Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

Blue Monday Blues

Κάθομαι με ένα φραπέ στο γραφείο και καπνίζω κοιτώντας την οθόνη και νιώθω σαν να με έδερναν όλη μέρα. Οι κακές μέρες απ' το πρωί φαίνονται. Στις 7 έδωσα μάχη για να σηκώσω τον γιο μου απ' το κρεβάτι. Στις 8 παρά τέταρτο είχα το δάσκαλό του να μου λέει ότι έχει μπει σε μια φάση αδιαφορίας το τελευταίο διάστημα και ασχολείται μόνο με τις κατασκευές του. Στις 9 ήμουν στα κεντρικά του πανεπιστημίου για να λάβω τα δέοντα απ' την πρυτανεία: καμία θέση επισκέπτη για του χρόνου, βγάλτε την με προλεταριοποιημένους διδάκτορες.Μετά οι εύλογες διαμαρτυρίες από το Τμήμα. Ως τις 11 θέλω να πάρω τα βουνά. Αντ' αυτού, πάω στην Τράπεζα για τα λεφτά στον Ριζοσπάστη που δεν στάληκαν ποτέ καθώς η απόπειρα έγινε τη μέρα της ανακοίνωσης της πρότασης του Eurogroup, οπότε και πηδήχτηκε το σύμπαν. Τα ξαναστέλνω. Είχα να μπω σε τράπεζα από τη μέρα εκείνη, στις 15 Μάρτη -- πάνω από ένα μήνα. Έχω ένα αίσθημα επίσκεψης σε κακόφημο οίκο. Η ταμίας είναι οικείο πρόσωπο, αυτό βοηθά κάπως. Αφού πήγα που πήγα, βγάζω κάποια λεφτά απ' τον λογαριασμό μου. Μου τα δίνουν να τα μετρήσω. Τα κοιτάω σαν χαζός και χάνω το μέτρημα τρεις φορές. Αντί να μετράω, αναζητώ να βρω τον εαυτό μου, τη δουλειά μου, τη ζωή μου πάνω στα πενηντάευρα. Δεν τη βλέπω πουθενά. Σκέφτομαι τα χρόνια μου, και τα χρόνια μου παρεισφρύουν στο μέτρημα. Μετά νιώθω αμήχανα που δεν καταφέρνω να μετρήσω. Τα καταφέρνω τελευταία στιγμή πριν γίνω ρεζίλι. Βγαίνω απ' την τράπεζα σαν να βγήκα από κηδεία.


Ο καταθλιμμένος ακαδημαϊκός έχει ένα τελευταίο αποκούμπι: τη δουλειά. Δόξα τω Θεό μπόλικη. Έχω να διαβάσω μια υποβολή πρότασης για βιβλίο για λογαριασμό εκδοτικού οίκου και να γράψω κρίση. Έντυπο κριτή, έντυπο υποβολής πρότασης, πίνακας περιεχομένων, δύο δειγματοληπτικά κεφάλαια. Περιγραφή εγχειρήματος στο έντυπο υποβολής πρότασης. Θέμα: Ουτοπία και αποικιοποίηση στην Αυστραλία. Τμήμα "Σημασία" [του βιβλίου]. Μεταφράζω -- και μάλιστα αναγκαστικά γιατί αν το δει ο αυστραλός συγγραφέας του σε κανα ίντερνετ θα βρω το μπελά μου: "Ένα βιβλίο που ενσωματώνει αυτή την έρευνα θα είναι σημαντική συνεισφορά σε μια ερευνητική περιοχή που έχει χαμηλή προσφορά. Επίσης, με δεδομένο ότι αυξάνεται το στρατηγικό ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τα μεγάλα κράτη της Νότιας Ασίας και τουυ Ασιατικού Ειρηνικού, η σημασία στην ιστορία των ιδεών που αφορούν στην αποικιοποίηση και χρησιμότητα αυτού του τμήματος του κόσμου θα αποκτήσει όλο και μεγαλύτερη αξία." Ξεροκαταπίνω. Ξαναδιαβάζω την πρόταση τέσσερις φορές. Από πότε άρχισε η υποβολή προτάσεων έκδοσης σε ακαδημαϊκούς εκδοτικούς οίκους να χρησιμοποιεί γλώσσα Υπηρεσίας Πληροφοριών του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ; Από πότε δουλεύουμε όλοι σε "δεξαμενές σκέψης" της μίας ή της άλλης αυτοκρατορίας; Αναπάντητα ερωτήματα. 

Πάμε παρακάτω. Κεφάλαιο 1. Σελίδα 1: "ο παγκόσμιος Νότος". Ο παγκόσμιος Νότος σε μάρανε, που να μαραθείς. 

Σελίδα 5: "Η υπόθεσή μου ότι η κατάληψη είναι διαφορετική από την αποικιοποίηση και σημαντική ως τέτοια επηρεάστηκε από τη σκέψη μου για το παγκόσμιο φαινόμενο του κινήματος 'Occupy' του 2011 [...] οι μαζικές καταλήψεις των αστικών χώρων των αναπτυγμένων χωρών του κινήματος Occupy ενσωμάτωσαν την αγανάκτηση με τις πολιτικές και κοινωνικο-οικονομικές αδικίες και ανισότητες." Αγανακτισμένος ο "στρατηγικό συμφέρον των ΗΠΑ για ιδέες που αφορούν την αποικιοποίηση και τη χρησιμότητα της Νότιας Ασίας και του ασιατικού Ειρηνικού." Για δες κάτι πράματα! Μα ποιος είναι, ο Ζίζεκ; λέω εγώ. Τι ήταν να το πω; Σελίδα 7:

"Εκφράζοντας το καλωσόρισμά του για 'ένα κάποιο κενό' που είχε ανοίξει σε ό,τι αφορά την δυσαρέσκεια με το σύστημα, ο Ζίζεκ είπε σε ένα ακροατήριο στο Μανχάταν: 'Το κενό σημαίνει απλώς ανοιχτό χώρο για σκέψη, για μια νέα ελευθερία, και τα λοιπά. Ας μη βιαστούμε να κλείσουμε το κενό. Γιατί ο μόνος τρόπος για να το κλείσουμε είναι είτε με ηλίθιες ουτοπικές σκέψεις --να αναβιώσουμε το κόμμα λενινιστικού τύπου-- είτε με την πραγματιστική προσέγγιση -- να αυξήσουμε τους φόρους για τους πλούσιους 2% ή οτιδήποτε τέτοιο'".

Ε, όχι και κόμματα λενινιστικού τύπου! Μετά πώς θα πουλάμε βιβλία με αγοραστικό στόχο τα "στρατηγικά ενδιαφέροντα των ΗΠΑ" ως καλοί αριστεροί με ενδιαφέρον για την Αραβική Άνοιξη και το Όκιουπαϊ;

Σελίδα 10, η κατάθλιψη έχει φέρει το κεφάλι πάνω στο γραφείο και διαβάζω γυρτός:

"Ένα άλλο ανατρεπτικό εργαλείο του κινήματος Όκουπαϊ, αν και ήταν εισαγόμενο, ήταν η χρήση της ποπ εικονογραφίας. Οι διαδηλωτές φορούσαν μάσκες απ' την ταινία V for Vendetta..."

Ένα βήμα απ' τα ψυχοφάρμακα. Βοηθάνε άραγε; Γιατί δεν την παλεύουμε για πολύ ακόμα.

Σελίδα 11, ο Γολγοθάς συνεχίζεται:

"Κάποιες γυναίκες από το Όκιουπαϊ της Μελβούρνης κατέγραψαν την απογοήτευσή τους σχετικά με την αποτυχία του κινήματος να εκπληρώσει τα ιδανικά του σε ό,τι αφορά τον σεβασμό του προσωπικού χώρου."

Σελίδα 16, εγκατάλειψη ανάγνωσης, ποστ στο μπλογκ:

"Η μαρξιστική-λενινιστική κατανόηση του ιμπεριαλισμού τονίζει την επεκτατική του οικονομική θεμελίωση στον ύστερο καπιταλισμό και τον προσανατολισμό του στην οικονομική εκμετάλλευση. Αυτό οδηγεί στην έμφαση στην παγκόσμια οικονομική ηγεμονία των ΗΠΑ, με την ισχύ να γίνεται αντιληπτή ως κάτι που ασκείται άμεσα και έμμεσα. Ο κομμουνισμός είναι ένα άλλο επεκτατικό οικονομικό σύστημα το οποίο μπορεί να υποδαυλίζει ένα πρόγραμμα ιμπεριαλιστικών κατακτήσεων."

Σκέφτομαι ότι σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ακαδημαϊκών, αυτό το πράμα λογίζεται ως αριστερός θεωρητικοπολιτικός λόγος. Σκέφτομαι ότι θα μπορούσα να είχα γίνει οικονομολόγος ή διαφημιστής χωρίς να αισθάνομαι περισσότερο διανοητικά αποξενωμένος απ' το επάγγελμά μου. Δεν ξέρω πόσο ακόμα θα αντέξω. Και είναι η μόνη δουλειά που ξέρω να κάνω. Και είμαι 43.

20 σχόλια:

  1. Αυτά έχει ο καπιταλισμός Αντώνη. Βγάλε πολιτικά συμπεράσματα.

    ΝΚ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Η υπόθεσή μου ότι η κατάληψη είναι διαφορετική από την αποικιοποίηση και σημαντική ως τέτοια επηρεάστηκε από τη σκέψη μου για το παγκόσμιο φαινόμενο του κινήματος 'Occupy' του 2011"

    Τι θέλει να πει ο ποιητής η κατάληψη είναι διαφορετική από την αποικιοποίηση; Ποια κατάληψη, η στρατιωτική ξέρω γω ή η κατάληψη του στυλ Occupy που γράφει παρακάτω

    "Ένα άλλο ανατρεπτικό εργαλείο του κινήματος Όκουπαϊ,"

    Εργαλείο ανατροπής η μάσκα του V; Εγώ αυτή τη μόδα με τη μάσκα τη παίρνω μάλλον σαν ένδειξη του ότι ο άνθρωπος σήμερα θα προτιμούσε η ταξική πάλη να ήταν ρόλος σε ταινία (και μάλιστα με happy end) και ο ίδιος πρωταγωνιστής σε αυτή. Δεν αντέχει να θυμάται ότι όλα αυτά που συμβαίνουν είναι πραγματικά και όχι κινηματογραφική ταινία. Και προσπαθεί και να εξορκίσει αυτή τη πραγματικότητα φορώντας τη μάσκα σε μια προσπάθεια αναπαραγωγής του σεναρίου με το happy end. Σαν να ήταν η ταινία πιο πραγματική και από την πραγματικότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Ένα άλλο ανατρεπτικό εργαλείο του κινήματος Όκουπαϊ, αν και ήταν εισαγόμενο, ήταν η χρήση της ποπ εικονογραφίας. Οι διαδηλωτές φορούσαν μάσκες απ' την ταινία V for Vendetta..."

    Ισως τετοια να διαβαζε και ο Eric Idle όταν εγραφε το
    Always Look on the Bright Side of Life

    http://youtu.be/jHPOzQzk9Qo

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. το στρατηγικό ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τα μεγάλα κράτη της Νότιας Ασίας και του Ασιατικού Ειρηνικού:

    http://mrzine.monthlyreview.org/2013/ahmad220413.html?utm_source=feedly

    (φρέσκο, δεν τον είχα δει ποτέ λάιβ)


    «η σημασία στην ιστορία των ιδεών που αφορούν στην αποικιοποίηση και χρησιμότητα αυτού του τμήματος του κόσμου θα αποκτήσει όλο και μεγαλύτερη αξία». [δεν καταλαβαίνω, αλλά δεν νομίζω να χρειάζεται να καταλάβω].

    Αν ο επίδοξος είναι Αυστραλός/η, δεν χρειάζεται να ανησυχείς. Είναι γνωστοί οι Αυστραλοί ακαδημαϊκοί για αλλοπρόσαλλες τοποθετήσεις. Είχα διαβάσει ένα μιας παλαβής για τον Ντίκενς, η οποία στήριξε ένα ολόκληρο κεφάλαιο σε υποτιθέμενη έμπνευση τού Ντίκενς από βιβλίο που εκδόθηκε ένα έτος μετά από την ολοκλήρωση τού «εμπνευσμένου» ντικενσιανού χειρογράφου. Μου το'χαν βάλει και σε ερώτηση για δοκίμιο και έπεσε πολύ γέλιο. Υπάρχει κι ένα δίδυμο που έγραψε κάτι για τον Έγελο και την gay culture. Προχώ καταστάσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσπαθεί να πει ότι όλο και κάπου θα φανεί χρήσιμη η αντίληψη περί αυστραλιανής αντίληψης της αποικιοκρατίας στα αμερικανικά συμφέροντα στην Ασία, άσχετο αν ο ίδιος δεν το χει ξεκαθαρίσει, ωστόσο είναι πρόθυμος λακές.

      Καλό για τον Ντίκενς, προφήτης ο Ντίκενς.

      Διαγραφή
  5. Κουράγιο φίλε. Η εξάντληση είναι ο μεγάλος εχθρός. Και η αηδία (που'λεγε κι ο Νίτσε). Αλλά χρειάζεται να είναι κανείς άκαμπτος, ακόμα και ενάντια στην πραγματικότητα κάποιες φορές, χωρίς αυτό να αποβαίνει στείρος ιδεαλισμός. Από αυτή την α-νόητη ακαμψία ζει ανέκαθεν ό,τι αποκαλεί κανείς "ιδέα του κομμουνισμού", και αυτό είναι μια άρνηση που ήδη αποβαίνει θετική. Διαφορετικά δεν απομένει παρά η αυτοκτονία (ηθική, διανοητική,συναισθηματική ή βιολογική, μικρή σημασία έχει).
    Κ΄

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ, υπάρχουν πολλοί λόγοι να αυτοκτονήσεις πλέον, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο που αναφέρεις. Υποκειμενικά παίζεται το ματς.

      Ευχαριστώ πάντως, σήμερα είμαι να με κλαίνε οι ρέγγες.

      Διαγραφή
    2. Πεθαίνεις πιο αργά με τα ναρκωτικά
      μα τελευταία τα ΄χουνε κι αυτά πολύ νοθέψει.
      Χόρεψε, λοιπόν, πάνω στο φτερό του καρχαρία!

      Προσωρινά πάντως, και αφού ξαναταξίδεψα με το Harmonica train, παίρνω το μετρό για να πάω στον Μήτσο.

      Θα τους λειώσουμε.

      Διαγραφή
  6. Αντώνη, επειδή η "περιπέτειά σου" στην τράπεζα -να αναζητάς τον εαυτό σου, τη δουλειά σου, τη ζωή σου στα πενηντάευρα- παρά το ότι είναι μελαγχολική, είναι και γοητευτικά εξομολογητική και οικεία (το ξαναδιάβασα στη γυναίκα μου αμέσως μετά), και επειδή η ζωή είναι μυστήριο τρένο, σου ανταποδίδω τον εξαιρετικό Κολτρέιν, με το παρακάτω: http://www.youtube.com/watch?v=q38suABURAY (τρία σε ένα). Πρώτα όμως πάρε το γιό σου αγκαλιά (ξέχασε για λίγο αυτό «πράμα» που λογίζεται αριστερός θεωρητικοπολιτικός λόγος») και ταξίδεψε μαζί του, ώσπου, όπως ο Διάκος και ο Βελουχιώτης, να τινάξουμε στον αέρα τις γραμμές των παραλλήλων. Το χρωστάμε στους γιους μας και στις κόρες μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να σαι καλά ρε φίλε, ή εμείς ή αυτοί πάντως, στο λέω...

      Διαγραφή
    2. Εμείς, Αντώνη. Εμείς. Αυτοί ήταν πάντα, αλλά δεν υπάρχουν. Εμείς, το αντίστροφο.

      Διαγραφή
  7. "Τι θέλει να πει ο ποιητής η κατάληψη είναι διαφορετική από την αποικιοποίηση; Ποια κατάληψη, η στρατιωτική ξέρω γω ή η κατάληψη του στυλ Occupy "

    Η ερώτηση των 50 εκατομμυρίων. Διορίζεσαι ακαδημαϊκός γιατί ετούτος δεν κάνει, δεν μπορεί το παλικάρι που λέμε. Για "occupation" μιλάει, στρατιωτικού περιλαμβανομένου, και μετά λέει, ναι, αλλά και το Oκιουπάι είναι "occupation", και κάπου εκεί μπερδεύονται όλα γλυκά...

    Εγώ το είδα σαν οφειλόμενα στα "αμερικανικά στρατηγικά ενδιαφέροντα" (ίδια λέξη με το "συμφέροντα" στο πρωτότυπο) λογοπαίγνια. Ξέρεις, Οκουπάϊ, Αραβική Άνοιξη, κάτσε να σε κάνω λίγο όκουπαϊ, τέτοια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Έτσι από (αρρωστημένη) περιέργεια τι επαγγέλλεται ο φέρελπις Αυστραλός;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καθηγητής πανεπιστημίου...

      Διαγραφή
    2. Αυτά είναι! Να πληρώνεσαι και να καραφλιάζεις τους άλλους με τις μπαρούφες σου.

      Διαγραφή
    3. Να πληρώνεσαι και να καραφλιάζεις τους άλλους-->

      Πληρώνεται για να προτείνει επανανοηματοδοτήσεις. Οι αμερικανικές υπηρεσίες επί των πολιτισμικών σαρώνουν ακαδημαϊκά κείμενα για χρήσιμες λογικές κατασκευές αλέσματος μυαλών. Για παράδειγμα: στο Ιράκ, το οκιουπάι άνοιξε ένα «κενό ... έναν ανοιχτό χώρο για σκέψη, για μια νέα ελευθερία». Στο Αφγανιστάν, οι οκιουπάιντ γυναίκες είδαν να εκπληρώνονται, μέσω τού οκιουπέισιον τής δημόσιας σφαίρας, «τα ιδανικά τους σε ό,τι αφορά τον σεβασμό του προσωπικού τους χώρου». Μπιμπ. Η γριά διαφωρά έχει το ζουμί. Μπιμπ. Κάθε κατοχή είναι και αντικατάληψη. Μπιμπ, μπιμπ. Η δράση γεννά αντίδραση. Ή, όπως τόνισε και ο γνωστός γάλλος χορογράφος Μίκυ Φουκός, εξάδελφος τού Γιάννη Φλερί, η αντίσταση προηγείται λογικά και δεν έπεται τής στάσης τού ηλεκτρικού. Ε'στρίτκαρ νέιμτ Νορθ Κορία. Χάρτινο το φεγγαράκι. Μελίνα Μπιμπ. All God's chillun deserve for X-mas an unmanned drone. Μπιμπ, μπιμπ, μπιιιιιίμπ.

      Wile E. Coyote

      Διαγραφή
  9. Το κλείσιμο σου μου θύμισε τη στιχομυθία ανάμεσα στον Pacino και το De Niro στην ταινία Heat, όπου ο ένας μπάτσος και ο άλλος πεπειραμένος διαρρήκτης τραπεζών καθρεπτίζονται ο ένας μέσα στον άλλο, όντας κι οι δυο εγκλωβισμένοι σε αυτό που κάνουν, εξαρτημένοι από την ευχαρίστηση που τους τροφοδοτεί η ίδια αλλοτροίωση, με πλήρη συνείδηση όμως ότι παραμένουν εχθροί, ως εκφράσεις των δυο διαφορετικών όψεων του νομίσματος. Δεν ξέρω αν θα μπορούσε να ανταποκρίνεται στη δική σου (ακαδημαϊκή/πολιτική/ψυχολογική) πραγματικότητα, όμως η φράση σου μου θύμισε αυτoύς τους ενδιαφέροντες ρόλους σ' αυτή την καλή ταινία.

    (...)

    NEIL: Yeah, it is what it is. It’s that or we both better go do somethin’ else, pal.

    HANNA: I don’t know how to do anything else.

    NEIL: Neither do I.

    HANNA: I don’t much want to either.

    NEIL: Neither do I.

    (...)

    HANNA: You know we’re sitting here, you and I, like a coupla regular fellas. You do what you do. I do what I gotta do. And now that we’ve been face to face. If I am there and I got to put you away. I won’t like it. But I’ll tell ya, if it’s between you and some poor bastard whose wife you’re going to turn into a widow, brother, you are goin’ down.

    NEIL: There’s a flip side to that coin. What if you do got me boxed in and I gotta put you down? ‘Cause no matter what, you will not get in my way. We’ve been face to face, yeah. But I will not hesitate. Not for a second.

    http://badassmoviequotes.com/al-pacino-and-robert-de-niro-heat/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μπας και φτιάξει η διάθεση

    ( http://www.youtube.com/watch?v=MfuzTJPH3VI )

    ( http://www.youtube.com/watch?v=sLt5-_vM2ls )

    Σαν σήμερα πριν 143 χρόνια.Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Τέτοιες στιγμές κ μέρες απαιτούν αντίστροφη μουσική υπόκρουση;)
    http://www.youtube.com/watch?v=laRKuwz4BpI

    It's always better on holiday
    so much better on holiday
    that's why we only work when
    we need the money

    Ένας, από μια χώρα, όπου οι "διακοπές" τείνουν να γίνουν το καθεστώς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Σήμερα Αντώνη πήγα στην εκδήλωση του ΚΚΕ όπου μίλησε ο ΓΓ Δ.Κουτσούμπας, μετά τα ήπιαμε με συντρόφους. Αύριο νιώθω ότι θα τους πάρουμε παραμάζωμα στην συνέλευση της Γ'ΕΛΜΕ στην γκράβα.

    Θα νικήσουμε, άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή