Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2013

Ας μην απομακρύνουμε άλλο τη στρατηγική μας

Ας μην απομακρύνουμε άλλο τη στρατηγική μας

Τα κείμενα της ΚΕ αποτελούν συνέχεια των κατευθύνσεων με τις οποίες δουλέψαμε υπό την καθοδήγησή της. Αρα μπορούμε να τα κρίνουμε και από τα αποτελέσματα, εξετάζοντας βασικούς τομείς, όπως στη συσπείρωση δυνάμεων, στην οργάνωση του λαού, στην πολιτική - ιδεολογική - οργανωτική ισχυροποίηση ΚΚΕ και ΚΝΕ.

1. Ερωτήματα για στοιχεία που δεν υπάρχουν

-- Τι βήματα έγιναν στην ανάπτυξη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, στην αύξηση των δυνάμεών τους, στη βελτίωση της λειτουργίας και της συμμετοχής τους στη δράση;

-- Πόσο προχώρησε η οργάνωση εργατών, λαού, νεολαίας; Οι Λαϊκές Επιτροπές, θετικό βήμα η συγκρότησή τους, πόσο κόσμο συσπειρώνουν;

-- Τι γίνεται με τους συσχετισμούς στα συνδικάτα, στις δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες οργανώσεις;

Τα κείμενα επαναλαμβάνουν μόνο σχέδια, τι πρέπει να γίνει. Ομως, το τι αποτελέσματα είχαμε, λείπει. Το ότι απουσιάζουν τέτοια στοιχεία δε βοηθά τη συζήτηση, είναι και ανησυχητικό.

2. Για το ζήτημα των συμμαχιών

α) Απουσιάζει αναφορά στο ισχύον Πρόγραμμα, στο στόχο συγκρότησης του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού - Δημοκρατικού Μετώπου (ΑΑΔΜ), η κριτική του προσέγγιση, για να καταλάβουμε γιατί αλλάζει, πού δεν ανταποκρίνεται. Γιατί; Τα μη προγραμματικά συνέδρια που μεσολάβησαν δεν αναίρεσαν το Πρόγραμμα που ισχύει ως σήμερα.


Ο απολογισμός όμως δεν γίνεται πάνω στο ΑΑΔΜ, αλλά στη Λαϊκή Συμμαχία (Λ.Σ.) που προτείνεται να υιοθετηθεί (θέσεις 48, 51). Στην Πολιτική Απόφαση (και) του 18ου δεν αναφέρεται η «Λ.Σ.», αλλά ότι «παλεύουμε για την προώθηση αντιιμπεριαλιστικών - αντιμονοπωλιακών συσπειρώσεων ως προϋπόθεση συγκρότησης του ΑΑΔΜ».

-- Σωστά παραμένει ο χαρακτήρας της εποχής και ο στρατηγικός μας στόχος ίδιος. Το σχέδιο Προγράμματος όμως μόνο τον επαναλαμβάνει, χωρίς να προχωρά σε καθορισμό του δρόμου προσέγγισής του, συγκέντρωσης των δυνάμεων για την προώθησή του. Αυτό είναι προϋπόθεση στρατηγικής σημασίας. Ετσι εκτιμούσαμε στο 15ο, επιδιώκοντας τη σύνδεση στρατηγικής - τακτικής, ώστε ούτε απόσπαση, ούτε ταύτιση μεταξύ τους να υπάρχει.

-- Το πλαίσιο πάνω στο οποίο καλούμε σε λαϊκή συσπείρωση (θέσεις 61, 62) ουσιαστικά ταυτίζεται με το στρατηγικό μας στόχο. Αυτό κάνουμε και σήμερα με συνέπεια, στη δράση στο μαζικό κίνημα, να παρατηρούμε συχνά ταύτιση και μπέρδεμα ρόλων ΚΚΕ - ΠΑΜΕ - Συνδικάτων κ.λπ. Ταυτόχρονα, τα αποτελέσματα της συσπείρωσης είναι μηδαμινά, δεν δημιουργούν ρεύμα.

β) Απαντήθηκε σε αναλύσεις, γράφτηκε στον «Ρ», ότι η «Λ.Σ.» δεν αλλάζει ουσιαστικά το ΑΑΔΜ. Οτι επιλέχθηκε σαν πιο εύστοχος όρος που αποδίδει καλύτερα αυτό που θέλουμε και ότι απευθύνεται στις ίδιες κοινωνικές δυνάμεις. Αυτό δεν είναι σωστό:

-- Το ΑΑΔΜ είναι κοινωνικοπολιτικό μέτωπο. Η προτεινόμενη «Λ.Σ.» δεν είναι κοινωνικοπολιτική αφού, σύμφωνα με τις «θέσεις» (θέση 67), δεν συμμετέχει στις εκλογές, δεν διεκδικεί, αν χρειαστεί, κυβέρνηση για να μην εμπλακεί σε κυβερνητική διαχείριση, να μην θεωρηθεί ως απαιτούμενο στάδιο.

-- Οι λαϊκές δυνάμεις που απευθύνεται το ΑΑΔΜ είναι ευρύτερες. Η «Λ.Σ.» στενεύει αυτές τις δυνάμεις (θέση 61) οι οποίες σχεδόν ταυτίζονται με τις κινητήριες δυνάμεις της επανάστασης (θέση 73), αφού η συγκρότηση της «Λ.Σ.» γίνεται πάνω στη συμφωνία για την εργατική - λαϊκή εξουσία.

- Η «Λ.Σ.» αναφέρεται ως αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική. «Δεν τη χαρακτηρίζουμε, απαντιέται, και ως αντιιμπεριαλιστική, αφού ιμπεριαλισμός σημαίνει μονοπωλιακός καπιταλισμός». Και τότε γιατί χρειάζεται το αντιμονοπωλιακό, αφού το αντικαπιταλιστικό τα συμπεριλαμβάνει όλα;

-- Αν ανατρέξει κανείς στα ντοκουμέντα του Προγραμματικού 15ου Συνεδρίου, του 16ου (εισηγήσεις, αποφάσεις, κλείσιμο), πράγμα απαραίτητο για τη μελέτη και κρίση των σημερινών «θέσεων», θα δει την επεξεργασία στην οποία βασίστηκε η γραμμή του Μετώπου, τις απαντήσεις σε λαθεμένες θέσεις που επανέρχονται.

γ) Η επεξεργασία της πολιτικής συμμαχιών και το ΑΑΔΜ απαντούν στην ανάγκη και δυνατότητα συμμαχίας της εργατικής τάξης με τα μικροαστικά στρώματα σε στόχους ρήξης και ανατροπής, ενάντια στην πολιτική και την εξουσία των μονοπωλίων, συγκέντρωσης και προετοιμασίας των δυνάμεων για την επανάσταση. Στηρίχτηκε στην ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης, της θέσης της χώρας στο ιμπεριαλιστικό σύστημα που επιδεινώθηκε και λόγω της κρίσης.

Το ΑΑΔΜ ως κοινωνικοπολιτικό Μέτωπο:

-- Εξέφρασε τη διαλεκτική σχέση τακτικής και στρατηγικής, αλληλεπίδρασης των κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών.

-- Εριχνε το βάρος στο κοινωνικό επίπεδο και γιατί δεν υπήρχαν πολιτικές δυνάμεις να συμπαραταχθούν. Λέγαμε ότι η ανάπτυξη της πάλης είναι πιθανό να δημιουργήσει τέτοιες και ότι ο πολιτικός χαρακτήρας του Μετώπου δεν καθορίζεται μόνο από το αν συμμετέχουν άλλες πολιτικές δυνάμεις, αλλά και από τις στοχεύσεις του.

-- Μιλούσε για κυβέρνηση αντιιμπεριαλιστικών - αντιμονοπωλιακών δυνάμεων, μόνο ως ενδεχόμενο. Ούτε ως στόχο μέσα στον καπιταλισμό, ούτε ως στάδιο την καθόριζε, αλλά ως πιθανότητα που μπορεί να προκύψει στην πορεία της πάλης, που πρέπει να αξιοποιηθεί, με τους όρους του Μετώπου, προς την τελική σύγκρουση και νίκη. Η προσπάθεια συσχέτισης της προγραμματικής αυτής θέσης, περί κοινωνικοπολιτικού Μετώπου, ως παράθυρου συνεργασίας με το ΣΥΡΙΖΑ και αποδοχής συγκυβέρνησης διαχείρισης, είναι απαράδεκτη. Το 15ο απέρριπτε τέτοια συνεργασία με το ΣΥΝ. Δεν τον ενέτασσε στις αντιιμπεριαλιστικές - αντιμονοπωλιακές δυνάμεις. Οι αστοί κονδυλοφόροι και ο ΣΥΡΙΖΑ, τότε και σήμερα, δεν υπερασπίζουν το 15ο Συνέδριο, το διαστρεβλώνουν. Πιέζουν παραπέρα το Κόμμα εκμεταλλευόμενοι τη δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει. Η υπεράσπιση των αποφάσεών του στη διαπάλη με τις αστικές και μικροαστικές θεωρίες και στη μαζική δράση ήταν και είναι πριν απ' όλα υποχρέωση της ΚΕ.

3) Συμπεράσματα

- Αλλο πράγμα το ΑΑΔΜ, άλλο η «Λ.Σ.». Αυτή δεν αποτελεί «εμπλουτισμό» του Μετώπου, αλλά πρόταση συμμαχίας για τη σοσιαλιστική επανάσταση. Αν παραμείνει έτσι, δεν θα πρόκειται για συμμαχία, αλλά για άρνηση της πολιτικής συμμαχιών. Κι ας διατυπώνεται ως «Συμμαχία». Το Μέτωπο, δηλαδή η κοινωνικοπολιτική συμμαχία που χρειάζεται σήμερα, πρέπει να είναι αντιιμπεριαλιστική - αντιμονοπωλιακή, εμπλουτισμένη με στοιχεία των εξελίξεων που μεσολάβησαν. Μόνο με τέτοιους όρους μπορεί να υπάρξει ανάκαμψη και αντεπίθεση του Κόμματος, του εργατικού - λαϊκού κινήματος.

-- Το Κόμμα απομακρύνεται από το στρατηγικό του στόχο. Στερείται της επεξεργασμένης πολιτικής συμμαχιών, αφήνοντας το λαό έκθετο στην πολιτική συμμαχιών της αστικής τάξης για την αναδιάταξη του αστικού πολιτικού σκηνικού, αλλά και του οπορτουνισμού, που κατάφερε να εκτοξευθεί εκλογικά αποσπώντας πολλές δικές μας δυνάμεις. Η εκλογική ήττα δεν αφορά κυρίως στην εκλογική μας τακτική. Και σ' αυτήν, αποτυπώθηκε το ίδιο πρόβλημα. Μας το επιβεβαίωσαν οι μισοί ψηφοφόροι μας.

-- Η ήττα του οπορτουνισμού, δεξιών και «αριστερών» παρεκκλίσεων, είναι απαραίτητος όρος για τη νίκη. Στην κρινόμενη περίοδο απολογισμού της ΚΕ, ο οπορτουνισμός έκανε πολιτικά άλματα.

-- Παρακαταθήκη για το Κόμμα και το κίνημα δεν αποτελεί τόσο η, σωστή, άρνηση συγκυβέρνησης με το ΣΥΡΙΖΑ, όσο η ανάδειξη της χρεοκοπίας του καπιταλισμού, της ανάγκης ανατροπής του. Ομως, τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι δεν αρκεί η επανάληψη της αναγκαιότητας, αλλά να κατακτήσουμε και την τέχνη που θα μας φέρει πιο κοντά στο στόχο. Οι θυσίες και η δράση των κομματικών δυνάμεων στα εργοστάσια, στις γειτονιές, για να καρπίσουν πρέπει να εφοδιαστούν με το όπλο της πολιτικής των συμμαχιών, της διαπάλης με τον κάθε λογής οπορτουνισμό, με βάση την πλούσια λενινιστική κληρονομιά. Μπορούμε και θα προχωρήσουμε.

Γιάννης Νάκης
ΚΟΒ Κορωπίου

Ριζοσπάστης

42 σχόλια:

  1. Αναρωτιέμαι γιατί κάποιους τους ενοχλεί τόσο η ιδέα της Λαϊκής Συμμαχίας και η υποτιθέμενη εγκατάλειψη του ΑΑΔΜ. Κατ'αρχάς δεν φαίνεται να κατανούν το πρόβλημα της έννοιας του ΑΑΔΜ στις δεδομένες συνθήκες.
    Άσε που φετιχοποιούνται τα συνθήματα. Δηλαδή δεν πρέπει να αγγίζουμε το ΑΑΔΜ;
    Λαϊκή Συμμαχία ή ΑΑΔΜ: Πρόκειται για στρατηγικά προτάγματα.
    Όπως σωστά εννοείς στο άρθρο σου για τον Προσυνεδριακό: Με ποιον στο διαολο ΑΑΔΜ;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γράφει ο σύντροφος: "Το ΑΑΔΜ είναι κοινωνικοπολιτικό μέτωπο. Η προτεινόμενη «Λ.Σ.» δεν είναι κοινωνικοπολιτική αφού, σύμφωνα με τις «θέσεις» (θέση 67), δεν συμμετέχει στις εκλογές, δεν διεκδικεί, αν χρειαστεί, κυβέρνηση για να μην εμπλακεί σε κυβερνητική διαχείριση, να μην θεωρηθεί ως απαιτούμενο στάδιο."

      Κι από κάτω: "Η προσπάθεια συσχέτισης της προγραμματικής αυτής θέσης, περί κοινωνικοπολιτικού Μετώπου, ως παράθυρου συνεργασίας με το ΣΥΡΙΖΑ και αποδοχής συγκυβέρνησης διαχείρισης, είναι απαράδεκτη. Το 15ο απέρριπτε τέτοια συνεργασία με το ΣΥΝ. Δεν τον ενέτασσε στις αντιιμπεριαλιστικές - αντιμονοπωλιακές δυνάμεις."

      Πολύ σωστά γράφει το δεύτερο. Αλλά αφού το γράφει, το πρώτο, το ότι η Λ.Σ δεν συμμετέχει σε εκλογές, γιατί τον καίει; Με ποιον κομματικό φορέα θα ήθελε συμμαχία σε εκλογές (και αν δεν θέλει γιατί αναφέρεται σε εκλογές), αφού δεν θέλει με τον ΣΥΡΙΖΑ;

      Με το ΠΑΣΟΚ;

      Διαγραφή
    2. Ειλικρινά, δε βγάζω κανένα νόημα από τη γραμμή για ΑΑΔΜ που προωθούν αρκετές από τις επιστολές για τον προσυνεδριακό, λέγοντας ταυτόχρονα ότι σωστά δεν συνεργάστηκε το ΚΚΕ με ΣΥΡΙΖΑ. Τότε τι το τόσο ζωτικό και πολύτιμο είχε το (εκλογικά αποτυχημένο πάντως, όπως έδειξα σε ειδικό ποστ για το θέμα) ΑΑΔΜ;

      Μπορεί κάποιος να μου το εξηγήσει αυτό; Ειλικρινά. Μπορεί κάτι να μην έχω καταλάβει εγώ.

      Διαγραφή
    3. *εκλογικά αποτυχημένο=για τον απλούστατο λόγο ότι κανείς δεν συνεργάστηκε με το ΚΚΕ με άξονα το ΑΑΔΜ. Κανείς απολύτως. Και τώρα ξαφνικά έγινε το μαγικό κλειδί της επιτυχίας του ΚΚΕ στις μάζες. Επειδή το λέει ο Εργατικός Αγώνας, η Νέα Σπορά και η Ίσκρα;

      Θυμίζω το σχετικό μου σημείωμα:

      Το τμήμα για το Αντιϊμπεριαλιστικό Αντιμονοπωλιακό Μέτωπο είναι το τρίτο τμήμα του Προγράμματος του ΚΚΕ που δημοσιεύτηκε μετά το 15ο Συνέδριο, τον Μάιο του 1996. [...] Στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 1996 που ακολούθησαν τις αποφάσεις του συνεδρίου, το ΚΚΕ κατήλθε μόνο του, και έλαβε 5.61% της ψήφου (11 έδρες). Τα άλλα κόμμα της λεγόμενης αριστεράς που κατήλθαν στις εκλογές ήταν ο ΣΥΝ, που έλαβε 5.12% και 10 έδρες, η Μαχόμενη Αριστερά (0.15%), το Μ-Λ ΚΚΕ (0.06%), και η ΟΑΚΚΕ (0.05%). Στις επόμενες βουλευτικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν το 2000, το ΚΚΕ κατήλθε πάλι μόνο του και έλαβε 5.52% της ψήφου και 11 έδρες. Ο ΣΥΝ έλαβε 3.20% και 6 έδρες. Τα άλλα αριστερά κόμματα έμειναν εκτός Βουλής και ήταν το Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς (το οποίο ο υποφαινόμενος ψήφισε τότε) (0.12%), το ΚΚΕ Μ-Λ (0.11%), το Μ-Λ ΚΚΕ (0.09%), το Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας (0.03%) το ΑΚΕΠ (0.02%) και η ΟΑΚΚΕ (0.02%).

      Ο γράφων δεν γνωρίζει να υπήρξαν μαζικές προσχωρήσεις από άλλα κόμματα λόγω ενθουσιασμού με τις θέσεις του 15ου συνεδρίου για το Αντιϊμπεριαλιστικό Αντιμονοπωλιακό Μέτωπο, ούτε μπορεί να ανακαλέσει σημαντικές ριζοσπαστικές ανακατατάξεις στο εργατικό κίνημα στην περίοδο από το 1996 ως το 2000. Ίσως να βρεθούν πιο μνήμονες από τον ίδιο για την περίοδο που να διαψεύσουν αυτήν την υποκειμενική πιθανώς εικόνα.
      http://leninreloaded.blogspot.com/2013/01/blog-post_10.html

      Διαγραφή
    4. Εκλογές 1996 και 2000: Με άλλα λόγια, το ΚΚΕ ΕΠΕΣΕ, οριακά έστω, εκλογικά με το ΑΑΔΜ σε ισχύ, από 5.61% σε 5.52%.

      Σήμερα δεν έχει μικρότερο ποσοστό από αυτό. Μεταξύ 5-6% κυμαίνεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις.

      Διαγραφή
    5. "Ειλικρινά, δε βγάζω κανένα νόημα από τη γραμμή για ΑΑΔΜ που προωθούν αρκετές από τις επιστολές για τον προσυνεδριακό, λέγοντας ταυτόχρονα ότι σωστά δεν συνεργάστηκε το ΚΚΕ με ΣΥΡΙΖΑ. Τότε τι το τόσο ζωτικό και πολύτιμο είχε το (εκλογικά αποτυχημένο πάντως, όπως έδειξα σε ειδικό ποστ για το θέμα) ΑΑΔΜ;

      Μπορεί κάποιος να μου το εξηγήσει αυτό; Ειλικρινά. Μπορεί κάτι να μην έχω καταλάβει εγώ"

      h epoxh tou AADM htan sxetika eirinikh periodos pou den evaze se hmerisia diata3h thn epanastash.poloi sta plaisia auta eixan sunh8isei tis eirinikes koinovouleutikes diadikasies kai oi 8eseis ths KE tous efnidiazoun twra.
      ena allo 8ema pou vazoun emesws oi 8eseis einai h sxesh ths epanastatikhs e3ousias me to astiko kratos kai to ti prepei na kanoume me auto se antipara8esh me to SYRIZA afou daixwrizetai h enoia ths diakuvernishs apo auth ths e3ousias.
      opws katalavaineis den uparxei akoma kalh sxesh tou ta3ikou kinhmatos me th 8ewria.
      To 8ema omws einai to komma na einai etoimo gia apotomes strofes sthn ta3ikh palh kai tis e3eli3eis sto imperialistiko sustima.

      g.

      Διαγραφή
    6. kai kati allo...
      taktikh=AADM,laikh symaxia
      stratigikh=sosialismos

      ta mperdeuei auta ta 2 o syntrofos

      g.

      Διαγραφή
    7. “Εκλογές 1996 και 2000: Με άλλα λόγια, το ΚΚΕ ΕΠΕΣΕ, οριακά έστω, εκλογικά με το ΑΑΔΜ σε ισχύ, από 5.61% σε 5.52%.”
      Μια-δυο παρατηρήσεις απ’ τη μεριά μου…
      Τα ποσοστά κι οι ψήφοι μπορούν να έχουν και διαφορετικές αναγνώσεις… ΠΧ το 2000 μπορεί να πει κάποιος (και αυτή ήταν η επίσημη εκτίμηση) ότι το ΚΚΕ επιτυχημένα αντιστάθηκε στη λαίλαπα του δικομματισμού που κέρδισε άλλο μισό εκατομμύριο ψήφους και 86%,χάνοντας μόνο 700 ψήφους ,ενώ ο ΣΥΝ έχασε 120.000…το 2004 «με το ΑΑΔΜ σε ισχύ» κερδίζει 50.000 και το 2007 άλλες 150.000.Λίγο δύσκολο να αποδοθούν αυτές οι διακυμάνσεις στο ΑΑΔΜ και στον αν ήταν σωστό ή όχι σα τακτικός στόχος… Όπως επίσης είναι πολύ δύσκολο να περιμένεις «εθελοντικά» να προστρέξουν άλλες πολιτικές δυνάμεις στη δική σου πρόταση μόνο και μόνο επειδή τη διατύπωσες. Η εκλογική αποτυχία (ή και επιτυχία) των όποιων άλλων δεν μπορεί να έχει καμιά σχέση με το ΑΑΔΜ γιατί δεν ήταν αυτό το πρόγραμμα τους.
      Σε κάθε περίπτωση το ζουμί είναι αυτό το «με το ΑΑΔΜ σε ισχύ»
      Πότε σταμάτησε να είναι σε ισχύ?
      Πως σταμάτησε να είναι σε ισχύ?
      Γιατί σταμάτησε να είναι σε ισχύ? Ποιές πλευρές του δεν επαληθεύτηκαν ,ποιες αδυναμίες παρουσιάστηκαν, ποιες δράσεις το προχώρησαν και ποιες το φρέναραν?
      Και για να κλείσω, εγώ καταλαβαίνω τη «γκρίνια» για το 15ο ,όχι σαν κριτική για το ότι το ΚΚΕ αρνήθηκε την κυβερνητική συνεργασία με τον τσίπρα, αλλά για το ότι δεν ήταν αυτό που με δικιά του πρωτοβουλία δεν κάλεσε για αριστερή κυβέρνηση σέρνοντας τους υπόλοιπους είτε σε κυβέρνηση αντιιμπεριαλιστικών αντιμονοπωλιακών δυνάμεων (αν συμφωνούσαν τέτοιες θα ήταν), είτε ξεμπροστιάζοντας τη ρητορική τους.

      Διαγραφή
    8. "Σε κάθε περίπτωση το ζουμί είναι αυτό το «με το ΑΑΔΜ σε ισχύ»
      Πότε σταμάτησε να είναι σε ισχύ?
      Πως σταμάτησε να είναι σε ισχύ?
      Γιατί σταμάτησε να είναι σε ισχύ?"

      Πιάνεσαι από μια φράση και πας βόλτα μόνος σου. Εννοώ απλούστατα ότι το 1996 μόλις είχε ψηφιστεί το πρόγραμμα του 15ου ενώ στις εκλογές του 2000 είχαν περάσει 4 χρόνια και είχε τον χρόνο να δοκιμαστεί στην κοινωνία.

      Διαγραφή
    9. @g: Χτυπάς κέντρο νομίζω στο 10.38.

      Διαγραφή
  2. Νομίζω πως ο σύντροφος είναι αρκετά μπερδεμένος σε πολλά θέματα, έτσι η επιστολή του είναι αντιφατική σε διάφορα σημεία. Οι τρεις τελευταίοι παράγραφοι είναι ενδεικτικές. Διατυπώνεται η άποψη ότι το κόμμα απομακρύνεται από τον στρατηγικό του στόχο, επισημαίνεται η ανάγκη πολιτικής συμμαχιών χωρίς να διευκρινίζεται με ποιούς, ενώ απ'την άλλη κυρήσσεται η αναγκαιότητα διαπάλης με τον οπορτουνισμό και η άρνηση συνεργασίας με τον συριζα θεωρείται σωστή. Θα μπορούσε να θεωρηθεί σωστή αυτή η κριτική (αν και το σημείο για τον στρατηγικό στόχο θέλει επεξήγηση) απ'την πλευρά των κοινωνικών συμμαχιών και της ενότητας της εργατικής τάξης (άρθρο αρβανιτίδη) αν δεν παρουσιαζόταν ως κάποιου είδους απόδειξη η απώλεια του 4% στις τελευταίες εκλογές.

    Οι διατυπώσεις για την ΛΣ έχουν επίσης πρόβλημα. Έχουν συντελεστεί πολλές αλλαγές τα τελευταία χρόνια και δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να θεωρείται ως κάποιου είδους "σεχταριστική στροφή" η συμφωνία για την εργατική-λαϊκή εξουσία. Περίεργο βρίσκω και το σχόλιο -- προϊόν σχολαστικισμού περισσότερο -- για την απομάκρυνση του "αντιιμπεριαλιστικού". Με την ίδια θα μπορούσε να γίνει κριτική και αν είχε μείνει ως έχει.

    Κράταω την κριτική για την απουσία στοιχείων από τις θέσεις, αν και είναι κατανοητό ότι σε κάποιες περιπτώσεις κάτι τέτοιο είναι επικίνδυνο να γίνει, μπορούν να δοθούν κάποια μαζεμένα αποτελέσματα όσον αφορά τις εκλογές σωματείων, εργατικών κέντρων κτλ.

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΑΑΔΜ παλης. ας δουμε λοιπον τι σημαινει. σημαινει οτι πρεπει να βαλουμε σε κινηση την εργατικη ταξη και τα συμμαχα στρωματα καταρχην για στοχους αμεσους -ανακουφισης- αλλα το κυριοτερο οπως λεγαμε παντα στην προοπτικη αυτο το μετωπο να βαζει ζητημα εξουσιας, γιατι καμια κατακτηση δεν μπορει να κρατησει σε συνθηκες καπιταλισμου. τοτε λοιπον λεγαμε οτι και να πετυχει το κινημα κατι, θα ειναι προσωρινο γιατι το κεφαλαιο οταν ζοριστει- κριση- θα τα παρει πισω.
    το μετωπο λοιπον πως θα συγκροτηθει; απο κατω με τις μαζικες οργανωσεις των εργατων (ΠΑΜΕ) μικρων ΕΒΕ (ΠΑΣΕΒΕ), νεολαιας (ΜΑΣ- ΣΑ Σχολειων), γυναικες (ΟΓΕ) κτλ. δεν λεω οτι εχουμε φιαξει το ιδανικο αλλα το παλευεις.
    αφου λοιπον προσπαθεις να συγκροτησεις αυτο το μετωπο τι θα το κανεις μετα; στον φουρνο με πατατες; πρεπει να εχει συνεχεια. εννιαια εκφραση και στοχο.
    αν την λαικη συμμαχια την λεγαμε ΑΑΔΜετωπικη συμαχια θα ηταν κατι διαφορετικο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Παραθέτω σωρεία υβριστικών σχολίων που έλαβα ανώνυμα, όπως λαμβάνω συστηματικά κάθε φορά που ανοίγω στο στόμα μου. Κάποιος ή κάποιοι είναι πολύ ανήσυχοι και θέλουν να το βουλώσω άμεσα.

    Στην κρίση των αναγνωστών το γιατί.

    Ας απαντησω εγω και ας κανεις οτι δεν καταλαβαινεις...Γιατι στις εκλογες του 2000 νδ πασοκ πηραν 86% και στις πρωτες του Μαη πηραν 32%...και εμεις απο αυτα τα 3,5 εκ που εφυγαν -χωρις να υπαρχει το διλημα της αριστερης κυβερνησης στις 6 μαη - και μαλιστα απο καλυτερη θεση (ημασταν 3ο κομμα) δεν πηραμε ουτε εναν...Το ιδιο ειναι???? on Ας μην απομακρύνουμε άλλο τη στρατηγική μας
    Anonymous
    at 6:57 PM

    Απλα γραφικος σαν ενα προηγουμενο που εγραφε οτι "Οι θεσεις εβγαλαν τον ασσο απ το μανικι της εργατικης ταξης και ανοιξαν τα ματια τις εργατιας σε ολη την οικουμενη" χαχαχα on Για να μην παίζουμε με τις λέξεις
    Anonymous
    at 7:19 PM


    Αρα στην βαση που κρινεις το 15ο κατα τις 15 απριλη θα πρεπει να εχουμε εργατικη-λαικη εξουσια απο τον ενθουσιασμο ε? on Ας μην απομακρύνουμε άλλο τη στρατηγική μας
    in response to Αναρωτιέμαι γιατί κάποιους τους ενοχλεί τόσο η ιδέα της Λαϊκής Συμμαχίας και η υποτιθέμενη εγκατάλειψη του ΑΑΔΜ. Κατ'αρχάς δεν φαίνεται να κατανούν το πρόβλημα της έννοιας του ΑΑΔΜ στις δεδομένες συνθήκες. Άσε που φετιχοποιούνται τα συνθήματα. Δηλαδή δεν πρέπει να αγγίζουμε το ΑΑΔΜ; Λαϊκή Συμμαχία ή ΑΑΔΜ: Πρόκειται για στρατηγικά προτάγματα. Όπως σωστά εννοείς στο άρθρο σου για τον Προσυνεδριακό: Με ποιον στο διαολο ΑΑΔΜ;!, by Naphta.
    Anonymous
    at 7:24 PM

    Άντε γαμήσου ρε αστοθρεμένε διανοούμενε και όψιμε ΚΚΕδολόγε! Που θα πεις ότι τα κομματικά μέλη στέλνουν γράμματα στον προσυνεδριακό για να εμφανιστούν αλλού... Και μη φοβάσαι, δε θα θεωρηθείς αδαής από κανέναν. Μαλάκα σε θεωρούνε όλοι. Πρόσεξε μόνο μη αρχίσουν να σε νομίζουν και για προβοκάτορα... Και για να έχουμε καλό ρώτημα, εσύ ρε πανίβλακα είσαι μέλος του Κόμματος? on Περί "αναθεώρησης" και αναθεωρητών
    Anonymous
    at 7:45 PM

    Το ερωτημα ειναι που ακριβως λεει ολα αυτα το σχεδιο προγραμματος στο 19ο on Οπορτουνιστικές εξυπναδούλες και μία οφειλόμενη απάντηση
    Anonymous
    at 7:46 PM

    Καλά όλα τα παραπάνω που λές ρε φίλε. Εσύ τι είσαι, και ποιος είσαι εσύ που θα λές στα μέλη του ΚΚΕ τι θα λένε στον προσυνδεριακό διάλογο του κόμματός τους. Και αφού τόσο πολύ υπεραμύνεσαι των θέσεών του ΚΚΕ γιατί στο κάτω κάτω δεν δίνεις βιογραφικό, να γίνεις μέλος του κόμματος και να τα λες αυτά στα όργανά του και να παίρνεις απαντήσεις... Να σταματήσει και ο ηλεκτρονικός φραξιονισμός... on Ας μην απομακρύνουμε άλλο τη στρατηγική μας
    Anonymous
    at 7:52 PM

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. κάθε φορά που ανοίγω στο στόμα μου=για το θέμα ΑΑΔΜ και 15ου συνεδρίου.

      Διαγραφή
  5. " Η «Λ.Σ.» αναφέρεται ως αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική. «Δεν τη χαρακτηρίζουμε, απαντιέται, και ως αντιιμπεριαλιστική, αφού ιμπεριαλισμός σημαίνει μονοπωλιακός καπιταλισμός». Και τότε γιατί χρειάζεται το αντιμονοπωλιακό, αφού το αντικαπιταλιστικό τα συμπεριλαμβάνει όλα;"

    Μεγάλο κόλλημα αυτό με το ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ. Έχουνε κολλήσει πολλοί με αυτό. Δεν είμαι μέλος του κόμματος αλλά συζητώντας το με μέλη, με αφορμή την επιστολή Χαλβατζή, καταλαβαίναμε από κοινού ότι πρόκειται απλά για κόλλημα. Ειλικρινά, ας μου εξηγήσει κάποιος ποια είναι η διαφορά; Και όχι, καπιταλισμός δεν είναι μόνο ο μονοπωλιακός!
    Έχει κουράει πλέον αυτό το θέμα.

    .
    .
    .

    "Αλλο πράγμα το ΑΑΔΜ, άλλο η «Λ.Σ.». Αυτή δεν αποτελεί «εμπλουτισμό» του Μετώπου, αλλά πρόταση συμμαχίας για τη σοσιαλιστική επανάσταση. Αν παραμείνει έτσι, δεν θα πρόκειται για συμμαχία, αλλά για άρνηση της πολιτικής συμμαχιών. Κι ας διατυπώνεται ως «Συμμαχία». Το Μέτωπο, δηλαδή η κοινωνικοπολιτική συμμαχία που χρειάζεται σήμερα, πρέπει να είναι αντιιμπεριαλιστική - αντιμονοπωλιακή, εμπλουτισμένη με στοιχεία των εξελίξεων που μεσολάβησαν. Μόνο με τέτοιους όρους μπορεί να υπάρξει ανάκαμψη και αντεπίθεση του Κόμματος, του εργατικού - λαϊκού κινήματος."

    Δεν πρέπει να αντιδράσουμε με συγκεντρωμένες τις δυνάμεις σε κάθε πόλη, με κέντρο τα εργοστάσια , τα νοσοκομεία , τα εμπορικά κέντρα , τα Κέντρα Υγείας, τις μονάδες ηλεκτρικής ενέργειας , τις τηλεπικοινωνίες τα ΜΜΜ κλπ με στόχο να υπερασπιστούμε τη σύνταξη, το μισθό, τους αυτοαπασχολούμενους και αγρότες , τη δωρεάν παιδεία και ό,τι άλλο λέει η θέση 63; Δεν παλεύουμε κατά της κρατικής καταστολής, κατά της ΕΕ και ΝΑΤΟ; Δε διεκδικούμε λαϊκή στέγη; Σίτιση, στέγαση, μετακίνηση φοιτητών, λαϊκά κέντρα απεξάρτησης, βοήθεια προς τα νέα νοικοκυριά κλπ;
    Και από τη θέση 64 θα επαναλάβω μία ουσιαστική παράγραφο, από τις πιο σημαντικές, για μένα, μέσα στις θέσεις :
    "Η δράση της Λαϊκής Συμμαχίας συμβάλλει στην ενεργητική προσπάθεια να δυναμώσει η εσωτερική ζωή των σωματείων και των μαζικών οργανώ­σεων, να προσελκύονται όλο και περισσότεροι στις συνελεύσεις που οργα­νώνουν τα εργατικά σωματεία, οι οργανώσεις των αυτοαπασχολούμενων, της αγροτιάς, των σπουδαστών και μαθητών, των γυναικείων οργανώσε­ων που συνιστούν τη βάση της Συμμαχίας. Να μετέχουν στην οργάνωση των κινητοποιήσεων, στη λήψη αποφάσεων, στις εκλογικές διαδικασίες α­ντιπροσώπευσης από τα κάτω προς τα πάνω, στις πολύμορφες δραστηρι­ότητες που αγκαλιάζουν όλο το φάσμα των προβλημάτων, διαδικασίες μέ­σα στις οποίες θα δυναμώνει η πολιτική πείρα, θα ξεπερνιούνται φόβοι, δι­σταγμοί και ταλαντεύσεις, θα σταθεροποιούνται όσο γίνεται περισσότεροι αγωνιστές στο δρόμο της ταξικής πάλης, της λαϊκής συμμαχίας για την ε­πίλυση του προβλήματος της εξουσίας."

    Πρέπει να προσελκύσουμε κόσμο σε συνελεύσεις!!! Στις γειτονιές, στα πανεπιστήμια και στα σχολεία και πάνω από όλα στις δουλειές! Δλδ. τί παραπάνω πρέπει να κάνουμε; Aν δε συμφωνεί ο κόσμος με αντιΕΕ πολιτική και με λαϊκή εξουσία δε φταίμε εμείς. Τον εύκολο δρόμο θέλουνε. Δεν το διαλέγουμε εμείς γι' αυτούς. Μόνοι τους διαλέγουν.

    .
    .
    .

    Και ας το κάνουμε πιο λιανά. Υπάρχει μία κίνηση πολιτών, ένα κόμμα, ένα σωματείο που είναι καθαρά ασυμβίβαστο με τις πολιτικές της Ε.Ε.; Αν υπάρχει και δε συνεργαζόμαστε κάνουμε λάθος. Δείξτε το και σε εμάς όσοι το ξέρετε και το λέω ΜΟΝΟ με καλή πρόθεση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "με αντιΕΕ πολιτική και με λαϊκή εξουσία"
    Εδώ ακριβώς υπάρχει ένα προβληματικό σημείο. Η λαϊκή εξουσία είναι όρος για την αντιΕΕ πολιτική ή η αντιΕΕ πολιτική άγει, στο μέτρο που οι συνέπειές της δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν παρά μόνον με το ριζικό παραγωγικό και, εν τέλει, κοινωνικό μετασχηματισμό, στη λαϊκή εξουσία; Διότι είναι βέβαιο ότι, εκτός από τη μισθωτή εργασία, οι κοινοτικές πολιτικές, έκφραση των οποίων είναι τα λεγόμενα Μνημόνια, πλήττουν και άλλα κοινωνικά στρώματα, όπως οι μικροπαραγωγοί του αγροτικού τομέα, οι αυτοαπασχολούμενοι κ.α.και, μάλιστα, αυτά στην αναπαραγωγή των οποίων στηρίχθηκε η "μετεμφυλιοπολεμική" συναίνεση. Επομένως, η συγκρότηση αντιΕΕ συμμαχίας ή μετώπου ή όπως άλλoιώς ήθελε οναμαστεί είναι αντικειμενικά εφικτή, λόγω, όμως, των εξ αντικειμένου αντιφάσεων των παραπάνω στρωμάτων, η συμφωνία τους στο στρατηγικό στόχο της λαϊκής εξουσίας κάθε άλλο παρά δεδομένη πρέπει να θεωρείται. Αν, από την άλλη, η αστική ηγεμονία πάνω στα στρώματα αυτά θεωρείται βέβαιη, τότε σε ποιον απευθύνεται η πρόταση για τη συγκρότηση συμμαχίας;
    Hellacopter13

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "η συγκρότηση αντιΕΕ συμμαχίας ή μετώπου ή όπως άλλoιώς ήθελε οναμαστεί είναι αντικειμενικά εφικτή"

      Από που το συνάγεις τούτο; Ποιες άλλες πολιτικές δυνάμεις σου δίνουν την εντύπωση ότι εκφράζουν βούληση εξόδου από την ΕΕ; Ρωτάω γιατί αυτές οι πολιτικές δυνάμεις τη βάση τους εκφράζουν, δεν κάνουν ό,τι θέλουν οι ίδιες.

      Το σχόλιο το βρήκα παραγωγικό, αλλά θέλω να μου το διευκρινήσεις αυτό.

      Διαγραφή
  7. Δεν αναφέρομαι σε πολιτικές, αλλά σε κοινωνικές δυνάμεις. Η πολιτική τους έκφραση είναι, όπως και οι ίδιες, αντιφατική, κινούμενη από τη νοσταλγία του μεταπολιτευτικού κρατικού παρεμβατισμού της καραμανλικής δεξιάς και του παλαιοΠΑΣΟΚ μέχρι τα περί "ρήξης με την ΕΕ" της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Για αυτό και έγραψα ότι η συγκρότηση αντιΕΕ συμμαχίας είναι αντικειμενικά εφικτή και δεν εξέφρασα απορία γιατί δεν έχει ακόμη συγκροτηθεί.
    Hellacopter13

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Δεν αναφέρομαι σε πολιτικές, αλλά σε κοινωνικές δυνάμεις. Η πολιτική τους έκφραση είναι, όπως και οι ίδιες, αντιφατική"

      Ε, έτσι δεν μπορούμε να πάμε μακριά όμως. Πώς είναι εφικτή η συμμαχία με κοινωνικές δυνάμεις που δεν ξέρουν τι θέλουν; Εγώ το δέχομαι ότι δεν ξέρουν τι θέλουν, βρίσκονται σε τρομερή αστάθεια ιδεολογικού προσανατολισμού και ακόμα και πρακτικών κατευθύνσεων, αλλά πώς είναι εφικτή η συμμαχία μαζί τους τότε, και μάλιστα "αντικειμενικά εφικτή";

      Διαγραφή
  8. "Αντικειμενικά", με την έννοια ότι η ίδια η ύπαρξή τους εξαρτάται από την αντιΕΕ πολιτική. Στον προσωπικό μου μικρόκοσμο αυτοαπασχολούμενων και καλοπληρωμένων μισθωτών πανεπιστημιακής εκπαίδευσης λ.χ. αποτελεί πλέον κοινό τόπο ότι η είσοδος στην ΟΝΕ και το ευρώ αποτέλεσε θεμελιώδες σφάλμα. Δεν είναι, βέβαια, εξ ίσου κοινώς παραδεδεγμένο ότι το σφάλμα αυτό μπορεί να αρθεί με την έξοδο από το κοινό νόμισμα. Για να το γενικεύσω. Η αμφισβήτηση μίας στρατηγικής επιλογής της αστικής τάξης, όπως το ευρώ, είναι που, μεταξύ άλλων, εκφράστηκε στη διπλή κατάρρευση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του '12 και η αντιφατικότητα στη διαχείριση του τι μέλλει γενέσθαι στη διόγκωση του ΣΥΡΙΖΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λίγο πιο λιανά, μήπως εννοείς ότι αυτές οι κοινωνικές δυνάμεις, μέρος των οποίων είναι κι ο δικός σου μικρόκοσμος, αντί να σχηματίσουνε συνελεύσεις και ομάδες πολιτών, συντάχθηκαν στους αγανακτισμένους και ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ;
      Αν δεν κάνω λάθος, οι αγανακτισμένοι διώξανε τους οργανωμένους σε συνδικάτα από τις συζητήσεις κι όχι το αντίθετο.

      Επιλογές είναι αυτές λοιπόν. Κάποιοι διάλεξαν απλά να συγκεντρωθούνε μαζικά έξω από τη Βουλή και να βαράνε μούντζες. Και να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ - Αν.Ελ. - Χ.Α.

      Διαγραφή
    2. Και ακόμα πιο λιανά, όταν οι λαϊκές επιτροπές καλούνε σε κινητοποίηση στη ΔΕΗ, πού ακριβώς είναι όλο αυτό το πλήθος που θέλει να συνεργαστεί;
      Τί του ζήτησε η λαϊκή επιτροπή; Να παρεβρεθεί για διαμαρτυρία. Τόσο πολύ πια "καπελώνει αγώνες το ΚΚΕ";

      Τέλος πάντων. Ξαναπαραθέτω από τις θέσεις.

      "Στην πορεία της πολιτικής πάλης είναι ενδεχόμενο να εμφανιστούν πολι­τικές δυνάμεις που εκφράζουν θέσεις μικροαστικών στρωμάτων, συμφω­νούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στον αντικαπιταλιστικό αντιμονοπωλι­ακό χαρακτήρα του κοινωνικοπολιτικού αγώνα, στην αναγκαιότητα αυτός να κατευθύνεται στην εργατική λαϊκή εξουσία - οικονομία. Το ΚΚΕ, διατη­ρώντας την αυτοτέλειά του, θα επιδιώξει την κοινή δράση με αυτές τις δυ­νάμεις, στη στήριξη της Λαϊκής Συμμαχίας. Η συνεργασία εκφράζεται με τη συμπόρευση των μελών και οπαδών τους στις γραμμές των μαζικών οργα­νώσεων που συγκροτούν τη Συμμαχία ή στα όργανά της μέσω των εκλεγ­μένων μελών τους. Η συνεργασία αυτή δεν διαμορφώνεται σε ενιαίο όρ­γανο Συμμαχίας με κόμματα -συστατικά μέλη, με συγκροτημένη οργανω­τική μορφή και δομές. Αντικειμενικά μια τέτοιας μορφής οργάνωση είναι θνησιγενής, συγκρούεται με την αυτοτέλεια του ΚΚΕ, δε συμβάλλει στην ανάπτυξη του εργατικού κινήματος και των συμμάχων του. "

      Το κόμμα δε θα αλλάξει. Κομμουνιστικό λέγεται. Αν ο κόσμος δε θέλει να κουνήσει τον κώλο του να αγωνιστεί για δίκαια πράγματα, έστω τα απλά και καθημερινά, ας μην κουνηθεί. Η συνείδηση αποκτιέται και στο δρόμο. Εκεί καταλαβαίνεις πού είναι χρήσιμη και η καταστολή και όλα. Μπορεί να φταίει το ΚΚΕ σε πολλά αλλά φταίει κι ο καναπές.

      Διαγραφή
    3. Με τους αγρότες είναι κρίσιμο το παιχνίδι τώρα. Οι μικροαστοί θα είναι οι τελευταίοι, trust me. Να κερδηθούν οι αγρότες. Αυτό έχει τεράστια σημασία αυτή τη στιγμή.

      Διαγραφή
    4. Και μετά, δουλειά με τους ανέργους. Έχουμε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΔΟΥΛΕΙΑ να κάνουμε με τους ανέργους. 1.5 εκατομμύριο άνθρωποι. Πάρα πολλά προβλήματα οργανωτικά, θεωρητικά και κομματικής τακτικής που πρέπει να βρουν λύση.

      Διαγραφή
  9. Hellacopter13 (για το προηγούμενο)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Στον προσωπικό μου μικρόκοσμο αυτοαπασχολούμενων και καλοπληρωμένων μισθωτών πανεπιστημιακής εκπαίδευσης λ.χ. αποτελεί πλέον κοινό τόπο ότι η είσοδος στην ΟΝΕ και το ευρώ αποτέλεσε θεμελιώδες σφάλμα. Δεν είναι, βέβαια, εξ ίσου κοινώς παραδεδεγμένο ότι το σφάλμα αυτό μπορεί να αρθεί με την έξοδο από το κοινό νόμισμα."

      Βάσει εμπειρικών διαγνώσεων δικών μου, η περιγραφή αυτή είναι πολύ ακριβής, τόσο σε ό,τι αφορά τα στρώματα όσο και σε ό,τι αφορά τις απόψεις.

      Φαντάζομαι ότι κατανοείς όμως ότι αυτό που περιέγραψες δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ "αντιΕΕ". Δεν περιλαμβάνει απολύτως τίποτε το οποίο να αφορά την λειτουργία της ΕΕ ως αντεργατικού θεσμού (δεν ενδιαφέρει αυτό τα στρώματα που περιγράφεις), ούτε ως θεσμού υπεύθυνου για την αντιμεταναστευτική πολιτική, την συρρίκνωση των πολιτικών ελευθεριών. Η ιδέα είναι ότι η είσοδος στην ΟΝΕ δεν ήταν "προς συμφέρον μας" (γενικώς) και ότι η έξοδος επίσης δεν είναι προς "συμφέρον μας" (πάλι γενικώς).

      Τι είδους συμμαχία θα μπορούσε να έχει η εργατική τάξη που την τρώει ακατάπαυστα, που την έτρωγε πριν την ΕΕ και την τρώει μετά την ΕΕ, με τέτοιου είδους ψευδοτοποθετήσεις;

      Διαγραφή
    2. Για αυτό λέμε ότι η βάση των συμμαχιών είναι η ταξική συνείδηση, και όχι το μνημόνιο/αντιμημόνιο, ΕΕ/αντιΕΕ, κλπ, τα οποία όλα μπορούν κάλλιστα να λειτουργήσουν ως επιβραδυντές της συνειδητοποίησης των μορφών ταξικής εκμετάλλευσης, τη διαχρονικότητά τους, και την περιοδικότητα των καπιταλιστικών επιθέσεων.

      Δες αν μπορέσεις το βίντεο της ΛΕ Νέας Ιωνίας που ανέβασα και θα καταλάβεις ότι η εργατική αντίληψη της ιστορίας του τόπου δεν έχει τίποτε κοινό με τα μικροαστικά στρώματα. Είναι ωσάν να τους χωρίζει το χάος.

      Και αυτό είναι τεράστιο πρόβλημα για τους κομμουνιστές για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο που πολύ σπάνια θίγουμε.

      Η κλασική μαρξιστική-λενινιστική στραγητική ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΑΣΤΟΥΣ. ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ.

      Καμία σχέση το ένα με το άλλο από τη σκοπιά του βαθμού δυσκολίας. Ο αγρότης δεν είχε την τάση να θεωρεί ότι αυτός ξέρει επαναστατική θεωρία, καταλαβαίνει πολιτική οικονομία και πρέπει να ηγηθεί. Ήταν μια τάξη εξαθλιωμένη και αγράμματη.

      Όμως σήμερα οι αγρότες είναι 7-8% και η χώρα είναι τίγκα στον μικροαστό, που φυσικά θεωρεί εαυτόν κάτι μεταξύ Αινστάιν και Μαρξ.

      Και εκεί είναι η ρίζα ΟΛΟΥ του πολιτικού προβλήματος των συμμαχιών. Οι κλασικοί δεν έλαβαν υπόψη ότι θα έρθουν εποχές που ο βασικός σύμμαχος, οι αγρότες, θα έχουν εκτοπιστεί από μικροαστούς.

      Διαγραφή
    3. στραγητική=στρατηγική (επαναστατική, φυσικά, όχι εκλογική).

      Διαγραφή
    4. δεν έλαβαν υπόψη =εννοώ, βέβαια, ότι δεν μπορούσαν να το προβλέψουν. Ο μικροαστός είναι η κινητήριος δύναμη όλων των "μεταμαρξιστικών" θεωρητικών εξελίξεων. Για αυτόν έλαβαν χώρα, σ' αυτόν απευθύνονται. Και φυσικά το αποτέλεσμα είναι η μικροαστικοποίηση του μαρξισμού, πράγμα που στη χώρα μας το τελειοποίησε το ΠΑΣΟΚ και πάει, ψόφησε, δεν γυρνάει πίσω που να στηρίξουν ΣΥΡΙΖΑ 499 κατασκευαστές πλυντηρίων.

      Διαγραφή
  10. Θα συμπλήρωνα ότι μάλλον στην αδυναμία συντήρησης της αντιφατικότητας του τύπου "το ευρώ δεν είναι φετίχ" και όχι στην έκλειψη των κυβερνητικών αυταπατών οφείλεται το δημοσκοπικό "λαχάνιασμα" του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί, από την άλλη πλευρά, του πολιτικού χάρτη, οι ΑΝΕΛ, παρά τα πολύ ισχυρά πολιτικά πλήγματα που δέχθηκαν, εξακολουθούν, διατηρώντας την ίδια αντιφατικότητα ("νόμισμα το δολλάριο"), να συσπειρώνουν τη βάση τους.
    Hellacopter13

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Όμως σήμερα οι αγρότες είναι 7-8% και η χώρα είναι τίγκα στον μικροαστό, που φυσικά θεωρεί εαυτόν κάτι μεταξύ Αινστάιν και Μαρξ.
    Επομένως, α) οι μικροαστοί αποτελούν το μόνο υπαρκτό κοινωνικό υποκείμενο συμμαχιών, β) η συμμαχία μαζί τους είναι και δύσκολη και αμφίβολων αποτελεσμάτων, γιατί ηγεμονεύονται, πράγμα, άλλωστε, φυσικό, λόγω της ταξικής τους θέσης,από τις αστικές αντιλήψεις, γ) παρά ταύτα, η, έστω ατελής και αντιφατική, διάρρηξη των δεσμών τους με τα μονοπώλια, για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, παραμένει γεγονός. Με εξαίρεση, ίσως, το τελευταίο σημείο, δεν νομίζουμε ότι διαφωνούμε.
    Hellacopter13

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν διαφωνούμε στο τελευταίο σημείο. Στην πραγματικότητα, η αποκόλληση των μικροαστών από τα μονοπώλια είναι κατά πάσα πιθανότητα η μοναδική στρατηγική βάση για τον σοσιαλιστικό αγώνα σήμερα. Απλά έχει τεράστιες δυσκολίες και θέλει τρομερή υπομονή. Οι μπολσεβίκοι ήταν πολύ ευθείς ως προς το γεγονός ότι η επανάσταση ήταν μακράν το ευκολότερο κομμάτι για αυτούς αλλά θα ήταν το δυσκολότερο για χώρες με αναπτυγμένη αστική και μικροαστική τάξη. Η κατάσταση των αγροτών στη Ρωσία ήταν τέτοια που το γεγονός ότι οι βιομηχανικοί εργάτες ήταν μειονότητα ΔΕΝ ήταν εμπόδιο για την επαναστατική οργάνωση. Δεν συμβαίνει το ίδιο με μας. Σε μας πρέπει να κυριαρχήσεις πάνω στους μικροαστούς για να φτάσεις εκεί, και αυτό είναι πολύ δυσκολότερο.

      Διαφωνούμε στο α), στο οποίο δεν ανέμενες διαφωνία. Για δυο λόγους: πρώτον, οι αγρότες είναι πολύ ευκολότερο να ενωθούν με την εργατική τάξη στην Ελλάδα από ό,τι οι μικροαστοί των πόλεων και αυτό ακριβώς χτίζεται τώρα, αυτή η συμμαχία. Είναι κρίσιμης σημασίας για το μέλλον να πετύχει.

      Δεύτερον, υπάρχει μια τεράστια συγκριτικά ζώνη πληθυσμού που λέγονται άνεργοι, και για αυτούς το ΚΚΕ δεν έχει ακόμη επεξεργαστεί πλήρως στρατηγική. Έχουμε πολύ ψωμί μπροστά μας με το ζήτημα της πολιτικής οργάνωσης των ανέργων.

      Αλλά πιστεύω πως προχωράμε σωστά ως τώρα.

      Διαγραφή
    2. η μοναδική στρατηγική βάση=διόρθωση: θεμελιακή στρατηγική βάση -- δεν είναι η μοναδική, βλ. παρακάτω.

      Διαγραφή
    3. Η αντίληψή σου Αντώνη είναι προς την «σωστή κατεύθυνση».
      Πολύ καλά τα σχόλια του Ijon Tichy(16 Φεβρουαρίου 2013 - 6:45 μ.μ. συμφωνώ πως είναι μπερδεμένος), και του g (16 Φεβρουαρίου 2013 - 10:38 μ.μ.). Να προσθέσω πως δεν έχει γίνει αντιληπτή η μέση θέση της ελληνικής αστικής τάξης στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα
      Tα σχόλια του Hellascopter 13 τα θεωρώ συγκροτημένα. Όμως, "αριστερά" κόμματα-κομματικές συμμαχίες έρχονται και παρέρχονται. Στο γιατί ίσως σε βοηθήσει το ( http://tasosnastos.blogspot.com/2011/01/vs-1.html )
      Επιστημονικός Κομμουνισμός vs Αντιεπιστημονικός Αντικομμουνισμός (1ο Μέρος "Το ιδεολογικό χτύπημα εκ των έσω")

      Τώρα «συμπωματικά» λίγες ημέρες πριν την απεργία, ξανά «βγαίνει» θέμα Ριζοσπάστη. Όσο πλησιάζει το 19ο θα εντείνονται οι επιθέσεις. Ilief

      Διαγραφή
  12. Αφού διευκρινίσω ότι θεωρώ, ούτως ή άλλως, τους ανέργους μέρος της εργατικής τάξης, με ιδιαίτερες δυσκολίες, βεβαίως, ως προς τη συγκρότησή του, με συνέπεια οι χώροι δουλειάς να μην πλέον το μοναδικό πεδίο ταξικού αγώνα, όσον αφορά τους αγρότες, θα παρατηρούσα α) ότι πρόκειται για αριθμητικά όχι σημαντικό μέρος του πληθυσμού και β) ότι, χωρίς να έχω πρόχειρα κάποια στατιστικά στοιχεία, θεωρώ βέβαιο ότι η συρρίκνωση του αγροτικού πληθυσμού είχε ως αποτέλεσμα και την αύξηση της έκτασης των εκμεταλλεύσεων, με συνέπεια ένα τουλάχιστον μέρος του πληθυσμού αυτού να μπορεί να καταταχθεί στην αστική ή στη μικροαστική τάξη. Οπότε, τα προβλήματα τψν συμμαχιών της υπαίθρου, σε μακροπρόθεσμη βάση, δεν είναι πιο εύκολα από εκείνα των πόλεων'
    Hellacopter13

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το να προσπαθούν να καταχθούν ταξικά οι «άνεργοι» ως τέτοιοι, είναι δομικά λάθος. Μέρος της εγρατικής τάξης είναι οι άνεργοι εργάτες.
      Αυτό υσχίει τόσο αντικειμενικά (άλλο ο άνεργος αρχιτέκτονας και άλλο ο άνεργος οικοδόμος π.χ.), όσο και υποκειμενικά αφού η ταξική συνείδηση του άνεργου δεν καθορίζεται από την προσωρινή του κατάσταση (ανεργία), αλλά από την εν δυνάμη (την εργασία που προσδοκεί να κάνει). Το τελευταίο ισχύει και για τους νέους που δεν έχουν ακόμη εργαστεί

      Διαγραφή
    2. Αυτό δεν αναιρεί πως χρειάζεται μια ολοκληρωμένη και μελετημένη απεύθυνση στους ανέργους ως ομάδα. Δεν αρκεί να τους αναφέρεις παρατακτικά με τους υπόλοιπους ("εργάτες, ΕΒΕ, άνεργοι, αγρότες, κλπ) αλλά πρέπει να ενσκύψεις και θεωρητικά στο είδος ζητήματος που είναι η ανεργία σήμερα) και πρακτικά, στην υπερπήδηση των εμποδίων της οργάνωσής τους. Σήμερα ένα μεγάλο, μάλλον πλειοψηφικό κομμάτι των ανέργων είναι αμέτοχο στα πολιτικά πράγματα. Αυτό είναι ένα κρίσιμο εμπόδιο για ένα κομμουνιστικό κόμμα.

      Διαγραφή
    3. Κοίτα, συμμετέχω ενεργά εδώ και εδώ στις επιτροπές ανέργων (και του σωματείου και της γειτονιάς μου). Τα εμπειρικά συμπεράσματα που έχω βγάλει επικυρώνουν την θεωρητική ανάλυση πως είναι τεράστιο λάθος η αντιμετώπιση των ανέργων ως εννιαίας ταξικά κατάστασης. Από την αλλη, αποδείχτηκε λάθος και η προσπάθεια οργάνωσης των ανέργων ανά συνδικάτα-κλάδους, αφού η επαγγελματική κινητικότητα πού έχει εκ των πραγμάτων επιβληθεί, ακυρώνει μία τέτοια οργανωτική δομή στην πράξη.

      Την λύση στα παραπάνω την ψάχνουμε ακόμη, καθώς δεν υπάρχει ιδιέταιρη κινηματική πείρα πάνω στο ζήτημα.

      Διαγραφή
  13. Να μη στενοχωριέσαι για τις επιθέσεις (ούτε καν για τις υβριστικές).

    Εγώ παρακολούθησα συζήτηση για τις θέσεις στα Γιάννενα κ δεν είδα ούτε έναν να θέτει το ζήτημα του ΑΑΔΜ. Ή λοιπόν είναι λίγοι αριθμητικά ή εντελώς λίγοι ως άνθρωποι.

    Ο.Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. αγαπητε Hellacopter13, για ολα τα ζητηματα που βαζεις απλα ξαναδιαβασε τις θεσεις, ολες. οι απαντησεις ειναι εκει. και δεστο σαν ενα κειμενο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Άσχετο αλλά ας διαβαστεί το σημερινό κύριο άρθρο της Αυγής http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=752941

    Ο.Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσπαθούν εδώ και καιρό να πάρουν τον 902 από το ΚΚΕ. Γιατί βγάζουν όλες αυτές τις αθλιότητες για Ζούγκλα και Χατζηνικολάου; Γιατί τους έπιασε ο καϊλές για τους δημοσιογράφους του Ρίζου; Κατά βάση, το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ περνά μέσα από τη διάλυση του ΚΚΕ. Ξέρουν ότι πρέπει να το διαλύσουν και αυτός είναι και ο μόνος ρόλος τους στο σημερινό αστικό πολιτικό σύστημα. Τα υπόλοιπα είναι βιτρίνα.

      Διαγραφή