Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013

Παρέκβαση για την "μικροαστική ανυπομονησία"

Τι είναι η "μικροαστική ανυπομονησία" ως αναλυτική (και όχι κενόλογα πολεμική) έννοια;

Είναι η έκφραση της αδυναμίας να εντοπιστεί η αντίφαση ανάμεσα στην αντικειμενική ανετοιμότητα και την υποκειμενική αίσθηση του κατεπείγοντος.

Ο "μικροαστικά ανυπόμονος" είναι αυτός που θεωρεί πως η δεύτερη, η υποκειμενική αίσθηση του κατεπείγοντος, που ως τέτοια είναι αληθινή και αυθεντική (αλλά μόνο ως τέτοια, ως μερικότητα· διαλεκτικά είναι ψευδής και παραπλανητική), δημιουργεί "μαγικά" την ετοιμότητα να αντιμετωπιστεί το κατεπείγον αντικειμενικά.

Όμως ένα αποδιοργανωμένο, ελλειπώς εκπαιδευμένο και πεινασμένο τάγμα δεν γίνεται "ετοιμότερο" να αντιμετωπίσει μια οργανωμένη, εκπαιδευμένη και πειθαρχημένη στρατιά επειδή αυτή η μάχη είναι η τελευταία ευκαιρία να αποφευχθεί η συντριβή.

Ούτε μια ποδοσφαιρική ομάδα ερασιτεχνικής κατηγορίας μεταμορφώνεται σε ομάδα ικανή να επικρατήσει της πρωταθλήτριας μόνο και μόνο επειδή αν δεν το κάνει κινδυνεύει να διαλυθεί οικονομικά.

Το ότι ο μικροαστός είναι αρκετά Κιχώτης ώστε να αδυνατεί να καταλάβει πως η νίκη απαιτεί και τα δύο ταυτόχρονα --υποκειμενική βούληση και αντικειμενική ετοιμότητα-- είναι η τραγωδία του. 

Το ότι παραμένει αρκετά Σάντσο Πάντσα για να ρισκάρει ο ίδιος την ηρωϊκή σφαγή και συντριβή του, περιοριζόμενος έτσι στο να ρωτά όλους και κανένα "γιατί δεν ξεσηκώνονται" είναι η φάρσα του. 

Ο μικροαστός δεν θα μάθει ποτέ να πάψει να είναι ανυπόμονος γιατί αδυνατεί να ξεφορτωθεί την ελπίδα. Η ελπίδα είναι το ναρκωτικό του, ο πυροκροτητής της απόγνωσής του.

Το υποκείμενο που μπορεί να χρησιμοποιήσει την αυθεντικότητα της εμπειρίας του κατεπείγοντος για να μετασχηματίσει πραγματικά τον αντικειμενικό βαθμό συλλογικής ετοιμότητας είναι το υποκείμενο που δεν ελπίζει και δεν απελπίζεται, γιατί βρίσκεται πέρα από την ελπίδα και την απόγνωση. Την πρώτη την υποπτεύεται, τη δεύτερη την αψηφά. Εργάζεται για να καταστήσει τον εαυτό του καθολική αναγκαιότητα, για να αντικειμενοποιηθεί. Η ελευθερία του συνίσταται στην επιλογή της μετατόπισης της αναγκαιότητας από τη σφαίρα της σύστασης του αντικειμενικού στη σφαίρα της συγκρότησης του υποκειμενικού: μ' αυτήν απαντά στη στρέβλωση που συνίσταται στην προβολή πάνω στην αντικειμενική σφαίρα των "αυθόρμητων" ψευδαισθήσεων υποκειμενικής ελευθερίας.

14 σχόλια:

  1. πολυ γλαφυρα οσα γραφεις πιο πανω για τον μικροαστο,καμια διολισθιση σε ψυχολογισμους μια λιτη και μεστη αναλυση,ωστοσο δεν απαντα σε αυτον που πειναει και αυτη τη στιγμη ειναι ενας σεβαστος αριθμος ο οποιος δεν ειναι καθολου κιχωτης απλα αντιπιζει εντονα το προβλημα της επιβιωσης.Τοτε εμφανιζεται ο πραγματικος επαναστατης ο οποιος του εξηγει τι κανουν οι ψευτοεπαναστατες αλλα δεν του απαντα σε τιποτα απο αυτα που τον πνιγουν αμεσα giorgos

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "δεν του απαντα σε τιποτα απο αυτα που τον πνιγουν αμεσα"

      Είναι σαν να μην διάβασες τι γράφω.

      Εάν αυτό που επιζητά ο μικροαστός είναι η σωτηρία του ΩΣ μικροαστός, η διατήρηση της τάξης του (και αυτό ζητά) περιμένει άδικα.

      Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Δεν υπάρχει σωτηρία για τους μικροαστούς που να τους συντηρεί ως μικροαστούς.

      Διαγραφή
    2. " η διατήρηση της τάξης του" για τη διατηρηση της ζωης του μιλαμε,επιμενω να θεωρω τον ταξικα προσδιορισμενο ανθρωπο πολυ πιο συγκεκριμενη εννοια απο τη νεφελωδη ανθρωπιστικη κατηγορια του ανθρωπου ετσι γενικα και αοριστα,επιμενω επισης,πεισματικα,να πιστευω οτι πιο σηαντικη απο τη ζωη ειναι η επιβιωση τετοιες εποχες,ενας προλεταριοποιημενος αντικειμενικα ανθρωπος δεν παιρνει καμια απαντηση για την επιβιωση,βεβαιως αυτο δεν ειναι μια πρακτικιστικη απειλη εναντια στη θεωρια.ειναι ενα αιτημα για συγκεκριμενο λογο καθε αφαιρεση ειναι μια ακομα ναρκισσιστικη ματαιοδοξια.giorgos

      Διαγραφή
  2. αυτη την στιγμη giorgos υπαρχουν 1 μυριο + ανεργοι αλλος τοσος κοσμος που πειναει και δεν ξερω και εγω ποσοι βρισκονται ενα βημα πριν απο αυτα.
    για 4 μυρια χοντρικα που βγαινει αυτη η προσθεση, συμφωνα με την λογικη σου πρεπει να βρουμε αλλα 4 μυρια να τους παρουν απο το χερακι στρατα στρατα για να ξεκουνησουν.
    ειμαι 25 χρονια στους δρομους και εχω βαρεθει να ακουω την δικαιολογια "δεν ηξερα, δεν μου τα ειπε κανεις κτλ κτλ". τερμα ποια η αποποιηση της ευθυνης. αν για μεχρι την εποχη της "αθωωτητας"(2009) υπηρχε μια δικαιολογια -κατα την αποψη μου ουτε τοτε- τωρα δεν υπαρχει, να ψαξεις να μαθεις ποιος μιλαει για τα συμφερωντα σου. επισης καψε τον γμνο τον καναπε σου και βγες εξω, α και πουσαι, μην περιμενεις οτι χωρις καμια θυσια θα κερδισεις κατι (μιλωντας προς τον τυπικο μικροαστο ολα αυτα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αντώνη μέσα σε λίγες γραμμές χώρεσες πάρα πολλά!!! Έτσι ακριβώς είναι. Ο μικροαστός φιλοδοξεί να ενταχθεί στην αστική τάξη ή εστω να ζει παρόμοια με αυτήν και τρέμει στην ιδέα να καταπέσει στο προλεταριάτο. Η αίσθηση του δικού του επείγοντος γίνεται αντιληπτή ακριβώς όταν νιώθει προδομένος. Και επειδή είναι δεδομένη και η θέση του στην παραγωγή αδυνατεί να κατανοήσει την διαλεκτική σύνδεση (και αντίθεση) παραγωγικών δυνάμεων και παραγωγικών σχέσεων που θα οδηγήσει τελικά τα πράγματα. η ανυπομονησία του πηγάζει και από την αδυναμία του να αντιληφθεί την ταξική διαστρωμάτωση της κοινωνίας και τον ρόλο της κάθε τάξης

    Βασίλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. εγω ειπα απλα το εξης,οτι ωρες ωρες ειναι σα να γραφετε(εν προκειμενω ο αντωνης)για τους φοβισμενους μικροαστους του συριζα που θελουν επανασταση χωρις επανασταση και θα ηταν ευτυχισμενοι αν ξαναγυρνουσαμε στο 80 με μια μεγαλυτερη δοση κρατους δικαιου.η αληθεια ομως ειναι οτι υπαρχει πολυς κοσμος που εχει συγκεχιμενη αποψη και ναι θα τον παρεις απο το χερακι γιατι αυτο σημαινει δουλεια μυρμιγκιου αυτο σημαινει καθημερινη παλη και οσοι δηλωνουμε κομμουνιστες πρεπει να φιλτραρουμε τα λογια και τις πραξεις μας μεχρι τελευταιας ρανιδος.δεν θα διαφημισω το ποσα χρονια ειμαι στο δρομο δεν θελω ενσημα ή ευσημα λεω απλα οτι υπαρχει μια μεγαλη μεριδα μικροαστων που προλεταριοποιουνται με γοργους ρυθμους(δεν ανηκω σε αυτους παντα προλεταριος ημουν)που καλουμαστε να την κανουμε να συνειδητοποιησει το στρατοπεδο που ανηκει αντικειμενικα giorgos

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ολοκλήρωσα την ανάρτηση στην οποία το πιο πάνω ήταν παρέκβαση (ή παρενθετική σημείωση). Αν θα ήθελες να επιστρέψεις αφού τη διαβάσεις, μπορείς να μου θέσεις όποιο ερώτημα θέλεις.

      Διαγραφή
    2. καλα ολα αυτα που λες τωρα, αλλα τι σχεση εχουν αυτα με την προηγουμενη αναρτηση σου;;;;
      φυσικα και θα κανεις δουλια μυρμηγκιου, φυσικα και θα λιωσεις παπουτσια πολλα, ομως δεν θα φιλτραρω τπτ. προσπαθω να ειμαι κομμουνιστης γιατι εμαθα οτι οι κομμουνιστες λενε αυτα που πιστευουν και οχι στρογγυλεμενα πραγματα για να χαιδεψουν αυτια, αυτα τα κανουν αλλοι.
      επισης η αληθεια ειναι οτι η συντριπτικη πλειοψειφια των 30-35 + γουσταρει την εποχη του 89-90 και μετα. θα ηθελε πολυ με ενα κλικ να ξαναγυρναγε και αυτο ακριβως υποσχοταν ο τσιπρας και για αυτο εκανε τις παπαντρεικες αναφορες μεχρι και στο στυλ.
      συγκεχημενη αποψη εχουν οι πιτσιρικαδες 30 και κατω και ισως καποιοι λιγο μεγαλυτεροι που δεν ασχολιοντουσαν την χρυση εποχη. οι υπολοιποι απλα ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ. δεν υπαρχει ανθρωπος πανω απο τα 30 που να μην εχει μιλησει με ενα κομμουνιστη. αυτοι που σαν ταξη ειναι αλλου δικαιωμα τους, εργατης ομως που να τρωει την φολα ακομα και να την υπερασπιζεται δεν θελει χαιδεμα. να δει την αληθεια καταματα, ωμη χρειαζεται

      Διαγραφή
  5. κανενα ερωτημα πληρως κατανοητο και ολοκληρωμενο κειμενο.giorgos

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δηλαδή εγώ που ανυπομονώ, τί πρέπει να κάνω για να μου περάσει; Πώς θα μετατοπιστώ στη σφαίρα συγκρότησης του υποκειμενικού;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Δηλαδή εγώ που ανυπομονώ, τί πρέπει να κάνω για να μου περάσει;"

      Γιόγκα.

      Διαγραφή
    2. Να διαδώσεις το περιεχόμενο της ανυπομονησίας σου.

      ψ

      Διαγραφή
  7. Καταπληκτικό κείμενο. Αδυνατώ να σχολιάσω, είναι πλήρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή