Σάββατο, 23 Μαρτίου 2013

Η ποντικοπαγίδα: Μέρος δεύτερο. Τα δόντια στον τράχηλο: Αίσχος! Οικονομία είναι αυτή;

Μέρκελ: Ο τραπεζικός τομέας της Κύπρου είναι μη βιώσιμος
Βερολίνο: Η γερμανίδα καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ είπε την Τετάρτη ότι η χώρα της θέλει να βρει μια λύση για την Κύπρο αλλά επέμεινε ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένα σχέδιο για να διορθωθεί ο παραφουσκωμένος τραπεζιτικός τομέας του μικροσκοπικού νησιού της Μεσογείου [...] Τόσο οι ηγέτες της κυβέρνησης όσο και αυτοί της αντιπολίτευσης που άσκησαν κριτική στη Μέρκελ σε προηγούμενες περιπτώσεις για υπερβολική έμφαση στη λιτότητα και για την άρνησή της να σκεφτεί την αναχρηματοδότηση χρέους ισχυρίζονται ότι το κυπριακό μοντέλο έλκυσης πλούσιων ξένων επενδυτών είναι κατεστραμμένο.
FirstPost, 20 Μαρτίου 2013

Μέρκελ: Εχει πεθάνει το επιχειρηματικό μοντέλο της Λευκωσίας
Κάθετη η Καγκελάριος για το μέλλον της Κύπρου.
Η κ. Μέρκελ δήλωσε, επίσης, σε Γερμανούς βουλευτές ότι η κρατικοποίηση των πόρων των ασφαλιστικών ταμείων στην Κύπρο δεν αποτελεί αποδεκτό τρόπο για την πλήρωση του χρηματοπιστωτικού κενού, ωστόσο επιθυμεί την παραμονή της Κύπρου στην ευρωζώνη. Η Λευκωσία πρέπει να καταλάβει ότι το επιχειρηματικό της μοντέλο έχει πεθάνει.
24hcomcy, 22 Μαρτίου 2013

Ο Michael Meister, ανώτερος βουλευτής των γερμανών Χριστιανοδημοκρατών και σύμμαχος της καγελαρίου Μέρκελ, υποστήριξε την απαίτηση από την Κύπρο να εγκαταλείψει τον χρηματοπιστωτικό της τομέα αν θέλει βοήθεια.
"Χρειάζονται μεγάλες αλλαγές στην οικονομία τους, ο χρηματοπιστωτικός τομέας είναι πολύ, πάρα πολύ διογκωμένος", είπε. "Πρέπει να αναδιαρθρώσουν όλη τους την οικονομία, να αναδιαρθρώσουν τον τραπεζικό τομέα. Και ως τώρα δε βλέπω να συμφωνούν ο κυπριακός λαός και οι πολιτικοί."
The Telegraph, 23 Μαρτίου 2013

Τώρα η Κύπρος έχει ένα ξεκάθαρο δίλημμα: ή θα γίνει το πουτανάκι του Ρώσικου μαφιοζοκεφαλαίου ή θα στραφεί πλήρως προς την Ευρώπη, θα κλείσει τον ύποπτου χαρακτήρα τραπεζιτικό της τομέα και θα ξαναχτίσει την οικονομία της σε πιο βιώσιμη βάση. Είναι προφανές τι πρέπει να διαλέξει.
Paul Krugman, 22 Μαρτίου 2013

Κύπρος: Ένα ηλιόλουστο μέρος για σκοτεινούς τύπους
Οι Κύπριοι αρέσκονται να νομίζουν ότι είναι έστω λιγάκι ανώτεροι από τα ξαδέρφια τους στην Ελλάδα. [...] Αλλά το σαββατοκύριακο, ο εξευτελισμός τους ακούμπησε ένα βάθος που ανταγωνίζεται τον εξευτελισμό των γλωσσικών και πολιτισμικών τους στενών συγγενών, των οποίων η χώρα έχει σταθερή θέση ως παγκόσμιο παράδειγμα οικονομικής τρέλας.

[...] Οπότε, τι πήγε στραβά; [...] Την τελευταία δεκαετία [σημείωση LR: δηλαδή αμέσως μετά την ένταξή της στην ΕΕ!!!!]  η Κύπρος έγινε γνωστή ως κέντρου ξεπλύματος βρώμικου χρήματος.  [...] Την τελευταία δεκαετία, πολλοί τέτοιοι Ρώσοι εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο [σσ. ...μετά την ένταξή της στην ΕΕ!!!!και αγόρασαν δεύτερα σπίτια. [...] Όπως το Μονακό, λοιπόν, η Κύπρος έγινε [σσ. ...μετά την ένταξή της στην ΕΕ!!!!], ένα ηλιόλουστο μέρος για σκοτεινούς τύπους.
Alex Spillius, Telegraph, 17 Μαρτίου 2013

Έχουμε επαναλάβει αναρίθμητες φορές, σε σχέση με την Ελλάδα και την Κύπρο, ότι μια πραγματικά αυτόνομη πολιτική δεν μπορεί να στηρίζεται σε μια οικονομία εξαρτημένη και παρασιτική, διότι τότε η αντίσταση του παραμένει ανολοκλήρωτη και αργά ή γρήγορα οδηγείται κανείς είτε στην υποταγή, είτε στην καταστροφή. Οι Κύπριοι, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, συνδέθηκαν με τα ρώσικα κεφάλαια και τη ρώσικη παρουσία στο νησί που έμοιαζαν να αποτελούν έναν επιπλέον παράγοντα ενίσχυσης της διαπραγματευτικής τους ισχύος, ενώ η ανεύρεση των υδρογονανθράκων εκτίναξε την αυτοπεποίθησή τους στο υψηλότερο δυνατό σημείο μια και συνδέθηκαν και με το Ισραήλ και το εβραϊκό λόμπι.

[...] η Κύπρος ζούσε τα χρόνια της προεδρίας ΑΚΕΛ σε ευμάρεια οφειλόταν στο ότι λειτουργούσε πραγματικά σαν πλυντήριο βρώμικου ρώσικου χρήματος, οπότε εισέπραττε αρκετά χρήματα από αυτή τη δουλειά, ώστε να μπορεί το ΑΚΕΛ να καταστρέφει στο μεταξύ εύκολα και να αποτελειώνει την ήδη αδύναμη εσωτερική παραγωγική βάση της κυπριακής οικονομίας δίνοντας παράλληλα παρασιτιστικά εισοδήματα στο λαό παπανδρεικού τύπου.

Η σωτηρία ενός παρασιτικού συστήματος, που στηρίζεται στα έσοδα από τις off shore εταιρίες και το «ξέπλυμα» χρήματος έγινε σημαία… εθνικής αντίστασης. [...] Ποιος δεν ήξερε ότι η Κύπρος ήταν ένας φορολογικός παράδεισος, ο οποίος δημιουργήθηκε τη δεκαετία του ‘80, όταν καταστράφηκε η Βηρυττός από τον εμφύλιο πόλεμο και τις επιθέσεις των σιωνιστών και οι τράπεζες που «ξεπλένουν» χρήμα για λογαριασμό εταιριών, πολιτικών και μαφιόζων έπρεπε να μεταφερθούν αλλού;

Μ’ αυτόν τον παρασιτισμό δεν βολεύτηκε μόνο η κυπριακή αστική τάξη. Βολεύτηκε το ευρύ στρώμα των μικροαστών (δικηγόροι, λογιστές κ.ά.), βολεύτηκε και ένα τμήμα της ευρείας αγροτικής βάσης του νησιού, που παράτησε την παραγωγή και το ‘ριξε στον τουρισμό και τις εν γένει «υπηρεσίες». Βολεύτηκαν, φυσικά, οι ηγεσίες των αστικών κομμάτων, που στήριξαν αυτόν τον παρασιτισμό και έχωσαν τους ανθρώπους τους στις κάθε είδους μπίζνες.
Εφημερίδα Κόντρα, 22 Μαρτίου 2013

Οι μεταφράσεις από τα αγγλικά κείμενα είναι όλες του ιστολόγου.

2 σχόλια:

  1. από Ριζοσπάστη
    ( http://www.rizospastis.gr/columnPage.do?publDate=21/3/2013&columnId=1821 )

    (..)«Οταν ο Διάβολος απαγγέλλει την Αγία Γραφή»! Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

    Ας δούμε κατ' αρχάς τα στοιχεία:

    Στο Λουξεμβούργο του κ. Γιούνκερ, προέδρου του Γιούρογκρουπ, ο χρηματοπιστωτικός τομέας δεν είναι 7 φορές μεγαλύτερος από το ΑΕΠ της χώρας όπως στην Κύπρο, αλλά 20 φορές μεγαλύτερος...

    Στην Ελβετία, το μέγεθος δύο μόνο τραπεζών, της UBS και της Credit Suisse, είναι σχεδόν 7 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ όλης της χώρας...

    Στο Βέλγιο, δύο τράπεζες, η Dexia και η Fortis έχουν μέγεθος σχεδόν 4 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ της χώρας...

    Στη Βρετανία, τρεις τράπεζες, οι RBS, Barclays, HSBC, έχουν μέγεθος 4 φορές μεταλύτερο από το ΑΕΠ της χώρας...

    Στη Γερμανία, μια μόνο τράπεζα, η Deutsche Bank, έχει μέγεθος που ανέρχεται σχεδόν στο ΑΕΠ όλης της χώρας...

    Στη Γαλλία, μια μόνο τράπεζα, η BNP Paribas, έχει μέγεθος που ξεπερνά όλο το ΑΕΠ της χώρας...

    Στην Ισπανία, μια μόνο τράπεζα, η Santander, έχει μέγεθος όσο και το ΑΕΠ της χώρας...

    Σε Σουηδία και Ολλανδία το μέγεθος του τραπεζικού τομέα ξεπερνά κατά 3,5 φορές το ΑΕΠ των δύο χωρών...

    Σύμφωνα με την «Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών» για το έτος 2010 το μέγεθος του χρηματοπιστωτικού τομέα όσον αφορά μόνο τους «άυλους τίτλους» ξεπέρασε τα 1.030 δισ. δολάρια, όταν την ίδια χρονιά το παγκόσμιο ΑΕΠ ήταν μόλις 62 δισ. δολάρια. Δηλαδή, ήταν μεγαλύτερος κατά 16 τουλάχιστον φορές...

    Στην Αμερική, εν μέσω κρίσης, στο τρίτο τρίμηνο του 2009, το 80% της αύξησης των συνολικών κερδών προερχόταν από το χρηματοπιστωτικό τομέα, ο οποίος, όμως, αντιπροσωπεύει μόνο το 25% της αμερικανικής οικονομίας.

    Στην Ευρώπη το 2007 - 2008, ενώ το σύνολο της οικονομίας παρουσίαζε ρυθμούς μεγέθυνσης 3%, οι τράπεζες εμφάνιζαν ρυθμούς επέκτασης των κερδοσκοπικών τους κεφαλαίων από 40% μέχρι και 80% το χρόνο. Ταυτόχρονα, ενώ το εθνικό προϊόν αύξανε με ετήσιο ρυθμό 4%, ο δανεισμός της οικονομίας αύξανε με ρυθμό ανώτερο του 8%.

    Ολα αυτά μάς οδηγούν στον Χριστόφορο Κολόμβο, τον ήρωα της ομώνυμης κινηματογραφικής ταινίας, ο οποίος το έθετε ως εξής:

    «Πίστη, ελπίδα, φιλευσπλαχνία αλλά πιο σπουδαίο απ' όλα αυτά είναι το τραπεζικό κέρδος»...

    *

    Ο Μαρξ στο «Κεφάλαιο»1 παρατηρεί ότι στην επιδίωξή του για ένα κέρδος της τάξης του 300% δεν υπάρχει έγκλημα που να μην είναι έτοιμος να διαπράξει ο καπιταλιστής, ριψοκινδυνεύοντας ακόμα και να οδηγηθεί στην κρεμάλα.

    Εκείνο το 300% για το οποίο μιλούσε ο Μαρξ, και για το οποίο ο καπιταλιστής είναι έτοιμος να διαπράξει κάθε έγκλημα, αποτελεί τη σύγχρονη πραγματικότητα και την τυπική λειτουργία του ιμπεριαλισμού, από την εποχή που ο Λένιν έκανε λόγο για τον «τοκογλυφικό ιμπεριαλισμό». Φάση κατά την οποία «οι τράπεζες μετεξελίσσονται από το μετριόφρονα ρόλο των μεσολαβητών σε πανίσχυρους μονοπωλητές, που διαθέτουν σχεδόν όλο το χρηματικό κεφάλαιο του συνόλου των καπιταλιστών και των μικρονοικοκυραίων...».2

    Ιδού πώς στο παραπάνω πλαίσιο προκύπτει η «φούσκα» ως αποτέλεσμα της έμφυτης ροπής του χρηματιστικού κεφαλαίου (δηλαδή της σύμφυσης βιομηχανικού και τραπεζικού κεφαλαίου) στην αναζήτηση κέρδους:

    Το 1980, η αξία των παγκόσμιων χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων ήταν 12 τρισεκατομμύρια δολάρια ή περίπου 100% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
    Το 1995 είχε ήδη φτάσει στα 64 τρισεκατομμύρια δολάρια ή περίπου 200% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
    Το 2005 είχε εκτιναχτεί στα 140 τρισεκατομμύρια δολάρια ή πάνω από 300% του παγκόσμιου ΑΕΠ και το 2007 στο 350% του παγκόσμιου ΑΕΠ!

    Σε διάστημα λιγότερο της τριακονταετίας, δηλαδή, τα περιουσιακά στοιχεία που με τη μορφή μετοχών, ομολόγων κ.λπ. κατείχαν στα χέρια τους τραπεζίτες και κάθε λογής κεφαλαιούχοι και ιδιώτες αυξήθηκαν κατά 1.500%!(..)-συνέχεια-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. -ΣΥΝΕΧΕΙΑ -από Ριζοσπάστη
    ( http://www.rizospastis.gr/columnPage.do?publDate=21/3/2013&columnId=1821 )
    «Οταν ο Διάβολος απαγγέλλει την Αγία Γραφή»! Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
    (..) *

    Ανακεφαλαιώνουμε:

    1. Ο όγκος των συναλλαγών που αφορά την πραγματική οικονομία δεν αντιπροσωπεύει παρά μόνο το 2% του συνόλου των χρηματικών συναλλαγών.

    2. Το Ενεργητικό των τραπεζών τη στιγμή της εκδήλωσης της κρίσης ήταν τριπλάσιο από το παγκόσμιο ΑΕΠ και η αξία των παραγώγων 16 φορές (!) μεγαλύτερη από το παγκόσμιο ΑΕΠ.

    3. Ενώ το 2006 το παγκόσμιο ΑΕΠ ήταν 47 τρισ. δολάρια, η αξία των μετοχών ήταν 51 τρισ. δολάρια, των ομολόγων 68 τρισ. δολάρια και των παραγώγων... 473 τρισεκατομμύρια. Το 2009, το μέγεθος των παραγώγων είχε ανέλθει στα 900 τρισ. δολάρια!

    4. Σε κάθε κράτος της Ευρώπης ο κύκλος εργασιών των τραπεζών που δραστηριοποιούνται στο έδαφός του υπερβαίνει κατά πολύ το ΑΕΠ της χώρας. Μεσούσης της κρίσης, ο κύκλος εργασιών των τραπεζών στην Ιρλανδία ανήρχετο στο 700% του ΑΕΠ της χώρας, στην Ελβετία στο 650%, στη Γαλλία 320%, στη Γερμανία στο 280%.3

    5. Στην Ευρωζώνη, όπου το ΑΕΠ των χωρών που την απαρτίζουν κινείται στα 10 τρισ. ευρώ, το Ενεργητικό των τραπεζών ήταν το 2010 πάνω από 43 τρισ. ευρώ, δηλαδή 4 και πλέον φορές μεγαλύτερο.

    6.Κάθε δευτερόλεπτο, στο σύγχρονο κόσμο διακινούνται με ηλεκτρονική μορφή στην παγκόσμια αγορά χρήματος περί τα 320 δισ. δολάρια.

    7.Το 2008, τα παράγωγα διεθνώς αναλογούσαν στο 976% του Παγκόσμιου Ακαθάριστου Προϊόντος!4

    *

    Τι σημαίνουν τα παραπάνω:

    α) Οτι η χρηματοπιστωτική «φούσκα» και η υπερεπέκταση του χρηματοπιστωτικού τομέα δεν συνιστά παρά μια τυπική λειτουργία του καπιταλισμού από συστάσεώς του και ειδικά στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο.

    β) Ο «καπιταλισμός - καζίνο», που εντελώς πρόσφατα ανακάλυψε ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών κ. Μοσκοβισί, είναι ο μόνος μονοπωλιακός καπιταλισμός που υπήρξε, υπάρχει και που μπορεί να υπάρξει. Ηδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, όπως τονίζει ο Λένιν στον «Ιμπεριαλισμό», το 40% του συνολικού πλούτου της Βρετανίας προερχόταν από τόκους κεφαλαίων που ήταν τοποθετημένα στο εξωτερικό.

    Ως εκ τούτου, μετά μάλιστα τις τοποθετήσεις του κ. Σόιμπλε, της κυρίας Λαγκάρντ, του κ. Μοσκοβισί, της Αγίας Οικογένειας των Βρυξελλών εν συνόλω, που δικαιολόγησαν τις αποφάσεις τους για την Κύπρο στο όνομα της ανάγκης, όπως είπαν, να μειωθεί το μέγεθος του τραπεζικού τομέα του νησιού

    - παρουσιάζοντας δηλαδή σαν «δικαιολογητική βάση» για τα ενδοϊμπεριαλιστικά τους παιχνίδια το ίδιο το έγκλημα του συστήματος που υπηρετούν -

    δεν έχουμε παρά να αναφωνήσουμε όπως ο Σαίξπηρ στον «Εμπορο της Βενετίας»:

    «Για τους σκοπούς του ο Διάβολος μπορεί να απαγγείλει ακόμα και την Αγία Γραφή»!

    *

    1. Καρλ Μαρξ, «Το Κεφάλαιο», τόμος Γ' , εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 594: «Με την ανάπτυξη του τοκοφόρου κεφαλαίου και του πιστωτικού συστήματος φαίνεται σα να διπλασιάζεται όλο το κεφάλαιο και, που και που, να τριπλασιάζεται από τον διαφορετικό τρόπο, με τον οποίο το ίδιο κεφάλαιο ή ακόμα η ίδια μόνο χρεωστική απαίτηση εμφανίζεται σε διάφορα χέρια με διάφορες μορφές. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του "χρηματικού κεφαλαίου" είναι καθαρά πλασματικό».

    2. Λένιν, «Απαντα», τόμος 27, σελ. 332, εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».

    [3] Εθνος, 2.12.2010.

    [4] Η διεθνής οικονομική κρίση, η θέση της Ελλάδας και οι θέσεις του ΚΚΕ - Υλικά της ημερίδας της ΚΕ του ΚΚΕ (14.5.2009), εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή.(..)Illief

    ΑπάντησηΔιαγραφή