Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Bank Run

Το μεγάλο πρόβλημα των ημερών, ο βωμός στον οποίο ο κυπριακός λαός καλείται να θυσιάσει έναν ακόμη ασαφή αλλά πάντως διογκούμενο αριθμό καπιταλιστικά εκχωρημένων δικαιωμάτων του είναι το "bank run", ή αλλιώς η μαζική εκροή χρημάτων πανικόβλητων καταθετών, οι οποίοι βέβαια έχουν πανικοβληθεί από την αρκετά "ετερόδοξη", στα πλαίσια της καπιταλιστικής πίστης, απαίτηση της ίδιας της ΕΕ για "κούρεμα" των ιδιωτικών τους καταθέσεων. Τράπεζες διαλύονται,  ΑΤΜ  κλείνουν, τραπεζοϋπάλληλοι απολύονται και η χώρα μπαίνει απότομα σε μια εποχή όπου η κοινωνία της καλείται να κάνει το αδύνατο: να ζήσει χωρίς ρευστό σε μια καπιταλιστική κοινωνία. Αλλιώς θα πρέπει να συναινέσει στη μία ή άλλη ληστρική επιδρομή στο πορτοφόλι της, που θα βυθίσει τα φτωχότερα νοικοκυριά στην εξαθλίωση και τα μικρομεσαία σε προλεταριακό στάτους.

Αλλά όλα αυτά ανήκουν σε μια κατηγορία φαινομένων που έχω περιγράψει ως "όνειρα που σκοτώνουν", εικονικές πραγματικότητες με αληθινά ανθρώπινα θύματα. Το χθεσινό μπαράζ εξελίξεων ήταν απόλυτα ενδεικτικό αυτής της κατηγορίας φαινομένων: ατελείωτες επικοινωνιακές σκιαμαχίες μεταξύ πολιτικών και γραφειοκρατών διεθνώς και στο τέλος της ημέρας κάποιοι άνθρωποι μαθαίνουν ότι έχασαν τις δουλειές τους, άλλοι τα λεφτά τους, κοκ.

Ας περάσουμε στην λιγότερο θεαματική, περισσότερο γκρίζα και στενάχωρη, σφαίρα των αριθμών: διαβάζοντας εχθές το άρθρο του Γιώργου Σαρρή "Μα πώς γίνεται για 5 δις ολόκληρη η Κύπρος..." και αυτό του Δημήτρη Καζάκη "Τι αντιπροσωπεύει στ' αλήθεια το 'όχι' της κυπριακής Βουλής" είδα ότι λίγο-πολύ συμφωνούνε σε ένα (και μόνο σε ένα) πράγμα: στο ότι υπάρχει ένα εκ πρώτης όψεως παράδοξο και αδικαιολόγητο φαινόμενο όταν τράπεζες με "συνολικό ενεργητικό (περιουσιακά στοιχεία δηλαδή από δάνεια, ομόλογα κ.α.) αξίας 75 δις περίπου, και καταθέσεις άλλα 75 δις" (Σαρρής) ή ένα τραπεζικό σύστημα "που εμφανίζει περί τα 68 δις ευρώ καταθετική βάση, εκ των οποίων πάνω από τα 26 δις ευρώ είναι των νοικοκυριών που κατοικούν στο νησί" (Καζάκης) καταρρέει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα όταν η χώρα καλείται να βρει ένα μικρό μόνο ποσοστό των χρημάτων που έχει αυτό το σύστημα, με αποτέλεσμα μέτρα όπως το κούρεμα να μπορούν να αντισταθμιστούν μόνο με ένα νομικό καθεστώς που καταργεί σωρεία από τις βασικές οικονομικές "ελευθερίες" του καπιταλισμού, και αυτό ως απλό προοίμιο σε άλλα μέτρα, που με τη σειρά τους ελπίζει η Κύπρος (τα αστικά της κόμματα) να μας επιτρέψουν να υπογράψουμε...Μνημόνιο! (αυτό ξεχνιέται πολύ εύκολα στους παιάνες για το περήφανο 'Όχι').


Ας επιστρέψουμε σ' αυτό το ένα πράγμα στο οποίο συμφωνούν οι Σαρρής και Καζάκης: οι κυπριακές τράπεζες εμφάνιζαν 75 περίπου δις λέει ο Σαρρής, 68 περίπου δις λέει ο Καζάκης, σε καταθέσεις. Οι υπολογισμοί έχουν μεταξύ τους μια απόκλιση 7 δις (ψιλολόγια), την οποία θα σπάσουμε υποθετικά και αυθαίρετα στη μέση για να καταλήξουμε στην υπόθεση εργασίας ότι οι καταθέσεις στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα ήταν 71.5 δισεκατομμύρια ευρώ.

Φυσικά, δεν είναι αυτά τα χρήματα τα οποία θα έπρεπε να έχουν οι τράπεζες για να δώσουν στο πι και φι τα 5.8 δις που κανείς δε βρίσκει και για τα οποία το αστικό πολιτικό προσωπικό έχει οργώσει τον πλανήτη (Μόσχα-Βρυξέλλες-Αθήνα-Λευκωσία), φευ, επί ματαίω. Αυτή η λύση θα συνιστούσε αρπαγή των χρημάτων των καταθετών (wait a minute, αυτό απαίτησε και το Eurogroup!) Αυτό το οποίο είναι αυτά τα χρήματα είναι μια εξαιρετική βάση για τραπεζιτικό κέρδος. Και είναι αυτό το κέρδος, το κέρδος που μπορείς να βγάλεις δανείζοντας ή επενδύοντας 71.5 δισεκατομμύρια ευρώ, που έχει κάνει φτεράκια. Είναι αυτό το κέρδος που δεν αναζητά ούτε το Eurogroup, που προτιμά να βάλει χέρι στις καταθέσεις, ούτε και το αστικό πολιτικό προσωπικό, που απεργάζεται σχέδιο "εξυγίανσης" (βλ. απολύσεων) και χώνει τα χέρια στα ταμεία πρόνοιας. 71.5 δις ευρώ καταθέσεων και όχι απλώς να μην έχεις βγάλει μία αλλά να κλείνεις λες και είσαι το περίπτερο "Ο Παννίκος" στη Λακατάμεια, αφού, ως ο εν λόγω Παννίκος, έχασες τα λεφτά σου σε καζίνο των κατεχομένων.

Πού είναι τα λεφτά, οεο; Τα λεφτά, φυσικά, είναι σε κάθε είδους επενδύσεις για τις οποίες οι καταθέτες δεν έχουν την παραμικρή ιδέα και δεν προσπαθούν καν να αποκτήσουν, καθώς έχουν (έχουμε) όλοι πάρει διαζύγιο από τις καταθέσεις μας εδώ και μια βδομάδα, και ορισμένοι (όχι λίγοι) δεν έχουν καν κάρτα ATM και δεν έχουν την παραμικρή πρόσβαση σε ρευστό αυτή τη βδομάδα. 

Είναι εντυπωσιακό το πόσο εύκολα ξεχνιέται το γεγονός ότι όταν βάζεις στην τράπεζα ένα οποιοδήποτε ποσό, σε ρευστό ή επιταγή, αυτό το ποσό δεν το παίρνει κάποιος ευσεβής υπάλληλος και, με τρεμάμενα χέρια, το εναποθέτει σε μια κρύπτη με το όνομά σου επάνω. Αυτό το ποσό, στην πραγματικότητα, το κάνει η τράπεζα ό,τι θέλει. Απολύτως ό,τι θέλει. Εάν θέλει να το επενδύσει σε τοξικά ομόλογα επειδή προσδοκά αποδόσεις, το επενδύει σε τοξικά ομόλογα. Αν θέλει να το δανείσει σε έναν εργολάβο ξενοδοχείων στον Πρωταρά ή στην Κινσάσα, το δανείζει. Αν θέλει να το επενδύσει αγοράζοντας το χρέος μιας άλλης χώρας, το επενδύει έτσι.Με το που βάζεις τα λεφτά σου μέσα στον ευαγή τραπεζικό οίκο, αυτά δεν κάθονται να σε περιμένουν πειθήνια να τα ξαναθυμηθείς σε μια ώρα ανάγκης, αλλά τρέχουν σαν τρελά πάνω-κάτω σε ολόκληρο τον πλανήτη, σε μια μυριάδα από χρήσεις για τις οποίες δεν έχεις ιδέα και για τις οποίες δεν θα σου ζητηθεί ποτέ έγκριση. The bank takes your money and runs, και αυτό είναι το πραγματικό, το μη μιντιακά προβαλλόμενο, bank run.

Τότε ποια ρημάδα υποχρέωση έχει η τράπεζα αφού έχει αυτό το πολύ βολικό δικαίωμα απέναντί σου; Να σου επιστρέψει τα λεφτά σου αν θέλεις να τα πάρεις πίσω.

Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, και ο λόγος που πήραμε διαζύγιο με τις καταθέσεις μας, θέλοντας και μη.

Για να μπορεί η τράπεζα να βγάλει κέρδος από τα λεφτά σου (απ' τα 71.5 δις ευρώ καταθέσεων που λέγαμε) θα πρέπει να μπορεί να τα διαθέσει άμεσα όπου γουστάρει. Αλλά τα λεφτά που της έδωσες υποτίθεται ότι είναι δικά σου και όχι δικά της. Άρα θα πρέπει να είναι σε θέση να σου τα δώσει πίσω αν εσύ τα θελήσεις πίσω. Υπό φυσιολογικές οικονομικές συνθήκες, οι καταθέτες νιώθουν ασφαλείς, βλέπουν όνειρα με τα λεφτά τους να κοιμούνται και αυτά γλυκά πάνω σε πουπουλένια μαξιλάρια, και δεν τα ζητάνε να τα ειδούν, να δουν τι κάνουν και πώς είναι. Οπότε αν πχ, από τους 100 καταθέτες ζητήσουν τα λεφτά τους πίσω οι 2 σε μια συγκεκριμένη μέρα, κανένα πρόβλημα. Όλο και κάποιου άλλου τα λεφτά θα πληρώσουν για τα λεφτά που λείπουν απ' τον πρώτο, και επειδή όλα τα λεφτά είναι ίδια φτάνει να γράφουν την ίδια αξία απάνω (το 20ευρω του γείτονα είναι κομμουνιστικά ίσο με το δικό σου που έδωσες), ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Για να καλυφθούν οι τράπεζες από την περίπτωση πολλοί πανικόβλητοι καταθέτες να ζητήσουν ταυτόχρονα τα λεφτά τους πίσω ανακαλύπτοντας, άναυδοι και ενεοί, ότι τα λεφτά αυτά δεν βρίσκονται στην τράπεζα πίσω απ' το χρηματοκιβώτιο του Σκρουτζ Μακ Ντακ, και ότι στην πραγματικότητα έχουν μεταμορφωθεί σε κάθε είδους επενδυτικά κεφάλαια, ομόλογα, δάνεια και εγγυήσεις που δεν προλαβαίνουν να ξαναμεταμορφωθούν σε λεφτά λες και είναι ο Σούπερμαν σε τηλεφωνικό θάλαμο, ή και δυσκολεύονται τα μάλα να μεταμορφωθούν ένεκα η κρίση που λέει και ο Χριστόφιας, για να καλυφθούν λοιπόν από αυτή την άβολη προοπτική, το χρηματοπιστωτικό σύστημα είχε θεσπίσει κάτι που λέγεται "minimum reserve" --ελάχιστο απόθεμα-- και το οποίο υπαγόρευε ένα μικρό ποσοστό από τα ωραία σου λεφτουδάκια να κρατιέται στην τράπεζα και να μην τρέχει κι αυτό να βρει κέρδη από εδώ και από εκεί. Αυτό το ελάχιστο απόθεμα ήταν κάπου στα 10%. Δηλαδή για κάθε 100 ευρώ που έβαζες μέσα, τα 90 άρχιζαν να τρέχουν από δω και από κει και τα 10 σε περίμεναν. 10 από δω, 10 από κει, βρίσκονταν εύκολα τα 100 σου αν τύχαινε να τα ζητήσεις· και του γείτονα, και του αντιγείτονα, αν τα θελαν και αυτοί πίσω.

Αλλά ήδη από τη δεκαετία του 1980, το χρηματοπιστωτικό σύστημα αποφάσισε πως αυτό το σύστημα είναι πολύ περιοριστικό για το κέρδος. Γιατί να μπορεί η τράπεζα να επενδύει μόνο τα 90 από τα 100 σου ευρώ και άρα να αντλεί τον άρτον αυτής τον επιούσιον μόνο από το 90% των συνολικών καταθέσεων των καλών και υπάκουων πολιτών της μεγάλης αποταμιευτικής δημοκρατίας του Κοροϊδιστάν; Να μπορεί να τα επενδύει όλα, ή σχεδόν όλα. Εδώ διαβάζουμε, πχ, ότι η Τράπεζα της Αγγλίας είχε την αυστηρότατη απαίτηση κοτζάμ 0.11% των καταθέσεων να μην διατίθενται για επενδύσεις αλλά να λειτουργεί ως καταθετική ασφάλεια στα χρηματοκιβώτιά της. 11 σεντ απ' τα εκατό ευρώ σου, δηλαδή. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει σε καιρούς όπου εξανεμίζονται στον κοπανιστό αέρα εις τον οποίον ανήκουν εκ φύσεως εκατοντάδες δις αναμενόμενων κερδών επειδή ο καταναλωτής σφίγγεται και οι επενδυτές δεν τα κουνάνε τα ρημάδια τα λεφτά τους να σου εξασφαλίζει μια τράπεζα που κρατά 11 σεντ από τα 100 σου ευρώ ότι θα σου επιστρέψει πίσω ακόμα και ένα ποσό μέχρι 100.000 ευρώ, όπως λέγεται πως θα κάνουν, εννοείται με τα χίλια ζόρια, οι κυπριακές;

Και εδώ ερχόμαστε στις διαφορές Σαρρή και Καζάκη, δηλαδή ανθρώπου που καταλαβαίνει βασικές αρχές πολιτικής οικονομίας και ανθρώπου που τις προσαρμόζει σε σενάρια Μίκυ Μάους. Ο πρώτος σωστότατα γράφει ότι το ωραιότατο ταχυδακτυλουργικό δια του οποίου τα λεφτά έτρεξαν και εξαφανίστηκαν και άντε πήγαινε βρεσ' τα είναι πλήρως σύννομο με τας ιεράς αρχάς του παγκοσμίου ημών καπιταλισμού, δηλαδή με την εξής μία και μοναδική αρχή, το κέρδος πάνω από όλα, με κάθε κόστος, και όσο περισσότερο γίνεται. Κάρολος, baby: "Οταν το κεφάλαιο έχει το ανάλογο κέρδος, γίνεται τολμηρό. Με δέκα τα εκατό (10%) κέρδος αισθάνεται τον εαυτό του σίγουρο και μπορεί να το χρησιμοποιήσει κανείς παντού, με 20% γίνεται ζωηρό, με 50% γίνεται θετικά παράτολμο, με 100% τσαλαπατάει όλους τους ανθρώπινους νόμους, με 300% δεν υπάρχει έγκλημα που να μη ριψοκινδυνεύσει να το πράξει, ακόμα και με κίνδυνο να πάει στην κρεμάλα" (Κεφάλαιο, τομ. 1, σ. 785).

Ορίστε. Μέχρι και τις κρεμάλες του Συντάγματος με τις οποίες ανήμποροι μικροαστοί προσπαθούν να συνετίσουν το κεφάλαιο να μην είναι τόσο τρελιάρικο πρόβλεψε ο Κάρολος, τι άλλο θέλετε. Ο Καζάκης, που τη βρίσκει με κάτι τέτοια κρεμαλιάρικα όμως, ξεχνάει ολότελα την σύμφυση του νόμου της μεγιστοποίησης του κέρδους και του νόμου της μεγιστοποίησης του ρίσκου, ξεχνάει ότι αυτή η σύμφυση γονάτισε Lehman Brothers και AIG και ποιος ξέρει ποιον άλλο διάολο εδώ και 5 χρονάκια, και ανακαλύπτει την αγαπημένη του εθνική προδοσία στην παγκόσμια ρουτίνα του χρηματοπιστωτικού συστήματος:
Οι τραπεζίτες, ή μεγαλοκαρχαρίες που το έπαιζαν εθνικοί επενδυτές και μεγαλοπαράγοντες της οικονομίας λεηλάτησαν κυριολεκτικά διαμέσου των τραπεζών τους το χρήμα που υπήρχε σ’ αυτές – κυρίως σε καταθέσεις – μαζί με τα πολιτικά κόμματα και τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου. Σήμερα οι καταθέσεις αυτών των τραπεζών υπάρχουν μόνο σε κομματικά ταμεία, λογαριασμούς παράκτιων εταιρειών ανά τον κόσμο, σε ομόλογα και παράγωγα του εξωτερικού και σε άλλες σκιώδεις τραπεζικές επενδύσεις κρυμμένες στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου. [...] Η κυβέρνηση Χριστόφια, προκειμένου να καλύψει την ληστεία των κυπριακών τραπεζών από τους ολιγάρχες της οικονομίας και της πολιτικής, δέχτηκε με ιταμό τρόπο να πουληθεί το νησί σε τιμή ευκαιρίας. Κι έτσι υπέγραψε μαζί με τις υπόλοιπες δυνάμεις τη σύμβαση εκχώρησης του νησιού στην τρόικα. Η προδοσία του Χριστόφια είναι τέτοια που θέλησε ο ίδιος να υπογράψει την θανατική καταδίκη του νησιού.
Και τα λοιπά, και τα λοιπά. Άμα βρείτε έστω μία φορά τη λέξη "καπιταλισμός" στην κυπριακή σεντονιάδα του Δημήτρη, γράφτε μου και θα σας στείλω ομόλογα φυσικού αερίου που θα πάρω για αντάλλαγμα της εξαέρωσης των καταθέσεών μου. Το όλο νόημα του να έχεις κάποιον σαν τον Καζάκη είναι αυτό: παίρνει την πραγματικότητα και σου την ανασυνθέτει σε ένα μελόδραμα εθνικής προδοσίας (με μπόνους ένα mock-epic λαμογιάς) στο οποίο έχει εξαφανιστεί και το τελευταίο ίχνος των νομοτελειών του καπιταλισμού και της απόλυτης φυσιολογικότητας, μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, της μεγαλύτερης απανθρωπιάς και εξαπάτησης, της καταστροφής ανθρώπινων ζωών και πόρων. Σου φτιάχνει έναν καπιταλισμό αλα Φώσκολο και μετά βγάζει και την έννοια τελείως στην απέξω και μένεις με τα παλιόπαιδα τ' ατίθασα και με τις κρεμάλες στο Σύνταγμα περιμένοντας να βάλουν το κεφάλι τους μέσα.

Όχι ότι δεν έχει τα δίκια του στην ανάλυση του πετάγματος του "θέλουμε 5.8 δις ρευστό" απ' το Eurogroup ως προμελετημένης, βάσει στοιχείων που γνώριζαν όλοι, πρόκλησης χρεοκοπίας. Σωστά κατά την άποψή μου λέει, για παράδειγμα, ότι το μόνο που είχαν να κάνουν οι Γερμανοί ήταν να ζητήσουν να εμφανιστεί το εξ ορισμού ανεμφάνιστο, δηλαδή "τα 5,8 δις ευρώ, δηλαδή περί το μεσοσταθμικό 8% της εικονικής καταθετικής βάσης νοικοκυριών και επιχειρήσεων". Σωστά λέει ότι η δήλωση Αναστασιάδη "ή κούρεμα ή χρεοκοπία" σήμαινε κατά βάση χρεοκοπία και άρα προλείανση του εδάφους για χειρότερο κούρεμα. Και σωστά παρατηρεί ότι η ανακοίνωση του Eurogroup αφορά και περαιτέρω μέτρα, πχ "800 εκατ. ευρώ πρόσθετους φόρους στους Κύπριους, ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων αγαθών και υπηρεσιών (υγεία, παιδεία, ενέργεια, κοκ)". Σωστά, τέλος, θα έλεγε (αν το έλεγε) ότι αυτά είναι μονάχα το ορεκτικό, μιας και, είπαμε, όσα γίνονται τώρα στην Κύπρο γίνονται στα πλαίσια του "να βρούμε τα λεφτά" που θέλει ως εγγύηση η ΕΕ για να μας βάλει στο Μνημόνιο με το οποίο θα μας πετάξει τα πέταλα, όπως κάνει παντού στο μπαχτσέ τσιφλίκι της, ένεκα (που λέει και ο Χριστόφιας) των αναγκών του διατηρείσθαι εις καλήν οικονομικήν κατάστασιν δια του ολέθρου της εργατικής τάξεως, στα πλαίσια του ευγενούς ιμπεριαλιστικού συναγωνισμού με τους εργατοπηδώντες ανταγωνιστές μας.

Στο πώς παίζεται το παιχνίδι, ο Καζάκης ξέρει πολύ καλά τι του γίνεται. Στο για ποιανού λογαριασμό όμως παίζεται, η μπάλα πάει στο κέντρο όπου την παίρνει ο Γκαουλάιτερ, πασάρει στον Ράιχσταγκ, ο οποίος κάνει μια παράλληλη σέντρα στον Κουίσλιγκ, για να την καρφώσει τελικά στο πλεχτό ο Λουφτβάφε με προβολή πάνω στη γραμμή του τέρματος του ταλαίπωρου και πολυβασανισμένου ελληνισμού πανταχόθεν. Γι αυτό και καταλήγει μεγαλειωδώς, λέγοντας πως η λύση είναι: "η κρατικοποίηση των τραπεζών έτσι ώστε να γίνει η εκκαθάρισή τους και να δουν όλοι που πήγαν καταθέσεις, αποταμιεύσεις και δάνεια, ώστε να λογοδοτήσουν πολιτικοί και τραπεζίτες που κατακλέψανε τον κόσμο διαμέσου των τραπεζών και φυσικά η ανοικοδόμηση της οικονομίας από μηδενικής βάσης".

Η λύση είναι οι κρατικές τράπεζες να κρατικοποιηθούν, ώστε αυτά που επιτρέπει κάθε αστικό κράτος στον κόσμο να τιμωρηθούν απ' το αστικό κράτος, και η αστική τάξη να αυτοκαθαρθεί βάζοντας τους πολιτικούς και τραπεζίτες που κατακλέψανε τον κοσμάκη, ρε, τον κοσμάκη, να λογοδοτήσουν. Μα-ρα-καϊ-μπο, που λεγε και το τραγούδι στο καρναβάλι της Λεμεσού. Στα δύσκολα, στην σύμφυση του χρηματοπιστωτικού συστήματος με το αστικό κράτος, στον οργανικό ρόλο του αστικού κράτους για την στήριξη και υπεράσπιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, και, πολύ περισσότερο, για την εξασφάλιση, αν χρειαστεί δια των όπλων, του ότι τα σπασμένα του θα τα πληρώσει ο εργάτης, ο Δημήτρης ρετάρει. Και ρετάροντας μου θυμίζει γιατί έγινα μαρξιστής αντί να χάνω το χρόνο μου κυνηγώντας τα λεφτά που τρέχουν, και όλο τρέχουν, και ποτέ μα ποτέ δεν κάθονται για πολύ στα χέρια των εργατών αυτού του κόσμου.

Addendum: Απαιτήσεις της ΕΚΤ (Ε, Καλά Τώρα) για ελάχιστο τραπεζικό απόθεμα:
"[...] Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ ανακοίνωσε επιπρόσθετα μη τυπικά μέτρα μετά τη συνεδρίασή του στις 8 Δεκεμβρίου 2011. [...] Για να μειωθεί η ανάγκη του τραπεζικού συστήματος για ρευστότητα και να υποστηριχτεί η δραστηριότητα στην χρηματαγορά της ευρωζώνης, το Διοικητικό Συμβούλιο αποφάσισε να μειώσει προσωρινά το θετικό ελάχιστο ποσοστό αποθεμάτων από 2% σε 1%."


34 σχόλια:

  1. Βάλε και τον εκπληκτικό Θανάση Βέγγος για να δέσει το γλυκό σε αυτό το εξαιρετικό σου κείμενο.
    http://www.youtube.com/watch?v=Xb9astOqvXA

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλά εσύ τώρα κάθεσαι και κάνεις ολόκληρες αναλύσεις της κατάστασης που έχετε περιέλθει, τα φέρνεις από δω, τα φέρνεις από κει, αλλά στο στόχο ντιπ για ντιπ δε φτάνεις.

    Δες εδώ ρε πως γίνονται οι μεγάλες οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές αναλύσεις με στοιχεία και ονόματα σε δυο αράδες τιτίβισμα:

    Papadimoulis@papadimoulis
    «Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από την τελική ρύθμιση για τη Λαϊκή, η κυπριακή κοινωνία και οικονομία πληρώνει τα σπασμένα του Βγενόπουλου».

    Μιλάμε ο τύπος θεός. Τι θεός, ημίθεος και βάλε.
    Μένω άναυδος με το βάθος ανάλυσης των ανθρώπων.

    Τουλάχιστον οι κυβερνητικοί δεν πολυμιλάνε, και καλά κάνουν. Όποιος απ' αυτούς μιλάει σήμερα, ξεβρακώνεται λόγω των εξελίξεων την άλλη μέρα. Μη σου πω την άλλη ώρα.

    Αυτοί του ΣΥΡΙΖΑ όμως δε βαστιούνται με τίποτα. Τρέχουνε να εκτεθούνε με τις ασυναρτησίες τους πάραυτα. Η κατάσταση στην Κύπρο του ξεμπρόστιασε εντελώς αυτούς και τα γελοία ιδεολογήματά τους, και αυτοί εκεί, να πετάξουν την εξυπνάδα τους. Είδες πιστεύω τα ακατάληπτα του Δραγασάκη χθες, μόλις γύρισε από την Κύπρο.

    Βγήκε και ο άλλος πανέξυπνος χθες και ζήτησε εκλογές πάλι. Να τις κάνει τί;
    Να τρέχει αύριο με τον Καμμένο να εκκαθαρίζει ελληνικές τράπεζες και να κουρεύει ότι έχει απομείνει από ταμεία, ομόλογα, καταθέσεις, μισθούς και συντάξεις;

    Τέτοια πρεμούρα για καρέκλα δε ματάχω δει. Κυβέρνηση εδώ και τώρα και ας σκάσουν οι τράπεζες στα χέρια τους. Εκτός εάν γι' αυτό τους έχουν κουρντίσει.

    subutai red

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρε τα λαμόγια ρε, τα λαμόγια τα πήρανε να ούμε τα γκαφρά δικέ μου, πάμε να δείρουμε κανα τραπεζοϋπάλληλο άμα ανοίξουν οι τράπεζες.

      Διαγραφή
  3. Να αναφέρω αυτό:

    Volker Kauder, parliamentary leader of Angela Merkel's CDU party, has warned that Cyprus is "playing with fire", and needs to find a workable proposal to find its share of the bailout urgently.

    Kauder also told the ARD TV station that Germany would not support the nationalisation of Cyprus's pension funds (one possible way to find the shortfall in the bailout plan).

    Και να προσθέσω ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα και με τα δύο κείμενα στα οποία αναφέρεσαι. Το κυπριακό bail-in που ζητούσε η ΕΕ θα συνίστατο σε «λογιστικές» εγγραφές. Δεν θα στέλνατε 5 δις σε κούτες από πάμπερς (σαφώς, οι «εγγραφές» θα αντανακλώνταν στο υπόλοιπο τού λογαριασμού σας· αλλά αυτό δεν ανάγεται στον κύκλο των ενδιαφερόντων τής κυβέρνησής σας ή τής ΕΕ).

    Να σου θυμίσω την περίπτωση Λιβύης· εγώ τουλάχιστον δεν γνωρίζω τι έγιναν τα «παγωμένα» «κλεμμένα» τής χώρας.

    Πάμε τώρα στο bail-in. Υπάρχει μεγάλη ασάφεια για το τι έγινε στην περίφημη συνεδρίαση. Μου φαίνεται περίεργο που ακόμα στα ΜΜΕ κανείς δεν έχει αναφέρει τη χρονική στιγμή τής λήψης τής απόφασης τής ΕΚΤ (έχω δει αναφορές σε «εσκεμμένη ασάφεια», «συγκαλυμμένες απειλές», κ.λπ.) Χτες νομίζω έλαβε οριστική μορφή το «τελεσίγραφο». Αλλά πάλι η χρονική ακολουθία δεν είναι βέβαιη.

    Σε σχέση τώρα με τις κούτες από τα πάμπερς: φαίνεται να καταγράφηκε «διαφωνία» όσον αφορά τη σύνθεση των κεφαλαίων τού bail-in. Η ΕΕ εξακολουθεί να αποκρούει κάθε εναλλακτική.

    Γνώμη μου: πέρα από τον υποβιβασμό στην ιμπεριαλιστική «πυραμίδα» (Μαριολής, για την μεταβολή τού οικονομικού ρόλου τού νησιού), (συ)ζητήθηκαν και διατυπώθηκαν διαφωνίες σε άλλα ζητήματα που δεν γνωρίζουμε. Εύχομαι να μην πρόκειται για το «πρόβλημα» τού Ιράν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είναι απίστευτο το πως αλλάζουν οι άνθρωποι ανάλογα με το από που αντλούν το ακροατήριο και τους θαυμαστές τους. Ο εθνικιστικός περίγυρος κάνει στο τέλος θαύματα, κακά θαύματα εννοώ. Δεν είχα διαβάσει το άρθρο του Καζάκη. Μου φαίνεται τρελό το πως το πήγε εκεί. Αλλά αυτές είναι οι ανάγκες του ακροατήριουτου(τόνος στην αντιπροπαραλήγουσα αλα Κυπριακά:)
    Φαίνεται ξανά πως οι άπειρες πληροφορίες, που σίγουρα έχει ο Δ.Κ. αφού είναι από τα αγαπημένα του να καταβροχθίζει πίνακες στοιχείων, δεν χρησιμεύουν σε τίποτα και είναι σκέτο χάος όταν χάνεται ο θεωρητικός μπούσουλας και τα ταξικά γυαλιά.
    Δυστυχώς όλο αυτό το εθνικιστικοσυνομωσιακό μπλα-μπλα πουλάει και σπρώχνεται κιόλας από τις γνωστές μεριές, αφού κάνει μιά χαρά σαλάτα το μυαλό των ανθρώπων που προσπαθούν να βγάλουν άκρη στα γρήγορα. Που να κάθονται τώρα να καταλάβουν τι είναι η κρίση υπερσυσσώρευσης. Ενω το Δ'Ράιχ "φεύγει σα ζεστό κουλούρι" που λενε κι οι έμποροι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χθες εμφανίστηκε στη μεσημεριανή εκπομπή του ΣΚΑΙ με τον Μπογδάνο και αναμάσαγε τα γνωστά του, λίγο που είδα.

      Νομίζω για πρώτη φορά, με ότι αυτό συνεπάγεται για τα συμφέροντα της μερίδας της αστικής τάξης που εκφράζει το κανάλι του Αλαφούζου. Αν το συνδέσουμε και με την εκπομπή που πήρε ο Τράγκας εκεί με το αντι-Μερκελικό του μέτωπο, αρχίζει και διαφαίνεται-διαμορφώνεται κλίμα.

      Κάποιοι φαίνεται ζορίζονται και όχι μόνο στην Κύπρο. Είναι και αυτοί οι (ακόμα δεν τους είδαμε) υδρογονάνθρακες, που κάποιοι πρέπει να τους μεταφέρουν, διυλίσουν, εμπορευθούν.

      subutai red

      Διαγραφή
    2. subutai red

      Αυτό δείχνει ότι η ελληνική αστική τάξη τα έχει βρει μαζί τους για πιθανό κοινό μέτωπο. Kαι ότι έχει λίγα χαρτιά. Μην ξεχνάμε πως στο ΣΚΑΙ, στον σταθμό που ήταν υπέρ των μνημονιών έχει εκπομπή ο "αντιμνημονιακός" Τράγκας. Άλλος "αντιμνημονιακός" ο Μαριάς ήταν καλεσμένος χτες στην εκπομπή του Μπόγδάνου

      Μία άλλη εκδοχή που αποδεικνύει πως η γραμμη μνημόνιο-αντιμνημόνιο ήταν πλαστή - ψεύτικη και χρησιμοποιήθηκε για την εκλογική ενίσχυση συριζα - ανελ και χ.α. Οι δύο πρώτοι είχαν πάρει ικανοποιητικό αριθμό ψήφων που μάλλον θα πήγαιναν προς το ΚΚΕ.

      Τώρα τι θα κάνουν οι εθνικιστές μας χωρίς Ρωσία που έχει και ισχυρή στρατιωτική παρουσία στην περιοχή(βάση Ταρσού-Μεσόγειος); Κάτι θα βρουν. Βραζιλία Κίνα. Κάτι θα πιπιλάνε στα μυαλά του κοσμάκη για να κρύψουν την πάλη των τάξεων.Ιllief

      Διαγραφή
    3. Τράγκας συριζα καζάκης ΣΕΒ κ.α.
      ή λένε πάνω κάτω τα ίδια ή καταλήγουν να λένε τα ίδια.

      Όλοι(οι των συμφερόντων της αστικής τάξης) Μαζί.

      Παρασκευή 22 Μάρτη 2013
      ( http://rizospastis.gr/story.do?id=7353206&publDate=22/3/2013 )
      Τι δείχνει η παρέμβαση του ΣΕΒ;

      -- Τι προκύπτει από τις τελευταίες παρεμβάσεις του προέδρου του ΣΕΒ, Δ. Δασκαλόπουλου, σε Ελλάδα και Ευρώπη; Ilief

      Διαγραφή
  5. http://www.counterpunch.org/2013/03/22/the-battle-of-cyprus/

    In a September 2011 article in the Bulletin of the Reserve Bank of New Zealand titled “A Primer on Open Bank Resolution,” Kevin Hoskin and Ian Woolford discussed a very similar haircut plan that had been in the works, they said, since the 1997 Asian financial crisis. The article referenced recommendations made in 2010 and 2011 by the Basel Committee of the Bank for International Settlements, the “central bankers’ central bank” in Switzerland.

    The purpose of the plan, called the Open Bank Resolution (OBR) , is to deal with bank failures when they have become so expensive that governments are no longer willing to bail out the lenders.

    Αυτό ίσως να δικαιολογεί γιατί καίγονται οι Ευρωπαίοι (και ο Στουρνάρας μας) να δημιουργήσουν νομικό προηγούμενο («κοινωνικό κεκτημένο», που λέει και η Ρένα) «εφάπαξ» «κουρέματος» καταθέσεων ως «δημοσιονομικό» μέτρο στην Ευρωζώνη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2013/mar/22/jail-journalistic-beliefs-greece

    Comic Relief* με τον πρωινό καφέ σας (εδώ είναι ακόμα πρωί· αύριο περιμένουμε χιονοθύελλα· υπάρχει ανακοίνωση ότι μας τελειώνουν τα αποθέματα γκαζιού (δεν αστειεύομαι)·)


    * Χτες δεν αναφέρθηκε ότι πολλοί από τους αναφερόμενους στη λίστα έχουν μηδενικές καταθέσεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Διαφωνώ με την κατακλείδα του Καζάκη περι κρατικοποίησης των τραπεζών αφού είμαι ενάντια τόσο σε κράτος όσο και στις τράπεζες.

    Όμως ο "καπιταλισμός" που κολλάει και γιατί θα πρέπει να κοπανάμε αυτή την λέξη ως ξόρκι;

    Έχουμε καπιταλισμό σήμερα; Που είδατε την έννοια της "ελεύθερης αγοράς"; Αν την βρεις πουθενά θα σου δώσω εγώ ομόλογα από τα πετρέλαια του Ιονίου.

    Τί από αυτά που έγραψαν και δίδαξαν οι κλασσικοί του καπιταλισμού συμβαίνει σήμερα; Που είδατε γραμμένο ότι μπορεί να δημεύεται η ιδιωτική περιουσία και ειδικά οι καταθέσεις;
    Βεβαίως στην πράξη δεν υπάρχει "ιερό και όσιο" ούτε εθιμικά δίκαια.

    Ας είμαστε λιγότερο δογματικοί σε αυτές τις δύσκολες ώρες

    Δημοσθένης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Έχουμε καπιταλισμό σήμερα; Που είδατε την έννοια της "ελεύθερης αγοράς"; "

      Λοιπόν Δημοσθένη, επειδή έχω τις καλές μου μετά την πρώτη εβδομάδα σοσιαλισμού απ' τα πάνω, θα σου δώσω μια ευκαιρία να ανακαλύψεις ένα νέο κόσμο.

      Πάρε ένα ψωροδεκαεύρο και αγόρασε το βιβλίο "Ιμπεριαλισμός" του Β. Ι. Λένιν. Γράφτηκε το 1916.

      Άμα είσαι τσίπης διάβαστο online.

      Άμα είσαι τεμπέλης, διάβαζε καμιά ανάρτηση στην ετικέτα "Ιμπεριαλισμός" σ' αυτό το ιστολόγιο.

      Θα πάθεις την πλάκα σου. Ο φιλελεύθερος καπιταλισμός που αναζητάς έχει πεθάνει εδώ και πάνω από ένα αιώνα.

      Όταν βρεθείς με το καλό στον 21ο αιώνα, έλα να συζητήσεις ξανά με τους "δογματικούς."

      Διαγραφή
    2. Κάππα Κάππα. Ε;22 Μαρτίου 2013 - 1:02 μ.μ.

      "Τί από αυτά που έγραψαν και δίδαξαν οι κλασσικοί του καπιταλισμού συμβαίνει σήμερα;"

      Τίποτα.
      Γιατί οι "κλασικοί του καπιταλισμού" κάνανε λάθος και ο Μαρξ αποκάλυψε τα λάθη τους, πολύ απλά.
      "Ελεύθερη αγορά" και "ελεύθερος ανταγωνισμός" που φέρνει μόνος του αύξηση ποιότητας, μείωση τιμών κ.ά. υπάρχει μόνο στα όνειρα κάποιων αφελών και πάντως δεν έχει καμία πιθανότητα εκδήλωσης στην εποχή του ιμπεριαλισμού.

      Το καπιταλιστικό κράτος είναι συλλογικός καπιταλιστής.
      Παρεμβαίνει όπου και όποτε απαιτείται.
      Είναι απαραίτητο για τους καπιταλιστές.
      Είναι απαραίτητο να παίρνει μέτρα σαν αυτά που συζητά αυτή τη στιγμή στη Κύπρο.
      Αυτός είναι ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ,
      αυτή είναι και η Ε.Ε.

      Σ' όποιον δεν αρέσει, εδώ είμαστε και σας περιμένουμε.

      Διαγραφή
  8. "Ελευθερος καπιταλισμος" ! Ειναι μια πιστις οπως ολες οι αλλες ... Καπου εκει στο παρελθον υπηρξε η Γη της Εδεμ! Το συστημα οικονομιας στο οποιο αναφερονται οσοι χρησιμοποιουν τον ορο αναφερεται και περικλειει τη δραση καποιας χιλιαδας μικροβιοτεχνων και μικροβιομηχανων των πρωτων τριων τεταρτων του 19ου αιωνα που ειχαν ως εδρα των συμφεροντων και της παραγωγης τους μια χουφτα χωρες στον πλανητη σε μια χουφτα περιοχες τους. Ε, λοιπον, η ελευθερια του καπιταλισμου αναφεροταν στη θεωρητικη δυνατοτητα να γινει κανεις μελος του club των "ελευθερων καπιταλιστων" με μια πιθανοτητα η οποια ηταν κατατι μεγαλυτερη απο εκεινη να γινει σημερα ο Μητρος απο την Περα Χομιριανη ανταγωνιστης του Bill Gates σε προβληματικο software. Η ελευθερια να εισαι εργατης ανθρακωρυχιου ή απο παιδi σκλαβακι στην υφαντουργικη φαμπρικα την εποχη οπου ανθουσε ο υμνημενος και δοξολογημενος "ελευθερος καπιταλισμος" ηταν πληρως κατοχυρωμενη και μαλιστα εχει το πλεονεκτημα, σε αντιθεση με τις μυθολογικες εξιστορησεις να ειναι ενα ιστορικα επιβεβαιωμενο δεδομενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χα χα χα! Θεός! Νομίζω η παρελθοντολογική νοσταλγία για τον φιλελεύθερο καπιταλισμό στην Ελλάδα πάει πακέτο με τη μελλοντολογική νοσταλγία για μια "σωστή αστική τάξη."

      Το 4670 μΧ θα τα έχουμε συνδυάσει και θα είμαστε ευτυχείς μικροαστοί.

      Διαγραφή
  9. Εδώ αναφορά στο επίσημο τελεσίγραφο:

    Over two-thirds of the European Central Bank's 23-strong governing council back a Monday deadline to cut off over €9 billion in emergency liquidity to the Central Bank of Cyprus, used to keep the Bank of Cyprus and Laiki afloat.

    http://www.telegraph.co.uk/finance/financialcrisis/9947670/Cyprus-told-to-close-banks-or-face-economic-collapse-outside-the-euro.html

    Συμμετείχε ο Πανίκος στη συνεδρίαση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχουμε κύριοι, να τις κλείσετε. Τελείως όμως, όχι να μετακυλίσετε τα assets και να αρχίσετε bill collecting, έτσι;

      Λουκέτο όλες.

      Διαγραφή
  10. Ε, είστε φοβεροί. Γι αυτό το λόγο απαλείφθηκε το "αντιιμπεριαλιστικό" και αντικαταστάθηκε από το "αντικαπιταλιστικό" στις θεσεις της ΚΕ;

    "Το καπιταλιστικό κράτος είναι συλλογικός καπιταλιστής.
    Παρεμβαίνει όπου και όποτε απαιτείται.
    Είναι απαραίτητο για τους καπιταλιστές.
    Είναι απαραίτητο να παίρνει μέτρα σαν αυτά που συζητά αυτή τη στιγμή στη Κύπρο.
    Αυτός είναι ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ,
    αυτή είναι και η Ε.Ε."

    Αυτό και αν είναι ασυναρτησία. Συγγνώμη αλλά δεν μπορώ να συγκρατηθώ με τέτοιες βλακείες.

    Δημοσθένης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δημοσθένη,

      Άκυρη η πρόσκληση για διάβασμα, ΕΠΑΜ και πολύ σου είναι. Τζους.

      Διαγραφή
    2. Δημοσθένη πάρε και ένα τραγούδι να ακούς όταν θα διαβάζεις Άνταμ Σμιθ.
      http://www.youtube.com/watch?v=H--MR-nuUyg
      Καλή ακρόαση και καλή ανάγνωση.

      Διαγραφή
    3. Καλά, δυο αιώνες μετά, εσείς ακόμα ψάχνετε τον πλούτο των εθνών;
      Δε σας το είπαν ότι τον αρπάξαν άλλοι, δηλ. τα μονοπώλια;
      Ειλικρινά δε μπορώ να καταλάβω πως είμαστε εμείς οι κολλημένοι με τον Λένιν των αρχών του 20ου αιώνα και είστε εσείς οι σύγχρονοι με τον Σμιθ του 18ου αιώνα;
      Πριν βγεις Δημοσθένη στον πηγαιμό για την "ελεύθερη αγορά", τράβα δες αν το σπίτι στο χωριό του παππού υπάρχει ακόμα ή στο άρπαξαν οι τράπεζες και ο συλλογικός φοροεισπρακτικός καπιταλιστής.

      subutai red

      Διαγραφή
    4. @Δημοσθένης:
      Ο ιμπεριαλισμός είναι το ανώτατο στάδιο ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ.
      οπότε εάν είσαι αντικαπιταλιστής, είσαι και αντιμπεριαλιστής -εξυπακούεται.
      Από την άλλη εφόσον ο ιμπεριαλισμός είναι το ΑΝΩΤΑΤΟ στάδιο του καπιταλισμού, μια χαρά μπορείς να είσαι "αντιμπεριαλιστής" που ονειρεύεται επιστροφές σε προμονοπωλειακές καπιταλιστικές κοινωνίες.
      Μόνο που αυτές η ιστορία τις έχει ήδη αφήσει πίσω της εδώ και πάρα πολλά χρόνια....

      Διαγραφή
  11. Νομίζω ότι χρειαζεται προσοχη όταν συζηταμε παρομοια θεματα. Μην ξεχναμε ότι απευθυνόμαστε - ΠΡΕΠΕΙ να απευθυνόμαστε- κυρίως σε ανθρώπους που δεν ξερουν και πολλα απο Μαρξ - ενδεχομενως μαλιστα να μην "ξερουν" και πολλα από πολιτική.

    Να μην τους δημιουργούμε την εντύπωση ότι ισχυριζόμαστε πως δεν υπάρχουν "λαμογια", λωποδυτες, απατεώνες, "προδότες" "γκαουλαιτερ", γιατι κατι τετοιο ερχεται σε αντίθεση με αυτό που βλέπουν γυρω τους... Θα πρεπει να τους εξηγησουμε - και μαλιστα με πολύ απλό τρόπο- ότι μπορει να βλεπουν κάποιους να "δρουν", να "τα τρώνε", να "προδίδουν" κλπ, αλλα αυτοι είναι απλώς οι ηθοποιοι οι οποίοι "παιζουν" ενα σεναριο που το λενε "καπιταλισμό" και ότι σ' αυτο το σεναριο όλα ειναι "λαμογιες" "προδοσίες" κλπ.
    Νομίζω ότι η αντιπαραθεση με "αναλύσεις" σαν του Παπαδημουλη, του Καζάκη κλπ πρεπει να ακολουθησει αλλη τακτικη. Να ειναι σαφες ότι δεν αρνουμαστε την δραση (και την ενοχή) των ατόμων, αλλα να εξηγήσουμε ότι αν μείνει κανεις σε μια απλοϊκή "φαινομενολογία" - καταγραφη γεγονότων, τότε χανει τη λογική του πραγματος, την "πονηρια του πνευματος" του καπιταλισμου και μοιαζει με τον κακό θεατη του Σίλερ (; δεν θυμαμαι καλα) που ειναι ετοιμος να σωσει την ηρωίδα του εργου ανεβαινοντας στη σκηνη ή μαλλον κατεβαίνοντας στην πλατεία στη δική μας περίπτωση.

    Ίσως θα πρεπει να γινουμε καπως πιο "πονηροι", αν θελουμε να καταλάβουν την λογική του καπιταλισμου ανθρωποι που δεν εχουν ακουσει ούτε για Χεγκελ ούτε για Μαρξ και να αρχίσουν να βλέπουν τη δραση απρόσωπων δυναμεων πίσω από συμπεριφορες και κινήσεις ατόμων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάτσε Χρήστο.

      Η έννομη δράση δεν είναι λαμογιά ατόμων. Ούτε προδοσία των κανόνων του παιχνιδιού που υφίστανται. Αυτά για το οποία ωρύεται ο Καζάκης έγιναν σε όλο τον κόσμο. Τι θα κάνουμε εμείς; Θα λέμε, όχι γίνονται μόνο σε μας; Αυτό οδηγεί απευθείας στην πονηριά ότι πρέπει να αποκτήσουμε ένα "καλύτερο κράτος" που θα αποκαθάρει το κακό, κλπ. Δεν έχει καμία σχέση αυτό με την πραγματικότητα. Κανένας απατεώνας δεν ανέβηκε ποτέ στην εξουσία χωρίς να υποσχεθεί ότι θα καθαρίσει τον τόπο από απατεώνες.

      Δεν θέλουμε αγνότερους "παίχτες", γιατί δεν υπάρχουν. Θέλουμε ένα άλλο παιχνίδι. Με άλλους κανόνες. Και με άλλες σχέσεις.

      Διαγραφή
    2. Χρήστο για τον εν λόγω σχολιαστή μάλλον παραβλέπεις κάτι. Το σχόλιό του ότι: "..Γι αυτό το λόγο απαλείφθηκε το "αντιιμπεριαλιστικό" και αντικαταστάθηκε από το "αντικαπιταλιστικό" στις θεσεις της ΚΕ;.."
      Μάλλον δείχνει άτομο που έχει διαβάσει και εμφανίζεται εδώ ως αθώα περιστερά για να πετάξει τη μπιχτή του.

      Διαγραφή
    3. μου εχει δημιουργηθει μια εντυπωση πλεον. δεν μπορω να το τεκμηριωσω γιατι δεν νομιζω οτι μπορω και λογω γνωσεων και χρονου να το μαζεψω, οτι τα τρολ του καζακη γραφουν με ονοματα τυπου "δημοσθενης", κανουν συγκεκριμενη "πολιτικη" κριτικη στο ΚΚΕ, αλλα μαλλον ο συγκεκριμενος ηταν καινουργιος και ανυπομονος και προδοθηκε αμεσως με το δευτερο ποστ

      Διαγραφή
    4. Ανδρέα,
      το σχόλιο μου δεν αναφερεται με κανενα τρόπο στον Δημοσθενη. Δεν θα ήταν δυνατον αλλωστε να συζητησω σοβαρα αποψεις του στυλ:

      "Έχουμε καπιταλισμό σήμερα; Που είδατε την έννοια της "ελεύθερης αγοράς"; Αν την βρεις πουθενά θα σου δώσω εγώ ομόλογα από τα πετρέλαια του Ιονίου."

      ... Αν μη τι άλλο επειδη η "ελεύθερη αγορά" ουδέποτε υπηρξε ( αν εξαιρεσουμε τα μυαλα κάποιων θεωρητικών).

      ΥΓ Πάντως, αν πραγματι ισχύει αυτο για τα ομολογα , μπορω να προσπαθησω να αποδειξω ότι σημερα δεν υπαρχει λιγοτερο από όσο τον προηγούμενο αιώνα...

      Διαγραφή
  12. Προς θεού, Αντωνη, δεν ειπα να υιοθετησεις την αναλυση του Καζακη (ούτε, βεβαια, και τα "εργαλεια" της). Μαλλον δε θα διατυπωσα σωστα τη σκεψη μου, γιατι εννοώ ακριβως το αντιθετο από ότι καταλαβες. Μαλιστα δεν αναφερομουν τόσο σε αυτη σου την αναρτηση όσο σε παρεμβασεις καποιων στελεχων σε ΜΜΕ ή σε σχόλια που γινονται και εδω και σε αλλα μπλογκ και τα οποία θα εκαναν τον μεσο ελληνα να πιστεψει ότι θεωρούμε πως δεν υπαρχει σχεδόν ποτε ευθυνη ατόμων.

    Εννοούσα, απλούστατα, ότι στον καπιταλισμο η δραση των ατόμων ειναι αυτη που είναι επειδη "το σεναριο" ειναι αυτο που είναι και όχι επειδη κάποιοι είναι ανηθικοι . Αυτό ήταν μαλιστα το νόημα της -εμμεσης- αναφορας μου στο List der Vernunft. Ακόμα και αν αλλαξεις τους ηθοποιούς, το εργο παραμενει ίδιο. Αρα παλι τις ιδιες συμπεριφορες θα εχεις... Πραγμα που αποδεικνύεται περιτρανα απο την σταθερότητα που παρουσιαζει η παθογενεια του καπ τόσο στον χωρο όσο και στον χρόνο.
    Αρα πραγματι όπως λες :
    "Δεν θέλουμε αγνότερους "παίχτες", γιατί δεν υπάρχουν. Θέλουμε ένα άλλο παιχνίδι. Με άλλους κανόνες. Και με άλλες σχέσεις."

    Όμως κατα την αποψη μου υπαρχει απολυτη συνεχεια μεταξυ νομιμου και παρανομου στον καπιταλισμο. Όχι μονον επειδη το "νομιμο" κεφαλαιο δεν διακρινεται απο το μη νομιμο ( αντε να ξεχωρισουμε το εγκληματικο όχι απλώς απο το νομιμο αλλα ακομα και απο το "φιλανθρωπικο" κεφαλαιο), αλλα και επειδη οταν το συστημα εχει αναγκη απο μια συμπεριφορα , απλουστατα (συνηθως) την νομιμοποιεί (ή τη θεωρει νομιμη εδω αλλα παρανομη εκει, νόμιμη για τον Α, αλλα παρανομη για τον Β)

    Τελος "προδοσίες" υπάρχουν παντα στον καπιταλισμο , μόνον που αυτες δεν εχουν τη σημασια που δινουν ο Καζακης και οι υπολοιποι... Κατ' εμε "προδοσίες" ειναι η απόσταση που υπάρχει πάντα μεταξύ των δήθεν αξιών του καπ και της πραγματικής του φυσης. Πιο απλα μεταξυ αυτων που λενε και αυτων που πραττουν οι αστοι και τα όργανα τους. Μοιραία ειναι "προδοτικος" ο καπ, μια και πρεπει να δημιουργησει μια ψευδη αντίληψη στους υφισταμενους την εκμεταλλευση για την πραγματική του φύση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το σκεπτικό σου δεν φαίνεται αυθαίρετο, αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο ίσως ακούγονται. Η γραμμή μεταξύ αυτού που προτείνεις και της εξαπάτησης μέσω ηθικιστικών, "πατριωτικών", "αντιιμπεριαλιστικών" κλπ. προσχημάτων και συνθημάτων μπορεί να αποδειχθεί λεπτή.
      Είναι φυσικά ορθό ότι δεν πρέπει να αποκόβουμε την θεωρία και την προπαγάνδα από την καθημερινή εμπειρία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να υποθάλπτουμε μικροαστικές αυταπάτες. Ξέρω ότι το ζήτημα δεν είναι απλό.
      Σκοπός όμως πρέπει να είναι πάντα η ωρίμαση της ταξικής συνείδησης. Γι' αυτό και δεν πρέπει να υποστηρίζουμε μορφές "ψευδούς συνείδησης". Βέβαια η ταξική συνείδηση εξαρτάται και από τους αντικειμενικούς παράγοντες και από το συγκεκριμένο στάδιο της ταξικής πάλης.
      Η προπαγάνδα πρέπει κατά την γνώμη μου να συνεχίσει να επιμένει στην κατάδειξη της πραγματικότητας του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Από εκεί και πέρα η πράξη (και μόνον αυτή!) μπορεί να ανυψώσει την ταξική συνείδηση σε επαναστατικά επίπεδα. Γι' αυτό θεωρώ και πολλές συζητήσεις (που γίνονται και στο πλαίσιο του προσυνεδριακού) αποπροσανατολιστικές, καθώς κινούνται γύρω από το ζήτημα της ιδεολογίας και της προπαγάνδας με τελείως μη υλιστικό τρόπο. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η ουσία του μαρξισμού-λενινισμού έγκειται στην ανύψωση της πράξης ως την μόνη αληθινή Aufhebung των αντιφάσεων της πραγματικότητας, που αντανακλούνται και στην συνείδηση.

      Έχει έρθει νομίζω ο καιρός να αφήσουμε τα ψευδο-ερωτήματα περί "συνεργασιών", πιο "έξυπνης" προπαγάνδας κτλ. Το πραγματικό ερώτημα που πρέπει να τεθεί είναι: ποιες πρέπει να είναι οι μορφές δράσης του Κόμματος και οι μορφές οργάνωσης της εργατικής τάξης.
      Το πραγματικό ερώτημα δεν ήταν ποτέ αν το ΚΚΕ έπρεπε να συνεργασθεί με τους ρεφορμιστές και τους σοσιαλφασιστες ή αν θα πρεπει να υιοθετήσει (εθνικό)λαϊκιστικά συνθήματα για να τραβήξει κόσμο. Το πραγματικό ερώτημα ήταν, είναι και θα παραμείνει πως και πότε θα ριζοσπαστικοποιηθεί ο ταξικός αγώνας. Μπροστά στις συνέπειες (ακόμα στην συνείδηση των μαζών) μιας ριζοσπαστικοποίησης των μορφών και των μέσων πάλης τα πιθανά βραχυπρόθεσμα οφέλη όλων των παραπάνω τακτικισμών θα αποδειχθούν ψίχουλα, και θα κάνουν τον κάθε προπαγανδιστή "μετώπων" να ντραπεί για την αφέλεια του...

      Οι κομμουνιστές πρέπει να προετοιμάζονται να διεξάγουν "υλικό" (ας τον ονομάσουμε έτσι...) αγώνα, να περάσουνε σε "υλικές" μορφές πάλης. Διότι μόνο η βίαιη επανάσταση μπορεί να αντικατασταθεί το αστικό κράτος από το προλεταριακό. Τα υπόλοιπα είναι παιχνίδια πάνω στις πλάτες της εργατικής τάξης.

      (Όπως κατάλαβες ξέφυγα ίσως από το θέμα που έθεσες. Επομένως μην τα λάβεις αυτά ως προσωπική κριτική, καθώς δεν γνωρίζω πως τοποθετήσαι γενικώς και συγκεκριμένα σε αυτό το ζήτημα)

      Διαγραφή
    2. Αγαπητε μου Naphta, δεν θεωρω ότι οι σκεψεις σου αποτελουν προσωπική κριτική, αλλα και να το θεωρούσα δεν θα υπήρχε κανενα απολύτως πρόβλημα, μια και πριν να γινει, με τον Χεγκελ και τον Μαρξ, η διαλεκτική αυτό που ξερουμε, ήταν, με τον Σωκρατη και τον Πλατωνα, συν-ζητηση: λόγος, αντιλογος και νεος , βελτιωμένος, λόγος, δηλαδη κοινη πορεια προς την αλήθεια...

      Εχεις απόλυτο δίκαιο όταν λες:

      " Η γραμμή μεταξύ αυτού που προτείνεις και της εξαπάτησης μέσω ηθικιστικών, "πατριωτικών", "αντιιμπεριαλιστικών" κλπ. προσχημάτων και συνθημάτων μπορεί να αποδειχθεί λεπτή. "

      Είναι πραγματι εξαιρετικα λεπτη και δεν είμαι σιγουρος ότι με τον ελαχιστο χρόνο και τις περιορισμενες γνωσεις που διαθετω μπορω να την χαραξω. Ωστόσο θα δωσω τις βασικες δυναμικες γραμμες τις σκεψης μου, προσπαθωντας να μην καταχραστω την φιλοξενία του Αντωνη.

      Ξεκαθαριζω από την αρχη ότι δεν μιλαω για συνεργασιες και "προπαγανδα" ή τακτικισμους αλλα για τον παιδαγωγικο ρόλο του κόμματος, που φυσικα είναι μια εξαιρετικα σημαντικος. Εχω την εντύπωση ότι πολύ συχνα, προσπερνώντας την δραση συγκεκριμενων ατόμων, εστιαζουμε την προσοχή μας κατευθείαν στις ταξεις, ξεχνώντας ότι αυτες είναι υποκειμενα τα οποία δεν ειναι αμεσα ορατα, αισθητα. Κινούμαστε κατευθείαν στον χωρο του γενικού, σαν να ειχαν ΗΔΗ όλοι ταξικη συνειδηση και να ειχαν κατανοήσει τη λειτουργία του καπιταλισμου πραγμα που βεβαια δεν ισχύει. Οι περισσότεροι ανθρωποι αισθανονται εξαιρετικα αβολα στον χωρο της αφαιρεσης και της θεωριας μια και στην καθημερινή τους ζωή δεν ερχονται σε επαφη με Την αστική ταξη αλλα με ενα συγκεκριμενο αστο... Αντί λοιπόν να εκμεταλλευτουμε τις εμπειριες και τα βιώματα τους και να τους βοηθήσουμε να κινηθουν επαγωγικα απο το μερικό στο γενικό, τους λέμε να πετάξουν όλο αυτό το υλικό που
      εχουν συσσωρευσει και να ακουσουν ενα λόγο που σε τελικη αναλυση ειναι κατανοητος μονον απο του μυημενους (εξ ου και οι βλακείες για τον "ξυλινο λόγο" κλπ). Πεταμε όμως ενα θησαυρό γιατι εκει ειναι η πρωτη υλη για την αποκρυπτογράφηση της πραγματικότητας, την απόκτηση ταξικης συνειδησης κλπ.

      Ετσι όταν λεμε για κάποιον καπιταλιστη με "παραξενη" συμπεριφορα - Ρώσο "ολιγαρχη" ή δεν ξερω ποιόν-
      "όχι δεν ειναι λαμογιο/απατεωνας/κλπ ... Είναι καπιταλιστης"
      κανουμε ενα παιδαγωγικό (και λογικο) λαθος. Θα επρεπε να πούμε: "φυσικα και ειναι, αφου είναι καπιταλιστης" και να εξηγήσουμε ότι, ακομα και αν βρισκαμε εναν εκπρόσωπο της αστικής ταξης με αψογο "φαινότυπο", παλι θα εφερε μεσα του τον γενότυπο αυτης της ταξης. Που ειναι αυτο που ξερουμε...

      Για να κλεισω: φυσικα και ο αγωνας θα ειναι "υλικός". Όμως οι "στρατιώτες" αυτού του αγωνα θα πρεπει να εχουν συνειδηση ότι είναι στρατιωτες. Μια ταξη δεν συμπεριφερεται σαν ταξη παρα μονο όταν αποκτα συνειδηση του εαυτού της... Και εδω είναι που πιστευω ότι θα μπορούσαμε να βελτιώσουμε καποια πραγματα...

      ΥΓ Εννοείται ότι το θεμα ειναι τεραστιο και εξαιρετικα πολύπλοκο. Γι αυτο και σε πολλα σημεια η σκεψη μου ειναι πολύ "χοντροκομμένη" και απλοποιητική.

      Διαγραφή

  13. από ( http://www.marxists.org/ellinika/archive/lenin/works/1915/08/23/use.htm )
    Β.Ι. Λένιν Το Σύνθημα Για Τις Ενωμένες Πολιτείες Της Ευρώπης Γράφτηκε: Στις ή πριν από της 23 Αυγούστου 1915

    (..)Eνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης κάτω από τoν καπιταλισμό είναι ισοδύναμες προς μια συμφωνία για διαίρεση των αποικιών. Κάτω από τον καπιταλισμό, εντούτοις, καμία άλλη βάση και καμία άλλη αρχή της μοιρασιάς δεν είναι πιθανή εκτός από την δύναμη. Ένας πολυεκατομμυριούχος δεν μπορεί να μοιραστεί το "εθνικό εισόδημα" μιας καπιταλιστικής χώρας με κανένα άλλον ειδάλλως σε αναλογία "με το κεφάλαιο που επενδύθηκε" (με ένα επίδομα που ρίχνεται μέσα, έτσι ώστε το μεγαλύτερο κεφάλαιο μπορεί να λάβει περισσότερο από το μερίδιό του).

    Ο καπιταλισμός είναι η ιδιωτική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, και η αναρχία στην παραγωγή .Η υπεράσπιση μιας "δίκαιας" μοιρασιάς του εισοδήματος σε μια τέτοια βάση είναι καθαρός Προυντονισμός, ηλίθιος φιλισταιισμός. Καμία μοιρασιά δεν μπορεί να επηρεαστεί ειδάλλως από την "αναλογία στην δύναμη", και τις αλλαγές της δύναμης με τη πορεία της οικονομικής ανάπτυξης.(..)

    (..)Φυσικά, οι προσωρινές συμφωνίες είναι πιθανές μεταξύ των καπιταλιστών και μεταξύ των κρατών. Από αυτή την άποψη οι Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης είναι πιθανές ως συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαίων καπιταλιστών ... αλλά με ποιο σκοπό; Μόνο με σκοπό από κοινού να καταπνίγουν τον σοσιαλισμό στην Ευρώπη, από κοινού να προστατεύουν την αποικιακή λεία ενάντια στην Ιαπωνία και την Αμερική, που έχουν μείνει άσχημα απέξω από το μερίδιό τους από το παρόν χώρισμα των αποικιών, και την αύξηση της δύναμης αυτών που η δυναμή τους κατά τη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών ήταν ασήμαντα γρηγορότερη από την οπίσθοδρομική και μοναρχική Ευρώπη, και που τώρα γίνεται γεροντική(..)

    (..)Οι Ενωμένες Πολιτείες του Κόσμου ( και όχι της Ευρώπης μόνο) είναι η κρατική μορφή της ενοποίησης και της ελευθερίας των εθνών που εμείς συνδέουμε με τον σοσιαλισμό - για την ολική εξαφάνιση του κράτους ,συμπεριλαμβανομένου καί του δημοκρατικού. Ως ξεχωριστό σύνθημα, εντούτοις, το σύνθημα των Ενωμένων Πολιτειών του Κόσμου θα ήταν μετά βίας σωστό, πρώτον, επειδή συγχωνεύεται με τον σοσιαλισμό' δεύτερον, επειδή μπορεί να ερμηνευθεί λανθασμένα και να σημαίνει ότι η νίκη του σοσιαλισμού σε μια μόνη χώρα είναι αδύνατη, και μπορεί επίσης να δημιουργήσει εσφαλμένες αντιλήψεις ως προς τις σχέσεις μιας τέτοιας χώρας με τις άλλες.

    Η άνιση οικονομική και πολιτική ανάπτυξη είναι ένας απόλυτος νόμος του καπιταλισμού. Ως εκ τούτου, η νίκη του σοσιαλισμού είναι πιθανή πρώτα στις διάφορες ή ακόμα και σε μια καπιταλιστική χώρα μόνο. Αφού έχει απαλλοτριώσει τους καπιταλιστές και έχει οργανώσει τη δική του σοσιαλιστική παραγωγή, το νικηφόρο προλεταριάτο εκείνης της χώρας θα εγερθεί ενάντια στον υπόλοιπο κόσμο-τον καπιταλιστικό κόσμο-ελκύοντας στον αγώνα του τις καταπιεσμένες τάξεις άλλων χωρών,προκαλώντας εξεργέρσεις σε εκείνες τις χώρες ενάντια στους καπιταλιστές, και σε περίπτωση ανάγκης χρησιμοποιώντας ακόμα και ένοπλη δύναμη ενάντια στις εκμεταλλεύτριες τάξεις και τα κράτη τους. Η πολιτική μορφή μιας κοινωνίας όπου το προλεταριάτο είναι νικηφόρο στην ανατροπή της αστικής τάξης θα είναι ένα δημοκρατικό πολίτευμα, το οποίο όλο και περισσότερο θα συγκεντρώνει τις δυνάμεις του προλεταριάτου ενός ωρισμένου έθνους ή εθνών, στον αγώνα ενάντια στα κράτη που δεν έχουν μεταπήδησει ακόμα στον σοσιαλισμό. Η κατάργηση των τάξεων είναι αδύνατη χωρίς μια δικτατορία της καταπιεσμένης τάξης, του προλεταριάτου. Μια ελεύθερη ένωση των εθνών του σοσιαλισμόυ είναι αδύνατη χωρίς ένα λίγο πολύ παρατεταμένο και επίμονο αγώνα των σοσιαλιστικών δημοκρατιών ενάντια των οπισθοδρομικών κράτων.(..)Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Στάθης, Καζάκης, Λαζόπουλος και άλλα καλά παιδιά στο VIDEO με τίτλο
    ( http://www.youtube.com/watch?v=U6NgqDZBP4c )
    Κορυφαίοι Αριστεροι.IIief

    ΑπάντησηΔιαγραφή