Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

Σχετικά με την Απόφαση - πλαίσιο 2008/913/ΔΕΥ της ΕΕ (28/11/2008)

Γράφει σήμερα ο Νίκος Μπογιόπουλος σχετικά με την Απόφαση - πλαίσιο 2008/913/ΔΕΥ της ΕΕ (28/11/2008):
Στη συγκεκριμένη Απόφαση της ΕΕ ομολογείται ότι: 
«Η παρούσα απόφαση - πλαίσιο δεν εμποδίζει κράτος - μέλος να θεσπίζει διατάξεις εθνικού δικαίου με τις οποίες επεκτείνεται το πεδίο εφαρμογής (...) σε εγκλήματα που απευθύνονται εις βάρος ομάδας προσώπων, η οποία προσδιορίζεται βάσει άλλων κριτηρίων εκτός από εκείνα της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενετικών καταβολών ή της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, όπως είναι αυτά της κοινωνικής θέσης ή των πολιτικών πεποιθήσεων»! 
Δηλαδή: 
Η ίδια η Απόφαση της ΕΕ, που επικαλείται ο κ. Ρουπακιώτης, ανοίγει θέμα - και μάλιστα στο όνομα της αντιμετώπισης του ρατσισμού (!) - δίωξης ακόμα και πολιτικών πεποιθήσεων!
Έχω την αίσθηση ότι ο Μπογιόπουλος δεν διαβάζει σωστά το συγκεκριμένο παράθεμα, αν και καταλήγει, όσο παράδοξο κι αν φαίνεται αυτό, στο σωστό συμπέρασμα.

Η φράση "η οποία" μπορεί γραμματικά να αναφέρεται μόνο στο "ομάδα". Κατά συνέπεια, αυτό το οποίο λέει η συγκεκριμένη παράγραφος είναι ότι μπορεί το κράτος-μέλος να θεσπίσει διατάξεις εθνικού δικαίου δια των οποίων να τιμωρούνται και "εγκλήματα" --αδιευκρίνιστο το τι περιλαμβάνει ο όρος-- που διαπράττονται κατά ομάδων βάσει της "κοινωνικής θέσης ή των πολιτικών πεποιθήσεων" των ομάδων αυτών.

Κατά συνέπεια, όπως διαβάζω εγώ το παράθεμα, μια οργάνωση που έχει ως δεδηλωμένο στόχο την ανατροπή της αστικής τάξης και τη δικτατορία του προλεταριάτου μπορεί κάλλιστα να ειπωθεί ότι διαπράττει "έγκλημα κατά ομάδας ανθρώπων βάσει της κοινωνικής θέσης και πολιτικής ιδεολογίας" της τάξης αυτής. Αλλά και η ρητορικού χαρακτήρα επίθεση ενάντια σε μια τάξη, η ρητορική που παρουσιάζει αυτή την τάξη, πχ, ως παράσιτο, ως βρυκόλακα στο λαιμό μιας άλλης τάξης, ανετότατα μπορεί βάσει της απόφασης ΕΕ να ερμηνευτεί ως "hate speech" ενάντια σε μια ομάδα βάσει "κοινωνικής θέσης" και "πολιτικών πεποιθήσεων."

Ίσως και το να καλέσεις σε μια απεργία κατά, πχ των εφοπλιστών, να συνιστά τέτοιο έγκλημα, καθώς, υπό το πρίσμα της συμπερίληψης της "κοινωνικής θέσης" στις κατηγορίες που προστατεύονται από διακρίσεις, αποτελεί "διάκριση" εναντίον της ευπαθούς ομάδας των εφοπλιστών. Άλλωστε, ήδη διώκονται στελέχη του ναυτεργατικού κινήματος λόγω μηνύσεων από εφοπλιστές.

Και ίσως έτσι να διακρίνεται καλύτερα το νόημα των επιθέσεων εναντίον του "ρατσισμού" του ΠΑΜΕ που τόλμησε να μειώσει την λάμψη Χολιγουντιανών αστέρων όπως η Τζολί ή να μιλήσει για αιμοδοσία για τις ανάγκες της εργατικής τάξης. Είναι χρήσιμο να διαβάσει κανείς --τις μέρες αυτές που μαγειρεύεται το "αντιρατσιστικό νομοσχέδιο" με την διακαή υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ-- ξανά τα χαρακτηριστικά λόγια της Μαριάννας Τζιαντζή υπό το πρίσμα αυτής της απόφασης περί μη επιτρεπτού των διακρίσεων βάσει "κοινωνικής θέσης". Γιατί αυτό που κάνει ξεκάθαρα το στέλεχος της Ανταρσύα είναι να ανακηρύττει την ταξική ρητορική των κομμουνιστών σε υποκατηγορία "hate speech",  σε αντίστιξη μάλιστα με την ρητορική της αστικής τάξης, που "αθωώνεται" για την ανάλογη "παράβαση", και σε αρμονία με αυτό που διακρίναμε ως δικαιϊκή δυνατότητα της Απόφασης-πλαίσιο της ΕΕ:
Το αίμα που χορηγείται στα γραφεία του ΠΑΜΕ δεν προορίζεται για τα κέρδη της πλουτοκρατίας, εξηγεί η ανακοίνωση, αλλά για τις ανάγκες της τάξης. Πώς θα συμβεί αυτό; Ο ασθενής, ο τραυματίας που έχει ανάγκη από αίμα θα επιδεικνύει τη φορολογική του δήλωση; Και όταν δίνουμε αίμα «στα τυφλά», αυτό προορίζεται για τα κέρδη αυτών που μας ρουφάνε το αίμα; Τι νόημα έχει αυτή η αντιπαράθεση; [...] Ο σεβασμός μας για τον πάσχοντα άνθρωπο δεν θα έπρεπε να έχει ταξικές διαχωριστικές γραμμές.[...] Άλλο όμως, σύντροφοι [!!!!!!], η ταξική πάλη, που πρέπει να βαθαίνει και να αποκτά επαναστατικό περιεχόμενο, και άλλο το πρωτόγονο, το ακατέργαστο ταξικό μίσος. Κι εδώ έχουμε να κάνουμε με ρουκέτες, με πυροτεχνήματα ταξικού μίσους. [...] Η συνειδητοποίηση, η πολιτικοποίηση της εργατικής τάξης δεν έχει ανάγκη από επίθετα, από ρητορικά σχήματα.[...] Επιπλέον, η αστική τάξη και οι κολαούζοι της ΔΕΝ νιώθουν μίσος για τις καρκινοπαθείς αγωνίστριες. [...] Το να πιστεύουμε ότι οι αστοί κοιμούνται και ξυπνούν με μίσος για το ΠΑΜΕ και με τρόμο για τη Λαϊκή Συμμαχία είναι ένας συνδυασμός ταξικού ή μάλλον παραταξιακού μεγαλοϊδεατισμού και συνδρόμου ταξικής καταδίωξης.
Τελικά βέβαια, καταλήγουμε στο συμπέρασμα Μπογιόπουλου αλλά από την αντίθετη οδό: αν όλα αυτά είναι εφικτό να αναγορευτούν σε ποινικές πράξεις βάσει της Απόφασης Πλαισίου της ΕΕ, τότε πράγματι θα διώκονται άνθρωποι βάσει πολιτικών πεποιθήσεων, καθώς θα μπορεί κάλλιστα οι πεποιθήσεις αυτές να παρουσιαστούν ως απαράδεκτες επιθέσεις σε βάρος μιας ομάδας ανθρώπων βάσει της "κοινωνικής θέσης" και των "πολιτικών πεποιθήσεών" τους. Θα μπορεί κάλλιστα να απαγορεύεται, με άλλα λόγια, να μιλάς για την αστική τάξη ως εχθρική τάξη και ως τάξη της οποίας η εξουσία καταδυναστεύει την εργατική. Και άρα, είναι εφικτό και στην Ελλάδα να επιχειρηθεί να απαγορευτεί νομικά ο μαρξισμός ως τέτοιος  -- και φυσικά, το Κομμουνιστικό Κόμμα με την παρούσα του μορφή. Η όχι μόνο απύθμενα προσβλητική και ανιστόρητη αλλά και θεωρητικά χωρίς νόημα αναφορά του Θεόδωρου Πάγκαλου σε "κόκκινο φασισμό" (ο κομμουνισμός δεν πληροί καμία από τις θεωρητικά συμφωνηθείσες από όλους προϋποθέσεις αυτού που ονομάζεται φασισμός, και συνεπώς η φράση αποτελεί λεκτική και λογική κατάχρηση) έχει --αυτό είναι ωμά ξεκάθαρο-- αυτό ακριβώς το νόημα.

21 σχόλια:

  1. η Τζιαντζή είναι κατάπτυστη και τρισάθλια . με αυτά τα γελοία που έγραψε προσέβαλε καταρχήν τους χιλιάδες που διαδηλώσαμε στα μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αυτά τα τρία χρόνια και μαζέψαμε το μίσος της αστικής τάξης και των σκυλιών της ωμά και δολοφονικά πάνω στα κεφάλια μας και μέσα στα πνευμόνια μας. είναι τρελά αυτά που έγραψε. φαίνεται να μην έχει διαβάσει δυστυχώς πόσο συχνά απαντάται η έννοια "ταξικό μίσος" (θετικά φορτισμένη , εάν πρόκειται για εργάτες)στον Λένιν και στον Τρότσκι. ακόμα δυστυχέστερον , κάνει σαν να μην κατάλαβε τι γιγάντια έκρηξη ταξικού μίσους συνέβη την τελευταία τριετία από πλευράς αστών, μεσα στα μάτια της.

    είτε παρασύρθηκε από αδικαιολόγητο αντι-ΚΚΕ οιστρο (τρισάθλιο) , είτε πρόκειται απλώς για "φιλελεύθερο αγαπουλίστικο σκουλήκι" που έπαιζε τόσα χρόνια την κομμουνιστρια (τρισάθλιο επίσης), πρέπει να απολογηθεί στα όργανα του ΝΑΡ το λιγότερο. η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν ξέρω εάν προβλέπει αντίστοιχη διαδικασία.

    απλός ψηφοφόρος ΑΝΤΑΡΣΥΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι ακριβώς προσπαθείς να δικαιολογήσεις "απλέ ψηφοφόρε";Την ψήφο σου; το ότι υπάρχει -παρ΄όλα αυτά-"δικαιολογημένο μίσος" κατά ΚΚΕ; το ναρ; την ανταρσυα;
      Για τα της απεργίας της ΟΛΜΕ τι εχεις να δικαιολογήσεις;

      rednready2

      Διαγραφή
    2. είναι ελπιδοφόρα η υπόνοια ότι δεν το έχουν χάσει όλοι εκεί μέσα.
      ΙΛΡ

      Διαγραφή
    3. τριχες..ετρεξαν ολοι οι ναριτες στο φεισμπουκ να το μοιραστουν με πρωτο πρωτο τον μαυροειδη. το ιδιο και στα μπλογκ τους.
      μητσουλας.

      Διαγραφή
  2. Φιλε Αντωνη μην διαφυγει της προσοχης και της πενας σου οτι η Χ.Αυγη ΔΕΝ ψηφισε την προταση νομου του ΚΚΕ για τα χρεη των νοικοκυριων. Οι τραπεζιτες - τοκογλυφοι εκτος απ'τις γνωστες παραδουλευτρες ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ αγορασαν και οπλισμενο σεκιουριτα στο προσωπο της γνωστης "αντισυστημικης" συμμοριας. Αυτο ειναι κατι που καθε χρεωμενος νοικοκυρης πρεπει να μαθει. ΑΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ευπαθούς ομάδας---> αυτό είναι σημαντικό. Συνήθως για να υπάρχει «hate speech» ή άλλα εγκλήματα με την «επιβαρυντική» περίσταση τού «μίσους», ο παθών θα έπρεπε ανήκει σε ομάδα που υφίσταται συστηματικές [κρατικές!] διακρίσεις. Αυτή _ήταν_ η μόνο «δικαιολόγηση» για τη νομοθέτηση τέτοιων εγκλημάτων. Ωστόσο, όπως ήταν λογικά αναμενόμενο, συνέβη σταδιακή διολίσθηση όσον αφορά το εν δυνάμει πεδίο εφαρμογής, με καταδικαστέα πλέον τη κατάλυση της εν γένει «ειρήνευσης» τής «έννομης τάξης» ως «εννόμου» αγαθού [προσβολή τής ιδέας τού «law and order»**]. Έτσι έχουμε αφενός εγκλήματα «μίσους» που ουσιαστικά αποτελούν αντίσταση κατά της αρχής, παρακίνηση σε στάση, προσβολή κρατικών συμβόλων, κ.λπ. με το «επιβαρυντικό» το «φρόνημα»-κίνητρο τού «εγκληματία», πράγμα που μεταθέτει τα «εγκλήματα» στο πεδίο τής «τρομοκρατίας» [το χθεσινό, με τον αποκεφαλισμό τού στρατιώτη] --- και αφετέρου ασυδοσία των οργάνων τάξης και επίταση τής καταστολής σε βάρος «ευπαθών» ομάδων [αφροαμερικάνων, νέων των γκέτο, κ.λπ.]

    Το «νομοθέτημα» έχει επομένως φασιστικό προσανατολισμό. Σημάδια των καιρών και νομική νεογλώσσα: εκφασισμός μέσω ποινικοποίησης τού «ρατσισμού».

    ** πβ. την ιδεολογία POL: Patrimoine, Occident et Laïcité = Ατομική Ιδιοκτησία, Δύση και Κοσμικότητα, στην οποία αναφέρεται ο Μπαντιού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να βάλουμε στην συνάρτηση και τις θεωρίες περί "τελευταίου σοβιετικού κράτους" και περί "ενοχοποιημένης επιχειρηματικότητας" μήπως, γίνει πιο λιανό για τους "απλούς ψηφοφόρους";

      Για τη νομική νεογλώσσα βλ.& "πολιτική ορθότητα"

      rednready2

      Διαγραφή
    2. Τι μάθαμε από τον πολύ αγανακτισμένο Χατζησωκράτη:

      το νομοσχέδιο «αντιμετωπίζει» το πρόβλημα τής δημόσιας υποκίνησης σε βία και _μίσος_.

      --- Ο «ρατσισμός/ξενοφοβία» είναι εδώ μετωνυμία τού εγκλήματος τρομοκρατίας, τής προσβολής τής υπόστασης κράτους, προσβολής τής ιερότητας ενός «προστατευόμενου» ιστορικού αφηγήματος στη βάση του ποίου δομείται η ταυτότητα εθνοτικής ομάδας ή κράτους [πχ Ουκρανία, Πολωνία, ΗΠΑ]. Καμία σχέση με την προστασία «ευπαθών» ομάδων ή την «αντιμετώπιση» τής Χρυσής Αβγής*.

      (*) Βάσει τής πολύ «εύστοχης» σύστασης τού κ. Σαραντάκου, στο εξής οι Συριζαίοι/ΣΥΡΙΖΑ και λοιποί εξωκοινοβουλίου θα πρέπει επίσης να αναφέρονται ως αβγίτες, αβγά τής αβγής, η μεγάλη αβγιτική παράταξη τής αβγατισμένης αριστεράς, αλλήθωρα προβατοειδή με αντίδια αβγολέμονο [Βελαστίκ], φρικασέ παράταξη αντικομμουνιστικής υστερίας και σπαζαρχιδικής κατακραβγής [«Λυκαβγή: Αναχωρητισμός τού 21ου αιώνα-Κίνημα Δεν μας Ψηφίζω 0.0004%-Αριστερή Υπέρταση»] κ.ο.κ.

      ΥΓ Είδε κανένας το αφτοσαρκαστικό βιβλίο τού Σάββα Μιχαήλ «Η φρίκη μιας παρωδίας»;

      Διαγραφή
    3. Δεν ήξερα το βιβλίο και δεν το έχω διαβάσει. Γιατί αυτοσαρκαστικό;

      gdmn1973

      Διαγραφή
    4. Εσύ πώς θα χαρακτήριζες, για παράδειγμα, αυτό το απόσπασμα;

      «Στον Μεσοπόλεμο, υπήρξε η αυταπάτη ότι μια επιστροφή σε ένα ισχυροποιημένο Κράτος-Έθνος θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της νέας εποχής. Υπήρξαν τρεις κύριες και αλληλοαποκλειόμενες μορφές απόπειρας απόκρουσης της παγκόσμιας κρίσης με ένα κεντρικό ισχυρό ρόλο του εθνικού Κράτους: η φιλελεύθερη κεϋνσιανή στροφή στο αμερικανικό New Deal, η σταλινική αντιδραστική ουτοπία του «σοσιαλισμού σε μια μόνη χώρα» και η φασιστική οικονομική «αυτάρκεια»[*] του ολοκληρωτικού κράτους. Και οι τρεις μορφές μέσα στη συνολική έξαρση των οικονομικών εθνικισμών κι ανταγωνισμών[**] θα σταθούν ανίκανες να λύσουν την παγκόσμια κρίση χωρίς μια κατολίσθηση στον δεύτερο καταστροφικότερο παγκόσμιο πόλεμο.... Σήμερα, απείρως περισσότερο από ό,τι την δεκαετία του 1930, η φασιστική φενάκη μιας εθνικής οικονομικής «αυτάρκειας» είναι εκ των προτέρων καταδικασμένη.»

      [*] Γηράσκω αεί... Οι ιταλοί και γερμανοί φασίστες οπαδοί τής «αυτάρκους» οικονομικής ανάπτυξης [εντός των συνόρων τού Ράιχ, λέμε τώρα, και η Αβησσυνία μάλλον έχει κοινή ΑΟΖ με το Καπρί].
      [**] Να που αξιωθήκαμε να ζήσουμε και τη γένεση τού χιλφερντο-καουτσκο-τροτσκισμού!

      Διαγραφή
    5. Από ιδεολογική ιστορία σκίζει βλέπω.

      "αλληλοαποκλειόμενες μορφές απόπειρας απόκρουσης της παγκόσμιας κρίσης ... η φιλελεύθερη κεϋνσιανή στροφή στο αμερικανικό New Deal [...] και η φασιστική οικονομική «αυτάρκεια"

      Τζον Μέιναρντ Κέινς, "Εθνική αυτάρκεια", 1933: http://cambridgeforecast.wordpress.com/2010/05/01/national-self-sufficiency-keynes-essay-of-1933-proposing-financial-autarky/

      Ευγονική:
      "In addition to being an economist, Keynes was also a civil servant, a director of the British Eugenics Society, a director of the Bank of England"....http://en.wikipedia.org/wiki/John_Maynard_Keynes

      " Leading economist John Maynard Keynes served on the governing council of the Eugenics Society and was its director from 1937 to 1944. Even in 1946, Keynes was calling eugenics "the most important and significant branch of sociology". "http://www.newstatesman.com/society/2010/12/british-eugenics-disabled

      Διαγραφή
    6. Απ' την άλλη, όλοι γνωρίζουν ότι το ιδεολόγημα της "εθνικής αυτάρκειας" δεν ήταν κατά κανένα τρόπο κεντρικό στην φασιστική οικονομική πολιτική και χρησιμοποιήθηκε σποραδικά και οπορτουνιστικά.

      Αλλά απ' όλα αυτά, ο Σάββας συγκράτησε μόνο την "αντιδραστική ουτοπία του σοσιαλισμού σε μια χώρα", προφανώς σε αντίστιξη με την "ουτοπική ουτοπία" του σοσιαλισμού στην Βρετανία, τις ΗΠΑ, και τις χώρες που είχε κατακτήσει το Ράιχ.

      Διαγραφή
    7. Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, γι'αυτό ρώτησα. Το απόσπασμα είναι από εδώ:

      http://www.eek.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1665:2013-05-17-17-27-58&catid=100:antifa&Itemid=29

      Διαγραφή
  4. Επομένως, βάσει των όσων ανέφερα στο άνω σχόλιο, είναι εσφαλμένη η παρατήρησή σου στην αμέσως επόμενη ανάρτηση:

    «η κατεύθυνση του "αντιρατσιστικού νομοσχεδίου", το πόσο δηλαδή θα πλησιάσει σε όσα αναφέρει ο Μπογιόπουλος για τη Σλοβακία, τη Λετονία και τη Λιθουανία, είναι αποκλειστικά και μόνο ζήτημα πολιτικών συσχετισμών ισχύος στην παρούσα φάση.»

    Βρισκόμαστε την «μετέπειτα» φάση της «παρούσας». Το νομοσχέδιο είναι εργαλείο στο οπλοστάσιο της αστικής δικτατορίας, όχι όργανο άμβλυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων. --- Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι το σύνολο τής αντιμετανευστικής νομοθεσίας και κρατικής πρακτικής θα έπρεπε να καταδικστεί ως «έγκλημα μίσους».

    ΥΓ Προς «ψηφοφόρο», άι χέσε μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το "παρούσα φάση" προσδιορίζει καθαρά τον συσχετισμό ισχύος στην Ελλάδα, όχι το από το πότε έχει δρομολογηθεί η κατεύθυνση που περιγράφεις --εξαιρετικά καλά-- στο πρώτο σχόλιο, το οποίο θα ήθελα να το ανεβάσω ως ανάρτηση. Εννοώ ότι πριν κάποια χρόνια, η "σύγκλιση έννομων φασισμών" μεταξύ Ελλάδας και Λετονίας ήταν δυσκολότερη για την πρώτη από πολιτική άποψη. Τώρα, και μετά την συντεταγμένη προώθηση της Χ.Α από τα αστικά επιτελεία και τα ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ (ξαναεφιστώ την προσοχή στο κατάπτυστο αυστραλιανό ντοκυμαντέρ στο left.gr), είναι πολύ ευκολότερα τα πράγματα.

    Αμολάνε και την "αριστερά" να στρώσει τη δουλειά σε σχηματισμό τανάλιας γύρω απ' το ΚΚΕ και τα πράγματα γίνονται ακόμη ευκολότερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. http://www.lifo.gr/mag/columns/5693
    Και λίγο Κούλογλου, γιατί μας έλειψε

    ΙΛΡ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εξαιρετικό το πρώτο σχόλιο του waltendegewalt!

    Και μετά από δυο βίντεακια που είδα (Παφίλης το πρωί στο mega με τον κατάπτυστο Χατζησωκράτη να του λέει για το Κατίν και την τελευταία εκπομπή του enikos.gr, στην οποία η επίθεση προς τον Χιώνη θύμιζε στρατοδικείο του '50 --μέχρι εκεί άντεξα να δω) νομίζω πως το πέρασμα από τη μια φάση στην επόμενη του εκφασισμού θα επιχειρηθεί, με όσα μέσα διαθέτει η αστική τάξη, όλο και πιο γρήγορα, όλο και πιο άγρια.

    tom (the old tom)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Όποιος θέλει να διαβάσει την «Απόφαση-πλαίσιο 2008/913/ΔΕ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2008 , για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου», εδώ:
    http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:32008F0913:EL:HTML

    O Μπογιόπουλος αναφέρεται στην παράγραφο 10: Η παρούσα απόφαση-πλαίσιο δεν εμποδίζει κράτος μέλος να θεσπίζει διατάξεις εθνικού δικαίου με τις οποίες επεκτείνεται το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 1 παράγραφος 1 στοιχεία γ) και δ) σε εγκλήματα που απευθύνονται εις βάρος ομάδας προσώπων, η οποία προσδιορίζεται βάσει άλλων κριτηρίων εκτός από εκείνα της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενετικών καταβολών ή της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, όπως είναι αυτά της κοινωνικής θέσης ή των πολιτικών πεποιθήσεων.

    Το άρθρο 1 παράγραφος 1 που αναφέρεται στην παράγραφο 10 της απόφασης είναι το ακόλουθο:
    Άρθρο 1

    Αδικήματα ρατσισμού και ξενοφοβίας

    1. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσει ότι τιμωρούνται οι ακόλουθες εκ προθέσεως τελούμενες πράξεις:

    α) η δημόσια υποκίνηση βίας ή μίσους που στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους ομάδας, που προσδιορίζεται βάσει της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενεαλογικών καταβολών ή της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής,

    β) η τέλεση πράξης που αναφέρεται στο στοιχείο α) με δημόσια διάδοση ή διανομή φυλλαδίων, εικόνων ή άλλου υλικού,

    γ) η δημόσια επιδοκιμασία, η άρνηση ή η χονδροειδής υποτίμηση της σοβαρότητας όσον αφορά εγκλήματα γενοκτονίας, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου, όπως ορίζονται στα άρθρα 6, 7 και 8 του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, και η οποία στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους ομάδας που προσδιορίζεται βάσει της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενεαλογικών καταβολών ή της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής όταν η συμπεριφορά εκδηλώνεται κατά τρόπο που είναι πιθανόν να υποκινήσει βία ή μίσος στρεφόμενο κατά μιας τέτοιας ομάδας ή μέλους μιας τέτοιας ομάδας,

    δ) η δημόσια επιδοκιμασία, άρνηση ή χονδροειδής υποτίμηση της σοβαρότητας των εγκλημάτων τα οποία ορίζονται στο άρθρο 6 του Καταστατικού του Διεθνούς Στρατοδικείου που προσαρτάται στη συμφωνία του Λονδίνου της 8ης Αυγούστου 1945, η οποία στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους τέτοιας ομάδας που προσδιορίζεται βάσει της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενεαλογικών καταβολών ή της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, όταν η συμπεριφορά εκδηλώνεται κατά τρόπο που είναι πιθανόν να υποκινήσει βία ή μίσος στρεφόμενο κατά μιας τέτοιας ομάδας ή μέλους μιας τέτοιας ομάδας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. παράγραφο 10--> είναι από το προίμιο που περιέχει τους δικαιολογητικούς λόγους τής απόφασης-πλαίσιο [ερναρμόνιση τής νομοθεσίας]. Εισάγει διάκριση ενδοτικού χαρακτήρα [δεν απαγορεύεται η εφαρμογή τής απόφασης να συνοδευτεί από κ.λπ.]. Από τη στιγμή που στη Γαλλία, για παράδειγμα, προβλέπονται «εγκλήματα αλληλεγγύης» [βοήθεια, στέγαση σε «παράνομους» μετανάστες], η απόφαση-πλαίσιο έχει την αξία χρησιμοποιημένου κωλόχαρτου.

      Διαγραφή
    2. Για το Συμβούλιο

      Η Πρόεδρος

      M. Alliot-Marie

      http://fr.wikipedia.org/wiki/Mich%C3%A8le_Alliot-Marie#R.C3.A9volution_tunisienne_et_d.C3.A9mission_du_gouvernement

      Le 11 janvier 2011 à l'Assemblée nationale, trois jours avant la chute de Zine el-Abidine Ben Ali et alors que la révolution tunisienne prend de l'ampleur, Michèle Alliot-Marie réagit en proposant que « le savoir-faire de nos forces de sécurité, qui est reconnu dans le monde entier, permette de régler des situations sécuritaires de ce type »78.

      Διαγραφή