Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

"Νέο επαναστατικό υποκείμενο"

Οι έρευνες που βασίζονται σε σοφιστικές αρχικές παραδοχές εγγυώνται εκ των προτέρων ότι θα αποβούν άκαρπες, και το πραγματικό τους νόημα είναι η δημιουργία της ψευδαίσθησης ότι υφίσταται καν έρευνα.

Η έρευνα, από τα τέλη του 1960 και μετά, για το "νέο επαναστατικό υποκείμενο" εμπίπτει σ' αυτήν ακριβώς την κατηγορία ερευνών που είναι εξ αρχής καταδικασμένες να μην καταλήξουν πουθενά, δημιουργώντας όμως στην πορεία άφθονες ενδείξεις ότι οι δήθεν ερευνώντες είναι πυρετωδώς απασχολημένοι με κάτι σημαντικό.

Γιατί "επαναστατικό" σημαίνει αναγκαστικά "νέο", καθώς κανένα υποκείμενο του οποίου τα συμφέροντα ως υποκειμένου δεν εδράζονται στην ριζική αλλαγή αυτού που υπάρχει δεν μπορεί να λογιστεί επαναστατικό.

Με άλλα λόγια, κάθε επαναστατικό υποκείμενο είναι νέο. Ή αλλιώς δεν υπάρχουν "νέα" επαναστατικά υποκείμενα σε αντίστιξη με "παλιά". Υπάρχουν μόνο επαναστατικά υποκείμενα, τα οποία είναι εξ ορισμού νέα, και υπάρχουν μη επαναστατικά υποκείμενα.

Στην πράξη αυτό σημαίνει: μια επαναστατική εργατική τάξη είναι επίσης, απαραίτητα, μια νέα εργατική τάξη, δηλαδή μια εργατική τάξη η οποία αποκτά συνείδηση του εαυτού της και για τον εαυτό της σήμερα, με βάση τις σημερινές συνθήκες, τις σημερινές σχέσεις παραγωγής, τον σημερινό καταμερισμό εργασίας. 

Αλλά μια νέα εργατική τάξη είναι νέα εργατική τάξη και όχι μια φαντασιακή "τρίτη τάξη" πέρα από τις υφιστάμενες τάξεις, οι οποίες δεν μπορούν να πάψουν να υφίστανται όσο ο τρόπος παραγωγής που τις γέννησε παραμένει ενεργός: οι "αγανακτισμένοι", οι "εργάτες της άυλης εργασίας" και οι "πρεκάριοι", κατά συνέπεια, δεν μπορούν να είναι τάξεις. Είναι αποσπασματικές εμπειρικές σχηματοποιήσεις οι οποίες εισάγονται στο πεδίο του κοινωνικού φαντασιακού με στόχο να αποπροσανατολίσουν την αυτοσυνειδητοποίηση της εργατικής τάξης ως εργατικής τάξης -- που σημαίνει, τον μετασχηματισμό του προλεταριάτου από κατακερματισμένη και ετερογενή πολλαπλότητα σε ιστορικά κινησιουργό ενότητα.

86 σχόλια:

  1. Είναι πραγματικά άξιον απορίας πως μπορούν κάποιοι ακόμα και σήμερα να αναζητούν δήθεν "νέα επαναστατικά υποκείμενα".
    Νομίζω ότι όποιος μιλάει με αυτούς τους όρους υπό τις παρούσες συνθήκες επιτελεί(an sich ή für sich δεν έχει σημασία) αντιδραστικό ρόλο στην σημερινή ταξική πάλη.
    Αυτό δεν έχει καν σχέση με την πρακτική θεματοποίησης μη οικονομικών κατηγοριών ή προσδιορισμών, όπως race, gender κλπ, καθώς πρόκειται για καθαρά κοινωνικο-οικονομικές κατηγοριοποιήσεις με σαφή στόχο "να αποπροσανατολίσουν την αυτοσυνειδητοποίηση της εργατικής τάξης ως εργατικής τάξης -- που σημαίνει, τον μετασχηματισμό του προλεταριάτου από κατακερματισμένη και ετερογενή πολλαπλότητα σε ιστορικά κινησιουργό ενότητα", όπως σωστά παρατηρείς.

    Δεν είναι επίσης τυχάια η κατάχρηση του όρου "προλεταριάτο", συχνά παρουσιαζόμενοι ως "νεο προλεταριάτο". Αντίθετα η "εργατική τάξη" είναι για όλους αυτούς όρος "αναχρονιστικός".
    Τυχαίο δεν είναι επίσης ούτε το κοινωνικό και οικονομικό υπόβαθρο τον συγκεκριμένων "θεωρητικών".. Μην έχοντας δει εργάτη ποτέ στην ζωή σου, είναι εύκολο να υποθέσεις ότι πρόκειται για μια "φαντασιακή κατασκευή" κάποιων "δογματικών" μαρξιστών... Οι άνθρωποι στις πλατείες από την άλλη (την οποία παρατηρείς πάντα από το μπαλκόνι σου) αποτελούν ένα ενδιαφέρον αυθόρμητο πολύχρωμο τουρλουμπούκι, που εξάπτει την φαντασία κάθε ακαδημαϊκής μετριότητας, που παίρνει τον εαυτό του πολύ σοβαρά στον ρόλο του "διανοουμένου".

    Εξάλλου όλοι αυτοί οι "αγανακτισμένοι", οι "εργάτες της άυλης εργασίας" και οι "πρεκάριοι" είναι έκφραση του υπερτροφικού Εγώ των μικροαστών, κατάλοιπα ενος πάλαι ποτε Bildungsbürgertum, που λόγω της αντικειμενικής αδυναμίας του να καταστεί πραγματικό υποικείμενο έχει την ροπή προς φαντασιακές κατασκευές. Απλά: Λακέδες της αστικής τάξης και (υπο)προϊόντα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής σε αυτοάρνηση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μία παρατήρηση σε όσα εύστοχα λες. Άυλη εργασία, είναι για μένα εννοιλογικά λάθος όρος. Μη χειρωνακτική εργασία, εργασία γραφείου, γραφειοκρατική ή ελαφριά εργασία κ.ά. περιγράφουν καλύτερα το παραγόμενο προϊόν και τα μέσα που χρησιμοποιούνται.

      Τσαφ

      Διαγραφή
    2. Ο όρος "άυλη εργασία" δεν είναι μαρξιστικός, ανήκει στο μεταμαρξιστικό λεξιλόγιο (Νέγκρι, κλπ), για αυτό και τοποθετείται εντός εισαγωγικών στο κείμενο.

      Διαγραφή
    3. Αν δεν κάνω λάθος, ο Μαρξ την αναφέρει ως πνευματική εργασία για να υποδηλώσει κάποιες διαφορές σε σχέση με την ξεκάθαρα χειρωνακτική μη εξειδικευμένη εργασία. Σημασία έχεις πως έτσι κι αλλιώς δε στέκει ως όρος. Τί θα πει άυλη εργασία;
      Ο τριτογενής τομέας, η ρεκλάμα και η γραφειακή δουλειά, αναφέρεται ως άυλη εργασία, όμως πάντα κάτι υλικό παράγεται ή χρησιμοποιείται κάποιο υλικό μέσο παραγωγής. Το ανέφερε ή δεν το ανέφερε ο Μαρξ, εγώ δεν το δέχομαι. Δεν μπορώ να το καταπιώ. :P

      Διαγραφή
    4. Συμφωνώ με αυτα που λες. Βασικό ομως στοιχείο της όλης συζήτησης δεν είναι τόσο τα μέσα όσο η παραγωγή ανταλλακτικής αξίας. Το πρόβλημα με τους θεωρητικους αυτους είναι ότι αγνουν ότι η δραστηριότητα που οι ιδιοι αποκαλούν αϋλη εργασια δεν προσθετει αξία στο παραγώμενο εμπόρευμα (μην συγχεεται εδώ η τιμή με την αξία). Η υπεραξία παραγεται απο τον χρόνο εργασίας κατά την παραγωγή του εμπορευματος. Αυτοι όμως θεωρούν ότι η αϋλη εργασία παραγει ανταλλακτική αξια. Φυσικα εχει χρηστικη αξια αλλα για να αποκτήσει ανταλ αξία πρέπει να πραγματωθει σε ενα υλικο αντικείμενο.

      Διαγραφή
    5. Σημείωση:Για αυτό και ο "μεταμαρξισμός" δεν ειναί μαρξισμός. (Και για αλλους πολλους λογους φυσικά...)

      Διαγραφή
    6. Για προϊόντα που για την παραγωγή τους απαιτείται συλλογική εργασία και σε ένα βαθμό ένας φυσικός (και όχι κοινωνικός) καταμερισμός, τότε η "άυλη" εργασία μια χαρά παράγει αξία. Κατά την γνώμη σου ένας deliverας είναι εργάτης?

      (απορώ πως ο κάρολος τα σχολίασε όλα αυτά τότε, που αντικειμενικά θα αφορούσαν σε μικρό βαθμό την πραγματικότητα, και σήμερα που είναι ο κανόνας εμείς επιμένουμε σε απλοϊκές παραστάσεις ή περιγραφές της εργατικής τάξης)

      JKL

      Διαγραφή
    7. Φυσικά και στην περίπτωση που περιγράφεις παράγεται αξία (ο χρόνος εργασίας που δαπανάται για την παραγωγή), η οποία βρίσκεται ενσωματωμένη στο τελικό προϊόν. Αλλά η "ιδέα", να το πούμε έτσι, δεν είναι καθεαυτή εμπόρευμα και δεν έχει ανταλ. αξία. Κατ'αρχάς επειδή δεν είναι προϊον της ατομικής εργασίας κάποιου, αλλά προϊον της εργασίας ολοκληρων γενεών ανθρώπων. Με άλλα λόγια η γνώση δεν ιδιωτικοποείται πραγματικά (μην ακούτε τι σας λένε διάφοροι...) Συνεπώς δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος εργασίας που να ενσωματώνεται σε αυτήν. Μια "ιδέα" ως τέτοια είναι άυλη και επομένως δεν μπρορέι να ποσοστικοποιηθεί κιόλας. Για προσδιόρισε μου την αξία μιας σκέψης. Αξία... ανεκτίμητη...

      Αλλά μάλλον δεν έχεις καταλάβει το ζητούμενο. Δεν προκειται για την διαφορά πνευματικής και χειρωνακτικής εργασίας. Όταν μιλάνε κάποιοι για "άυλη εργασία" δεν εννοούνε τον μηχανικό που κάνει τα σχέδια, τον οδηγό που μεταφέρει τα εμπορεύματα κλπ. αλλά για το επονομαζόμενο και "κογκνιταριάτο" - μεταξύ των διαφόρων αισχρών νεολογισμών που κυκλοφορούν σήμερα. Πρόκειται κατα την γνώμη μου κυριολοεκτικά για μια -διεστραμμένη- ανασύσταση του Bildungsbürgertum σε μορφή διαδικτυομένου ενναλακτικού νεοχιπη-γιαπη. Αυτού του είδους η "ταξική" συνείδηση δεν έχει και δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με την εργατική τάξη.

      Επίσης σαφώς παρεξηγείς την σκοπιμότητα της διάκρισης παραγωγικών και μη (από άποψη ανταλλακτικής αξίας) δραστηριοτήτων. Δεν είναι αξιολογική διάκριση. Είναι ο τρόπος λειτουργίας του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και ο τρόπος με τον οποίον παράγεται και αποσπάται η υπεραξία. Φυσικά και όλες αυτές οι πνευματικές δραστηριότητας εντάσσονται στο πλαίσιο της κοινωνικά απαραίτητης εργασίας, αλλά αυτό δεν τις καθιστά αυτομάτως παραγωγικές για το κεφάλαιο. Επομένως φυσικά και δεν περιορίζεται η εργατική τάξη στους βιομηχανικούς εργάτες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να κάνουμε διακρίσεις στην οργάνωση της παραγωγής.

      Επειδή με πείραξε λιγάκι αυτό το τελευταίο: "απλοϊκές παραστάσεις ή περιγραφές της εργατικής τάξης" θεωρώ αυτές που λένε, δεν βαριέσαι όλοι εργάτες είμαστε. Ε όχι! Δεν είμαστε όλοι εργάτες. Ο Κάρολος άλλα έλεγε...

      Διαγραφή
    8. Σεχτάρ ο Τρομερός18 Απριλίου 2013 - 2:46 π.μ.

      Naphta17 Απριλίου 2013 - 10:46 μ.μ.
      Συγχαρητήρια!
      Επιτέλους μια σωστή τοποθέτηση για ένα σπουδαίο και σύγχρονο θέμα, που ταλανίζει πολύ κόσμο και για πολλά χρόνια. Να προσθέσω πως όλα αυτά, Γνώση, Πληροφορία, κλπ. δεν είναι κατηγορίες του υλικού κόσμου αλλά της αντανάκλασης του υλικού κόσμου μέσα στα μυαλά των ανθρώπων. Γι αυτό τον απλό λόγο δεν μπορούν να έχουν και αξία, ούτε και να είναι αντικείμενο της πολιτικής οικονομίας, που έχει αποκλειστικά σαν αντικείμενο την παραγωγή του πλούτου των υλικών αγαθών. To τι γίνεται όταν ένας διανοητικός εργαζόμενος εργάζεται πνευματικά, μπορεί να εξηγηθεί απλά, χωρίς μεταφυσική.
      Κάποια στιγμή πρέπει να ανοίξει και να ξετιναχτεί από τις συγχύσεις αυτό το θέμα, που, μεταξύ των άλλων, έχει σχέση και με την ΛΗΣΤΕΙΑ, την φορολογία, που ασκεί, π.χ. η Microsoft, όταν μας "χρεώνει" το λογισμικό σε εξωφρενικές τιμές "πώλησης" (τίνος πράγματος; του αέρα;) ενώ θα μπορούσε να χρεώνει ένα ασήμαντο τέλος συμμετοχής. "Software must be shared, not sold" λένε πολλοί αμερικανοί, που υποψιάζονται πως κάτι τρέχει εδώ.
      Είναι κρίμα, που όταν "σκάνε" τέτοια θέματα, τυχαίνει να πνίγομαι από χρόνο.
      Αν ενδιαφερέσαι δες κάποιες νύξεις και εδώ:
      http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/09/blog-post.html?showComment=1346501465504#c5688104463459811110
      Που θα πάει, κάποια στιγμή θα βρώ τον χρόνο.
      Εχει και προϊστορία το θέμα και αξίζει να ασχοληθούν κάποια μυαλά.

      Διαγραφή
    9. Ίσως θα μπορούσες να γίνεις λίγο πιο σαφής στα της "άυλης εργασίας" γιατί μπορεί και να μην κατάλαβα αυτό που ήθελες να πεις. Αν και πάλι έχω κάποιες ενστάσεις σε αυτά που είπες.

      JKL

      Διαγραφή
    10. @JKL:
      Αν θέλουμε να δώσουμε έναν ορισμό της εργατικής τάξης, χοντρικά θα λέγαμε πως σε αυτήν ανήκουν όσοι δεν κατεχουν μέσα παραγωγής, και δεν ασκούν δοιανοητική ή διευθηντική εργασία.
      Οπότε φυσικά και ο ντιληβεράς, το γκαρσόνι, η καμαριέρα, ανήκουν στην εργατική τάξη. Άλωστε για τα πιο παλιά από αυτά τα επαγγέλματα "παροχής υπηρεσιών", ποτέ δεν τέθηκε το ζήτημα. Κανείς δηλαδή δεν κάθησε ποτέ να αναρωτηθεί αν οι πλύστρες ή οι παραδουλεύτρες ανήκουν στην εργατική τάξη. 'Ηταν πάντα αυτονόητο....

      Διαγραφή
    11. @sextar--->Να προσθέσω πως όλα αυτά, Γνώση, Πληροφορία, κλπ. δεν είναι κατηγορίες του υλικού κόσμου αλλά της αντανάκλασης του υλικού κόσμου μέσα στα μυαλά των ανθρώπων. Γι αυτό τον απλό λόγο δεν μπορούν να έχουν και αξία, ούτε και να είναι αντικείμενο της πολιτικής οικονομίας, που έχει αποκλειστικά σαν αντικείμενο την παραγωγή του πλούτου των υλικών αγαθών.

      Είχα διαβάσει κάποιες μελέτες για τον τρόπο που η βιομηχανική καινοτομία ενσωμάτωνε τις μικρές τεχνολογικές βελτιώσεις που οφείλονταν στους εργάτες. Όχι με την έννοια των ευρεσιτεχνιών των εργαζομένων, αλλά από το πρίσμα τής ανάπτυξης τής τεχνολογίας ως διεπαφής εργάτη-μηχανής. Το επιχείρημα από τον συγκεκριμένο συγγραφέα/εις ήταν νομίζω ότι η διαδικασία ήταν ανάλογη της περίφραξης των κοινών [ίσως να χρησιμοποιούσε και το επιχείρημα για «νεκρή εργασία», αλλά δεν θυμάμαι, πάει δεκαετία+]. τ.έ. η βιομηχανική επανάσταση=καινοτομία δεν ήταν αποκλειστικά έργο κάποιων εφευρετών/επιστημόνων και των βιομηχάνων. Θα κοιτάξω να βρω τη μελέτη/ες, δεν θυμάμαι καν το όνομα του συγγραφέα.

      Διαγραφή
    12. Trash,

      το κομματι με τη διανοητικη εργασια μπορεις να το εξηγησεις? ο μηχανικος που δεν εχει διευθυντικα καθηκοντα η ο υπαλληλος γραφειου που ανηκουν στην αναλυση σου?

      jo.

      Διαγραφή
    13. @jo:
      Νομίζω πως μπερδεύεσαι μόνο και μόνο επειδή θέλεις να μπερδευτείς.
      Τι σημαίνει "υπάλληλος γραφείου"; Υπάλληλος γραφείου είναι από ασκούμενος δικηγόρος και βοηθός πολιτικού μηχανικού, μέχρι γραμματέας και κλητήρας. Στην ίδια ταξική θέση ανήκουν όλοι αυτοί;
      -Ένας καλός τρόπος αν θέλουμε να ξεμπερδευτούμε (αν δεν θέλουμε είναι άλλο ζήτημα), είναι να κατατάξουμε στις δοιανοητικές, τις εργασίες για την εκπλήρωση των οποίων είναι αναγκαία ανώτερη-ανώτατη μόρφωση.
      Αυτό μαζί με τον ορισμό που έδωσα παραπάνω, περιορίζει τις γκρίζες ζώνες στο ελάχιστο.

      Υ.Γ.
      Είμαι περίεργος πως και αυτοί που μιλάνε για "άυλη εργασία" κλπ, δεν έχουν κατατάξει στο "νέο" προλεταριάτο και τους παππάδες. Είμαι πολύ περίεργος...

      Διαγραφή
    14. JKL> Λυπάμαι αν φάνηκα επιθετικός, αλλά με πείραξε λιγάκι το κάπως αφοριστικό σου ύφος. Έχεις δίκιο βέβαια ότι δεν ήταν απόλυτα σαφές σε τι αναφερόμουν. Με έχουν καλύψει σε μεγάλο βαθμό οι παρατηρήσεις του Trash και του Σεχταρ. Το θέμα είναι μεγάλο και θα έπρεπε να συζητηθεί ξεχωριστά. Υπάρχει και αρκετή βιβλιογραφία για το ζήτημα, την οποία όμως δεν έχω πρόχειρη και στην οποία και εγώ δεν έχω εμβαθύνει όσο θα έπρεπε.

      Σεχταρ> Χαίρομαι που ασχολείσαι με το ζήτημα και βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα και την πρότερη παρέμβαση σου. Είναι πρόβλημα ότι τέτοιες "μεταμαρξιστικές" τάσεις έχουν ακόμα πέραση. Σημαντικό είναι να δείξει κανείς ότι ακόμα και σήμερα -παρά την ανάπτυξη του "κλάδου των πληροφοριών"- το κέρδος προκύπτει από την υπεραξία, δηλαδή απο τον χρόνο εργασίας στην διαδικασία παραγωγής εμπορευμάτων και όχι από τον "φόρο", όπως το αποκάλεσες. Πρόκειται εντέλει για Rente, η οποία δεν είναι (αποκλειστικά) καπιταλιστικός τρόπος εκμετάλλευσης, παρότι λαμβάνει χώρα εντός των πλαισίων της καπιταλιστικής οργάνωσης της παραγωγής. Αυτές οι διαδικασίες συσσώρευσης κεφαλαίου απορροφούν την υπεραξία που έχει παραχθεί στους διάφορους κλάδους παραγωγής εμπορευμάτων. Αυτό δεν συνιστά ωστόσο αλλάγη του τρόπου παραγωγής, όπως υποστηρίζουν διάφοροι, αλλά ενδοκαπιταλιστικές διαφοροποιήσεις, που δημιουργούν μάλιστα ενδοαστικές συγκρούσεις μεταξύ διαφορετικών κεφαλαίων. Εξάλλου η σημασία που έχουν αποκτήσει αυτές οι διαδικασίες τα τελευταία χρόνια οφείλεται αφενός στην στροφή προς την παραγωγη καταναλωτικών προϊόντων και αφετέρου στην εφαρμογή του "παραγώμενου" know-how στην παραγωγη υλικών εμπορευμάτων, που εντείνει την παραγωγικότητα γενικά. Αυτό προκαλεί βέβαια και μια αύξηση του κόστους παραγωγής (και παράλληλα μια μείωση του απαραίτητου χρόνου εργασίας, κάτι που ευνοεί δυνητικά του κεφάλαιο και δυσχαιρένει την θεση του εργαζόμενου, καθώς απαξιώνεται η εργασία του). Αυτά είναι επίσης συστατικά μιας κρίσης, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε μια μείωση τoυ ποσοστού κέρδους, λόγω του αυξημένου ανταγωνισμού, ο οποίος οδηγεί στην δαπάνη μεγάλου μέρους του κεφαλαίου για την αναπαραγωγή του σταθερού κεφαλαίου. Κάτι που δημιουργεί την ανάγκη όχι μόνο για μείωση του μεταβλητου κεφαλαίου (των μισθών), αλλά και της καταστροφής και ανανέωσης μεγάλου μέρουςτου σταθερού κεφαλαίου. Μια διάδοση της τεχνολογίας και τεχνογνωσίας χωρίς φραγμούς και δασμούς οδηγεί στην αύξηση της παραγωγικότητας, την μείωση του κόστους παραγωγής και ευνοεί τα κέρδη στον κλάδο παραγωγής εμπορευμάτων. Με αυτόν τον τρόπο αποκαθίσταται εκ νεου και γίνεται πιο φανερή η άμεση εκμετάλλευση της εργατικής τάξης. Με άλλα λόγια πρόκειται για διαμεσολαβήσεις, οι οποίες όμως δεν αλλάζουν την φύση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.
      Για να μην πολυλογώ (περαιτέρω): Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής ζει και βασιλεύει, και από αυτόν εξαρτάται αν άλλες μορφες συσσώρευσης κεφαλαίου υφίστανται και υπό ποιαν μορφή.

      waltendegewalt> Αν μπορείς βρες το και ποσταρέ το, γιατί με ενδιαφέρει. Είναι μια καλή ένδειξη για το ότι αυτή η "creative class" έχει απλά ένα υπερτροφικό Εγώ θεωρώντας ότι είναι το "υποκείμενο" της εξέλιξης. Ευχαριστώ!

      Διαγραφή
    15. trash,

      ισως να μπερδευομαι απλα γιατι μου διαφευγει κατι που εσυ το ξερεις. αυτο που ρωταω ειναι γιατι θεωρεις οτι η ανωτατη εκπεδευση ειναι κριτιριο. στο παραδειγμα σου, ας πουμε, ο βοηθος του πολιτικου μηχανικου με πιο τροπο εχει διαφορετικη θεση στην παραγωγη απο τον κλητηρα?

      jo.

      Διαγραφή
    16. jo.:
      -Αρχικά γιατί η ανώτατη εκπαίδευση χρειάζεται κεφάλαιο για να αποκτηθεί. Κεφάλαιο που ξοδεύεται για να αποσβεστεί αργότερα.
      -Δεύτερον γιατί βοηθός πολιτικού μηχανικού, χρειάζεται γνώσεις πολιτικού μηχανικού, οπότε εκτός από βοηθός είναι και ...πολιτικός μηχανικός!
      -Τρίτον γιατί ο βοηθός πολιτικού μηχανικού, ακόμη και σε αυτήν την βαθμίδα, κάνει απόσβεση κεφαλαίου. Αυτού που ξόδεψε για να πάρει το πτυχίο του.
      -Τέταρτον γιατί ο ενώ ο βοηθός πολιτικού μηχανικού, είναι ως πολιτικός μηχανικός, και μέλλοντας πολιτικός μηχανικός, ο κλητήρας είναι κλητήρας και τίποτε πάνω από αυτό.
      -Πέμπτο και κυριότερο γιατί ο βοηθός πολιτικού μηχανικού δεν πουλάει την εργατική του δύναμη αλλά τις άνω τους μέσου όρου του πλυθησμού, γνώσεις του.

      Από εκεί και πέρα κάθε άλλη συζήτηση την θεωρώ σχολαστικισμό.
      Γιατί αν η εργατική τάξη είναι τόσο πλατειά που χωράει τους γιατρούς, τους καθηγητές, τους συγγραφείς, τους δικηγόρους, τους πολιτικούς μηχανικούς, τους παππάδες και εγώ δεν ξέρω ποιόν άλλον, τότε ξαναγυρνάμε στο αρχικό πως δεν υπάρχει εργατική τάξη, αφού όλη σχεδόν η κοινωνία πλην των μεγαλοαστών ανήκει σε αυτήν. Άρα και ουδείς προφανής, τουλάχιστον, λόγος περί επαναστάσεων υπάρχει...

      Διαγραφή
    17. @jo.:
      Και βέβαια υπάρχει πάντα και ο εμπειρικός ορισμός που είχαμε βγάλει κάποτε χαβαλεδιάζοντας σε ένα συνδικάτο, παραμένει οστώσο ένας καλός μπούσουλας.
      ¨Οταν είσαι στην δουλειά και πας στην τουαλέτα, τα χέρια σου, είναι μεγαλύτερη ανάγκη να τα πλύνεις πριν, ή μετά;
      :)

      Διαγραφή
    18. Συμφωνώ με όλα τα κύρια που βάζεις και μάλιστα ενώ δεν είμαι τον νοτίων προαστίων αναρωτιέμαι πως γίνεται να έχω ακούσει και αστειευτεί με αυτήν την έκφραση: "Οταν είσαι στην δουλειά και πας στην τουαλέτα, τα χέρια σου, είναι μεγαλύτερη ανάγκη να τα πλύνεις πριν, ή μετά;"
      Να που όμως κάποιες λεπτομέρειες θα χρειαζόντουσαν μερικές διευκρινήσεις κατά την γνώμη μου.
      "Αν θέλουμε να δώσουμε έναν ορισμό της εργατικής τάξης, χοντρικά θα λέγαμε πως σε αυτήν ανήκουν όσοι δεν κατεχουν μέσα παραγωγής, και δεν ασκούν δοιανοητική ή διευθηντική εργασία." αν αφήσουμε το Διανοητική εργασία στην πρόταση θα μας ονομάσουν ερυθρούς χμερ και θα έχουν δίκιο.
      "Οπότε φυσικά και ο ντιληβεράς, το γκαρσόνι, η καμαριέρα, ανήκουν στην εργατική τάξη."
      Η τηλεφωνήτρια στην πιτσαρία; ο ταμίας στο εστιατόριο; η ρεσεψονίστρια στο ξενοδοχείο;
      Η πρώτη απλά μιλάει, ο ταμίας μετράει και δεν "σηκώνει" τα λεφτά, η ρεσεψιονίστρια είναι απλά όρθια και απαντάει.
      Όποιος δεν κουράζεται μυϊκά δεν είναι εργατική τάξη; τι είναι μυϊκός κάματος; τι είναι πνευματική κούραση;
      Μήπως ο αστός που ξεχώρισε τον εργάτη σε ημερομίσθιο γιατί κουράζεται μυϊκά και σε υπάλληλο μισθωτό γιατί κάνει πνευματική εργασία έχει δίκιο;
      Όσοι παίρνουν μεροκάματο εργάτη από κει και ο Σιφωνιός με τους συναδέλφους του από την άλλη γιατί είχαν καταφέρει να κερδίσουν το μηνιαίο μισθό;
      "Τι σημαίνει "υπάλληλος γραφείου"; " Υπάρχει το ταξικό σωματείο, κοντά στην Ομόνοια, των "ιδιωτικών υπαλλήλων σε ΑΕ και γραφείων". Κάτι μου λέει πως γνωρίζουν καλύτερα από όλους την απάντηση. Ακόμη καλύτερα κάτι μου φωνάζει πως δεν θεωρούν τους εαυτούς τους "σύμμαχα στρώματα".
      "...ο βοηθός πολιτικού μηχανικού, είναι ως πολιτικός μηχανικός, και μέλλοντας πολιτικός μηχανικός, ο κλητήρας είναι κλητήρας και τίποτε πάνω από αυτό". Στο τελευταίο έχει απαντήσει ο Κοσκωτάς που του βρήκε ο υπουργός Γιαννόπουλος δουλειά κλητήρα πριν γίνει ο τραπεζίτης. χαχαχαχα.
      Ο μηχανολόγος μεταλλείων, για να μην πιάσουμε τους μηχανικούς πετρελαϊκών εγκαταστάσεων(βγαίνουν και τέτοιοι στην Ελλάδα) λόγω μη απορρόφησης του βρίσκεται εδώ και πενταετίες στην ΕΞΥΠΠ μισθωτός που τον πουλάει για τεχνικό ασφαλείας σε επιχειρήσεις. Οι γνωστές μούρες που είχαν/έχουν τις τεχνικές εταιρίες έχουν στρατιές ολόκληρες μηχανικών με απλούς μισθούς και με συνθήκες διαβίωσης στα εργοτάξια που δεν διαφέρουν από τους σκαφτιάδες. Οι δημόσιοι μηχανικοί (ΕΜΔΥΔΑΣ) κάτω από τον ισχυρότερο εργοδότη στην Ελλάδα, το Κράτος, είναι μεσαία στρώματα της πόλης;
      Επειδή είμαι εργατάκος σε εργοστασιακή μανοβία από τα δεκαεφτά μου κανείς δεν μου απαγορεύει να ονειρεύομαι και να ελπίζω πως θα πεθάνω Ωνάσης. Είναι αυτός λόγος για να με πετάξει κάποιος από τον επίγειο παράδεισο της εργατικής τάξης; μην χέσω. Θα κάνουμε ελιτίστικη και προνομιακή την θέση μας στην εργατική τάξη; είναι και δεν το ξέρω; Θα αρνηθώ σαν τις ηλίθιες γεροντοκόρες την είσοδο του "εργάτη του πνεύματος" για να διαφυλάξω την παρθενιά μου;
      Εντάξει, να πούμε μεταξύ μας πως επειδή ο εμποροϋπάλληλος πολύ γλυκοκοιτάζει τι κάνει ο έμπορας μήπως μπορέσει να ανοίξει κιαυτός ένα εμπορικό, να μην τον βάλουμε για αιρετό. Μπορεί να μας πουλήσει πιο εύκολα από τον εργοστασιακό εργάτη που στο φινάλε είναι δύσκολο να προδώσει την τάξη του. Δεν θα μπορέσει να γίνει βιομήχανος ποτέ. (πουλημένος συνδικαλιστής;)

      Διαγραφή
    19. @ΧούΚερς:
      Εάν ρίξεις μία ματιά, θα δεις πως ό,τι βάζεις εχει απαντηθεί ήδη.
      Και επιμένω πως μπερδεύεται μόνον όποιος θέλει να μπερδευτεί.
      Ο Κοσκωτάς λοιπόν όταν έγινε τραπεζίτης σταμάτησε να είναι κλητήρας και έγινε τραπεζίτης. Ο εμποροϋπάλληλος που θα ανοίξει δικό του μαγαζί, θα αλλάξει και επάγγελμα και τάξη. Ο ασκούμενος δικηγόρος που θα γίνει Λυκουρέζος πάλι, επάγγελμα δεν θα αλλάξει. Δικηγόρος θα παραμείνει. Δεν έφαγε ένα σκασμό λεφτά και τόσα χρόνια εκπαίδευσης για να μείνει ασκούμενος εξάλλου.

      Εδώ μπερδεύεται μόνον όποιος θέλει να μπερδευτεί.
      -Κατά τα λοιπά θα σε παρακαλούσα να μου υποδείξεις το σημείο τψν σχολίων μου που υποστηρίζω πως οι κάτοχοι ανώτατης μόρφωσης πρέπει να σταλούν να δουλεύουν 12ωρα στα ριζοχώραφα υπό την επίβλεψη ένοπλων ερυθροφρουρών, ή να αναιρέσεις το σχόλιο σου περί "ερυθρών χμερ". (Αν και με κάτι τέτοια που διαβάζω, μου μπαίνουν κάποιες ιδέες :D )

      Το κουμπί λοιπόν είναι ό,τι αναφέρθηκε παραπάνω. Η ανώτερη του μέσου όρου μόρφωση.
      Γιατί πράγματι, στην δεκαετία του '50 π.χ., ο υπάλληλος είχε διαφορετικό κοπινωνικό στάτους από τον εργάτη. Και το είχε γιατί σαν κάτοχος γνώσεων μέσης εκπαίδευσης, είχε ανώτερο του τότε μέσου όρου, μορφωτικό επίπεδο. Φυσικά αυτό δεν υφίσταται πλέον λόγω του ανεβάσματος του μέσου όρου.

      -Που είπα εγώ πως ΟΛΟΙ οι υπάλληλοι γραφείου ΔΕΝ είναι ερεγατική τάξη;
      -Από που προκύπτει πως ο υπάλληλος κάνει πνευματική εργασία σε αντίστηξη κιόλας με τον εργάτη; Να σε φέρω να ξεφορτώσεις μπαλέτα και να δουλέψεις κλαρκ σε κανένα μάρκετ, και μετά πες μου πως είναι "πνευματική εργασία". (Για εμποροϋπάλληλους μιλάμε τώρα, που νομικά είναι "υπάλληλοι")
      -Και ξαναβάζω το ερώτημα. Αν ο δικηγόρος ανήκει στην εργατική τάξη, ο παππάς με ποιά ακριβώς λογική δεν ανήκει;

      Εν πάση περιπτώση καλό θα ήταν η μικροαστική ιντελιγγέτσια να μην βαυκαλίζεται ονομάζοντας τον εαυτό της "εργατική τάξη". Δεν είναι κάτι τρομερό εξάλλου, ούτε και κάτι προσβλητικό. Καλό είναι να έχεις ανώτερη μόρφωση, και καλό είναι να πλένεις τα χέρια σου μετά την τουαλέτα. Δεν σε κάνει εχθρό των εργατών αυτό. Ούτε και αυτούς κάνει εχρούς σου.

      Αλλά δεν θα τα κάνουμε και όλα ίσιωμα....

      Διαγραφή
    20. Νομίζω ότι ο TRASH έθεσε το ζήτημα σωστά και οριστικά.
      Κυρίως δυο σημεία είναι νομίζω καθοριστικά και ξεκαθαρίζουν πτο ζήτημα:

      "-Πέμπτο και κυριότερο γιατί ο βοηθός πολιτικού μηχανικού δεν πουλάει την εργατική του δύναμη αλλά τις άνω τους μέσου όρου του πλυθησμού, γνώσεις του."
      και
      "Εν πάση περιπτώση καλό θα ήταν η μικροαστική ιντελιγγέτσια να μην βαυκαλίζεται ονομάζοντας τον εαυτό της "εργατική τάξη". Δεν είναι κάτι τρομερό εξάλλου, ούτε και κάτι προσβλητικό. Καλό είναι να έχεις ανώτερη μόρφωση, και καλό είναι να πλένεις τα χέρια σου μετά την τουαλέτα. Δεν σε κάνει εχθρό των εργατών αυτό. Ούτε και αυτούς κάνει εχρούς σου.

      Αλλά δεν θα τα κάνουμε και όλα ίσιωμα...."

      Ο εργάτης πουλαει την εργατική του δύναμη, με όποιες πνευματικές, διανοητικές ικανότητες τυχόν κατέχει, οι οποίες όμως λόγω της εκάστοτε δεδομένης κοινωνικής στάθμης δεν αποτελούν από μόνες τους επαρκές "εμπόρευμα", αλλά μόνον προϋπόθεση της αναπαραγωγής της εργασίας του.
      Οι άλλες κατηγορίες εργαζομένων πληρώνονται για κάτι άλλο πέρα από τον εργασιμό τους χρόνο. Οι υπηρεσίες που παρέχουν έχουν χρηστική αξία για αυτόν που τις πληρώνει. Η τιμή τους δεν καθορίζεται από τον χρόνο εργασίας, αλλά από την σημασία τους (που καθορίζεται και από την προσφορά τους και από τον ανταγωνισμό μεταξύ των καπιταλιστων) για την αναπαραγωγή της παραγωγικής διαδικασίας.

      Επίσης δεν υπάρχει λόγος να θέλει να είναι κανείς κάτι άλλο πέρα από αυτό που αντικειμενικά είναι στην ταξική διαστρωμάτωση. Ούτε σημαίνει αυτό ότι δεν υπάρχει εκμετάλλευση σε αυτούς τους τομείς. Σε δεδομένες συνθήκες μπορεί να είναι και πιο μεγάλη απ'αυτήν της εργατικής τάξης. Ωστόσο αυτό δεν κάνει κάποιον αυτομάτως εργάτη. Και όχι μόνο προς χάριν της θεωρίας, αλλά και πρακτικά. Μόνον ο εργάτης πουλάει καθαρά εργατική δύναμη και είναι για αυτόν τον λόγο που είναι απόλυτα εξαρτημένος από την εργασία του.

      Θεωρώ πόλυ πιο σημαντικό η "μικροαστική ιντελιγγέτσια" (όπως λες) να συνειδητοποιήσεί αυτό το γεγονός και να αφιερώσει τις γνώσεις και τις δυνάμεις της στην πάλη της εργατικής τάξης, παρά να προσπαθούν κάποιοι να θολώσουν τα νερά προκείμενου να σβήσουν τις τύψεις τους που δεν γεννήθηκαν εργάτες. Στο κάτω κάτω δεν είναι η ίδια πραγματική τάξη από μόνη της. Οι κομμουνιστές ανάμεσα της πρέπει να (απ)αρνηθούν την "τάξη" τους, όχι στο ίδιο τους το πρόσωπο, αλλά ως ταξικό υποκείμενο και να ταυτίσουν τα συμφεροντά τους με την εργατική τάξη.

      Διαγραφή
    21. Den sumfwnw apoluta me ton Trash (periergo, sunithws eimai kommatoskulo se auta!) Sugkekrimena diafwnw me auto: Γιατί αν η εργατική τάξη είναι τόσο πλατειά που χωράει τους γιατρούς, τους καθηγητές, τους συγγραφείς, τους δικηγόρους, τους πολιτικούς μηχανικούς, τους παππάδες και εγώ δεν ξέρω ποιόν άλλον, τότε ξαναγυρνάμε στο αρχικό πως δεν υπάρχει εργατική τάξη, αφού όλη σχεδόν η κοινωνία πλην των μεγαλοαστών ανήκει σε αυτήν.
      Nomizw oti oloi autoi pou aneferes (ektos apo pappades) mporei(den einai aparaitito) na anikoun stin ergatiki taksi. Gia paradeigma egw eimai ximikos me ptuxio kai master, alla douleuw sto ergastirio enos panepistimiou. Den exw mesa paragwgis, o misthos mou einai mesaiou megethous, den exw dioikitiki thesi kai paragw nea gnwsi i didaskw gnwsi se foitites. Ta sumferonta mou einai safestata me tin ergatiki taksi kai egw proswpika thewrw oti anikw stin ergatiki taksi, isws kai logw taksikis katagwgis. Den lew oti o kathigitis panepistimiou me ta kone me epixeiriseis i o politikos mixanikos, proedros tis megalis kataskeuastikis etairias einai ergatiki taksi alla den einai oloi oi apofoitoi tis anwtatis ekpaideusis ektos mono giati pigan panepistimio. Toulaxiston etsi to antilamvanomai egw. Eidika gia giatrous kai kathigites nomizw oti kai i thesi tou KKE einai safis oti einai genika ergatiki taksi, ektos an askoun dioikisi se nosokomeia, sxoleia ktl.
      Episis diafwnw edw: ο βοηθός πολιτικού μηχανικού δεν πουλάει την εργατική του δύναμη αλλά τις άνω τους μέσου όρου του πλυθησμού, γνώσεις του. Kai enas eidikeumenos ergatis,udraulikos as poume, me autin ti logiki poulaei tis idiaiteres gnwseis tou sto antikeimeno. Ma nomizw oti oi gnwseis perilamvanontai stin ergatiki dunami. I ergatiki dunami den einai mono i kuriolektiki dunami tou xeiranakta, alla ola ta stoixeia tou anthrwpou, mexri kai o xaraktiras tou, gia paradeigma enas pio peistikos pwlitis autokinitwn stirizetai sto xaraktira tou kai auto "agorazei" o ergodotis tou otan agorazei tin ergatiki tou dunami.
      As mas thumisei kapoios pou na exei prosvasi se vivlia poia einai ta 5 kritiria pou thetei o Lenin gia tin katataksi se mia taksi, nomizw me vasi auta prepei na ginetai wste na apofeugontai kai genikotites, giati nomizw kathe periptwsi prepei na eksetazetai ksexwrista ws pros to poios anikei stin ergatiki taksi. Kata ta alla mono i ergatiki taksi einai epanastatiki, auto mou einai safes.

      Partydog

      Διαγραφή
    22. Τάξεις ονομάζουμε μεγάλες ομάδες ανθρώπων που ξεχωρίζουν μεταξύ τους από τη θέση που κατέχουν μέσα σ’ ένα, ιστορικά καθορισμένο, σύστημα της κοινωνικής παραγωγής, από τη σχέση τους (στο μεγαλύτερο μέρος κατοχυρωμένη και διατυπωμένη σε νόμους) προς τα μέσα παραγωγής, από το ρόλο τους στην κοινωνική οργάνωση της εργασίας και, συνεπώς, από τους τρόπους που ιδιοποιούνται τη μερίδα του κοινωνικού πλούτου που διαθέτουν και από το μέγεθος αυτής της μερίδας. Οι τάξεις είναι οι ομάδες εκείνες ανθρώπων, που η μία μπορεί να ιδιοποιείται τη δουλειά της άλλης, χάρη στη διαφορά της θέσης που κατέχει μέσα σ’ ένα καθορισμένο σύστημα της κοινωνικής οικονομίας»

      και http://wwwpraxisred.blogspot.com/2012/12/blog-post_2167.html

      Β.Ι Λένιν-Η Μεγάλη Πρωτοβουλία, Άπαντα, τόμος 39, σελ 15

      Διαγραφή
    23. @Partydog:
      Ξανακοίτα τα σχόλια μου. Είναι ήδη απαντημένα αυτά που αναφέρεις.
      Μόνο εμένα δεν μου απαντάει κανένας, γιατί οι παππάδες δεν είναι εργατική τάξη, αν είναι όλοι οι υπόλοιποι που αναφέρονται. Στην τελική λιγότερα λεφτά βγάζουν από τους πολιτικούς μηχανικούς π.χ....

      Διαγραφή
    24. 1)από τη σχέση τους (στο μεγαλύτερο μέρος κατοχυρωμένη και διατυπωμένη σε νόμους) προς τα μέσα παραγωγής,
      2)από το ρόλο τους στην κοινωνική οργάνωση της εργασίας και, συνεπώς,
      3)από τους τρόπους που ιδιοποιούνται τη μερίδα του κοινωνικού πλούτου που διαθέτουν και
      4)από το μέγεθος αυτής της μερίδας.
      5)Οι τάξεις είναι οι ομάδες εκείνες ανθρώπων, που η μία μπορεί να ιδιοποιείται τη δουλειά της άλλης, χάρη στη διαφορά της θέσης που κατέχει μέσα σ’ ένα καθορισμένο σύστημα της κοινωνικής οικονομίας

      Pouthena den anaferei tipota gia xeirwnaktiki i pneumatiki ergasia. Ara polu eukola o kathigitis pou den exei mesa paragwgis (1), den organwnei tipota an den exei dioikitiki(kai malista anwteri dioikitiki) thesi (2) idiopoieitai plouto me tin ergasia tou, exei mistho, kai oxi me merismata, metoxes, katathesei ktl (3) oso gia to megethos tou misthou einai polu xamilo genika alla kai eidika se sxesi me tin eidikeusi tou( kai o eidikeumenos ergostasiakos ergatis prepei na plirwnetai parapanw) (4) Kai episis den idiopoieitai tin douleia kanenos allou (5).
      Ta idia akrivws mporw na pw gia enan politiko mixaniko, oxi omws gia enan ergolavo i enan politiko mixaniko pou einai kai ergolavos, giati autos ksekathara idiopoieitai tin ergasia allwn.

      Partydog

      Διαγραφή
    25. Oso gia tous pappades askoun sugkekrimeno ideologiko rolo stin koinwnia. Einai san na me rwtas giati o prwin dimosiografos tou Rizospasti kai anergos pou den pairnei lefta gia na vrizei to komma (toulaxiston akoma) den einai ergatiki taksi. Den paizoun rolo mono ta lefta, 5 pragmata vazei o Lenin.

      Διαγραφή
    26. @Partydog:
      Και ακόμη σύμφωνα με αυτά που λέτε προκύπτει το εξής παράλογο. Δύο δικηγόροι ή δύο γιατροί να ανήκουν σε διαφορετικές τάξεις! Σαν να λέμε δηλαδή πως υπάρχουν επαγγέλματα ...διαταξικά.
      Εκείνο που στην πραγματικότητα συμβαίνει, είναι πως η ιντελιγγέτσια σαν μεσόστρωμα η ίδια, περιλαμβάνει όλες τις διαστρωματώσεις της τάξης της, που ξεκινάνε από πολύ κοντά στο μεγάλο κεφάλαιο και καταλήγουν πολύ κοντά στην εργατική τάξη. Οστώσο ούτε με το ένα ταυτίζονται πλήρως ποτέ, ούτε φυσικά και με την άλλη...

      Διαγραφή
    27. @Partydog:
      Ο τρόπος ερμηνείας σου κατατάσει σαφέστατα τους παππάδες στην εργατική τάξη αφού είναι μισθωτοί και δεν εισπράτουν υπεραξία άλλων.

      Παρόλα αυτά, εγώ ακόμη δεν έχω πειστεί πως ο Λυκουρέζος (δεν εισπράτει υπεραξία -δεν κατέχει μέσα παραγωγής) ανήκει στην ίδια κοινωνική τάξη με τον Σιφωνιό.

      Το εισοδηματικό κριτήριο, δεν θα έπρεπε να μπαίνει. Και ένας εξειδικευμένος μισθωτός εργάτης (χειριστής μηχανήματος π.χ.) μπορεί να βγάζει περισσότερα λεφτά (έως και αρκετά περισσότερα) από έναν ψιλικατζή. Αυτό δεν σημαίνει πως ο πρώτος σταματαέι να είναι εργάτης και ο δεύτερος μοκροαστός.

      Ξαναπάμε λοιπόν σε αυτό που δεν είδες.
      Ο εργάτης πουλάει την εργατική του δύναμη.
      Ο επιστήμονας πουλάει τις ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΥ ΟΡΟΥ γνώσεις του, για την απόκτηση των οποίων έχει επενδύσει κεφάλαιο που πρέπει να αποσβεστεί.
      Για να ξεφύγει δηλαδή από την εργατική τάξη, δεν αγόρασε μαγαζάκι αλλά γνώσεις.
      Ο υδραυλικός ή ο μπογιατζής πάλι, κανένα κεφάλαιο δεν έχουν διαθέσει να αποκ΄τησουν τις γνώσεις οι οποίες τους χρειάζονατι για να κάνουν την δουλειά τους. Είναι οφθαλμοφανές!

      Εάν ακόμη δεν βλέπεις ,μεταξύ επιστημονικού προσωπικού και εργατικής τάξης στις θέσεις 2-5 από το παραπάνω του Λένιν, τότε δεν θέλεις να τις δεις, και δεν μπορώ να κάτι παραπάνω.

      Γιατί είναι να μου λένε για "άυλη εργασία", ξέρω να πω και εγώ για "άυλο κεφάλαιο" μετά, και άντε να ξεμπερδέψεις.

      Διαγραφή
    28. "Και ακόμη σύμφωνα με αυτά που λέτε προκύπτει το εξής παράλογο. Δύο δικηγόροι ή δύο γιατροί να ανήκουν σε διαφορετικές τάξεις!" Nomizw oti auto den einai paralogo, pouthena o lenin den milaei gia epaggelmata para mono gia thesi stin paragwgi. Episis les:η ιντελιγγέτσια σαν μεσόστρωμα η ίδια, περιλαμβάνει όλες τις διαστρωματώσεις της τάξης της. Den einai epixeirima enantion sou alla les mia strwma kai meta taksi, mallon ithele kaluteri diatupwsi ekei. Den diafwnw apolutws me auto pou les gia ti diastrwmatwsi alla den nomizw oti isxuei gia kathigites kai kapoia alla epaggelmata. Episis na sou ferw kai allo paradeigma "paradokso" o proistamenos se ena super market i o epistatis se ena ergostasio kanoun sunithws akrivws tin idia douleia me ton aplo ergazomeno. Kai omws logw tou rolou tous stin paragwgiki diadikasia den einai ergatiki taksi. Ara den einai apokleistiko kritirio to epaggelma kapoiou. Nomizw prepei na krinoume panta me ta kritiria pou vazei o Lenin, sundeontas ta ola kai oxi vlepontas ta memonomena. Telos pantwn, pisteuw den exei terastia simasia (eidika afou sumfwnoume oti i ergatiki taksi einai "to epanastatiko upokeimeno") giati nomizw kai esu sumfwneis oti akoma kai diastrwmatwseis na einai kai oxi ergatiki taksi, to sumferon tous einai me tin ergatiki taksi kai mazi tis prepei na palepsoun.

      Partydog

      Διαγραφή
    29. "Το εισοδηματικό κριτήριο, δεν θα έπρεπε να μπαίνει. " To vazei omws o Lenin. Se sunduasmo panta me ta alla, alla to vazei.
      Episis pisteuw uparxei provlima katanoisis tou ti simainei ergatiki dunami (oxi aparaititos diko sou provlima, mporei egw na tin katalava lathos)
      "Εάν ακόμη δεν βλέπεις ,μεταξύ επιστημονικού προσωπικού και εργατικής τάξης στις θέσεις 2-5 από το παραπάνω του Λένιν, τότε δεν θέλεις να τις δεις, και δεν μπορώ να κάτι παραπάνω." Lupamai pou den katalavainw ti prepei na dw stis theseis 2 ws 5 pou na ksexwrizei enan epistimona apo enan ergati, an den theleis na mou eksigiseis den peirazei, alla den einai oti den thelw na to dw.
      Genika pio kaloproaireto anthrwpo apo emena apenanti sou den tha deis kai aplws mou aresei na kanw mia suzitisi me epipedo gia auto ethesa ta erwtimata mou kai tous provlimatismous mou se themata pou den thewrw ksekathara. Episis, tha epimeinw oti to Komma thewrei toulaxiston tous kathigites ergatiki taksi.
      Xarika pou ta eipame. Kalous agwnes.

      Partydog

      Διαγραφή
    30. Και κοίτα να δεις τώρα σε τι αντίφαση πέφτεις. Οι Παππάδες λες δεν είναι εργατική τάξη, όχι βάση κάποιου χαρακτηριστικού ως προς την υλική βάση της εργασίας τους, αλλά εξαιτίας του ιδεολογικού τους ρόλου. Οπότε εδώ θα πρέπει να εντάξουμε αυτόματα και δάσκαλους, καθηγητές κλπ (εφόσον είναι υποχρεωμένοι να διδάσκουν μία ύλη που προάγει την ιδεολογία της αστικής τάξης). Βάση αυτού μάλιστα φτάνεις στο κατ'εμέ παράλογο να υσχιρίζεσαι πως οι δημοσιογράφοι που φεύγουν από τον ριζοσπάστη δεν είναι εργατική τάξη, ενώ πριν και κάνοντας ακριβώς το ίδιο επάγγελμα, προφανώς ...ήταν!
      Να το θέσουμε λοιπόν διαφορετικά, για να ξέρουμε και το τι λέμε. Μπορούν όλοι αυτοί, που ονομάζουμε συνοπτικά ιντελιγκέτσια, να βελτιώσουν την ταξική τους θέση χωρίς την απελευθέρωση του συνόλου της κοινωνίας;
      Σαφέστατα και ναι. Άλωστε η αντεπίθεση της αστικής τάξης ενάντια στην εργατική, που άρχισε μετά το '90, δεν ήταν χωρίς πολυάριθμους κοινωνικούς συμμάχους υπέρ των αστών. Ποιοί ήταν αυτοί οι σύμμαχοι; Ακριβώς τα μεσοστρώματα ήταν, τα οποία ευελπιστούσαν σε άνοδο και της δικής τους θέσης σε αντίθεση με αυτήν της εργατικής τάξης.
      Οχι τίποτε άλλο δηλαδή, γιατί κάποια πράγματα είναι και κραυγαλέα.
      Ας μην ξεχνάμε άλωστε πως η απεχθής έννοια της "αξιοκρατίας" (οι αδύναμοι στον καιάδα) ακριβώς σε αυτά τα ανώτερου μορφωτικού επιπέδου στρώματα έχει βρει την μεγαλύτερη απήχηση και κοινωνική αποδοχή.

      Διαγραφή
    31. Αγαπητέ Trash
      Μην μου δώσεις σημασία σε αυτά που θα αναφερθώ γιατί ό,τι βάζω «εχει απαντηθεί ήδη.»
      Απλά αναπτύσσω μερικά ζητήματα με αφορμή δικά σου σχόλια μάλλον για να ξε«μπερδευτώ».
      Για να μην παρεξηγήσεις τα λόγια μου θα πρόσθετα πως αν είναι αναγκαίο να πιάσω ένα – ένα επάγγελμα και μία – μία θέση που μπορεί να πάρει στην παραγωγική αλυσίδα θα το κάνω αρκεί να βρω την άκρη.
      “Ο Κοσκωτάς λοιπόν … “ Η κινητικότητα, λοιπόν, είναι μία αστική υπέροχη εφεύρεση που έκανε τον Σημίτη να λέει πως «θα αλλάξετε πέντε επαγγέλματα τουλάχιστον στον εργασιακό σας βίο» και την έρευνα του ΣΕβ να μιλάει πως «αποτελεί λύση στην κρίση».

      «Η ανώτερη του μέσου όρου μόρφωση…» «…οι κάτοχοι ανώτατης μόρφωσης…»
      -Οι αλλαγές που έγιναν στην εργασία και τις σύγχρονες ανάγκες οδήγησαν τους εργαζόμενους να πουλούν τις γνώσεις τους στους εργοδότες τους και κατά συνέπεια άλλαξε η δομή στην εργασία μπλα – μπλα. Μπλα – μπλα δεν υπάρχει αμιγώς εργατική τάξη σήμερα ή είναι περιορισμένη σε βιομηχανικούς εργάτες μόνον, άρα κοινωνικό εργαστήρι η κοινωνία μας, - γαμώ την κενωνία
      Αλεξίου βασισμένος σε Χάρντι και Νέγκρι γιατί όχι; ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει όταν είναι η ταξική πάλη να μην υφίσταται πλέον. ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ

      «-Που είπα εγώ πως ΟΛΟΙ οι υπάλληλοι γραφείου ΔΕΝ είναι ερεγατική τάξη;» Πουθενά δεν το είπες, ενώ θα έπρεπε. Η γραμματέας του Χριστοφοράκου δεν δηλώθηκε στο ΙΚΑ ως executive administrator μετά Msc γιατί δεν έχει τέτοιο κωδικό επαγγέλματος το ασφαλιστικό σύστημα. Όμως το γεγονός πως αμειβόταν δυσανάλογα με μία συνηθισμένη γραμματέα φαινόταν από την ασφάλισή της στην υψηλότερη κατηγορία του ΙΚΑ. Αυτό το ίδιο γεγονός, της υπερβολικής της αμοιβής μπορεί να την οδηγήσει Μαρξιστικά εκτός της εργατικής τάξης. Απλό;

      «η μικροαστική ιντελιγγέτσια…» υπάρχει και βασιλεύει στην εποχή μας και μάλιστα χωρίς να είναι «πνευματική».
      Ένας αριθμός μεγάλος στρωμάτων της πόλης που είτε ως αυτοαπασχολούμενοι, είτε ως εργοδότες λίγων ατόμων έχουν αναπτύξει τον δαιδαλώδη ιστό των επαγγελμάτων της πόλης. Τεχνικά: υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι κτλ κτλ. Εμπορικά: Τρόφιμα, Ρούχα, Παπούτσια κτλ κτλ. Υπηρεσίες: ραφτάδες, λογιστές, ασφαλιστές κτλ κτλ. Των παλαιών στρωμάτων της πόλης: Γιατρών, δικηγόρων, μηχανικών κτλ κτλ.
      Ουδείς από αυτούς είναι εργατική τάξη και όταν λέμε κανείς εννοούμε νούλα – τίποτα.
      Τα μεσαία στρώματα μπορούν στην καλύτερη των περιπτώσεων να δώσουν συμμάχους της εργατικής τάξης. Τον βενζινοπώλη της Αλέκας που θα καταλάβει πως βενζινάδικο θα έχει και στην άλλη κατάσταση αλλά θα ανήκει στο Κράτος και όχι στην πολυεθνική. Τον σουβλατζή που βγάζει λιγότερα από τον υπάλληλό του τις περιόδους που βγαίνει βρώμα πως κυκλοφορεί αλογίσιο κρέας.
      Στα εχθρικά στρώματα θα πάει στην πρώτη ευκαιρία ο εργοδότης πέντε τουλάχιστον ατόμων αφού έπιασε την καλή και από την υπεραξία τους μπορεί εκείνος να μην δουλεύει.
      Η κινητικότητα θα οδηγήσει πάρα πολλούς από αυτούς στην προλεταριοποίηση και είναι εκείνοι που αποτελούν κίνδυνο για το Κόμμα σε δεξιά οπορτουνιστική στροφή. «Θέλω την Ελλάδα μου πίσω.»
      Πάρε μικροαστούς να παίξεις ένα πράγμα.

      1/2

      Διαγραφή
    32. Ο γιατρός του ΕΣΥ με τα 1350 βασικό δεν ανήκει ποτέ στην ίδια τάξη με τον ιδιώτη γιατρό του ΙΚΑ που παίρνει στο ιατρείο του το απόγευμα 40 ευρώ το κεφάλι. Ένα μυστήριο πράγμα όμως, ο διευθυντής γιατρός του ΕΣΥ, με τον διευθυντή γιατρό στο ιδιωτικό νοσοκομείο βρίσκονται στην ίδια τάξη και μέχρι και ο trash το λέει.

      Τέλος τους παπάδες, αυθαίρετα σκεπτόμενος; τους κατατάσσω στο Λούμπεν προλεταριάτο. Μαζί με τις σκληρά εργαζόμενες πουτάνες και τους αρρώστους χρήστες διακινητές ναρκωτικών. Όχι τόσο γιατί θέλω να παίξω με τα «κοινωνικά» επαγγέλματα, όσο γιατί βρίσκω ομοιότητες σε εθισμούς ή αντικοινωνικές συμπεριφορές. «Ο θεός θα μας σώσει»…., «η βούλησή μας εξαντλείτε στην επιλογή θεού για λατρεία» κτλ κτλ, τα βρίσκω εξόχως προβληματικά.

      Ο στρατιωτικός σε ποια τάξη ανήκει και μέχρι ποιο βαθμό;
      Διάβαζα τις προάλλες για σοβιέτ εργατών – στρατιωτών και αναρωτιέμαι…

      Οι ναυτικοί μετά την εποχή των ιστιοφόρων κάνουν χειρωνακτική δουλειά ή πνευματική;
      Ο σύγχρονος τορναδόρος είναι της μέσης εκπαίδευσης ή της ανώτερης;
      Η ανωτατικοποίηση των ΤΕΙ είχε ταξικό πρόσημο ή όχι;

      Γιατί το ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών ενώ δεν αποκλείει υποδιευθυντές και σχολικοί σύμβουλοι να είναι καλά παιδιά και να ψηφίζουν τα ψηφοδέλτιά του δεν βάζει κανέναν από αυτούς σε αυτά; (οι διευθυντές είναι πάντα «κακά παιδιά»)

      Ναι, είμαι ικανός να δημιουργώ ερωτήσεις.
      Να τρεις απαντήσεις για το πώς κατατάσσεται κάποιος σε μία τάξη αφού ο ορισμός των τάξεων εδόθει.
      Α. Από την σχέση του με τα μέσα παραγωγής. (του ανήκουν;)
      Β. Από την θέση του στην παραγωγική αλυσίδα. (διευθυντής; )
      Γ. Από το ύψος των απολαβών του.(όπα ρε εργάτη των 10.000 τον μήνα!)
      Άλλο δεν βλέπω!

      2/2

      Διαγραφή
    33. @Partydog:
      Ο ορισμός της εργατικής τάξης, έχει και παραέχει σημασία, για τον λόγο που είπαμε πριν. γιατί αν εργατική τάξη είναι σχεδόν όλοι, τότε δεν είναι και κανείς. Και άνευ επαναστατικού υποκειμένου, πάπαλα και η επανάσταση.

      Από εκεί και πέρα, ποτέ κανείς δεν είπε πως ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός δεν είναι προς το συμφέρον όλων των λαΊκών στρωμάτων (δηλαδή και των κατώτερων διαστρωματώσεων της "μεσαίας" τάξης, και φυσικά και της κατώτερης οικονομικά διανόησης της), εξού και οι λαϊκές συμμαχίες κλπ. Δεν είμαι κόκκινος χμερ για να θέλω να εκτελέσω όποιον έχει ένα πτυχίο.

      Αλλά το να μην τα κάνουμε όλα ίσιωμα είναι ζητούμενο.
      Υ.Γ.
      Εάν το διευκρίνησα σωστά, το οικονομικό δεν πρέπει να μπαίνει ως "απόλυτο κριτήριο" εννοούσα.

      Διαγραφή
    34. Υ.Γ.
      Το κόμμα ΔΕΝ θεωρεί τους καθηγητές εργατική τάξη. Δεν ξέρω που το άκουσες, αλλά δεν είναι σωστό. Πιθανόν κάποιος να ανάφερε δική του άποψη ως κομματική θέση

      Διαγραφή
    35. @ΧούΚερς:
      Πράγματι περιθώριο για άλλη ανάλυση, αφού δεν θέλεις να δεις τις απαντήσεις που είναι μπροστά στα μάτια σου. Παρεπιπτόντος ο Μαρξ κάπου την αναφέρει την "κρατική υπαλληλία", και όχι φυσικά ως "εργατική τάξη".
      Η μόνη μου παρέμαβαση θα είναι πάνω στην διαστρεύλωση των όσων λέω, αφού δεν κατέταξα ποτέ μου τους αυτοαπασχολούμενους υδραυλικούς στην ιντελιγκέτσια (κάτωχους ανώτερης του Μ.Ο. μόρφωσης).
      Επίσης δεν αναρωτωτήθηκα πως είναι δυνατόν να ανήκουν σε διαφορετικές τάξεις δύο γιατροί, γιατί απάντησα πως δεν ανήκουν.
      Θα επαναλάβω πως όταν μιλάμε για μεσοστρώματα (πράγματι είναι γεμάτος ο τόπος από αυτά) το μισθολογικό ύψος παίζει ρόλο στην πολιτική αλλά όχι στην ταξική τους κατάταξη. Σαφώς δηλαδή και υπάρχουν φτωχοί άνθρωποι σε αυτά τα στρώματα. Όμως δεν είναι όλοι οι φτωχοί εργατική τάξη.
      Επιπλέον δεν είπα πουθενά πως "εργατική τάξη" είναι μόνο οι βιομηχανικοί εργάτες. Έλεος!
      Ο ορισμός που έδωσα εξαρχής, των μη κατόχων μέσων παραγωγής που δεν ασκούν διευθηντική ή διανοητική (που για την εκπλήρωση της χρειάζεται ανώτερη-ατη μόρφωση) εργασία, είναι αρκετά πάνω από το μισό του πλυθησμού...

      Και την ειρωνία για τις πουτάνες και τους παππάδες δεν την κατάλαβα.
      Και δεν την κατάλαβα γιατί οι πουτάνες είναι πολύ πιο κοντα στην εργατική τάξη από όλους αυτούς για τους οποίους μιλάμε τόση ώρα, και ως εκ τούτου τις σέβομαι απεριόριστα.

      Και γιατί ο παπάς είναι πιο "λούμπεν" από τον δικηγόρο που καθαρίζει απατεώνες, το γιατρό που σε γράφει στα τέτοια του, γιατί κατά την κρίση του δεν πληρώνεται αρκετά σε σχέση με τις σπουδές του (νάτο πάλι), το δάσκαλο που διδάσκει στα παιδιά για τα "καθεστώτα του υπαρκτού", και τον δημοσιογράφο που παραπληροφορεί τον κόσμο;

      Γιατίιιιιιιιιιιιιιιιιι'ι;

      Διαγραφή
    36. Ο επιστήμονας πουλάει τις ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΥ ΟΡΟΥ γνώσεις του, για την απόκτηση των οποίων έχει επενδύσει κεφάλαιο που πρέπει να αποσβεστεί.--->

      Τριαλαλί-Τριαλαλό. Αυτό είναι από τα άπαντα τής Αννούλας τής Διαμαντοπούλου; Νεανική Επιχειρηματικότητα να'ουμ; Το νέο πανεπιστήμιο; Η «αλήθεια» για την ταξική θέση τους που μαθαίνουν από το πρωί μέχρι το βράδυ τα παιδάκια εδώ στην Αγγλία που τελειώνουν το πανεπιστήμιο τής μπακαλικής με χρέος 50.000 λίρες ή με δυο και τρεις υποθήκες στα σπίτια των γονιών τους; Για κάνε μου επίσης λιανά σε μένα που δεν σκαμπάζω περί βαρέων [γιατί η μισή μου πλάτη είναι εκτός λειτουργίας ανά δεκαπενθήμερο] την σχέση φοιτητή-τράπεζας εδώ; Για να ρωτήσω και κάτι άλλο ματάκια μου, στον ελεύθερο χρόνο οι «εργάτες» τού Τρας τι θα διαβάζουν «Εργατικό Κλικ»; Το'χετε χέσει κυριολεκτικά σε τούτο στο θρεντ.

      Σοβαρότερα, να σου δώσω ένα παράδειγμα. Μέχρι το 85, που η BT εδώ ήταν κρατική, _όλους_ τους νεοπροσληφθέντες με συμβάσεις μαθητείας από τα 16-17, πέρα από την εκπαίδευση στα εργαστήρια, τους έστελναν σε σεμινάρια (τρίμηνα-εξάμηνα) σε πανεπιστήμια (μαθηματικά, φυσική, κ.λπ.). Τα σεμινάρια σωρευτικά αντιστοιχούσαν σε πανεπιστημιακό τίτλο. Τέτοια προγράμματα υπάρχουν ακόμα, αλλά πολύ πιο περιορισμένα.

      Διαγραφή
    37. Δεν απάντησα νωρίτερα μιας και υπήρξε η ροή δημοσιεύσεων για την μανωλάδα(και ορθώς) και θεώρησα πως η συζήτηση σταμάτησε.

      Trash, στην ανάλυσή σου (και συγκεκριμένα για τους πολ.μηχ) δεν λαμβάνεις υπόψη σου την τεχνική σύνθεση του κεφαλαίου και την ανάπτυξή της τα τελευταία 50 χρόνια (χοντρικά). Η τεχνική και η αξιακή σύνθεση του κεφαλαίου μέχρι και τα μέσα του 20ου αιώνα, ίσως και μέχρι το 70 (διεθνώς), όσων αφορά τα τεχνικά επαγγέλματα και ειδικά τους μηχανικούς ήταν σε σταθερά επίπεδα (και αρχέγονα μάλιστα) που επέτρεπε μάλιστα και την απασχόλησή τους εκτός της καπιταλιστικής παραγωγής (είτε ως μισθωτοί είτε ως αφεντικά). Δηλαδή αυτοαπασχολούμενοι ή εταιρείες εκπόνησης μελετών, όπου εκεί η σχέση "αφεντικού" και "εργάτη" ήταν κατα βάση "δασκάλου" και "μαθητευόμενου", κάτι το οποίο ισχύει ακόμα και σήμερα (να μάθει την δουλειά...). Τα παραπάνω τα είπα σύμφωνα με το σκεπτικό ότι τότε η αξία των μέσων παραγωγής του μηχανικού ήταν όντως οι γνώσεις που απέκτησε, άρα θα μπορούσαμε να πούμε ότι η αξία αυτή ταυτιζόταν με το κεφάλαιο που δαπανήθηκε για σπουδές κλπ...

      Μιλώντας στο σήμερα οι γνώσεις του μηχανικού ως αποκλειστικό μέσο παραγωγής δεν επιτρέπουν ούτε για πλάκα μια "ανεξάρτητη σταδιοδρομία" ως αυταπασχολούμενοι, γιατί οι μηχανικοί ήταν καταβάση αυταπασχολούμενοι ή "έτρεχαν" εταιρίες εκπόνησης μελετών "συνεργατικά" (οι νέοι μηχανικοί όπως είπα, ήταν εργάτες-μαθητευόμενοι μέχρι να μπορέσουν να βγούν και αυτοί μετά ως ανεξάρτητοι, μια προσωρινή σύμβαση δηλαδή). Πλέον ένας μηχανικός για να μπορέσει να ανοίξει ένα γραφείο μόνος του και να επιβιώσει θέλει ΚΕΦΑΛΑΙΟ. Ένα πρόγραμμα μελέτης για σιδηρές κατασκευές (παράδειγμα) κάνει κάπου στα 20000 ευρώ. Το μέσο παραγωγής είναι πλέον τα πανάκριβα λογισμικά, τα οποία ούτε για αστείο ένας μηχανικός του σήμερα που δεν έχει έτοιμο γραφείο απο γονείς μπορεί να αποκτήσει "με σκληρή δουλειά". Ακόμα και αν το κάνει, είναι τέτοιος ο καταμερισμός στο αντικείμενο (όπως και σε όλα τα τεχνικά επαγγέλματα) που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα απέναντι σε μια κατασκευαστική που έχει ολόκληρες ομάδες μηχανικών για στατικές, αντισεισμικές, εδαφοτεχνικές, εργοταξιακές κλπ μελέτες γιατί πολύ απλά α)δεν λαμβάνει αυτό το εύρος γνώσεων β) ακόμα και αν το είχε θα του έπαιρνε πολύ περισσότερο χρόνο. Ένα δείγμα αυτών που λέω (γιατί προφανώς δεν έχεις σχέση με το αντικείμενο) φαίνεται και αν κοιτάξεις τα προγράμματα σπουδών πολυτεχνικών σχολών στο εξωτερικό.

      Πέραν αυτών, που έχουν μια ιστορική αξία, για να καταλάβουμε ότι πριν 30 χρόνια μια μελέτη ενός απλού κτιρίου ήθελε ένα μήνα και σήμερα (κυριολεκτικά) θέλει 2 ώρες με τα λογισμικά, αξίζει να πούμε και τα παρακάτω:

      1)Στον βαθμό που ο μηχανικός δεν είναι αφεντικό (ένα αφεντικό μπορεί να είναι μηχανικός, ένας μηχανικός δεν είναι κατ'ανάγκη αφεντικό), είναι κανονικότατα μισθωτός εργαζόμενος.
      2)Το προϊον-εμπόρευμα "κτίριο" απαιτεί συλλογική εργασία, και θα απαιτεί ακόμα και στον κομμουνισμό, απλά ο καταμερισμός της εργασίας θα είναι προσωρινός και σε κάποιο βαθμό φυσικός και όχι κοινωνικός όπως τώρα.
      3)Καμιά ειδικότητα μηχανικού ως τέτοια δεν παρασιτεί ή "εκμεταλλεύεται" άλλους εργαζομένους.
      4)Καμιά ειδικότητα μηχανικού ως τέτοια δεν εκπροσωπεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου στην εργασιακή/παραγωγική διαδικασία. Το αν έχει γίνει της μόδας μετά τις σπουδές ο μηχανολόγος να κάνει και ένα MBA, αυτό δεν αφορά επιστήμη του μηχανικού ή την θέση του μηχανικού στην παραγωγική διαδικασία,η οποία είναι αναγκαία είτε έχεις καπιταλισμό είτε δουλοκτησία είτε κομμουνισμό και όχι παρασιτική.
      5)Και προφανώς, σύμφωνα με τα παραπάνω, ένας μισθωτός μηχανικός κάνει ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ εργασία.

      Υ.Γ- Μια τραγουδίστρια που πουλάει για δικό της λογαριασμό το τραγούδι της είναι ένας μη παραγωγικός εργάτης. Όμως η ίδια τραγουδίστρια που την έχει προσλάβει ένας επιχειρηματίας, ο οποίος τη βάζει και τραγουδάει για να βγάλει λεφτά, είναι ένας παραγωγικός εργάτης, επειδή παράγει κεφάλαιο» («Θεωρίες για την υπεραξία», Μέρος Πρώτο, σελ. 449).

      JKL

      Διαγραφή
    38. + αυτό που λέει ο waltendegewalt. Εδώ στην Ελλάδα δεν έχουν γίνει "θεσμός" ακόμα τα φοιτητικά δάνεια (ευτυχώς). Τα περί "μικροαστικής ιντελιγέντσιας", μέχρι να τους δώσετε ένα σαφές και επαρκές επιστημονικό περιεχόμενο τα εκλαμβάνω στην καλύτερη ως άγνοια. Άγνοια του ότι από τον Αρχιμήδη και τον Ευπαλίνο μέχρι τον σημερινό μισθωτό μηχανικό υπάρχουν διαφορές ποιότητας και όχι ποσότητας. Και αυτό οφείλεται, τελικά, στο πόσο "επαναστατικός" είναι ο καπιταλισμός. Η "βάση" αλλάζει τόσο γρήγορα, μάλλον διευρύνεται, που η συνείδηση συνήθως διαμαρτύρεται! (cultural lag νομίζω το λένε αυτό οι κοινωνιολόγοι)

      JKL

      Υ.Γ-Αντώνη, άφησα και πριν ένα σχόλιο-σεντονάκι, αν το πήρε το μάτι σου.

      Διαγραφή
    39. Μονάχα μία συμβουλή trash. Μην ζητάς ποτέ «έλεος». Δεν ταιριάζει ποτέ σε κομμουνιστή αυτή η έκφραση και είναι τουλάχιστον λάθος. Όχι πως δεν πέσαμε στην παγίδα της πολλοί, αλλά η αλήθεια να λέγεται.

      Σου δήλωσα πως παίρνω τα λόγια σου σαν ερέθισμα και καθόλου «τοις μετρητοίς» για να αναπτύξω κάτι που κατά την άποψή μου είναι η εργατική τάξη. Μία εργατική τάξη που είναι αρκετά σύνθετη η διαστρωμάτωσή της αλλά όχι τόσο μεγάλη σε αριθμό ώστε να ταυτίζεται με την αμερικάνικη θεώρηση του 99 της εκατό του γενικού πληθυσμού
      Άντε και να υποστηρίξω πως θα χρειαστεί να πούμε το «ιππικό» του παρελθόντος, «τεθωρακισμένα» όπως αυτά που πήραν την θέση του στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Διαφορετικά δεν θα χρειαστεί να το κουνήσουμε ρούπι από τους παλιούς και όσα είπαν για το θέμα ισχύουν στο ακέραιο.

      «Κρατική υπαλληλία», «ιντελιγκέτσια» και άλλες εκφράσεις που δείχνουν την γνώση σου σε θεωρητικά ζητήματα μπορεί να χρειάζονται την δική μου επιμονή να ξεμπερδευτώ για να μπορέσουμε να μιλήσουμε απλά. Βλέπεις ένας «δάσκαλος» μου συνηθίζει να λέει πως «αν δεν μπορείς να πεις την αλήθεια με απλά λόγια σημαίνει πως δεν την κατέχεις».
      Μικροαστική ιντελιγκέντσια χωρίς να είναι «πνευματική» είναι απλά μικροαστοί στο παράδειγμά μου και κανείς ελεύθερος επαγγελματίας δεν είναι εργατική τάξη χωρίς αυτό να του στερεί την δύναμη που έχει να γίνει αφοσιωμένος σύμμαχός της.
      Από την άλλη όσο τέβε του ζητήσουν ή όσες ιλουστρασιόν αποδείξεις και να κόψει ο «μπλοκάκιας» μαζί με τον σταζέ, που έλεγαν τηλεοπτικά, είναι από τα σπλάχνα της εργατικής τάξης.

      «Κρατική υπαλληλία» όμως, μήπως είναι απάντηση στο «ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ - ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ
      ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΣΑΙΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ»;
      Δες με την ησυχία σου τις ανησυχίες της Μπέλλου στο κείμενό της στην ΚΟΜΕΠ και αν σου θυμίσουν λίγες δικές μου σε βεβαιώνω πως δεν είναι τυχαίο.
      http://www.komep.gr/arxeio/2010/91-2010-3/169-2012-09-19-11-34-23

      ΥΓ. Για το «περιθώριο» μπορούμε να μιλάμε με τις ώρες για τις ιστορικές μορφές που έδωσε στο κίνημα και τις ιστορίες θυσίας ορισμένων «παιδιών της νύχτας». Στους τόνους μελάνι που χύνονται για την δυσφήμιση της σοσιαλιστικής Ευρώπης, κανείς δεν βρέθηκε (θέλω να πιστεύω) για να πει πως υπήρξαν πουτάνες στο σοσιαλιστικό κοινωνικό πρότυπο των χωρών της.

      Διαγραφή
    40. Waltendegewalt, δίκιο απόλυτο. Πέρα όμως από αυτό, να θυμηθούμε από πού ξεκινάει το πράγμα:
      στο ίδιο μέτρο που ο χρόνος εργασίας - η απλή ποσότητα εργασίας - καθίσταται από το κεφάλαιο η μοναδική προσδιορίζουσα της αξίας,η άμεση εργασία και η ποσότητα αυτής εξαφανίζονται ως καθοριστική αρχή της παραγωγής, της δημιουργίας αξιών χρήσης. Μειώνεται τόσο ποσοτικά, κατά το οτι φθίνει αναλογικά, όσο και ποιοτικά, κατά το οτι αν και ακόμη απαραίτητη, γίνεται δευτερεύουσα σε σύγκριση από τη μιά με τη γενική επιστημονική δουλειά, την τεχνολογική εφαρμογή των φυσικών επιστημών, και επίσης από την άλλη σε σύγκριση με τη γενική παραγωγική δύναμη που προέρχεται από την οργάνωση της συνολικής κοινωνικής παραγωγής, μια παραγωγική δύναμη που εμφανίζεται ως φυσικό δώρο (αν και πρόκειται για ιστορικό προϊόν) της κοινωνικής εργασίας.
      Αυτό το σπέρμα αυτοκατάργησης του ρόλου του, το φέρει το κεφάλαιο από την πρώτη περίοδο που κυριάρχησε ως κοινωνική σχέση παραγωγής. Αντιστοίχως λοιπόν φέρονται και μεταφέρονται από τότε τα καθόλου νέα ζητήματα με τους επιστήμονες τους μηχανικούς κτλ που συζητούνται εδώ, και αντιμετωπίζονται από ορισμένους φίλους λανθασμένα ως νέα ή αρκούμενα σε μπακαλική για να λυθούν. Να κοιτάξουμε λοιπόν τη σημερινή πραγματικότητα που λέει ο gewalt και βεβαίως την ιστορία, πρωτού ν'ανοίξουμε το κουτάκι «μεσαία στρώματα» για να καταχωνιάσουμε...

      Διαγραφή
    41. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    42. @waltendegewalt:
      Στην περίπτωση που δεν το κατάλαβες, με ότι είπες για υποθήκες σπιτιών , δάνεια κλπ, επιβεβαίωσες την θέση μου περί επένδυσης κεφαλαίου. Εάν δεν σκόπευαν να τα αποσβέσουν, τότε γιατί να υποθηκεύουν σπίτια κλπ για σπουδές; Απορώ πως δεν το κατάλαβες.

      Στα παραλληρήματα περί Άννας Διαμαντοπούλου και εργατικού κλικ, αρνούμαι να συμμετέχω, οπότε και αποσύρομαι απο την συζητηση κάπου εδώ.

      Διαγραφή
    43. Για τα περί Διαμαντοπούλου και Κλικ έχει δίκαιο ο Τρας, είναι προσβλητικά χωρίς λόγο. Η κουβέντα πρέπει να επικεντρώνεται σε επιχειρήματα κι όχι σε χαρακτηρισμούς. Ελπίζω ο waltende να ανακαλέσει τους συγκεκριμένους χαρακτηρισμούς.

      Διαγραφή
    44. Μια παρατήρηση: Συζητάμε τέλος πάντων για το ποιος είναι θύμα εκμετάλλευσης ή για το ποια είναι η εργατική τάξη;

      Μαύρο πρόβατο:
      "στο ίδιο μέτρο που ο χρόνος εργασίας - η απλή ποσότητα εργασίας - καθίσταται από το κεφάλαιο η μοναδική προσδιορίζουσα της αξίας,η άμεση εργασία και η ποσότητα αυτής εξαφανίζονται ως καθοριστική αρχή της παραγωγής, της δημιουργίας αξιών χρήσης. Μειώνεται τόσο ποσοτικά, κατά το οτι φθίνει αναλογικά, όσο και ποιοτικά, κατά το οτι αν και ακόμη απαραίτητη, γίνεται δευτερεύουσα σε σύγκριση από τη μιά με τη γενική επιστημονική δουλειά, την τεχνολογική εφαρμογή των φυσικών επιστημών, και επίσης από την άλλη σε σύγκριση με τη γενική παραγωγική δύναμη που προέρχεται από την οργάνωση της συνολικής κοινωνικής παραγωγής, μια παραγωγική δύναμη που εμφανίζεται ως φυσικό δώρο (αν και πρόκειται για ιστορικό προϊόν) της κοινωνικής εργασίας."
      Απαράδεκτο, αλαζονικό, ιδεολογία και ... λάθος. Απλοϊκή και υπεροπτική σύλληψη της εργασίας του εργάτη.
      Η "γενική επιστημονική δουλειά" και η "τεχνολογική εφαρμογή των φυσικών επιστημών" πρέπει να γίνουν υλικό εμπόρευμα. Επίσης προτείνω σε όλους τους επιστήμονες, μηχανικούς, δικηγόρους κτλ κτλ να κατεβούν από τα γραφεία και να πιάσουν δουλειά και στις μηχανές, να ανεβούν στην σκαλωσία, να αρχίσουν να καθαρίζουν μόνοι τους τις τουαλέτες των γραφείων τους....
      Η αυξηση της παραγωγικότητας από "τη γενική επιστημονική δουλειά, την τεχνολογική εφαρμογή των φυσικών επιστημώ" και "τη γενική παραγωγική δύναμη που προέρχεται από την οργάνωση της συνολικής κοινωνικής παραγωγής, μια παραγωγική δύναμη που εμφανίζεται ως φυσικό δώρο (αν και πρόκειται για ιστορικό προϊόν) της κοινωνικής εργασίας" ΔΕΝ σημαίνει ότι η άμεση δουλεια "μειώνεται τόσο ποσοτικά, κατά το οτι φθίνει αναλογικά, όσο και ποιοτικά, κατά το οτι αν και ακόμη απαραίτητη, γίνεται δευτερεύουσα" και σίγουρα ΔΕΝ βελτιώνει την θέση της ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ τάξης. Αντιθέτως την χειροτερεύει, ακριβώς γιατί η εργατική τους δύναμη "απαξιώνεται". Όταν ο Μπαγκλαντεσιανός πάει να εργαστεί στην Μανωλάδα για πενταροδεκάρες και δεν πληρώνεται καν και τουφεκίζεται, ο λόγος είναι ακριβώς αυτός που λες, αλλά για αυτόν τον λόγο μπορούμε να δούμε ποιος πραγματικά ανήκει στην ΕΡΓΑΤΙΚΗ τάξη! Οι φράουλες δεν θα μαζευτούνε από μόνες τους. Ακριβως λοιπον ΕΠΕΙΔΗ η επιστημονική δουλεια, τεχνολογική εφαρμογή κτλ κτλ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ πρωτεύουσες, η εκμετάλλευση της εργατικής τάξης - της "αμεσης εργασίας" εντείνεται!!! Εδώ ακριβως φαίνεται τι θα πεί εργατική τάξη και γιατί ο καπιταλισμός είναι πάνω από όλα σύστημα εκμετάλλευσης της ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ!

      Αυτές οι θέσεις σου είναι καθαρά προς την κατεύθυνση της "άυλης εργασίας" μην σου πω ότι κινούνται προς κατευθυνση Postone...
      Αν σε έχω παρεξηγήσει διόρθωσε με, αλλά έτσι όπως διατυπώθηκαν αυτά δεν μπορώ να τα αποδεχθω...

      Νομίζω ότι έχουμε ξεχάσει κάποια πράγματα μέσα από τις θεωρητικολογίες! Δεν ξέρω πόσος μαρξισμός είναι απαραίτητος για να καταλάβουμε κάποια πράγματα... Και δεν ξέρω πόσος μαρξισμός απομένει όσο δεν καταλαβανουμε αυτά τα πράγματα...
      Όποιος νομίζει ότι θα είμαστε στο μέλλον όλοι εργάτες με 30 πτυχία και μεταπτυχιακά και διδακτορικά νομίζω ότι αρέσκεται σε φαντασιοπληξίες...
      Και όποιος νομίζει ότι δεν έχει διαφορά με τον εργατη γής στην Μανωλαδα, επειδή έχει πτυχίο και μεταπτυχιακό και πληρώνεται τρεις και εξήντα ή είναι άνεργος, να πάει .... στην Μανωλάδα να εργαστεί! Αλλά όχι, το θέμα είναι (και καλά κάνει, και εγώ το κάνω φυσικά) είναι ότι θέλει να πληρωθεί βάσει των γνώσεων του, βάσει των σπουδών του.... Εμ τι να κάνουμε τώρα;

      Διαγραφή
    45. Επίσης "μικροαστικό" δεν είναι να ξέρεις ότι είσαι μικροαστός και να ταυτίζεις τα συμφέροντα σου με την εργατική τάξη, αλλά να νομίζεις ότι είσαι εργάτης ενώ είσαι μικροαστός...
      Μικροαστικό είναι να μην μπορείς να αποδεχθείς ότι άλλοι είναι το επαναστατικό υποκείμενο... Ότι όσο και να αγωνιστείς μαζί με την εργατική τάξη, αυτή θα είναι το υποκείμενο της επανάστασης.
      Δεν θα είναι "όλοι μαζί" στην δικτατορία του προλεταριάτου...

      Διαγραφή
    46. Στην περίπτωση που δεν το κατάλαβες, με ότι είπες για υποθήκες σπιτιών , δάνεια κλπ, επιβεβαίωσες την θέση μου περί επένδυσης κεφαλαίου--->

      Ανακαλώ τους χαρακτηρισμούς, αλλά ελπίζω εσύ να καταλάβαινες ότι τα περί απόσβεσης είναι η ιδεολογία που κυκλοφορεί («κριτική -->τής πολιτικής οικονομίας [=ιδεολογία]», αν θυμάσαι;). Δεν ξύπνησαν μια μέρα οι δύστυχες αγγλικές οικογένειες και ως «ορθολογικά» επενδυτικά υποκείμενα οι γονείς σκέφτηκαν: σήμερα καταστρώνουμε ένα οικογενειακό σχέδιο απόσβεσης· απλά έτσι τους είπαν να λένε, να σκέφτονται και να πράττουν. Δες για παράδειγμα σε αμερικανικά σίτκομ από μέσα 90 και μετά πόσο συχνά γίνεται λόγος για «funds» σπουδών. Εδώ, στο ΗΒ, μετά το 96, που άρχισε η φούσκα, είχαμε το «tapping the equity» (διπλές/τριπλές υποθήκες). Όσο για την δυνατότητα «απόσβεσης», τι να «πρωτοαποσβέσεις»; Δάνειο για αυτοκίνητο; Την υποθήκη/ες για το σπίτι; Το φοιτητικό; Φόρους εισοδήματος 25%-45%; Φόρους κατοικίας; Και κάτι άλλο σχετικό με μια χθεσινή δήλωση Μέρκελ: για να μπεις σε _ιδιωτικό_ οίκο ευγηρίας (δεν νομίζω πλεόν να υπάρχουν δημόσιοι, εδώ που βρίσκομαι τουλάχιστον), μεταβιβάζεις το σπίτι στο κράτος και το κράτος υποτίθεται «συνεισφέρει» πάνω από ένα ποσό. Τα επίπεδα αισχροκέρδειας είναι ασύλληπτα, οι περιπτώσεις κακομεταχείρισης ομοίως. Υπήρξε ένα «σκάνδαλο» για γέροντες που τους στέλνουν σε κάτι που ονομάζουν στεπ-ντάουν χόσπιταλς (τα λένε κι αλλιώς). Είναι μονάδες όπου τους αφήνουν να πεθάνουν με περιορισμένη τροφή/νερό. Γιατί; Γιατί αν δεν μπορείς να βάλεις το κουτάλι στο στόμα μόνος σου ή αν έχεις άνοια, είναι πολύ δύσκολο να σε κρατήσουν σε οίκο ευγηρίας. Το τάισμα τιμολογείται, η νυχτερινή τιμολογείται, το άλλαγμα τιμολογείται. «Σκάνδαλο» σε εισαγωγικά, γιατί δεν είναι σκάνδαλο. Είναι γενικευμένη πρακτική. Το ξέρω από πρώτο χέρι. Οι ετήσιες στατιστικές δίνουν 110.000 άτομα σε τέτοιες εγκαταστάσεις. Δεν είναι όλοι τους ετοιμοθάνατοι, κάθε άλλο. Χαρακτηρίζονται ως πρόσωπα των οποίων η «ποιότητα ζωής» επιβάλλει, ως την καλύτερη επιλογή, σύμφωνα με τον «θεράποντα», την τοποθέτησή τους σε τέτοιες μονάδες.

      Και μια ακόμα στατιστική εκ μνήμης, ο μέσος [median?] μισθός αρχές 2000 ήταν νομίζω 16.000 λίρες. Η εποχή που οι τιμές των ακινήτων κάλπαζαν. Και ακριβώς η εποχή όπου αντί για αιτήματα για δημόσια παιδεία [-->δηλ. όχι άλλες αυξήσεις στα δίδακτρα], αυξήσεις στους μισθούς, κ.λπ. έπεσε από τον ουρανό η ιδέα των διπλών υποθηκών, των πιστωτικών, κ.ο.κ. Οι εργαζόμενοι έγιναν διαχειριστές των «χαρτοφυλακίων» τους.

      ΥΓ* Είχα έναν πολύ καλό φίλο χημικό μηχανικό στο Πολυτεχνείο αρχές 90 και την απόσβεση την είχε ψωμοτύρι. Εξ ου και οι χαρακτηρισμοί. Καινούργιο Παπί-->απόσβεση, τηλεφωνητή--> απόσβεση, σούπερ υπολογιστή [8ΜΒ RAM, τόσο δεν ήταν τότε οι γρήγοροι;]--> ταχύτερη απόσβεση. Κινητά δεν είχαμε τότε, οπότε γλύτωσαν από την απόσβεση. Διάβαζε και Κλικ ή ότι ανάλογο υπήρχε. Τέτοια εγώ δεν διάβαζα. Ήμουν του κατηχητικού.


      --- Θεωρητικά τα λέει καλύτερα από μένα το «Μαύρο Πρόβατο» πιο πάνω.

      Διαγραφή
    47. Το "ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες", δεν σημαίνει ότι είμαστε όλοι εργάτες αν δεν είμαστε το κεφάλαιο, ούτε ότι διαλέγει κανείς α λα κάρτ σε ποια τάξη ανήκει. Σημαίνει απλά ότι οι άλλες τάξεις πρέπει να συστρατευθούν με την εργατική τάξη. Και αυτό τι σημαίνει εντέλει; Ότι αρνήσαι τα δικά σου συντεχνιακά συμφέροντα. Και ναι υπάρχουν και διαφορετικά ταξικά συμφέροντα μεταξύ της εργατικής τάξης και των στρωμάτων που εδώ αναφέρονται. Η σοσιαλδημοκρατία για παράδειγμα ευνοεί κάλλιστα τα συμφέροντα αυτών των στρωμάτων. Ενα "αξιοκρατικό" σύστημα επίσης ευνοεί κάλλιστα όσους έχουν καλές σπουδές... Επομένως υπάρχουν και άλλες συστημικές επιλογές για αυτούς. Γιατί νομίζετε ότι ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ η πλειονότητα αυτών;

      Διαγραφή
    48. Σίγουρα πάντως όχι, επειδή απλά αποπροσανατολίστηκαν... Κάποιοι μπορεί, πολλοί όμως επέλεξαν το "ταξικό" τους συμφέρον... οχι με τους εργάτες...

      Διαγραφή
    49. Λέει ο naphta:
      Μαύρο πρόβατο:
      "στο ίδιο μέτρο που ο χρόνος εργασίας - η απλή ποσότητα εργασίας - καθίσταται από το κεφάλαιο η μοναδική[...] ιστορικό προϊόν) της κοινωνικής εργασίας."

      Απαράδεκτο, αλαζονικό, ιδεολογία και ... λάθος. Απλοϊκή και υπεροπτική σύλληψη της εργασίας του εργάτη.


      Για να μην εκτίθεσαι, αναλαμβάνω απλώς την ευθύνη της μετάφρασης: Karl Marx - Frederick Engels, Collected Works v. 29 Progress Publ. Moscow 1987 p. 86 (Μ. «Οικονομικά και Φιλοσοφικά Χειρόγραφα» 1857-1861).
      Τα είπε η σσα Αλέκα για τα στελέχη του Κόμματος. Δε θέλησε να αναφερθεί στο τι υπάρχει έξω...

      Διαγραφή
    50. και σίγουρα ΔΕΝ βελτιώνει την θέση της ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ τάξης. Αντιθέτως την χειροτερεύει, ακριβώς γιατί η εργατική τους δύναμη "απαξιώνεται". Όταν ο Μπαγκλαντεσιανός πάει να εργαστεί στην Μανωλάδα για πενταροδεκάρες και δεν πληρώνεται καν και τουφεκίζεται, ο λόγος είναι ακριβώς αυτός που λες, αλλά για αυτόν τον λόγο μπορούμε να δούμε ποιος πραγματικά ανήκει στην ΕΡΓΑΤΙΚΗ τάξη! Οι φράουλες δεν θα μαζευτούνε από μόνες τους.--->

      Πρόσεξε, την απαξιώνει λόγω των αναγκών κερδοφορίας και ιδιαίτερα σε συνθήκης κρίσης. Χωρίς καπιταλισμό, χωρίς την ανάγκη για το κέρδος, τέτοια φαινόμενα δεν θα υπήρχαν. Αυτό εννοούσα πιο πάνω. Οι διαιρέσεις σε ρετιρέ και σε ανύπαρκτους για τις στατιστικές είναι διαιρέσεις που επιβάλλονται και που χρησιμοποιούνται από τούτο το σύστημα. Μη «νόμιμους» και εποχικούς εργαζόμενους έχουμε σαφώς και εδώ. Και φρικτά περιστατικά, παρόμοια με αυτά στην Ελλάδα. Άλλο αν δεν ακούγονται στα ΜΜΕ. Τέλη 90 [99 νομίζω] μετέφεραν εποχικούς εργάτες (Κινέζους) σε κοντέινερ για να μαζέψουν θαλασσινά εδώ που μένω. Δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε, αλλά το κοντέινερ δεν έπαιρνε αέρα και οι περισσότεροι πέθαναν. Εξεγέρσεις σε κέντρο κράτησης [στρατόπεδο] με τραυματίες πριν από 6-7 χρόνια, και στρατόπεδα μεταναστών με ανήλικους έγκλειστους.

      Διαγραφή
    51. **ξαναστέλνω, παρακαλώ αν έχει ληφθεί το προηγούμενο να σβηστεί αυτό

      Λέει ο naphta:
      Μαύρο πρόβατο:
      "στο ίδιο μέτρο που ο χρόνος εργασίας - η απλή ποσότητα εργασίας - καθίσταται από το κεφάλαιο η μοναδική[...] ιστορικό προϊόν) της κοινωνικής εργασίας."

      Απαράδεκτο, αλαζονικό, ιδεολογία και ... λάθος. Απλοϊκή και υπεροπτική σύλληψη της εργασίας του εργάτη.


      Για να μην εκτίθεσαι, αναλαμβάνω απλώς την ευθύνη της μετάφρασης: Karl Marx - Frederick Engels, Collected Works v. 29 Progress Publ. Moscow 1987 p. 86 (Μ. «Οικονομικά και Φιλοσοφικά Χειρόγραφα» 1857-1861).
      Τα είπε η σσα Αλέκα για τα στελέχη του Κόμματος. Δε θέλησε να αναφερθεί στο τι υπάρχει έξω...

      Διαγραφή
    52. Να σημειώσω επίσης ότι δεν αποτελεί κανενός είδους "προδοσία" όταν ένα εργατόπαιδο σπουδάζει και ευελπιστεί με αυτόν τον τρόπο να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής και εργασίας του.
      Πρόκειται για κάτι τελείως διαφορετικό. Πρόκειται για το ότι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής αναπαράγει συνεχώς την ΕΡΓΑΤΙΚΗ τάξη, γιατί την χρειάζεται σε αυτήν την κατάσταση. Δεν θα αποκτήσουν όλοι πανεπιστημιακούς τίτλους. Ποιος είναι ο σκοπός νομίζετε της εισαγωγής όλο και υψηλότερων διδάκτρων ή των διαφόρων δυσκολιών εισαγωγής στα πανεπιστήμια; Ειδικά για μεταπτυχιακές σπουδές τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα πλέον. Επίσης οι μεταρρυθμίσεις των πανεπιστημίων, που τα καθιστουν κέντρα κατάρτισης, οδεύουν προς παρόμοια κατεύθυνση. Τι είναι όλα αυτά; Το κεφάλαιο προσπαθεί να βελτιστιοποίηση από την μία τα στελέχη του και από την άλλη να αναπαράγει την εργατική τάξη.
      Τέλος τα μαζικά πανεπιστήμια! Γιατί; Γιατί κάποιος πρέπει να κάνει και την βρώμική δουλειά και πρέπει να την κάνει και φτήνα, πολύ φτηνά... και άνθρωποι με πτυχία έχουν γενικά την τάση (και καλά κάνουν) να την αποφεύγουν...

      Η αναπτυξη των μέσων παραγωγής δεν σημαίνει ότι θα υπάρχουν στο μέλλον μόνο σπουδαγμένοι εργάτες. Σημαίνει ότι οι πραγματικοί εργάτες (οι οποίοι ΠΑΝΤΑ στον καπιταλισμό θα υπάρχουν) θα είναι όλο και πιο αποκλεισμένοι, όλο και πιο κακοπληρωμένοι (όσοι πληρώνονται και όσοι εργάζονται).
      Η εργατικη τάξη δεν θα πάψει να υπάρχει γιατί ο καπιταλισμός την αναπαράγει. Αν η παρουσία τους δεν είναι τόσο φανερή σε κάποιους από μας, οφείλεται ίσως στο ότι κατοικούμε στην "λαθος" χώρα, περιοχή κλπ και στο ότι το κεφάλαιο βρισκόταν σε μια σχετική δυσκολία και θέση άμυνας για περίπου 70 χρόνια.
      Να δω πόσα από τα παιδιά μας θα σπουδάσουνε.... (και πως και τι φυσικά όσα...)

      Διαγραφή
    53. Ξέρω καλά τι λέει εκεί μέσα. Ξέρω πολύ καλά επίσης ότι ο Negri, Hardt, Postone, Zizek χρησιμοποιούν (ακριβέστατα) τσιτάτα του Μαρξ. Δεν είναι αυτό το θέμα και θα έπρεπε να το είχες καταλάβει από το υπόλοιπο σχόλιο στο οποίο απεφυγες να απαντήσεις...
      Από αυτά που παρατήρησες (και τα οποία σημείωσα ότι ισχύουν, αλλά στο βαθμό που έτσι ΦΑΙΝΕΤΑΙ (scheinen)) και από αυτά που γράφει ο Μαρξ δεν συνεπάγεται ότι η εργατική τάξη διερυρύνεται σε όλα τα στρώματα μισθωτής εργασίας. Και δεν σημαίνει ότι εξαφανίζεται η "παραδοσιακή" (......) εργατική τάξη... Ούτε οι απαραίτητες εργασίες παραγωγής και αναπαραγωγής.....

      Και σε παρακαλώ απάντησε μου: Καθαρίζεις τις τουαλετες μόνος σου και δεν εννοω την δική σου, αλλά και όσες γενικά χρησιμοποιείς... (Σημ. ούτε εγώ τις καθαρίζω. Κάποιος το κάνει για μενα...)

      Εννοείται ότι η αύξηση της παραγωγικότητας καθιστά πολλές εργασίες περιττες ή ελαχιστοποιεί τον χρόνο εργασίας. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η εργατική τάξη εξαφανίζεται ούτε (και αυτό είναι το βασικότερο) το κεφάλαιο παύει να στηρίζεται στην εκμετάλλευσητης της ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ τάξης. Και να το πω και έτσι: Είτε εργάζεται είτε όχι, είτε εργάζεται περισσότερο είτε λιγότερο..

      Διαγραφή
    54. -Τελικά όσα αντεπειχειρήματα ακούστηκαν σε αυτό που έβαλα, αν και ντύθηκαν με διάφορους τρόπους, κατέληξαν στο ένα και μοναδικό "έλα μωρέ, υπάρχουν και άνθρωποι φτωχοί από αυτά τα στρώματα".
      Αυτό από μόνο του είναι ολότελα σωστό, αλλά η φτώχεια δεν σε κατατάσει αυτόματα και στην εργατική τάξη.
      -Το γεγονός πως οι πατεράδες μας έλεγαν "μάθε γράμματα να μην γίνεις σαν εμένα", δεν προβληματίζει βλέπω κανέναν. Ούτε και το κίνητρο να έχεις σαν γονιός και να ταΐζεις σπίτι σου, έναν μαντραχαλά μέχρι τα τριανταφεύγα του που θα αποφοιτήσει, αντί να τον στείλεις σε κανένα γιαπί μετά το γυμνάσιο. Γιατί εσείς εδώ μου λέτε, πως τέτοιο κίνητρο δεν υπάρχει, αφού την τελική κατάληξη την θεωρείτε ίδια!
      -Περιμένω ακόμη την απάντηση για τους παππάδες. Με ποια κριτήρια εσείς ΔΕΝ τους κατατάσετε στην εργατική τάξη;
      -Και μία τελευταία ερώτηση. Εσείς ωρέ παιδιά, για ποιον ακριβώς λόγο βγάλατε τα μάτια σας να σπουδάζετε, αν είναι να είστε εργάτες;
      Γιατί δεν πίασατε το πιλοφόρι μετά το σχολείο, να τσιμπάτε και κανένα μεροκάματο, αφού είναι όπως λέτε το ίδιο;
      Τόσα χρόνια, κόπο και έξοδα, από βίτσιο τα σπαταλήσατε;

      Διαγραφή
    55. waltendegewalt δεν κατάλαβα ακριβώς το σχόλιό σου.
      Εννοείται ότι "Χωρίς καπιταλισμό, χωρίς την ανάγκη για το κέρδος, τέτοια φαινόμενα δεν θα υπήρχαν." Μα περί αυτού ακριβώς πρόκειται. Ότι το κεφάλαιο έχει ανάγκη από την ύπαρξη αυτων των εργατών.
      Αν θες να πείς ότι δεν απαξιώνεται από την ανάπτυξη των μέσων παραγωγής έχεις δίκιο, αλλά όπως βλέπεις σε ΑΥΤΟ το σύστημα παραγωγής, αυτός που είναι το βασικό θύμα εκμετάλλευσης είναι ο εργάτης και γι' αυτό η ανάπτυξη των μέσων παραγωγής μέσα σε ΑΥΤΟ το σύστημα απαξιώνει την εργασία του. Άρα ο εργάτης είναι που δεν έχει να χάσει τίποτα πέρα από τις αλυσίδες του. Και εννοείται ότι ο εργάτης στον σοσιαλισμό θα σπουδάζει, αλλά επειδή θα είναι δικαίωμα και θα συμβάλει στη ανάπτυξη (κάθε είδους) της κοινωνίας. Και εκεί δεν θα υπάρχουν πια τάξεις...

      Διαγραφή
    56. waltendegewalt
      "Οι διαιρέσεις σε ρετιρέ και σε ανύπαρκτους για τις στατιστικές είναι διαιρέσεις που επιβάλλονται και που χρησιμοποιούνται από τούτο το σύστημα." Συμφωνώ απολύτως! Αλλά δεν είναι μόνο "ιδέες" στο κεφάλι μας. Είναι πραγματικές ταξικές διαιρέσεις που συνεπάγονται και διαφορετικά ταξικά συμφέροντα. Γι' αυτόν τον λόγο έχει σημασία τι εργασία κάνεις και ποια η θέση σου στην παραγωγική διαδικασία.
      Δεν αρκεί να συνειδητοπιήσουμε όλοι ότι μας εκμεταλλευονται. Αυτό είναι αφηρημένο. Πρέπει ακριβώς να καταλάβουμε πως μας εκμεταλλεύονται και πως η ιδεολογια αποκτά υλική μορφή. Γι' αυτόν τον λόγο πρέπει να γίνουν και διαφοροποιήσεις.

      Διαγραφή
    57. Τα παραθέτω ξανά από τον TRASH, γιατί έχω την ίδια απορία:

      "-Το γεγονός πως οι πατεράδες μας έλεγαν "μάθε γράμματα να μην γίνεις σαν εμένα", δεν προβληματίζει βλέπω κανέναν. Ούτε και το κίνητρο να έχεις σαν γονιός και να ταΐζεις σπίτι σου, έναν μαντραχαλά μέχρι τα τριανταφεύγα του που θα αποφοιτήσει, αντί να τον στείλεις σε κανένα γιαπί μετά το γυμνάσιο. Γιατί εσείς εδώ μου λέτε, πως τέτοιο κίνητρο δεν υπάρχει, αφού την τελική κατάληξη την θεωρείτε ίδια!"
      "-Και μία τελευταία ερώτηση. Εσείς ωρέ παιδιά, για ποιον ακριβώς λόγο βγάλατε τα μάτια σας να σπουδάζετε, αν είναι να είστε εργάτες;
      Γιατί δεν πίασατε το πιλοφόρι μετά το σχολείο, να τσιμπάτε και κανένα μεροκάματο, αφού είναι όπως λέτε το ίδιο;
      Τόσα χρόνια, κόπο και έξοδα, από βίτσιο τα σπαταλήσατε;"

      Το επόμενο βήμα από όλα αυτά τα ισοπεδωτικά θα είναι ότι όλοι (και εννοώ οι ΠΑΝΤΕΣ, δηλαδη και οι αστοι) έχουμε απλά "πραγμοποιημένες συνειδήσεις" και όλα είναι μόνο μια επικοινωνιακή παρεξήγησει επομένως μας μένει μόνο να πιαστούμε χέρι χέρι και να τραγουδήσουμε κουμπαγιά...

      (Συγγνώμη αν γίνομαι εγώ κάπως ισοπεδωτικός τώρα, αλλά κάπως έτσι άρχισαν όλα αυτά τα "νεα υποκείμενα"...)

      Διαγραφή
    58. Μαύρο Προβατο να σημειώσω επίσης ότι αναφέρεσαι σε ακριβώς αυτά τα κομμάτια με τα οποία έχουν εμμονή όλοι αυτοί οι θεωρητικοί που αναφέρθηκαν. Δεν σε προβήματίζει αυτό;
      Αυτό ίσως σε ενδιαφέρει:
      http://wwwpraxisred.blogspot.co.at/p/slavoj-zizek.html

      Διαγραφή
    59. --->Αν θες να πείς ότι δεν απαξιώνεται από την ανάπτυξη των μέσων παραγωγής ... Και εννοείται ότι ο εργάτης στον σοσιαλισμό θα σπουδάζει, αλλά επειδή θα είναι δικαίωμα και θα συμβάλει στη ανάπτυξη (κάθε είδους) της κοινωνίας.

      Αυτό ακριβώς.

      Μην ξεχνάς ότι δεν βρίσκομαι Ελλάδα, δεν έχω πρόσβαση σε ελληνικά ΜΜΕ, και ό,τι μαθαίνω είναι από τα μπλογκς σας/εφημερίδες. Έφυγα το 95. Γι'αυτό αποφεύγω να τοποθετούμαι για συγκεκριμένες καταστάσεις. Συνήθως προσπαθώ να δώσω αναλογίες στη βάση όσων γνωρίζω από την κατάσταση εδώ.

      Και σας αποχαιρετώ.

      ΥΓ Ένα τελευταίο για TRASH, αν υπάρχει κάποιο θέμα με τις αντιρρήσεις, ήταν ότι συρρικνώνεις ίσως υπερβολικά το εύρος της εργατικής τάξης. Αυτό κατάλαβα εγώ από τα παραπάνω. Ίσως εγώ να το παρατράβηξα προς στην άλλη άκρη λόγω μη υγιών ανακλαστικών. Το άρθρο από ΚΟΜΕΠ (λινκ πιο πάνω) θίγει κάποια ζητήματα:

      «Οι σελίδες της ΚΟΜΕΠ έχουν φιλοξενήσει κατ’ επανάληψη άρθρα2 σχετικά με τις θεωρίες περί «τέλους της εργατικής τάξης», θεωρίες που στηρίζονται στην εκχυδαϊσμένη αντίληψη ότι εργατική τάξη είναι μόνο αυτή που δουλεύει στους κλάδους της μεταποίησης ή που η δουλειά της είναι χειρωνακτική, που δεν έχει μόρφωση. Αυτά τα κριτήρια βολεύουν τις θεωρίες περί «τέλους της εργατικής τάξης» -κατά συνέπεια και «τέλους της ταξικής πάλης»- γιατί έτσι την εμφανίζουν ως συνεχώς συρρικνούμενη.

      Είναι γεγονός ότι στο σύγχρονο καπιταλισμό το ποσοστό των μισθωτών στους κλάδους της μεταποίησης έχει την τάση να μειώνεται σε σχέση με το συνολικό αριθμό των μισθωτών στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό το γεγονός αντανακλά δύο τάσεις: μία προοδευτική και μία αντιδραστική. Προοδευτική είναι η τάση να μειώνεται η ζωντανή ανθρώπινη εργασία στη μεταποίηση, ενώ αυξάνεται η παραγωγικότητα της εργασίας λόγω ανάπτυξης της τεχνολογίας. Ταυτόχρονα ορισμένες εργασίες, όπως στην εκπαίδευση, στην υγεία-πρόνοια, στον τουρισμό, στον πολιτισμό, στη φυσική αγωγή, γίνονται κοινωνικά αναγκαίες για τη λαϊκή μάζα, δηλαδή για την ίδια την εργατική τάξη και την αγροτιά. Ωστόσο, σε αυτή την τάση ο καπιταλισμός απαντά με αντιδραστικό τρόπο: Αφενός συμπιέζει την τιμή της εργατικής δύναμης, αυξάνει το βαθμό εκμετάλλευσης αλλάζοντας την αναλογία μεταξύ αναγκαίου και πρόσθετου χρόνου εργασίας, μεγαλώνοντας το δεύτερο. Αφετέρου μετατρέπει σε εμπορεύματα τα προϊόντα των εργασιών στην εκπαίδευση, στην υγεία-πρόνοια, στον τουρισμό, στον πολιτισμό, στη φυσική αγωγή, αντί να τις οργανώσει ως κοινωνικές υπηρεσίες. Αυτή η αντιδραστική προσαρμογή είναι ιδιαίτερα έντονη στις μέρες μας. ...»


      «Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν κατατάσσουμε στην κρατική υπαλληλία αλλά στους παραγωγικούς εργάτες τους μισθωτούς των βιομηχανικών επιχειρήσεων κρατικού κεφαλαίου (μεταποίηση, ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, εξόρυξη, μαζικές μεταφορές).»--->Αυτό για την αντίρρηση για BT πιο πάνω. Δεν βλέπω γιατί πρό 85 ο τεχνικός-μαθητευόμενος (τηλεφωνικές γραμμές εγκαθιστούσε) που λάμβανε «πανεπιστημιακή» μόρφωση από την BT ήταν εργάτης, αλλά τώρα που για να προσληφθεί από την ιδιωτική, θέλει δανειοπτυχίο, παύει να είναι. Να σου πω επίσης ότι σήμερα εδώ στο ΗΒ, υπάρχει σχολή υδραυλικών. Κόστος πτυχίου 10.000 λίρες.

      Διαγραφή
    60. Αγαπητοί φίλοι, τόσα σχόλια κ όμως άκρη δεν βγάλαμε, αυστηρά τα κριτήρια κ οι αναγνώστες λογικό είναι να αναρωτιούνται, εμείς χωράμε; κ ποιός θα είναι ο κριτής; Τον Μαρξ που θα τον κατατάσσαμε; Τον Λένιν, τον Μπρεχτ; Οι πιο αυστηροί από τους παραπάνω φίλους σχολιαστές μού δίνουν την εντύπωση ότι η ρητορική τους έχει κάτι από τον ενθουσιασμό των νεαρών της πλατείας εξαρχείων, γοητεύει αλλά παραμένει ρομαντική κ ακίνδυνη, κ΄ρωτάω: γιατί αγαπητοί προυποθέτετε τέτοια ταξική καθαρότητα ως δεδομένη από την στιγμή που είναι αδύνατον να υπάρχει σε συνθήκες καπιταλισμού; Ακόμα κ οι εργάτες πρέπει να γίνουν προλετάριοι, κ όποιος στοιχειωδώς έχει έρθει σε επαφή με εργάτες στην ζωή του θα το έχει καταλάβει, αφήστε λοιπόν τις αξιολογήσεις κ τα ξεκαθαρίσματα κ αφού κατέχετε την γνώση μεταδώστε την στους εργάτες ώστε κάποια στιγμή να μην σας χρειάζονται, κ εσείς θα κερδίσετε κ αυτοί, διαλεκτική ονομάζεται
      Κώστας

      Διαγραφή
    61. Κώστα, αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο: Δεν χρειάζεται να είσαι εργάτης για παλέψεις για την υπόθεση του μαρξισμού-λενινισμου: Ούτε ο Μαρξ ουτε ο Λένιν, και σίγουρα ούτε ο Ενγκελς ανήκαν στην εργατική τάξη. ΓΙ'ΑΥΤΟ όμως δεν καταλαβαίνω γιατί σώνει και καλά, πρέπει να χωρέσουμε όλοι στην τάξη αυτή!
      Δεν πρόκειται εξάλλου για "ταξική καθαρότητα" ούτε για κενά θεωρητικά πλαίσια, αλλά για βασικές κατηγορίες προκειμένου να μπορούμε να αναλύουμε και να ΠΡΑΤΤΟΥΜΕ ως κομμουνιστες (Μ-Λ εννοείται) μέσα στις συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες χωρίς να παρασυρόμαστε και να αποπροσανατολιζόμαστε ούτε από τον οπορτουνισμό ουτε από τάσεις στην κοινώνια, οι οποίες μπορεί να αποδειχθούν παροδικές.

      Να διευκρινίσω ότι εγώ δεν δέχομαι ως απόλυτο και α πριορι το κριτήριο των σπουδών και της μόρφωσης, αλλά και ιστορικά και λογικά παίζει τον ρόλο του και γι' αυτό συμφωνώ στα περισσότερα σημεία με τον TRASH.

      Λέω και εγώ να σας αποχαιρετίσω σε αυτήν την συζητηση, η οποία παρότι κάπως εριστική νομίζω ότι κάτι έφερε σε όλες τις πλευρές.

      Αν δεν προκληθώ, δεν θα ξαναεπέμβω.

      Χαιρετισμούς!

      Διαγραφή
    62. Δυο κουβέντες κι από μένα και εφορμώμενος από το πιο πάνω σχόλιο (Κώστας):

      Τα κριτήρια του Λένιν --(α) θέση στο σύστημα της κοινωνικής παραγωγής, (β) σχέση προς τα μέσα παραγωγής, (γ) ρόλος στην κοινωνική οργάνωση της εργασίας, (δ) τρόπος που ιδιοποιείται η αντίστοιχη μερίδα του κοινωνικού πλούτου και (ε) μέγεθος αυτής της μερίδας-- υπόκεινται όλα, όπως είναι προφανές, στις ιστορικές αλλαγές και μεταλλάξεις επιμέρους διαστάσεων του τρόπου παραγωγής. Στο παρελθόν, μερίδες της ιστορικής αστικής τάξης όπως διάφορες κατηγορίες τεχνητών (artisans) έχασαν την αυτονομία τους και κατρακύλησαν στην εργατική τάξη λόγω τεχνολογικών εξελίξεων στην οργάνωση της παραγωγής όπως ήταν η βιομηχανοποίηση. Η λεγόμενη τεχνολογική επανάσταση έφερε ανάλογες μεταλλάξεις όχι απλώς στην οργάνωση της παραγωγής αλλά και στην ταξική σύνθεση με την βιομηχανική, χωρίς α) να καταργήσει την βιομηχανική παραγωγή και χωρίς β) να δημιουργήσει μια νέα τάξη. Αυτό το οποίο δημιούργησε ήταν νέα κομμάτια της αστικής και της εργατικής τάξης, καθώς και νέες γκρίζες ζώνες ανάμεσα στις τάξεις.

      Οι γκρίζες αυτές ζώνες δεν είναι κάποιου είδους ατέλειες ενός συστήματος ταξινόμησης που πρέπει να επιλυθούν στον νου, με την δημιουργία ατέρμονων κριτηρίων ταξινόμησης.

      Γενικότερα, η έννοια της τάξης στον μαρξισμό δεν είναι μια ΤΑΞΙΝΟΜΗΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ. Ταξινομητική η τάξη μπορεί να είναι ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ, ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΕΚΔΙΠΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ ΩΣ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ.

      Και αυτό γιατί βέβαια η ταξινόμηση πριμοδοτεί την ΣΥΓΧΡΟΝΙΑ, δηλαδή την απουσία της διάστασης της ιστορικής εξέλιξης και μεταβολής, και συνεπώς, ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ.

      Το να σπρώχνεται ένα κοινωνικό στρώμα προς τα κάτω, προς την εργατική τάξη, δεν αφορά ούτε το είδος εργασίας που κάνει, ούτε την μόρφωσή του. Πολλοί από τους τεχνίτες που σπρώχτηκαν στο προλεταριάτο στον 18ο αιώνα ήταν συγκριτικά μορφωμένοι, και αν διαβάσετε την ιστορία του εργατικού κινήματος θα δείτε ότι οι προλεταριοποιημένοι τεχνίτες έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην οργάνωση της εργατικής τάξης. Το να σπρώχνεται ένα κοινωνικό στρώμα προς τα κάτω είναι το ίδιο ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ.

      Δηλαδή, οι ΤΑΞΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΦΥΤΡΩΝΟΥΝ ΣΕ ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΑ ΔΕΝΤΡΑ. Είναι ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΟΙ ΜΗΧΑΝΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΑΡΚΩΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΙΜΑ ΚΑΙ ΠΑΡΟΔΙΚΑ ΑΠΟΚΡΥΣΤΑΛΛΩΜΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ.

      Διαγραφή
    63. Αυτός είναι ο διαλεκτικός χαρακτήρας της τάξης --το ότι κινεί την πάλη και ότι δημιουργείται από την πάλη-- και αυτός ο διαλεκτικός χαρακτήρας δεν μπορεί ποτέ να συλληφθεί μέσα στα πλαίσια ταξινομικών κατηγοριοποιήσεων. Μια φωτογραφία ενός κινούμενου σώματος δεν λέει ποτέ όλη την αλήθεια, ούτε μπορεί ποτέ να πει όλη την αλήθεια για το τι είναι ένα σώμα σε κίνηση. Και οι τάξεις δεν είναι μόνο συγκρότηση, είναι και κίνηση.

      Για τον λόγο αυτό, ούτε ο Λένιν ούτε κανένας άλλος κλασικός του Μαρξισμού ασχολήθηκε ποτέ με το μάταιο έργο του να υπολογίζει μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας ποιοι συνθέτουν την κάθε τάξη. Μια τέτοια ενασχόληση προϋποθέτει ότι η τάξη είναι μια στατική κατηγορία, και αυτό με την σειρά του προϋποθέτει ότι ο μαρξισμός είναι αστική κοινωνιολογία. Ένα επαγγελματικό στρώμα (φοιτητές, εργολάβοι κηδειών, ηλεκτρολόγοι) δεν ενσωματώνεται σε μια τάξη με βάση το τι του λένε οι μελέτες. Το ταξικό του ανήκειν προκύπτει από τη διάδραση του σύνθετου συνόλου των κριτηρίων του Λένιν με τις μορφές της επεξεργασίας των δεδομένων του από την ιδεολογία.

      Και δεν υπάρχει "λανθασμένη ταξική συνείδηση" παρά μόνο πάλη για την ταξική συνείδηση, πάλη για να συσπειρωθούν κοινωνικά στρώματα με τη μία ή την άλλη τάξη. Αυτό δεν αναιρεί στο ελάχιστο το γεγονός ότι κάθε τάξη από τις δύο και μοναδικές τάξεις που υφίστανται έχει έναν "σκληρό πυρήνα", ο οποίος αποτελεί το θεμέλιο της τάξης, την διαχρονική της βάση. Δεν μπορείς να φανταστείς την αστική τάξη χωρίς κεφαλαιοκράτες (βιομηχανικούς, τραπεζιτικούς, χρηματοπιστωτικούς) και την εργατική τάξη χωρίς χειρωνάκτες εργάτες και αγρότες. Ούτε μπορεί η τεχνολογία να αναιρέσει ποτέ την αναγκαιότητα για μια τάξη εκμεταλλευμένων χειρωνακτών, γιατί η ύπαρξή της δεν είναι αναγκαία λόγω της οπισθοδρόμησης ή ανικανότητας της υφιστάμενης τεχνολογίας να τους αντικαταστήσει με μηχανές αλλά λόγω του ανέφικτου της ύπαρξης του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής χωρίς μια τάξη εκμεταλλευμένων ανθρώπων, των οποίων η εργασία να τους συντηρεί απλώς στην ύπαρξη και στη δυνατότητα κατανάλωσης των αγαθών που οι ίδιοι παράγουν ενώ ταυτόχρονα συσσωρεύει υπεραξία για τους ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής.

      Διαγραφή
    64. Χωρίς να συμφωνώ σε όλα, νομίζω ότι η προσέγγισή σου αγγίζει σημαντικά σημεία και υποδεικνύει και κάποια σφάλματα στα οποία ίσως και εγώ υπέπεσα. Να τονίσω αυτό το σημείο:

      "Ούτε μπορεί η τεχνολογία να αναιρέσει ποτέ την αναγκαιότητα για μια τάξη εκμεταλλευμένων χειρωνακτών, γιατί η ύπαρξή της δεν είναι αναγκαία λόγω της οπισθοδρόμησης ή ανικανότητας της υφιστάμενης τεχνολογίας να τους αντικαταστήσει με μηχανές αλλά λόγω του ανέφικτου της ύπαρξης του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής χωρίς μια τάξη εκμεταλλευμένων ανθρώπων, των οποίων η εργασία να τους συντηρεί απλώς στην ύπαρξη και στη δυνατότητα κατανάλωσης των αγαθών που οι ίδιοι παράγουν ενώ ταυτόχρονα συσσωρεύει υπεραξία για τους ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής."
      Εδώ βρίσκεται το θέμα. Γιατί; Γιατι είναι η μόνη τάξη που έχει ΑΜΕΣΑ (και διαχρονικά) συμφέρον στην αλλαγή του τρόπου παραγωγής.

      Και να παρατηρήσω επίσης ότι έχεις δίκιο ότι πρόκειται για διαλεκτικές ιστορικές και όχι ταξινομικές κατηγορίες. Και γι'αυτον τον λόγο δεν μπορούμε να προδιορίσουμε πότε γίνεται ακριβώς ένα ΠΟΙΟΤΙΚΟ ΑΛΜΑ. Ωστόσο αυτό υπάρχει και λαμβάνει χώρα συνεχώς και διαφοροποιεί την εργατική τάξη όχι μόνο εντός της, αλλά κυρίως προς τις "γκρίζες ζώνες". Και δεν πρόκειται απλά για ιδεολογικές ή συνειδησιακές στροφές, αλλά για αντικειμενικές, υλικές.
      Να σημειώσω ότι ούτε εγώ είμαι υπερ μιας ανιστορικής στατικής (δηλαδη αστικής) κατηγοριοποίησης, αλλά αντιστέκομαι και ισχυρά στην ισοπέδωση. Είναι απλά δύσκολο να βρει κανείς την διαλεκτικη "ισορροπια" (ασχημος, πολύ άσχημος όρος).

      Συγγνώμη για την (απροκλητη) παρέμβαση...

      Διαγραφή
    65. κάπου στα σχόλια διάβασα ότι ο Λυκουρέζος δεν εισπράττει υπεραξία. άμα ο Λυκουρέζος έχει 5 νέους δικηγόρους (όχι ασκούμενους!) στο γραφείο του που δουλεύουν 12 ώρες και του βγάζουν τις πολλές υποθέσεις με τις οποίες δεν καταδέχεται να ασχοληθεί ο ίδιος, και τους δίνει 700-1000 ευρώ στον καθένα, ενώ από αυτούς μπορεί να βγάζει 5.000 ευρώ τον μήνα από τον καθένα, αυτοί δεν χάνουν υπεραξία; για να ξέρω.
      υπάρχουν (όχι πολύ μεγάλοι και γνωστοί) δικηγόροι που απασχολούν μες στην κρίση 2 νέους δικηγόρους, τους δίνουν μαύρα από 700-1000 ευρώ μισθό, και δηλώνουν στην εφορία εισόδημα τον μήνα 2.000 ευρώ, όσα δηλ δίνουν μαύρα στους "συνεργάτες" τους. φανταστείτε πόσα βγάζουν, για να μπορούν να δίνουν στους υφισταμένους τους τόσα όσα δηλώνουν στην εφορία! και θέλετε να μου πείτε ότι αυτοί οι δικηγόροι δεν είναι αντικείμενα εκμετάλλευσης στον χώρο εργασίας τους;

      εργάτες οπωσδήποτε δεν είναι, αλλά μέχρι να ανεξαρτητοποιηθούν επαγγελματικά (αν μείνουν στο επάγγελμα), μια χαρά σε εξαρτημένη σχέση εργασίας βρίσκονται και μια χαρά υπεραξία της εργασίας τους καρπώνεται ο εργοδότης τους. δεν είναι τυχαίο το καινούριο "έμμισθος δικηγόρος" που βγήκε τελευταία.
      για να μην μιλήσω για τα γραφεία που δουλεύουν για τράπεζες με διαταγές πληρωμής κ.λπ., και η δουλειά εκεί είναι πιο βαρετή και τυποποιημένη και από το να βιδώνεις λάμπες, και οι έχοντες το γενικό πρόσταγμα μιλάνε με όρους παραγωγής του τύπου "πόσα κομμάτια ολοκλήρωσες σήμερα;".

      δεν λέω ότι όλοι αυτοί είναι εργατες, αλλά είναι αντικείμενα εκμετάλλευσης. και φυσικά και η επανάσταση δεν θα γίνει από τους δικηγόρους (όπως λέει και μια ψυχή), αλλά δεν μπορώ να δω γιατί δεν έχει κοινά συμφέροντα με την εργατική τάξη ένας νέος νομικός που ξέρει ότι μια ζωή, ακόμα και αν πάψει να είναι υφιστάμενος με τον τρόπο που είναι στην αρχή της καριέρας του, είτε θα είναι υφιστάμενος/ έμμισθος δικηγόρος σε μια μεγάλη εταιρία δικηγόρων (από αυτές που θα ξεφυτρώσουν οσονούπω) όπου θα παίρνει λιγότερα από όσα θα "παράγει" / θα αποφέρει στην εταιρία με την εργασία του και δεν θα ασκεί ελεύθερο επάγγελμα, είτε θα ασκεί ελεύθερο επάγγελμα και θα λιμοκτονεί επειδή η δικηγορική εταιρία της "γειτονιάς του" θα έχει τη μερίδα του λέοντος στη δικηγορική ύλη.

      δεν διαφωνώ με τα παραπάνω που λέει ο τρας (μιας και λόγω άγνοιας δεν μπορώ έτσι κι αλλιώς να διαφωνήσω σε ιδεολογικό επίπεδο), αλλά μην ακούω ότι ο Λυκουρέζος δεν εισπράττει υπεραξία.

      πίκατσου

      Διαγραφή
    66. Γιατί αν η εργατική τάξη είναι τόσο πλατειά που χωράει τους γιατρούς, τους καθηγητές, τους συγγραφείς, τους δικηγόρους, τους πολιτικούς μηχανικούς, τους παππάδες και εγώ δεν ξέρω ποιόν άλλον, τότε ξαναγυρνάμε στο αρχικό πως δεν υπάρχει εργατική τάξη, αφού όλη σχεδόν η κοινωνία πλην των μεγαλοαστών ανήκει σε αυτήν. Άρα και ουδείς προφανής, τουλάχιστον, λόγος περί επαναστάσεων υπάρχει...

      ^^^
      μόνο σε μένα φαίνεται ότι, αν η συντριπτική πλειοψηφία των κοινωνών είναι οικονομικά καταπιεζόμενοι επειδή κερδίζουν με την εργασία τους λιγότερα από όσα παράγουν/ προσφέρουν με αυτήν, η ανάγκη για επανάσταση είναι επιτακτικότερη και την έχουν περισσότεροι άνθρωποι;

      για μένα το πρόβλημα σήμερα είναι η εξαρτημένη εργασία, που στην ουσία σημαίνει, εκτός από οικονομική, ΚΑΙ προσωπική εξάρτηση (διευθυντικό δικαίωμα), είτε δουλεύεις στο εργοστάσιο είτε σε γραφείο ως έμμισθος δικηγόρος, είτε στο νοσοκομείο ως γιατρός, και σου ζητάνε να κάνεις περισσότερες εγχειρήσεις από όσες θα έπρεπε. για μένα το πρόβλημα υπάρχει όπου το κεφάλαιο ή οποιοσδήποτε άλλος νταβατζής (βλ. ο δικηγόρος με την πελατεία του) βάζει την ουρά του για να βγάλει από τη μύγα ξύγγι. και αυτό πλέον θα γίνει παντού. και στην παιδεία, και στην υγεία, και στη δικαιοσύνη.

      πίκατσου

      Διαγραφή
    67. Ένα τελευταίο σχόλιο πριν αποχωρήσω οριστικά από την συζήτηση.
      -Το σχόλιο του «μαύρου πρόβατου» (http://leninreloaded.blogspot.com/2013/04/blog-post_9779.html?showComment=1366453935868#c2870223793204055777 ) βεβαιώνει όχι απλά την διαφορετική ταξική υπόσταση, αλλά και διαφορετική ταξική συνείδηση των μεσοστρωμάτων για τα οποία μιλάμε. Η περιφρόνηση που βγάζει για όσους δεν έχουν την δυνατότητα να διαβάσουνκαι να κατανοήσουν τον Μαρξ από τα αγγλικά (το 99% της εργατικής τάξης δηλαδή), είναι ενδεικτική , τόσο του ελιτισμού όσο και του μέλλοντος που επιφυλλάσουν αυτά τα στρώματα στην εργατική τάξη,.ως δικού τους πλέον υποζύγιου.
      Το γεγονός πως ο πλήρης εκφυλισμός του ΚΚΣΕ άρχισε όταν οι δημοσιογράφοι, οι καθηγητές και οι δικηγόροι ήταν περισσότεροι από τους εργάτες στα αντιπροσωπευτικά όργανα, δεν μοιάζει να απασχολεί κανέναν εδώ. Ούτε το γεγονός πως όλο αυτό το πανυγιράκι άρχισε με την χρουτσωφική θεωρία του παλλαϊκού κράτους, που ακριβώς αυτά τα στρώματα απάλασσε από τον βραχνά της δικτατορίας του προλεταριάτου, εξομειώνοντας τα με την εργατική τάξη,για να τα οδήγήσει στην πλήρη αστικοποίηση αργότερα.
      Η πείρα που υπάρχει δηλαδή, δεν είναι μόνο στο καπιταλιστικό έδαφος. Εξού και από την αρχή θεώρησα πιο πρόσφορο για την κουβέντα τομ σοβιετικό όρο «ιντελιγκέτσια», ο οποίος δεν μεταφράζεται μονολεκτικά στα ελληνικά.
      -Άλλο ένα παράλογο (κατ’εμέ) που προκύπτει από κάποιες απόψεις που ακούστηκαν εδώ είναι πως το πρόβλημα της αντίθεσης διανοητικής-χειρωνακτικής εργασίας, που ο σοσιαλισμός δεν μπόρεσε να λύσει ποτέ, ο καπιταλισμός το έχει κιόλας λυμμένο!
      @waltendegewalt:
      Αν δεις τα κριτήρια που βάζω, περιλαμβάνουν της πλειοψηφεία του ενεργού πλυθησμού. Από που προκύπτει η «συρρίκνωση» της εργατικής τάξης από εμένα;
      Είπα πουθενά εγώ πως οι εργαζόμενοι στην μεταποίηση, τις υπηρεσίες, το εμπόριο, τις μεταφορές, δεν είναι εργάτες;
      Αλλά για να αντικρούσουμε το ένα λάθος που θέλει εργατική τάξη αποκλειστικά το βιομηχανικό προλεταριάτο, δεν θα πέσουμε στο άλλο , θεωρήσουμε δηλαδή ως Ε.Τ. και όλα τα μεσοστρώματα της διανόησης.
      Και τα δύο «λάθη» εξάλλου, έχουν ακριβώς το ίδιο δια ταύτα. Είτε όλη σχεδόν η κοινωνία είναι Ε.Τ., είτε η Ε.Τ. έχει συρρικνωθεί σε βαθμό εξαφάνισης, το αποτέλεσμα είναι η μη ύπαρξη ορατού επαναστικού υποκειμένου, και άρα οποιασδήποτε επαναστατικής αναγκαιότητας.
      Υ.Γ.
      @Πικάτσου:
      -Παράγει υπεραξία ο δικηγόρος;

      Διαγραφή
    68. @Αντώνη
      Νομίζω πως μπερδεύεσαι μόνο και μόνο επειδή θέλεις να μπερδευτείς.
      Εάν ρίξεις μία ματιά, θα δεις πως ό,τι βάζεις εχει απαντηθεί ήδη.
      Και επιμένω πως μπερδεύεται μόνον όποιος θέλει να μπερδευτεί.
      Ξανακοίτα τα σχόλια μου. Είναι ήδη απαντημένα αυτά που αναφέρεις.

      Εκείνο που στην πραγματικότητα συμβαίνει, είναι πως η ιντελιγγέτσια σαν μεσόστρωμα η ίδια, περιλαμβάνει όλες τις διαστρωματώσεις της τάξης της, που ξεκινάνε από πολύ κοντά στο μεγάλο κεφάλαιο και καταλήγουν πολύ κοντά στην εργατική τάξη. Οστώσο ούτε με το ένα ταυτίζονται πλήρως ποτέ, ούτε φυσικά και με την άλλη...
      Είναι οφθαλμοφανές!

      Εάν ακόμη δεν βλέπεις ,μεταξύ επιστημονικού προσωπικού και εργατικής τάξης στις θέσεις 2-5 από το παραπάνω του Λένιν, τότε δεν θέλεις να τις δεις, και δεν μπορώ να κάτι παραπάνω.

      Διαγραφή
    69. @ Trash: Είναι δικό σου το αμέσως πιο πάνω σχόλιο (6: 07) μμ;

      Διαγραφή
    70. @Τρας.
      εγώ και ο Μαρξ έχουμε χαιρετηθεί μόνο από μακρυά, και έχω μια ενοχλητική τάση να διευρύνω τις έννοιες των λέξεων, οπότε συγχώρεσέ μου την απαράδεκτη χρήση της λέξης για κάτι εκτός της παραγωγικής διαδικασίας. θα προσπαθήσω να μην ξανακακοποιήσω τον Κάρολο.

      ερώτηση: το "ο δικηγόρος παράγει υπεραξία" σου φαίνεται περισσότερο ανέκδοτο από το "πωλήτρια σε βιβλιοπωλείο παράγει υπεραξία"; είναι, η πωλήτρια, εργάτρια με την έννοια που είναι ο κλασικός εργάτης;

      πίκατσου

      Διαγραφή
    71. @Αντώνης:
      Σαφώς και ΔΕΝ είναι δικό μου. Στην δημοσίευση φαίνεται εξάλλου, αφού δεν μπορεί να αντιγράψει το εικονίδιο που εμφανίζεται.

      Διαγραφή
    72. Απλά ήθελα να το επιβεβαιώσεις. Και δεν είναι μόνο το άβαταρ, είναι και ότι το έγραψε το "Trash" με μικρά. Και φυσικά ότι ήταν σχόλιο άλλα αντί άλλων.

      Σύντροφοι, όπως κατανοήσατε, η διαμάχη άνοιξε την πόρτα στους λύκους.

      Και γω τώρα θα κλείσω αυτή την πόρτα αφού πετάξω τους λύκους έξω με τις κλωτσές.

      Το θρεντ κλείνει για λόγους ασφαλείας.

      Διαγραφή
  2. Δυο ερωτήσεις (προς πάσα κατεύθυνση):

    1) Σε ποιους αναφέρεστε; Ποια κείμενα τροφοδότησαν αυτή την ανάρτηση;

    2) Δεν υπάρχουν νέα χαρακτηριστικά στην εργασία (κυρίως ποιοτικά αλλά και από άποψη έντασης) παράλληλα με τις πιο "παραδοσιακές" μορφές; Αυτό δε σημαίνει ότι γεννάται και ένα νέο ποιοτικά υποκείμενο (χωρίς να παύει να υπάρχει το παλιό);

    RedWire

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1) Βάλε "νέο επαναστατικό υποκείμενο" στο google.

      2) Απάντησε ο Τρας.

      Διαγραφή
  3. Η έρευνα για ένα «νέο επαναστατικό υποκείμενο», προϋποθέτει πως το «παλιό» (αυτό που γνωρίζαμε ως σήμερα) δεν υφίσταται πλέον. Αν όμως το «επαναστατικό υποκείμενο» δεν υφίσταται πλέον(εξού και η ανάγκη έρευνας για την ανεύρεση του) τότε ούτε η ανάγκη για κάποια επανάσταση υφίσταται.
    Αν η επανάσταση όμως δεν είναι αναγκαία, τότε η έρευνα για το υποκείμενο της, είναι αυτουπενευμένη εξ’αρχής.
    Αυτό γιατί η αναγκαιότητα της επανάστασης προκύπτει από την ύπαρξη του υποκειμένου της, και όχι το αντίστροφο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω...

      Έχω την εξής ένσταση, οι ουτοπιστές σοσιαλιστές προ του μαρξ, που δεν μπορούσαν να καταλάβουν την ανάγκη για ύπαρξη επαναστατικού υποκειμένου και κυρίως το ποιο ήταν αυτό, αντιλαμβάνονταν την ανάγκη για το σοσιαλισμό (με τα χαρακτηριστικά έστω που του δίνανε αυτοί).

      Συμφωνώ δηλαδή με τις 4 πρώτες σειρές που γράφεις αλλά είμαι σίγουρος ότι η αναγκαιότητα της επανάστασης βαδίζει μαζί με την ύπαρξη του επαναστατικού υποκειμένου και δεν υπάρχει κάποιος που προηγείται.

      Διαγραφή
    2. @Ούτε Καν:
      Ναι αλλά οι ουτοπικοί σοσιαλιστές την "ανάγκη για σοσιαλισμό", μόνοι τους την έλεγαν- μόνοι τους την άκουγαν. Ο Μαρξισμός πάλι έγινε εγχειρίδιο πάλης για τους καταπιεσμένους του κόσμου σχεδόν από την εμφάνιση του. Γιατί; Μα γιατί τον αγγάλιασε το "επαναστατικό υποκείμενο" φυσικά.

      Διαγραφή
  4. Συμφωνώ με τις παρατηρήσεις του Τσαφ και του Τρας. Είδα και ένα βιντεάκι από ΝΑΡ.

    Μπορούμε να μιλάμε για νέα χαρακτηριστικά του επαναστατικού υποκειμένου;
    Είναι αδύνατο να έχουμε στην ίδια εποχή διαφορετικά χαρακτηριστικά αλλά ένα υποκείμενο;
    Π.χ ο μισθωτός μηχανικός δεν είναι ούτε ο παραδοσιακός βιομηχανικός εργάτης ούτε και μικροαστός όμως νομίζω.

    RedWire

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. "Δεν υπάρχουν νέα χαρακτηριστικά στην εργασία (κυρίως ποιοτικά αλλά και από άποψη έντασης) παράλληλα με τις πιο "παραδοσιακές" μορφές;"

    Εγώ βλέπω μόνο εσωτερίκευση της προσταγής των αφεντικών στους σύγχρονους εργάτες/τριες, σε αντίθεση με την κατάσταση που επικρατούσε 18-19ο αιώνα. Το μόνο νέο που βλέπω και που για όσους δεν εθελοτυφλούν ήταν αναμενόμενο, είναι ότι νέα αντικείμενα εντάσσονται σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό στην μισθωτή σχέση. Που είναι λοιπόν η "ποιοτική" αλλαγή στις παραγωγικές σχέσεις?

    JKL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. «Π.χ ο μισθωτός μηχανικός δεν είναι ούτε ο παραδοσιακός βιομηχανικός εργάτης»

    Δεν πουλάει την εργατική του δύναμη με αντάλλαγμα μισθό; Άρα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. «Τα χαρακτηριστικά που παίρνει ο σύγχρονος «αριστερός» οπορτουνισμός στη χώρα μας καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από την πίεση που ασκεί ο αρνητικός συσχετισμός δύναμης, η νίκη της αντεπανάστασης στην ΕΣΣΔ και την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, η κρίση του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Σε αυτές τις συνθήκες πρέπει να επικεντρώσουμε στα εξής στοιχεία:
    - Υιοθετεί αναρχοαυτόνομες αντιλήψεις σε σχέση με το κράτος και με την πολιτική οργάνωση και τη σχέση της με τις μάζες. Απολυτοποιεί το «αυθόρμητο» των μαζών. Αναζητά «νέα» επαναστατικά υποκείμενα.
    - Αρνείται το σοσιαλιστικό χαρακτήρα των κοινωνιών στην ΕΣΣΔ και στην Ανατολική - Κεντρική Ευρώπη. Μηδενίζει την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος στον 20ό αιώνα. Υιοθετεί τροτσκιστικές θέσεις και αναπαράγει την αντικομουνιστική προπαγάνδα (π.χ. φιλολογία περί σταλινισμού κλπ.).
    - Δίνει μικροαστική ερμηνεία για τη στρατηγική των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, με αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό στα «αντινεοφιλελεύθερα» μέτωπα.
    - Υιοθετεί μια γραμμή αντιπαράθεσης με το ΚΚΕ (και την ΚΝΕ στους χώρους της νεολαίας) ως κύριο άξονα της δράσης του, που παίρνει τυχοδιωκτικά και προβοκατόρικα χαρακτηριστικά.
    Το «Νέο Αριστερό Ρεύμα» (ΝΑΡ) αποτελεί βασικό φορέα του σύγχρονου αριστερού οπορτουνισμού στην Ελλάδα. […]

    Είναι βέβαιο ότι ο δεξιός οπορτουνισμός αποτελούσε και αποτελεί τον υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνο του κινήματος. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι πρέπει να υποτιμηθεί και ο «αριστερός» οπορτουνισμός, ειδικά σε στιγμές που εμφανίζονται δυνατότητες ριζοσπαστικοποίησης λαϊκών μαζών. Η εμφάνιση του «αριστερού» οπορτουνισμού έχει αντικειμενική βάση λόγω της έλλειψης πολιτικής και κοινωνικής πείρας, ιδιαίτερα σε τμήματα της νεολαίας, αλλά και σε τμήματα μεσαίων στρωμάτων που προλεταριοποιούνται. Επίσης γίνεται κατά καιρούς προσπάθεια «ενίσχυσής» του από το ίδιο το σύστημα με την -δυσανάλογη με την οργανωτική του κατάσταση και επιρροή- προβολή του από διάφορους αστικούς μηχανισμούς, ιδιαίτερα με την υιοθέτηση εκπροσώπων του από τα αστικά ΜΜΕ (π.χ. «Καθημερινή», «Ελευθεροτυπία» κλπ.), με την αξιοποίησή του σε μεθοδεύσεις αποπροσανατολισμού και εκφυλισμού κινημάτων. Η προβολή θεωρητικών τους μέσα από τα αστικά ΜΜΕ ενισχύει το πολιτικό εγχείρημα που είναι η σύγκλιση και η συνεργασία ενός χώρου από το σοσιαλδημοκρατικό ρεύμα μέχρι τη λεγόμενη «επαναστατική αριστερά». […]

    Ο σύγχρονος «αριστερός» οπορτουνισμός στην Ελλάδα αποτελεί ένα μικροαστικό ρεύμα ακίνδυνο για το αστικό πολιτικό σύστημα. Οι δυνάμεις του σύγχρονου αριστερισμού, με αιχμή αντιπαράθεσης το ΚΚΕ, δε διστάζουν να διαπραγματεύονται τη θέση τους με τη σοσιαλδημοκρατία και το δεξιό οπορτουνισμό. Αποτελούν πρόθυμους συμμάχους στη στήριξη των «αντινεοφιλελεύθερων μετώπων», ιδιαίτερα στους χώρους της νεολαίας και των μισθωτών επιστημόνων. Η αντιπαράθεση με το σύγχρονο «αριστερό» οπορτουνισμό προϋποθέτει βαθιά αφομοίωση της στρατηγικής του Κόμματος και έχει ιδιαίτερη σημασία ειδικά σε συνθήκες ριζοσπαστικοποίησης τμημάτων της νεολαίας και των νέων εργαζομένων.»

    Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ «ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ» ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ «ΝΕΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ»)
    του Κύριλλου Παπασταύρου, ΚΟΜΕΠ, 2007, ΤΕΥΧΟΣ 1


    subutai red

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ποιά εργατική τάξη μωρέ τώρα; Όλα καλά, όλα καλά...
    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_17/04/2013_494367
    Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ικανοποιημένος;

    Στον σύγχρονο κόσμο μας, υπάρχει ο πειρασμός να υιοθετούμε μια στάση όμοια με την (λίγο-πολύ αινιγματική) στάση τού Κλωντέλ [στο απόσπασμα από το Soulier de satin που συζητάει], δηλ. να ασκούμε κριτική στην ψευδοκαινοτομία τής κυκλοφορίας [εμπορευμάτων/κεφαλαίου], και την ίδια στιγμή, στην πραγματικότητα, να στηριζόμαστε --- ανοιχτά ή κρυφά --- σε στοιχεία τής παράδοσης. Δεδομένου τού σχετικού αδιεξόδου στο οποίο βρίσκεται η καινοτομία/«νεωτερισμός» τής κυκλοφορίας ως συνέπεια τής εγγενούς της κρίσης, επιχειρείται να γίνει επίκληση τής ιδέας ότι η πραγματική καινοτομία σήμερα συνίσταται στην επιστροφή στην παράδοση. Εξαιτίας τής καταστροφικότητας τού πεπερασμένου τής κυκλοφορίας (διαπίστωση γενικότερης εφαρμογής, αν θυμηθούμε ότι η φράση τού Μαρξ για «παγωμένα νερά του εγωιστικού υπολογισμού» παρέπεμπε συγκεκριμένα στην «παράδοση»), υποστηρίζεται έτσι ότι η αληθινή καινοτομία θα συνίσταται στην ανάσχεση της καταστροφής με σκοπό την αναστύλωση τής παράδοσης, που, εν ανάγκη, μπορεί ή και πρέπει να αναπαλαιωθεί. Στο πολιτικό πεδίο, η στάση αυτή είναι ακόμα πιο επικίνδυνη, γιατί έχει άμεσες φασίζουσες προεκτάσεις (καθόσον ο σκληρός πυρήνας τού φασισμού είναι πάντα ταυτοτικός [-->κατάφαση τού υπάρχοντος]). Πολλές σύγχρονες συζητήσεις τείνουν δυστυχώς να εγκλωβίζονται σε μια αντίφαση μεταξύ των δύο αυτών μορφών πεπερασμένου, τού πεπερασμένου τής κυκλοφορίας και τού πεπερασμένου τής παράδοσης. [...]
    -----------
    Τα ίδια και για περίπτωση Βαλερί.

    Βέβαια, για τις «αυθεντικές» «απόψεις» τού Μπ., υπάρχουν πάντα και οι συνεντεύξεις επί παντός επιστητού με το μικρόφωνο στη μούρη ή πάνω από το γαλλικό καφεδάκι από δημοσιογράφους τής κοπτοραπτικής τής απομαγνητοφώνησης, που «μεταφράζονται» από επαγγελματίες ανεπάγγελτους συριζαίους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ωχ θεούλη μου, Unfollow για Πιτσιρίκο/Μουρούτη:

    «Έτσι, διεκδικούν τον ρόλο του θεματοφύλακα του έθνους εξ αντανακλάσεως, κατασκευάζοντας απέναντι τον «κομμουνιστικό κίνδυνο».

    Ας μην κάνει πάντως κάποιος το λάθος να θεωρήσει πως «στρατηγική» σημαίνει ότι δεν πιστεύουν αυτά που λένε. Βέβαια, οποιοσδήποτε στοιχειωδώς λογικός άνθρωπος ακούει σήμερα κάποιον να του λέει για «κομμουνιστικό κίνδυνο» τον θεωρεί μάλλον παράφρονα.»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ο Κάρολος, αυτός με το μούσι, έναν αιώνα πίσω έλεγε για τους Γερμανούς εμποροϋπάλληλους του Λονδίνου με τις εφτά γλώσσες που μιλούσε ο καθένας τους πως ανήκουν στην Εργατική Τάξη.
    Σήμερα υπάρχει ένα τρομερό πισωγύρισμα στην ποιότητα αυτού του κομματιού της Εργατικής Τάξης που ανάθεμα αν θα βρεις έναν εμποροϋπάλληλο να μιλάει φαρσί τα αγγλικά και άλλη μία γλώσσα.
    Αυτό σημαίνει πως άλλαξαν τάξη και πρέπει να τους υποβιβάσουμε στο Λούμπεν προλεταριάτο, στο κατακάθι της κοινωνικής διαστρωμάτωσης;
    Με την ίδια μέθοδο απάντησης θα πρέπει να δούμε και αυτό που φαινομενικά δείχνει μία αναβάθμιση κάποιων εργατικών στρωμάτων όσον αφορά την ποιότητα των γνώσεών τους έως και την υφή-είδος της εργασίας τους.
    Ο γραφίστας που δουλεύει στο ατελιέ της κάθετης και οριζόντιας βιομηχανίας, δημιουργώντας εικόνες για το προϊόν που θα πουληθεί ως ακριβότερο εμπόρευμα από το αντίστοιχο της «ιδιωτικής ετικέτας» είναι με τα ούλα του Εργατική τάξη.
    Ο Geolampros είχε δώσει μία σοβαρή προσπάθεια σκέψης για το τι προσθέτει στο εμπόρευμα αξία – αν θυμάμαι καλά, είχε αναφέρει τις μεταφορές κτλ
    Με την σχέση του εργάτη με τα μέσα παραγωγής και την θέση του στην παραγωγική διαδικασία λύσαμε την κατηγοριοποίηση;
    Μπα! Ο Πρετεντέρης που του κολλάνε ΙΚΑ και δουλεύει στην αμερικάνικη «βιομηχανία» του θεάματος με το πιο επικίνδυνο «προιόν» που παράγει αυτή, δηλ. την «αλλοίωση συνειδήσεων» θα πρέπει ΠΑΝΤΑ να εξαιρείται από την Εργατική τάξη ως γνήσιος εχθρός της.
    Τότε το ύψος της αμοιβής του θα ήταν η λογική και Μαρξιστική βάση που θα τον ξεχώριζε από την Εργατική τάξη.
    Όπως ο εισοδηματίας που ο τόκος που παίρνει από τα χρήματά του είναι τόσο μεγάλος που τον κατατάσσει στους αστούς – καπιταλιστές απευθείας και χωρίς να χρειαστεί να γεννήσει το κεφάλαιό του κεφάλαιο βάζοντάς το στην παραγωγική διαδικασία.
    Η εργατική αριστοκρατία εκτός από τους πουλημένους συνδικαλιστές των αστικών κομμάτων γιατί ξενίζει όταν περιέχει και τον μηχανικό – μηχανολόγο του Γερμανικού εργοστασίου κατασκευής Λέιζερ;
    Το ότι ανήκει σε εργοστασιακή βάρδια και βρίσκεται πάνω από μηχανές ως μέσα παραγωγής εμπορευμάτων δεν μπορεί να σβήσει από τα κατάστιχα τον μισθό του που είναι δεκαπλάσιος ενός εργάτη.
    Με το σκεπτικό πως θα είναι από χέρι χαμένη κάθε προσπάθεια να καναλιζάρουμε την πραγματικότητα σε στενές θεωρίες και αποκλειστικές θεωρήσεις ας βάλουμε απολήξεις στο σχήμα ώστε να υποδεχτούν τις μελλοντικές συνθήκες.
    Σήμερα, στο μέσον της καπιταλιστικής κρίσης, πολλές εργατικές οικογένειες και μάλιστα συντρόφων βρίσκουν τα λεφτά για να μπορέσει το «παιδί» των τριάντα να κάνει το μεταπτυχιακό του. Δουλειά δεν έχει και με κανένα μεροκάματο εδώ και εκεί μπορεί να φτιάξει τις μελλοντικές του δυνατότητες κτλ κτλ.
    Όπως ο «φίλος από την απέναντι όχθη» έβρισκε τσιτάτα των μεγάλων για να παραθέσει στην λατρεία του για το ΑΑΔΜ ας βρούμε και μεις εκείνο που μιλάει για άρνηση των κομμουνιστών στην δωρεάν ανώτατη παιδεία γιατί τότε αφορούσε τα παιδιά των αστών;
    Μα, αν στις προηγούμενες δεκαετίες οι εργάτες γονείς μας, μας έστελναν σε φροντιστήρια αγγλικών γιατί προφίσενσυ δεν είχανε πολλοί, σήμερα τo αίτημα πρέπει να είναι δωρεάν μεταπτυχιακά, απλά.
    Άσχετο, αν στο μέλλον με τα μεταπτυχιακά θα διπλώνεις σουβλάκια και το προαπαιτούμενο λύκειο, του κάποτε, για να προσληφθείς ως υπάλληλος γραφείου, σήμερα και αύριο θα είναι πτυχίο ΑΕΙ και με καλό βαθμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή