Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013

Gustav Mahler-9η Συμφωνία

7 σχόλια:

  1. Σεχτάρ ο Τρομερός21 Μαρτίου 2013 - 11:54 μ.μ.

    Τι μου θύμισες! Η αγαπημένη μου συμφωνία.
    "Ging heut Morgen uebers Feld!
    Tau noch auf den Graeser hing,
    sprach zu mir der lust'ge Flink,
    Ai, Du, gelt!
    Guten Morgen, Ai gelt Du!
    Ist dies eine schoene Welt!
    Schoene Welt!
    Heija!!!"
    Μήνυμα χαράς και αισιοδοξίας σε σκοτεινούς καιρούς.!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το ποίημα χρησιμοποιείται στην 1η συμφωνία πάντως και όχι στην 9η,έτσι;
      Geiger

      Διαγραφή
    2. "Αυτό το ποίημα χρησιμοποιείται στην 1η συμφωνία πάντως και όχι στην 9η,έτσι;"

      Πραγματι... Ανηκει (2ο του κυκλου, αν θυμαμαι καλα) στα "Lieder eines fahrenden Gesellen" (Songs of a wayfarer ) και χρησιμοποιείται στην 1η.

      "I walked across the fields this morning;
      [...]
      "Hey! Isn't it? Good morning! Isn't it?
      You! Isn't it becoming a fine world?
      [...]
      How the world delights me!"

      Πάντως ρε Αντωνη , μερες που ειναι δεν προσέχεις καθόλου... την 9η βαζεις; Δεν ξερεις ότι ειναι καταραμενη;

      ... How the world delights me...

      Διαγραφή
    3. Α, είναι η αγαπημένη μου συμφωνία:-)

      Οι στίχοι είναι πράγματι από το Τραγούδι ενός περιπλανόμενου.

      Διαγραφή
    4. Ε τότε ακου αυτη την εκτελεση.
      Εξακολουθει να θεωρειται η καλυτερη (μαζι με του Giulini και ίσως του Bernstein). Θεωρειται μαλιστα μια απο τις 50 καλύτερες εκτελεσεις όλων των εποχων από το BBC music magazine.

      http://youtu.be/3eUKpw21ASc

      Διαγραφή
  2. Δωράκι να μην ξοδεύεστε, θα αρχίσω σιγά-σιγά να το μεταφράζω:

    http://www.aden.be/uploads/file/int_gossweiler.pdf

    σελ.8, για το ιδεολόγημα τού «προβαδίσματος της πολιτικής έναντι της οικονομίας» και για το τι είδους «ερμηνεία» τού φασισμού προωθούν οι Κουβελάκηδες, οι Δίδεκ τού Φόρειν Πόλιθι η Έθελ Μέρμαν τού Μπέρμπεκ και ο Άλεξ Λε-Θπίντι-Γκονδάλεθ-Γιούρομπανκ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όταν έγραφες αυτό στην εξαιρετική αναρτηση "Διαλεκτική του "όχι"": "Αρνήσεις υπάρχουν πολλές γιατί η πολλαπλότητα, η μη συμφωνία, είναι ήδη μέρος της άρνησης, της κάθε άρνησης· κατάφαση μόνο μία, γιατί η ουσία της κατάφασης είναι το Ένα και η ενότητα." - http://leninreloaded.blogspot.co.uk/2013/03/blog-post_2039.html ολοκληρώνεται με αυτή την ανάρτηση.


    και μ' αυτό: "η εργατική τάξη... εξηγεί στον εαυτό της από πού έρχεται και πού θέλει να πάει το δικό της όχι..." περιγράφεται, όχι ως τέλος φυσικά, η ενότητα ως ουσία της κατάφασης αλλά που εν τέλει δεν υφίστανται οι αρνήσεις την "νόθευσή τους απ' την κατάφαση" αλλά την οικειοποίησή τους. Η ενότητα εν τέλει πληγώνει οικειοποιώντας εξ ου και η πολλαπλότητα που διαλεκτικά γυρίζει σπίτι.

    Επειδή μπορεί εύκολα να ξεφεύγεις με την άτιμη διαλεκτική :)... θα 'λεγα ότι όλο αυτό είναι ή κινείται σίγουρα εδώ, αλλά και όχι μόνο: http://www.youtube.com/watch?v=fXh07JJeA28

    ΑπάντησηΔιαγραφή