Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2013

Μ. Περράκης-Για το ενδεχόμενο γενικευμένου πολέμου

Για το ενδεχόμενο γενικευμένου πολέμου

Οι Θέσεις της ΚΕ αναφέρονται στη σημερινή πραγματικότητα της βαθιάς και παρατεταμένης καπιταλιστικής κρίσης και στην τακτική που ακολουθεί το Κόμμα αφενός για να προχωρήσει παραπέρα η εργατική Λαϊκή Συμμαχία και αφετέρου να ενστερνιστούν και να παλέψουν όσο το δυνατόν περισσότερα τμήματα της σύγχρονης εργατικής τάξης την εναλλακτική μας πρόταση, την εργατική - λαϊκή εξουσία.

Ανάμεσα σ' άλλα καθήκοντα πρέπει να προετοιμαστούμε πρώτα και κύρια τα μέλη του Κόμματος, και ο λαός για το ενδεχόμενο γενικευμένου πολέμου. Τα παρακάτω στοιχεία στηρίζουν αυτήν τη θέση.

1. Οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις έχουν οξυνθεί αφάνταστα και όλα συνηγορούν ότι θα οξυνθούν παραπέρα και αν δεν τα «βρουν» μεταξύ τους σε πολιτικό επίπεδο τα σημερινά ιμπεριαλιστικά κέντρα, που έχουν διευρυνθεί συγκριτικά με το παρελθόν, τότε τα όπλα έχουν το λόγο, όπως η Ιστορία διδάσκει.

Η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, θα ισχυριστεί κάποιος. Σωστά, ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος π.χ. με τους τότε ιμπεριαλιστικούς σχηματισμούς (τριπλή συμμαχία - τριπλή συνεννόηση) δεν μπορεί να επαναληφθεί με εκείνη τη μορφή και περιεχόμενο, ωστόσο οι αντικειμενικές συνθήκες που τον προκάλεσαν όπως και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και τους κατά περιόδους περιφερειακούς πολέμους, υπάρχουν και, το κυριότερο, οξύνονται ιδίως τα τελευταία χρόνια.


2. Οι αιτίες των πολέμων στην Ιστορία είναι αποτέλεσμα της ύπαρξης εκμεταλλευτικών κοινωνιών, της ταξικής διάρθρωσης και είναι τρόπος λύσης των διαφορών που δημιουργούνται στη βάση αντιτιθέμενων οικονομικών συμφερόντων. Παρόλο που και στο πρωτόγονο κοινοτικό σύστημα υπήρχαν διαμάχες ανάμεσα σε γένη - φυλές. Ανεξάρτητα αν πρόκειται περί δίκαιων ή άδικων πολέμων.

Σήμερα, σε πολύ κόσμο υπάρχει η αντίληψη ότι λόγω ακριβώς του «σπασίματος» του μονοπωλίου των πυρηνικών οπλικών συστημάτων (πυρηνικά διαθέτουν σήμερα 8 χώρες, ενώ αρχές 10ετίας του '50 διέθεταν μόνο ΗΠΑ - ΕΣΣΔ) ένας Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος δε θα επιχειρηθεί διότι αυτό θα σήμαινε το τέλος της ανθρωπότητας. Αυτή η αντίληψη δεν είναι σωστή. Σήμερα, τα οπλικά συστήματα έχουν τέτοια εξέλιξη και αποτελεσματικότητα που όποια χώρα ή ιμπεριαλιστικός σχηματισμός επιχειρήσει το «πρώτο χτύπημα» στον αντίπαλο εξαρθρώνοντας σε πολύ λίγο χρόνο τα αμυντικά, ενεργειακά, βιομηχανικά και τηλεπικοινωνιακά κέντρα, έχει κερδίσει το παιχνίδι. Βέβαια, τα θύματα δε θα μετριούνται σε μερικά εκατομμύρια αλλά σε εκατοντάδες ίσως και δισεκατομμύρια, με ανυπολόγιστες επιπτώσεις στο περιβάλλον, αλλά ωστόσο δε θα έρθει και η συντέλεια του κόσμου που ισχυρίζονται οι παπάδες.

3. Προς την κατεύθυνση του «πρώτου χτυπήματος» τα τελευταία χρόνια εντείνονται οι νέου τύπου εξοπλισμοί, όπως η στρατικοποίηση του Διαστήματος (άρχισε τη 10ετία του '80 επί Ρίγκαν στις ΗΠΑ), συνεχίστηκαν με την «Αντιπυραυλική Ασπίδα» και το πρόσφατο πρόγραμμα AEGIS. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και το αντίστοιχο πρόγραμμα της Ρωσίας «S-500», που αναχαιτίζει βαλλιστικούς πυραύλους και στόχους στα όρια της στρατόσφαιρας. Πρόσφατα, στο 18ο Συνέδριο του «Κ»Κ Κίνας αποφάσισαν να προχωρήσει ο εκσυγχρονισμός των Ενόπλων Δυνάμεων με αντίστοιχα συστήματα ΗΠΑ - Ρωσίας για ενίσχυση της «Εθνικής Αμυνας», ενώ για πρώτη φορά η κινεζική ηγεσία προχώρησε σε ναυπήγηση αεροπλανοφόρων.

Θα αντιτάξει κανείς ότι και στο παρελθόν υπήρχε κυνήγι και ανταγωνισμός σε οπλικά συστήματα δίχως αυτό να οδηγήσει σε πόλεμο και μάλιστα γενικευμένο. Να μην ξεχνάμε ωστόσο ότι τα όπλα φτιάχνονται για να χρησιμοποιηθούν όταν κρίνεται «αναγκαίο» και όχι μόνο για εκφοβισμό του αντιπάλου.

4. Οι ιμπεριαλιστικοί γενικευμένοι πόλεμοι του 20ού αιώνα αντικειμενικό στόχο είχαν το μοίρασμα των αγορών, την απόκτηση σφαιρών επιρροής, την κατοχή και εκμετάλλευση των πρώτων υλών, τους «ζωτικούς χώρους». Σήμερα, η τάση για παραπέρα συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, σε συνδυασμό με την κρίση, αποτελεί όρο ζωής για τα μονοπώλια και τις ενώσεις τους για ολοένα και μεγαλύτερα μερίδια στη διεθνή καπιταλιστική αγορά. Τα οποία ανταγωνίζονται μεταξύ τους, δημιουργώντας ταυτόχρονα ανάλογες συμμαχίες που εμπλέκουν ισχυρότερες χώρες, αλλά και αδύνατες που στηρίζουν τη μια ή την άλλη πλευρά του ανταγωνισμού, π.χ. ένωση BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Ν. Αφρική). Ανταγωνισμοί που αναπόφευκτα φέρνουν στο προσκήνιο τα όπλα.

Πρέπει, λοιπόν, να υπάρχει προετοιμασία για το ενδεχόμενο γενικευμένου πολέμου σε δύο επίπεδα.

Πρώτο: Σε ιδεολογικό επίπεδο. Γιατί σ' αυτή την περίπτωση θα επιχειρηθεί απ' το αστικό κράτος, αλλά και απ' τους οπορτουνιστές η απόσπαση του εθνικού απ' το ταξικό. Να οδηγηθεί ο λαός, η εργατική τάξη να στηρίξει την αστική τάξη στο όνομα της υπεράσπισης της πατρίδας. Οι αστοί, όπως είναι γνωστό, όταν μιλούν για υπεράσπιση της πατρίδας εννοούν την υπεράσπιση της τσέπης τους. Να θυμηθούμε εδώ τον ποιητή που λέει «εκείνος που για εχθρό μιλά είναι ο ίδιος ο εχθρός».

Από τώρα πιο έντονα να αποκαλύψουμε στην εργατική τάξη τις συνέπειες απ' τη συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο (το '22 δεν είναι δα και μακριά). Να αναδείχνουμε το χαρακτήρα του πολέμου ως σφαγή των λαών για το μοίρασμα των αγορών.

Να δείχνουμε ότι οι ίδιοι που απομυζούν τον ιδρώτα της εργατικής τάξης σε καιρό ειρήνης είναι οι ίδιοι που στέλνουν τα παιδιά της να σκοτωθούν για τα συμφέροντά τους, ενώ συνήθως οι ίδιοι «ξενιτεύονται» σε Κάιρο και Λονδίνο. Ταυτόχρονα, να ανοίξουμε μέτωπο, ώστε να απομονωθούν φασιστικές και άλλες εθνικιστικές επιρροές που θα επιχειρήσουν να διαμορφώσουν φιλοπόλεμο κλίμα.

Δεύτερο: Αν η χώρα δεχθεί στρατιωτική επίθεση και εμπλακεί σε πόλεμο, να αναδείξουμε στην περίπτωση αυτή τις ευθύνες της εγχώριας αστικής τάξης, γιατί η επίθεση αυτή θα αποτελεί τη συνέχεια της πολιτικοοικονομικής διείσδυσης στις αγορές των Βαλκανίων, Παρευξείνιων και χωρών της Β. Αφρικής και της ενεργητικής συμμετοχής στις ΝΑΤΟικές επεμβάσεις σε Ιράκ - Βοσνία - Κόσσοβο - Αφγανιστάν. Να αναδείξουμε ταυτόχρονα ότι η Ελλάδα έχει εξελιχθεί σε ιμπεριαλιστική χώρα. Μικρή αλλά ιμπεριαλιστική. Εξαγωγές κεφαλαίων γίνονται, ελληνικά μονοπώλια υπάρχουν και μάλιστα σε νευραλγικό τομέα, όπως στην Ενέργεια, στρατιωτικές επεμβάσεις στα πλαίσια των ΝΑΤΟ - ΟΗΕ κάνει. Το να χαρακτηριστεί μια χώρα ιμπεριαλιστική δεν είναι μοναδικό κριτήριο το μέγεθός της, πληθυσμιακό, οικονομικό, στρατιωτικό.

Το εργατικό κίνημα και κατ' επέκταση το Κόμμα δε θα μείνει βέβαια αδιάφορο, καταγγέλλοντας μόνο την επίθεση - εισβολή. Αντίθετα, όπως αναφέρουν οι Θέσεις, «το Κόμμα πρέπει να ηγηθεί στην αυτοτελή οργάνωση της εργατικής - λαϊκής πάλης με όλες τις μορφές, ώστε αυτή να συνδεθεί με τον αγώνα για ολοκληρωτική ήττα της αστικής τάξης, εγχώριας και ξένης ως εισβολέα, έμπρακτα να συνδεθεί με την κατάκτηση της εξουσίας. Με την πρωτοβουλία και καθοδήγηση του Κόμματος να συγκροτηθεί εργατικό - λαϊκό Μέτωπο με όλες τις μορφές δράσης, με σύνθημα: Ο λαός θα δώσει την ελευθερία και τη διέξοδο από το καπιταλιστικό σύστημα που, όσο κυριαρχεί, φέρνει τον πόλεμο και την "ειρήνη" με το πιστόλι στον κρόταφο».

Μαν. ΠΕΡΡΑΚΗΣ

Ριζοσπάστης

24 σχόλια:

  1. Πολύ καλό άρθρο.Συνδυάζεται και με προηγούμενης βδομάδας για τους αγωγούς φυσικού αερίου και πετρελαίου.

    "Σε ιδεολογικό επίπεδο. Γιατί σ' αυτή την περίπτωση θα επιχειρηθεί απ' το αστικό κράτος, αλλά και απ' τους οπορτουνιστές η απόσπαση του εθνικού απ' το ταξικό."

    Σωστή αυτή η φράση. Αυτό ήδη έχει γίνει σε κάποιο βαθμό με τις πλατείες τους "αριστερούς οικονομολόγους", τους Κοετζήδες, και λοιπούς. Αφού είναι αριστεροί ή κομμουνιστές γιατί κόπτονται τόσο για το μέλλον του καπιταλισμού και θέλουν να τον σώσουν από την κρίση;

    Οι μικροαστοί της αριστεράς στον κόσμο τους. Θα τα κονομήσουν όπως τα κονομήσαν όλα αυτά τα χρόνια με τα χρηματηστήρια και τους Ολυμπιακούς αγώνες. Αυτό μαρτυράνε τα κόκκινα δάνεια στις τράπεζες και τα χιλλιάδες νοικοκυριά χωρίς δεη.

    Να είναι σιγουροι πως μότορ ολιλ προμηθέας γκας θα μοιραστούν ισότιμα με αυτούς τα κέρδη από τα πετρέλαια-αέρια. Και θα τα κονομήσουν.
    Όπως τα κονόμησαν οι Νιγηριανοί που έχουν πετρέλαια αλλά κατά περίεργο λόγο έρχονται στην Ελλάδα και πουλούν μικροπράγματα στις λαϊκές αγορές.Ή όπως οι Αλγερινοί που κάνουν κολύμπι στην μεσόγειο για να πάνε Ισπανία-Γαλλία. Ή όπως χιλιάδες Λατινοαμερικάνοι που αν και οι χώρες τους έχουν πετρέλαια χρυσό αέρια κάνουν "ντου" για να περάσουν τα τείχη και να μπουν στις ΗΠΑ. Όπως τα κονομάνε και εκατομμύρια Ρώσοι κάτω από το όριο φτώχειας παρά τα τόσα πετρέλαια-αέρια της Σιβηρίας

    Περιμένουν σωτήρες από Ρωσία-Κίνα.
    Το ό,τι η Ρωσία έκανε πίσω στην Κύπρο, όπως έκανε πίσω στην Λιβύη δεν το σκέφτονται.
    Το ό,τι η Κίνα έκανε πίσω στο 75% των υδρογονανθράκων του Σουδάν που χωρίστηκε στα δύο, και στην Λιβύη που είχε εκμετάλλευση πηγών ούτε αυτό τους περνά από το μυαλό.

    Περιμένουν να "φάνε" και από το ΕΣΠΑ όπως επισήμανε σε σχόλιό του ο subutai red. Μικροαστικός τυχοδιωκτισμός χωρίς σύνορα!

    Στο δρόμο για το 19ο οι επιθέσεις θα ενταθούν από αριστερές "φίλιες" δυνάμεις. Οι αναρτήσεις σου Αντώνη για τον βρώμικο ρόλο της Σοσιαλδημοκρατίας κατά την περίοδο της Βαϊμάρης δείχνουν ένα όχι τόσο απίθανο μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ.Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συνδυάζεται επίσης με την ανοιχτά σοσιαλσωβινιστική --εγώ θα την έλεγα ήδη σοσιαλφασιστική-- αρθρογραφία του Ίσκρα για Κύπρο, όπως παρατέθηκε τις τελευταίες ημέρες.

      Διαγραφή
    2. Πάνε "πακέτο" αυτά.
      Γιατί η σύνθεση οι αριστεροί του Ισκρα απευθύνονται στα συμφέροντα των μεσοαστών μικροαστών που γνώρισαν άνοδο επί Σημίτη. Ο σοσιαλσοβινισμός προς τα εκεί απευθύνεται.
      Και δεν απευθύνεται στα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.
      Το φάντασμα της 3ης διεθνούς τους κυνηγά. Όλο το παίζουν Λενινιστές και όλο τις κρίσιμες στιγμές βγαίνει ο Μπερστάιν ο Κάυτσκυ και λοιποί από μέσα τους. Τα έγραψα σε σχόλιο στο ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/02/276.html ) και ας μην το επαναλαμβανω. Ilief

      Διαγραφή
    3. Έτσι ακριβώς είναι. Παλιά μαθήματα σε επανάληψη. Θα φανούν παντοιοτρόπως στο επόμενο διάστημα. Ετοιμάζω και το δεύτερο μέρος του "Ιμπεριαλισμού", τον οποίο αποφάσισα να ανεβάσω σταδιακά ολόκληρο.

      Διαγραφή
    4. Μιας και ανέφερες το ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/02/crash-test.html )

      οι ανεξάρτητοι μεν κρυφοδεξιοι-ακροδεξιοί δε, εν χοροίς και οργάνοις στις "πλατείες"
      ( http://www.youtube.com/watch?v=TPVB4FmCjC4 )
      δεν υπάρχει Αριστερά,δεν υπάρχει Δεξιά, μόνο κόκαλα Ελλήνων ιερά. Mία καθαρά δεξιά - ακροδεξιά προσέγγιση.
      Αυτές οι "πλατείες" με το "όχι στα κόμματα"(δηλαδή όχι στο ΚΚΕ σιγά μην πήγαιναν φανερά οι άλλοι) "όχι στα συνδικάτα" δηλαδή όχι στον ταξική πάλη, με το "είμαστε όλοι το ίδιο" (ανεξάρτητα από εργασία, μέσα παραγωγής, ρόλο στην παραγωγή), "δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος", "όλοι πολίτες", "αλήτες προδότες πολιτικοί" , "οι 300 στο Γουδί", "Παπαδήμος ή Μαρκεζίνης για πρωθυπουργό" έστρεψαν τον κόσμο προς τα δεξιά.Το δείχνουν και τα αποτελέσματα του Ιούνη.Ilief

      Διαγραφή
    5. Η προσωπική μου θέση είναι ότι δεν έστρεψαν τα συνθήματα τον κόσμο αυτόν δεξιά. Αυτό θεωρώ πως είναι εντελώς μηχανικιστική αντίληψη. Αντικειμενικά, μια μάζα απογοητευμένων μικροαστών χωρίς ταξική οργάνωση, χωρίς ταξική συνείδηση και εμπειρία, είναι μια αντιδραστική δύναμη όταν πιέζεται. Τα συνθήματα σηματοδοτούν απλά την ΕΚΠΟΡΝΕΥΣΗ της αριστεράς στον αντιδραστικό μικροαστισμό τον οποίο έσπευσε να εκπροσωπήσει, ΔΗΘΕΝ για να "μετασχηματίσει."

      Για τον λόγο αυτό απορρίπτω ΚΑΘΕΤΑ τις κριτικές στο ΚΚΕ, ακόμα και τις πιο ήπιες και εσωκομματικές, ότι δεν έκανε ό,τι έπρεπε στις πλατείες.

      Το ΚΚΕ έκανε ΑΚΡΙΒΩΣ Ο,ΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ, και ήταν το μόνο κόμμα που κατάλαβε τι έπρεπε να κάνει. Η κριτική που είδα σήμερα ότι δεν είχε την αυτοπεποίθηση να παρέμβει δείχνει βαθιά άγνοια των αντικειμενικά αντιδραστικών διαστάσεων του φαινομένου της "αγανάκτησης", που όπως έδειξα με αναδημοσίευση από Ριζοσπάστη του 1998, η ΓΓ είχε πλήρως και ενσυνείδητα προβλέψει από τότε, 15 χρόνια πριν. Είναι κρίμα φίλοι του ΚΚΕ όπως ο σημερινός στον Ρίζο, να βλέπουν τα προτερήματά του --αποτελέσματα θεωρητικής κατάρτισης και αντίληψης χωρίς ανάλογο στην Ελλάδα-- ως αδυναμίες. Τι να πούνε τότε και οι εχθροί.

      Διαγραφή
    6. Αν ο μετασχηματισμός της ταξικής συνείδησης ήταν ζήτημα συνθημάτων στο μπούγιο, αν δεν ήταν ζήτημα συστηματικής παρουσίας και μακροπρόθεσμης εργασίας στον χώρο όπου οι άνθρωποι εργάζονται και όχι στον χώρο όπου παν "να αποφορτιστούν", αν δεν ήταν ζήτημα που περνά ΠΡΩΤΑ από την αποδοχή του ατόμου ότι πρέπει να ΟΡΓΑΝΩΘΕΙ πολιτικά και συνδικαλιστικά, ότι πρέπει να ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΕΙ στον αγώνα της τάξης του, τότε ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα ήταν επαναστατικό κόμμα αντί φοιτητικό ανέκδοτο.

      Αλλά δεν είναι.

      Διαγραφή
    7. "Αντικειμενικά, μια μάζα απογοητευμένων μικροαστών χωρίς ταξική οργάνωση, χωρίς ταξική συνείδηση και εμπειρία, είναι μια αντιδραστική δύναμη όταν πιέζεται."

      Μαζί σου. Σωστό.. Η οργή του κόσμου αντι να πάει στην λογική μήπως φταίει το οικονομικό σύστημα πήγε στην λογική του φταίνε πολιτικοί που βγήκαν με 45%!(ποιος τους ψήφισε άραγε)

      Οι πλατείες έστρεψαν μία μερίδα του κόσμου προς τα πολύ δεξιά. Το να γίνονται επιτρεπτές(από ποιούς;) μόνο οι ελληνικές σημαίες στις πλατείες, να πετιούνται σωματεία ακόμα και σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης, να αποθεώνουν τους αγανακτισμένους τα ΜΜΕ, σημαίνει πως πεδίο για την αριστερά που θέλει να παρεμβαίνει ανοιχτά-ταξικά- με τα σύμβολα τα συνθήματα της δεν υπήρχε έτσι και αλλιώς από την αρχή. Το ΚΚΕ δεν κρύβει(και καλά κάνει) το ποιο είναι.
      Στις πλατείες είχαμε το Εθνικισμός + οτιδήποτε = εθνικισμός. Αυτό θα πάθει σε λίγο η αριστερά του Ισκρα(σοσιαλσωβινισμός). Ilief

      Διαγραφή
    8. Το μπλογκ τις τελευταίες μέρες "έτυχε" να έχει μια αξιοθαύμαστη συνοχή. Αν και παρεμβάλλονται κείμενα σχετικά με την απεργία κι άλλα θέματα της επικαιρότητας, οι υπόλοιπες αναρτήσεις της εβδομάδας, είναι δεμένες μεταξύ τους.

      Το κείμενο για την υπεραξία -> με το κείμενο για τα ιστορικά όρια του καπιταλισμού.
      Τα κείμενα για τη γεωπολιτική, την Κύπρο και τους αγωγούς -> με τις αναρτήσεις του Ίσκρα -> και ακόμη με τις αναρτήσεις του Λένιν ------> κι όλα αυτά με τις προβλέψεις της Αλέκας από το 1998 και το σχέδιο που είχε η για το ΑΑΔΜ.
      Κι όλα αυτά σχετίζονται μεταξύ τους αλλά και με το κείμενο "Εμπειρία", που ξεδιπλώνεται διαλεκτικά.

      Παρεμβάλλονται κι άλλα θέματα της επικαιρότητας (π.χ. Πανούσης) αλλά αυτή τη βδομάδα το μπλογκ έσκισε. Έχει πολύ οξεία αντιληπτική ικανότητα ο Αντώνης και δεν αφήνει κανένα ερέθισμα να πέσει κάτω.

      .
      .
      .

      Κάτι άσχετο με αφορμή τη Βαϊμάρη. Έχουν βαλθεί όλοι να λένε για το Μάρτιο κι ότι έρχονται εξελίξεις. Ακόμη κι ο Τσίπρας αρχίζει να ζητά εκλογές. Πέφτοντας χθες για ύπνο και με πολλές σκέψεις να τριγυρίζουν το μυαλό, σε εκείνη την κατάσταση που το μυαλό κάνει λογικά άλματα, οπότε μην τα πάρετε και τόσο σοβαρά όσα ακολουθούν, άρχισα να σκέφτομαι εκδοχές για το τί μπορεί να γίνει. Τελικά αναρωτήθηκα : μήπως είναι μια στρατηγική ελέγχου των μαζών το να αφήνουνε υπόνοιες πως κάτι σημαντικό έρχεται; Χωρίς ποτέ να καθορίζουνε τί ακριβώς είναι αυτό που έρχεται. Άλλες φορές αφήνανε να εννοηθεί πως θα χρεωκοπήσουμε (κυβέρνηση Παπανδρέου), άλλες φορές πως θα γίνει στάση πληρωμών, άλλες φορές δημιουργούσανε κλίμα θετικό (Παπαδήμος, εκλογές, πλατείες) και ενώ το καλοκαίρι του 2012 λέγανε πως μέχρι τα Χριστούγεννα θα ερχότανε εκλογές, τώρα αφήνουνε μια υπόνοια πως το πράγμα κυλάει προς κάτι σημαντικό με κατάληξη το Μάρτιο, ίσως αλλαγή στην παράταξη που κυβερνάει, ίσως επεισόδιο με τους Τούρκους, ίσως όλα μαζί.
      Σκέφτηκα, πολύ καλά σχεδιασμένο για να μην οργανώνεται η εργατική τάξη κι ο λαός.

      Κι εκεί που οι σκέψεις κυλούσανε λοιπόν, πέρασε από το μυαλό μου "ποιο είναι το σημαντικό καινούριο στοιχείο στην καταστολή του κινήματος"; Το σημαντικό στοιχείο είναι αυτό.

      http://www.youtube.com/watch?v=NmJglHYfMnQ
      http://www.geetha.mil.gr/media/SAEE/doc/BGs.pdf

      Ο στρατός, η καταστολή του οργανωμένου εργατικού κινήματος και η αναστολή της διαδικασίας ενσωμάτωσης των μη οργανωμένων μαζών, δε χρειάζεται να είναι μονόπλευρη και να κατευθύνεται μόνο από το δικό μας κράτος. Ίσως η Χ.Α. να μην είναι χρήσιμη κυβερνητικά αλλά απαραίτητη στη δόμηση "ταγμάτων ασφαλείας" που θα συνεργαστούν ασυνείδητα με τα άλλα τάγματα, τα BATTLE GROUPS.

      Δεν πιστεύω όμως πως μπορεί να πάμε σε κυβέρνηση χρυσαυγίτικη και σε κάτι περισσότερο από αερομαχίες, σε μοίρασμα του πετρελαίου και σε καταστολή των μαζών εντός της χώρας. Σε περίπτωση που δώσουνε όπλα στο λαό για να αντιμετωπίσουν "εισβολείς", αυτά θα γυρίσουν εναντίον τους και το μέτωπο του ΝΑΤΟ δε θα είναι εναντίον άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αλλά εναντίον της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.
      Είναι πιο intellectual φασισμός με έλεγχο της ψυχολογίας της μάζας από τα ΜΜΕ και στοχευμένη καταστολή εκεί που πρέπει. Μέρος λοιπόν της "ελπίδας" που πουλάνε μπορεί να είναι και η Χ.Α και ενώ η Χ.Α. καθαρίζει στις γειτονιές και στα εργοστάσια, το ΝΑΤΟ θα καθαρίζει στο Αιγαίο και σε γενικευμένες εξεγέρσεις. Δε χρειάζεται ο πολιτικός εκφραστής του κλασικού φασισμού, η Χ.Α., να αναλάβει τη δικυβέρνηση για να έχουνε επιτυχία τα σχέδιά τους.

      Διαγραφή
    9. ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ - Αυτό το βίντεο έψαχνα

      http://www.youtube.com/watch?v=C418MPKNAyE

      Διαγραφή
    10. Τσαφ

      Η παρατηρησή σου για τα τεχνάσματα πειθάρχισης της εργατικής τάξης είναι αξιόλογη,Μία στο καρφί και μία στο πέταλο

      δεν είναι μόνο η λογική των κειμένων αλλά τα κομμάτια του παζλ που βάζει η ίδια η πραγματικότητα με όλο και ποιο γρήγορο ρυθμό. Ο Αντώνης τα βάζει σε μία λογική σειρά για να αναδείξει μία εικόνα που ακόμα δεν έχουμε δει αλλά υποψιαζόμαστε τις πιθανές εκδοχές της.

      Ο φασισμός ιστορικά μπήκε ως αντιβαρο του κομμουνισμού.Ως Φασισμό μην εννούμε μόνο τον φανερό αλλά και τον κρυφό που εκφράζεται και από αστικά κόμματα του "δημοκρατικού τόξου". Και χρησιμοποιείται ακόμα και για προπολεμικό κλιμα. Οπότε ας μην αποκλέιονται εξελίξεις σαν και αυτές που περιγράφει η ανάρτηση. Πρώτα επιστρατεύουν πολιτικά, πειθαρχούν ένα λαό και μετά τον στέλνουν σε πόλεμο. Βεβαια υπάρχουν ιστορικά και οι περιπτώσεις Ισπανίας Πορτογαλλίας με φασισμό "εσωτερικής χρήσης" άνευ πολέμου.

      Μικροαστικος εξυπνακισμός καλλιτεχνών. Κάποιες φορες πετυχημένος. Κάποιες άλλες φορές καθαρά αντικκεδικός. Ο τζίμης πανούσης, παραμονές μιας μεγάλης απεργίας είχε πει πως ότι είναι θα το κάνει ο κόσμος γιατί οι καλλιτέχνες είναι χέστες. Χωρίς σχόλια, Επειδή η σοσιαλδημοκρατία "τραβά ζόρια" έβαλαν μπροστά και τον Λάκη Λαζόπουλο.

      Δεν αλλάζει η κυβέρνηση. Μιά χαρά τα πάει για τους αστούς ο Σαμαράς. Οι αστοί δεν είναι βλάκες να καίνε εύκολα τα πολιτικά χαρτιά τους και τις εφεδρείες τους. Δεν είναι νεοαριστεροί της κακιάς ώρας που όλο "πέφτουν από τα σύννεφα". Ilief

      Διαγραφή
    11. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Δε θα τον ξοδέψουνε τόσο γρήγορα το Σαμαρά και τον... Κουβέλη. Θα τον χρησιμοποιήσουνε μέχρι την τελευταία του σταγόνα.
      Αυτό που ήθελα να θέσω είναι πως παρά τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, πρέπει να βλέπουμε πως ο πόλεμος είναι -τί άλλο- ταξικός και πως η Ε.Ε. μαζί με το ΝΑΤΟ και τα Ηνωμένα Έθνη έχουν ήδη οργανωθεί στρατιωτικά εναντίον πιθανής εξέγερσης. Σε περίπτωση όμως που μας δώσουνε όπλα, παρ' όλο που οι καταστροφές σημαίνουν ευκαιρίες για επενδύσεις και κέρδος, δε θα τους συμφέρει καθόλου. Σκέψου μια στρατιά 500.000 κομμουνιστών, οπλισμένη. Και δε νομίζω να μπορεί κάποια άλλη κυβέρνηση εκτός μιας φασιστικής, να οπλίσει το λαό. Τις υπόλοιπες κυβερνήσεις τις έχουμε ξεγραμμένες έτσι κι αλλιώς. Και μια φασιστική κυβέρνηση που θα θελήσει να προετοιμάσει πόλεμο δε θα εκφράζει όλο το λαό. Θα μείνει ένα μεγάλο κομμάτι οργανωμένων κομμουνιστών, φίλων του ΚΚΕ και συμμάχων μας που θα αντισταθούν. Δεν τους συμφέρει τέτοιου μεγέθους σύρραξη.

      Άρα τί τους συμφέρει; Τους συμφέρει να διτηρούν κυβερνήσεις από υπαλληλάκια, εντολοδόχους είτε των Η.Π.Α. είτε της Γερμανίας και να κοιμίζουν το λαό με τα ΜΜΕ. Προτιμούν άλλες μεθόδους λοιπόν.Έτσι, όχι μόνο οι Πανούσηδες κι οι Λαζόπουλοι είναι όπλα, όχι μόνο οι αγανακτισμένοι, αλλά η μούντζα στις παρελάσεις γίνεται αντικείμενο συζήτησης, "τα αυθαίρετα του Α επιχειρηματία", οι δηλώσεις των καλλιτεχνών κλπ. είναι δήθεν τα σημαντικά γεγονότα για το λαό αντί να είναι σημαντικά η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, το συνταξιοδοτικό, το ασφαλιστικό, τα νοσοκομεία, τα σχολεία, οι αθλητικές υποδομές, τα κοινωνικά ιδρύματα κλπ. Αυτό σημαίνει πως μας κουρδίζουνε σαν πορτοκαλάκια και ταυτόχρονα αφήνουνε κάθε τόσο από πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία να βγαίνει μία φήμη πως κάτι αναμένεται να γίνει. Στην ουσία τα σχέδιά τους περνάνε κι ο λαός εκτονώνεται με... μούντζες.

      Και σε περίπτωση που αποκτήσουμε καλύτερη οργάνωση και συνείδηση όλοι μαζί οι ιμπεριαλιστές θα είναι προετοιμασμένοι και εναντίον μας.
      Επιμένω όμως πως αν μας οπλίσουνε μαζικά, τη γαμήσανε ... θέλω να ελπίζω.

      Διαγραφή
    12. Ο βασικός λόγος που ο πόλεμος έχει ως τα τώρα αποφευχθεί στην Δύση είναι ότι το μεγάλο κεφάλαιο γνωρίζει εκ των προτέρων ότι οι σημερινοί πολίτες, οι πολίτες του ύστερου καπιταλισμού, είναι εν πολλοίς μόνο για καναπέ. Ξέρει ότι θα αντιμετωπίσει μεγάλες δυσκολίες στο να τους κινητοποιήσει πολεμικά και θα έχει μεγάλο ρίσκο απειθαρχίας και εξέγερσης αν τους αναγκάσει να πάνε σε πόλεμο μαζικά (και όχι απλώς ξεμπερδεύοντας με εκπαιδευμένους μισθοφόρους όπως μπορεί να κάνει στον Τρίτο Κόσμο).

      Συνεπώς, προτιμά να αναζητά άλλες λύσεις στο πρόβλημα της κρίσης υπερσυσσώρευσης, προετοιμάζοντας όμως όσο γίνεται και το έδαφος για το Πλάνο Β, την πραγματική και σοβαρή λύση στην κρίση, που είναι ο παγκόσμιος πόλεμος.

      Στα πλαίσια αυτής της προετοιμασίας των καναπεδάτων και αποχαυνωμένων μικροαστών για παλάσκες, εξαρτύσεις και μαζικό θάνατο, είναι ιδιαίτερα χρήσιμη η καλλιέργεια του ρατσισμού, του εθνοτικού μίσους και του μιλιταρισμού.

      Στην Ελλάδα, η ΧΑ έχει βοηθήσει να προχωρήσει αρκετά αυτή η διαδικασία κι έτσι έχουμε σοβαρές ελπίδες να γίνουμε όλοι στάχτη γρηγορότερα από άλλες χώρες.

      Διαγραφή
    13. Περιεκτικότατος!

      Να συμπληρώσω πως δε θα γίνουμε στάχτη εμις ι ελινεσ θα παρουμε τι πολι.

      Διαγραφή
    14. Κάποια στιγμή θα καταλάβουν οι πατριώτες μας ότι η "βία" την οποία επιδιώκουν ως "λύση" δεν περιορίζεται στο να βαράς άοπλους και ανυπεράσπιστους εργάτες. Κατά πάσα πιθανότητα, την στιγμή που θα το καταλάβουν το μυαλό τους θα κομματιάζεται από τα θραύσματα κάποιας οβίδας.

      Διαγραφή
    15. Αντωνη
      Για τις πλατείες (τελευταίο).
      κάποια σχετικά σχόλια μου στο ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/12/blog-post_26.html )

      Δεν ήταν τα "συνθήματα", ούτε ο κόσμος αλλάζει με συνθήματα. Αν όποιος τα "λέει καλά" είχε "πολιτικό ρεύμα" δεν θα μιλούσαμε για πολιτική αλλά για τηλεοπτικό κοινό(Λαζόπουλος - Τζιμης).

      Μην σου διαφεύγει πως στις πλατείες ήταν και πρακτικές. Που το ταλαντευόμενο μικροαστικό κοινό ακολούθησε προς μία αταξική -δηλαδή εθνική αστική-κατεύθυνση.
      Ποιο αναλυτικά.Από τις πρώτες ημέρες, όταν πήγε να παρέμβει το ΚΚΕ ή το ΠΑΜΕ το έδιωχναν για να μην τους "καπελώσει". Επιτέθηκαν ακόμα και σε κακομοίρηδες ενός μλ. Το ίδιο όταν ερχόντουσαν σωματεία ή συνδικάτα ακόμα και σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης(ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ). Οι "αγανακτισμένοι" ή κάποιοι από αυτούς τους απωθούσαν επέλεξαν οι ίδιοι στην πράξη -όχι μόνο στα συνθήματα- να μην έχουν σχέση με το εργατικό λαϊκό ταξικό κίνημα.

      Το ΚΚΕ είχε δύο επιλογές.
      Ή να συμμετέχει ως "πολίτες" στο Γούντστοκ άλλα ελληνικά. Με μπόλικο σουβλάκι τζατζίκι μπύρα και ξηρούς καρπούς. Πετώντας ότι πρεσβεύει στην κάλαθο των αχρήστων.
      Ή να μην συμμετέχει στην μικροαστική εμπειρία που ήταν μακρυά από εργατικούς χώρους και το ταξικό κίνημα. Και διάλεξε ορθώς το δεύτερο.
      Αν συμμετείχε , πέρα από βραχυπρόθεσμα οφέλη, θα διάλυε μεσοπρόθεσμα τον στρατηγικό προσανατολισμό του ΚΚΕ.

      Επίσης επέλεξε με το όποιο κόστος την μη συμμετοχή του σε αριστερή κυβέρνηση με τον Αλέξη. Τα βραχυπρόθεσμα οφέλη τα επιλέγουν αστικά κομματα που φτιάχνονται και διαλύονται σε μία νύχτα όχι ταξικά-εργατικά με προσανατολισμό τον σοσιαλισμό.


      Τσαφ
      Το ποιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του μικροαστισμού το δείχνει η διαφήμιση μίας σοκολάτας. Όπου ένας "μπούλης" παίζει με τα στρατιωτάκια του και φωνάζει "προδότες προδότες". Ξαφνικά εμφανίζεται το "ίνδαλμά" του, ο αρχαίος πολεμιστής, δίνει την σοκολάτα στον "μπούλη" που εξακολουθεί να φωνάζει για "προδότες".Ilief

      Διαγραφή
    16. Τις γνωρίζω τις πρακτικές, παρακολούθησα τα γεγονότα και έγραψα για αυτές.

      Οι πρακτικές όμως εξέφραζαν μια "κοινή λογική", μια φαινομενικά αυταπόδεικτη σειρά αξιωμάτων. Δηλαδή μια ιδεολογία. Και η ιδεολογία αυτή δεν κατέβηκε στα κεφάλια ολονών τον Ιούνη του 2011. Προϋπήρχε, σαν τυρί που μουχλιάζει στον εγκέφαλο ένα πράμα.

      Αμφισβητώ κάθετα ότι το ΚΚΕ θα είχε έστω βραχυπρόθεσμα οφέλη απ' τις πλατείες. Στις πλατείες πήγαινες επειδή δεν ήθελες να πας στο ΠΑΜΕ. Δεν πήγαινες για να φας το ΠΑΜΕ στη μάπα. Ο κόσμος ήθελε χαϊλίκια και πήρε τα χαϊλίκια που ήθελε. Το συνολικό επιχείρημα του "κι αν το παλεύαμε" με παραπέμπει στη φιλοδοξία να φτιάξεις κρεμ μπρουλέ με χαλίκια. Ε δεν γίνεται. Και όχι επειδή ο κόσμος είναι ανεπίδεκτος. Αλλά επειδή ο κόσμος όχι απλώς ήταν εντελώς ανώριμος και ανέτοιμος για κάτι σοβαρότερο από τις πλατείες, αλλά δεν γούσταρε και τίποτε σοβαρότερο απ' τις πλατείες. Έπρεπε να κάνει το κομμάτι του, πώς να το κάνουμε δηλαδή; Δεν τον βάζεις στο φούρνο μικροκυμάτων τον εγκέφαλο ανθρώπων που έχουν ξεχάσει τι θα πει συνδικάτο να είναι έτοιμος σε τριάντα δεύτερα. Δεν υποκαθίσταται δια της ρητορείας η τριβή με τις δυσκολίες και τις αντιφάσεις που έχει μια σοβαρή πολιτική οργάνωση σε πραγματικό χρόνο. Αν μπορούσαν να γίνουν τέτοια πράγματα, θα είχαν γίνει.

      Και αν μπορούσαν να ξαναγίνουν χωρίς να πέσει η γιούχα του αιώνα, θα τα χε κάνει ριπίτ ο ΣΥΡΙΖΑ, που παρακαλάει τους Καραμανλήδες μπας και ξεκολλήσει κανα ποσοστό.

      Αλλά αυτά γίνονται μία, ξεθυμαίνουν, ξεφτυλίζονται και τέλος.

      Και το ΚΚΕ δεν ξεφτυλίστηκε στα μάτια όσων ξέρουν ότι ξεφτυλίστηκαν οι ίδιοι. Όσο κι αν θυμώνουν για το γεγονός, το ΚΚΕ δεν κατέβηκε σε τέτοιο επίπεδο. Έμεινε εκεί που έπρεπε να είναι. Ας βάλουν τον εγωϊσμό τους κάτω και ας το παραδεχτούν. Που αρκετοί πιστεύω πως το έχουν ήδη κάνει.

      Διαγραφή
    17. Το βασικό στην "κοινή λογική" στην ιδεολογία ήταν ο αντισταλινισμός, η επιχείρηση ταύτισης φασισμού κομμουνισμού η φύση της ΕΣΣΔ, οι θεωρίες περί "κρατικού καπιταλισμού γραφειοκρατικού καπιταλισμού" στην εσσδ, η αριστερη αμορφωσιά(αμβιβολο αν κάποιοι έχουν διαβάσει το μανιφέστο) κλπ κλπ κλπ.

      Μία μικρή μερίδα ταλαντευόμενων μικροαστών που ενδεχόμενα να σκέφτονταν το ΚΚΕ, πήγε προς τα αλλού. Όπως έργαψα και για τα αστικά κόμματα. Mία μερίδα σοβαρών δεξιών ψηφοφόρων σκεφτόνταν να ψήφιζε ΚΚΕ. Και τσουπ δια μαγείας φτιάχτηκε το κόμμα ΚΑΜΜΕΝΟΥ ως "εναλλακτική" κοντινή λύση.Ilief

      Διαγραφή
    18. Σε κάποια σχετικά σχόλια μου στο ( http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/12/blog-post_26.html )

      οι "πλατείες" "δημοκρατικότατα" απέκλεισαν όχι μόνο το ΚΚΕ, τα συνδικάτα, τα σωματεία αλλά και κάτι κακομοίρηδες στυλ ΣΕΚ και ΜΛ.
      Από την άλλη το "λούζονται" δεν απευθύνονταν σε απλό κόσμο που έβρισκε έναν εύκολο τρόπο διαμαρτυρίας, αλλά σε πολιτικοποιημένους(αριστερούς και μη) που πετούσαν την ιστορία τους, τους αγώνες τους, τα σύμβολά τους, για να ακουστούν για μισή ώρα στις πλατείες, για να γίνουν μέρος του ασυνδικάλιστου, αταξικού. Στο κάτω-κάτω αρκετός κόσμος δεν είχε και δεν έχει πολιτικοποιηθεί.Μαζί με τον απλό κόσμο θα κληθούμε μεθαύριο να οικοδομήσουμε τον σοσιαλισμό.Ilief

      Διαγραφή
    19. αξιότιμε Ilief,
      για την πληρότητα της εικόνας σου το ΜΛ δεν έφυγε ποτέ από την πλατεία. Το έβρισαν, ίσως και σπρωξιές να έπεσαν αλλά το ΜΛ δεν έφυγε σπιθαμή.
      Και τα κνιτόπουλα δεν το έβαλαν στα πόδια όταν πέρασαν για οδηγητές.

      Τώρα αν όλο καλά λόγια για γκλαστροστ και περεστροικα ακούγαμε κάποτε, μην το δένουμε πως για πάντα θα θεωρείται σωστή η ταχτική του ΚΚΕ με τις πλατείες...
      Άσχετα αν δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς, λόγω των δυσκολιών που κάποιοι υποψιαζόμαστε και αρκετοί φαντάζονται...


      Διαγραφή
    20. Γιώργο
      Το αν το ΚΚΕ δεν έχει κάνει σωστές εκτιμήσεις αυτο πρώτα το παραδέχεται δημόσια. Ακόμα και τα λάθη του ξέρει να τα διορθώνει. Εγγυήση για αυτά είναι η οργανική σχέση του με την εργατική τάξη, ο στρατηγικός του στόχος, ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός. Και μιας και μίλησες για την γκλάσνοσκ τα τότε βαρίδια που αποθέωναν πολιτικές Περεστροϊκα έφυγαν από το κόμμα στο 14ο. Αφού πρώτα επιχείρησαν να διαλύσουν το ΚΚΕ και να το μεταρέψουν σε ότι είναι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ.

      Το ΚΚΕ πάντα εξετάζει τις πραγματικές συνθήκες.Ο Μαρξισμός είναι πέρα από ανθρωπισμός είναι και πραγματισμός. Όχι με την έννοια των αστών όπως εννούν π.χ τις "ελεύθερες συγκοινωνίες"αλλά πραγματισμός από την άποψη των ταξικών συμφερόντων της εργατικής τάξης. Δηλαδή του ζητήματος της εξουσίας της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.

      Οι πλατείες δεν είναι χώρος εργασίας - εργοστάσιο λιμάνι.Πολύ σημαντική διαφορά. Δεν πα να κάθονται και εναν αιώνα απογεύματα στις πλατείες, η παραγωγή, οι τέσσερεις ελευθερίες του Μάαστριχ είναι ελεύθερες. Σε αντίθεση που αν μία μέρα κλείσουν τα λιμάνια από απεργία βγαίνει ο Προτοσάλτε με υφος εισαγγελέα και ζητά επέμβαση για "ελεύθερες συγκοινωνίες". Η έννοια αυτής της "ελευθερίας" είναι πρώτιστη στο Μααστριχ. Το να διαδηλώνει ο κόσμος στις πλατείες αντι να απεργεί είναι και πρόταση του Σκουρλέτη(ΣΥΡΙΖΑ).

      Όταν οι άλλοι δεν θέλουν, δεν θα τους βάλει με το στανιό να τον ακούσουν. Υπάρχουν μαρτυρίες που σε πλατείες μόλις εμφανίζονταν άνθρωποι του ΠΑΜΕ ή του ΚΚΕ εμφανιζόντουσαν "αγανακτισμένοι"-"ακαπέλωτοι" που τους έλεγαν να φύγουν τα κόμματα. Προφανώς οι κύριοι και οι κυρίες είχαν συνείδηση ιδιοκτήτη πλατειών που μάλλον το ΚΚΕ δεν την είχε.
      Όπως η "τετράγωνη λογική" πως όταν το ΠΑΜΕ έμενε στις πλατείες "έμενε για να καπελώσει" και όταν έφευγε "έφευγαν οι προδότες", "το ΠΑΜΕ κάνει παρέλαση" κλπ. Ο κόσμος του ΚΚΕ, πήγε με την φάτσα του, την ιδεολογία του και δεν προσποιήθηκε τον "πολίτη" τον "ανεξάρτητο" τον "ακαπέλωτο" τον "αγανακτισμένο" ελληναρά που θέλει "πισω την πατρίδα του". Δεν θυσίασε την ιδεολογία του για να αποκτήσει 5 λεπτά δημοσιότητας στην πλατεία.

      Για όλα μπορεί να φταίει η συνήθεια. Και όταν απο συνήθεια υπήρχε ο ευκολος τρόπος-"βύσμα" από το ΠΑΣΟΚ ΝΔ- γιατι κάποιοι να διαλέξουν τον δύσκολο; Απλώς ένα κομματι της μικροαστικής τάξης που ταλαντεύονταν με αυτό τον τρόπο ακολούθησαν τον ποιο σύντομο εύκολο δρόμο: Για όλα φταίνε οι πολιτικοί που μάλλον ήταν εκτός κοινωνίας. Oι "χούντες" που κατα περίεργο τρόπο ψηφιζόντουσαν με 45%. Οι "προδότες πολιτικοί" που μάλλον τα παλαιότερα χρόνια με τις τόσες "άκρες" που παρείχαν θα ήταν "υπερπατριώτες". Έξω η Τρόϊκα αλλά μέσα στην ΕΕ στην ΕΚΤ(ευρώ) που είναι μέρη της Τροϊκας.

      Παρολα αυτά δεν υπάρχει κριτική υπεράνω. Ο κόσμος μαθαίνει από τις εμπειρίες του τουλάχιστον όσοι θέλουν αν μάθουν. Σε αυτή την κοινωνία ζούμε, απλώς δεν κολακεύουμε τις αδυναμίες του για πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη. Όπως έγραψα και με αυτό τον κόσμο θα χτίσουμε μεθαύριο τον σοσιαλισμό.Ilief

      Διαγραφή
    21. @Γιώργος:
      Το (μ-λ) και όχι το Μ-Λ, μάζαψε τον τίτλο και την σημαία του, και έβγαλε ένα τραπεζάκι κάτω από ένα πανό που έγραφε "αριστερά στην πλατεία". Παρόλα αυτά, πέσιμο δέχτηκε και πάλι. Αυτό για την αποκατάσταση της πραγματικότητας που λέει πως ο αντικομμουνισμός των "πλατειών" ήταν όχι απλά δεδομένος, αλλά και εξάρχής δομικός. Μπορώ να συνεχίσω για το τι έγινε με το ΕΕΚ, για το ξύλο ανένταχτου τροτσκιστή από την πρώτη μέρα, και αρκετά ακόμη.

      Διαγραφή
  2. " Τα συνθήματα σηματοδοτούν απλά την ΕΚΠΟΡΝΕΥΣΗ της αριστεράς στον αντιδραστικό μικροαστισμό τον οποίο έσπευσε να εκπροσωπήσει, ΔΗΘΕΝ για να "μετασχηματίσει."".

    Τα είπες όλα. Όταν η αριστερά σκύβει το κεφάλι στις ποιο απατηλές μικροαστικές απαιτήσεις μπας και κερδίσει ακροαστήριο, που ασπάζεται το να να γυρίσουν όλα πίσω στο 2009 λες και το 2009 όλοι καλοπέρναγαν, τότε ας μην απορούμε για την άνοδο του εθνικισμού και τον εκφασισμό της κοινωνίας. Χωρίς να σημαίνει πως αποκλειστικά ευθύνεται η αριστερά ή έχει την πρώτη ή κύρια ευθύνη. Ο εθνικισμός είναι επιλογή της αστικής τάξης.Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο πόλεμος να μην ξεχνάμε δίνει άμεση "λύση" στο ζήτημα του πλεονάζοντος εργατικού δυναμικού* δια της εξάλειψής του. Ως εκ τούτου σε καιρούς μαζικής ανεργίας (συν τοις άλλοις) δεν πρέπει να φαντάζει διόλου απίθανο ενδεχόμενο.

    *EU-chic έκφραση, αντί για το ξύλινο "οι άνεργοι"

    ΑπάντησηΔιαγραφή