και άλλο το πρωτόγονο, το ακατέργαστο ταξικό μίσος...»
    Αυτό είναι λοιπόν που «παγώνει το αίμα» της φάρας της κ.Τζιαντζή «...το πρωτόγονο, το ακατέργαστο ταξικό μίσος...»

    Να σημειώσουμε πως η αναπαραγωγή του άρθρου της υπάλληλου του Αλαφούζου έγινε με ταχύτητα πυρκαγιάς σε ένα σωρό «αριστερούς» ιστότοπους, από το «κουτί της Πανδώρας» και το ΜΑΟ μέχρι (εδώ το είδα αυτό) το «βαθύ κόκκινο».

    Την επόμενη φορά που θα μας πουλήσουν κοιπόν παραμύθι οι (αριστε)ρούληδες, θα έχουμε να τους τρίψουμε στα μούτρα την ομολογία τους για το «ταξικό μίσος» που τους «παγώνει το αίμα» (και ζεσταίνει τις καρδιές μας, βεβαίως-βεβαίως...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Επιτρέψτε μου να παραθέσω την άποψή μου, όσον αφορά την σημειολογία της φωτό-"σύνθεσης".

    Η δυναμική της σημειολογίας δεν απαιτεί δυνατούς παίκτες, δηλαδή λύτες, αποκωδικοποιητές γρίφων. Όμως δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε πως, ο δημιουργός των σημείων πρέπει να κατέχει κάποια πράγματα. Έστω με την μανιέρα που επέλεξε η κ.Τ, αποδίδει ανάγλυφα αυτό που θέλει να πει. Για το τι μας λέει, θα συμφωνούσα πάνω-κάτω με την ανάλυση του Αντώνη.

    Με την χρήση γνωστών, μεμονωμένα οικείων κωδίκων, αλλά με "κατάλληλο" συσχετισμό μεταξύ τους, απαιτεί από τον μέσο αναγνώστη, να εντυπωθεί την εικόνα-ιδέα σε πρώτο βαθμό, να αφομοιώσει το νέο κώδικα και τελικά να επικοινωνήσει στο μέλλον με την χρήση του. Το νέο σημείο που προτείνει η σημειολογία, αρχικά αποκτά χαρακτηριστικά οντότητας, αυθύπαρκτου, ενίοτε συντελεσμένου, νομοτελειακού. Τότε, γίνεται αναγνωρίσιμο σαν φορέας συγκεκριμένου μηνύματος στην επικοινωνία.

    Η εικόνα της κ.Τ. έρχεται να δέσει συντακτικά με τον λόγο της, υποβοηθούμενη άλλων σημειολογικά οικείων, καταγεγραμμένων στη συνείδηση, ήδη αποδεκτών εννοιών-κωδίκων (ναζί βρυκόλακες) και άρα να παρακινήσει-αυτοεπιβεβαιώσει τον αναγνώστη στην εξίσωση όσων αντίθετων προσπαθεί να εξισώσει και στο κείμενό της. Είναι δε τόσο δυνατό το έμμεσο που δεν χρειάζεται καν να εμφανιστεί, υπονοείται έντονα μέσω παραλληλισμού. Αρκεί η δυναμική που πηγάζει από το απών για να δώσει ώθηση στο εμφανιζόμενο από την κ.Τ.

    Δεν γνωρίζω για την καλλιτεχνική φλέβα της κ.Τ., ή για την καλλιτεχνική της ανησυχία. Ίσως να συνέλαβε απλώς το κόνσεπτ και να το πραγματοποίησε άλλος. Καταλαβαίνω όμως πολύ καλά, πως συνειδητά λειτούργησε για την τάξη της.

    graf-ist

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προφανως διαφωνούμε, αγαπητε μου graf-ist...

      Αν ηταν τοσο απλά τα πραγματα, αν δηλαδη το αλφα - αντε και το βητα- της φιλοσοφιας του Χιουμ και ο Σκινερ για αρχαριους ηταν επαρκη εφοδια για να στησει κανεις τετοιου ειδους σειρες (σημειων), τοτε οι σημειολογοι θα ειχαν πολύ ευκολη δουλεια να κανουν (και δεν θα ειχαν και κανενα λόγο να γραφουν τοσο περιπλοκα πραγματα)...
      Οι γνωσεις και οι ικανοτητες - θα μου επιτρεψεις να επιμεινω - ειναι απαραιτητες για τα σημειολογικα παιχνιδια. Μονο που δεν πρεπει να τις εχει ο δεκτης -το αντιθετο μαλιστα- του μηνυματος αλλα ο δημιουργος ...

      Το να κανεις ενα σημειο αναγνωρισιμο ειναι πανευκολο - ακομα και όταν απευθυνεσαι σε ποντικια ή σκυλους. Αυτο όμως (που πραγματι αποτελει στοχο για καποιο διαφημιστη) δεν ειναι ( δεν θα επρεπε να ειναι) στοχος της κ. Τ. Για ενα πολύ απλο λογο: τα συγκεκριμενα σημεια εχουν ήδη ενα φορτιο. Ενα φορτιο που δεν "ταιριαζει" (όπως και το "συντακτικο" που χρησιμοποιείται) με το μηνυμα της...

      Το να αξιοποιήσει κανεις ενα ηδη υπαρκτο φορτιο ακόμα και στη διαφημιση δεν ειναι τοσο ευκολο. Γι αυτο υπαρχουν διαφημιστες που κερδιζουν εκατομμυρια ενω αλλοι δεν τα καταφερνουν τοσο καλα...









      τοτε
      μηνυματα


      δηλαδη η σημειολογια λειτουργουσε στη βαση ενος εξαρτημενου ανακλαστικου απλού

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστώ για την επικοινωνία αγαπητέ Χρήστο. Η καθημερινότητα με υποχρέωσε σε βραδύτητα απάντησής μου.

      Μάλλον δεν διαφωνούμε επί της ουσίας, μιας και όσον αφορά τον δημιουργό και τον δέκτη της σημειολογίας ταυτιζόμαστε. Αναγνωρίζω για τον δημιουργό πως "Όμως δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε πως, ο δημιουργός των σημείων πρέπει να κατέχει κάποια πράγματα." αντιπαραβάλλοντας με τον δέκτη "Η δυναμική της σημειολογίας δεν απαιτεί δυνατούς παίκτες, δηλαδή λύτες, αποκωδικοποιητές γρίφων." Η φράση σου είναι πιο εμφατική.

      Παρακάτω όμως έχω μια ένσταση. Για τα ποντίκια ή τους σκύλους, πρόκειται για μονόδρομο, Σημείο > Σημασία (Νόημα). Το νόημα που αντιλαμβάνονται δεν μπορεί ποτέ να γίνει μέρος της γλώσσας τους, της επικοινωνίας μεταξύ τους. Δεν προϋποτίθεται φορτίο νοήματος του Σημείου, αλλά επιβάλλεται τέτοιο. Μπορούν να μάθουν πως πρόκειται για τροφή όταν βλέπουν την φωτογραφία ενός ποδηλάτου για παράδειγμα. Δεν είναι αυτό το θέμα μας όμως.

      Πάμε στον στόχο (του διαφημιστή που δεν θα έπρεπε να είναι στόχος) της κ.Τ. Φυσικά δεν είναι τέτοιος ο στόχος της. Ας αναρωτηθούμε για την Σημειολογία (που ενσωματώνει μέσα της Κοινωνιολογία, Πολιτικές Επιστήμες, Ψυχολογία, Φιλοσοφία) εάν ενδεχομένως επικοινωνεί προπαγάνδα. Πιθανόν να σκεφθείς, μα καλά κατάφερε η κ.Τ. να συγκεράσει-επιτύχει με την φωτό-"σύνθεσή" της, τέτοιο αποτέλεσμα Σημειολογίας; Όχι, πέρα όμως από αυτό, έστω με πριμιτίφ μανιέρα επιτυγχάνει εντέλει προπαγάνδα. Λαμβάνοντας υπόψιν στρεβλώσεις, τόσο δομημένες όσο και προκύπτουσες στην πορεία, που επικρατούν σε όλα τα επίπεδα, από την άμεση καθημερινότητά μας έως την αισθητική, συμπεραίνω πως και η φωτό-"σύνθεση" της κ.Τ. είναι ανάλογη του καιρού μας και σαν τέτοια, μέσα από αυτό το πρίσμα θα διαβαστεί τελικά από τον αναγνώστη, κατά το μάλλον ή ήττον.

      Ακόμη κι αν διαφωνούμε λοιπόν, γύρω από το αν προσδίδει σημασία-έννοια, σε μεγαλύτερο βαθμό όπως ισχυρίζομαι ή καθόλου όπως λες "Για ενα πολύ απλο λογο: τα συγκεκριμενα σημεια εχουν ήδη ενα φορτιο. Ενα φορτιο που δεν "ταιριαζει" (όπως και το "συντακτικο" που χρησιμοποιείται) με το μηνυμα της...", δε νομίζω να διαφωνήσουμε πως αφήνει ένα στίγμα να λειτουργεί.

      graf-ist

      Διαγραφή
  16. Φιλε Αντωνη. Respect!. Η συλλογη και η αναλυση ολου αυτου του ογκου πονηματων της αστικης και μικροαστικης μας διαννοησης, που η κοινη τους συνισταμενη ειναι ακριβως ο φοβος μηπως πλατυτερα οι εργαζομενες ταξεις μπουν στην πολιτικη παλη για τον εαυτο τους - το φαντασμα που λεγαμε - θελει ικανοτητα, αντοχη και κοπο. Αν σε παρηγορει, σ'αυτη την παλη σου με το βουρκο, τα καταφερνεις περιφημα. Για την κ.Τζιαντζη τι να πω. Φαινεται οτι στο Αλαφουζεικο φοβουνται πολυ τα φαντασματα και βαλανε κι αυτην να τα κυνηγαει. Εμενα παντως μ'αρεσε πιο πολυ ο Ντανι Ακρόυντ στους Gostbusters. Και παλι respect. AA

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Αν θέλετε την ταπεινή μου άποψη σύντροφοι --ιδιαίτερα όσοι έχετε ιστολόγια ή γράφετε σ' αυτά ως σχολιαστές-- έχουμε μπει σε μια φάση όπου καμία παραχάραξη, στρέβλωση ή συκοφαντία ενάντια στο ΠΑΜΕ και στο ΚΚΕ δεν πρέπει να αφήνεται χωρίς απάντηση τεκμηριωμένη και αναλυτική και χωρίς ανάδειξη των διακυβευμάτων της επίθεσης ενάντια στους κομμουνιστές.

    Με άλλα λόγια, οι καιροί γίνονται πολύ άγριοι στο ιδεολογικό επίπεδο για συγκεκριμένους λόγους που αφορούν --ανάμεσα σε άλλα-- την εξουθένωση της μικροαστικής αριστεράς λόγω ουσιαστικής ανικανότητάς της να πει κάτι που να μην καταρρέει σε ώρες σε συνθήκες μεγάλης ταξικής πόλωσης και σύγκρουσης.

    Οπότε κατά την άποψή μου δεν περισσεύει κανένας και όλοι πρέπει να προσπαθούν να βοηθούν στην υπεράσπιση των αρχών, θέσεων και πρακτικών μας.

    Παρεμπιπτόντως, έκανε καν κάλεσμα σε αιμοδοσία το ΠΑΜΕ ή το ανέσυρε απ' το 2012 η κυρία Τζιαντζή για να κάνει τη δουλίτσα που είχε στόχο να κάνει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αιμοδοσία θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 16 Ιούνη 2013 και ώρα 10.00 το πρωί έως 4.00 το απόγευμα στα γραφεία του ΠΑΜΕ (Αγ. Φιλοθέης 5β, τηλέφωνα 210 3833786 και 210 3301847).

      http://www.902.gr/eidisi/ergatiki-taxi/17382/aima-gia-tis-anagkes-tis-taxis-mas-kai-ohi-gia-ta-kerdi-tis-ploytokratias

      Rudi

      Διαγραφή
  18. Το κείμενό σου μου φέρνει, φαντάζομαι και σε πολλούς άλλους της γενιάς μου, μια απέραντη θλίψη...
    -Γιατί είναι ατράνταχτα σωστή
    -Γιατί η Μ.Τ. μόνο αφελής και «βαρήκοη» δεν είναι: είναι υποτίθεται το στίγμα της, η ικανότητα να πιάνεται από τα «ψιλά» και να αναπτύσσει το πού οδηγούν, το τι σημαίνουν καταβάθος και πού πηγαίνουν. Άλλωστε αυτό είναι και το μοτίβο της δημοσίευσης για την οποία γίνεται λόγος
    -Γιατί είναι φρέσκες ακόμα οι αναμνήσεις των κοινών αγώνων και της κοινής αγωνίας με αυτήν και τους φίλους της.
    Όσο και να το έχει πάρει κανείς απόφαση το οτι η δυναμική της ταξικής πάλης είναι το πρωτοταγές, και σ'αυτήν θα υπαχθούν αργά ή γρήγορα όλες οι μικροαστικές συνειδήσεις που είχαν σε προηγούμενες στροφές και άλλους συσχετισμούς συνταχθεί με το αντίπαλο στρατόπεδο, δεν παύει να πονάει η παρακολούθηση αυτής της περιούσας σήψης που αντιστοιχεί στην τωρινή φάση της.
    Ένα χρέος των νεώτερων δυνάμεων που συμπαρατάσσονται με την υπόθεση της εργατικής τάξης, είναι να βοηθούν τις παλιότερες να «κάνουν το πένθος τους» σε σχέση με τέτοια θέματα, γρήγορα και τελειωτικά. Γιατί
    η νηφαλιότητα, η ψυχραιμία και η αποφασιστικότητα είναι αναγκαίες και κρίσιμες αρετές προς κατάκτηση για το επαναστατικό κίνμα σήμερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Ενδιαφερόμενος19 Μαΐου 2013 - 6:50 μ.μ.

    Μία πλήρης ανακοίνωση του ΠΑΜΕ όπως βρίσκεται στον Ριζοσπάστη.
    ------------ακολουθεί κείμενο Ριζοσπάστη-------------
    Οργανώνει αιμοδοσία στις 11 Μάρτη
    Αιμοδοσία διοργανώνει το ΠΑΜΕ την Κυριακή 11 Μάρτη και καλεί τα συνδικάτα και τους εργαζόμενους να συμβάλουν στην προσπάθεια.
    Σε ανακοίνωσή του το ΠΑΜΕ τονίζει:
    «Το αίμα μας το διαθέτουμε για τις ανάγκες της τάξης μας. Δημιουργούμε τράπεζα αίματος. Γνωρίζουμε τις ανάγκες. Αγωνιζόμαστε για την πλήρη και δωρεάν κάλυψη των αναγκών όλης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Αντιπαλεύουμε τη λογική της μετατροπής σε εμπόρευμα όλων των αγαθών και τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους που προωθούν τα επιτελεία της κυβέρνησης, της ΕΕ και του κεφαλαίου.
    Το αίμα της εργατικής τάξης το διαθέτουμε για τις ανάγκες των συναδέλφων μας όπου και όποτε απαιτείται, δεν το χαρίζουμε στην κερδοφορία του κεφαλαίου.
    Η αιμοδοσία θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 11/3/2012 από τις 10 το πρωί μέχρι τις 4.00 το απόγευμα στα γραφεία του ΠΑΜΕ (Αγ. Φιλοθέης 5β).
    Καλούμε τα συνδικάτα, τους εργαζόμενους να δηλώσουν συμμετοχή στα τηλέφωνα του ΠΑΜΕ, να συμβάλουν στην προσπάθεια αυτή του ΠΑΜΕ».
    -------------------κλείνει κείμενο Ριζοσπάστη-------------
    Πηγή: http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6721569

    1. πότε ξεκίνησε η αιμοδοσία του ΠΑΜΕ;
    Από όσο φαίνεται και σε αυτό το κείμενο - όχι τώρα!

    2. ποιο σκοπό έχει;
    Κανένας συγγενής εργαζομένου δεν θα ψάχνει αιμοδότες να πιστώσουν το αίμα που χρειάστηκε ο άνθρωπός τους.

    3.Τι λέει για πλούσιους;
    Το κείμενο ΔΕΝ λέει πως οι πλούσιοι ουδέποτε είχαν πρόβλημα με το να βρίσκουν αίμα για πάρτη τους και δεν τους απασχολούν πιστώσεις και χρεώσεις από τις τράπεζες αίματος. Εννοείται!

    4.Τι λέει για εμπόρευμα;
    Το κείμενο λέει πως σαν εργαζόμενοι φτιάχνουμε τράπεζα αίματος και αφαιρούμε κάτι από το εμπόριο αίματος που έχει δημιουργηθεί παγκόσμια για να καλύψει τις ανάγκες αιμοδοσίας των κρατών.

    Και μόνο αν γνωρίζει κάποιος το εμπόριο αίματος και υποπροϊόντων του πχ της Ελβετίας καταλαβαίνει τι σημαίνει "Αντιπαλεύουμε τη λογική της μετατροπής σε εμπόρευμα όλων των αγαθών".

    Τέλος, η Ελλάδα εισάγει αίμα και χρειάζονται εθελοντές αιμοδότες για να καλύψουν τις ανάγκες της σε αίμα.
    Μπράβο στο ΠΑΜΕ για την πρωτοβουλία του.

    Μπράβο στην κα Τζιαντζή που δημοσιοποίησε το πρόβλημα κατανόησης κειμένου που έχει.
    Της ευχόμαστε ταχεία θεραπεία με τακτική ανάγνωση του Ριζοσπάστη.
    Θα μπορέσει έτσι να αποκτήσει τα αντισώματα του ταξικού μίσους ώστε να μην προσβάλλετε από μικροαστικούς καθωσπρεπισμούς.
    Το αίμα δεν είναι για τα βαμπίρ της τηλεόρασης μόνο, είναι για να δίνει ζωή σε συνανθρώπους μας και για τα ταξικά σωματεία έχει αποδειχτεί στην ιστορία πως είναι και για να ποτίζει εργατικούς αγώνες ενίοτε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Πολλά σχόλια στα Funny Games I και ΙΙ και χαίρομαι για αυτό, αλλά ούτε ένα για την ουσία που αποσιωπάται, για αυτό που δεν λέγεται, ούτε από την κα Τζιαντζή, ούτε απ' τον κο Γαβριηλίδη, ούτε απ' τον κο Φουκώ:

    Εσχάτως, η εργασία αυτή συνίσταται στην όλο και πιο αγωνιώδη και απροκάλυπτη συκοφαντία του μαρξισμού-λενινισμού --και όχι απλώς του ΠΑΜΕ· ο Γαβριηλίδης μιλά για πρωτοπορία του σοσιαλισμού στην κυοφόρηση του ευγονικού ρατσισμού-- ως ταυτόσημου με τον φασισμό που γέννησε ο ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός, ο οποίος στις μέρες μας φαίνεται στα μάτια όλων και περισσότερων ως ο πραγματικός σφαγέας της εργατική ζωής. Για τους φωστήρες μας, βεβαίως, οι εργατικές ζωές δεν μπορούν ποτέ να εμφανιστούν ως ζωές με άπειρη αξία, όπως εμφανίζονται για τους κομμουνιστές. Κατά συνέπεια, η μέριμνα, εκ μέρους του ΠΑΜΕ, για αυτές τις ζωές με άπειρη αξία που στην συντριπτικά μεγαλύτερη περίοδο της ιστορίας αντιμετωπίζονται ως ασήμαντες, γυμνές, μηδαμινές ζωές, "σοκάρει" και "παγώνει το αίμα" (ποιων;)

    Θα ευχόταν κανείς αυτό που πάγωνε το αίμα να ήταν τα παλικαράκια που πέθαναν από μονοξείδιο επειδή δεν είχαν να αγοράσουν πετρέλαιο. Το πέταγμα του αίματος ασθενούς επειδή δεν είχε χρήματα να πληρώσει για εξέταση. Η έλλειψη αίματος στη Μονάδα Μεσογειακής Αναιμίας στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών. Το σακάτεμα και ο διαμελισμός εργατικών σωμάτων σχεδόν κάθε μέρα, η λιτανεία του εργατικού αίματος που μόνο ο Ριζοσπάστης ενοχλείται να ιχνηλατήσει καθώς τα ΜΜΕ της αστικής τάξης εντρυφούν σε ουσιώδη ζητήματα όπως το στικάκι της Λαγκάρντ και οι προκριματικοί της Eurovision. Έχει κάτι να κάνει αυτή η ασταμάτητη εργατική αιμορραγία που δεν παγώνει κανενός αστού το αίμα με την τάξη, δηλαδή με την ταξική εκμετάλλευση και ανισότητα; Είναι η ίδια της η ύπαρξη απόδειξη της ύπαρξης της τάξης, όχι ως ουσίας, αλλά παρ΄ όλα αυτά ως ζητήματος που καθορίζει τη ζωή και τον θάνατο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή