Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013

Για τον ΤΑΡ, την Ελλάδα, την Κύπρο και τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς (IΙ)

ΑΓΩΓΟΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ «ΤΑΡ»
Πολυεθνικοί ανταγωνισμοί στις πλάτες του λαού
Υπογράφτηκε χτες η συμφωνία για την κατασκευή του από Ελλάδα, Αλβανία και Ιταλία
Μπλεγμένοι σαν κουβάρι είναι οι ανταγωνισμοί για τους αγωγούς και τους δρόμους Ενέργειας στην περιοχή

Τη διασφάλιση νέων κερδοφόρων πεδίων για τα μονοπώλια της Ενέργειας και τη βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, σηματοδοτεί η χτεσινή υπογραφή από τους υπουργούς Εξωτερικών Ελλάδας, Ιταλίας και Αλβανίας της συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου «Trans Adriatic Pipeline» (TAP), από το κοίτασμα «Σαχ Ντενίζ 2» του Αζερμπαϊτζάν προς την Κεντρική Ευρώπη.

Από τα 800 χιλιόμετρα του ΤAP, που προβλέπεται να κατασκευαστούν, τα περίπου 500 θα βρίσκονται στην Ελλάδα. Θα ξεκινά από την Κομοτηνή, θα διασχίζει Θράκη, Μακεδονία και Ηπειρο και μέσω της Αλβανίας θα φτάνει στην Αδριατική. Με υποθαλάσσιο αγωγό θα καταλήγει στην Ιταλία. Ο ΤΑΡ έχει τη στήριξη των ΗΠΑ και η κατασκευή του προωθείται με στόχο να εμποδίσει την επέκταση των ρωσικών μονοπωλίων στο «νότιο διάδρομο Φυσικού Αερίου», όπου οι Ρώσοι προωθούν τον αγωγό «South Stream».

Η υπογραφή της συμφωνίας, την οποία χαιρέτισε η Κομισιόν, έγινε στο υπουργείο Εξωτερικών, παρουσία του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά. Παρέστησαν ακόμη εκπρόσωποι της κυβέρνησης του Αζερμπαϊτζάν και της Κοινοπραξίας TAP (της ελβετικής «Axpo», της νορβηγικής «Statoil» και της γερμανικής «EON Ruhrgas»), εκπρόσωποι των εταιρειών που απαρτίζουν την κοινοπραξία του κοιτάσματος φυσικού αερίου «Σαχ Ντενίζ», μεταξύ των οποίων είναι ο βρετανικός κολοσσός BP, η γαλλική «TOTAL», η νορβηγική «Statoil», η ιταλική «Εni».


Στην εκδήλωση παραβρέθηκε και εκπρόσωπος της κρατικής εταιρείας του Αζερμπαϊτζάν «Socar» που έχει καταθέσει προσφορά για την εξαγορά της ΔΕΣΦΑ. Καθόλου τυχαία δεν ήταν και η παρουσία του βοηθού υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Ερικ Ρούμπιν, που προχτές είχε συναντήσεις και επαφές με στελέχη του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών. Ο Αμερικανός αξιωματούχος είναι υπεύθυνος για τις σχέσεις των ΗΠΑ με την Ελλάδα, την Κύπρο, την Τουρκία και τον Καύκασο. Θυμίζουμε ότι ο αγωγός ΤΑΡ θα είναι προέκταση τουρκικού αγωγού, που μεταφέρει το αέριο από το Αζερμπαϊτζάν.

Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης για συμμετοχή στην κατασκευή του ΤΑΡ σχετίζεται άμεσα με την ιδιωτικοποίηση των ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ, αφού τα κεφάλαια και οι υποδομές των δύο επιχειρήσεων θα χρησιμοποιηθούν για τη λειτουργία του αγωγού. Σύμφωνα, μάλιστα, με τις επίσημες ανακοινώσεις της κοινοπραξίας ΤΑΡ, ο αγωγός θα κατασκευαστεί στο μεγαλύτερο τμήμα του παράλληλα με τις υφιστάμενες υποδομές της ΔΕΠΑ.

Ωστόσο, η υπογραφή της διακυβερνητικής συμφωνίας μεταξύ των τριών χωρών δεν εξασφαλίζει ότι ο αγωγός ΤΑΡ θα επιλεγεί από την κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν και τις εταιρείες που εκμεταλλεύονται το κοίτασμα «Σαχ Ντενίζ» για να μεταφέρει αζέρικο αέριο στις χώρες της ΕΕ. Τελικές αποφάσεις θα υπάρξουν τον Ιούνη, καθώς τη μεταφορά φυσικού αερίου διεκδικεί και ο αγωγός «Ναμπούκο» (περνάει από Τουρκία - Βουλγαρία - Σερβία - Ρουμανία και καταλήγει στην Αυστρία).

Ρεκλάμα στα μονοπώλια
«Είμαστε αποφασισμένοι να μην αφήσουμε καμία ευκαιρία αναξιοποίητη», ανέφερε ο πρωθυπουργός στην ομιλία του, απευθυνόμενος στα ντόπια και ξένα μονοπώλια. Μιλώντας εκ μέρους της ντόπιας πλουτοκρατίας, που θέλει να βελτιώσει τη θέση της στα ενεργειακά «παιχνίδια» στην περιοχή, πρόσθεσε ότι η συμφωνία θα «αναβαθμίσει το γεωστρατηγικό ρόλο της χώρας για τις επόμενες δεκαετίες» και ότι «δίνει τη δυνατότητα στη χώρα να γίνει σημείο αναφοράς στον Ενεργειακό Χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου».

Ο πρωθυπουργός βρήκε την ευκαιρία να «διαφημίσει» και το φυσικό πλούτο της χώρας ως δέλεαρ για επενδύσεις των μονοπωλίων. «Η ανακάλυψη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο και η πρόοδος των ερευνών που έχει ήδη ξεκινήσει στην Ελλάδα, αλλάζουν τα δεδομένα. Δημιουργούν νέες ευκαιρίες, ώστε η χώρα μας να παίξει το ρόλο του κρίκου που συνδέει την Ευρώπη με τη Μέση Ανατολή και την Ασία», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Υποστήριξε, τέλος, ότι εφόσον υλοποιηθεί το έργο της κατασκευής του αγωγού, θα εισρεύσουν επενδυτικά κεφάλαια 1,5 δισ. ευρώ και θα δημιουργηθούν άμεσα 2.000 θέσεις εργασίας στη φάση κατασκευής και λειτουργίας. Σκόπιμα τσουβάλιασε τα δύο στάδια, αφού για τη λειτουργία ενός αγωγού απαιτείται ελάχιστο προσωπικό, το οποίο θα είναι και κακοπληρωμένο, βάσει των αντεργατικών μέτρων που ψηφίζουν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου όλα τα τελευταία χρόνια.


ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
Η Ελλάδα εμπλέκεται βαθύτερα στις αντιθέσεις

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΚΕ

Σε σχόλιο, σχετικά με τη συμφωνία για τον αγωγό ΤΑΡ, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Η υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού ΤΑΡ εμπλέκει τη χώρα πιο βαθιά στις αντιθέσεις ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα και τα ανταγωνιστικά σχέδια μεταφοράς φυσικού αερίου στην ΕΕ. Ταυτόχρονα, επιδρά και στον ανταγωνισμό ρωσικών ομίλων με την αζέρικη Socar (η οποία έχει τη στήριξη των ΗΠΑ) για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ και της ΔΕΣΦΑ. Για να υπάρξει διακρατική, αμοιβαία επωφελής συνεργασία για την ανάπτυξη ενεργειακών δικτύων και αγωγών προς όφελος του λαού, απαιτείται ριζικά διαφορετικός δρόμος ανάπτυξης, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, αποδέσμευση απ' το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Σ' αυτό το πλαίσιο, ο Ενιαίος Αποκλειστικά Κρατικός Φορέας Ενέργειας μπορεί να διασφαλίσει την ικανοποίηση του συνόλου των λαϊκών αναγκών».




Για τον αγωγό ΤΑΡ

Δύο στιχάκια ανέσυρε η μνήμη από τα παιδικά παιχνίδια, που κολλάνε «γάντι» στις δηλώσεις που ακούσαμε την Τετάρτη από τον πρωθυπουργό, Αντ. Σαμαρά, και τους Ευρωαμερικανούς «συμμάχους», κατά την υπογραφή συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού ΤΑΡ, αλλά και τις δηλώσεις εκπροσώπων των αντίπαλων (ρωσικών) ενεργειακών σχεδιασμών στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη:

-- Σας πήραμε, σας πήραμε φλουρί κωνσταντινάτο!

-- Μας πήρατε, μας πήρατε βαρέλι δίχως πάτο!

Με λαμπρότητα ο Αντ. Σαμαράς μας είπε για το στρατηγικής σημασίας αγωγό φυσικού αερίου Trans Adriatic Pipeline (TAP), που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν προς την Ευρώπη, μέσω Ελλάδας, Αλβανίας και Ιταλίας. Αγωγός, που «θα καταστήσει τη χώρα μας ισχυρό ενεργειακό κρίκο» και δώσ' του οι... χιλιάδες θέσεις εργασίας που ΘΑ δημιουργηθούν...

Η πρώτη αντίδραση του ανυποψίαστου ακροατή είναι η εξής: «Βρε πού τα έχω ξανακούσει αυτά;». Μήπως ήταν τότε που ο άλλος πρωθυπουργός, ο Κ. Καραμανλής, υπέγραφε τον αγωγό πετρελαίου «Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη»; (Που στην πορεία τον έφαγε η ...αμερικανο-μαρμάγκα;).

Η μήπως ήταν τότε, τον περασμένο Ιούνη, που ο Αλέξης, παρουσιάζοντας το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, είπε πως «η χώρα μας είναι ένας σημαντικός πολιτισμικός, εμπορικός και ενεργειακός κόμβος τριών ηπείρων»;

Τι μανία κι αυτή, «αριστεροί» και «δεξιοί» να δηλώνουν τα ίδια πράγματα! Λες και το κάνουν εξεπίτηδες για να μας μπερδέψουν!

Ακούγοντας, βέβαια, πιο προσεχτικά την είδηση παρακάτω, ανακαλύπτεις ότι ακόμη ΔΕΝ γίναμε «κόμβος». Γιατί παρακάτω η είδηση λέει πως μονάχα «το καλοκαίρι η κοινοπραξία των εταιρειών στο Αζερμπαϊτζάν ΘΑ επιλέξει ανάμεσα στον αγωγό TAP και στο Ναμπούκο, ποιο είναι το πιο συμφέρον έργο».
***
Κι ΑΝ, όμως, ΑΝ πράγματι επιλεγεί αυτή τη φορά ο ΤΑΡ; Δε θα γίνουμε «κόμβος»; Δε θα 'ναι καλύτερα; Πράγματι θα 'ναι καλύτερα! Αλλά για εκείνους τους επιχειρηματίες που θα καταφέρουν να μοσχοπουλήσουν στους εργαζόμενους ένα φυσικό αγαθό, το φυσικό αέριο, για να μπορέσουν αυτοί να ικανοποιήσουν στοιχειώδεις ανθρώπινες ανάγκες, να ζεσταθούν, να έχουν ρεύμα, κάποιοι απ' αυτούς δουλειά κ.ά. Δε θα γίνει ο ΤΑΡ, ΑΝ ποτέ γίνει, ένα έργο για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, αλλά για την κερδοφορία συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων.

Κι εδώ κανείς πρέπει να πάρει υπόψη του και τις δηλώσεις των αντίπαλων ενεργειακών μονοπωλίων. Ετσι, οι Ρώσοι «εμπειρογνώμονες» υποδεικνύουν πως τόσο ο TAP, όσο κι ο Ναμπούκο στοχεύουν στη μεταφορά του αζέρικου κοιτάσματος «Σαχ Ντενίζ ΙΙ», που διαθέτει δυνατότητα άντλησης 16 δισεκατομμυρίων κυβικών φυσικού αερίου το χρόνο. Μονάχα που τα 6 από τα 16, τα έχει «καβατζάρει» η Τουρκία! Και για τους άλλους απομένουν τα 10. Αντίθετα, η Ρωσία έχει ξεκινήσει προς τα Βαλκάνια τον αγωγό «Νότιο Ρεύμα», με χωρητικότητα 63 δισεκατομμυρίων κυβικών φυσικού αερίου το χρόνο. Κι εδώ είναι που έρχεται το ρωσικό: «Μας πήρατε, μας πήρατε βαρέλι δίχως πάτο!». Βεβαίως, θεωρητικά, ΗΠΑ - ΕΕ έχουν τη θεωρητική δυνατότητα να γεμίσουν και τους δύο αγωγούς με ιρανικό ή τουρκμένικο φυσικό αέριο. Μονάχα που αυτό προϋποθέτει νέες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, ιμπεριαλιστικούς πολέμους, μεγάλες υλικές κι ανθρώπινες απώλειες, φοβερές αιματοχυσίες.
***
Οταν, λοιπόν, υπογράφονται συμφωνίες σαν αυτή του ΤΑΡ δεν είναι καιρός για πανηγυρισμούς, αλλά για σκέψη, προβληματισμό, εγρήγορση, δράση ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στη «μήτρα» του: Τον καπιταλισμό!

Ελισαίος ΒΑΓΕΝΑΣ


Οξύνεται ο πόλεμος των μονοπωλίων της Ενέργειας

Η ιδιωτικοποίηση των ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ είναι κομμάτι στο παζλ γενικότερων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών
Οι βασικοί - υπό σχεδιασμό - αγωγοί μεταφοράς Ενέργειας προς την Ευρώπη

Η ιδιωτικοποίηση της εταιρείας φυσικού αερίου ΔΕΠΑ και της θυγατρικής της ΔΕΣΦΑ, που είναι διαχειριστής του συστήματος φυσικού αερίου της Ελλάδας, φέρνει στην επιφάνεια τους ανταγωνισμούς μεταξύ ΗΠΑ, Ρωσίας και ΕΕ, για τον έλεγχο των πηγών και των δρόμων Ενέργειας προς την Ευρώπη, στο πλαίσιο του «πολέμου» για τον έλεγχο των αγωγών του λεγόμενου «νοτίου διαδρόμου Φυσικού Αερίου», απ' όπου θα μεταφέρεται φυσικό αέριο σε χώρες της ΕΕ, είτε από τη Ρωσία, είτε από το Αζερμπαϊτζάν, με βασικούς ενδιάμεσους κόμβους την Ελλάδα και την Τουρκία.

Στις 13 Φλεβάρη θα υπογραφεί στην Αθήνα διακρατική συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας, της Αλβανίας και της Ιταλίας για την κατασκευή του αγωγού ΤΑΡ (Trans Adriatic Pipeline), ο οποίος θα μεταφέρει φυσικό αέριο από αζέρικο κοίτασμα του «Σαχ Ντενίζ 2» προς την Κεντρική Ευρώπη, μέσω των τριών χωρών.

Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης για συμμετοχή στην κατασκευή του ΤΑΡ σχετίζεται άμεσα με την ιδιωτικοποίηση των ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ, αφού τα κεφάλαια και οι υποδομές των δύο επιχειρήσεων θα χρησιμοποιηθούν για τη λειτουργία του αγωγού. Από τα 800 χιλιόμετρα του ΤAP, που προβλέπεται να κατασκευαστούν, τα 500 θα βρίσκονται μέσα στην Ελλάδα. Θα ξεκινά από την Κομοτηνή, θα διασχίζει Θράκη, Μακεδονία και Ηπειρο και μέσω της Αλβανίας θα φτάνει στην Αδριατική. Με υποθαλάσσιο αγωγό, θα καταλήγει στην Ιταλία.

Ο αγωγός ΤΑΡ, μαζί με τον «Νabucco» (περνάει από Τουρκία - Βουλγαρία - Σερβία - Ρουμανία και καταλήγει στην Αυστρία) προορίζονται να μεταφέρουν φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν στην Κεντρική Ευρώπη. Την κατασκευή και λειτουργία τους στηρίζουν οι ΗΠΑ και μεγάλες καπιταλιστικές χώρες της ΕΕ, με στόχο να αποτελέσουν το αντίπαλο δέος στο ρωσικό αγωγό «South Stream», η κατασκευή του οποίου έχει «παγώσει». Επιθυμία της Ρωσίας είναι να περάσει από Βουλγαρία, Ελλάδα, Ιταλία και από εκεί σε χώρες της ΕΕ, μεταφέροντας ρώσικο αέριο.


Ανοιχτός πόλεμος των μονοπωλίων

Η όξυνση των ανταγωνισμών για τη διαδρομή των αγωγών, είναι το γεγονός που μετέτρεψε την πώληση των ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ σε ανοιχτό πόλεμο μεταξύ μονοπωλίων και ιμπεριαλιστικών κρατών, αφού η γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας και οι υπάρχουσες κρατικές υποδομές καθιστούν τη χώρα διαμετακομιστικό κέντρο. Με άλλα λόγια, όποιο από τα πέντε μονοπώλια (δυο ρώσικα, ένα αζέρικο, ένα ελληνικό και μια ελληνοτσεχική κοινοπραξία) που είναι υποψήφια για την εξαγορά του ομίλου ΔΕΠΑ, γίνει τελικά ο κύριος μέτοχος, αποκτά το πλεονέκτημα να παίζει ρόλο - κλειδί στο νότιο άξονα της διαδρομής του φυσικού αερίου.

Η ρώσικες «Gazprom» (κρατικό μονοπώλιο) και «Sintez Group», αν τελικά εξαγοράσουν τις ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ, θα επαναφέρουν τα σχέδια για την κατασκευή του αγωγού «South Stream». Αξιοποιώντας τις υποδομές των ελληνικών εταιρειών, φιλοδοξούν να δημιουργήσουν ενεργειακό κόμβο που θα προμηθεύει με ρώσικο φυσικό αέριο τις χώρες της ΕΕ.

Παράλληλα, οι Ρώσοι έχουν συμφωνήσει με τους Γερμανούς - χωρίς να είναι ενιαία η στάση της γερμανικής αστικής τάξης για τους στρατηγικούς προσανατολισμούς της κυβέρνησης - για την κατασκευή του αγωγού Nord Stream (μεταφέρει 55 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου το χρόνο από τη Ρωσία στη Γερμανία και από εκεί σε Ολλανδία, Δανία, Γαλλία και Μ. Βρετανία). Η Ρωσία έχει αυτή τη στιγμή το 25% των παγκόσμιων αποθεμάτων φυσικού αερίου, ενώ μόνο η «Gazprom» (αντιπρόεδρός της είναι ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Γκ. Σρέντερ) προμηθεύει το 1/4 του φυσικού αερίου που καταναλώνουν οι χώρες της ΕΕ.

Η κυβέρνηση Πούτιν φιλοδοξεί, μέσω της ολοκλήρωσης του Nord Stream και της ταυτόχρονης αγοράς των ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ από τις ρωσικές πολυεθνικές, να μετατρέψει τη Ρωσία σε βασικό προμηθευτή Ενέργειας της ΕΕ. Σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους, η Ρωσία προσπαθεί να πείσει τις Βρυξέλλες να χαρακτηρίσουν τον South Stream «έργο ευρωπαϊκού συμφέροντος», επιδιώκοντας να αποκτήσει προβάδισμα στην κούρσα των αγωγών και να εξασφαλίσουν για την κατασκευή του τραπεζικό δανεισμό με χαμηλά επιτόκια.

Οι γεωστρατηγικοί σχεδιασμοί των ΗΠΑ

Από την πλευρά τους, οι ΗΠΑ, φανερά και παρασκηνιακά, επιδιώκουν με κάθε μέσο να αφήσουν τους Ρώσους έξω από τον έλεγχο των νότιων ενεργειακών δρόμων προς την Ευρώπη και παρεμβαίνουν ανοιχτά κατά της πώλησης των ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ στα ρωσικά μονοπώλια. Στις αρχές Γενάρη, η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Βικτόρια Νούλαντ, αναφερόμενη στην ιδιωτικοποίησή τους και το ενδιαφέρον των «Gazprom» και «Sintez Group» είχε δηλώσει: «Η αμερικανική κυβέρνηση φοβάται ότι η Ελλάδα θα καταστεί όμηρος της Ρωσίας στα θέματα της ενέργειας»!

Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόσφατα βρέθηκε στην Αθήνα και ο Ντάνιελ Στάιν, αξιωματούχος του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδιος για θέματα Ενέργειας, και είχε διαδοχικές συναντήσεις με κυβερνητικά στελέχη για το θέμα της ιδιωτικοποίησης των κρατικών επιχειρήσεων φυσικού αερίου. Οι ΗΠΑ, μέσω της κρατικής εταιρείας του Αζερμπαϊτζάν «Socar», που είναι υποψήφια για την εξαγορά της ΔΕΣΦΑ, επιδιώκουν να μπλοκάρουν τα σχέδια των Ρώσων για τη δημιουργία του «South Stream».

Η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν, το επόμενο διάστημα και μέχρι τον Ιούνη, αναμένεται να ανακοινώσει με ποια από τις δύο κοινοπραξίες (ΤΑΡ ή Νabucco) θα υπογράψει συμφωνία για τη μεταφορά του αζέρικου φυσικού αερίου από το κοίτασμα «Σαχ Ντενίζ 2». Στην περίπτωση που η «Socar» εξαγοράσει τη ΔΕΣΦΑ, θεωρείται δεδομένο ότι θα χρησιμοποιήσει το ελληνικό δίκτυο για τον αγωγό ΤΑΡ και τη μεταφορά του αζέρικου φυσικού αερίου στην ΕΕ, ενώ υπάρχει σχέδιο και για τη συμμετοχή της ΔΕΠΑ στο μετοχικό σχήμα του ΤΑΡ.

Πίσω από τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, στοιχίζονται μερικά από τα μεγαλύτερα μονοπώλια του κόσμου. Σημειώνεται ότι μέτοχοι του TAP είναι οι εταιρείες Axpo (Ελβετία) με 42,5% η Νορβηγική Statoil (42,5%) και η γερμανική EON Ruhrgas (15%). Μέτοχοι στην Κοινοπραξία του κοιτάσματος φυσικού αερίου «Σαχ Ντενίζ», που αναζητά διέξοδο στην Ευρώπη, είναι ο Βρετανικός κολοσσός «BP», η Γαλλική «TOTAL», η Νορβηγική «Statoil», η Ιταλική «Εni», η Τούρκικη «ΤΡΑΟ» και η Ιρανική «NIOC».

Στην παρούσα φάση, φαίνεται ότι τόσο τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα και τα μονοπώλιά τους, προωθούν την κατασκευή του αγωγού ΤΑΡ έναντι του Νabucco, εξαιτίας κυρίως του οικονομικού κόστους. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η κατασκευή του Νabucco κοστίζει πάνω από 10 δισ. ευρώ, ενώ ο προϋπολογισμός για τον ΤΑΡ είναι ύψους μόλις 1,5 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τους ειδικούς έχει «σχεδιαστεί με τέτοιον τρόπο ώστε να προσφέρει το συντομότερο και φθηνότερο τρόπο στη μεταφορά αερίου από Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη».


Ο ρόλος της ΕΕ και της Τουρκίας

Επιλογή της ΕΕ - αν και όχι ενιαία -, φαίνεται πως είναι να εξασφαλίσει διαφορετικές πηγές τροφοδοσίας φυσικού αερίου με το μικρότερο δυνατό κόστος. Το Γενάρη του 2010, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζ. Μ. Μπαρόζο υπέγραψε συμφωνία με το Αζερμπαϊτζάν για τη μεταφορά 10 δισ. κ.μ. φυσικού αερίου ετησίως στην ΕΕ. Μάλιστα, η Κομισιόν έχει ψηφίσει νόμο με τον οποίο «υποχρεώνει τις χώρες μέλη της να τροποποιήσουν το δίκτυό τους κατά τέτοιον τρόπο, ώστε σε ώρα ανάγκης να μπορούν να προμηθεύονται αέριο και από άλλες πηγές».

Η συμμετοχή της Βρετανικής ΒP, της Γαλλικής Total και της Ιταλική Eni στην κοινοπραξία για τον έλεγχο του αζέρικου κοιτάσματος φυσικού αερίου, αποτυπώνει τη διάθεση μερίδων της ευρωενωσιακής πλουτοκρατίας να αναπτύξουν κολεγιές στην Ενέργεια με άλλους «παίχτες», εκτός της Ρωσίας. Δεν είναι τυχαίο μάλιστα ότι επισπεύδουν την κατασκευή του αγωγού ΤΑΡ. Την ίδια ώρα που η γερμανική εταιρεία «RWE» ανακοίνωσε την απόσυρσή της από τον αγωγό «Nabucco» - που ορισμένοι έσπευσαν να την αποδώσουν στην πρόθεση της Γερμανίας να ενισχύσει το ρόλο των Ρώσων στο παιχνίδι των αγωγών -, μια άλλη γερμανική εταιρεία, η EON Ruhrgas, ανακοίνωσε τη συμμετοχή της στην κατασκευή του ΤΑΡ.

Καθοριστικό ρόλο στους γεωπολιτικούς και μονοπωλιακούς ανταγωνισμούς έχει και η αστική τάξη της Τουρκίας, από το έδαφος της οποίας έχουν δρομολογηθεί να περάσουν όλοι οι αγωγοί φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν. Ο ΤΑΡ που θα μεταφέρει το αζέρικο φυσικό αέριο, θα αποτελέσει τη συνέχεια του αγωγού ΤΑΝΑΡ που βρίσκεται εξολοκλήρου μέσα στην Τουρκία και είναι υπό κατασκευή. Ο Nabucco, βάσει των σχεδίων του, περνά το μισό τμήμα του μέσα από το τουρκικό έδαφος.

Η κυβέρνηση Ερντογάν και οι τουρκικοί επιχειρηματικοί όμιλοι επιδιώκουν να καταστούν βασικοί ενεργειακοί παίχτες στην περιοχή και να αξιοποιήσουν τη θέση τους για να αναβαθμίσουν τον περιφερειακό τους ρόλο στη σκακιέρα των ανταγωνισμών.


Ενεργός συμμετοχή της κυβέρνησης στα παζάρια

Μόλις πριν από λίγες μέρες, το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) αποφάσισε να βάλει ξανά στο παιχνίδι τα επιχειρηματικά σχήματα που συμμετείχαν στην προηγούμενη φάση του διαγωνισμού για ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ, με την προϋπόθεση ότι θα προσκληθούν και θα συμπράξουν σε κοινά επιχειρηματικά σχήματα με τους πέντε που πέρασαν στην τελική φάση της ιδιωτικοποίησης. Αποδέκτες της πρόσκλησης μπορεί να είναι οι: Mitsui (Ιαπωνία), Enagas (Ισπανία), ENI (Ιταλία), Sonatrach (Αλγερία), Vopak LNG (Ολλανδία), Israel Corporation (Ισραήλ), Gas Natural (Ισπανία), Edison (Ιταλία).

Η συγκεκριμένη κίνηση συνδέεται με σενάρια που θέλουν τα ευρωπαϊκά μονοπώλια, αλλά και την ισραηλινή εταιρεία «Israel Corporation», να διεκδικούν να μπουν από την «πίσω πόρτα» στο διαγωνισμό και να ενισχύσουν κοινοπραξίες (ακόμα και ελληνικών επιχειρηματικών συμφερόντων, όπως τον Ομιλο Βαρδινογιάννη - Μυτιληναίου), ώστε να παρουσιάσουν πιο ισχυρές προσφορές από τις ρωσικές επιχειρήσεις. Αξίζει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι η «Gazprom» είναι ο βασικός τροφοδότης της Ελλάδας σε φυσικό αέριο, μέσω της θυγατρικής της εταιρείας «Προμηθέας Gas» (συμφερόντων Κοπελούζου), η οποία έχει σύμβαση με τη ΔΕΠΑ.

Στελέχη της κυβέρνησης, σημειώνουν ότι καθοριστικά για τις εξελίξεις θα είναι τα ταξίδια που προγραμματίζει ο πρωθυπουργός σε Μόσχα και Ουάσιγκτον. Σύμφωνα, μάλιστα με διπλωματικούς κύκλους, δεν αποκλείεται να επηρεάσουν και τις αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης σχετικά με την ΑΟΖ. Σε κάθε περίπτωση, η κορύφωση των ανταγωνισμών γύρω από τη ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ δεν αφορά τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, αφού το επικίνδυνο γεωπολιτικό παιχνίδι της Ενέργειας οξύνει τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και μπορεί να πυροδοτήσει απρόβλεπτες εξελίξεις.

Παναγιώτης ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή: Ριζοσπάστης

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΓΟ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ «ΤΑΡ»
Τακτικισμοί στη σκακιέρα ισχυρών ανταγωνισμών
Τεράστια συμφέροντα συγκρούονται για το «νότιο διάδρομο» της Ενέργειας, μετατρέποντας την περιοχή σε πυριτιδαποθήκη για τους λαούς
Οι ανταγωνισμοί για την Ενέργεια ανεβάζουν την «πίεση» στην περιοχή

Τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και τους μονοπωλιακούς ανταγωνισμούς για τις πηγές και τους «δρόμους» μεταφοράς του φυσικού αερίου στην ΕΕ σηματοδοτεί η υπογραφή, την προηγούμενη Τετάρτη, της διακρατικής συμφωνίας Ελλάδας - Αλβανίας - Ιταλίας για την κατασκευή του αγωγού «ΤΑΡ» (Trans Adriatic Pipeline), που προορίζεται να μεταφέρει αέριο από το κοίτασμα «Σαχ Ντενίζ 2» του Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη. Η συμφωνία για τον αγωγό συνδέεται:

Πρώτο, με τις ιδιωτικοποιήσεις των ελληνικών κρατικών εταιρειών ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ.

Δεύτερο, με τους γενικότερους σχεδιασμούς των ΗΠΑ - Ρωσίας - ΕΕ αλλά και περιφερειακών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για τον έλεγχο του «νότιου διάδρομου φυσικού αερίου» για τον εφοδιασμό της Κεντρικής Ευρώπης.

Τρίτο, με τα τεράστια μονοπωλιακά συμφέροντα που ελέγχουν κοιτάσματα αερίου.

Τέταρτο, με τις επιδιώξεις της ελληνικής αστικής τάξης, που διεκδικεί μερίδιο από τα κέρδη μέσω της κατασκευής και της διαχείρισης υποδομών φυσικού αερίου.

Πάνω σ' αυτούς τους άξονες έχει στηθεί ένα σκληρό παζάρι ανάμεσα στα μονοπώλια και ένας παρασκηνιακός πόλεμος μεταξύ ισχυρών ιμπεριαλιστικών κέντρων, με αντίτιμο το μοίρασμα αγορών - κερδών και στόχο τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της σύγκρουσης αρκεί να ρίξει μια ματιά στους πρωταγωνιστές της.

Τον έλεγχο του «νότιου διαδρόμου» της Ενέργειας με την κατασκευή αγωγών διεκδικούν τρεις κοινοπραξίες («ΤΑΡ», «West Nabucco», «South Stream»). Τα κοιτάσματα φυσικού αερίου που φιλοδοξούν να αξιοποιήσουν βρίσκονται στο Αζερμπαϊτζάν («Ντενίζ 2») και στη Ρωσία. Η κατασκευή των αγωγών «ΤΑΡ» και «West Nabucco» έχει τη στήριξη των ΗΠΑ και την «έγκριση» της ΕΕ. Η κατασκευή τους προωθείται κυρίως από τους Αμερικανούς, με στόχο να εμποδίσουν την επέκταση των ρωσικών μονοπωλίων στο «νότιο διάδρομο», όπου από τη Ρωσία προωθείται ο αγωγός «South Stream».

Οι βασικοί «παίχτες»
1. Στην κοινοπραξία του αγωγού «ΤΑΡ», που θα περάσει από την Ελλάδα, συμμετέχουν η ελβετική «Axpo», η νορβηγική «Statoil» και η γερμανική «EON Ruhrgas». Οπως αναφέρουν στην ιστοσελίδα τους, η χρηματιστηριακή αξία των μετοχών τους αγγίζει τα 100 δισ. ευρώ. Από τα 800 χιλιόμετρα του «ΤAP» που προβλέπεται να κατασκευαστούν, περίπου 500 θα βρίσκονται στην Ελλάδα και στο μεγαλύτερο τμήμα τους - σύμφωνα με τους υπεύθυνους της κοινοπραξίας - θα ακολουθήσουν παράλληλη πορεία με το υφιστάμενο δίκτυο της ΔΕΣΦΑ. Ο αγωγός θα ξεκινά από την Κομοτηνή, θα διασχίζει Θράκη, Μακεδονία και Ηπειρο και μέσω της Αλβανίας θα φτάνει στην Αδριατική. Με υποθαλάσσιο αγωγό θα καταλήγει στην Ιταλία. Ο αγωγός θα συνδέεται μέσω Τουρκίας με το κοίτασμα του Αζερμπαϊτζάν.

2. Στην κοινοπραξία του αγωγού «West Nabucco», που δε συμπεριλαμβάνει στη διαδρομή του την Ελλάδα, συμμετέχουν η βουλγαρική «Energy Holding», η ρουμανική «Transgaz», η τουρκική «Botas», η αυστριακή OMV, η γερμανική RWE και η ουγγρική FGSZ. Ο συγκεκριμένος αγωγός ακολουθεί τη διαδρομή Τουρκία - Βουλγαρία - Ρουμανία - Ουγγαρία - Αυστρία.

Οι δύο παραπάνω κοινοπραξίες φιλοδοξούν να μεταφέρουν φυσικό αέριο από το κοίτασμα «Σαχ Ντενίζ 2», που κύριοι μέτοχοί του είναι ο βρετανικός κολοσσός BP, η γαλλική TOTAL, η νορβηγική «Statoil», η ιταλική «Εni» και η κρατική εταιρεία του Αζερμπαϊτζάν «Socar», που έχει καταθέσει προσφορά και για την εξαγορά της ΔΕΣΦΑ. Την τελική απόφαση για το ποιος από τους «ΤΑΡ» και «West Nabucco» θα μεταφέρει το αζέρικο αέριο θα πάρουν, τον Ιούνη, η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν μαζί με την ΒΡ, που είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος του κοιτάσματος «Σαχ Ντενίζ 2».

3. Στον αντίποδα, η ρωσική κυβέρνηση προωθεί τον αγωγό φυσικού αερίου «South Stream», μέσω του ρωσικού μονοπωλίου «Gazprom», το οποίο φιλοδοξεί να συνεργαστεί με τον άλλο μεγάλο ρωσικό όμιλο «Sintez». Οι δυο ρωσικές εταιρείες έχουν καταθέσει και επίσημες προσφορές για την εξαγορά των ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ. Οι Ρώσοι έχουν επιλέξει δύο διαδρομές για το συγκεκριμένο αγωγό. Ο «σύντομος» και οικονομικότερος ξεκινά από τη Ρωσία, διασχίζει τη Μαύρη Θάλασσα (περνάει μέσα και από τα χωρικά ύδατα της Τουρκίας), περνάει από Βουλγαρία, Ελλάδα και καταλήγει στη Νότια Ιταλία.

Η «εναλλακτική» διαδρομή είναι Ρωσία - Μαύρη Θάλασσα - Βουλγαρία - Ουγγαρία - Σλοβενία - Ιταλία. Η ρωσική κυβέρνηση και τα ρωσικά μονοπώλια που ενδιαφέρονται για την εξαγορά των ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ έχουν ξεκαθαρίσει ότι αν αποκτήσουν τις δυο ελληνικές εταιρείες, θα επιδιώξουν την κατασκευή του «South Stream» μέσω της Ελλάδας. Στόχος των ρωσικών μονοπωλίων είναι να ελέγξουν απόλυτα το «νότιο διάδρομο» και να αναχθούν σε αποκλειστικούς προμηθευτές της ΕΕ σε φυσικό αέριο.

Με λάφυρο τις ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ
Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης για συμμετοχή στην κατασκευή του «ΤΑΡ», από όσα περιγράφονται πιο πάνω, φανερώνει ότι σχετίζεται άμεσα και με την ιδιωτικοποίηση των ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ, αφού τα κεφάλαια και οι υποδομές των δύο επιχειρήσεων θα χρησιμοποιηθούν για τη λειτουργία του αγωγού. Η συγκεκριμένη συμφωνία και, πολύ περισσότερο, η υλοποίησή της μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο και στις επιδιώξεις των Ρώσων για έλεγχο του «νότιου διαδρόμου».

Δεν είναι τυχαίο ότι στην υπογραφή της συμφωνίας στην Αθήνα, παρουσία του πρωθυπουργού, Αντ. Σαμαρά, παραβρέθηκε ο βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ερικ Ρούμπιν, ο οποίος στο διάστημα της παραμονής του στην Αθήνα είχε συναντήσεις και επαφές με στελέχη του υπουργείου Εξωτερικών. Ο Αμερικανός αξιωματούχος είναι υπεύθυνος για τις σχέσεις των ΗΠΑ με την Ελλάδα, την Κύπρο, την Τουρκία και τον Καύκασο. Τη συμφωνία χαιρέτισε και η Κομισιόν.

Δήλωση με σαφές υπονοούμενο για τις επιδιώξεις των ρωσικών μονοπωλίων έκανε και ο Ιταλός υπουργός Ανάπτυξης, Κοράντο Πασέρα, που υπέγραψε για λογαριασμό της χώρας του τη συμφωνία. «Για την ΕΕ είναι σημαντικό να διαφοροποιήσει τις πηγές τροφοδοσίας και οι εταίροι μας εκτός ΕΕ πρέπει να το λάβουν σοβαρά υπόψη», δήλωσε χαρακτηριστικά. Θυμίζουμε ότι μέτοχος στο κοίτασμα «Σαχ Ντενίζ» είναι ο ιταλικός επιχειρηματικός όμιλος «Εni».

Στην τελετή της υπογραφής παραβρέθηκαν, επίσης, ο υπουργός Ενέργειας της Ελβετίας, Γουόλτερ Στάινμαν, ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Ντάνιελ Σμιθ, εκπρόσωποι της κυβέρνησης του Αζερμπαϊτζάν, της κοινοπραξίας «TAP», των εταιρειών που ελέγχουν το κοίτασμα «Σαχ Ντενίζ» καθώς και ο εκπρόσωπος της κρατικής εταιρείας του Αζερμπαϊτζάν «Socar», που ενδιαφέρεται για την εξαγορά της ΔΕΣΦΑ.

Το «παρών» έδωσε και ο πρέσβης της Τουρκίας στην Αθήνα, Κερίμ Ουράς, αφού η Τουρκία αποτελεί τον βασικό κόμβο μεταφοράς φυσικού αερίου. Ο αγωγός «ΤΑΡ» θα είναι προέκταση τουρκικού αγωγού που μεταφέρει το αζέρικο αέριο, με την τουρκική αστική τάξη να προσδοκά σημαντικό μερίδιο από τα κέρδη.

Τα «στυλώνει» η Ρωσία
Τους σχεδιασμούς ΗΠΑ και ΕΕ δεν άφησαν στο απυρόβλητο οι Ρώσοι κεφαλαιοκράτες και οι αξιωματούχοι της Ρωσίας. Το προηγούμενο διάστημα απέστειλαν τελεσίγραφα στην ελληνική κυβέρνηση ότι οι συνολικότερες επενδύσεις κεφαλαίων που σχεδιάζουν στην Ελλάδα εξαρτώνται άμεσα από την απόκτηση των ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ. Αμφισβητούσαν τις «δυνατότητες» του αγωγού «ΤΑΡ» για τη μεταφορά αερίου στην Ευρώπη και κατήγγειλαν «ευρωπαϊκές και αμερικανικές επεμβάσεις».

Ο γενικός διευθυντής του ρωσικού Ιδρύματος Εθνικής Ενεργειακής Ασφάλειας, Κ. Σίμονοφ, με δήλωσή του στη «Φωνή της Ρωσίας», αμφισβήτησε τις δυνατότητες όλων των υπόλοιπων αγωγών πλην του «South Stream» να καλύψουν τη ζήτηση στην Ευρώπη και ανέφερε:

«Κανένα από τα ευρωπαϊκά σχέδια μεταφοράς φυσικού αερίου (...) δε θα καταφέρει να ανταγωνιστεί το δικό μας "South Stream". Ολοι αυτοί οι αγωγοί, χωρίς εξαίρεση, στοχεύουν στο κοίτασμα Σαχ Ντενίζ 2 στο Αζερμπαϊτζάν, η κατασκευή του οποίου αναμενόταν να ολοκληρωθεί το 2017, ενώ στην πραγματικότητα η εξόρυξη φυσικού αερίου θα ξεκινήσει περίπου το 2018 - 2019. Μάλιστα, η χωρητικότητά του θα είναι 16 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως, εκ των οποίων τα 6 δισ. προορίζονται για την Τουρκία και μόνο τα 10 δισ. θα κατευθυνθούν στην ευρωπαϊκή αγορά. Λοιπόν, μοιάζει ο αγωγός αυτός να είναι ανταγωνιστικός του ρωσικού "South Stream", που έχει χωρητικότητα 63 δισ. κυβικά μέτρα;».

Πληροφορίες, μάλιστα, θέλουν τη ρωσική κυβέρνηση να είναι αποφασισμένη ακόμα και να μην πραγματοποιηθεί η επικείμενη συνάντηση Σαμαρά - Πούτιν στη Μόσχα, αν τα ρωσικά μονοπώλια, παρά τις υψηλές προσφορές τους, χάσουν το διαγωνισμό για την ιδιωτικοποίηση των ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ.


Διεκδικεί μερίδιο η ντόπια πλουτοκρατία
Μέσα σε περιβάλλον όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών η ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει με κάθε τρόπο να διασφαλίσει νέα πεδία κερδοφορίας για την ντόπια πλουτοκρατία. Από τη μια πλευρά προσφέρει τις υποδομές της χώρας και από την άλλη εγγυάται φτηνά εργατικά χέρια στην κατασκευή των αγωγών και των άλλων συμπληρωματικών έργων.

«Η ανακάλυψη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο και η πρόοδος των ερευνών που έχει ήδη ξεκινήσει στην Ελλάδα αλλάζουν τα δεδομένα. Δημιουργούν νέες ευκαιρίες, ώστε η χώρα μας να παίξει το ρόλο του κρίκου που συνδέει την Ευρώπη με τη Μέση Ανατολή και την Ασία», είπε μεταξύ άλλων ο Αντ. Σαμαράς στην τελετή υπογραφής του «TAP».

Οι μόνοι κερδισμένοι από μια πιθανή κατασκευή του αγωγού θα είναι οι μεγάλοι ελληνικοί κατασκευαστικοί όμιλοι και οι εγχώριοι προμηθευτές Ενέργειας. Για τους ελάχιστους εργαζόμενους που θα δουλέψουν στο έργο, αν πραγματοποιηθεί, θα ισχύουν μισθοί πείνας και βάρβαρες συνθήκες εργασίας. Ακόμα και αν το έργο υλοποιηθεί τα λαϊκά νοικοκυριά δεν πρόκειται να προμηθεύονται φυσικό αέριο με φτηνότερα τιμολόγια αφού οι υποδομές θα ανήκουν σε ιδιωτικές εταιρείες που θα επιζητούν το κέρδος.

Παναγιώτης ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
Πηγή: Ριζοσπάστης


Ρωσία: Αύξηση της γεωπολιτικής πίεσης ασκούν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους

Με την ηγεσία της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (ΟΥΑ) της Ρωσικής Ομοσπονδίας συναντήθηκε την Πέμπτη ο Πρόεδρος της χώρας, Βλαντιμίρ Πούτιν και το ζήτημα που απασχόλησε τη σύσκεψη ήταν τυπικά η αύξηση της «ασφάλειας» της χώρας, αλλά επί της ουσίας η δράση της συγκεκριμένης κατασκοπευτικής υπηρεσίας στα σχέδια του ρώσικου κεφαλαίου. Ο Β. Πούτιν αναφέρθηκε στη διερεύνηση και αποτροπή 99 τρομοκρατικών επιθέσεων, που πέτυχε την περασμένη χρονιά η ΟΥΑ, αναγνωρίζοντας, ωστόσο, «την αύξηση της έντασης στον επιχειρησιακό τομέα», κάτι που όπως είπε επιβεβαιώθηκε και από την τρομοκρατική έκρηξη που είχε γίνει λίγο πιο πριν στο ρωσικό Καύκασο.

Ο Β. Πούτιν κάλεσε τη μυστική υπηρεσία της Ρωσίας να εμποδίσει κάθε «άμεση ή έμμεση επέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Ρωσίας, των συμμάχων και συνεργατών της», διευρύνοντας έτσι το πεδίο δράσης της ΟΥΑ εκεί όπου δραστηριοποιούνται ρωσικά κεφάλαια. Μάλιστα, χωρίς να την κατονομάζει, αναφέρθηκε στις δηλώσεις της πρώην ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Χ. Κλίντον, που είχε ταχθεί ενάντια στις διάφορες ενώσεις των κρατών της πρώην ΕΣΣΔ που προωθεί η Ρωσία. Όπως είπε ο Πούτιν, ούτε η «συναισθηματική ρητορική», ούτε οι «νευρικές, θυμωμένες δηλώσεις» δεν πρόκειται να εμποδίσουν τη «διαδικασία της ολοκλήρωσης στα εδάφη της πρώην ΕΣΣΔ». Ο Ρώσος Πρόεδρος, υπερασπιζόμενος την καπιταλιστική ενοποίηση, υπογράμμισε πως οι ανταγωνιστικές δυνάμεις μπορεί να χρησιμοποιήσουν «τα πιο διαφορετικά εργαλεία πίεσης, ακόμη και μηχανισμούς της λεγόμενης μαλακής πίεσης» για να εμποδίσουν τα σχέδια ενοποίησης και κάλεσε την ΟΥΑ να συνεργαστεί στενά με τις ανάλογες υπηρεσίες της Λευκορωσίας, του Καζαχστάν και άλλων χωρών, «υπερασπίζοντας το κυριαρχικό δικαίωμα στην ολοκλήρωση», όπως αποκαλείται η καπιταλιστική ενοποίηση. Ιδιαίτερα υπογράμμισε το καθήκον των μυστικών υπηρεσιών να συνδράμουν τις ρωσικές επιχειρήσεις στο εξωτερικό έναντι των ανταγωνιστών τους, που χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους για να εμποδίσουν τις επενδύσεις ρωσικών κεφαλαίων.

Από τη μεριά του ο επικεφαλής της ΟΥΑ, Αλεξάντρ Μπόρτνικοφ, προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, υποδεικνύοντας το «ονοματεπώνυμο» αυτών με τους οποίους έρχονται σε σφοδρή αντιπαράθεση τα ρωσικά σχέδια στα εδάφη της πρώην ΕΣΣΔ. Όπως είπε: «Την περασμένη χρονιά αυξήθηκε η γεωπολιτική πίεση που ασκούν στη Ρωσία οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, οι οποίοι εξακολουθούν να εξετάζουν το κράτος μας ως ένα από τους κορυφαίους ανταγωνιστές στο διεθνή στίβο».

Να σημειωθεί πως την ίδια ώρα ο επικεφαλής του ρωσικού Γενικού Επιτελείου στρατηγός Βαλέρι Γκεράσιμοφ, μιλώντας σε συνέδριο που διοργάνωσαν τα δύο νομοθετικά σώματα της χώρας για τα ζητήματα της επιστήμης, τόνισε πως το επίπεδο των υπαρχουσών και δυνάμει στρατιωτικών απειλών για τη Ρωσία έως το 2030 μπορεί να αυξηθεί σημαντικά, εξαιτίας της διαπάλης των κορυφαίων κρατών για τις ενεργειακές πλουτοπαραγωγικές πηγές καυσίμων, καθώς και για τις αγορές πώλησης των προϊόντων τους και για το «ζωτικό χώρο». Εκτίμησε πως για τη διασφάλιση των παραπάνω θα χρησιμοποιηθεί ενεργά το στρατιωτικό δυναμικό των χωρών και αναφέρθηκε στα καθήκοντα ενίσχυσης των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων με νέες τεχνολογίες, προηγμένα οπλικά συστήματα, στο βάρος που πρέπει να δοθεί στις πυρηνικές και διαστημικές δυνάμεις της Ρωσίας κ.ά.

Πηγή: 902


Ρωσία - ΗΠΑ: Τώρα και αερομαχίες;

Τα ρωσικά ΜΜΕ αναπαράγουν ισχυρισμούς του αμερικανικού NBC, σύμφωνα με τους οποίους στις 13/2 αρκετά αμερικανικά καταδιωκτικά απογειώθηκαν για να αναχαιτίσουν δύο ρωσικά στρατηγικά βομβαρδιστικά «Tu-95». Πηγές του NBC αναφέρουν πως το περιστατικό, αν και είναι σπάνιο, δεν είναι το μοναδικό. Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, εκείνη τη στιγμή ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα δεν ήταν διαθέσιμος, αφού έκανε την πρώτη ομιλία του στο Κογκρέσο μετά την επανεκλογή του.

Η «επαφή» έγινε κοντά στο νησί Γκουάμ των ΗΠΑ στον Ειρηνικό, ωστόσο σημειώνεται πως οι Ρώσοι πιλότοι δεν παραβίασαν τον εναέριο χώρο των ΗΠΑ και οι δύο πλευρές συμπεριφέρθηκαν επαγγελματικά, αποφεύγοντας έτσι «ατυχήματα».

Το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων «Interfax» σημειώνει πως το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δεν σχολιάζει μέχρι στιγμής το περιστατικό.

Το NBC σημειώνει, επίσης, ότι η αμερικανική πλευρά δεν μπόρεσε να διαπιστώσει εάν τα «Tu-95» έφεραν πυρηνικά όπλα.

Να σημειωθεί πως στη νήσο Γκουάμ υπάρχει αεροπορική βάση για τα αμερικανικά στρατηγικά βομβαρδιστικά «Β-52», τα οποία είναι σε θέση να μεταφέρουν πυρηνικές κεφαλές.

Πηγή: 902


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου