Τρίτη, 12 Μαρτίου 2013

Ας μιλήσουμε για τον φασισμό, λοιπόν

Ezra Pound
Στην "Εργασιακή Χάρτα της φασιστικής Ιταλίας" του 1924, ο Μουσολίνι προτάσσει ως θεμέλιο του λεγόμενου "κορπορατιστικού" κράτους την αναγκαιότητα "συμφιλίωσης" ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία: "η αλληλεγγύη των διαφόρων παραγόντων της παραγωγής βρίσκει την απτή της έκφραση στην συμφιλίωση ανάμεσα στα αντίθετα συμφέροντα των εργοδοτών και των εργατών, και στην υποταγή τους στο ανώτερο συμφέρον της παραγωγής."  Προσθέτει πως οι όποιες ζημιές στην οικονομία εξαιτίας της κρίσης πρέπει να καλυφθούν ισομερώς και από τους δύο παράγοντες: "Οι οικονομικές απώλειες που οφείλονται στις κρίσεις και τις διακυμάνσεις στις τιμές συναλλάγματος πρέπει να μοιράζονται ίσα ανάμεσα στα δύο στοιχεία (το κεφάλαιο και την εργασία)."

Στο δικό του κείμενο, "Τι είναι σοσιαλισμός για τους εθνικιστές", ο Έλληνας φασίστας διανοούμενος Δημήτριος Βεζανής οριοθετεί τη διαφορά του εθνικοσοσιαλισμού που πρεσβεύει ο ίδιος από τον σοσιαλισμό που πρεσβεύει το ΚΚΕ ως διαφορά ανάμεσα σε μια στενά οικονομίστικη και μια ηθικά αναπτυγμένη αντίληψη της κοινωνικής δικαιοσύνης ("Το ΚΚΕ λέγει «αρπάχτε και φάτε». Εμείς λέμε «δημιούργησε και ζήσε»"), πριν καταλήξει στη διατύπωση της στρατηγικής διαφοράς ανάμεσα στον κομμουνισμό και τον φασισμό με όρους της διαφοράς ανάμεσα στην αφελή επαναστατική ανυπομονησία και την ώριμη μεταρρυθμιστική και ενωτική προοπτική του φασισμού: "Αφελές και παιδαριώδες είναι να νομίζουμε ότι η κοινωνική ευτυχία θα κατακτηθεί ως δια μαγείας με μιαν μονοκονδυλιά. Μόνο με συνεχείς αγώνες και με διαδοχικές προσεγγίσεις θα πλησιάσουμε την κοινωνική ευτυχία. Και λέγοντας αγώνες δεν μιλάμε για ταξικούς, αλλά για μια συνολική προσπάθεια λαού και της διοίκησης της πολιτείας να υπερνικά διαρκώς τις συνεχείς δυσκολίες και τα αφάνταστα εμπόδια που βάζει ο καπιταλισμός".

Για τον φασισμό, όπως αντανακλάται ως ιδεολογία σ' αυτά τα δύο εδάφια, ισχύει κατ' αρχάς ό,τι ακριβώς ισχύει και για τον ιμπεριαλισμό (που είναι, άλλωστε, ενεργός προϋπόθεση της ανάπτυξης του πρώτου): όπως στις μέρες μας κανείς εκτός από τους "οπισθοδρομικούς" κομμουνιστές δεν θέλει να θυμάται ότι ο ιμπεριαλισμός είναι κατά βάση ένα οικονομικό φαινόμενο, έτσι και κανείς εκτός από τους κομμουνιστές δεν θέλει να θυμάται ότι ο φασισμός ήταν, πολύ πριν τον πόλεμο και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, μια οικονομική ιδεολογία. Όπως για την σημερινή μη κομμουνιστική αριστερά "ιμπεριαλισμός" σημαίνει κατά βάση "στρατιωτική υπεροπλία των ξένων", έτσι, για την ίδια αυτή αριστερά, "φασισμός" σημαίνει "κουρεμένοι γουλί μαντράχαλοι που χτυπούν μετανάστες."

Αλλά αυτό σημαίνει πως η σημερινή μη κομμουνιστική αριστερά αποκρύπτει ακριβώς τις διαστάσεις αυτές των φαινομένων στις οποίες εμπλέκεται, σε ρόλο πρωταγωνιστικό, η ίδια: αποκρύπτει το γεγονός ότι "ιμπεριαλισμός" σημαίνει πρωτίστως "μονοπωλιακή διάσταση της οργάνωσης του κεφαλαίου εσωτερικά" διότι δεν έχει καμία διάθεση να συγκρουστεί με το εγχώριο μονοπωλιακό κεφάλαιο, το οποίο, αντιθέτως, συνδράμει δια της απόκρυψης της ίδιας του της ύπαρξης· και αποκρύπτει ότι φασισμός σημαίνει πρωτίστως "ιδεολογία της ανάγκης συναίνεσης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας και της παράκαμψης της αναγκαιότητας της ταξικής πάλης" γιατί αυτή ακριβώς είναι η σοσιαλδημοκρατική ιδεολογία της οποίας είναι φορέας.

Αυτός είναι ο πυρήνας της αλήθειας πίσω από το άβολο συναίσθημα που δημιουργεί η ανάγνωση σήμερα του Μουσολίνι και του Βεζανή. Ποιο είναι αυτό το άβολο συναίσθημα; Δεν ακούγονται και τόσο "φασίστες". Αντιθέτως, τα όσα λένε, ακούγονται σήμερα, από τη σκοπιά των πολιτικών συνεπειών της τωρινής κρίσης του καπιταλισμού, μάλλον "προοδευτικά." Αλλά ο λόγος για τον οποίο ακούγονται "προοδευτικά" --άβολα "προοδευτικά" εφόσον είναι ρητά και εγνωσμένα λόγια φασιστών-- είναι ακριβώς ότι είναι οικεία, ως στοιχεία της "προοδευτικής" οικονομικής ρητορικής της μη κομμουνιστικής αριστεράς.

Πράγμα που μας φέρνει στο εξής πρόβλημα: Γνωρίζουμε όλοι ότι οι σημερινοί φασίστες δεν  αισθάνονται καθόλου αναγκασμένοι να προτάξουν παρελκυστικά τη "συμφιλίωση κεφαλαίου-εργασίας" για το "εθνικό συμφέρον", ούτε την αντικατάσταση των "ταξικών αγώνων" από μια "συνολική προσπάθεια του λαού" για να υπερνικηθούν τα "αφάνταστα εμπόδια" που "βάζει ο καπιταλισμός". Γνωρίζουμε όλοι ότι ο σημερινός φασισμός δεν φροντίζει με ανάλογη επιμέλεια να υποσχεθεί ούτε τη συμφιλίωση κεφαλαιοκρατών και εργατών (αλλά συχνά προκρίνει ανοιχτά το τσαλαπάτημα των δεύτερων), ούτε την απόρριψη του καπιταλισμού (αλλά, στην καλύτερη, την επιθυμία "να πληρώσουν τα λαμόγια"). Κατά συνέπεια, ο σημερινός φασισμός ακούγεται από πολύ νωρίτερα πολύ "δεξιότερος" του κλασικού, και επιπλέον δεν δείχνει να έχει το παραμικρό ενδιαφέρον για "διανόηση" και "διανοητική επεξεργασία" -- σε αντίθεση με τον κλασικό, που σαγήνευσε ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα --και, ας μην κρυβόμαστε, μερικά από τα λαμπρότερα μυαλά-- της διανόησης της εποχής του.

Γιατί;

Κι αν η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι μεμιάς πολύ απλή και πολύ τρομακτική; Κι αν η απάντηση είναι πως ο σημερινός φασισμός είναι εξ αρχής κατά πολύ δεξιότερος επειδή η οικονομική ιδεολογία του κλασικού φασισμού καλύπτεται ήδη πληρέστατα από την μη κομμουνιστική αριστερά -- από ό,τι δηλαδή αντιλαμβάνεται ως "αριστερά" ο σημερινός πανεπιστημιακά μορφωμένος μικροαστός;

Κι αν ο λόγος που ο σημερινός φασισμός δεν έχει ανάγκη ούτε τους δικούς του Πάουντ, ούτε τους δικούς του Γουίντχαμ Λούις, ούτε τους δικούς του Γέιτς, ούτε τους δικούς του Χάιντεγκερ ή Μπλανσό για να συγκροτηθεί ιδεολογικά είναι επειδή η "διανοητική" του πτέρυγα, η "μαλακή" εκδοχή των σιδερένιων του γροθιών, στελεχώνεται ήδη...από την μη κομμουνιστική αριστερά; Δηλαδή, από όλα τα ρεύματα του "σοσιαλισμού" που συνειδητά και συγκροτημένα προωθούν την "συμφιλίωση" κεφαλαίου και εργασίας και την αποφυγή της επαναστατικής σύγκρουσης στο όνομα μιας "ειρηνικής μετάβασης" σε μια θολά "δικαιότερη κοινωνία" -- και μάλιστα, εδώ και δεκαετίες;

35 σχόλια:

  1. Τελευταία φορά που μελέτησα φασιστικά κείμενα ήταν πριν 12-13 χρόνια, και τα είχα ψιλοξεχάσει... Ειλικρινά οι ομοιότητες τους με τις σημερινές ρεφορμιστικές και οπορτουνιστικές απόψεις είναι τρομακτικές. Και η ομοιότητα των τελευταίων με φιλελεύθερες και νεο-φιλελεύθερες απόψεις είναι σημαντική.... Αν ξεχάσουμε τον τυχοδιωκτισμό των εκπροσώπων τους, τι είναι λοιπόν αυτό που τα συνδέει;;

    Μήπως η άρνηση της ταξικής διαστρωμάτωσης της κοινωνίας; Η άρνηση της ταξικής πάλης; Η άρνηση του ρόλου της εργατικής τάξης; Η αναβολή της επαναστατικής κατάστασης στο μέλλον (ειδικά για την Ελλάδα του σήμερα);

    Κατά τη γνώμη μου, οποιοδήποτε και από τα παραπάνω κι αν κάνει κανείς, μπορεί να οδηγηθεί στην οποιαδήποτε "εύκολη" λύση...

    Είτε είμαι απλά ένας ακόμα "λαϊκιστής"....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εφόσον τόσο ο φασισμός όσο και η σοσιαλδημοκρατία έχουν ως κοινό πυρήνα την ανάγκη συναίνεσης κεφαλαίου-εργασίας και ταξικής ειρήνης, τότε υπήρξε κάποιο σημείο ιστορικά που η σοσιαλδημοκρατική ιδεολογία να διέφερε στον πυρήνα της από τη φασιστική; Είναι ειλικρινής η ερώτηση.

    Νίκος SB

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "υπήρξε κάποιο σημείο ιστορικά που η σοσιαλδημοκρατική ιδεολογία να διέφερε στον πυρήνα της από τη φασιστική; Είναι ειλικρινής η ερώτηση."

      Η σωστή διατύπωση της σχέσης σοσιαλδημοκρατίας και φασισμού κατά τη γνώμη μου είναι η εξής: η σοσιαλδημοκρατία προηγείται ιστορικά του φασισμού. Κατά συνέπεια, είναι ο φασισμός ο οποίος "κλέβει" από τη σοσιαλδημοκρατία τον πυρήνα του "σοσιαλισμού" τον οποίο υποτάσσει στο έθνος στο εθνικοσοσιαλιστικό ιδίωμα. Με λίγα λόγια, δεν είναι η σοσιαλδημοκρατία που είναι "φασιστική", είναι ο φασισμός που οικειοποιήθηκε από την αρχή την σοσιαλδημοκρατία.

      Την οικειοποιήθηκε ανταγωνιστικά βέβαια. Αφαιρώντας της τα όπλα της απέναντι στην εργατική τάξη, την εκτόπισε. Για να χτυπήσει αυτός, ως πολύ καλύτερα προετοιμασμένος και εξοπλισμένος, την εργατική τάξη. Αυτό είναι το ιστορικό δίδαγμα των δεκαετιών 1920 και 1930.

      Αλλά είναι ένα ιστορικό δίδαγμα που η σοσιαλδημοκρατία έχει γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων της, με αποτέλεσμα να δημιουργείται εκ νέου η ίδια κατάσταση -- να βάζει μέσα στο κοινωνικό φαντασιακό η σοσιαλδημοκρατία ιδέες που ουσιαστικά βοηθούν την ενίσχυση του φασιστικού ιδεολογικού πυρήνα.

      Εκεί βλέπεις και την επανάληψη-με-διαφορά σε δράση. Μετά την εμπειρία του 1920-30, δεν μπορείς πια να λες ότι ο φασισμός κλέβει απ' τη σοσιαλδημοκρατία την πολιτική της ρητορική για να προλάβει αποτελεσματικότερα και πιο γρήγορα από την ίδια τον κίνδυνο της εργατικής χειραφέτησης. Τώρα, και εφόσον έχει προηγηθεί η εμπειρία του φασισμού, πρέπει να λες ότι η σοσιαλδημοκρατία επαναλαμβάνει την φασιστική μανούβρα, ότι η ίδια παραδίδει το περιεχόμενο του "σοσιαλισμού" που προωθεί στην φασιστική αντίληψη του τι είναι σοσιαλισμός.

      Και έτσι νομίζω ότι η έννοια του σοσιαλφασισμού αποκτά σήμερα ένα νέο περιεχόμενο: η αναβίωση του κλασικού φασισμού προχωρά με όρους τελών δεκαετίας 30, υπερπηδά δηλαδή το πρώιμο, "σοσιαλιστικό" στάδιο και πάει κατευθείαν στην απροκάλυπτη βία, ενώ η σοσιαλδημοκρατία αναπαράγει στο ιδεολογικό επίπεδο το πρώτο, "ιδεολογικό-ρητορικό" στάδιο του φασισμού, την εμφάνισή του ως "σοσιαλισμού που δεν εναντιώνεται στο εθνικό συμφέρον" και "δεν υποδαυλίζει την ταξική σύγκρουση."

      Διαγραφή
  3. Πολύ καιρό ήθελα να μπω στην διαδικασία της σύγκρισης των μικροαστικών ιδεολογιών (φασισμός, σοσιαλδημοκρατία, κάποια αναρχικά ρεύματα) καθώς είναι ολοφάνερο πως η οικονομική τους ανάλυση είναι ταυτόσημη. Ειδικά στον πρώιμο, αλλά και μετά το Σαλό, Μουσολίνι θα βρει κανείς πράγματα από τα οποία αν είναι ανυποψίαστος, θα εκπλαγεί.
    Πόσοι για παράδειγμα γνωρίζουν την Μουσολινική πατρότητα του όρου "κοινωνική δημοκρατία";
    'Η την υποστήριξη του φασιστικού κόμματος στην "εργατική αυτοδιαχείρηση" κατά την "διπλή κόκκινη χρονιά" του '19-21;
    Για όποιον δεν το έχει, συστήνω ανεπιφύλακτα το βιβλίο του Γκέοργκ Σόιερ "σύντροφος Μουσολίνι, τρόποι και δρόμοι του πρωτογενούς φασισμού"/εκδ.φιλίστωρ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωραίος! Να το κάνεις αυτό, με απασχολεί κι εμένα όταν διαβάζω κείμενα και μανιφέστα αναρχικών αλλά και ιστορία, π.χ. ο τοπικισμός των Ισπανών στον εμφύλιο έδειξε πολλά.

      Διαγραφή
  4. Στην ουσία έχουμε την δικαίωση του "σεχταρισμού" όχι του ΚΚΕ, αλλά του Μ/Λ. Όλοι, από σοσιαλδημοκρατία μέχρι φασισμό, δεν θέλουν τίποτα άλλο παρά την ταξική ειρήνη. Με στόχο ένα "καλύτερο, δικαιότερο οικονομικό σύστημα" που όμως δεν είναι τίποτα άλλο από την συνέχιση της κυριαρχίας του καπιταλισμού. Το πρόβλημα με τον φασισμό προκύπτει σήμερα σαν πρόβλημα μεθόδου επιβολής της κυριαρχίας των αστών. Ο φασισμός δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει τους πιο ακραίους τρόπους επιβολής, ακόμα και αυτούς δηλαδή που μια αστική δημοκρατία "ντρέπεται" (αν και όχι πάντα) να χρησιμοποιήσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  5. "ιμπεριαλισμός" σημαίνει πρωτίστως "μονοπωλιακή διάσταση της οργάνωσης του κεφαλαίου εσωτερικά"

    και τα κομματα του κεφαλαιου ειναι αυτα που ακριβως συσκοτιζουν αυτη τη διασταση.

    Συγκοινωνουντα δοχεια τα κομματα του κεφαλαιου, επιτελουν ήδη τη "μαλακή" εκδοχή των σιδερένιων γροθιών,

    αναλογικα με τις αυξημενες αναγκες που επιβαλλει η πτωτικη ταση του ποσοστου κερδους, του κεφαλαιου
    απο τις αρχες της δεκαετιας του 70.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Για τον/από τον Gentile έχεις διαβάσει τίποτα?

    JKL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. γράφεις ότι οι σημερινοί φασίστες δεν κανουν λόγο για συμφιλιωση κεφαλαιου-εργασίας. για ρίξε μια ματια εδω

    http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/h-chrush-augh-h-palh-twn-tajewn-kai-to-ethnos#.UT9IP1cl7B0

    O Λαϊκός Εθνικισμός στην πολιτική εφαρμογή του αρνείται ξεκάθαρα κι’ απόλυτα την κυριαρχία μιας τάξης πάνω στην άλλη, δεν επιδιώκει την «πάλη των τάξεων», αλλά την αρμονική συνεργασία των τάξεων για το καλό του Έθνους και του Λαού. Στην αξιοκρατική κοινωνία του Λαϊκού Εθνικού Κράτους δεν χωράει και δεν μπορεί να υπάρχει εκμεταλλεύτρια και εκμεταλλευόμενη τάξη, αλλά όλες οι κοινωνικές ομάδες οφείλουν να συνεργάζονται αρμονικά για το καλό ολόκληρης της Λαϊκής Κοινότητας, συντονισμένες από την Πολιτεία του Εθνικού-Λαϊκού Κράτους. Αυτή η διάσταση της πολιτικής μας αντίληψης, εκφράζεται περίτρανα, ξεκάθαρα και ολοκληρωμένα μέσα στο σύνθημα «Κοινωνική Ανασυγκρότηση κι’ Εξισορρόπηση».

    Οι Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής δεν μάχονται για ν’ αλλάξει νταβατζήδες ο Λαός και στην θέση των πλουτοκρατών να έρθουν οι κομισσάριοι. Μάχονται για την ανατροπή του Καθεστώτος της εθνοκτόνας πλουτοκρατικής τάξης (που δεν ξεχωρίζει σε δεξιά ή αριστερή έκδοση, είναι δυό κεφάλια μ’ ένα στομάχι) και πολεμούν το εγκληματικό σύστημα του καπιταλισμού, σ’ όποια από τις καθεστωτικές μορφές του εκφράζεται.

    Οι Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής στέκονται στο πλευρό της εργατικής τάξης και της αγροτιάς, που σήμερα αποτελούν τα κυρίαρχα θύματα της απάνθρωπης πλουτοκρατικής εκμετάλλευσης, όχι από εκλεκτική μεροληπτική υποκρισία ή σκόπιμα μεριστικό ανθρωπισμό, αλλά γιατί πιστεύουν ακράδαντα στην Κοινωνική Δικαιοσύνη, δίχως ταξικές εξαιρέσεις, βεβαίως με προτεραιότητες φυσικής επιβίωσης. Γιά μας είναι παγερά αδιάφορο το βόλεμα κι η καλοπέραση κάποιας κοινωνικής ομάδας σε βάρος της Εθνικής Επιβίωσης. Όποιος απεργάζεται τον θάνατο του Λαού μας ας ψοφήσει επώδυνα, άσχετα με την ταξική του προέλευση κι’ ούτε το κουφάρι του να μη βρεί θέση να ταφεί στην πάτρια γή.

    Είναι επίσης βέβαια και ιστορικά διαπιστωμένη παράμετρος ότι, στην πολιτική πάλη εκδηλώνονται δυναμικά, ποικίλα ατομικά και συντεχνιακά οικονομικά συμφέροντα αποφασιστικής σημασίας. Όμως για εμάς τους Εθνικιστές η σχέση της Πολιτικής και της οικονομίας δεν παύει να είναι απόλυτα μονοσήμαντη : Η Πολιτική διέπει την οικονομία! Και για κανένα λόγο ιδεολογικής αδυναμίας, μικροπολιτικής σκοπιμότητας ή φτηνιάρικου οπορτουνισμού δεν θα υποτάξουμε το μέρος στο όλο, ξεπουλώντας την κοσμοϊστορική διάσταση της συλλογικής ύπαρξης, ώστε να γίνουμε αρεστοί στους ποικιλώνυμους θανάσιμους εχθρούς μας.

    Η «κοινωνία» αποτελεί ένα ρευστό, δυναμικά τροποποιούμενο ιστορικό μόρφωμα, σ’ αντίθεση με την Λαϊκή Κοινότητα η οποία συνιστά μια φυσική διαχρονική «σταθερά». Ο όποιος κοινωνικοοικονομικός σχηματισμός δεν έχει κατ’ ανάγκη ενιαία σύσταση, σε αντίθεση με τον διαχρονικό εθνοφυλετικό συμπαγή κορμό της Λαϊκής Κοινότητας. Το ιδεολογικό, κοσμοθεωρητικό, πολιτισμικό και πολιτικό εποικοδόμημα, εδράζεται πάνω σ’ αυτόν τον κορμό κι’ ο ρόλος των οικονομικών σχέσεων στην διαμόρφωσή του είναι ολότελα παροδικός κι’ επιφανειακός.


    land down under the bridge

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  8. και η συνεχεια της σημαντικής πιστευω αναρτησης από το επίσημο σαιτ των ναζιστών

    "Μ’ ανίκητο όπλο την Εθνικιστική Κοσμοθεωρία, απέναντι στα ψευτο-είδωλα που απαρτίζουν την σύγχρονη γραικυλική κοινωνιοπάθεια δηλαδή ενάντια στην απόλυτη πνευματική ανυπαρξία της αντεθνικής ψευτοδιανόησης , στη δήθεν εγγενή σπουδαία αξία του «ατόμου», στην επιβεβλημένη με νομοθετήματα ισότητα όλων των ανθρωπόμορφων όντων, στην αρρωστημένη λατρεία προς την τάχα «βούληση της πλειοψηφίας» που υποβιβάζει την πολιτική σε δημοσκοπική έρευνα , στην κοινωνική επιτυχία του star system και των status symbols, ο Εθνικισμός αντιπαρατάσσει τις βαθύτερες διαχρονικές δυνάμεις τις Λαϊκής Κοινότητας που δεν μπορούν να καταμετρηθούν και να ζυγιστούν, που δεν γίνονται αντιληπτές με στατιστικούς υπολογισμού: τις Δυνάμεις της Εθνικής Ψυχής και του Αίματος, δυνάμεις πνευματικές κι΄ εξωλογικές, που όμως η επίδρασή τους μορφοποιεί σαφώς μετρήσιμα και λογικά αντιληπτά αποτελέσματα. Η αποτύπωση της επαναστατικής Εθνικιστικής Κοσμοθεωρίας στην πολιτική πράξη και στην ίδια την καθημερινή ζωή αποτελεί το πολυδιάστατο Δόγμα μας."

    Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/h-chrush-augh-h-palh-twn-tajewn-kai-to-ethnos#.UT9IP1cl7B0#ixzz2NL7uTf00


    land down under the bridge

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκαιο, δεν το εξέφρασα όσο καθαρά θα ήθελα. Δεν είναι ότι δεν υπάρχει πια αυτή η ρητορική, υπάρχει. Είναι ότι το "μη ουτοπικό" κομμάτι του φασισμού, η επικέντρωσή του στο μίσος και τη βία απέναντι σε εργάτες όπως είναι οι μετανάστες, και η ρητή του σύμπραξη με το μεγάλο κεφάλαιο --όπως έχει φανεί από μια σειρά θέσεων σε ζητήματα που ανέκυψαν στην κοινοβουλευτική συζήτηση-- είναι ήδη κομμάτι της φασιστικής ιδεολογίας από την πρώτη στιγμή.

      Με άλλα λόγια, ότι ενοχλούνται πολύ λιγότερο να κρατήσουν τη φιλολαϊκή μάσκα από ότι ο ιστορικός φασισμός, που την κράτησε για αρκετό καιρό.

      Αυτή τη διαφορά ήθελα να εκφράσω.

      Διαγραφή
    2. Αναδιατύπωσα λοιπόν ως εξής: "Πράγμα που μας φέρνει στο εξής πρόβλημα: Γνωρίζουμε όλοι ότι οι σημερινοί φασίστες δεν αισθάνονται καθόλου αναγκασμένοι να προτάξουν παρελκυστικά τη "συμφιλίωση κεφαλαίου-εργασίας" για το "εθνικό συμφέρον", ούτε την αντικατάσταση των "ταξικών αγώνων" από μια "συνολική προσπάθεια του λαού" για να υπερνικηθούν τα "αφάνταστα εμπόδια" που "βάζει ο καπιταλισμός". Γνωρίζουμε όλοι ότι ο σημερινός φασισμός δεν φροντίζει με ανάλογη επιμέλεια να υποσχεθεί ούτε τη συμφιλίωση κεφαλαιοκρατών και εργατών (αλλά συχνά προκρίνει ανοιχτά το τσαλαπάτημα των δεύτερων), ούτε την απόρριψη του καπιταλισμού (αλλά, στην καλύτερη, την επιθυμία "να πληρώσουν τα λαμόγια"). Κατά συνέπεια, ο σημερινός φασισμός ακούγεται από πολύ νωρίτερα πολύ "δεξιότερος" του κλασικού."

      Νομίζω ότι τώρα είναι σωστότερη η διατύπωση.

      Διαγραφή
    3. Στάσου όμως, με το «ο σημερινός φασισμός ακούγεται από πολύ νωρίτερα πολύ "δεξιότερος" του κλασικού."» δίνεις άφεση στους σοσιαλφασίστες τού ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν πρόκειται περί άγνοιας τής ιστορίας ή άγνοιας τού μεταναστευτικού νομικού πλαισίου τής «ΕΕ των λαών» που υπερασπίζονται τα απολειφάδια των «κοινωνικών κεκτημένων». Η «διαμάχη» γύρω από τον Κωτούλα [και Ελλύλ] είναι ενδεικτική για το προπέτασμα καπνού γύρω από το «συνταγματικό»=νεοφασιστικό τόξο. Οι συριζαίοι είναι πιστοποιημένοι φασίστες με περικεφάλαια. Η ΝΔ τό'χει τούμπανο, και οι Μηλιοί κρυφό καμάρι.

      http://waltendegewalt.wordpress.com/2011/01/27/%CF%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CE%BC%CE%B1%E2%80%94l-d%E2%80%99a/

      Σημείωση 22 [όπου όσο κι αν προσπαθεί ο Αμπρόζιο δεν μπορεί να κρύψει τη σύγκριση με τον μεσοπόλεμο]

      και

      http://waltendegewalt.wordpress.com/2013/03/07/%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%af%ce%b1-%ce%b1%ce%bd%ce%bf%cf%87%ce%ae%cf%82gleichschaltung-%ce%b5%ce%ba%ce%bc-%ce%bd%ce%bf%ce%ad%ce%bc%ce%b2%cf%81%ce%b9/

      «Με λίγα λόγια, δεν είναι η σοσιαλδημοκρατία που είναι "φασιστική", είναι ο φασισμός που οικειοποιήθηκε από την αρχή την σοσιαλδημοκρατία.Την οικειοποιήθηκε ανταγωνιστικά βέβαια.»

      Είχα αφήσει ένα σχολιάκι εδώ, αν μπορείς να το βρεις, για έναν νόμο που από το 1931 για την αντιμετώπιση τής ανεργίας μέσω υποχρεωτικής εργασίας (με ποινές φυλάκισης σε περίπτωση άρνησης) στη Γερμανία που είχε την μερική υποστήριξη των σοσιαλδημοκρατών. Όταν ο Λαπαβίτσας εκθειάζει τον Σαχτ ως «αντιστασιακό», ε κάτι δεν πάει καλά με την «σοσιαλδημοκρατία» τους. Στη Γαλλία σύμπασα η μη κομμουνιστική αριστερά (εξαιρέσεις στα δάκτυλα, πχ Ζιλ Μοκ) ευθυγραμμίστηκε με το Ράιχ (μεταπολεμικά βεβαίως όλοι έγιναν «αντιστασιακοί»).

      Διαγραφή
    4. "Στάσου όμως, με το «ο σημερινός φασισμός ακούγεται από πολύ νωρίτερα πολύ "δεξιότερος" του κλασικού."» δίνεις άφεση στους σοσιαλφασίστες τού ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν πρόκειται περί άγνοιας τής ιστορίας ή άγνοιας τού μεταναστευτικού νομικού πλαισίου τής «ΕΕ των λαών» που υπερασπίζονται τα απολειφάδια των «κοινωνικών κεκτημένων»."

      Μα ακριβώς επειδή ΔΕΝ δίνω άφεση γράφω "Μετά την εμπειρία του 1920-30, δεν μπορείς πια να λες ότι ο φασισμός κλέβει απ' τη σοσιαλδημοκρατία την πολιτική της ρητορική για να προλάβει αποτελεσματικότερα και πιο γρήγορα από την ίδια τον κίνδυνο της εργατικής χειραφέτησης. Τώρα, και εφόσον έχει προηγηθεί η εμπειρία του φασισμού, πρέπει να λες ότι η σοσιαλδημοκρατία επαναλαμβάνει την φασιστική μανούβρα, ότι η ίδια παραδίδει το περιεχόμενο του "σοσιαλισμού" που προωθεί στην φασιστική αντίληψη του τι είναι σοσιαλισμός."

      Όχι ότι ακόμα έχω πλήρως επεξεργαστεί το ζήτημα. Έχω δουλειά ακόμα--υπάρχουν κάποια στοιχεία που θέλω να δω συνολικά σε σχέση με την Ελλάδα συγκεκριμένα, αλλά υπάρχουν και κάποια διεθνή δεδομένα, όπως και αυτά στη δουλειά που κάνεις εσύ με Γαλλία, που ακόμα δεν έχω επεξεργαστεί όσο θα ήθελα.

      Όταν θα έχουμε την τελική εκδοχή του κειμένου του Ζέρβα για ιμπεριαλισμό θα στο στείλω γιατί θέλω να δεις κάποια συγκεκριμένα πράγματα. Ιδιαίτερα τα περί ταυτόχρονης ανάπτυξης φιλελεύθερου καπιταλισμού και ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού στην Ελλάδα, τις παράδοξες συνέπειες αυτής της συγχρονίας, και την έννοια της "πρώιμης γήρανσης", του πρόωρου σαπίσματος του ελληνικού καπιταλισμού. Νομίζω ότι έχουν μια ιδιαίτερη σημασία αυτές οι παρατηρήσεις για τη διαμόρφωση της σημερινής πολιτικής κατάστασης, που για την Ελλάδα είναι πολύ χειρότερη, από άποψη ισορροπίας δυνάμεων, από αυτή του 1941-48.

      Διαγραφή
  9. Η σοσιαλδημοκρατία πάντα ήταν και θα είναι εθνικιστική. Δεν έχει εξ άλλου άλλον τρόπο να επιβιώσει. Κάθε έννοια "κοινωνικού εταιρισμού" είναι κατα βάσιν κορπορατιστική.
    Όταν έχεις μια αριστερά να υιοθετεί παρόμοια στάση σε μια ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ χώρα δεν υπάρχει καμία διαφορά από τους σοσιαλσωβινιστές ή τους φασίστες.
    Απλά (οτ)αν κάποια στιγμή ξυπνήσουν, θα καταλάβουν ότι αντί να οδηγήσουν τις τάσεις του λαου προς μια ταξική και ριζοσπαστική κατεύθυνση (όπως νομίζουν ότι κάνουν τωρα), κατόρθωσαν να νομιμοποιήσουν τις εγκληματικότερες αποχρώσεις του καπιταλιστικού συστήματος.

    Δεν υπάρχει ΑΑΔΜ με τις "συνιστώσες"! Λαϊκή Συμμαχία για την ταξική πάλη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Όταν έχεις μια αριστερά να υιοθετεί παρόμοια στάση σε μια ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ χώρα δεν υπάρχει καμία διαφορά από τους σοσιαλσωβινιστές ή τους φασίστες."

      Αυτό είναι κρίσιμο. Θα ήθελα να γράψω μια συνέχεια στο παραπάνω κάποια στιγμή που θα είμαι λίγο ξεκούραστος και θα μπορώ ευκολότερα να ενώσω τα κομμάτια που ενώνω στο μυαλό μου εδώ και ένα διάστημα. Ο Ιμπεριαλισμός, η αναψηλάφηση της έννοιας, έχει αποδειχτεί κρίσιμης σημασίας εργαλείο για μένα και δεν κρύβω ότι έχει αλλάξει δραστικά τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι σήμερα κάποια ζητήματα σε σχέση με το πώς τα αντιλαμβανόμουν μέχρι πολύ πρόσφατα.

      Χρειάζομαι όμως κάποιο χρόνο για να πω αυτό που θέλω χωρίς βιασύνη και με τον δέοντα τρόπο. Νομίζω ότι μπορώ να δω πώς δουλεύουν τα πράγματα πολύ πιο καθαρά πια.

      Διαγραφή
  10. Με την ησυχία σου (εδω θα είναι δυστυχώς ακόμα τα μέτωπα και οι "αντιιμπεριαλιστές" κάθε απόχρωσης), αλλά να το κάνεις, γιατί χωρίς αυτό το σημείο γινόμαστε ευάλωτοι στις κραυγές και την κλάψα τους.Η θέση της ΚΕ σχετικά με το ζήτημα είναι γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο τόσο σημαντική. Πρέπει να καταστεί σαφές οτί δεν είμαστε ούτε Λατινική Αμερική ούτε Αφρική του περασμένου αιώνα με αποικιοκρατία και σχεδόν παντελή απουσία εθνικής αστικής τάξης. Αριστερός με πατριωτικές κορώνες σε μια χώρα ιμπεριαλιστική και με δραστήρια αστική ταξή συντάσσεται με τον ταξικό εχθρό.

    Πρέπει να σημειώσω ότι είναι ευτύχημα που στην Ελλάδα το ΚΚ έχει διαλέξει τέτοια γραμμή, καθώς ο οπουρτουνισμός έχει οδηγήσει πολλά ΚΚ σε άλλες κατευθύνσεις. Το ΤΚΚ (Τουρκία) για παράδειγμα (με το οποίο δυστυχώς συνεργάζεται το ΚΚΕ στα πλαίσια της ΔιεθνούςΚΟΜΕΠ, και το οποίο δεν είναι καν συνέχεια του ιστορικού ΚΚ Τουρκίας, στο οποίο το '23 έγινε μέλος και ο Ζαχαριάδης) κρατάει σταθερά εθνικιστική γραμμή σε μια χώρα με ιμπεριαλιστική δράση εντός και εκτός Τουρκίας και άγρια καταπίεση μειονοτήτων.
    Αυτό για όσους "βλάκες" δεν έχουν καταλάβει δήθεν περί τίνος πρόκειται όταν μιλάμε για "σοσιαλφασισμό"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν αδειάσεις κάποια στιγμή, στείλε μου ένα mail.

      Διαγραφή
  11. Χωρίς την επηρροή των αστικών ιδεολογημάτων στην εργατική τάξη, η αστική τάξη δεν μπορεί να κυβερνήσει ειδικά σε περιόδους κρίσης. Ενα από αυτά ο εθνικισμός.

    Το Κομμουνιστικό μανιφέστο γράφει για την προλεταριοποίηση των μικροαστών και για ένα μέρος τους που θα έρθουν στην εργατική τάξη. εκτός των τελείως εξαθλειωμένων που ή δεν θα συμμετέχουν ή θα πάνε με την αστική τάξη. Η πορεία της κομμουνιστικής ιδεολογίας είναι από την εργατική προς την μικρο-μεσοαστική τάξη.
    Ο φασισμός, ακολουθεί την "αντίθετη" πορεία. Η κύρια ιδεολογία της αστικής τάξης(εθνικισμός) που πηγαίνει από τα μικροαστικά στρώματα προς την εργατική τάξη.

    Η τακτική του ΚΚΕ να απομονώνει την επηρροή της φασιστικής ιδεολογίας από την εργατική τάξη, και τους χώρους εργασίας, είναι η πλέον σωστή.Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Συγγνώμη για το όχι εντελώς σχετικό με την συζήτηση σχόλιο αλλά ρίξτε μια ματιά στο παρακάτω άρθρο Σεβαστάκη:

    http://enthemata.wordpress.com/2013/02/17/nsevastakis/

    Ισλαμοφασισμός, απελευθερωτής Ολάντ και στο τέλος -- αν δεν κάνω κάποιο λάθος -- γίνεται παραλληλλισμός μεταξύ του αγώνα εναντίον του "ισλαμοφασισμού" και του ισπανικού εμφυλίου του 30.

    Δεν έχω λόγια πραγματικά. Τέτοιοι ήταν πάντοτε και ήμουν τόσο τυφλός;

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για τον Σεβαστάκη και τις παρεμβάσεις του για τον αραβικό κόσμο με βοήθησε ο waltendegewalt να αναπτύξω τη δέουσα καχυποψία. Βλ.: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/08/deja-vu-pavlov.html

      http://leninreloaded.blogspot.com/2012/02/flashback.html

      Για το κείμενο στο οποίο παραπέμπεις, και το οποίο διάβασα, θα περιοριστώ σε ένα παράθεμά του:

      "Είναι πια σαφές ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνον οι περιπλοκές μιας «Αραβικής Άνοιξης» που πάνε να τη σφετεριστούν ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. Η πρόκληση, η οποία απευθύνεται σε όλο τον κόσμο, η βία των τζιχαντιστών αλλά και η διάδοση του υπερσυντηρητικού ισλαμισμού, έχει αλλάξει αποφασιστικά τα δεδομένα σε μεγάλες περιοχές του πλανήτη. Και νομίζω ότι αυτή την πρόκληση δεν μπορεί να τη φωτίσει — μόνο πια να την συσκοτίσει– η μανιέρα της καταγγελίας των οικονομικών συμφερόντων των Αμερικανών, των Γάλλων ή όποιων άλλων. Γιατί, απλά, αυτά τα συμφέροντα είναι μια πλευρά του παζλ, και όχι η καρδιά του σημερινού προβλήματος. Άλλωστε, όσο και αν πολλοί θα ήθελαν να το κρύψουν, ο λαός του Μαλί υποδέχτηκε τον Ολάντ ως ελευθερωτή, και όχι ως νεοαποικιοκράτη που πάει να αρπάξει το ουράνιο της περιοχής."

      Η φράση "εχθροί της ελευθερίας" στα συμφραζόμενα του αραβικού κόσμου με έκανε να σταθώ εξίσου όσο και η υποβάθμιση της σημασίας του ιμπεριαλισμού ή η προβολή του Ολάντ ως "ελευθερωτή" των Μαλινέζων. Στα θέματα αυτά, ο Σεβαστάκης μοιάζει να είναι πιο απροκάλυπτος από το κόμμα το οποίο στηρίζει. Αυτό περιλαμβάνει και την φρασεολογία του.

      Ας θυμήσω λοιπόν ποιος καθιέρωσε τη φράση "εχθροί της ελευθερίας" με αναφορά στον ισλαμικό κόσμο και σε τι συμφραζόμενα:

      "Στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου στα τέλη του έτους, ο Μπους προανήγγειλε ότι οι ΗΠΑ θα ζητήσουν περισσότερα από τους Ιρακινούς εταίρους τους το 2007, ενώ υποσχέθηκε πως θα συνεργαστεί με το υπό δημοκρατικό έλεγχο Κογκρέσο.

      Ξεκινώντας την ομιλία του, είπε με εμφανώς θλιμμένο ύφος ότι «το 2006 ήταν μια δύσκολη χρονιά για τα στρατεύματά μας και τον ιρακινό λαό». Τάχθηκε επίσης υπέρ μίας μετριοπαθούς κυβερνητικής συμμαχίας στο Ιράκ, προκειμένου να περιθωριοποιηθούν οι φανατικοί. «ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ διενήργησαν βίαιη εκστρατεία για να αναμοχλεύσουν την αντιπαλότητα μεταξύ σιιτών και σουνιτών. Φυσικά αυτό τον χρόνο είχαν επιτυχία», υπογράμμισε ο Μπους. Προέβλεψε πάντως ότι τελικά οι ΗΠΑ θα κερδίσουν τον πόλεμο και επέμεινε ότι η χώρα του δε θα εγκαταλείψει τη χώρα, ούτε την περιοχή. "
      http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_21/12/2006_209733

      Διαγραφή
    2. "Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2003 - 13:30 ('Ωρα Λονδίνου)
      Μπους: «Σημειώνεται πρόοδος στο Ιράκ»


      Φωτογραφία αρχείου από παλαιότερη ομιλία του Αμερικανού προέδρου, Τζορτζ Μπους

      Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζορτζ Μπους, επανέλαβε ότι στο Ιράκ σημειώνεται πρόοδος και ότι οι αμερικανικές δυνάμεις δε θα αποχωρήσουν έως ότου ολοκληρωθεί το έργο τους.

      Η ομιλία του Αμερικανού προέδρου έγινε στο Νιού Χάμσαϊρ, στο πλαίσιο της νέας εκστρατείας δημοσίων σχέσεων για την ενίσχυση της υποστήριξης στην αμερικανική πολιτική και με αφορμή τη συμπλήρωση έξι μηνών από τη συμβολική πτώση του αγάλματος του Σαντάμ Χουσείν, στο κέντρο της ιρακινής πρωτεύουσας.

      Ο κ. Μπους τόνισε ότι «ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ θέλουν να φοβίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες, ώστε να εγκαταλείψουμε νωρίς, αλλά εμείς θα μείνουμε εκεί για την ειρήνη στον κόσμο» και υποστήριξε ότι «Η ζωή στο Ιράκ είναι καλύτερη από όσο πιστεύουν οι περισσότεροι»."
      http://www.hri.org/news/europe/bbc/2003/03-10-10.bbc.html

      Διαγραφή
    3. Μπους: «ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ δεν είναι αδρανείς».http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=108643

      "Ο αμερικανός πρόεδρος που βρίσκεται στην Ιρλανδία για να μετάσχει στην ετήσια συνάντηση ΗΠΑ - Ιρλανδίας, θα μεταβεί στη συνέχεια στην Τουρκία όπου θα συναντηθεί αρχικά στην Αγκυρα με την τουρκική ηγεσία και θα μετάσχει στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη, τη Δευτέρα και την Τρίτη.

      "Την προσεχή Τετάρτη,η πλήρης κυριαρχία του Ιράκ θα αποδοθεί στα χέρια των Ιρακινών.Οσο πλησιάζει αυτή η ημέρα, ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ στο Ιράκ θα επιδίδονται όλο και περισσότερο σε πράξεις απόγνωσης" σημειώνει ο πρόεδρος Μπους αναφερόμενος στην εκτέλεση του νοτιοκορεάτη ομήρου Κιμ Σουν ιλ.

      "Η βάρβαρη βία έχει στόχο την αποσταθεροποίηση της νέας κυβέρνησης του Ιράκ,να εκφοβίσει τον ιρακινό λαό και να κλονίσει την αποφασιστικότητα της συμμαχίας μας.Αλλά η βούλησή μας είναι ισχυρή" πρόσθεσε ο πρόεδρος Μπους."
      http://news.pathfinder.gr/world/news/73113.html

      "Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας, είπε ο Τζορτζ Μπους, είναι παρόμοιος «με τις μεγάλες αντιπαραθέσεις του περασμένου αιώνα μεταξύ δημοκρατίας και απολυταρχισμού».

      «Όπως και η ανάμειξη των Ηνωμένων Πολιτειών στο Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, έτσι και ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας άρχισε με μια αιφνιδιαστική επίθεση κατά της Αμερικής» είπε ο κ.Μπους ο οποίος πρόσθεσε ότι «ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ πίστεψαν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κατέρρεαν»."
      http://news.pathfinder.gr/world/64950.html

      Διαγραφή
    4. Για να μη σας κουράζω με περισσότερα παραθέματα η φράση "Εχθροί της ελευθερίας" είναι ένα δημιούργημα του τότε λεγόμενου neocon (νεοσυντηρητικού) πρότζεκτ αναθέρμανσης της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας των ΗΠΑ στην Μ. Ανατολή και τον Αραβικό κόσμο.

      Δημιουργήθηκε ώστε να συντήξει την ιστορική απειλή του κομμουνισμού (ο πρώτος "εχθρός της ελευθερίας" [στη συσσώρευση κεφαλαίων και την απρόσκοπτη εκμετάλλευση]) και αυτή του ισλαμισμού.

      Αυτό καθίσταται σαφές και από την ρητή σύγκριση Μπους του "πολέμου κατά της τρομοκρατίας" «με τις μεγάλες αντιπαραθέσεις του περασμένου αιώνα μεταξύ δημοκρατίας και απολυταρχισμού».

      Η φράση λοιπόν είναι σάρκα εκ της σαρκός της αντι-ισλαμικής ρητορικής των αντιδραστικότερων στοιχείων της αμερικανικής κρατικής εξουσίας ως ρητορικής σχεδιασμένης να συσπειρώσει τον αμερικανικό λαό πίσω από μια μετατοπισμένη εκδοχή αντικομμουνιστικής υστερίας, με τον "ισλαμιστή" να είναι ο νέος "κομμουνιστής" που θα μπορούσε να πυροδοτήσει τα συντηρητικότερα δυνατά αντανακλαστικά στις αμερικανικές μάζες.

      Αυτή τη ρητορική αντιγράφει, εικάζω συνειδητά, ο εκλεκτός κύριος Σεβαστάκης των Ενθεμάτων, του Red Notebook, της Αυγής και του ΣΥΡΙΖΑ.

      Διαγραφή
    5. «η μανιέρα της καταγγελίας των οικονομικών συμφερόντων των [μονοπωλίων των] Αμερικανών, των Γάλλων ή όποιων άλλων» μας χαλάει τη «δημοκρατική» μας μανέστρα.

      http://partianticapitaliste81.unblog.fr/2011/02/24/la-revolution-arabe-et-ses-taches-ecosocialistes-daniel-tanuro/

      «La marchandisation néolibérale de la ressource hydrique est en cours, fortement encouragée par l’Union Européenne, serviteur zélé des grands groupes privés actifs dans le secteur. La privatisation est un axe majeur de l’Union pour la Méditerranée et du Conseil Mondial de l’Eau (CME), un think tank fondé par les multinationales. En Tunisie, le secteur de l’eau potable (la SONEDE) et celui de l’assainissement ont été parmi les premiers à faire l’objet de partenariats public-privé, ces systèmes qui servent à nationaliser les pertes en privatisant les bénéfices Tout de suite après la chute de Ben Ali, Ghannouchi a reçu officiellement à la Kasbah Loïc Fauchon, président du CME, qui venait s’assurer que la privatisation ne serait pas mise en cause.»

      Χαιρετίσματα στον Μπιτσώρη που αισθάνθηκε «αστικοδημοκρατική» επανάσταση στην Αίγυπτο και ... κόλλυβα στους αγωνιστικούς προγόνους τού Νικόλα. Ξαναεμφανίστηκε ο τύπος που μεγάλωσε στον κάτω όροφο από τον Νικόλα και ήθελε να κάνουμε αναδιανεμητικό ντου στο Άγιο Όρος; Αρσενικό και σαρακοφαγωμένη νταντέλα στους συριζοφασίστες.

      ΥΓ Κάντε το Google translate στα αγγλικά. Όσο για τον εμφύλιο, οι γάλλοι πρόδρομοι (SFIO) τού ΣΥΡΙΖΑ παρέδωσαν χρυσό και πρόσφυγες στον Φράγκο και το Ράιχ.

      Διαγραφή
    6. «η μανιέρα της καταγγελίας των οικονομικών συμφερόντων των [μονοπωλίων των] Αμερικανών, των Γάλλων ή όποιων άλλων» μας χαλάει τη «δημοκρατική» μας μανέστρα.

      http://partianticapitaliste81.unblog.fr/2011/02/24/la-revolution-arabe-et-ses-taches-ecosocialistes-daniel-tanuro/

      «La marchandisation néolibérale de la ressource hydrique est en cours, fortement encouragée par l’Union Européenne, serviteur zélé des grands groupes privés actifs dans le secteur. La privatisation est un axe majeur de l’Union pour la Méditerranée et du Conseil Mondial de l’Eau (CME), un think tank fondé par les multinationales. En Tunisie, le secteur de l’eau potable (la SONEDE) et celui de l’assainissement ont été parmi les premiers à faire l’objet de partenariats public-privé, ces systèmes qui servent à nationaliser les pertes en privatisant les bénéfices Tout de suite après la chute de Ben Ali, Ghannouchi a reçu officiellement à la Kasbah Loïc Fauchon, président du CME, qui venait s’assurer que la privatisation ne serait pas mise en cause.»

      Χαιρετίσματα στον Μπιτσώρη που αισθάνθηκε «αστικοδημοκρατική» επανάσταση στην Αίγυπτο και ... κόλλυβα στους αγωνιστικούς προγόνους τού Νικόλα. Ξαναεμφανίστηκε ο τύπος που μεγάλωσε στον κάτω όροφο από τον Νικόλα και ήθελε να κάνουμε αναδιανεμητικό ντου στο Άγιο Όρος; Αρσενικό και σαρακοφαγωμένη νταντέλα στους συριζοφασίστες.

      ΥΓ Κάντε το Google translate στα αγγλικά. Όσο για τον εμφύλιο, οι γάλλοι πρόδρομοι (SFIO) τού ΣΥΡΙΖΑ παρέδωσαν χρυσό και πρόσφυγες στον Φράγκο και το Ράιχ.

      Διαγραφή
    7. "La marchandisation néolibérale de la ressource hydrique est en cours..."
      Όποιος θέλει δημόσιο αγαθό το νερό είναι εχθρός της ελευθερίας;

      " Ξαναεμφανίστηκε ο τύπος που μεγάλωσε στον κάτω όροφο από τον Νικόλα και ήθελε να κάνουμε αναδιανεμητικό ντου στο Άγιο Όρος;"

      Αυτό δεν μπορώ να το ξέρω. Το ψευδώνυμο αλλάζει αν κάποιος θέλει να το αλλάξει. Το ένστικτο πάντως λέει ναι, ότι έχει σχολιάσει και εδώ, με άλλο ψευδώνυμο.

      Διαγραφή
    8. Όποιος θέλει δημόσιο αγαθό το νερό είναι εχθρός της ελευθερίας;
      -->

      Όχι, ρε, αυτή είναι η δευτερεύουσα αντίθεση, η πρωτεύουσα είναι μεταξύ τού ισλαμοφασισμού (Ιράν,Συρία) και τής Υπερμαχού Στρατηγού Αγίας Ρένας Ντουμ-Ντουμ Διασποράς, μεγάλη η χάρη της.. Όταν δε νικηθεί ο ισλαμοφασισμός, όπως μας λέει ο Άγιος Κοσμάς ο Φαρσαλιώτης, θα ρέει μέλι και γάλα από τις βρύσες σε όλο το Μαγκρέμπ, την Άπω Ανατολή μέχρι και τα νησιά τής Σολομωνικής και τής Αγίας Τραπεζικής Ανάληψης, Αμήν.

      Διαγραφή
  13. @Ijon Tichy:
    Αφού ο "ιμπεριαλισμός" είναι ξεπερασμένη έννοια. Το είπε και ο Τσίπρας στο Αμέρικα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αρκετά πριν τον τσίπρα, ο σεβαστάκης είχε πει το ίδιο πράγμα με πολύ πιο ωμό τρόπο με αφορμή την συνάντηση τσίπρα-πέρεζ:

      http://enthemata.wordpress.com/2012/09/02/sevastakis-38/

      Θα βρεις τα πάντα εδώ, από καλέσματα υπέρ του δυτικισμού (θυμίζω και τις σχετικές διαφημίσεις του ισραηλινού λόμπι στο μετρό της ΝΥ) μέχρι αντισοβιετικά εμέσματα και πόλεμο εναντίον των "ασιατικών" ηθών (θέμα που έχει θίξει επανηλλειμένα ο Αντώνης).

      Ακολούθησε και άλλο άρθρο παρόμοιου περιεχομένου (επειδή δέχτηκε κριτική με το γάντι από άλλο συριζαίο) το οποίο δεν έχω αυτή την στιγμή πρόχειρο.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
  14. Τρομάξανε στο LeftG700: http://leftg700.blogspot.com/2013/03/blog-post_4449.html

    Είμαι ένας ολοκληρωτιστής!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν ο Φράνκι εκπροσωπεί τον ΣΥΡΙΖΑ, η προσθήκη από τον leftg κόκκινης μύτης κλόουν αποτελεί χειρονομία άρνησης. «Εμείς, οι Συριζαίοι δεν είμαστε φασίστες φρανκενστάιν, δεν βλέπετε τη μύτη μας που είναι κόκκινη;»


      Διαγραφή
    2. Αν ο Φράνκι εκπροσωπεί τον ΣΥΡΙΖΑ=Το μεγάαααααααλο μέτωπο που λέγαμε και κλαίγαμε.
      Με την κόκκινη μύτη αναγνωρίζουν -όπως πάντα χαριτωμένα- ότι είναι κλόουν (βλ. Ιταλία) και όχι καραγκιόζηδες.
      Ευρωλιγούρηδες σαλτιμπάγκοι φορ εβερ.

      Διαγραφή
  15. Σχετικο/Ασχετο : Η φασιστικη οργανωση Casa Pound (πολιτικοι ακτιβιστες του δρομου με εφεση στη χρηση ροπαλων και εγχειριδιων, με συνεχη και απτοητη δραση στην Ιταλια τα τελευταια χρονια, οπου κανεις τους δεν συλλαμβανεται, ποσο μαλλον τιμωρειται ...) ανοιξε καμπανια αποδοσης τιμης στον ... Chavez!

    http://www.fanpage.it/casapound-omaggia-hugo-chavez-ma-lui-disse-un-serpente-e-piu-umano-di-un-fascista-video/

    Αφου οι "κομμουνιστες" ασχολουνται με το πως θα βρουν καμια θεσουλα στη Βουλη υπσοτηριζοντας τις πολιτικες καρριερες δικαστων (Ingroia, Di Pietro) και μαλιστα αποτυγχανουν, γιατι να μην τους φαει την "πελατεια" ο πονηρος φασιστας?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Έχω δει υψηλόμισθους στηρίζουν τις ελληνικές επιχειρήσεις, να μου λένε πως πρέπει να αγοράζουμε ελληνικά προϊόντα, να προσπαθούν να με πείσουν πως είναι "άλλοι οι Έλληνες" και φυσικά να μην καταλαβαίνουν ότι α.τα λεφτά δεν τα φάγανε μόνο τα λαμόγια β.δεν υπάρχει περίπτωση σωστής αναδιανομής και γ.αυτό που στηρίζουνε, την ελληνική ανάπτυξη, δεν έχει καμία σχέση με "ανθρωπισμό και κλασικές αξίες της αριστεράς". Λιγότερο πεινάει ο Ρώσος εργάτης από το Βούλγαρο και τον Έλληνα ή τον Κινέζο; Γιατί ντε και καλά να στηρίξω τα ελληνικά προϊόντα και τις ελληνικές εταιρείες; (μάλλον για να σωθεί ο κώλος μου) Κάπου εδώ αρχίζει η φασίζουσα νοοτροπία λοιπόν, πατάει στο ιδιωτικό συμφέρον, στη διόρθωση της παρούσας κατάστασης και στη διατήρηση όσων περισουσιακών στοιχείων έχει ο καθένας.
    ...γιατί ο βολεμένος δεν έζησε την πλήρη εκμετάλλευση.

    Οι ίδιοι άνρθωποι, έτσι όπως εγώ τους βιώνω, διαβάζουνε ειδήσεις από το defncenet και στη συζήτηση για τις εκλογές επέμεναν πως "πρέπει όλοι σε αυτές τις δυσκολίες να βάλουν πλάτη" ... εννοώντας τη συναίνεση ΚΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ ... συναίνεση τάξεων. Ψηφίστε ΣΥΡΙΖΑ, σταυρώστε τα χεράκια και περιμένετε χαϊβάνια.
    Ένας από αυτούς ξεστόμισε και το εξής ωραίο : "κι αυτό με τις απεργίες έχει παραγίνει".

    Δεν πιστεύω πως ζείτε πολύ διαφορετικές καταστάσεις και συζητήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή