Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

Το παγκόσμιο μονοπωλιακό σύστημα, 97 χρόνια μετά τη δημοσίευση του "Ιμπεριαλισμού"


Ηλεκτρονική προσομοίωση του πυρήνα του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος: 1318 πολυεθνικές εταιρείες. Οι υπερσυνδεδεμένες μεταξύ τους εταιρείες έχουν κόκκινο χρώμα, ενώ οι πολύ συνδεδεμένες μεταξύ τους εταιρείες έχουν κίτρινο χρώμα. Το μέγεθος κάθε τελείας αντιπροσωπεύει το μέγεθος του εταιρικού εισοδήματος. Τα πράσινα νήματα εικονογραφούν τις οικονομικές και οργανωτικές συνδέσεις μεταξύ των εταιρειών.
Πηγή: New Scientist




Οι 147 εταιρείες που ελέγχουν τα πάντα
Περιοδικό Forbes

Τρεις θεωρητικοί συστημάτων στο Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Ελβετίας στη Ζυρίχη έχουν πάρει μια βάση δεδομένων που περιέχει 37.000.000 εταιρείες και επενδυτές σε όλο τον κόσμο και ανέλυσαν και τις 43.060 πολυεθνικές εταιρείες και συμπράξεις που τις ενώνουν. Έφτιαξαν ένα μοντέλο για το ποιος έχει τι και ποια είναι τα εισοδήματά του και χαρτογράφησαν ολόκληρη τη δομή της οικονομικής εξουσίας.

Ανακάλυψαν ότι ο παγκόσμιος εταιρικός έλεγχος έχει σχήμα σαν παπιγιόν, με έναν κυρίαρχο πυρήνα 147 εταιρειών να ακτινοβολούν από το κέντρο του. Κάθε μία από αυτές τις 147 εταιρείες έχει αλληλένδετα συμφέροντα της άλλης. Μαζί, ελέγχουν το 40% του πλούτου του δικτύου. 737 από αυτές ελέγχουν το 80%. Οι πρώτες είκοσι βρίσκονται στο τέλος της ανάρτησης. Πρόκειται, σύμφωνα με τους συγγραφείς της έρευνας, για τον πρώτο χάρτη της παγκόσμιας επενδυτικής εξουσίας.

Το περιοδικό New Scientist μίλησε με έναν θεωρητικό συστημάτων ο οποίος είναι "ανήσυχος" για το επίπεδο διασύνδεσης, αλλά όχι έκπληκτος για αυτό. Δομές όπως αυτή είναι συνηθισμένες στη βιολογία, με πράγματα όπως οι μήκυτες, τα βρύα ή τα φύκια.

Η εργασία: The network of global corporate control, των Vitali, Glattfelder και Battiston.

Οι 20 μεγαλύτερες εταιρείες του παγκόσμιου δικτύου
1. Barclays plc
2. Capital Group Companies Inc
3. FMR Corporation
4. AXA
5. State Street Corporation
6. JP Morgan Chase & Co
7. Legal & General Group plc
8. Vanguard Group Inc
9. UBS AG
10. Merrill Lynch & Co Inc
11. Wellington Management Co LLP
12. Deutsche Bank AG
13. Franklin Resources Inc
14. Credit Suisse Group
15. Walton Enterprises LLC (holding company for Wal-Mart heirs)
16. Bank of New York Mellon Corp
17. Natixis
18. Goldman Sachs Group Inc
19. T Rowe Price Group Inc
20. Legg Mason Inc

14 σχόλια:

  1. Αισθάνομαι, Γκαουλάιτερ, Κουίσλιγνκ, μαζί, όλοι, τσουνάμι, σεισμός, παρτουζοχαλάστρες, αισθάνομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άλλες αυτές οι τράπεζες, άλλες οι δικές μας, στην τελική όλοι τους ξένοι είναι (οι τοπ-κάτι τέλος πάντων), η δική μας η αστική τάξη ούτε ένα κοκτέιλ πάρτυ της προκοπής δεν ξέρει να κάνει, μου'χει μείνει στα μπουζούκια.

      Άσε κάτω τους Μαρξ και τους Λένιν και όλους τους αραχνιασμένους και πιασ'τον Michael Lewis να δεις το φως το αληθινό. Η αλήθεια βρίσκεται στον Γκαγκάτση.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    2. Ε, καλά, ξένες, δικές μας, αυτά μπερδεύονται κιόλας. Omnia sunt communia: 4. AXA http://www.axa-insurance.gr/default.aspx

      Διαγραφή
  2. 20. Legg Mason Inc

    Τα λέμε τόσα χρόνια για τους μασόνους, τους σιωνιστές και τις απολύσεις στο ριζοσπάστη.

    Τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην κοροϊδεύεις καθόλου.

      http://www.youtube.com/watch?v=qbNj4esLe-k
      το βιντεάκι το πρότεινε χθες ο Άδωνις στο τουίτερ : "Κομμουνισμός η μήτρα του ναζισμου" και υπάρχουν ένα σωρό αδιάσειστα στοιχεία απο διάφορους επιστημονες και ιστορικούς μεγάλων πανεπιστημίων.
      Και πρώτα και κύρια οι πανομοιότυπες αφίσες, τα σφυριά και τα δρεπάνια, έπειτα ένα ενδεικτικό άρθρο του Γκαίμπελς σε μια εφημερίδα όταν πέθανε ο Λένιν και βεβαίως ότι ο Χίτλερ είχε διαβάσει Μαρξ και Ένγκελς.

      Διαγραφή
    2. Έλεος! Μήτρα του φασισμού είναι ο καπιταλισμός. Ο κομμουνισμός συνέτριψε τον φασισμό. Όλα τα υπόλοιπα είναι μπούρδες (μην πω τίποτα χονδρότερο)..
      "Μονοπώλια και Φασισμός: Δεσμοί αίματος που δεν παραγράφονται (με βάση αρχειακό υλικό από τις Δίκες της Νυρεμβέργης)":
      http://erodotos.wordpress.com/2010/02/19/monopolia-fasismos/

      Διαγραφή
    3. Εξαιρετικό. Οι κύριες γραμμές του αντικομμουνισμού μέσα σε λίγα λεπτά. Η Ουκρανία, η απαράλλαχτη στο διηνεκές φύση του ανθρώπου, ο Στάλιν, ο ολοκληρωτισμός, οι εκατομμύρια εκτελέσεις!

      Ειλικρινά, βγάζω το καπέλο στον Άδωνη για τον επαγγελματισμό του. Τέτοιες φωνές πρέπει να στηρίζουμε, της υγιούς επιχειρηματικότητας...ΚΑΙ ως σταθερά αντικομμουνιστικές.

      Adonis for pregnancy

      Διαγραφή
    4. Κάντε ένα μικρό ψάξιμο στην wikipedia για να δείτε από ποιούς φτιάχτηκε αυτό το "ντοκυμαντέρ". Ο βασικός του χρηματοδότης είναι ο παρακάτω πολιτικός συνασπισμός κομμάτων στα πλαίσια του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου:

      http://en.wikipedia.org/wiki/Union_for_Europe_of_the_Nations

      Ανάμεσα σε όλα αυτά τα κόμματα που είναι όλα τους πασίγνωστα για τις δημοκρατικές τους ευαισθησίες -- Λέγκα του Βορρά, Fianna Fail, εθνορατσιστικές πολωνικές γκρούπες και δεν συμμαζεύεται -- αξίζει να ξεχωρίσει κανείς το λετονικό "For Fatherland and Freedom/LNNK" μιας και ο σκηνοθέτης της ταινίας ήταν Λετονός και απ'ότι φαίνεται το "ντοκυμαντέρ" είχε συγκεκριμένες στοχεύσεις στο λετονικό κοινό.

      http://en.wikipedia.org/wiki/For_Fatherland_and_Freedom/LNNK

      Στην όχι και τόσο σοβιετόφιλη wikipedia λοιπόν -- τσεκάρετε ό,τι έχει σχέση με σοβιετικό κομμουνισμό για να καταλάβετε την ποιότητα της φοβερής αυτής εγκυκλοπαίδειας -- διαβάζουμε για αυτά τα καμάρια:

      "The party's stance towards the Soviet era lead Guntars Krasts's government to make Latvian Legion Day a public holiday, and its members to celebrate the Latvian Legion, which fought against the USSR and alongside Nazi Germany in the Second World War."

      Τέτοια μέρα υπάρχει αλλά δεν είναι επίσημη γιορτή. Πιθανώς να το καλοσκέφτεται ο Άδωνις για τα δικά μας καμάρια, δλδ τζάμπα έκαναν τόση "έρευνα" οι "πόρτα-πόρτα επιστήμονες" Καλύβας και Μαραντζίδης;

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    5. Ξαναζεσταμένο το παραμύθι της ταύτισης.
      Ο όρος Ολοκληρωτικός τον εισήγαγε ο Μουσολίνι όταν περιέγραψε το κράτος του ως Ολοκληρωτικό(Totalitarium ή κάτι παρόμοιο).
      Οι αστοί διανοούμενοι μπορεί να νιώθουν και ενθουσιασμένοι που υιοθετούν όρο του φασίστα Μουσολίνι για να περιγραψουν και την ΕΣΣΔ.

      Στα άλλα
      Υπάρχουν αυτά
      ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/12/spd.html )
      Χ. Μπαλωμένος-Από τον οπορτουνισμό στην αστική διακυβέρνηση: Το παράδειγμα του SPD (πρώτο μέρος)

      ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/12/spd_23.html )
      Χ. Μπαλωμένος-Από τον οπορτουνισμό στην αστική διακυβέρνηση: Το παράδειγμα του SPD (δεύτερο μέρος)

      ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/12/spd_24.html )
      Χ. Μπαλωμένος-Από τον οπορτουνισμό στην αστική διακυβέρνηση: Το παράδειγμα του SPD (τρίτο μέρος)

      ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/12/spd_24.html )
      Χ. Μπαλωμένος-Από τον οπορτουνισμό στην αστική διακυβέρνηση: Το παράδειγμα του SPD (τελευταίο μέρος)

      ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/12/spd_23.html )
      Γερμανία: Από το 1918 στο 1920. H επανάσταση κι η αντεπανάσταση (πρώτο μέρος)

      ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/12/spd_23.html )
      Γερμανία: Από το 1918 στο 1920. H επανάσταση κι η αντεπανάσταση (δεύτερο μέρος)

      Στις φωτογραφίες της εποχής εκείνης( 1918 στο 1920) διακρίνονται:

      Οι σβάστιγκες των Frei Corps που δημιουργήθηκαν επί Σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης SPD.

      Οι νεκροκεφαλές των ίδιων(Frei Corps),μετέπειτα σήμα των SS.Όλα αυτά επί σοσιαλδημοκρατικής διακυβέρνησης.

      Η "θεωρία των δύο άκρων" από το SPD. Καί οι σοσιαλδημοκράτες προμόταραν τους φασίστες και μετά έλεγαν τους κομμουνιστές "άκρο".

      Ο καπιταλισμός γέρασε και μαζί του γέρασαν και τα ιδεολογικά κόλπα της αστικής δημοκρατίας. Ή με ακόμα πιο απλά λόγια, ο Καπιταλισμός, στο τελευταίο στάδιό του, στο στάδιο του Ιμπεριαλισμού, σαπίζει.Ilief

      Διαγραφή
  3. "Η συγκέντρωση της παραγωγής, τα μονοπώλια που ξεπηδούν απ' αυτήν, η συγχώνευση ή η σύμφυση των τραπεζών με τη βιομηχανία - αυτή είναι η ιστορία της γέννησης του χρηματιστικού κεφαλαίου και του περιεχομένου αυτής της έννοιας.
    Τώρα πρέπει να περιγράψουμε με ποιο τρόπο η ¨διεύθυνση της οικονομίας" από τα καπιταλιστικά μονοπώλια μετατρέπεται αναπόφευκτα, μέσα στις γενικές συνθήκες της εμπορευματικής παραγωγής και της ατομικής ιδιοκτησίας, σε κυριαρχία της χρηματιστικής ολιγαρχίας.
    (...)
    Nα πώς περιγράφει την ουσία του ζητήματος ο γερμανός οικονομολόγος Χάιμαν, που ίσως πιο πριν απ’ όλους έστρεψε την προσοχή του σ’ αυτό:
    «Ο διευθυντής ελέγχει τη βασική εταιρία (στο κείμενο κατά λέξη: την «εταιρία-μητέρα») αυτή με τη σειρά της ελέγχει τις εξαρτημένες απ’ αυτήν εταιρίες (τις «εταιρίες-θυγατέρες»), αυτές οι τελευταίες – τις «εταιρίες-εγγονές» κλπ. Έτσι χωρίς πολύ μεγάλα κεφάλαια μπορεί κανείς να ελέγχει γιγάντιους τομείς της παραγωγής. Και πραγματικά, αν η κατοχή του 50% του κεφαλαίου αρκεί πάντα για τον έλεγχο μιας μετοχικής εταιρίας, τότε φτάνει να έχει ο διευθυντής μονάχα 1 εκατομμύριο, για να μπορεί να ελέγχει κεφάλαιο 8 εκατομμυρίων στις «εταιρίες-εγγονές». Και αν αυτό το «αλληλομπλέξιμο» τραβήξει παραπέρα, μπορεί με 1 εκατομμύριο να ελέγχονται 16 εκατομμύρια, 32 εκατομμύρια κλπ.»
    Στην πραγματικότητα, η πείρα δείχνει ότι αρκεί να κατέχει κανείς το 40% των μετοχών, για να διευθύνει τις υποθέσεις μιας μετοχικής εταιρίας, γιατί ένα ορισμένο μέρος των σκόρπιων μετόχων δεν έχει στην πράξη καμιά δυνατότητα να παίρνει μέρος στις γενικές συνελεύσεις κλπ.
    (…)
    Ο καπιταλισμός που άρχισε την ανάπτυξή του από το μικρό τοκογλυφικό κεφάλαιο, τελειώνει την ανάπτυξή του με το γιγάντιο τοκογλυφικό κεφάλαιο.
    (…)
    Χαρακτηριστικό του καπιταλισμού γενικά είναι ότι χωρίζει την ιδιοκτησία του κεφαλαίου από τη χρησιμοποίηση του κεφαλαίου στην παραγωγή, ότι χωρίζει το χρηματικό κεφάλαιο από το βιομηχανικό ή το παραγωγικό, ότι χωρίζει τον εισοδηματία, που ζει μόνο από το εισόδημα του χρηματικού κεφαλαίου, από τον επιχειρηματία και απ’ όλα τα πρόσωπα που συμμετέχουν άμεσα στη διαχείριση του κεφαλαίου. Ο ιμπεριαλισμός ή η κυριαρχία του χρηματιστικού κεφαλαίου είναι η ανώτατη εκείνη βαθμίδα καπιταλισμού, όπου ο χωρισμός αυτός παίρνει πελώριες διαστάσεις. Η υπεροχή του χρηματιστικού κεφαλαίου πάνω σ’ όλες τις υπόλοιπες μορφές του κεφαλαίου σημαίνει κυρίαρχη θέση του εισοδηματία της χρηματιστικής ολιγαρχίας, σημαίνει ξεχώρισμα μερικών κρατών, που κατέχουν τη χρηματιστική «δύναμη», απ’ όλα τα υπόλοιπα.
    (…)
    Από τα στοιχεία αυτά φαίνεται αμέσως πόσο χτυπητά ξεχωρίζουν οι τέσσερις πιο πλούσιες καπιταλιστικές χώρες, που κατέχουν χρεόγραφα αξίας περίπου από 100 ως 150 δισεκατομμύρια φράγκα η καθεμιά. (…) Και οι τέσσερις αυτές χώρες μαζί κατέχουν 479 δισεκατομμύρια φράγκα, δηλαδή σχεδόν το 80% του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου. Σχεδόν όλος ο υπόλοιπος κόσμος παίζει, είτε έτσι είτε αλλιώς, το ρόλο του οφειλέτη και το φόρου υποτελή σ’ αυτές τις χώρες, που είναι διεθνείς τραπεζίτες, σ’ αυτούς τους τέσσερις «στύλους» του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου»

    ------->

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. -------------->

    Σ.σ. Πριν 92 χρόνια, οι 4 αυτές χώρες ήταν οι Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ και Γερμανία. Σημερινά στοιχεία δεν διαθέτω. Τα αποσπάσματα από «ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ, ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΤΑΔΙΟ κλπ, ΚΕΦ ΙΙΙ. ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ Η ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΗ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ».
    Συμπέρασμα, κατά την γνώμη μου, ότι για την εκτίμηση του ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα, του περιεχομένου των διεθνών εξαρτήσεων κλπ, δεν αρκεί το «μονοπωλιακό στάδιο» αποσυνδεμένα από την «κυριαρχία του χρηματιστικού κεφαλαίου».
    Με την ευκαιρία να διατυπώσω και μια απορία: σε μια κατεξοχήν ιμπεριαλιστική χώρα, λ.χ. στις ΗΠΑ, θα μπορούσε το αντικειμενικό καθήκον του εργατικού-λαϊκού κινήματος να είναι κάτι άλλο από αντιιμπεριαλιστικό-σοσιαλιστικό; Διαφέρει αυτό σε κάτι από ένα καθήκον ονομαζόμενο αντιμονοπωλιακό-αντικαπιταλιστικό; Αν η λαϊκή συμμαχία σ’ αυτή τη χώρα προέτασσε ως καθήκον το ονομαζόμενο ως αντιιμπεριαλιστικό-αντιμονοπωλιακό, αυτό θα άλλαζε σε τίποτα το νόημα; Θα μπορούσε να είναι «αντιιμπεριαλιστικό-αντιμονοπωλιακό», χωρίς να είναι «αντικαπιταλιστικό»; Και θα μπορούσε να είναι «αντικαπιταλιστικό» χωρίς να είναι «σοσιαλιστικό»; Θα μπορούσε επίσης σε αυτή την κατεξοχήν ιμπεριαλιστική χώρα οποιοδήποτε από όλα αυτά τα «καθήκοντα» να αφορά κάτι άλλο εκτός από το πέρασμα των μονοπωλίων «της» στην κατοχή της κοινωνίας και στην ανατροπή του συστήματος της πολιτικής εξουσίας τους, πράγμα που σε μια τέτοια χώρα θα σήμαινε ταυτόχρονα ένα τεράστιο δημοκρατικό άλμα; Ή απλώς, κλείνοντας την απορία μου, πρόκειται για τη «σχετική» αυτονόμηση των λέξεων από τις πραγματικές έννοιες που εκφράζουν, χάρη στην οποία απέναντι στην «κυριαρχία του χρηματιστικού κεφαλαίου», το ψηλότερο οικοδόμημα που μπορεί να οικοδομηθεί είναι αυτό της «κυριαρχίας του σχολαστικισμού» και των ανειρήνευτων εσωτερικών του αντιπαραθέσεων περί της σκιάς του όνου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ παιδιά σοσιαλισμό θέλω και τον θέλω... χτες. Τα υπόλοιπα περί εξαρτήσεων, αλληλεξαρτήσεων, ΑΑΔΜ ή Λαϊκής Συμμαχίας και τριχοτόμησης της τρίχας βρείτε τα μεταξύ σας οι σύντροφοι, κάπου έχουμε καταλήξει σε διαμάχες τύπου filioque και ακτίστου φωτός μου φαίνεται...

      Διαγραφή
  5. Θα μπορουσε και θα επρεπε να ειναι απλα σοσιαλιστικο. Αυτο τα περιλαμβανει ολα. Το προλεταριακο κομμα εχει θετικο προγραμμα. "Αντι" μπορει να εμφανιζονται οι παντες. Η Λαικη συμμαχια αυτο βαζει στην πρωτη γραμμη. Δεν το κρυβει πισω απο διαφορα "αντι". Ειναι ενα ποιοτικο βημα εμπρος, που αν καποιοι ξεπερασουν τις προληψεις θα το καταλαβουν. ΑΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μπορεί επί της ουσίας να μην διαφωνώ, αλλά πρακτικά δεν ξέρω κανέναν απαλλαγμένο από προλήψεις, οπότε το ξεπέρασμά τους πρέπει να έχει καθολικές διαστάσεις, και από την άλλη το "αντί" όσο για κάποιους είναι ενδεχομένως "κρύψιμο", για άλλους τόσους προσδιορίζει το στίγμα της θετικότητάς τους, διαφορετικά θα μπορούσαμε απλώς να διακηρύξουμε την εξάλειψη της ατομικής ιδιοκτησίας, της αντίθεσης πόλης - χωριού, σωματικής - πνευματικής εργασίας, του χρήματος, της υποδουλωτικής υποταγής στον καταμερισμό εργασίας, την απονέκρωση του κράτους κλπ και να είμαστε εντάξει απέναντι στα προγραμματικά μας καθήκοντα μέχρι και τον κομμουνισμό.

      Διαγραφή