Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

Ο λαγός

Ένα άτομο μπορεί να δράσει γρηγορότερα από ό,τι πολλά άτομα. Για να δράσει ένα άτομο αρκεί η δική του απόφαση. Για να δράσουν πολλά μαζί, απαιτείται μεταξύ τους συμφωνία κάποιου είδους και συντονισμός. Απαιτείται οργάνωση και πλαίσιο συνεργασίας -- σύμβαση, συμβόλαιο, καταστατικό, συμφωνία, απόφαση συμβουλίου.

Πολλά άτομα μπορούν να καταφέρουν πολύ περισσότερα και σημαντικότερα πράγματα από ό,τι ένα άτομο αν δρουν συντονισμένα και με σαφείς στόχους. Κουβαλούν διαφορετικές δεξιότητες που αλληλοσυμπληρώνονται, έχουν πολλαπλή μυϊκή και νοητική δύναμη, αναπτύσσουν την οργανωτική ευφυία, που το άτομο μόνο του δεν μπορεί να έχει αναπτυγμένη.

Όταν υπάρχει μια κατάσταση έκτακτη και σοβαρή που να επηρεάζει πάρα πολλούς, η δράση του ατόμου ή της μικρής ομάδας θα είναι πιο γρήγορη από ό,τι της μεγάλης ομάδας. Αλλά δεν θα είναι μακροπρόθεσμα αποτελεσματική.

Αν όμως στέκεσαι σε μια θέση απ' την οποία αυτοί οι πάρα πολλοί δεν πρέπει να βρουν τρόπο να δράσουν,  τότε είναι πολύ καλό για σένα να πριμοδοτείς την ταχύτητα ως αρετή, κι έτσι να πριμοδοτείς το άτομο ή τις μικρές ομάδες.

Αν δεν θέλεις οι πάρα πολλοί να αλλάξουν κάτι για την κατάσταση, τότε ένα πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι να βοηθάς τους λίγους να φαίνονται πιο δυνατοί και πιο σημαντικοί.

Αυτός που νιώθει δυνατός ή σημαντικός κολακεύεται. Του αρέσει η αίσθηση. Κι έτσι ξεχνά τις αδυναμίες του και πρόθυμα ταυτίζεται με το ρόλο που του δίνεις.

Ο ρόλος που νομίζει ότι του δίνεις είναι αυτός του μπροστάρη, της πρωτοπορίας. Ο ρόλος που πράγματι του δίνεις είναι του λαγού.


Τον λαγό τον αφήνεις να αισθάνεται μεγάλη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του. Του λες πως θαυμάζεις την ευελιξία του και την ταχύτητά του. Και τον αφήνεις, φουσκωμένο από έπαρση, να νομίσει πως αυτός οδηγεί. Στην πραγματικότητα, οδηγείς εσύ. Οδηγείς τον λαγό να νομίσει πως οδηγεί.

Ο λαγός σου, άμα νομίσει πως αυτός οδηγεί, γίνεται ανυπόμονος. Ο ένας ή οι λίγοι, που μπορούν να αποφασίσουν και να δράσουν γρηγορότερα, ξεχνούν εύκολα ότι η δράση τους δεν έχει αντοχή αν αυτό που πρέπει να αντιμετωπίσουν είναι πολύ μεγάλο και αφορά πολλούς. Η συγκριτική βραδύτητα των πολλών, το ότι χρειάζονται χρόνο για να σκεφτούν, να συντονιστούν, να οργανώσουν τις δικές τους προσπάθειες, εκνευρίζει το λαγό. Αρχίζει να νιώθει ότι όσο υπάρχουν οι πολλοί τόσο θα δυσχεραίνουν τη δική του πρωτιά στην κούρσα που νομίζει πως τρέχει για δικό του λογαριασμό.

Τότε ο λαγός που κάμωσες, που έτσι κι αλλιώς θεωρεί τον εαυτό του εξυπνότερο, αρχίζει και πιέζει, πιέζει τους πολλούς να τον ακολουθήσουν πριν είναι έτοιμοι, πριν καλοσκεφτούν το πού πηγαίνουν, πριν λογαριάσουν τους κινδύνους.

Ο λαγός λέει: "Εγώ είμαι μόνο ένας, αλλά κοιτάξτε με τι άφοβα ξεχύνομαι μπροστά! Τίποτε δε λογαριάζω, τίποτε δε φοβάμαι! Εσείς είστε δειλοί και φοβιτσιάρηδες!"

Αυτό είναι εξαιρετικά καλό αν δεν θέλεις κάτι να αλλάξει στα πράγματα. Γιατί αν από καμιά αποκοτιά τον ακολουθήσουν, είτε γιατί κουράστηκαν να τους πουλά διαρκώς εξυπνάδα ο λαγός, είτε γιατί τον πιστεύουν πως όντως έτσι είναι όπως τα λέει, τότε ξέρεις πως γρήγορα θα βρουν το δρόμο κλειστό, ή κάποια παγίδα που έστησες εσύ θα τους περιμένει, γιατί ο λαγός δεν ενοχλήθηκε να δει τι έχει μπροστά του πάνω στη βιασύνη του, ούτε και σκέφτηκε ποτέ πώς θα υποχωρήσει και πώς θα σώσει το δικό του το τομάρι και των άλλων από πίσω του άμα τυχόν και βρει μπροστά του καμιά καλά εξοπλισμένη ομάδα κυνηγών.

Κι αν δεν τον ακολουθήσουν, τότε πολλοί που θα κοιτάζουν την κατάσταση πώς έχει θα συμφωνήσουν με τον λαγό, πως τέλος πάντων πολύ αργοί κι ανίκανοι είναι όλοι τούτοι οι πρώτοι, πως τζάμπα τρώνε τον χρόνο τους με σχέδια και μ' οργανώσεις, και πως ο λαγός μια χαρά θα τα κατάφερνε μόνος του κι αν ήταν όλοι σαν την αφεντιά του, ανεξάρτητοι και διψασμένοι για περιπέτεια.

Έτσι θα έκανες αν για κάποιον λόγο, είτε επειδή φοβάσαι στο τέλος το τι μπορούν να κάνουν οι πολλοί είτε το τι θα συμβεί άμα πεις να τους κόψεις το βήχα με τη βία κι από νωρίς, δεν ήθελες εσύ μονάχος να τους σταματήσεις. Την κούρσα που αρχινάει ο λαγός δεν θα την τελειώσει --όλοι το ξέρουν αυτό-- και η ουσία βρίσκεται στους άλλους από πίσω, αν στου λαγού την πρόκληση θα απαντήσουν με σωστό τρόπο ή με λάθος, κι αν θα φτάσουν έτσι κάπου γρηγορότερα ή καθόλου.

4 σχόλια:

  1. Τώρα γιατί αυτό το άρθρο μου μοιάζει τόσο για τις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ και τον αγώνα των ΚΑθηγητών δεν ξέρω...

    Πάντως η Φατούρου για λαγός δεν ξέρω αν περνά αλλά σίγουρα ως σκύλος!!

    Δημήτρης Ζ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. εγω πάντως εχω μπερδευτεί. θεωρείς εντέλει την ηγεσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (προσοχή: την ΗΓΕΣΙΑ, για τη βάση ας το αφήσουμε για αργότερα) πληρωμένους πράκτορες των αστών ή μικροαστούς καραγκιόζηδες που νομίζουν ότι είναι κομμουνιστές;

    land down under the bridge

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλληγορία μου δίνει ξεκάθαρη απάντηση στο ερώτημά σου, νομίζω:

      "Τον λαγό τον αφήνεις να αισθάνεται μεγάλη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του. Του λες πως θαυμάζεις την ευελιξία του και την ταχύτητά του. Και τον αφήνεις, φουσκωμένο από έπαρση, να νομίσει πως αυτός οδηγεί. Στην πραγματικότητα, οδηγείς εσύ. Οδηγείς τον λαγό να νομίσει πως οδηγεί."

      Είναι δύσκολο, όταν έχεις τα μέσα να δώσεις σε κάποιον προσβάσεις και επίπλαστη δύναμη τέτοια που να τον κάνεις να κάνει τη δουλειά σου χωρίς να έχει ενσυνείδητη επίγνωση του τι κάνει; Ξέρεις κανέναν άνθρωπο που να πουλιέται ο οποίος να έχει ενσυνείδητη επίγνωση ότι πουλιέται; Πάντα δεν λέει στον ίδιο του τον εαυτό ένας τέτοιος άνθρωπος ότι ο ίδιος είναι ακέραιος, ότι υπακούει τη συνείδησή του, ότι αρνείται να "φιμωθεί", ότι αυτός έχει το θάρρος να τα "χώσει".

      Διαγραφή
    2. Όλα ξεκινούν απ' το να έχεις μια θέση στον καταμερισμό εργασίας η οποία σε χωρίζει αντικειμενικά από τις μάζες. Οι διανοούμενοι έχουν μια τέτοια θέση. Χρειάζεται τρομερή προσπάθεια για να μην μπερδέψεις τον αντικειμενικό ριζοσπαστισμό, που είναι αδιανόητος και ανέφικτος χωρίς την σύμπραξη με το μαζικό κίνημα και την πειθαρχία σ' αυτό, απ' τον υποκειμενικό ριζοσπαστισμό, που είναι πολύ εύκολα χειραγωγήσιμος και συνίσταται στο "να τα χώνεις στο σύστημα."

      Διαγραφή